အခန်း ၉၀၈

အခန်း ၉၀၈ နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်

လွန်းပျံသင်္ဘောကို ဖုံးအုပ်ထားသော အလင်းမျက်နှာပြင်ကြောင့် စုမင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ ရိုက်ခတ်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လှိုင်းတွန့်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါ အရိပ်အယောင်တစ်ခုမျှ ပြန့်နှံ့မသွားသဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် မည်သို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ခဲ့ပေ။

​အရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

​ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာနှင့် အသူရာ နဂါးတို့သည် လွန်းပျံသင်္ဘောပေါ်တွင် မောက်မောက်မာမာဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေကြပြီး အထူးသဖြင့် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရန်စလိုသော အကြည့်များ ရှိနေပြီး ၎င်းသည် ပတ်ပတ်လည်၌ ကျင့်ကြံနေကြသော အချို့ ကျင့်ကြံသူများ အပေါ်သို့ အကြည့်ကို ရံဖန်ရံခါ မောက်မာစွာ ဝှေ့ယမ်း ကြည့်ရှုတတ်သည်။

​ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ ၎င်းအတွက် မောပန်းဖွယ် ဖြစ်ပုံရသော်လည်း ၎င်းသည် တစ်နာရီအတွင်း လွန်းပျံသင်္ဘောရှိ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံး သူတို့၏ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အသူရာ နဂါးသည် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတွင် နားမလည်နိုင်သော အရာများစွာ ရှိနေပြီး ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက ၎င်းအား ရှင်းပြပေးမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​"တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ" အသူရာ နဂါးက တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

​"မ… မ… မင်းကတော့… တကယ်ပဲ၊ မင်း အခုထိ သဘောမပေါက်သေးဘူးလား" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် သမ်းဝေလိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချရင်း အသူရာ နဂါးကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

​အသူရာ နဂါးဖြစ်သော ထိုအမျိုးသားသည် မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သော်လည်း စကားမဆိုပေ။

​"ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စလေးပါ။ ငါတို့ သူဌေးကြီးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တာ။ ပြီးတော့ သူက ငါ့ကို အလွန် တန်ဖိုးထားတယ်။ ဒါကြောင့် သူက ငါ့ကို သူ့ရဲ့ အစေခံ ဖြစ်ဖို့အတွက် ငွေအမြောက်အမြား အသုံးပြုပြီး ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ။ မင်းက ငါနဲ့အတူ ရှိနေတာဆိုတော့ မင်းလည်း အကျိုးအမြတ် ရတာပေါ့။ ဒါက ဒီလောက် ရိုးရှင်းတယ်" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။

​"ဒါက… ဒါပေမယ့် စုမင်ကိုရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" အသူရာ နဂါးသည် ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားရသည်။ ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက် ၎င်းသည် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကို ကြည့်လိုက်သည်။

​"ဒါကို ထားလိုက်စမ်းပါ။ အဲဒီကောင်က အလွန် ကပ်စေးနည်းတယ်။ ငါတို့ရဲ့ သူဌေးသစ်က ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလဲ ကြည့်လိုက်ဦး။ သူက ငါတို့နဲ့ စတွေ့တဲ့ အချိန်မှာတင် သလင်းကျောက် တစ်တုံး ပေးခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် ငါတို့သာ သူ့နောက်ကို လိုက်မယ်ဆိုရင် ရှေ့လျှောက် ဘာမှ ပူစရာမလိုဘဲ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ် ရှိမှာ သေချာတယ်။ ငါတို့ နံနက်ခင်း တာအိုလောကဆီတောင် ပြန်လို့ရသေးတယ်။ အဲဒါ တကယ် မကောင်းဘူးလား။ မင်းလည်း မင်းရဲ့ သခင်မလေးကို မကြာခင် ရှာတွေ့နိုင်တာပေါ့" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက တဟီးဟီး ရယ်မောလိုက်သည်။

​အသူရာ နဂါးသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြန်သည်။ ၎င်းသည် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးမှာ သိပ်ပြီး မကောင်းလှဟု ခံစားရသဖြင့်…

