အခန်း ၁၁၉၁

အခန်း (၁၁၉၁) ဥာဏ်များသော တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်

လူသားတို့၏နှလုံးသားဟု ခေါ်ဆိုသောအရာကို စမ်းသပ်၍မရနိုင်ပေ။

လူတစ်ဦးက မည်မျှပင် အကျင့်ပျက်ခြစားမှု ကင်းစင်ပုံပေါ်နေပါစေ ရွှေငွေများ အပြည့်အနှက်ရှိနေပြီး စောင့်ကြပ်သူမရှိသောဘဏ္ဍာတိုက်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မကောင်းသောအတွေးတစ်စွန်းတစ်စက တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ်လာနိုင်သည်။

မြေကြီးထဲမှ ထွက်သော ရွှေနှင့် ငွေပင်လျှင် သွေးဆောင်နိုင်ပါက နတ်ဘုရားများနှင့် မသေမျိုးအရှင်များတပ်မက်သော မသေနိုင်ခြင်းကရော မည်သို့ရှိမည်နည်း။

လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဧကရာဇ်ချီက ထိုရွှေငွေ ဘဏ္ဍာတိုက်နှင့် တူပြီး လူသားဧကရာဇ်က နေ့စဉ်နေ့တိုင်းရင်ဆိုင်နေရကာ တာအိုကိုကျော်လွန်သော ထိုကြီးမြတ်မှုကိုဆုပ်ကိုင်ရန် လက်လှမ်းလိုက်ရုံသာ ရှိ၏။

သို့သော် သူကနေ့စဉ်နှင့်အမျှ မူးယစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့်အခါမျှ ထွက်မသွားသကဲ့သို့ သူ၏လက်ကိုလည်း ဘယ်သောအခါမျှမဆန့်ထုတ်ခဲ့ပေ။

ဤသည်က အဆုံးအစမရှိသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု တစ်မျိုးပင်။

"မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးက အစီရင်ခံစာတွေအရတောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ် ရှန်းယီက ဗောဓိဂိုဏ်းနဲ့ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက တတိယအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ဆက်တိုက် ခေါင်းဖြတ်သတ်ခဲ့ပါတယ်။ ယခုအခါ တောင်ပိုင်းဍုမေဏုက အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်နေပြီး မသိရတဲ့နည်းလမ်းတွေနဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်ရှစ်ပါး အပြည့်အဝကို စုဆောင်းထားကာ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကိုအလျင်အမြန်အောင်နိုင်ဖို့ သူတို့ရဲ့လက်တွေကို အသုံးပြုဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်" မသေမျိုးဌာန၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ လင်ရှုးယာ က မည်သည့် အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို တည်ငြိမ်ပြီး အထိတ်တလန့်မဖြစ်ဘဲ နေနိုင်ခြင်းက အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်၏။

သို့သော် သူ၏တည်ငြိမ်သော လေသံတွင် အခြေခံကျသော အဓိပ္ပာယ်တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေပုံပေါ်သည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ" လူသားဧကရာဇ်က တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေပြီး တစ်ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားကာနောက် မျက်လုံးများကို ထပ်မံ မှိတ်လိုက်၏။

"အခြေခံအားဖြင့် လမ်းစဉ်သုံးသွယ်က ကျွမ်းကျင်သူတွေကိုသတ်ဖြတ်ခြင်းက ညတွင်းချင်း ပြီးမြောက်နိုင်တဲ့ အလုပ်မဟုတ်ပါဘူး၊ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အင်ပါယာခုံရုံးက ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ မရရှိခဲ့ပါဘူး။ စာထဲမှာ ဒီအချက်ကို တမင်ချန်လှပ်ထားပေမယ့် ရန်မင်လီတောင်မှ မသိဘဲ ဒါက နန်ယန်စစ်သူကြီးရဲ့ကိုယ်ပိုင် လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ရှုယ သံသယရှိပါတယ်"

လင်ရှုးယာ သူ၏လက်ထဲရှိ စာကိုလှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူက ခန့်မှန်းသော စကားလုံးများကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သူ၏ စကားများက အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေ၏။

