← Chapters

အခန်း ၁၁၉၈

Vol. 120 Ch. 1198

အခန်း ၁၁၉၈

Vol. 120 Ch. 1198

အခန်း (၁၁၉၈) ဓမ္မကိုယ်ထည်မှ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပြသခြင်း ၂

မုန်ရီဝေဝါးဖြစ်နေသော ကျန်းယန်စီရင်စုမြို့တော်က ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထာဝရညဉ့်ယံထဲသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး ပြည်သူများ၏ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများသာ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။

နဂါးတစ်ကောင်အလား အနက်ရောင်ရေများက ရွှေရောင်လက်ကြီးကို အလွယ်တကူရစ်ပတ်တားဆီးထားသည်။

မျောက်ဝံအိုက ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ရယ်မောကာ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး အဆုံးအစမရှိသောအနက်ရောင်ရေပြင်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ခုန်ဆင်းကာလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ရေများလှည့်ပတ်သွားပြီး ထူထဲသောရေတိုင်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားကာ ၎င်း၏လက်ဖဝါးအတွင်း တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထား၏။

အနက်ရောင်ရေများက ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မည်းနက်သော သစ်သားတုတ်ရှည်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ငါ့နောက်ကိုလိုက်ပြီး သတ်ကြ" တောင်ကြီးတစ်လုံးအရွယ်အစားရှိသော ပုံရိပ်ကြီးက ယခုအခါ ကောင်းကင်ယံကိုဖြတ်သန်းသွားပြီး အနက်ရောင်ရေသစ်သားတုတ်ရှည်ကို အမြင့်သို့ မြှောက်ကာ ဓမ္မကိုယ်ထည်၏ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မျက်နှာဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။

အဆုံးအစမရှိသော အနက်ရောင်ရေပြင်က မြင့်မားသော လှိုင်းတံပိုးများအဖြစ် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး ဟိန်းဟောက်နေသော ရေများကြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျောက်ဝံမျက်နှာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ပါးစပ်ကြီးဟထားပြီး အစွယ်များ ထွက်ပေါ်နေလျက် အရှေ့ဘက်ဆီသို့ ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

နွားဖြူနှင့် စိမ်းပြာရောင် စပါးအုံးမြွေတို့က ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို လုံးဝ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြပြီဖြစ်၏။

ဤကြီးမားသော အခွင့်အရေးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဦးဆောင်သူ တစ်ဦးရှိနေပါက အဘယ်ကြောင့် ဆက်လက် တုံ့ဆိုင်းနေရမည်နည်း။

နတ်ဆိုးအရှင် နှစ်ပါးက နှစ်ဖက်စလုံးမှ တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

ကောင်းကင်ခွင်းလှံရှည်က လေးကြိုးမှ လွတ်ထွက်သွားသော မြားတစ်စင်းအလား လွင့်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ရှည်ကြီးကို ဆုတ်ဖြဲသွား၏။

၎င်း ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာများတွင် လေထဲ၌ ပါးလွှာသော အနက်ရောင်မျဉ်းကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအား၏လှိုင်းထန်မှု သက်သက်ဖြင့် ထိုက်ရွှီ နယ်ပယ်၏ နည်းလမ်းများနှင့် ဆင်တူသော အခြေအနေသို့ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုက မြို့ကိုဖျက်ဆီးပစ်ရန် မဆိုနှင့် အကယ်၍ အမှန်တကယ် ကျရောက်လာပါက အနီးနားရှိ စီရင်စုမြို့တော်အနည်းငယ်ပင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပါသည်။

စိမ်းပြာရောင် စပါးအုံးမြွေက ပိုမိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ နောက်ပြန်လှန်၍ ၎င်း၏အမြီးဖြင့် ဗောဓိသတ္တဓမ္မကိုယ်ထည်၏ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။

ရိုးရှင်းသော အမြီးဖြင့် ရိုက်ခတ်မှုပင်လျှင် တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း၏အထောက်အပံ့ဖြင့် ထိုမသေမျိုးမှော်ရတနာများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်၏။

မဟာနတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်က အတူတကွ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ကမ္ဘာပျက်မည့် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားသည်။

ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ကျန်းယန်စီရင်စုမြို့တော်က ဤအခိုက်အတန့်တွင် မုန်တိုင်းထဲမှ ကောက်ရိုးတဲလေးတစ်ခုအလား အလွယ်တကူ ပျက်စီးလွယ်နေပြီး အတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံးက ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်နေကြရာ ဗောဓိသတ္တ ဓမ္မကိုယ်ထည်ကိုသာ မြင်တွေ့နေရ၏။

နတ်ဆိုးစွမ်းအားက ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်နှင့်အမျှ ဓမ္မကိုယ်ထည်အတွင်းရှိ ရှန်းယီ၏ ပုံရိပ်က ပို၍ပို၍ပိန်ပါးလာပုံပေါ်သည်။