​"တော်စမ်းပါတော့။ မင်း ငါနဲ့ ပူးပေါင်း ကတည်းက ဘယ်တုန်းက ရှုံးစရာ ကြုံဖူးလို့လဲ။ အဲဒါကို သိပ်လည်း စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါတို့ နံနက်ခင်း တာအိုလောကဆီ ပြန်ရောက်တာနဲ့ ငါ မင်းနဲ့အတူ အသူရာ ဧကရာဇ်ရဲ့ မဟာလောကဆီကို လိုက်ခဲ့မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်း ငါ့ကို ကတိပေးထားတဲ့ သလင်းကျောက်တွေအကြောင်း မမေ့နဲ့ဦး" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် သမ်းဝေလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူသားအသွင် သဏ္ဌာန်ကို ယူထားသော်လည်း ဤပုံသဏ္ဌာန်နှင့်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်၌ မည်သို့ပင် လှဲလျောင်းနေပါစေ သေနေသော ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

​အသူရာ နဂါးသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နောက်ထပ် စကားမဆိုတော့ဘဲ ယင်းအစား ထောင့်တစ်နေရာတွင် လှဲလျောင်းလိုက်သည်။ ၎င်းသည်လည်း ကြီးမားသော ခွေးဝါကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရလေသည်။

​အသူရာ နဂါး သက်ပြင်းချလိုက်သောအခါ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတိမပြုမိနိုင်လောက်သော အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်း၏ ခေါင်းထဲ၌ ပြေးလွှားနေသော အတွေးများမှာ အသူရာ နဂါးအနေဖြင့် ၎င်း၏ စိတ်ဖြင့် မည်သို့မျှ နားမလည်နိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။

​'ဟဲဟဲ၊ ငါတို့ စတွေ့တဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ်မှာတင် ငါ့ဆီကို သလင်းကျောက် တစ်တုံး ပစ်ချပေးမယ့် လူက စုမင်ကလွဲလို့ အခြားဘယ်သူ ရှိဦးမှာလဲ။ ဒီကောင်က အိစန်းကိုတောင် သိမ်းပိုက်နိုင်ပြီး သူ သိမ်းပိုက်လိုက်တာနဲ့ အခြား အိစန်းဝိညာဉ်တွေတောင် သူ့ကို မမှတ်မိနိုင်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတာ။ ဒါကြောင့် သာမန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုတာ သူ့အတွက် အလွန် လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စလေးပဲ။ ဒါ့အပြင် ငါ အရင်တုန်းက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဂရုမစိုက်မိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါ သူ့ကို အနီးကပ် သေချာကြည့်လိုက်တာနဲ့ စုမင်ကလွဲလို့ အခြားဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ'

​'အား… မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါက တကယ့်ကို ဉာဏ်ကောင်းလွန်းတယ်။ နှမြောစရာကောင်းတာက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ကြိုးကြာတွေက အလွန် နည်းပါးလွန်းနေတာပဲ'

​ဤအတွေးများသည် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ ခေါင်းထဲ၌ ဖျတ်ခနဲ လက်သွားစဉ် ၎င်းသည် အမြင့်ဆုံးသော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး အခြားသော တည်ရှိမှုအားလုံးကို သေးငယ်သွားစေသည့် ခံစားချက်မျိုးအား ဖြစ်ပေါ်စေသော မောက်မာမှုနှင့် အထီးကျန်မှုတို့၏ စိတ်ခံစားမှု အရောအနှောတစ်ခုသည် ၎င်း၏ မျက်နှာထက်၌ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

​ရက်များ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်းသည် နဂါးငွေ့တန်းကို ဖြတ်သန်း၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းနှင်ခဲ့ကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

​သူတို့သည် မင်နက်ဂြိုဟ်နှင့် ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ လက်ရှိ ရောက်ရှိနေသော နေရာမှာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အစွန်အဖျားနယ်မြေနှင့် အလွန်ပင် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်သည့် သူတို့၏ ခရီးစဉ်အတွင်း မည်သည့် အင်အားစုကမျှ သူတို့အပေါ်၌ မကောင်းသော စိတ်ထားမျိုး ပြသဝံ့ခြင်း မရှိကြပေ။

​ပုံမှန်အားဖြင့် မည်သည့် ကျင့်ကြံသူမဆို သူတို့ကို မြင်လျှင် ချက်ချင်းပင် ရှောင်တိမ်းသွားကြပြီး သူတို့အား ရန်စရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

