အခန်း ၉၁၇
Vol. 66 Ch. 917
အခန်း ၉၁၇ ငါ့ကို ကိုးကွယ်မလား သေမလား
ဆေးလုံးသည် သတ္တဝါ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် စုမင်သည် ညာလက်ဖြင့် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အချက်အချာ နေရာအချို့ကို ထိလိုက်ရာ ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းရှိ မျက်ရည်လှိုင်း ဆေးလုံးမှာ ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားသည်။ ထို့နောက် စုမင်သည် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်၍ လှည့်ပတ်ကာ ၎င်းအား ဘေးနားရှိ မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ အုပ်စုထဲသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
ပေတစ်ထောင်မြင့်သော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း နီရဲသွားသည်။ ၎င်း၏ အရေပြားပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်လုံး၊ နား၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ အရိုးများ၊ အသား၊ သွေးနှင့် အာရုံကြောများ အားလုံး အရည်ပျော်ကျသွားသည့်အလား အလွန် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။
စုမင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းများ တောက်ပလာသည်။ ဟိန်းဟောက်ရင်း သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော အဆုံးမဲ့ မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများ၊ ပေရှစ်သောင်းမြင့်သော ဧရာမ သတ္တဝါ လေးကောင်နှင့် ပေတစ်သိန်းမြင့်သော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါဘုရင်တို့၏ ရှေ့တွင် သူ ပြုံးလိုက်သည်။
သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ထိုအပြုံး ပေါ်လာသည့်အချိန်၌ပင် သူသည် ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူသည် လက်ချောင်းများကို စုလိုက်ပြီးနောက် ဖြန့်လိုက်ကာ "ဝုန်း..." ဟု တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ပေတစ်ထောင်မြင့်သော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါထံမှ ပြင်းထန်သည့် ပေါက်ကွဲသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံသည် စုမင်၏ အသံနှင့် ထပ်တူကျသွားပြီး ပေါက်ကွဲမှုကို စတင်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ထိုဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မျက်ရည်လှိုင်း ဆေးလုံးကို မျိုချထားသော ပေတစ်ထောင်မြင့်သည့် သတ္တဝါမှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ပေါက်ကွဲမှု၏ သက်ရောက်အားသည် ဧရိယာတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသော်လည်း အရိုးအပိုင်းအစများ၊ အသားစများ သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းများ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပေ။ ထိုသတ္တဝါသည် သွေးမိုးရွာသည့်အလား ပေါက်ကွဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ပေါက်ကွဲသွားသည့်အချိန်တွင် အတွင်းရှိ အရာအားလုံး အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ပင်။ အရေပြားအလွှာသည် ရေအိတ်တစ်အိတ်ကဲ့သို့ အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ထုပ်ပိုးထားပြီး ထိုအိတ် ပေါက်ပြဲသွားသည့်အခါ အတွင်းရှိ သွေးများမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။
ပေတစ်ထောင်မြင့်သော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ ပေါက်ကွဲသွားသည့် နေရာတစ်ဝိုက်တွင် အခြား သတ္တဝါများစွာ ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ပေါက်ကွဲသည့်အချိန်၌ ထိုသွေးများသည် အခြား သတ္တဝါ တစ်ဒါဇင်ကျော်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စင်သွားသည်။
သွေးမိုးရွာခြင်းသည် ပုံမှန် မြင်ကွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သည်နှင့် ထိုသတ္တဝါ တစ်ဒါဇင်ကျော်ဆီမှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုသွေးများမှာ မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများ၏ အရေပြားထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး တိုက်စားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသွေးများတွင် အသိဉာဏ် တစ်မျိုးမျိုး ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်၏ အတွင်းပိုင်းအထိ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သွေးကြောများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။
သွေးကြောထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အချိန်၌…
ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း
ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသော ပေါက်ကွဲသံ တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ အလွန် ကျယ်လောင်သဖြင့် စစ်သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အမှောင် အစောင့်အရှောက် ကိုးယောက်၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး ကြောင်အမျိုးသမီးမှာမူ မယုံနိုင်မှုကြောင့် မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားသည်။