"ငါက မင်းကို အဲဒီအကြောင်း မေးနေတာ မဟုတ်ဘူး" လူသားဧကရာဇ်က အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိသွားသကဲ့သို့ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်သည်။

"နန်ယန်က ဘယ်သူလဲ"

"အဲဒါက မကြာသေးခင်က အရှင်မင်းကြီး ခန့်အပ်လိုက်တဲ့ တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ်လေ"

"အိုး..." လူသားဧကရာဇ်က သူ၏အသံကို ဆွဲငင်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်က အရက်ကြောင့် ရှုပ်ထွေးနေသကဲ့သို့ သူ၏အတွေးများက အနည်းငယ် မရှင်းမလင်း ဖြစ်နေ၏။

အချိန်အတော်ကြာမှ သူက "ဒါ သူပဲလား..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို စေလွှတ်နိုင်တဲ့ အင်အားစုတွေ နန်းတော်မှာ ရှိသေးလား" ပြန်လည်နုပျိုလာသော ဤအုပ်ချုပ်သူက နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏တိကျသော ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် မသိတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

"အခြားတိုက်ကြီးသုံးခု အများစုက ကျဆုံးသွားပြီဖြစ်လို့ နန်းတော်ကျွမ်းကျင်သူ အားလုံးနီးပါးကို အဲဒီကို ပြောင်းရွှေ့ထားပါတယ်။ မကြာသေးခင်က မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကနေ ဝမ်းသာစရာ သတင်းတွေပဲရရှိခဲ့လို့ သူတို့အတွက် အထူး သီးသန့် ချန်ထားတဲ့ အင်အားစုတွေ မရှိပါဘူး"

"ငါ သိပါပြီ" လူသားဧကရာဇ်က အသာအယာပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ထပ်မပြောတော့ပေ။

လင်ရှုးယာ က သူ၏အကြည့်ကို ပင့်လိုက်၏။ နတ်ဘုရားနယ်မြေက ပရမ်းပတာဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး အားလုံးက ဤလူ၏ယာယီ အမှားကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း ဤအစီရင်ခံစာများကို ကြားသောအခါ သူက လျစ်လျူရှုသော သဘောထားကို ထားရှိနိုင်သေးသည်။

သေဆုံးနေသော နှလုံးသားထက် ပိုမိုကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှု မရှိပေ။

"ဘယ်လိုပဲဆိုစေ သူက ဒီလုပ်ရပ်တွေကို ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒနဲ့ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပါ..." လင်ရှုးယာ က နှုတ်ခမ်းကို ဖိကာ နန်ယန် အကြောင်းကို ထပ်မံ ထုတ်ပြောလိုက်၏။

"ကိုယ်ပိုင်လား" လူသားဧကရာဇ်က မျက်လုံးများကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖွင့်လိုက်ပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝသော အရောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသည်။

"လမ်းစဉ်သုံးသွယ်နဲ့ ကျုပ်တို့ နန်းတော်ကြားမှာ လှုပ်ရှားစရာနေရာ မရှိတော့ဘူးဆိုတာ ရှုးယာသိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် အပေါ်ယံနှောင့်နှေးမှုလေးပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျုပ်တို့အချိန်လိုတယ်"

လင်ရှုးယာ က နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အတွေးများကို ဖော်ပြလိုက်၏။

လမ်းစဉ်သုံးသွယ်ကို ဟန့်တားထားသည်မှာ နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ထိုကျွမ်းကျင်သူများ မဟုတ်ဘဲ လောက၏ဖြောင့်မတ်မှုပင်။

အကြောင်းပြချက် မရှိသရွေ့ သူတို့က မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲပေ။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် အကယ်၍ မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးက ထိုနန်ယန်ကို ရတနာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုကာအမှားကို ပွင့်လင်းစွာ ဝန်ခံပြီးနောက် ၎င်းကို လောကသို့ကြေညာကာ လမ်းစဉ်သုံးသွယ်ခုထံမှ အကူအညီ တောင်းခံပါက။