​စင်စစ် မင်နက်ဂြိုဟ်နှင့် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ကြားရှိ သေးငယ်သော ဂြိုဟ်များနှင့် သေးငယ်သော အင်အားစုများသည် ဤလွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်းကို သတိပြုမိသည်နှင့် ၎င်းတို့အား ဤအတိုင်း ဖြတ်သန်းသွားခွင့် ပြုလိုက်ကြသည်။

​အကယ်၍ ၎င်းသည် လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်း မဟုတ်ဘဲ စုမင် တစ်ဦးတည်းသာ ဆိုလျှင်မူ သူသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အစွန်အဖျားသို့ မရောက်ရှိမီမှာပင် လမ်းခုလတ်၌ အကြိမ်အနည်းငယ် တားဆီးခြင်း ခံရပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။

​ဤနေရာတွင် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့၏ ပစ္စည်းများအား လုယူခြင်းမှာ သဘာဝကျသော အရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အားနည်းသူကို အားကြီးသူက နှိပ်စက်ညှင်းပန်းသည့် ဖြစ်ရပ်ပေါင်း မြောက်မြားစွာ ရှိနေသည်။ လုံလောက်သော စွမ်းအားပမာဏ မရှိဘဲ မည်သူမျှ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်သို့ သွားရောက်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

​ဤရှင်သန်ခြင်း နိယာမကြောင့် ဤဒေသတွင် ဓားပြများကဲ့သို့သော လေလွင့် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ရှိနေသည်။ သူတို့အားလုံးသည် လောဘတကြီး အကြည့်များဖြင့် ချောင်းမြောင်းနေကြပြီး သူတို့ လုယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ရသော သားကောင် အားလုံးထံသို့ မည်သည့် တွေဝေခြင်းမျှမရှိဘဲ အစုလိုက်အပြုံလိုက် တိုးဝင်လာကြလိမ့်မည်။

​သို့သော်လည်း ခန့်ညားထည်ဝါသော လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မည်သည့် အင်အားစုကမျှ သူတို့ကို ရန်စရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

​စုမင် ဤအရာအားလုံးကို မသိရှိခဲ့ပေ။ လွန်ခဲ့သော ဆယ့်ငါးရက်ခန့်အတွင်း သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မြှင့်တင်ခြင်း၌သာ စိတ်နှစ်ထားခဲ့သည်။ သူသည် အောင်မြင်မှု တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရရှိရန် ကြိုးပမ်းနေစဉ် သူသည် အိစန်းကမ္ဘာများမှ ကမ္ဘာမြေပြင် စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်းဆိုလျှင် သူသည် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

​သို့သော်လည်း ဤခြေတစ်လှမ်းမှာ လှမ်းရန် ထိုမျှ မလွယ်ကူပေ။ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရရှိရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးပမ်းပြီးနောက် စုမင်သည် တာအိုခုန်း၏ ပါရမီ အရည်အသွေးနှင့် ဆိုလျှင်ပင် သူ ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိမီ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့် လိုအပ်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

​တာအိုခုန်းသည် ယခင်က ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့်ကို ကျော်လွန်ခဲ့ဖူးသော်လည်း စုမင်သည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲ၌ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ တာအိုခုန်းသည် ပါရမီ အရည်အသွေးကြောင့် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နံနက်ခင်း တာအို ဂါရဝခရီးဟု ခေါ်သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် အခမ်းအနား တစ်ပွဲသည် သူ့အား ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေရန် ပိုမိုအရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်မှ ဆင်းသက်လာသူ တစ်ဦးချင်းစီသည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နှင့် ပတ်သက်၍ ကျောက်တံတိုင်း တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ နံနက်ခင်း တာအို ဂါရဝခရီးကို တစ်ကြိမ် သွားရောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိကြသည်။ ၎င်းကို တစ်ကြိမ်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် သူတို့၏ တံတိုင်းအား ဖြတ်ကျော်နိုင်ရန် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သေချာမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ထိုအရာအတွက် အောင်မြင်မှု အခွင့်အလမ်းမှာ ထိုလူ၏ ပါရမီ အရည်အသွေးနှင့် ကြီးမားသော ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေသည်။

