အခန်း ၁၁၉၂

အခန်း (၁၁၉၂) အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ

"တောင်ပေါ်က သတင်းစကား တစ်ခုရောက်လာတယ်" ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ရုတ်တရက် လွင့်ဝင်လာသော အလင်းတန်းတစ်ခုက ရှန်းယီ၏အတွေးများကို နှောင့်ယှက်လိုက်၏။

ယဲ့လန်က တည်ငြိမ်စွာဆင်းသက်လာပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အလျင်စလိုဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ "မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးက သတင်းတစ်ခု ရောက်လာတယ်လို့ သူတို့က ပြောတယ်။ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးဖို့မသေမျိုးဂိုဏ်းက ခေါင်းဆောင်အချို့ကို စုရုံးခိုင်းထားတယ်။ တောင်ထိပ်သခင်တွေက ဒါကို ပြင်းထန်တဲ့ပြဿနာတစ်ခု၊ သူတို့ တစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်လို့မရတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုလို့ ထင်ပြီး ရှင့်ကို အမြန်ဆုံးပြန်လာဖို့ တောင်းဆိုနေကြတယ်"

"..."

စကားမဆုံးမီမှာပင် ဘုန်းကြီးလေးကျစ်ခုန်း၏ အမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

သူက ဗောဓိဂိုဏ်းအတွင်းမှ အရေးမပါသော လောကခရီးသည်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးက မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ခေါင်းဆောင် တာအိုပို့ချသောနေရာဖြစ်ပြီး ၎င်းကိုမသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှ လူများအတွက် အဓိကခိုလှုံရာနှင့် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအဖြစ် ဆိုနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

ယခုအခါ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏အာရုံစိုက်မှုက မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ရာ ရှန်းရွှီဘိုးဘေးသေဆုံးသွားခြင်းကို သေချာပေါက် သတိပြုမိပေလိမ့်မည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူက မသိစိတ်အရဘေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဘုန်းကြီးလေးကျစ်ခုန်းက ပြဿနာရှာတတ်သော လူများစွာနှင့် တွေ့ဆုံဖူးသော်လည်း ဗောဓိဂိုဏ်း၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရန်စခဲ့သူ အလွန် ရှားပါးလှပြီး အဖြစ်အပျက်တိုင်းက သေရေးရှင်ရေးကိစ္စများချည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤကိစ္စရပ်များအားလုံးက တိုက်ဆိုင်စွာပင် တစ်ချိန်တည်းမှာ ဆုံစည်းလာခဲ့သည်။

အပြတ်သားဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်များပင်လျှင် မိမိကိုယ်တိုင်လည်ပင်းလှီးသတ်သေခြင်းက ပိုမို လွယ်ကူသောထွက်ပေါက်တစ်ခုဟု တွေးတောကောင်း တွေးတောမိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရှန်းယီက တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေရုံသာဖြစ်ပြီး အတွေးများထဲနစ်မြောသွားကာ သူ၏မျက်နှာအမူအရာတွင် အထိတ်တလန့်ဖြစ်မှု များစွာ မပြသခဲ့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေကြပြီး တစ်ချိန်က ရိုးအေးသောလူငယ်လေးက ယခုအခါ ပိုမိုတည်ငြိမ်လာပြီး သူ၏အမူအကျင့်က ထိုအတွေ့အကြုံရင့်တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ်များထက်ပင် သာလွန်နေသည်ကို သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အံ့သြနေရုံသာ တတ်နိုင်ကြ၏။

"နားလည်ပြီ" ရှန်းယီက ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ အခု ပြန်သွားကြမှာလား" ယဲ့လန်က လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာ၏။

အမည်ခံစစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမက သူမ၏တာဝန်များကို ထိရောက်စွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။

အကြီးအကဲရန်က အင်အားစုကို ခွဲလိုက်ပြီးနောက် သူမက သူမရရှိခဲ့သော ဧကရာဇ်ချီ ဆုလာဘ်ထက် များစွာ ပိုမိုစွန့်စားခဲ့ရသော်လည်း ရှန်းရွှီတောင်ကို နောက်ခံအဖြစ်ထားရှိကာ ယဲ့လန်က ထွက်သွားရန် ဘယ်သောအခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

သို့သော် အရာရာက အခြေအနေအပေါ်တွင် မူတည်၏။

ယခုအခါ နတ်ဘုရားမင်းဆက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရလျှင် ၎င်းကို လူတစ်ဦးတည်း၏ခွန်အားဖြင့် ကယ်တင်၍မရနိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူမက ရုတ်တရက်ရှန်းယီကို ဤရှုပ်ထွေးမှုထဲတွင် ဆက်လက်နစ်မွန်းနေစေရန် အလိုမရှိတော့ပေ။