အနက်ရောင် အင်္ကျီလက်များက ရိုင်းစိုင်းစွာ လွင့်ခါနေပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ဆုတ်ဖြဲခံရတော့မည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

သူ၏မြှောက်ထားသော လက်ဖဝါး အပြည့်အဝ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့် အချိန်အထိပင်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လေနှင့် မိုးက ရပ်တန့်သွား၏။

ဤဧရာမ ဓမ္မကိုယ်ထည်က လေးလံသော ရတနာခေါင်းလောင်းကိုဖြည်းညှင်းစွာ တီးခတ်လိုက်ရာ ၎င်း၏လိပ်နှင့် မြွေ သင်္ကေတများက လျှပ်တစ်ပြက် တောက်ပသွားပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဒေါင်...

မျောက်ဝံအိုက ၎င်း၏နောက်တွင် အနက်ရောင် လှိုင်းလုံးများ လိမ့်တက်နေကာ မကောင်းဆိုးဝါး တိမ်တိုက်တစ်ခုကို နင်းထားသကဲ့သို့ တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား အရှိန်အဝါဖြင့်လေထဲတွင်ဖြတ်သန်းသွားလာနေ၏။

သို့သော် ရတနာခေါင်းလောင်း မြည်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းက တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်း ရုတ်တရက်သတိပြုမိသွားပြီး အောက်ဘက်သို့ ရိုက်ချလိုက်သော သစ်သားတုတ်ရှည်၏ အဟုန်က အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသည်။

ဤအနက်ရောင် မျောက်ဝံက မသိစိတ်အရ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

၎င်း၏လှိုင်းကြီးနှင့်အတူ ပါလာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မျက်နှာက မှုန်ဝါးဝါးလိမ်ကောက်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲသွားကာ ၎င်းဆင့်ခေါ်ထားသော ငရဲပင်လယ်က ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်အပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

လွှမ်းမိုးနိုင်သော အင်အားနှင့် အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားစေသော အေးစက်မှုတို့ဖြင့် ၎င်း၏ခြေလက်များနှင့် အရိုးများကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို ဖိချေကာ အရိုးစုတစ်ခုအဖြစ် အေးခဲပစ်တော့မည့်အလားပင်။

ဤသည်က ငရဲပင်လယ် မျောက်ဝံဘုရင်၏အလွန် ဂုဏ်ယူရသော နည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူ့ကိုယ်အပေါ် အပြစ်အနာအဆာကင်းစွာ အသုံးပြုခံလိုက်ရသည်။

သူ၏လက်ထဲရှိ အနက်ရောင်ရေ သစ်သားတုတ်ရှည်ကလည်း ထိန်းချုပ်မရဘဲ ပေါက်ကွဲသွား၏။

ခြောက်နှင့်ခြောက် အဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ၏နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းများကို မည်သို့ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

အနက်ရောင်မျောက်ဝံက မယုံကြည်နိုင်စွာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းက ဓမ္မကိုယ်ထည်၏နောက်ရှိ စွမ်းအင်များပေါင်းစည်းထားသော အလင်းဘီးကို သတိပြုမိသွားပြီး နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးသီးခြားဖြစ်တည်နေသကဲ့သို့ပင်။

၎င်းက ဤနယ်ပယ်အတွင်းသို့ မသိလိုက်ဘဲ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အလင်းဘီးနှင့်အတူ ဓမ္မကိုယ်ထည်က ဤနေရာတွင်ကြီးစိုးသောသူဖြစ်၏။

နှစ်ဦးစလုံးက တူညီသောနယ်ပယ်တွင် ရှိနေသော်လည်း မူလရင်းမြစ်ကိုအသုံးပြုခြင်းတွင် ကွာဟချက်က ကျော်ဖြတ်၍မရနိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။

၎င်းက အပေါ်ယံခမ်းနားထည်ဝါမှုအဆင့်တွင် ပိတ်မိနေချိန်တွင် ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းအရှင်က မဟာတာအို၏စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ထိတွေ့သွားပုံရ၏။

"ငါ့အတွက် ပွင့်စမ်း" မျောက်ဝံအို၏နှလုံးသားထဲတွင် အေးစိမ့်သွားပြီး သူ၏အနှစ်သာရသွေး အားလုံးကို ချက်ချင်းစုစည်းလိုက်ကာ သူ၏ကြီးမြတ်လှသော နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဤအနက်ရောင်ပင်လယ်ကို အတင်းအကျပ်ဆုတ်ဖြဲရန် လက်သည်းများကိုဆန့်ထုပ်လိုက်၏။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ခွန်အားများစုဆောင်းလာသော အတွေ့အကြုံရင့် နတ်ဆိုးအိုကြီး တစ်ကောင်ဆိုသည်မှာသံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။

