အခန်း ၁၁၉၄

အခန်း (၁၁၉၄) အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ ၃

"သုံးကောင်ပဲ လာတာလား" ရန်မင်လီက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် နှစ်ဦးကို မေးခွန်းထုတ်ချင်သည့် အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအမိန့်ပြား မရှိသော်လည်း ဤမဟာနတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရှိန်အဝါက တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ တစ်ဝက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်နေသည်။

သို့သော် ဤသည်က နန်ယန်စစ်သူကြီးထံမှ လျှို့ဝှက်စာထဲတွင် ဖော်ပြထားသော အရေအတွက်နှင့် သိသိသာသာ ကွာဟနေကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။

သို့သော် ရန်မင်လီက မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မရရှိခဲ့ဘဲ သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ သူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသဖြင့် မသိစိတ်အရခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အံ့အားသင့်မှုအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထူထပ်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် လှိုင်းနှစ်ခုက တိမ်တိုက်များကို ပထမဆုံး ဖောက်ထွင်းသွားပြီး မိုးကောင်းကင်နှင့် နေကို ဖုံးကွယ်ထားသော ဧရာမ နဂါးကြီး နှစ်ကောင်အလား လိမ်ယှက်နေကာ နောက်ဆုံးလှိုင်းက ပြင်းထန်သော ငှက်ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ်များကို အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်သွားစေသောအရာမှာ ဤနတ်ဆိုးစွမ်းအင်လှိုင်းသုံးခုက ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင်လိမ်ယှက်နေခြင်းပင်။

နဂါးနှစ်ကောင် စာကလေးကို ဝါးမြိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ညကောင်းကင်ယံက ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ရှည်လျားကာ ဆည်းဆာအလင်းရောင်နှင့် ဆင်တူသော မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသက်ရှူသံက နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် ညည်းတွားသံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များက ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းတစ်ခုအလား မြေပြင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ကာ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော စုန်းဖုန်းစီရင်စုမြို့တော်ကိုပင် ပြင်းထန်စွာတုန်ခါသွားစေပြီး မြို့ရိုးများကို အားဖြည့်ပေးထားသော ဧကရာဇ်ချီက လျင်မြန်စွာ ပြယ်လွင့်လာသည်။

မြို့တော်ကို တည်ငြိမ်စေရန် ယန်လန်ထင်က သူ၏ညာခြေဖြင့် ရုတ်တရက်ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်သော်လည်း မြို့ရိုးပေါ်မှ ထွက်ခွာရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။

"သူတို့ အကွက်ထဲ ဝင်မသွားစေနဲ့" ဤနတ်ဆိုးအရှင်များက ဘာကိုကြံစည်နေမှန်း သူ မသိသော်လည်း ကျားကိုတောင်ပေါ်မှ မြှားခေါ်သည့် နည်းဗျူဟာကို သူတို့ လုံးဝအကျမခံနိုင်ပေ။

ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောတိုက်ပွဲက ညတစ်ဝက်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့၏။

၎င်းက တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ်များကို အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားစေပြီး နောက်ဆုံး ငှက်၏စူးရှသောအော်သံတွင် နဂါးနှင့်တူသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် လှိုင်းနှစ်ခုက ငှက်နတ်ဆိုး၏တောင်ပံများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကိုက်ဖြတ်ကာ ရက်စက်စွာ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။

"ဂါး" နတ်ဆိုးအရှင်တစ်ပါး ကျဆုံးကြောင်း ကြေညာသည့်အလား သွေးနီရောင်နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များက လောကကြီးအပေါ် မိုးရေများကဲ့သို့ ရွာသွန်းကျလာ၏။

ထို့နောက် အရာအားလုံးက ထူးဆန်းစွာပင် တည်ငြိမ်မှုဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။

နဂါးနှင့်တူသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်လှိုင်းနှစ်ခုက လှည့်၍ထွက်ခွာသွားသည့်အလား နောက်ထပ် လုံးဝ ပေါ်မလာတော့ပေ။

အရုဏ်ဦးအလင်းရောင်က မှိန်ဖျော့ဖျော့ ပေါ်ထွက်လာ၏။

မြို့ရိုးပေါ်ရှိ လူအနည်းငယ်၏ပုံရိပ်များက တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာသည်။