ထိုနတ်ဆိုးအရှင် ရှစ်ပါးကို သူတို့ ခေါ်ယူခဲ့လျှင်ပင် ပြည်သူများကြားတွင် မကောင်းသော အထင်အမြင်မကျန်ရစ်စေချင်သရွေ့ ထိုဗောဓိသတ္တများနှင့် မသေမျိုးအရှင်များက သူတို့၏မျက်လုံးများကို ပိတ်ကာ ထိုနတ်ဆိုးအရှင်များကို နောက်တစ်ကြိမ် သတ်ဖြတ်ရလိမ့်မည်။

သဘာဝကျကျပင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက တန်ဖိုးရှိသော အရာရှိတစ်ဦး ဆုံးရှုံးရုံသာမက ပြည်သူများကိုလည်း နတ်ဘုရားများ အရည်အချင်းမရှိဟု ထင်မြင်စေကာ လမ်းစဉ်သုံးသွယ်၏အကျိုးစီးပွားကို အပြည့်အဝ အထောက်အကူပြုမည် ဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့... မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးက ကျယ်ပြန့်သော ဆင်းရဲဒုက္ခအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"ကျွတ်" လူသားဧကရာဇ်က သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာကို တိတ်ဆိတ်စွာစိုက်ကြည့်ကာ အတွေးများထဲတွင် နစ်မြောနေ၏။

"အရှင်မင်းကြီး ဘယ်လိုထင်ပါသလဲ" လင်ရှုးယာ က အံကိုကြိတ်ကာ ဇွဲလုံ့လဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူတို့ကို ဆုချသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်"

လူသားဧကရာဇ်က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ရာ ရယ်သံကကြမ်းတမ်းပြီး လှောင်ပြောင်မှုနှင့် အထင်သေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေ၏။

သေမျိုးလောက၏ဤအသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေသော အုပ်ချုပ်သူ၏အမြင်တွင် လင်ရှုးယာက ကိုယ်တုံးလုံးဖြစ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏အတွေးတိုင်းက သူ့ရှေ့တွင် ချပြထားသကဲ့သို့ ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်ပေ။

"သူက ဗောဓိသတ္တမသေမျိုးအရှင်တစ်ပါးကို သတ်ခဲ့တာကို မပြောနဲ့။ တစ်နေ့နေ့ သူက အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓတစ်ပါးကိုသတ်ခဲ့ရင် သူ့ကို နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ်အဖြစ် ငါ ခန့်အပ်မယ်"

ထိုလူ၏စကားများ အဆုံးတွင် လင်ရှုးယာ၏ မျက်နှာက နီရဲသွား၏။

ဤမြင့်မြတ်သော သတ္တဝါများ၏အမြင်တွင် သာမန်ပြည်သူများ၏အသက်က ဤမျှ တန်ဖိုးနည်းနေသည်လော။

သူတို့အားလုံး သေသွားလျှင်ပင် ဒေါသအနည်းငယ် ဖြေဖျောက်ခြင်းကဲ့သို့ အရေးမကြီးဘူးဟု ထင်နေသည်လော။

"ရှုးယာ" ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူသားဧကရာဇ်က ရယ်မောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်က တစ်ခဏတာ ကြည်လင်သွား၏။

"ခြံလှောင်ထားပြီးသတ်ခံရဖို့ စောင့်နေတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကအသက်ရှင်နေတယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လား"

ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားသော ဤစကားဝိုင်း အကြောင်းအရာကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လင်ရှုးယာ က တစ်ခဏတာမှင်တက်သွားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ "ရှင်သန်ခြင်းက ရှင်သန်ခြင်းပဲ၊ သေခြင်းက သေခြင်းပဲ။ လှုပ်ရှားနိုင်၊စားသောက်နိုင်၊ အလေးစွန့်နိုင်သရွေ့ သဘာဝကျကျပဲအသက်ရှင်နေတာပဲလေ။ ဒါက စကြဝဠာနိယာမပဲ၊ အတွေးတစ်ခုတည်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပြောင်းလဲလို့ရမှာလဲ"

"..."