ဤကဲ့သို့သော အလျင်စလိုအခြေအနေနှင့် သူ၏နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များက တစ်ဖက်လူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေချိန်၌ပင် သူ၏ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ထွက်ပြေးရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖွင့်လိုက်နိုင်၏။

သို့သော် လွတ်မြောက်သွားရုံရှိသေး သူ၏မျက်လုံးများရှေ့တွင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ မိုးကောင်းကင်တမျှကြီးမားသော ရွှေရောင်ဓမ္မကိုယ်ထည်ဖြစ်နေသည်။

ဗောဓိသတ္တ၏အကြည့်က တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့် စိတ်ခံစားမှုမျှမရှိပေ။

အလင်းဘီးနယ်ပယ်တွင် လွှမ်းခြုံခံထားသဖြင့် သူက အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံရပြီး သူ၏နောက်ရှိ လက်တစ်ဖက်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ သူ၏လက်ထဲရှိ ကျူးချွဲဓားရှည်က ရုတ်တရက် မီးတောက်များဖြင့် တောက်ပသွား၏။

အနီရောင် အလင်းစက်လေးတစ်ခုက ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီးနောက် မိုင်ထောင်ချီကျယ်ပြန့်သွားကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြန့်ထားသော အတောင်ပံတစ်စုံအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်။

မျောက်ဝံအို၏နားနားတွင် စူးရှသော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏နတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေကာ အနက်ရောင်ပင်လယ်မှ ယခုလေးတင် လွတ်မြောက်လာသဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ရေခဲဂူတစ်ခုအလားအေးစက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါအတော်လေး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လောင်ကျွမ်းနေပြန်ပြီဖြစ်၏။

ငရဲပင်လယ်ဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များစွာ ဆေးကြောခံထားရပြီး နတ်မီးတောက်များ၏လောင်ကျွမ်းမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ၎င်း၏အမွေးများက ဤဓားအောက်တွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

"အား..." မျောက်ဝံအိုက စူးရှသောညည်းတွားသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများက သွေးနီရောင်ရဲသွားသော်လည်း မမှိတ်ရဲခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓားကပိုင်းချလာနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူက ထက်မြက်သောဓားသွားကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏လက်ကျန် နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာလက်နှစ်ဖက်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးများက ထိုကောင်းကင်ကိုပင် ပိုင်းဖြတ်နိုင်သော ဓားကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဤငရဲပင်လယ် မျောက်ဝံဘုရင်၏လက်မောင်းများ ရောင်ရမ်းလာပြီး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံထားမှုအောက်တွင် ၎င်းက ဓားကို အမှန်တကယ်ပင် ဖမ်းဆုပ်မိသွား၏။

သို့သော် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် သက်သာရာရမှု အရိပ်အယောင် ပေါ်မလာမီ နောက်ဆက်တွဲ အပူချိန်က မျောက်ဝံဘုရင်ကို ၎င်း၏အစွယ်များကိုကျိုးလုမတတ်အောင်ကြိတ်မိစေပြီး သူ၏လက်ဖဝါးများ တိုက်ရိုက်အရည်ပျော်လာနေသည်ကိုကြည့်နေရင်း သွေးစွန်းနေသော ကျောက်စိမ်းဖြူအရိုးများကဲ့သို့သော အကြောများပင်လျှင်အရည်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဘာလို့တုံ့ဆိုင်းနေကြသေးတာလဲ၊ သတ်လေ.." သူ၏အသံက တုန်ယင်နေပြီဖြစ်သည်။

မျောက်ဝံဘုရင်က ယခုလေးတင် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူ၏အသံက ရုတ်တရက်ပြတ်တောက်သွား၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓမ္မကိုယ်ထည်၏လွတ်နေသော လက်ဖဝါးက ယခုအခါ ကောင်းကင်ခွင်းလှံရှည်ကို ကိုင်ထားသည်ကို သူရုတ်တရက်မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်ပျံသန်းလာသည့် လှံရှည်က ၎င်း၏ဆုပ်ကိုင်မှုအတွင်းသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဖမ်းယူခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။

ဘုန်း

ကျန်းယန်စီရင်စု မြို့တော်အပြင်ဘက်တွင် မြေပြင်တုန်ခါပြီး တောင်များ ယိမ်းယိုင်သွားသည်။

၎င်းမှာ နွားဖြူကကြီးမားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်ပြေးနေသည့် အသံပင်။

ငရဲပင်လယ် အမှားအယွင်းဖြစ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှစ၍ ဤသားရဲက လှည့်ကာ ထွက်ပြေးခဲ့ပြီးအနောက်သို့ လှည့်ကြည့်ရန်ပင် မတွေးခဲ့ပေ။

