အခန်း ၉၀၉

အခန်း ၉၀၉ ကံကောင်းခြင်း၊ ထို့အတူ ဘေးအန္တရာယ်

အလင်းမျက်နှာပြင် ကွဲအက်သွားပြီးနောက် ၎င်းအတွင်း၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော စုမင်၏ ပုံရိပ်သည် လောကကြီးရှေ့၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရဲရဲနီနေပြီး အရေပြားပေါ်၌ အကြောအပြိုင်းပြိုင်း ထနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆက်မပြတ် တုန်ရီနေခဲ့ပြီး မျက်နှာမှာလည်း အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို အောင့်အည်း သည်းခံနေရသည့်အလား ရှုံ့မဲ့နေခဲ့သည်။

​တုန်ရီနေသော စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ လေးလံပြီး မွှေးကြိုင်သော အနံ့အသက်တစ်ခု ပြန့်နှံ့လာခဲ့ပြီး ထိုရနံ့မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် အလင်းမျက်နှာပြင် ကွဲအက်သွားသည်နှင့် အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။ ကလေးငယ်တစ်ဦး ငိုကြွေးသံကဲ့သို့သော အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော သတ္တဝါကြီးသည် ထိုရနံ့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

​ထိုရနံ့သည် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော သတ္တဝါအားလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ စီးဆင်းနေသော ရှေးဟောင်း သွေးရိုင်းများထဲမှ ရူးသွပ်မှုများကို နှိုးဆွပေးရန် လုံလောက်ပေသည်။

​ထို့ပြင် ထိုရနံ့မှာ ထိုအချိန်တွင်မှ စတင်ပြန့်နှံ့သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းအား အချိန်ပိုမို ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော သတ္တဝါကြီးများသည် ဤနေရာဆီသို့ အလုအယက် ပြေးဝင်လာကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

​စင်စစ် လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်းပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုရနံ့ကို ရရှိလိုက်ရုံမျှဖြင့် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံများမှာ ထိုနှိုးဆွမှုကြောင့် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အသက်တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံများ တိုးပွားလာနေသည့်အလား ခံစားခဲ့ကြရသည်။

​ဤမြင်ကွင်းကြောင့် သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး ၎င်းသည် အဘိုးအိုကိုးဦးဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ပုန်းကွယ်နေသော ရွှီဟွေ့ဖြစ်စေ မည်သူမဆို အားလုံးက စုမင်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အမူအရာများမှာ ကွဲပြားခြားနားနိုင်သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲ၌ ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုတို့ ဘုန်းဘုန်းလဲ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​"ကြယ်ပင်လယ်က မျက်ရည်လှိုင်း သားရဲတွေပဲ"

​လေထုထဲတွင် ကလေးငယ်၏ ငိုကြွေးသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ဝေးကွာသော နေရာ၌ မြူခိုးများ ဆူပွက်နေစဉ် လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်းပေါ်၌ မှောင်မိုက်သော အလင်းရောင်များ လင်းလက်လာခဲ့သည်။ ကြောင်အမျိုးသမီး၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့ပြီး သူမသည် နီမြန်းနေသော မျက်နှာဖြင့် လောကြီးသော လေသံဖြင့် ချက်ချင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။ စုမင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရနံ့၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော သတ္တဝါများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ အနည်းငယ် သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သတ္တဝါကြီးများအတွက်မူ နှိုးဆွမှုမှာ များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

​ထို့ပြင် ကြောင်အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် လူသားနှင့် သတ္တဝါကြားရှိ အခြေအနေတစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေခဲ့ရာ စုမင်ထံမှ ရနံ့မှာ သူမအား ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်သွားစေရန် လုံလောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် လျှာကို ကိုက်လိုက်ပြီး ထိုအရာကသာ စိတ်အား ပြန်လည် ကြည်လင်လာစေခဲ့သည်။

