အခန်း ၁၁၉၆

အခန်း (၁၁၉၆) အရှင်၊ အရှင်ရဲ့ အမိန့်တော်အရ ကျွန်တော် ရောက်လာပါပြီ ၂

နတ်ဆိုးများ ဤလောကတွင် ကျင့်ကြံခြင်းတစ်ခုက အဆင့်တစ်ခုသို့ရောက်ရှိသွားသောအခါ ရလဒ်ကပုံမှန်အားဖြင့် ရွေးချယ်စရာ အနည်းငယ်သာ ရှိတတ်သည်။

မဟာဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု သို့မဟုတ် မသေမျိုးခုံရုံးသို့ ဝင်ရောက်ကာလောကတွင် ရပ်တည်နိုင်စေမည့် လေးစားဖွယ်ဘွဲ့အမည်တစ်ခုကို ရယူပြီး သူတို့၏အမှတ်အသားကို ပြောင်းလဲကာ မိစ္ဆာဟူသော အမည်ကို ဆေးကြောပစ်ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့မဟုတ်ပါက သူတို့က သဘာဝအရကြမ်းတမ်းပြီး စည်းကမ်းကို ဖီဆန်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်နိယာမကိုချိုးဖောက်ပြီး တစ်နေရာရာတွင် အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားများ၏ဖိနှိပ်မှုကို ခံရကာ သေဆုံးခြင်းနှင့် သူတို့၏လမ်းကြောင်း ပျက်စီးခြင်း ကံကြမ္မာကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ထပ် တစ်မျိုး ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်နိယာမကို ချိုးဖောက်ခဲ့သော်လည်း မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင်နေစရာနေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး အထက်ပါသူများထက်များစွာ သာလွန်သော ခွန်အားရှိသူများပင်ဖြစ်၏။

မြေရိုင်းနယ်မြေများမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ဤသုံးဦးကို ဥပမာအနေဖြင့် ယူကြည့်ပါ။

ကိုးနှင့်ကိုး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေသောတောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ထပ်မံဖော်ပြရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ ၎င်း၏ခြေရာအတိုင်း အောင်မြင်စွာလိုက်နိုင်ခဲ့သော အခြား မဟာနတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင်က ထိုအဆင့်အထိ မရောက်သေးသော်လည်း ခြောက်နှင့်ခြောက် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကိုကျော်လွန်သွားသည်မှာကြာပြီဖြစ်၏။

သခင်ယိုဟု ခေါ်ဆိုခံရသော ဤငရဲပင်လယ် မျောက်ဝံဘုရင်က ၎င်းတို့ထဲမှတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

"တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ဒီလို စီစဉ်ထားမှတော့ မင်းတို့ ထပ်မေးခွန်းထုတ်ရင် ငါက သံသယမဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး" အခြားနှစ်ကောင်ထက် တစ်ဝက်ခန့်ပုသော အနက်ရောင်မျောက်ဝံက ခါးကိုင်းထားပြီးတုတ်ကောက်ကိုင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးအလားကွေ့ကောက်နေသော သစ်သားတုတ်ရှည်ကို မှီထား၏။

၎င်းက အခြားနှစ်ကောင်ကို ဂရုမစိုက်သလို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဤနတ်ဆိုးအရှင်နှစ်ပါးက အလိုအလျောက် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

မျောက်ဝံအိုက ၎င်း၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မည်သူမျှသတိမထားမိချိန် ၎င်း၏မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာ၏။

တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ဘယ်မှာလဲဟုတ်လား။ တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က သူတော်စင်ခုနစ်ပါးရွှံ့နွံအိုင်ထဲမှာ စိတ်ကိုလွတ်လွတ်လပ်လပ်ပေါ့ပေါ့ပါးပါးအနားပေးနေမှာ သေချာတယ်။

ငရဲပင်လယ်မျောက်ဝံဘုရင်က ဤအကောင်များနှင့် မတူဘဲ မူလက အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားများ၏ဖိနှိပ်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး သူ့အသက်ကိုပင် ကယ်တင်နိုင်ခြင်းကကြီးမားသောအားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။

