အခန်း (၃၁၅-၃၁၆)

အခန်း။ ၃၁၅

ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်အထက် ကမ္ဘာဦး မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်ခြင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင်။

ဝုန်း….

နေနှင့်လ တာအိုဆရာကြီး၏ မျက်ခုံးကြားမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး နေနှင့်လ၏ မသေမျိုး ရေတံခွန်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချန်ကျီရှင်းထံသို့ ပိုင်းဖြတ်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ချန်ကျီရှင်း၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ပိုင်းဖြတ်ရုံသာမက သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကိုပါ ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်။

မိုးကြိုးသံများမှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းဟောက်နေပြီး ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များက ယန်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းကာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ၍ မှောင်မိုက်စေသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ကောင်းကင်ထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ သူ၏ ထူထဲသော အနက်ရောင် ဆံပင်များမှာ လေမရှိဘဲ လွင့်ပျံနေပြီး နေနှင့်လ တာအိုဆရာကြီးကို မော့ကြည့်နေသည်။

"သူက နေလ တာအိုဆရာကြီးပဲ ရှေးခေတ်က ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် နောက်ပိုင်းမှာ မသေမျိုး မင်းဆက်ရဲ့ အုပ်စိုးရှင် လက်ချက်နဲ့ ကျဆုံးခဲ့ပြီး သူတည်ထောင်ခဲ့တဲ့ နေနှင့်လ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေပါ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရတယ်"

စိမ်းပြာရောင် ဖီးနစ်၏ လေးနက်သော အသံမှာ ချန်ကျီရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"ရှေးခေတ်က ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လား ပြီးတော့ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်အထိ သက်သေပြနိုင်ခဲ့တဲ့သူပေါ့"

ချန်ကျီရှင်းသည် နေနှင့်လ တာအိုဆရာကြီးကို ကြည့်ကာ လာနေသော မသေမျိုး ရေတံခွန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံစားရင်း မကြုံစဖူးသော စိတ်ဓာတ်တက်ကြွမှုများ ရင်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"ဒါဆိုရင် လာခဲ့လေ"

"ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းပါရမီရှင်တစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရတာ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းလိုက်မလဲ"

ချန်ကျီရှင်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ စိမ်းပြာရောင် ဖီးနစ်ဓားကို ချက်ချင်းပင် ထောင့်ဖြတ်၍ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ပျံသန်းနေသော မသေမျိုး"

ဝူး….

ခဏတာအတွင်းမှာပင် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော ဓားရောင်တန်းကြီး ပေါ်လာပြီး မီးခိုးရောင် မိုးကြိုးအလွှာများကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။

ချန်ကျီရှင်းက "ပိုင်းချလိုက်" ဟု ဆိုလိုက်သည်နှင့် တောက်ပသော ဓားရောင်တန်းမှာ ထောင့်ဖြတ်၍ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ကျီရှင်း၏ အသိစိတ် နယ်မြေအတွင်းမှ၊ ရှီယီ နယ်ပယ်ဟု ခေါ်သော နေရာမှ အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရား စိတ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင် တူကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နေနှင့်လ၏ မသေမျိုး ရေတံခွန်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

နေနှင့်လ မသေမျိုးအလင်းတန်းက ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ပိုင်းဖြတ်မည်ဟု ကြွေးကြော်ပါက ချန်ကျီရှင်းကလည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်မည်ပင်။

ဝုန်း

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တောက်ပသော ဓားရောင်တန်းနှင့် ရွှေရောင်တူကြီးမှာ နေနှင့်လ မသေမျိုး ရေတံခွန်နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိကြကာ ကမ္ဘာကို တုန်ခါစေမည့် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ပွါးစေခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြိုကွဲသွားပြီး ယန်ပြည်နယ်၏ ကောင်းကင်မှာ တမံတိုင် ပေါက်သကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားကာ ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးမှတစ်ဆင့် ဟင်းလင်းပြင် မုန်တိုင်းများ လွင့်စဉ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ အောက်ရှိ တောင်များနှင့် မြစ်များမှာ လက်မဝက်ခန့်အထိ သေးငယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး နေနှင့်လ လမ်းကြောင်းကိုပင် ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်သည်။

