အခန်း ၁၁၉၃
Vol. 120 Ch. 1193
အခန်း (၁၁၉၃) အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ ၂
ယခုအခါ သူတို့က နတ်ဘုရားမင်းဆက်အနှံ့ ပျံ့နှံ့နေကြ၏။
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများတွင် ဤမသေမျိုးနယ်မြေကြီးနောက်တစ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခံရသည်ကို ရှန်းယီအား ကြည့်ခိုင်းနေသည်မှာ သူမလုပ်နိုင်ပေ။
သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမည်။
...
မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၊ စုန်းဖုန်းစီရင်စု
"လဝက် တောင်လား" ဖုန်းရှီက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူလိုက်၏။
"လဝက်ဆိုတာ ကျွန်မ မလာခင်က သတင်းအချက်အလက်ပဲ... ရက်တွေကိုရေတွက်ကြည့်ရင် လေးနာရီလောက်ပဲ ကျန်တော့မှာ"
ယဲ့လန်၏မျက်နှာက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တည်ငြိမ်နေပြီး သူမကရိုသေစွာဖြင့် နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်း ဆုတ်သွား၏။ ကျန်းယန်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် နေ့ရောညပါမမောမပန်းအလျင်စလို လာခဲ့ရသော်လည်း သူမ၏စိတ်နှလုံးက အေးစက်ပြီး ခြောက်ကပ်နေသော ခြံဝင်းအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။
ကပ်ဘေးတစ်ထောင် ရွှေဆေးလုံးများကြောင့် သူမ၏သွေးကြွေးကို ဆပ်ပေးခဲ့သော လူငယ်လေးက ယခုအခါ နတ်ဘုရားမင်းဆက်နှင့်အတူ အဆုံးသတ်ခံမည့် အနေအထားရှိပုံပေါ်၏။
ဤအချက်ကို တွေးမိတိုင်း ယဲ့လန်က ကျန်းယန်စီရင်စု မြေစောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းဆောင်တွင် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရမိသည်။
ထိုအချိန်က ကျောက်စိမ်းနဂါးဂိုဏ်းမှတပည့်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် သူက အလွန်ရက်စက်ပြီး ကြမ်းကြုတ်လွန်းသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ကိုအသုံးပြု၍ သူ့ကို နတ်ဆိုးသုတ်သင်သူရာထူးတွင် ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ခဲ့လျှင်။
သူ နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို မုန်းတီးသွားစေရန် လူဆိုးအဖြစ်တစ်ကြိမ်လောက် သရုပ်ဆောင်ခဲ့လျှင်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယနေ့အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။
"..."
ဖုန်းရှီက ယဲ့လန်၏ထူးခြားချက်ကို သတိပြုမိရန်ပင် ခွန်အားမကျန်တော့ဘဲနောက်သို့ လှည့်လိုက်စဉ် သူမ၏နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် တုန်ယင်သွား၏။
ခန်းမအတွင်းတွင် ရန်မင်လီနှင့် ယန်လန်ထင်တို့ ရှိနေသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် နောက်ဆုံး ဆွေးနွေးပွဲအပြီးတွင် သူတို့နှစ်ဦးက ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် အချိန်မရသေးပေ။
လူအင်အား ထပ်မံခေါ်ယူရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
သို့သော် သူတို့သုံးဦးတည်းကိုသာ အားကိုးကာ နတ်ဆိုးအရှင်ရှစ်ပါး အပြည့်အဝကို တကယ်ပင် တားဆီးနိုင်မည်လော။
"နန်ယန်စစ်သူကြီးဆီက နောက်ထပ် သတင်းစကားတစ်ခုလား" ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နောက်ဆုံးအကြိမ်က အဖြစ်အပျက်က ရန်မင်လီကို ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်စေခဲ့ပုံရပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက များစွာ ပိုမို တည်ငြိမ်နေပုံရ၏။
ဖုန်းရှီ၏အတည်ပြုချက်ကို ရရှိပြီးနောက်..