​တာအိုခုန်းသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေများသို့ မဝင်ရောက်မီ သွားရောက်ခဲ့သော နံနက်ခင်း တာအို ဂါရဝခရီးအတွင်း အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရရှိခဲ့ချိန်တွင် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​နောက်ထပ် ကျရှုံးမှုတစ်ခုပြီးနောက် စုမင်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူတို့ထဲ၌ တောက်ပသော အလင်းရောင် တစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် သူသည် ညာလက်ဖြင့် သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သူ့လက်ထဲ၌ အဆိပ်ရှိသော နကျယ်ကောင် တစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။

​နကျယ်ကောင်သည် စုမင်၏ လက်ဝါးထက်၌ လှဲလျောင်းနေစဉ် ၎င်း၏ အတောင်ပံများမှာ ခေတ္တမျှ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

​နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်ကြာ ပြုစုပျိုးထောင်ပြီးနောက် ဤနကျယ်ကောင်သည် ယခုအခါ စုမင်နှင့် အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်ကာ သူ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်ကို ရယူနိုင်မည့် အချိန်သည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စုမင်သည် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြတ်သားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

​နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်ကြာ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကြောင့် စုမင်သည် နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်သည် နကျယ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အမှန်တကယ် တည်ရှိနေကြောင်း သေချာစေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ နကျယ်ကောင်ထံမှ ဝတ်ရည်ကို လုံးဝ ထုတ်ယူရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ ၎င်းသည် နကျယ်ကောင်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို ထုတ်ယူနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ…

​… ၎င်း၏ အဆိပ်ဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။

​နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်သည် နကျယ်ကောင်၏ အဆိပ်ထဲတွင် ပါဝင်နေပြီး သူသည် ၎င်းကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ရန် ထွက်ရှိလာသော အဆိပ်ပမာဏအား ထိန်းချုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

​စုမင် နကျယ်ကောင်ထံသို့ အတွေးတစ်ခု စေလွှတ်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်း ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသောအခါ စုမင်၏ ရင်ဘတ်ဘေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အဆိပ်ရှိသော အစွယ်သည် ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သော အေးစက်သော အလင်းတန်း တစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

​အကယ်၍ စုမင်သည် နကျယ်ကောင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းဖြင့် ၎င်းနှင့် ရင်းနှီးအောင် လုပ်ဆောင်ထားခြင်း မရှိခဲ့လျှင်မူ ၎င်း၏ အတုပ် ခံရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆိပ်အမြောက်အမြား ရောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် စုမင်ကို စောင့်ကြိုနေမည့်အရာမှာ ကံကောင်းခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ ဘေးအန္တရာယ်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

​သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းသည် ကွဲပြားခြားနားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နကျယ်ကောင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တုပ်လိုက်သော်လည်း သူသည် နကျယ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။ ၎င်းသည် အဆိပ်ကို နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်နှင့်အတူ အလွန်ပင် ဂရုတစိုက်ရှိသော နည်းလမ်းဖြင့် ထိုးသွင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​ခဏချင်းတွင်ပင် စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခရမ်းရောင်သန်းသော အနက်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဆိပ်ရှိသော နကျယ်ကောင်သည် အပ်ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ပျံသန်းနေခဲ့သည်။ ၎င်း ပျံသန်းစဉ် ထွက်ပေါ်လာသော တဝီဝီ မြည်သံထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါရှိနေသည်။

​ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင်၏ မျက်နှာသည် ခရမ်းရောင်သန်းသော အနက်ရောင် ဖြစ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေခဲ့သည်။ သွေးလှည့်ပတ်မှုကြောင့် နကျယ်ကောင်၏ အဆိပ်သည် သူ့ထံတွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ပမာဏကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် အဆိပ်သည် ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာမည် မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းသည် သူ ခံနိုင်ရည်ရှိမည့် ပမာဏတစ်ခု၌သာ ရှိနေလိမ့်မည်။

​စုမင် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီးမျက်လုံးများအား မှိတ်လိုက်သည်။

​ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင်သန်းသော အနက်ရောင် အရောင်အသွေးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် ညာဘက် လက်ညှိုးပေါ်တွင် စုစည်းသွားကာ ၎င်းအား စေးပျစ်သော အနက်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် လက်သည်း တစ်ချောင်းဖြင့် လက်ညှိုးကို လှီးဖြတ်လိုက်ရာ အနက်ရောင် သွေးများ စီးကျလာတော့သည်။