သူသည် နေနှင့်လ တာအိုဆရာကြီးရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး လက်ယာလက်ကို နောက်သို့ ဆုတ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ချန်ကျီရှင်း၏ နောက်တွင် ကောင်းကင်ကို ထိပြီး မြေကြီးကို နင်းထားသော ရှေးဟောင်း နွားနတ်ဆိုးကြီး၏ ပုံရိပ်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေလောက်အောင် ဟိန်းဟောက်နေသည်။

နေနှင့်လ တာအိုဆရာကြီးမှာ အမူအရာမဲ့စွာပင် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မှာ ရွှေရောင်နေမင်း၊ ညာဘက်လက်မှာ အေးစက်သော လမင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ကျီရှင်းဆီသို့ တိုက်ခိုက်သည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

ခဏတာအတွင်းမှာပင် အကြိမ်ရာပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

မကြားဖူးသော မဟာနတ်ဘုရား နည်းစနစ်များမှာ နှစ်ဦးစလုံး၏ လက်မှ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တိုက်မိနေသည်။ သူတို့၏ တိုက်ပွဲကို ဗဟိုပြု၍ ယန်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်မှာ ပြိုကျတော့မည့်အလား တုန်ခါနေသည်။

ဝုန်း

ချန်ကျီရှင်း၏ လက်သီးက နေနှင့်လ တာအိုဆရာကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ထိမှန်လိုက်ရာ ဦးခေါင်းခွံများ ကွဲအက်ပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

နေနှင့်လ တာအိုဆရာကြီးကလည်း ချန်ကျီရှင်း၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်ရာ ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသော်လည်း မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ဤတိုက်ပွဲကြောင့် ခေါင်းဆောင်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများအားလုံးမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြသည်။

"တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲပဲ"

"သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ခေတ်တစ်ခေတ်ကို စိုးမိုးနိုင်စွမ်း ရှိကြတယ်"

"ဒါ တကယ်ပဲ စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အဆင့်ရဲ့ တိုက်ပွဲလား"

"ဒါက ချန်ကျီရှင်းနဲ့ နေလ တာအိုဆရာကြီးတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲတင်မကဘဲ ခေတ်နှစ်ခေတ်ရဲ့ တိုက်ပွဲပဲ"

"နေလ တာအိုဆရာကြီးက သန်မာပေမဲ့... ချန်ကျီရှင်းက ပိုပြီး သန်မာတယ်"

ကောင်းကင်ထက်၌

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

ချန်ကျီရှင်း၏ ဆံပင်များ လွင့်ပျံနေပြီး မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။

စစ်

နေနှင့်လ တာအိုဆရာကြီး၏ လက်မှာ ဓားကဲ့သို့ ချန်ကျီရှင်း၏ ပခုံးကို ထိုးစိုက်လိုက်ကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းက လှောင်ပြောင်သလို ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရှေးခေတ် ပါရမီရှင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းပိုင်ရှင်ဆိုတာ ဒါလောက်ပဲလား"

ဝုန်း

ချန်ကျီရှင်း၏ ဘယ်ဘက်လက်မှ ကြွက်သားများမှာ ဖောင်းကြွလာပြီး ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ တာအိုဆရာကြီး၏ လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အေးစက်သော အငွေ့အသက်များမှာ တာအိုဆရာကြီး၏ လက်တစ်လျှောက် အပေါ်သို့ တက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အေးခဲသွားစေသည်။

တာအိုဆရာကြီး၏ မျက်နှာတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မျက်မှောင်ကြုတ်သည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

ဝုန်း

ရွှေရောင်လက်သီးကြီးမှာ တာအိုဆရာကြီး၏ မျက်ခုံးကြားသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ထိုးချက်ပေါင်းများစွာဖြင့်….