​"ဒီသတ္တဝါက နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ရဲ့ အစွန်အဖျားနယ်မြေမှာ နေထိုင်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ပဲ။ ဒါပေမယ့် သူက အလွန် ယဉ်ပါးတတ်ပါတယ်။ သူက ပုံမှန်ဆိုရင် ဖြတ်သန်းသွားလာသူတွေကို တိုက်ခိုက်လေ့မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေ့ကျမှ… အခုလို…" ကြောင်အမျိုးသမီး စကားပြောလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကလေးငယ်တစ်ဦး ငိုကြွေးသံသည် ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ သူတို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤအကြိမ်တွင်မူ ၎င်း၏ အသံပမာဏမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

​ထိုအသံမှာ စူးစူးဝါးဝါး ရှိပြီး ၎င်းသည် ဝေးကွာသော နေရာရှိ မြူခိုးများထဲမှ သူတို့ထံသို့ ဦးတည်လာသောအခါ နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် ကြီးမားသော လှိုင်းတံပိုး အမြောက်အမြား မြင့်တက်လာခဲ့ရာ ထိုအသံသည် ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်သန်းဆူပွက်နေသည့် လှိုင်းတံပိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရစေသည်။

​စုမင်၏ သင်္ဘောကို ကာကွယ်ပေးထားသော လွန်းပျံသင်္ဘော တစ်ဆယ့်နှစ်စင်းထဲမှ သုံးစင်းသည် မျက်ရည်လှိုင်းများ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ နားထဲတွင် တစီစီ မြည်သံကို ချန်ထားခဲ့သော စူးစူးဝါးဝါး အသံကြီး ရောက်ရှိလာသည့် အခိုက်အတန့်၌ပင် ထိုလွန်းပျံသင်္ဘော သုံးစင်းမှာ စတင် စောင်းငဲ့သွားခဲ့ပြီး ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။

​"သူ့ရဲ့ အသံက လှိုင်းတံပိုးတွေလိုပဲ။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ငိုကြွေးသံက နဂါးငွေ့တန်းကြီးကို သမုဒ္ဒရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပုံ ရတယ်။ သူ့ရဲ့ အသံက ဆူပွက်နေတာနဲ့အတူ အသံလှိုင်းတွေက ဟင်းလင်းပြင်ကို နစ်မြုပ်သွားစေနိုင်တယ်။ ဒါ… ဒါက နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ရဲ့ အစွန်အဖျားနယ်မြေမှာ တည်ရှိတဲ့ မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါပဲ" ကြောင်အမျိုးသမီးသည် သူမ သိရှိထားသမျှ အရာအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းပြနေစဉ် သူမ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူလျော်နေခဲ့သည်။

​ထိုအမျိုးသမီး စကားပြောပြီးသွားသည်နှင့် အဘိုးအိုကိုးဦးထဲမှ တစ်ဦးက ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လေသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "လွန်းပျံသင်္ဘော အားလုံးကို အကြောင်းကြားပြီး ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး မှော်စွမ်းရည်တွေကို တစ်ချိန်တည်းမှာ အသက်သွင်းလိုက်ကြ။ ငါတို့… ဒီသားရဲကို ပစ်ချမယ်"

​"ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ၊ အဲလိုလုပ်လို့မဖြစ်ပါဘူး။ ဒီသားရဲက တစ်ကောင်တည်း သွားလာတတ်တဲ့အမျိုးအစား မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က သူတို့ရဲ့ မျိုးတူစုတွေနဲ့အတူ အုပ်စုလိုက် နေရတာကို နှစ်သက်တာပါ။ ကျွန်မတို့သာ တိုက်ခိုက်လိုက်မယ်ဆိုရင် အခြား မျက်ရည်လှိုင်း သားရဲတွေကိုပါ ဆွဲခေါ်လာသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ထိုအချိန်ကျရင်…" ကြောင်အမျိုးသမီးက သူ့ကို လျင်မြန်စွာ တားဆီးလိုက်သည်။

​အဘိုးအို ထပ်မံ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် ရွှီဟွေ့၏ တည်ကြည်သော အသံက ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ အဲဒီသားရဲကို ဖြတ်ကျော်သွားမယ်"