ဗောဓိသတ္တ ဓမ္မကိုယ်ထည်လှုပ်ရှားပြီးနောက် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သောစွမ်းအားက ၎င်း၏နားလည်မှုကိုများစွာ ကျော်လွန်နေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှန်းယီက ဝတ်ရုံလက်စကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဧရာမ ဓမ္မကိုယ်ထည်က ဆုပ်ကိုင်ထားသော ကောင်းကင်ခွင်းလှံရှည်ကို ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

နွားဖြူမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် မတူဘဲ ဓမ္မကိုယ်ထည် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤလှံရှည်ကြီးကအမြင်အာရုံများမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်း၏နောက်ထပ် ပေါ်လာမှုတွင် နွားဖြူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွား၏။

စွပ်

ဤနတ်ဆိုးအရှင်က အလွန်လျှင်မြန်သောအရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရရာ ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရှေ့သို့တွန်းပို့သွားကာ တောင်တန်းများစွာကို ဝင်ဆောင့်မိသွားပြီး ၎င်း၏ရင်ဘတ်မှထွက်နေသော လှံရှည်ကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

သို့သော် အတွင်းရှိရွှေရောင်မြစ်က ၎င်း၏အတွင်းကလီစာများကို အပိုင်းပိုင်းအစစဆုတ်ဖြဲပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နွားဖြူက သူ၏လက်မောင်းများ အားနည်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးတူညီသော တတိယအဆင့်ဖြစ်သော်လည်း အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားများထံမှ သူတို့ကိုကယ်တင်နိုင်သော မဟာဂိုဏ်းကြီးများမှဗောဓိသတ္တများနှင့် မိမိတို့ သေမျိုးလောက နတ်ဆိုးများကြားရှိ စစ်မှန်သော ကွာခြားချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွား၏။

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ကျယ်လောင်သည့် အသံနှင့်အတူ ၎င်းကနောက်ဆုံးတွင် တစ်ဝက်ပြိုကျနေသောတောင်များကြားတွင် ဒူးထောက်ကျသွားပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းက ပြင်းထန်စွာမှောက်လှဲကျသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိမ်းပြာရောင် စပါးအုံးမြွေ၏ကြီးမားပြီး အားကောင်းသော အမြီးက လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွား၏။

၎င်းက နွားဖြူနှင့်တူညီသော အတွေးမျိုးရှိပြီး ကောင်းကင်ဆီသို့သာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

ရှန်းယီက နောက်မှ မလိုက်ဘဲ လက်ချောင်းကိုသာ ညွှန်လိုက်၏။

လေးထောင့်ပုံသဏ္ဌာန်နဂါးရစ်ခွေသံမဏိတုတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဓမ္မကိုယ်ထည်၏လက်က လှုပ်ရှားသွားပြီး နဂါးဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ စိမ်းပြာရောင် စပါးအုံးမြွေ၏ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ကျွတ်ကနဲအသံနှင့်အတူ စိမ်းပြာရောင် စပါးအုံးမြွေက လေထဲတွင် အေးခဲသွား၏။

၎င်း၏ခေါင်းတစ်ခုလုံး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပါသည်။

၎င်း တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် နဂါးရစ်ခွေသံမဏိတုတ်က ဗောဓိသတ္တဓမ္မကိုယ်ထည်၏ လက်ထဲသို့ လျှင်မြန်စွာပြန်ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

ဘုန်း..

ဧရာမ စပါးအုံးမြွေ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက မြေကြီးဆီသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

မျောက်ဝံအိုက ဤမြင်ကွင်းကို ထုံကျဉ်စွာကြည့်နေပြီး ၎င်း၏တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ ငရဲမီးကဲ့သို့သောအပူရှိန်ထဲတွင်ပင် အနည်းငယ်မျှသောနွေးထွေးမှုကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။

ဤဓမ္မကိုယ်ထည်က သူနှင့် တူညီသော နယ်ပယ်ရှိကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည်ကိုပင် သူမယုံကြည်တော့ပေ။

"ဒီနေရာကသတင်းကို မင်းသယ်သွားလို့ မရဘူး" လူငယ်လေး၏အသံက အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီတစ်ကြိမ်လည်း အတူတူပဲ"

မျောက်ဝံအိုက နောက်တစ်ကြိမ် နောက်သို့လှည့်ကြည့်ချင်သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ခေါင်းက ကောင်းကင်သို့ လွင့်ထွက်သွား၏။

ခွပ်

ကျူးချွဲဓားရှည်က သူ၏လည်ပင်းကို အလွယ်တကူဖြတ်တောက်သွားပြီး ကမ္ဘာကြီးကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော နတ်မီးတောက်များကိုရုပ်သိမ်းလိုက်သော်လည်း ကောင်းကင်ကို ထပ်မံမမှောင်မိုက်စေတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နေ့အလင်းရောင်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

All Chapters