၎င်းက မြေရိုင်းနယ်မြေတွင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာနေနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤကပ်ဘေးမှတစ်ဆင့် မဟာတာအိုအတွက်အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေရန်ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဉာဏ်ရှိသူတိုင်း သိပါသည်။

လမ်းစဉ်သုံးသွယ်က နတ်ဘုရားနယ်မြေပျက်စီးသွားသည်ကိုထိုင်ကြည့်နေနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ကယ်တင်ရှင်များအဖြစ် ရပ်တည်ပါလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် အောင်မြင်မှုအတွက် ခွေးတစ်ကောင်ကိုစတေးခြင်းက ရှောင်လွှဲ၍မရသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ထို့အတူ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည့်သူများအနေနှင့် လောကကြီး၏တစ်သက်တာ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှု၊ မုန်းတီးမှု၊ သူတို့၏အသားကို နွှာပြီးသွေးကို သောက်ချင်လောက်အောင် အမှတ်ရနေမှာသေချာပါသည်။

တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ဗုဒ္ဓကြာပန်းပလ္ဘင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရန် သို့မဟုတ် နယ်မြေတစ်ခု၏ဧကရာဇ်ဖြစ်လာရန် လိုလားနေ၏။

၎င်းက မည်ကဲ့သို့လုပ် ဤကဲ့သို့ဖျောက်ဖျက်လို့မရသည့် အမည်းစက်မျိုးချန်ထားခဲ့နိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သုံးကောင်ထဲမှ အားအနည်းဆုံးဖြစ်သည့် သူက အတင်းအကျပ်အရှေ့သို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရ၏။

မျောက်ဝံအိုက မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ကိုပြန်လည်အမှတ်ရတိုင်း နှုတ်အားဖြင့်ဆန့်ကျင်ရန် ရဲစွမ်းသတ္တိ မမွေးထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ဗောဓိသတ္တကအရာအားလုံးကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်၊ မင်းရဲ့ဒီလို အသေးအဖွဲ အတွေးတွေကို သူက ဘယ်လိုလုပ် သတိမထားမိဘဲ နေမှာလဲ... စောင့်ကြည့်နေလိုက်ပါ၊မကြာခင်အမှားနဲ့ အမှန်အတွက် တရားစီရင်မှုရှိလာမှာပါ" ဤပျက်စီးနေသော တိုက်ကြီး၏ရှေ့တန်းဖြစ်ရန် ဆန္ဒရှိနေသဖြင့် သူက ဗောဓိဂိုဏ်းထံမှအသိအမှတ်ပြုမှုကို သေချာပေါက်ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ထိုဟန်ဆောင်ကောင်းသောကောင်များကတော့ ခါးသီးသည့် အရာကို သူတို့ဘာသာမြိုချရလိမ့်မည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ မျောက်ဝံအိုက အဝေးမှ မြို့တော်၏ ပုံရိပ်ဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်၏။

၎င်း၏ရုပ်ဆိုးသော မျက်နှာသွင်ပြင်များပေါ်တွင် ရုတ်တရက်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပါသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ၎င်း၏လက်ထဲရှိ မြွေကဲ့သို့ကွေ့ကောက်နေသော သစ်သားတုတ်ရှည်ကို အမြင့်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏အရှေ့ရှိ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာရိုက်ချလိုက်၏။

ကျယ်လောင်သောသံကြီးတစ်ခုအတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မြေကြီးကိုဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ပြီး အဆုံးအစမရှိနက်ရှိုင်းသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခုက လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာရှေ့သို့ အက်ကွဲသွားကာ ၎င်း၏အရှေ့ရှိ အရာအားလုံးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ရှိ ဧကရာဇ်ချီက စုစည်းရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ဤတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ပြန့်ကျဲသွား၏။