​စုမင် သတိပြန်မရလာမီအထိ သူမ၏ အသံမှာ ဤလူစုထဲတွင် အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်းရှိသော အသံ ဖြစ်သည်။ အဘိုးအိုကိုးဦးပင်လျှင် နာခံရန်သာ ရှိပေသည်။

​စုမင်ကို ကာကွယ်ပေးထားရင်း လွန်းပျံသင်္ဘောများသည် ထိုဒေသအား ဝိုင်းပတ်၍ မျက်ရည်လှိုင်း သားရဲကို ရှောင်ရှားရန် ရည်ရွယ်လျက် ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့ကြသည်။

​သို့သော်လည်း လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်းသည် ထိုသတ္တဝါကို ဝိုက်ရှောင်ရန် ပြင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်၌ပင် ၎င်း၏ စူးစူးဝါးဝါး ကလေးငယ် ငိုကြွေးသံသည် လေထုထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မြင့်တက်လာပြန်သည်။ ဤအကြိမ်တွင်မူ ဆူပွက်နေသော မြူခိုးများသည် လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီး ယခင်က ပေပေါင်းတစ်သောင်းခန့် ကျယ်ဝန်းသော အရွယ်အစားမှသည် ပေပေါင်းငါးသောင်းနီးပါးအထိ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်း ရှိရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့လည်း ရွေ့လျားလာနေခဲ့သည်။

​ထိုသတ္တဝါသည် လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်းအား ထွက်ခွာသွားခွင့်မပြုဘဲ တားဆီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် လှိုင်းတံပိုးများကို လှုပ်ခတ်စေသော စူးစူးဝါးဝါး ငိုကြွေးသံများသည်လည်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ သူတို့ထံသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လိုသော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ၏ အလိုဆန္ဒကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။

​"မင်းကတော့ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးနေတာပဲ" စောစောက စကားပြောခဲ့သော အဘိုးအိုသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားနိုင်သော်လည်း အေးစက်သော အသံသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသောအခါ ၎င်းသည် ကျန်ရှိသော လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်းလုံးထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ "မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး ကျင့်စဉ်တွေကို အသက်သွင်းပြီး အဲဒီသတ္တဝါကို ပစ်ချလိုက်ကြ"

​မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ၏ ရန်လိုမှုမှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသဖြင့် ၎င်းထံမှ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်းသည် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ရာ ထို့ကြောင့် အဘိုးအို ဤအကြိမ်တွင် စကားပြောဆိုသောအခါ ရွှီဟွေ့သည် သူ့အား တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

​အဘိုးအို၏ စကားလုံးများ လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်းလုံးဆီသို့ ပြန့်နှံ့သွားသည့် အချိန်တွင်ပင် သူတို့ထံရှိ မှောင်မိုက်သော အလင်းရောင်များမှာ ပိုမိုတောက်ပလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပလာသောအခါ လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်း၏ ဦးခေါင်းပိုင်းများသည် ထိုမှောင်မိုက်သော အလင်းရောင်အားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဝါးမြိုပစ်လိုက်ကြရာ ထိုနေရာတွင် စူးစုပ်ကန်တစ်ကန် ရှိနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရစေသည်။

​ဝုန်း...

​ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်သံ နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။ ကြီးမားသော အနက်ရောင် အလင်းတိုင်ကြီး ဆယ့်သုံးတိုင်သည် လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်းထဲမှ ပစ်ခတ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါတစ်ခုနှင့်အတူ သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြသည်။ ထိုအလင်းတိုင် ဆယ့်သုံးတိုင်မှာ စူးရှသော မြားဆယ့်သုံးစင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး နဂါးငွေ့တန်းကြီးကို ချက်ချင်းပင် လှီးဖြတ်သွားခဲ့ကာ ကောင်းကင်ယံအထိ ဆူပွက်သွားသော လှိုင်းတံပိုးများကို လှုပ်ခတ်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် မျက်ရည်လှိုင်း သားရဲ၏ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အသံလှိုင်းများကို သွားရောက် ရိုက်ခတ်မိကြသည်။

​လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်ပင် ထိုအလင်းတိုင် ဆယ့်သုံးတိုင်သည် လေထုကို လှီးဖြတ်၍ အဆုံးမရှိ ဆက်လက်ပြန့်နှံ့နေဆဲဖြစ်သော မြူခိုးများထဲသို့ သွားရောက် ရိုက်ခတ်မိကြသည်။ သို့သော်လည် သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ကျောက်တုံးတစ်တုံး ကျရောက်သွားသည့်အလား သူတို့သည် မြူခိုးများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုမျှပင် နောက်ထပ် မြင်တွေ့ရခြင်း မရှိတော့ပေ။

​ဤမြင်ကွင်းသည် နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ လူများ၏ မျက်ဝန်းထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ အမူအရာများမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျိုးမျှ သတိမပြုမိနိုင်ခဲ့ပေ။ စင်စစ် အဘိုးအိုကိုးဦး၏ နှုတ်ခမ်းဖျားထက်တွင် အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခုပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သေးသည်။

​ထိုလှောင်ပြုံးများ ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်၌ပင် အခြားသော အသံအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားသည့် ကျယ်လောင်သည့် ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်သံ မြူခိုးများထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

​ထိုဆူညံသံများ ကြားထဲတွင် မြူခိုးများမှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ အပြင်ဘက်သို့ ဆူပွက် ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ သားရဲတစ်ကောင်လုံးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲသွားခဲ့ရသည်။

​သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသော မြူခိုးများထဲမှ ကလေးငယ်တစ်ဦး ငိုကြွေးသံသည် ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ဆူပွက်တက်လာခဲ့သည်။ ပေတစ်ရာခန့်သာ ကြီးမားသော မျောက်နှင့်တူသည့် သတ္တဝါငယ်လေးများသည် အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်လာကြပြီး အုပ်စုလိုက် လွန်းပျံသင်္ဘောများဆီသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လာကြတော့သည်။

​ကြီးမားသော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါကြီးမှာလည်း မရပ်မနား ဆက်လက် အော်ဟစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မျောက်နှင့်တူသည့် သတ္တဝါငယ်လေးများ အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည် မြူခိုးများ၏ ဝန်းရံခြင်းကို လျင်မြန်စွာ ခံလိုက်ရပြီး မသဲမကွဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ လူများထံသို့ ကြီးမားသော ထိတ်လန့်မှုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

​ထိုထိတ်လန့်မှုသည် ထို့နောက် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူတို့သည် အရေပြားတွင် ကြက်သီးဖုများ ထလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

​၎င်းမှာ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝေးကွာသော နေရာ၌ ကြီးမားသည့် မြူခိုးလုံးကြီး ဆယ်လုံး ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကလေးငယ်များ၏ ငိုကြွေးသံများသည် မြင့်တက်လိုက် ကျဆင်းလိုက် ဖြစ်နေပြီး ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာ၌မူ ထိုလူစုသည် သူတို့ထံသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လာနေသော ဥက္ကာခဲကြီး တစ်ခဲကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

​ထိုဥက္ကာခဲကြီးမှာ ခရမ်းရောင်သန်းသော အနီရောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းအောက်တွင် ပေတစ်ထောင်ခန့် ကြီးမားသော ရေတွက်၍မရနိုင်သည့် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါကြီးများ ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ဟိန်းဟောက်ရင်းနှင့် ထိုဥက္ကာခဲကြီးကို သယ်ဆောင်လာကြသည့်အလား သူတို့ထံသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​စင်စစ် ထိုဥက္ကာခဲကြီးပေါ်တွင် ပေပေါင်းတစ်သိန်းခန့် ကြီးမားလှသော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေပြီး လောဘစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ဟိန်းဟောက်သံများသည် အခြားသော သတ္တဝါများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အသံအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