သူက လုံလောက်တာထက်ကို ပိုပြီး လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ပိုမို အရေးတကြီး လိုအပ်နေသည်မှာ ဆရာကို လှည့်စားပြီး ဘိုးဘေးကို သစ္စာဖောက်ခြင်းအဖြစ်အပျက်ကို ဖုံးကွယ်ရန်နှင့် အခြားအရာများ မဆွေးနွေးမီ သူ၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက်မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏အကြီးအကဲများကို အရင်ဆုံး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ဖြစ်၏။

"နင်... အင်ပါယာခုံရုံးကို ဘာမှ အကြွေးမတင်ပါဘူး"

ဘုန်းကြီးလေးကျစ်ခုန်းက အကြီးအကဲယန်ထံသို့ လျှို့ဝှက်စာပို့ဆောင်ပေးခဲ့သောနေ့က ထိုလူများ၏မသိစိတ်မှ တုံ့ပြန်မှုများကို ယဲ့လန်က ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။

သူမက တစ်ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း မျက်လုံးများကို မော့ကာလေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ဤသို့ပြောလိုက်သောအခါ ပြည်သူများကို ဂရုစိုက်သော ဘုန်းကြီးလေးကျစ်ခုန်းပင်လျှင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

အကယ်၍ ဘာမှမလုပ်နိုင်ပါက အနာဂတ်တွင် အသုံးဝင်စေရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်သောရွေးချယ်မှု ဖြစ်၏။

"ငါ သူတို့ကို တစ်ခုခု အကြွေးတင်တယ်လို့ ဘယ်တုန်းကများ ပြောဖူးလို့လဲ" သူတို့နှစ်ဦး၏အကြည့်အောက်တွင် ရှန်းယီက တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်..." ယဲ့လန်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ရာ သူမရှေ့ရှိ လူငယ်လေးက ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ၎င်းအတွင်းသို့ စွမ်းအင်အချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးထည့်သွင်းပြီး ကမ်းပေးလိုက်သည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရ၏။

"သတင်းစကားကို အရင်ပို့လိုက်ရအောင်၊ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး"

ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းရှိ အကြောင်းအရာက ရိုးရှင်းပါသည်။ ၎င်းမှာ ခြေတစ်ထောင်အနက်ရောင်နဂါး ညီအစ်ကို နှစ်ဦး လက်ခံရရှိခဲ့သော သတင်းစကားပင်။

၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ အခြားသူများကသာ ခွဲခြားသိမြင်ရပါလိမ့်မည်။

ရှန်းယီက မသေမျိုးအရှင်နှင့် ဗောဓိသတ္တတစ်ပါး၏ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သူက အစစ်အမှန်နတ်ဘုရား သို့မဟုတ် ဗုဒ္ဓတစ်ပါး မဟုတ်ဘဲ အရာအားလုံးကို အာရုံမစိုက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမျှသာဖြစ်၏။

ရှန်းရွှီတောင်နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ သူ မပြောခဲ့ပေ။

တစ်ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ယဲ့လန်နှင့် ဘုန်းကြီးလေးကျစ်ခုန်း နှစ်ဦးစလုံးက ပိန်သွယ်သော လူငယ်လေးတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေနိုင်တော့၏။

ခမ်းနားကြီးကျယ်သော စကားလုံးများ မရှိဘဲ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနမှ စုရုံးနေသော အဖွဲ့ဝင်များပင်မပြသနိုင်သည့် ဆုတ်ခွာစရာလမ်းမဲ့ကာ အသည်းအသန်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သယ်ဆောင်ထားသည့်ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခုသာရှိသည်။

"အရာရှိရှန်းက... တောင်ပိုင်းဍုမေဏုက ဘုန်းကြီးတွေထက်တောင် အဲဒီကြာပန်းပလ္ဘင်နဲ့ ပိုပြီး ထိုက်တန်ပါတယ်" ဘုန်းကြီးလေးကျစ်ခုန်းက သူ၏လက်ဖဝါးများကို ယှက်ကာ တီးတိုးရွတ်ဆိုလိုက်ပြီးနောက် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးဆီသို့ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခန်းထဲ၌။

ရှန်းယီက ကုတင်စွန်းတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေစဉ် ပျံသန်းနိုင်သော တောင်ပံခြောက်ခုပိုးကောင်တစ်ကောင်က မြည်သံပေးကာ ထွက်လာသည်။

သူ၏စိတ်ခံစားမှုများက အပြင်ပန်းတွင် ပေါ်လွင်နေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှု မရှိပေ။