လူသားဧကရာဇ်က တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေပြီး နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွားကာ အချိန်အတော်ကြာမှ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ "သွားတော့"

...

ကျန်းယန်စီရင်စု၊ ရှန်းစံအိမ်တွင်

ရှန်းယီက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ခြံဝင်းအတွင်း ရက်ပေါင်းများစွာကြာအောင် နေထိုင်ကာ အရပ်ငါးမျက်နှာဗောဓိသတ္တ ချန်ထားခဲ့သော ပျက်စီးနေသည့် အသီးအပွင့်ကို နားလည်ရန်အချိန်ယူခြင်း သို့မဟုတ် သစ်ပင်အောက်တွင် အပန်းဖြေထိုင်နေခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နေ၏။

ဘုန်းကြီးလေးကျစ်ခုန်းက အလျင်စလို ပြန်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး နတ်ဆိုးအမဲလိုက်ရေးဌာနသို့ သတင်းစကား ပို့ဆောင်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ယခုတိုင်အောင် ကျန်းယန်စီရင်စုသို့ မည်သူကမျှ လာရောက်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ဤသည်က အချက်တစ်ချက်ကိုသာ သက်သေပြနိုင်သည်။

၎င်းမှာ ထိုလူများအားလုံးက မျှော်လင့်ချက် မည်မျှပင်သေးငယ်ပါစေ ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားကြမည် ဖြစ်ကြောင်းပင်။ သူတို့အတွက် ရှန်းယီက ထိုမျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး ဖြစ်၏။

သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် နန်ယန်စစ်သူကြီးပင်လျှင် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိပုံပေါ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများတွင် အချင်းချင်း မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ တာဝန်များကို ရှောင်လွှဲကြသည့် အနေခက်သောမြင်ကွင်းမျိုး မဖန်တီးမိစေရန် လူတိုင်းက ကိုယ့်အပိုင်းကိုကိုယ် လုပ်ဆောင်ခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။

"သူတို့က ဒါကို မင်းရဲ့ တာဝန်လို့ မထင်ပါဘူး၊ ကြီးမားတဲ့ ဖိအားတွေရဲ့ရလဒ်သက်သက်ပါပဲ" အရာရှိရှန်း အထင်လွဲမည်ကို ကြောက်သော ဘုန်းကြီးလေးကျစ်ခုန်းက သူ၏အနောက်မှ တိုးညှင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရာရှိရှန်း ဤမျှ သက်သောင့်သက်သာရှိနေသည်ကို သူ မြင်ရခဲသောကြောင့်ပင်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး" ရှန်းယီက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကိုအနည်းငယ် စွတ်လိုက်၏။

သူက ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ပေ။

ထို့အပြင် လက်ရှိအခြေအနေက မကောင်းသော အတွေးများအတွက် နေရာမရှိစေပေ။

၎င်းကို တွေးတောရင်း ရှန်းယီက မျက်လုံးများကို ထပ်မံ မှိတ်လိုက်သည်။

အလုပ်မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော နေ့ရက်များက တကယ်တော့ ခြေတစ်ထောင်အနက်ရောင်နဂါး ညီအစ်ကို နှစ်ဦးနှင့် အမြဲတစေဆက်သွယ်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ညီအစ်ကို နှစ်ဦးထံမှ အလျင်စလို အစီရင်ခံစာများက ရှန်းယီ၏စိတ်ထဲတွင် တက်ကြွသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တဖြည်းဖြည်းပုံဖော်ပေးခဲ့သည်။

သူတော်စင်ခုနစ်ပါးရွှံ့နွံအိုင်အတွင်းတွင်

ဗောဓိဂိုဏ်းမှ လူများ ထွက်သွားပြီးနောက် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို မည်သို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ရမည်ကို အလျင်စလို အစီအစဉ်မဆွဲခဲ့ပေ။