ဆည်းဆာချိန်အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤအဘိုးအိုက သူ၏အဝတ်အစားများကို အနည်းငယ်သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ "သူ့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက ဘယ်တော့မှမမှားဖူးဘူး၊ အဲဒီလိုဆိုမှတော့ လမ်းထွက်လျှောက်ကြတာပေါ့"
ရိုးရှင်းသော လမ်းထွက်လျှောက်ကြတာပေါ့ ဟူသော စကားက အခြားအဓိပ္ပာယ်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားပုံပေါ်၏။
ယန်လန်ထင်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြုံးလိုက်ပြီး ထိုနည်းတူစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးက သူတို့၏ဘဝတစ်ဝက်ကို အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏အတွေးများက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တညီတညွတ်တည်း ဖြစ်နေကြ၏။
နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို ကူညီပြီး မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို ကယ်တင်ရန် မည်သည့်နည်းလမ်းကို သူတို့ ရွေးချယ်သည်ဖြစ်စေ။
နောက်ဆုံးတွင် လူသားဧကရာဇ်ချီကို နှစ်ပေါင်းများစွာစားသုံးခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူတို့က ဤလောကကို ပြန်လည်ပေးဆပ်သင့်ပါသည်။
တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ်သုံးဦးက ရှန်းယီ၏သတင်းများအကြောင်းကို တိုက်ဆိုင်စွာပင် မမေးမြန်းခဲ့ကြပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ယဲ့လန်၏ အတွေးများနှင့် ဆင်တူသော အတွေးများ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။
အကယ်၍ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်ရှိနိုင်ပါက ၎င်းက အမှန်တကယ် ဆိုးရွားမည် မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ မေးမြန်းလိုက်ပြီး သူလည်း အန္တရာယ်ရှိနေကြောင်းတွေ့ရှိပါက သူတို့ကို သေဆုံးချိန်တွင်ပင်မျက်လုံးဖွင့်လျက်သား သေသွားစေလိမ့်မည်။
"ကျွန်မလည်း သွားမယ်" ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏အနောက်မှ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူတို့က ဇဝေဇဝါဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
ယဲ့လန်က လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကြားတွင် အနီရောင်ချည်ကြိုးတစ်ချောင်း ရစ်ခွေနေကာ အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု တွဲလောင်းကျနေသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။
"ဒီအရာကိုတောင် သူ မင်းအတွက် ချန်ထားခဲ့တာပဲ" ယန်လန်ထင်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
နောက်တစ်ခဏတွင် ပုံရိပ်အချို့က ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာကိုလျင်မြန်စွာ ကျော်ဖြတ်သွားပြီး သက်တန့်ရှည်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူတို့၏ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အရှိန်အဝါက စီရင်စုမြို့တော်ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို လက်အောက်ခံနေသော အားကောင်းသည့် သတ္တဝါများရှိနေကြောင်း လောကက သိထား၏။
သို့သော် နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာန၏တစ်ချိန်က ဖုံးကွယ်ထားသောသဘာဝကြောင့် ဗောဓိသတ္တမသေမျိုးအရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဤအဖွဲ့အစည်းများအားလုံးမှာ အမည်မသိ ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။
ယခု သူတို့၏အရှိန်အဝါကို ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး အခြေအနေ၏အရေးပေါ်ဖြစ်မှုကို လောကသို့ သွယ်ဝိုက်၍ကြေညာလိုက်ခြင်းပင်။
စုန်းဖုန်းစီရင်စုအပြင် ပတ်ဝန်းကျင်စီရင်စုမြို့တော်များရှိ အစိုးရရုံးများကလည်း ဤမြင့်တက်လာသောအရှိန်အဝါကို တဖြည်းဖြည်း ခံစားလာရသည်။ နန်းတော်အရာရှိများ၏မျက်နှာများက မှုန်ကုပ်သွားပြီး သူတို့၏ကိစ္စရပ်များကို ချက်ချင်း ချထားကာ အလျင်စလိုထွက်ခွာသွားကြပြီး တူညီသော အဝါရောင်တံဆိပ်ပြားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြ၏။
ဤသို့ဖြင့် မြို့တစ်မြို့မှ နောက်တစ်မြို့.