​အဆိပ်သင့်နေသော သွေးများအားလုံး စီးထွက်သွားသောအခါ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မည်သည့် အဆိပ်မျှ မရှိတော့ဘဲ ပျားရည်ကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသော ရွှေရောင် ဒြပ်ပစ္စည်းတစ်ခု၏ အရိပ်အယောင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ အကယ်၍ သူသည် ၎င်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ဒဏ်ရာမှ သူ့လက်ညှိုးအထိ ရှည်လျားသော ကြိုးတစ်မျှင်ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုရွှေရောင် ဒြပ်ပစ္စည်းသည် သွေးများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားခြင်း မရှိပေ။

​ထိုရွှေရောင် ဒြပ်ပစ္စည်းမှာ သဘာဝကျစွာပင် နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည် ဖြစ်ပေတော့သည်။

​ပို၍ တိကျစွာ ပြောရလျှင် ဤအရာသည် နကျယ်ကောင်ထဲ၌ ရှိနေသော ဝတ်ရည်၏ သေးငယ်သော ပမာဏတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤသေးငယ်သော ဝတ်ရည် ပမာဏသည်ပင် စုမင်အတွက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ရန် လုံလောက်လှသည်။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ၎င်းအား ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ လည်ပတ်စေကာ သွေးထဲရှိ ဒြပ်ပစ္စည်းကို အရည်ပျော်စေရန် ချီစွမ်းအင်အား လှုပ်ခတ်စေခဲ့ရာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ခေါင်းထဲ၌ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ထစ်ချုန်းသံ တစ်သံ မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။

​ကျယ်လောင်သော အသံသည် စုမင်၏ အတွေးများကို အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပြင်းထန်ပြီး ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ လျင်မြန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

​နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်သည် စုမင် ယင်မရဏနယ်မြေတွင် ရရှိခဲ့သော အထွတ်အထိပ် ရတနာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဟု အမည်ပေးထားခြင်းမှာ ဤဝတ်ရည်သည် သာမန်လူတစ်ဦးကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာ ချဲ့ကားထားသည်ဟု ထင်မှတ်ရနိုင်သော်လည်း အကယ်၍ ဤကဲ့သို့သော ဒဏ္ဍာရီမျိုး ပြန့်နှံ့နေခဲ့မည်ဆိုပါက ဤဝတ်ရည်သည် ရှေးဟောင်းကမ္ဘာကြီးထံသို့ မည်မျှ ကြီးမားသော မုန်တိုင်းတစ်ခုအား ယူဆောင်လာခဲ့ကြောင်း ပြသရန် လုံလောက်လှသည်။

​နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်သည် စကြဝဠာကြီးထဲတွင် ကြာမြင့်စွာကတည်းက မျိုးသုဉ်းသွားခဲ့ပြီဟု ပြောဆိုနိုင်ရာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ၎င်း၏ အရိပ်အယောင် တစ်ခုမျှ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ပေ။ သို့သော်လည်း ကံကြမ္မာ၏ စီမံမှုအရ ထိုဝတ်ရည်၏ အချို့သော အစိတ်အပိုင်းသည် အဆိပ်ရှိသည့် နကျယ်ကောင် တစ်ကောင်တည်း၌သာ ကျန်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထို့ပြင် ထိုနကျယ်ကောင်သည် သေဆုံးသွားခြင်းမရှိဘဲ စုမင်၏ ကယ်တင်ခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ရသေးသည်။

​ဤအရာသည် ကံကောင်းခြင်း တစ်ခုဖြစ်ပြီး စုမင်၏ ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

​စင်စစ် အကယ်၍ အခြားသူတစ်ဦးဦးက စုမင်တွင် ဤနတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည် ရှိနေကြောင်း သိရှိသွားမည်ဆိုပါက မဟာလောကကြီး လေးခုပင်လျှင် သူ၏ အဆိပ်ရှိသော နကျယ်ကောင်ကို လုယူရန်အတွက် သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ကျရောက်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

​နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်သည် စကြဝဠာထဲရှိ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော သတ္တဝါကြီးများကိုပင် ၎င်းအတွက် ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သော အထွတ်အထိပ် ရတနာ ဖြစ်ရုံမျှမက...