မရေမတွက်နိုင်သောနှစ်များစွာ ရပ်တည်ခဲ့သော မြို့ရိုးများက ပြင်းထန်စွာတုန်ခါလာပြီး အက်ကွဲကြောင်းကြီး၏ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် မြို့ရိုးရှေ့၌ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။

"တကယ်ပဲ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်" မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နတ်ဆိုးအရှင်သုံးပါးက မြို့ပြင်တွင် ပေါ်လာ၏။

မျောက်ဝံအိုက သစ်သားတုတ်ရှည်ကို ပခုံးပေါ် တင်လိုက်ပြီးမြို့တွင်းသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြောင်းအလဲက စီရင်စုမြို့တော်ရှိပြည်သူများကို အံ့အားသင့်သွားစေပြီး သာမန်လူများဖြစ်စေ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်စေ အားလုံးက မှင်တက်စွာမော့ကြည့်နေကြ၏။

မြင့်မားလှသောမြို့ရိုးများအပြင်ဘက်တွင် ပုံရိပ်သုံးခုကယှဉ်တွဲရပ်နေပြီး ဧရာမ မြို့ရိုးများက အလွယ်တကူကျော်ဖြတ်နိုင်သော မြေပုံစာလေး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူတို့၏ကြီးမားလှသော အရွယ်အစားနှင့်အတူ ကောင်းကင်ကလည်း အလုံးစုံမလင်းသေးသောကြောင့် သာမန်မျက်လုံးများက သူတို့၏အပြည့်အဝ ပုံသဏ္ဌာန်များကို မမြင်နိုင်ပေ။

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသက်ရှူသံများကြားတွင် သူတို့က သူတို့၏နှလုံးသားများ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရ၏။

"ကျီ..ကျီ"မျောက်ဝံအိုက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏စိတ်တွင်းရှိ မကျေနပ်ချက်များကို ယာယီ မေ့ပျောက်သွားကာ ယူရန်အသင့်ဖြစ်နေသော ဧကရာဇ်ချီများပြည့်နှက်နေသည့် မြို့တော်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထွက်ခွာခဲ့ပြီးနောက်နောက်ဆုံးတွင် ကြာရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသောအရသာကို ၎င်းရှူရှိုက်လိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။

သူ၏အစွယ်များကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်တံရှည်ကို ရုတ်တရက်ယမ်းလိုက်ကာ ပခုံးပေါ်ရှိ ဧရာမသစ်သားတုတ်ကြီးကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"..."

စီရင်စုမြို့တော်အတွင်းရှိ အေးစက်ပြီး ခြောက်ကပ်နေသော စံအိမ်တွင်..

ဘုန်းကြီးလေးကျစ်ခုန်းက သစ်သားတုတ်ရှည် ကိုင်ဆောင်ထားသော ထိုမြင့်မားလှသည့် ပုံရိပ်သုံးခုကို တောင့်တင်းစွာစိုက်ကြည့်နေပြီး ကမ္ဘာပျက်မည့်ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်လာသည်ကို ကြည့်နေ၏။

သူက ရဲစွမ်းသတ္တိဘယ်သောအခါမျှ မကင်းမဲ့ခဲ့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သေးငယ်သောလှုပ်ရှားမှုကိုပင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။

ထိုမျောက်ဝံအိုထံမှ အရှိန်အဝါက သူ တစ်ချိန်က လိုက်ပါခဲ့ဖူးသော လက်တစ်ထောင်ဗောဓိသတ္တကိုပင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်၏။

ဤကဲ့သို့သော ကြမ်းတမ်းသည့် မဟာနတ်ဆိုးကြီးများကိုတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် မမြင်တွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချုပ်နှောင်မှုများ ရုတ်တရက်ဖြေလျော့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင်မှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ကာ မသိစိတ်အရတုံ့ပြန်မှုဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

တစ်ဝက်ပွင့်နေသော တံခါးမှ ခြေတစ်ဖက်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အချိန်အတော်ကြာထိုင်နေခဲ့သော ထိုပုံရိပ်က အမြင်အာရုံထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာ၏။

လူငယ်လေးက ခေါင်းကိုအနည်းငယ် မော့လိုက်ပြီး သူ၏ဖြူဖျော့ပြီး ချောမောသော မျက်နှာက ယခင်ကထက် ပိုမိုရင့်ကျက်လာပုံရသည်။

သူ၏နက်မှောင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်များ ကခုန်နေသကဲ့သို့ပင်။

ခြေတစ်ဖက်က မြေကြီးပေါ်သို့ကျသွားပြီး ရှန်းယီက နေရာမှတိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

...