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

တာအိုဆရာကြီး၏ ဦးခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲလိုက်၊ ပြန်ဖြစ်လာလိုက် ဖြစ်နေသည်။

အချက်ပေါင်း ၁၀၀ ခန့် ထိုးနှက်ပြီးနောက် တာအိုဆရာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ကျဆုံးစမ်း"

ချန်ကျီရှင်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ ညာဘက်လက်မှာ တူကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တာအိုဆရာကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ဝုန်း

ခဏတာအတွင်းမှာပင် နေနှင့်လ တာအိုဆရာကြီးမှာ ဦးခေါင်းမှစ၍ အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ လျှပ်စီးတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကမ္ဘာမြေကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကြားတွင် သွေးစွန်းနေသော ချန်ကျီရှင်း တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသူများမှာ အံ့ဩလွန်း၍ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြသည်။

"ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းကို သက်သေပြခဲ့သူတစ်ဦးကို... အခုလိုမျိုး သတ်ပစ်လိုက်တာလား"

တစ်ယောက်ယောက်က တုန်ရီသော အသံဖြင့် ပြောသည်။

နေနှင့်လ တာအိုဆရာကြီးမှာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်ခြင်းအတွင်း ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် လူများ၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဆိုလိုတာက ချန်ကျီရှင်းရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေက နေနှင့်လ တာအိုဆရာကြီးတောင်မှ မမှီနိုင်လောက်အောင် သာလွန်သွားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား။ ဒါဆိုရင်တော့ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ"

ဤအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့် လူအများမှာ ဆက်မတွေးဝံ့အောင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ချန်ကျီရှင်း၏ အနာဂတ်မှာ မမှန်းဆနိုင်တော့ပေ။

"ဒါ... ချန်ကျီရှင်းရဲ့ အဆုံးသတ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီမိုးကြိုးဒဏ်ခတ်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

ကျယ်ပြောလှသော မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်ခြင်းအတွင်း ပုံရိပ်သုံးခုမှာ ထပ်မံ၍ စုစည်းလာပြီး မတူညီသော အရပ်မျက်နှာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ဦးမှာ သူရဲကောင်းဆန်ပြီး မသေမျိုး အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ စကြဝဠာကို စိုးမိုးထားသော စစ်သူကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ဦးမှာ တာအို ဝတ်ရုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်များ ပြိုကွဲသွားကာ သူ၏ မျက်ခုံးတွင် ရှေးဟောင်း သင်္ကေတများ ရှိနေသည်။

နောက်ဆုံးတစ်ဦးမှာ ဧကရာဇ် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်လုံးများမှာ ပညာရှိကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ရှိသည်။

သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေကြပြီး နေနှင့်လ တာအိုဆရာကြီးထက်ပင် အရှိန်အဝါ ပိုမို ပြင်းထန်သည်။

ထိုသူသုံးဦး ရှေ့သို့ တိုးလာသည်နှင့် ခဏတာအတွင်းမှာပင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

အခန်း။ ၃၁၆

ရှေးခေတ် မသေမျိုး မင်းဆက်များ ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်သလဲဆိုသည်ကို မည်သူမျှ အမှန်တကယ် မသိရှိကြချေ။

ရှေးခေတ်ကာလများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော စိမ်းပြာရောင် ဖီးနစ်ဓားဝိညာဉ်ပင်လျှင် ထိုမင်းဆက်၏ အစွမ်းသတ္တိမှာ ရေခဲတောင်ထိပ်ဖျားမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနိုင်ခဲ့သည်။

ယနေ့ခေတ်တွင်မူ မသေမျိုး တာအိုမျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုက ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်တည်ကာ ကမ္ဘာလောကကို စိုးမိုးထားကြသည်။

သို့သော် ရှေးခေတ်ကာလတွင်မူ မသေမျိုး မင်းဆက်သည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံး၏ တစ်ဦးတည်းသော အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်ခဲ့ကာ မျိုးနွယ်စုအားလုံးက သူတို့ကို ရိုသေလေးစားကြပြီး နတ်ဘုရားများပင်လျှင် ရှိခိုးဦးညွှတ်ကြရကာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းကို ကျင့်ကြံနေသော သူများပင်လျှင် ဦးညွှတ်၍ ခစားကြရသည်။

ဆန့်ကျင်ရဲသူမှန်သမျှသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပျက်သုဉ်းသွားကြရသည်။

မြစ်ရေရောက်ရာ၊ နေနှင့်လ ရောင်ခြည် ကျရောက်ရာအရပ်အားလုံးမှာ အင်ပါယာ၏ နယ်မြေများဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ မဆန့်ကျင်ရဲကြပေ။

မသေမျိုး မင်းဆက်၏ အစွမ်းကို ဖော်ပြရမည်ဆိုလျှင် ဤစကားလုံး ရှစ်လုံးသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

"အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သော တောက်ပမှု၊ ခေတ်အဆက်ဆက်ကို လင်းလက်စေခြင်း"

ယခုအခိုက်အတန့်တွင်။

ကမ္ဘာဦး မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်ခြင်းအတွင်းမှ အရိပ်သုံးခု ထွက်ပေါ်လာကာ သူတို့မှာ ရှေးခေတ် မသေမျိုး မင်းဆက်မှ ဖြစ်ကြသည်။

"မသေမျိုး မင်းဆက်ရဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး…..ဧကရာဇ် ရှောင်ဟွာ…."