ယန်လန်ထင်က သူ၏ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းထားသော အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ရန်မင်လီက သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကာ ဖုန်းရှီက သူမ၏လက်ထဲရှိသစ်သားတုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ အောက်ချလိုက်၏။

ယဲ့လန်က ဓားရိုးကိုဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ လက်ဖဝါးများ အနည်းငယ် ထုံကျဉ်နေသည့် အတိုင်းအတာအထိပင်။

ဤနတ်ဆိုးကပ်ဘေးက ဤသို့ပင် အဆုံးသတ်သွားပြီဟူသည်ကို မယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ သူတို့က အဝေးသို့ မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

"ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ" ယန်လန်ထင်၏ မျက်လုံးများကရုတ်တရက် သွေးရဲလာပြီး အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မည်သူကမျှ ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

သို့သော် ယနေ့ခေတ် တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးရှိ မည်သည့် ထူးဆန်းသောအဖြစ်အပျက်မဆို နန်ယန်စစ်သူကြီးနှင့် ဆက်စပ်၍ တွေးတောလိုက်ပါက အနည်းဆုံးရာခိုင်နှုန်း ရှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ကိုးဆယ်ခန့် မှန်ကန်နိုင်ကြောင်း လူတိုင်း သူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် သိထားကြ၏။

ထို့အပြင် နတ်ဆိုးများ စုန်းဖုန်းစီရင်စုကို တိုက်ခိုက်မည့် သတင်းကိုတစ်ဖက်လူ ကိုယ်တိုင် ပေးပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်လန်ထင်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိပေ။ ယင်းအစား သူက နောက်တစ်ကြိမ်ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဟစ်ကြွေးလိုက်၏။

"ဘာလို့ သုံးကောင်ပဲ လာတာလဲ"

"..."

ရန်မင်လီနှင့် ဖုန်းရှီတို့၏မျက်နှာများက တောင့်တင်းသွားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကပါ တောင့်တင်းသွားသည်။

အကယ်၍ နန်ယန်စစ်သူကြီး၏သတင်းအချက်အလက်သာ မှန်ကန်ပါက ယနေ့ည မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ အနည်းဆုံး နတ်ဆိုးအရှင် ငါးပါး ရောက်လာခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသော်လည်း သူတို့က စုန်းဖုန်းစီရင်စုတွင် မရှိကြပေ။

ဒါဆို သူတို့ ဘယ်မှာလဲ

ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးအရှင်များ၏တည်နေရာအပြင် ယန်လန်ထင်၏အမှန်တကယ် စိုးရိမ်မှုမှာ ရှန်းယီ ဘယ်မှာလဲဆိုသည်ကို သိလိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။

ချွမ်..ကနဲ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားရှည်တစ်လက်က ရုတ်တရက် မြေကြီးပေါ်သို့ ကျသွား၏။

တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ်သုံးဦး၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ယဲ့လန်က အနောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူမ၏စိတ်ထဲတွင် သတိလစ်မတတ်ခံစားမှုတစ်ခုက ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ရှန်းယီက သူမကိုသတင်းစကားပို့ဆောင်ရန် အဘယ်ကြောင့် စေလွှတ်ခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို ယခုမှ သဘောပေါက်သွားသည်။

မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာန၌ဖြစ်စေ နန်းတော်အရာရှိများကြားတွင်ဖြစ်စေ သူ တစ်ယောက်တည်းကသာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ခြေရာခံနိုင်၏။

"ကျန်းယန်စီရင်စု..." သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များလျှံတက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မိန်းကလေးက နောက်ဆုံး၌မြို့ရိုးကို မှီလျက် လဲကျသွားသည်။

ထိုစကားလုံးသုံးလုံးကို ကြားသောအခါ ယန်လန်ထင်က လျှပ်စီးလျက်သကဲ့သို့ ခုန်ထွက်သွားပြီးဖြစ်ကာ စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောဘဲ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ဖုန်းရှီနှင့် ရန်မင်လီတို့သာ အချင်းချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ညတစ်ရေးလုံး မှင်တက်စွာရပ်နေခဲ့ချိန်တွင် ကျန်းယန်စီရင်စုက စုန်းဖုန်းစီရင်စုကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။