သစ်သားတုတ်ရှည်က တားဆီး၍မရသော စွမ်းအားများဖြင့်ပြည့်နှက်နေကာပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလာသည်။

တုတ်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် မိုင်ထောင်ချီသော နယ်မြေကိုပင်ဆုတ်ဖြဲနိုင်သဖြင့် ဤစီရင်စုမြို့ငယ်လေးကိုလည်း ဖျက်ဆီးနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ၎င်းက မြေကြီးပေါ်သို့ အမှန်တကယ် မကျရောက်ခဲ့ပေ။

အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ဧရာမသစ်သားတုတ်ကြီး အောက်တွင် ပေါ်လာပြီး ၎င်းကိုခြေထောက်ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးကန်လိုက်ရာ သစ်သားမျက်နှာပြင်မှ စူးရှသောအသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

သစ်သားတုတ်ရှည်တစ်ခုလုံးက ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီးအနောက်သို့ ပြန်လည် လွင့်ထွက်သွားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် တုတ်ကိုကိုင်ထားသော မျောက်ဝံအိုက အနောက်သို့ယိမ်းယိုင်သွားပြီး အံ့အားသင့်သွားကာ ၎င်း၏ဘေးရှိ နွားဖြူက ၎င်းကို အလျင်စလိုထိန်းပေးလိုက်၏။

"ဟမ်" မျောက်ဝံအိုက ၎င်း၏ခြေထောက်ကို အားယူလိုက်ပြီး အက်ကွဲကြောင်းကြီး၏အစွန်းကို နင်းကာ သူကိုယ်သူအတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်စေလိုက်သည်။

သူက နွားဖြူ၏ဆန့်တန်းထားသော လက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး မြို့တော်ကိုမကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"အနောက်ဘက်က စီရင်စုကိုးခုဆီကနေ ဘာသတင်းမှမရတာဘာကြောင့်လဲလို့ ငါ တွေးနေတာ၊ ဒီမှာ တစ်ယောက်ယောက်က တပ်စွဲထားတာကိုး"

"ဒီနေ့တော့ နောက်ဆုံးမှာ အစစ်အမှန် မျက်နှာကို မြင်ရပြီပဲ" မျောက်ဝံအိုက သူ၏အစွယ်များကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်ပြီး အရေးမပါသော ပုံရိပ်ကို လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"ဒါပေမယ့် အမည်မသိတဲ့ကောင်လေးတစ်ကောင်ပါပဲ"

ပထမဆုံးလုပ်ရှားမှုကျရှုံးသွားသဖြင့် အနည်းငယ်အသာစီးရရန် ၎င်းက ကြိုးစားလိုက်သည်။

နွားဖြူနှင့် စိမ်းပြာရောင်စပါးအုံးမြွေတို့က အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ထားသူ၏ကျောပြင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူငယ်လေးက နောက်ဆုံး၌ သူမျက်နှာကို အနည်းငယ်ပြောင်းလိုက်သည်။

မျက်ခုံးရှိတူညီသော အေးစက်မှုနှင့်အတူ ထိုလွတ်လပ်ပေါ့ပါးသောဘေးတိုက် မျက်နှာသွင်ပြင်က နတ်ဆိုးအရှင်နှစ်ပါး၏သူငယ်အိမ်များကို မိုးကြိုးပစ်ခံရသကဲ့သို့ ကျုံ့သွားစေ၏။