"မသေမျိုး မင်းဆက်ရဲ့ မဟာဆရာသခင်…. ဆရာသခင်လု"

"ပြီးတော့....."

ဇီဝေတောင်နောက်ဘက် တားမြစ်နယ်မြေတွင် ချန်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးသည် အရိပ်သုံးခု ပေါ်လာသည့် ဟင်းလင်းပြင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုလေးနက်လာသည်။

ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံနှင့် သရဖူကို ဆောင်းထားသော နောက်ဆုံးပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ စကားများ ရပ်တန့်သွားပြီး မယုံနိုင်စရာ အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

"ဒီလူက..... မသေမျိုး မင်းဆက်ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်နိုင်မလား"

ချန်တောက်ယန်က ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဘိုးဘေးက ခေါင်းညိတ်တော့မည့်အပြုတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိပြုမိသွားပုံရကာ ခေါင်းခါ၍ တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... သူ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်က သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်နဲ့ ကျင့်ကြံခဲ့တာမို့ ဒီလို မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်ခြင်းမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံမှာ ကိုးလက်သည်းပါတဲ့ နဂါးပုံစံ ရှိရမှာ။ အခုလူက ရှေးခေတ် မသေမျိုး မင်းဆက်ရဲ့ ဘုရင်လေးပါးထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ မြောက်ပိုင်းမင်းသားပဲ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချန်တောက်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

"သူတို့ကို လျှော့မတွက်နဲ့ မသေမျိုး မင်းဆက်ရဲ့ ဘုရင်လေးပါး တစ်ဦးစီတိုင်းက ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်မှာ ထူးခြားသူတွေပဲ။ ဒီမြောက်ပိုင်းမင်းသားဆိုရင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့် ရှိသူတစ်ဦးကို ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးတယ်"

ဘိုးဘေး၏ မျက်မှောင်များမှာ ပိုမိုတင်းကျပ်သွားသည်။

"သူတို့ သုံးဦး တစ်ပြိုင်တည်း ပေါ်လာပြီး ကျီရှင်းကို ပိတ်ဆို့နေတာက အရမ်းများလွန်းတယ်"

ဤအချိန်တွင် သူတို့၏ အထောက်အထားကို သိရှိသူများမှာ အလွန်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ အထောက်အထားကို မသိသူများပင်လျှင် သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ နေလ တာအိုဆရာကြီးထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်ကြောင်း ခံစားမိကြသည်။

အရိပ်သုံးခု တစ်ပြိုင်တည်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည့် မြင်ကွင်းမှာ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသည်။

ယန်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေသော်လည်း အလွန်အမင်း ဖိအားပေးမှုကို ခံစားနေရသည်။

ကောင်းကင်အထက် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များအောက်တွင် ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်သည်။ ယခင်က မခံစားခဲ့ဖူးသော အာရုံစူးစိုက်မှုမျိုးဖြင့် သူ ကြည့်နေသည်။

"ဖိအား...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်တဲ့ ဖိအားတစ်ခု။

သူတို့ဆီကလာတဲ့ ဒီဖိအားက အရင်က သူကြုံဖူးသမျှ ဘယ်သူ့ရဲ့ ဖိအားနဲ့မှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင်ကို ပြင်းထန်လွန်းနေတယ်"

နောက်တစ်ခဏတွင်

ဝုန်း

ဧကရာဇ် ရှောင်ဟွာက စတင်လှုပ်ရှားလိုက်ကာ သူ၏ တစ်ချက်ရိုက်ချက်တိုင်းမှာ ကံကြမ္မာကိုပင် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိသကဲ့သို့ပင်။

သူက ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာစေမည့် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးလိုက်သည်။