ရှန်းယီ ဤသတင်းစကားကို ရရှိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူက ရှန်းရွှီဘိုးဘေးနှင့် နတ်ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်နေခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏နတ်ဆိုးစောင့်ကျောက်တုံးပုံစံနှင့် ရှန်းရွှီတာအိုအသီး၏နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ လှည့်စားနိုင်စွမ်း ရှိမရှိကို ကြည့်ရှုနေခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် အဖြေက အနုတ်လက္ခဏာ ဆောင်နေသည်။

အကယ်၍ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ တစ်စုံတစ်ယောက် အမှန်တကယ်ရောက်လာပါက ထိုသူက နယ်ပယ်နှစ်ခုကို ကျော်လွန်သော ထိပ်တန်းအဆင့် ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်သည့် မူလဖရိုဖရဲမဟာတာ့လော်ရွှေမသေမျိုးအရှင် သေချာပေါက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုး၏အမြင်အာရုံကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားခြင်းက တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်ကိုလှည့်စားခြင်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အယူအဆတစ်ခု ဖြစ်၏။

ယခုအခါ အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် ရှန်းယီက ယင်းအစား သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေလိုက်သည်။ သူအစောပိုင်းက ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် အချိန်ကကုန်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်၏။

မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို ကျူးကျော်ခြင်းကဲ့သို့သောကြီးမားလှသည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုနှင့် ပတ်သက်၍ တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က နတ်ဆိုးအရှင်များအား တုံ့ပြန်ရန်အချိန်လဝက်မျှသာ ပေးခဲ့ပြီး ထိုနေ့နီးကပ်လာမှ အမိန့်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်ပြန်ရန်စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းက မျှော်လင့်မထားသောအရာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့က ခရီးသွားချိန်ကို ထည့်သွင်းတွက်ချက်ပါက ထိုနတ်ဆိုးအရှင်များ သတင်းပေါက်ကြားနိုင်သည့်ဖြစ်နိုင်ခြေကို လုံးဝမရှိနိုင်တော့ပေ။

ထို့အပြင် ခြေတစ်ထောင် အနက်ရောင်နဂါး ညီအစ်ကို နှစ်ဦးရရှိခဲ့သော အမိန့်မှာ... နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသုံးခုကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် နေရာဟောင်းဖြစ်သော စုန်းဖုန်းစီရင်စုပင်။

အဖော်များက မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်၊ မည်မျှ စေလွှတ်လိုက်သည်ကိုမူ ခရီးပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိမှသာ သိနိုင်ပါလိမ့်မည်။

တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်၏လှုပ်ရှားမှုက ရှန်းယီ၏အသုံးအများဆုံးသော နည်းလမ်းများကို တိုက်ရိုက်အသုံးမဝင်ဖြစ်သွားစေ၏။

လဝက်မျှသော အချိန်တိုလေးအတွင်း မူလဖရိုဖရဲမဟာတာ့လော်ရွှေမသေမျိုးအရှင်တစ်ပါးကို လှည့်စားရန် မဆိုထားနှင့် ရှန်းရွှီတောင်သို့ ပြန်သွားရန်ပင်အချိန်နှောင်းသွားနိုင်ပါသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ၎င်းအကြောင်းကို မစဉ်းစားတော့ဘဲ လက်ရှိအလုပ်များအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်ရန် သူ ရိုးရှင်းစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ယဲ့လန်နှင့် အခြားသူများ ပြောခဲ့သော အသက်ရှင်သန်ရေး ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍...

ရှန်းယီက ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ အမှန်တကယ်တော့ သူက တောင်ပိုင်းဍုမေဏုမှထွက်ခွာပြီး အစွန်းရှစ်ပါးချိုင့်ဝှမ်းသို့ သွားရန်စီစဉ်ကတည်းက စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။

သူက အင်ပါယာခုံရုံးကို အမှန်တကယ်ပင် ဘာမှ အကြွေးမတင်ပေ။

သို့သော် ဒဏ္ဍာရီလာ လူသားလောက မသေမျိုးနယ်မြေဖြစ်သော နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဟုန်ကျယ်မှပြည်သူများကို အပင်ပန်းခံ၍ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော သူ့အတွက်မူကွဲပြားခြားနား၏။

ထိုအထဲတွင် စီနီယာရွှမ်ချင်း၊ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ ဂိုဏ်းချုပ်များ၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်၊ သူ၏မိုက်မဲမှုတွင် အဖော်ပြုရန် သူတို့၏အသက်များကို စွန့်လွှတ်ရဲသူများနှင့် နန်ယန်ရတနာနယ်မြေမှစ၍ သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေခဲ့သော မိတ်ဆွေဟောင်းများဖြစ်သည့် ကျန်းချိုလန်၊ နီကျွင်းနှင့် လီချင်းဖုန်း တို့ ပါဝင်ကြသည်။