ယင်းအစား အသစ်ရောက်ရှိလာသော နတ်ဆိုးအရှင်များအတွက် နေရာထိုင်ခင်းများ စီစဉ်ပေးခဲ့၏။

ထို့နောက် နေ့ရောညပါ အဆက်မပြတ် စကားပြောဆိုမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အလျင်အမြန်စုဆောင်းထားသော နတ်ဆိုးစစ်တပ်တစ်ခုထက် နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ရင်းနှီးခဲ့သော မိတ်ဆွေဟောင်းများကဲ့သို့ပင်။

ဇာစ်မြစ်များနှင့် မူလရင်းမြစ်များမှစ၍ ဘဝဇာတ်ကြောင်းများအကြောင်းကို သူတို့ စကားစမြည် ပြောဆိုခဲ့ကြ၏။

ခြေတစ်ထောင် အနက်ရောင်နဂါးညီအစ်ကို နှစ်ဦးကိုပင် သူတို့၏ပုံသဏ္ဌာန်များကို ပါးနပ်သော နည်းလမ်းများဖြင့် အဘယ်ကြောင့်ဖုံးကွယ်ထားသနည်းဟု သူတို့က မေးမြန်းခဲ့ကြရာ ညီအစ်ကို နှစ်ဦးက အလေ့အထများဟု ဆိုကာ ပယ်ချခဲ့၏။

ကံကောင်းစွာဖြင့် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က အဆုံးအထိ စုံစမ်းရန် ရည်ရွယ်ထားပုံမပေါ်ပေ။

စကားဝိုင်းက အမှတ်တစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ သူက သူ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။ "ငါ မင်းတို့အားလုံးဆီက ဖုံးကွယ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မြေရိုင်းနယ်မြေတွေကနေ ငါ ပြန်ရောက်လာကတည်းက ထူးဆန်းတာ တစ်ခုကို ငါ သတိထားမိတယ်။ ငါဘယ်လိုပဲ စီစဉ်စီစဉ် နတ်ဘုရားမင်းဆက်က ကြိုတင် သတင်းရနေသလိုပဲ အမြဲတမ်း ဖြစ်နေတယ်"

"ငါက ဒီမှာရှိတဲ့မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကိုရည်ရွယ်တာ မဟုတ်သလို ငါတို့ကြားထဲမှာ သူလျှိုတွေ ရှိတယ်လို့လည်း မဆိုလိုပါဘူး"

တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်၏အမူအရာက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူတို့၏ရှန်းရွှီ နည်းစနစ်များဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော ခြေတစ်ထောင်အနက်ရောင်နဂါး ညီအစ်ကို နှစ်ဦး၏ခန္ဓာကိုယ်များက အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွား၏။

"ဘယ်လိုပဲဆိုစေ သတင်းစကားတွေက ငါ့ဆီကနေ ဖြစ်နိုင်သလို မဟာဂိုဏ်းဆီကနေ ပေါက်ကြားတာလည်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အချိန်က နီးကပ်နေပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီကို ခွဲခြားသိမြင်ဖို့ ငါ့မှာ ခွန်အား မရှိဘူး"

"ဒါပေမယ့် ငါ့ကို သည်းခံပေးပါ" သူ စကားပြောပြီးနောက် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်ထံမှ အလင်းတန်းအချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးအရှင်တစ်ပါးချင်းစီ၏ လက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွား၏။

"ဒါတွေက မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေပဲ၊မင်းတို့က ကိုယ့်ဟာကိုပဲ ဖတ်ရှုရမှာဖြစ်ပြီး အချင်းချင်းစကားတစ်ခွန်းမှ မထုတ်ဖော်ရဘူး"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ပြဿနာ တစ်ခုခု ပေါ်လာခဲ့ရင်..." တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်၏အကြည့်က အေးစက်သွား၏။

"ဘယ်ကနေ စရမလဲဆိုတာ ငါ သဲလွန်စအချို့ ရလိမ့်မယ်"

"..."

ကျန်းယန်စီရင်စုတွင် ရှန်းယီက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သေချာပေါက်အောင်မြင်မည့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ဤမျှ သတိထားပြီး လှုပ်ရှားလိမ့်မည်ဟု သူပင်လျှင် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော နတ်ဆိုးအိုကြီးဖြစ်ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင်ထိုက်တန်လှ၏။