မဟာဆရာသခင်လုကမူ လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ ဥပဒေ၏ နတ်ဘုရား သံကြိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ကျီရှင်းကို ဖိချရန်အတွက် ဧရာမ ကျောက်စိမ်းလက်ညှိုးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မြောက်ပိုင်းမင်းသားမှာ ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံနှင့်အတူ အရှိန်အဝါကြီးစွာဖြင့် ခြေလှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ နောက်မှ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီရှည်လျားသော ဧကရာဇ် နဂါးပေါင်း ဒါဇင်များစွာ ပေါ်လာသည်။

ထိုနည်းစနစ် သုံးခုလုံးမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အဆင့်ရှိသည့် အခြားသူများဆိုလျှင် ဤဖိအားကိုပင် မခံနိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ပင်။

ချန်ကျီရှင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အန္တရာယ်ကြီးမားကြောင်း အာရုံခံလိုက်ရသည်။

"တည်ငြိမ်စမ်း"

ချန်ကျီရှင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။

သူ၏ အမူအရာမှာ ငြိမ်သက်သွားပြီး အကြည့်များမှာ ပြတ်သားသွားသည်။

"ငါ့မှာ ဒီလောက်တောင် ကြိုးစားခဲ့ပြီးပြီ။ ငါ့ကိုယ်ထဲမှာ မဟာတာအို စွမ်းအားကိုးခုကို ပြည့်စုံအောင် တည်ဆောက်ခဲ့တာ... ရှေးခေတ်ကနေ အခုအထိ ဒီလိုအဆင့်ကို ဘယ်သူ ရောက်နိုင်မှာလဲ"

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ တောက်လောင်လာကာ တစ်သက်တာလုံးတွင် သူသည် မောက်မာခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်မြောက်စေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ရှေးခေတ်က ထူးချွန်သူတွေက ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ဒီကြီးကျယ်တဲ့ခေတ်မှာ အနိုင်မရှိသူဆိုတာ ငါပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အဆင့်မှာ ငါဟာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသူပဲ"

ဝုန်း

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ချန်ကျီရှင်း၏ နောက်တွင် ကောင်းကင်ကို ထိတိုင်အောင် တောက်ပသော ဓမ္မပုံရိပ်ကိုးခု ပေါ်လာသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ဓမ္မပုံရိပ်ကိုးခုနှင့်အတူ ထိုလူသုံးဦးဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

...

...

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ချန်ကျီရှင်းနှင့် အရိပ်သုံးခုတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ သမိုင်းတွင် မကြုံဖူးသော တိုက်ပွဲဖြစ်လာသည်။ သူတို့၏ ပုံစံများကိုပင် မမှတ်မိနိုင်အောင် အလင်းနှင့် လျှပ်စီးတန်းများအဖြစ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

လူအများမှာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် နေနှင့်လ ပြောင်းလဲခြင်း၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်ခါခြင်းကိုသာ မြင်နေရသည်။ တိုက်ပွဲမှာ ယန်ပြည်နယ် တစ်ဖက်မှ တစ်ဖက်သို့ ကူးပြောင်းနေသည်။

ကောင်းကင်ကြီးတွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ရေအိုင်ကြီးများပင် ခမ်းခြောက်သွားသည်။ တောင်တန်းကြီးများမှာလည်း ပြိုကွဲသွားသည်။

ဤတိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းလှသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဇီဝေ ရှေးဟောင်း မီးခွက်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပေါ်လာပြီး ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ယန်ပြည်နယ်ကို ဖုံးလွှမ်းကာ ပျက်စီးမှုကို လျော့နည်းစေသည်။

ကောင်းကင်ထက်၌ ချန်ကျီရှင်းသည် သွေးများ စွန်းထင်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရပ်တန့်မသွားပေ။

"လာခဲ့ကြ ကိုးခုစလုံးကို ထုတ်သုံးမယ်။ အသက်သေဆုံးခြင်းကို ဆုံးဖြတ်ကြစို့"

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်စွာ ပေါ်လာပြီး သူ၏ အသိစိတ်ထဲရှိ မဟာတာအို စွမ်းအားကိုးခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် မောင်းနှင်လိုက်သည်။

ဤခဏတာတွင် ဓမ္မပုံရိပ်ကိုးခုလုံးက အသက်ဝင် လှုပ်ရှားသွားသည်။