​"အရှိန်အပြည့်မြှင့်။ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာကြမယ်" ရွှီဟွေ့သည် နောက်ထပ် တည်ငြိမ်စွာ မနေနိုင်တော့ဘဲ သူမ အသံသည် လေထုထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လွန်းပျံသင်္ဘော ဆယ့်သုံးစင်းသည် ကြီးမားသော ဟိန်းဟောက်သံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြပြီး ဝေးကွာသော နေရာဆီသို့ ဦးတည် တိုက်ခိုက်သွားသည့် ရှည်လျားသော အလင်းတန်း ဆယ့်သုံးတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

​သို့သော်လည်း သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါတိုက်ခိုက်လာကြသော ရေတွက်၍မရနိုင်သည့် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါကြီးများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

​"တောက်… မျောက်စုတ်တွေ။ ငါ မျောက်တွေကို အမုန်းဆုံးပဲ" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် ၎င်း၏ အခန်းထဲမှ ခေါင်းပြူထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းသည် အဆုံးမရှိသော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါကြီးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး ဒေါသတကြီး အံကြိတ်လိုက်တော့သည်။

​"မျောက်တွေက အဆိုးဆုံးပဲ။ ဟင်… ငါ ဘာဖြစ်လို့ အတိတ်တုန်းက သူတို့နဲ့ ရန်ငြိုးတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသလို ခံစားနေရတာလဲ။ အင်း… အား၊ ငါ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မျောက်တွေက အဆိုးဆုံးပဲ" သူက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်နေစဉ် ၎င်းသည် လေထုကို ရုတ်တရက် အနံ့ခံလိုက်ပြီး စုမင်ထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာထက်၌ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

​"ဒီရနံ့က… ရင်းနှီးနေတယ်၊ အလွန်ပဲ ရင်းနှီးနေတယ်။ ငါ အတိတ်တုန်းက ဒါကို စားဖူးသလိုပဲ…"

​ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် ၎င်းဘေးရှိ အသူရာ နဂါးမှာမူ တုန်ရီနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့မျက်နှာထက်၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များနှင့်အတူ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို စတင် လည်ပတ်စေခဲ့သည်။ သူသည် ထိုရနံ့၏ နှိုးဆွမှုကြောင့် ပျက်စီးနေသော ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

​သူတို့၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဒေသတွင် ပေါက်ကွဲသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။ မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများ၏ ပမာဏမှာ အနည်းဆုံး အရေအတွက် အားဖြင့် သိန်းဂဏန်းမက ရှိနေသည်။ ဤအရာတစ်ခုတည်းကပင် ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်သည်။ သူတို့ထံတွင် နေကပ်ဘေး အဆင့် အစွမ်းထက်သော စစ်သည်တော်တစ်ဦး ရှိမနေပါက ထိုအုပ်စုကြီးကို တိုက်ခိုက်ရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

​စင်စစ် နေကပ်ဘေး အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပင်လျှင် ဤမျှ များပြားလှသော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါအုပ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ခက်ခဲမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ဆိုစေ ပေပေါင်းတစ်သိန်းခန့် ကြီးမားလှသော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားသည့် ဖိအားသည် သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ရန် လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်သည်။

​စုမင်ကမူ ထိုအချိန်တွင် ထိုလူစု ရင်ဆိုင်နေရသော ဘေးအန္တရာယ်ကို လုံးဝ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ အားလုံးကို လည်ပတ်စေလျက် သွေးထဲရှိ နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်ကို အဆက်မပြတ် အရည်ပျော်စေနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို လည်ပတ်စေသည်နှင့်အမျှ သူ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည့် စက်ဝန်းပတ် တစ်ပတ်ချင်းစီတိုင်းက ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ပေါက်ကွဲသံများအား ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး သူ့ကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားစေသည်။ စင်စစ် သူသည် သူ့ဝိညာဉ်ပင်လျှင် ပြန့်ကျဲ သွားတော့မည် ဟူသော ခံစားချက်မျိုးကိုခံစားခဲ့ရသည်။