"ဒီလူကို ငါ့ဆီထားခဲ့လိုက်၊ ငါ မပြန်လာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီမို့ ဒီအရှင်က ကိုယ်လက်နည်းနည်းလေးလုပ်ရှားလိုက်ဦးမယ်" ငရဲပင်လယ်မျောက်ဝံဘုရင်က တစ်ဝက်ကျိုးသွားသော သစ်သားတုတ်ကိုကိုင်ကာ ရှေ့သို့ တိုးတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဘေးရှိနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်က ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ပြုမူနေကြောင်းသတိပြုမိသွားသည်။

အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မြေရိုင်းနယ်မြေတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာအထီးကျန်စွာ နေထိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အရေးကြီးသောပုဂ္ဂိုလ်များကို မမှတ်မိလောက်အောင်မျက်ကန်းမဖြစ်သင့်ပေ။

"မင်းတို့ ဘာလို့ တုံ့ဆိုင်းနေကြတာလဲ"

"ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း... ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တ..." နတ်ဆိုးအရှင်နှစ်ပါးထံမှ စကားများက မျောက်ဝံအို၏အမူအရာကို ပြောင်းလဲသွားစေ၏။

၎င်းက အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လူငယ်လေးကို သေချာစွာစူးစမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရုတ်တရက်ခေါင်းလှည့်လိုက်ချိန် စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်ကြောင့် မျက်လုံးများ ကန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်း၏တောက်ပမှုက စိတ်ကူး၍မရနိုင်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့နေ၏။

ည၏နောက်ဆုံး အပိုင်းအစကိုပင် ဖောက်ထွင်းသွားပါသည်။

မှိန်ဖျော့နေသော စီရင်စုမြို့တော်အထက်တွင် ဧရာမအရွယ်အစားရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဓမ္မကိုယ်ထည်ကပေါ်ထွက်လာပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် ရပ်နေကာ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်က အချိုးအစားကျပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းကာ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ရွှေရောင်မြစ်က စီးဆင်းနေ၏။

ရှေ့လက်နှစ်ဖက်က တွဲလောင်းကျနေပြီးအနောက်ဘက်ရှိ လက်လေးဖက်ကိုမြှောက်ထားကာ တစ်ဖက်စီတွင် နဂါးရစ်ခွေသံမဏိတုတ်၊ ကျားဖြူ သစ်သားတုတ်၊ ရွှမ်ဝူ ခေါင်းလောင်းနှင့် ကျူးချွဲ ဓားရှည်တို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

စူးရှတောက်ပသော အလင်းဘီးမြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းက ဤမြေပြင်ကိုခမ်းနားသော နေမင်းကြီးအလား လင်းထိန်သွားစေ၏။

ဤကြီးမြတ်သော ဓမ္မကိုယ်ထည်အတွင်းတွင် ရှန်းယီက နတ်ဆိုးသုံးကောင်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း လှည့်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော ဓမ္မကိုယ်ထည်ကလည်း သူတို့ကိုတစ်ပြိုင်နက်တည်းငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

စူးရှဖွယ်ရွှေရောင် မျက်လုံးများ၏အကြည့်အောက်တွင်..

မျောက်ဝံအိုက မသိစိတ်အရသစ်သားတုတ်ကို လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်ထားပြီး ကျိုးပဲ့နေသော ဧရာမသစ်သားကြီးကို ၎င်း၏အရှေ့တွင် ကိုင်ထားကာ ၎င်း၏အသက်ရှူသံများက မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည်။

ဗော... ဗောဓိသတ္တ။

အချိန်အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ၎င်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "အရှင်၊ဒါက ဘာသဘောလဲ"

၎င်းက ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာကိုတွေးတောခဲ့သော်လည်း ရှေ့တန်းအင်အားအဖြစ်တိုက်ကြီးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် အမိန့်ပေးခံရချိန်တွင် မြို့ရိုးအထက်တွင်ပိတ်ဆို့နေမည့်သူမှာ နာမည်ကျော် ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမျှမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။