မကြာမီ မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏တစ်ဝက်ကျော်၊ စီရင်စုဒါဇင်ကျော်မှ လူသားဧကရာဇ်ချီက ခမ်းနားစွာမြင့်တက်လာပြီး စုန်းဖုန်းစီရင်စုဆီသို့ စုစည်းသွား၏။
ရှန်းယီထံမှ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုတည်းကပင် စီရင်စုမြို့တော်များစွာကို သူတို့၏အကာအကွယ်များကို လုံးဝစွန့်လွှတ်ကာ ကူညီလာစေနိုင်ခဲ့သည်။
နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနက ဤနန်ယန်စစ်သူကြီးအပေါ် မည်မျှယုံကြည်မှုရှိကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပါသည်။
တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်နှစ်တစ်ရာဆိုသည်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤတိုတောင်းလှသောလေးနာရီက တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ် အနည်းငယ်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သကဲ့သို့ ခံစားရစေ၏။
နေ့အလင်းရောင်က တဖြည်းဖြည်းမှိန်ဖျော့သွားပြီး ညက ဝါးမြိုမည့်ပါးစပ်ကြီးတစ်ခုအလား ဆင်းသက်လာကာ စီရင်စုမြို့တော်ရှိ မီးအိမ်များကို ဖိချေပစ်လိုက်သည်။
ရဲစွမ်းသတ္တိအရှိဆုံးသူများပင်လျှင် ယခုအခါ ကလေးငယ်များကဲ့သို့ နာခံစွာဖြင့် သူတို့၏အေးစက်သောကုတင်များထဲတွင် ကွေးကွေးလေး အိပ်နေကြပြီးမျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားကာ လမ်းများတစ်လျှောက်ဖြတ်သန်းသွားသော စစ်သားများ၏ခြေသံများကိုသာ ကြားနေရပြီး သူတို့ မျက်လုံးကို နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ နောက်နေ့ နေရောင်ကို မြင်ရနိုင်ဦးမလားဆိုသည်ကို မသေချာတော့ပေ။
တာ့လော်မသေမျိုးအရှင်က ဤညကိုထိုးဖောက် မြင်နိုင်သော်လည်း နက်ရှိုင်းသော ညဉ့်ယံတွင် သူတို့ကဲ့သို့သော သတ္တဝါများ၏အရှိန်အဝါကို ဖမ်းယူ၍ မရနိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် ယန်လန်ထင်နှင့် ရန်မင်လီကဲ့သို့သော သူများပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သာမန်လူများနှင့် တူညီသောစိုးရိမ်ပူပန်မှုကို မျှော်လင့်မထားဘဲ မျှဝေခံစားနေရ၏။
သူတို့က အနည်းငယ်မျှသော ပုံမှန်မဟုတ်မှုများကိုပင် မလွတ်တမ်းကြည့်ရန် ကောင်းကင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။
မြို့ရိုးများက သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေ၏။
မသိရသော အဝေးတစ်နေရာမှ မိုးကြိုးသံ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည့် အချိန်အထိပင်။
၎င်းမှာ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ခု၏အသက်ရှူသံ ဖြစ်၏။
အဘိုးအိုနှစ်ဦး၏မျက်လုံးများက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရေခဲလိုအေးစက်သွားပြီး ဖုန်းရှီက မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှေးကာ သစ်သားတုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
သူတို့သုံးဦး၏နောက်တွင် ယဲ့လန်က သူမ၏ဓားရှည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏သွားဖြူဖြူများက နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားကာနှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် စူးရှသော အနီရောင်အရာများ စွန်းထင်းနေပြီဖြစ်၏။
ရှန်းယီက မသေမျိုးအရှင်ဗောဓိသတ္တများရှေ့တွင် ရပ်တည်နိုင်ရန် သူမကို စွမ်းအားပေးခဲ့သည်။
ထိုနည်းတူစွာပင် သူမက ဤစွမ်းအားနှင့် ကိုက်ညီသော ရဲစွမ်းသတ္တိကို မွေးထုတ်ရပါလိမ့်မည်။
ပဉ္စမအဆင့်ထိုက်ယီမသေမျိုး၏နယ်ပယ်ဖြင့် သူမက နတ်ဆိုးအရှင်ကိုဆန့်ကျင်ရန် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။
ထိုလေးလံသောအသက်ရှူသံက အဆုံးအစမရှိသော ဧကရာဇ်ချီများကိုပင် လှုပ်ရှားစေခဲ့ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ယဲ့လန်၏နှုတ်ခမ်းများထက် ပိုမိုတောက်ပသော အနီရောင်နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တစ်ခုကကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ ကောင်းကင်ထောက်တိုင်တစ်ခုအလား ဧကရာဇ်ချီကိုဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်၏။
"တစ်" ယန်လန်ထင်က ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏အသံထွက်ပေါ်သွားသည်နှင့်အတူ ဒုတိယမြောက် သွေးနီရောင်ကောင်းကင်ထောက်တိုင်၊ တတိယမြောက်... ထို့နောက်ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။