​ဤအရာသည် နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်၏ သေးငယ်သော ပမာဏတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သေးငယ်သော ပမာဏတစ်ခုမျှသာ ရှိနေလျှင်ပင် ၎င်းသည် စုမင်အတွက် ခံနိုင်ရည်ရှိရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် အိစန်းကိုယ်ပွားက ဝိညာဉ်ကို ထောက်ပံ့ပေးထားဆဲဖြစ်ပြီး ထိုဝတ်ရည်အား ချေဖျက်ရန် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံအား လည်ပတ်စေရန် လမ်းညွှန်ပေးနေသောကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေမည်။

​ကံကောင်းခြင်းဆိုသည်မှာ ပုံသဏ္ဌာန် မရှိဘဲ ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ ဤနတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်သည် စကြဝဠာထဲရှိ အခြားသော သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးထံသို့ ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှုအား ပေးစွမ်းနိုင်သော်လည်း အဆိပ်ရှိသော နကျယ်ကောင် အတွက်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ထိုနတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ မည်သည့် ဘေးအန္တရာယ်မျှမရှိဘဲ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။ ဝတ်ရည်သည် ၎င်း၏ အဆိပ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များကို တိုးပွားစေခြင်း မရှိပေ။ စင်စစ် ထိုဝတ်ရည်သည် သူ့အဆိပ်အပေါ်၌လည်း များစွာသော အကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

​ဝတ်ရည်သည် ထိုအဆိပ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အခြားသော သက်ရှိသတ္တဝါများ အတွက်မူ ၎င်းသည် အဆိပ်ဖြစ်သော်လည်း နကျယ်ကောင်ကိုယ်တိုင် အတွက်မူ ထိုအဆိပ်မှာ မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ ယူဆောင်လာခြင်း မရှိပေ။

​စုမင်သည် နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်ကို ဆက်လက် အရည်ဖျော်စေနေစဉ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်ဟူသော တံတိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ယခုအခါတွင်မူ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံသည် ဆက်လက် တိုးတက်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့် ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိရန် လျင်မြန်စွာ ဦးတည်နေခဲ့သည်။

​သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သေးငယ်သော နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်၏ ဆယ်ပုံသုံးပုံခန့်ထက် မနည်းသော ပမာဏကိုသာ အရည်ဖျော်နိုင်သေးသော်လည်း သူသည် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

​သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ဆက်လက် မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ထိုဝတ်ရည်ကို ဆက်လက် အရည်ဖျော်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ရှိ သူ၏ ပါရမီ အရည်အသွေးပင်လျှင် ထိုရိုက်ခတ်မှုအောက်၌ ပျက်စီးသွားမည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေခဲ့သည်။

​'နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်… နတ်ဘုရား အဆင့်တက် စွမ်းအား… ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဒီသေးငယ်တဲ့ ပမာဏဟာ အဆိပ်ရှိတဲ့ နကျယ်ကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါက ဒီသေးငယ်တဲ့ ပမာဏ အားလုံးကိုတောင် အရည်ပျော်အောင် မလုပ်နိုင်သေးဘူး။ ငါ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မကြိုးစားခင် ဒါနဲ့ ရင်းနှီးသွားဖို့အတွက် အချိန် အတော်ကြာ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ အဲလိုသာဆိုရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်ဟာ ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်'

​စုမင်သည် အလွန်အမင်း ခက်ခဲစွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မြင့်မြတ်သော ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံပေါ်ရှိ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ မှော်သင်္ကေတများသည် မြင့်တက်လိုက် ကျဆင်းလိုက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ဤအရာမှာ သူသည် နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်အား ဖိနှိပ်ရန်အတွက် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေသည့် လက္ခဏာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

​သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် နောက်ကွယ်ရှိ အဆုံးမရှိသော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါကြီးများကိုလည်းကောင်း၊ သူ့ပတ်ပတ်လည်ရှိ လူအားလုံး၏ မျက်နှာများထက်မှ တည်ကြည်သော အမူအရာများကိုလည်းကောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားသော စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများကိုလည်း ကြားလိုက်ရသည်။

​၎င်းပြင် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူထဲပြီး မွှေးကြိုင်သော ရနံ့ဆိုးကိုလည်း ရရှိလိုက်လေသည်။