​ဤအရာသည်… စကြဝဠာကြီးထဲတွင် မတည်ရှိသင့်သော အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

​ထိုဝတ်ရည်၏ သေးငယ်သော ကြိုးတစ်မျှင်တည်းကပင် စုမင်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်တွင် လောင်ကျွမ်းနေသည့်အလား ခံစားရစေရန် လုံလောက်သည်။ ဟိန်းဟောက်သံများ ကြားထဲတွင် သွေးများမှာ ဆူပွက်လာခဲ့ပြီး သတိအသိသည် ၎င်းတို့အောက်၌ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် သူ့ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွားအတွက်လည်း ထိုနည်းတူစွာဖြစ်ပြီး ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ် ကျင့်ကြံသည့် ကိုယ်ပွားအတွက်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း စုမင်၏ အိစန်းကိုယ်ပွားသည် ထိုဟိန်းဟောက်သံများ အောက်တွင် သတိအသိကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး စုမင်၏ ဝိညာဉ်အား ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွားကို ထိန်းချုပ်ရန် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ကာ ထိုနတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်အား အရည်ပျော်စေရန် သူ၏ စွမ်းအားကို မပြတ်တမ်း လည်ပတ်စေခဲ့သည်။

​သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ စက်ဝန်း တစ်ပတ်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်သည် အနည်းငယ် အရည်ပျော်သွားပြီး စုမင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံအား ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ တိုးပွားလာစေသည်။ ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်နှင့် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့်ကြားရှိ တံတိုင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို ကိုးကြိမ်မျှသာ လည်ပတ်စေခဲ့ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ဖြတ်ကျော် ချေဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

​စုမင် ၎င်းကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် သူသည် အတွေးများအား အာရုံမစုစည်းနိုင်သေးကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်၏ စွမ်းအားသည် အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား လွဲမှားသော ခံစားချက်မျိုးကိုပင် ခံစားခဲ့ရသည်။

​သူသည် နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်ကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံအား ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ဆယ်ကြိမ်မြောက် လည်ပတ်စေခဲ့သောအခါ လွန်းပျံသင်္ဘောပေါ်တွင် ဖွဲ့စည်းထားသော အလင်းမျက်နှာပြင်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြန့်နှံ့လာသော ကြီးမားသည့် အရှိန်အဝါကို နောက်ထပ် တောင့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ လက်မအလိုက် အက်ကွဲ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

​အလင်းမျက်နှာပြင် ကွဲအက်သွားသည်နှင့် လွန်းပျံသင်္ဘောပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးသည် ချက်ချင်းပင် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ အဘိုးအိုကိုးဦး၏ နှလုံးသားများမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်ကြသည်။

​စင်စစ် လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်းလုံးသည်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

​"သခင်လေးက ကျင့်ကြံနေတာ။ လွန်းပျံသင်္ဘောတွေကို သူ့ကို ဝန်းရံပြီး ကာကွယ်ခိုင်းလိုက်ကြ" အဘိုးအို ကိုးဦးထဲတွင် အသွင်အပြင်အရ အသက်အကြီးဆုံးပုံရသော အဘိုးအိုက ခန့်ညားထည်ဝါသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

​ဤအခိုက်အတန့်တွင်ပင် အဘိုးအိုကိုးဦး၏ အမူအရာများမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူတို့သည် ဝေးကွာသော နေရာရှိ စေးပျစ်သော အနက်ရောင် နဂါးငွေ့တန်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ စင်စစ် ရွှီဟွေ့ပင်လျှင် လေထဲမှ လျှောက်လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြီး တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် သူမသည် ရှေ့ဘက် အဝေးဆီသို့ အကြည့်ကို မလွှဲမပြောင်းမီ စုမင်ထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

​ထိုနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် သေဆုံးခြင်း ငြိမ်သက်ခြင်း တစ်ခုဖြင့် ဝါးမြိုခြင်း ခံထားရသော်လည်း အကယ်၍ မည်သူမဆို အနီးကပ် သေချာကြည့်ရှုမည်ဆိုပါက ထိုနေရာ၌ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့လာသော အနက်ရောင် မြူခိုးလုံးကြီး တစ်လုံးကို မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

​၎င်း ပြန့်နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ ကလေးငယ်တစ်ဦး ငိုကြွေးနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသော အသံတစ်သံသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ တိုးညှင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်လာတော့သည်။

​ထိုအရာသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အစွန်အဖျား နယ်မြေတွင် နေထိုင်သည့် အစွမ်းထက်ပြီး ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေတော့သည်။