ရွှီဟွေပင်လျှင် အသက်ရှူနှုန်း မြန်ဆန်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမ မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကို သူမ မယုံကြည်နိုင်ပေ။
သတ္တဝါ တစ်ဒါဇင်ကျော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာများ ပြိုကွဲသွားသည်နှင့် ကျင့်ကြံသူများသည် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ပေါက်ကွဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေသော သွေးပင်လယ်ကြီး တစ်စင်းကို ခေါ်ဆောင်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။
သတ္တဝါများ ပိုမို ပေါက်ကွဲလာသည်နှင့်အမျှ ထိုမူမမှန်သော သွေးများသည် အခြား မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ ရာပေါင်းများစွာ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စင်သွားသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ကောင်မှာ ပေရှစ်သောင်းမြင့်သော သတ္တဝါ ဖြစ်သည်။
စုမင်၏ နှုတ်ခမ်းထက်ရှိ အေးစက်သော အပြုံးက ပိုမို အေးစက်သွားသည်။ သူသည် ပြိုကွဲနေသော သွေးပင်လယ် အလယ်၌ လက်ကို ပိုက်ကာ ရပ်နေသည်။ မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သော ထိုသွေးများသည် သူ့ကိုမူ မည်သို့မျှ မသက်ရောက်ပေ။ သူ၏ အေးစက်သော အပြုံးနှင့် တည်ငြိမ်မှုသည် ထိတ်လန့်ဖွယ် ရူးသွပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်၏ ဒုက္ခရောက်နေသည့် အခြေအနေနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။
“မင်းတို့ မပိုင်ဆိုင်တဲ့ အရာကို လိုချင်ရင်တော့ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ထားရမယ်” စုမင် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ ရာပေါင်းများစွာသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အော်ဟစ်သံများမှာ စကြာဝဠာကို တုန်ခါစေသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပေရှစ်သောင်းမြင့်သော သတ္တဝါမှာမူ နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်ကာ စုမင်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။
၎င်းသည် ဆွဲဖြဲနေသည့် နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံစားရင်း သူ့ရန်သူအား သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
စုမင် မလှုပ်ရှားပေ။ သူ ဖော်စပ်ထားသော မျိုးနွယ်စုလိုက် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်နိုင်သည့် ဝိညာဉ်ဆုတ်ယုတ် ဆေးလုံး၏ စွမ်းအားကို ယုံကြည်ထားသဖြင့် ပြေးဝင်လာသော ပေရှစ်သောင်းမြင့်သည့် သတ္တဝါကို အေးစက်သည့် မျက်ဝန်းဖြင့်သာ ကြည့်နေသည်။ ထိုသတ္တဝါသည် နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာပြီး စုမင်နှင့် အနည်းငယ် နီးကပ်လာသောအခါ ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဖုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားသည်။
၎င်း၏ သေဆုံးသံသည် နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသော နာရေးသံစဉ် တစ်ပုဒ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာကြောင့် စင်ထွက်လာသည့် သွေးပမာဏသည် သေးငယ်သော သတ္တဝါများထက် များစွာ ပိုများသည်။ ထိုသတ္တဝါ ပေါက်ကွဲသွားသောအခါ ဧရာမ သွေးပင်လယ်ကြီး တစ်စင်းသည် စုမင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို မြုပ်နှံသွားပြီး ဧရိယာတစ်ခုလုံးအား ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများ၏ ပါးစပ်မှ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ရူးသွပ်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စူးရှသည့် ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါဘုရင်က အခက်အခဲစွာဖြင့် နှိုးဆော်ထားခဲ့သော ဇာတိမာန် စိတ်ဓာတ်များသည် ထိုအချိန်၌ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ အနှံ့အပြား ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ သူတို့ ထွက်သွားချင်ကြသည်။ သူတို့ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။
သို့သော် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများအတွက် စုမင် ဖန်တီးထားသော ဝိညာဉ်ဆုတ်ယုတ် ဆေးလုံးသည် မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်သော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ သက်ရောက်မှု ကြာရှည်လေလေ ပို၍ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။ မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ ရာပေါင်းများစွာ ပေါက်ကွဲခြင်းနှင့် ပေရှစ်သောင်းမြင့်သော သတ္တဝါထံမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာခြင်းကြောင့် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ တစ်သောင်းကျော်အထိ ထိုသွေးများ စင်သွားသည်။
ဆေးလုံးကို စားမိသော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါထံမှ ပထမဆုံး ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုအသံမှာ ရပ်တန့်မသွားတော့ပေ။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေပြီး အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတိုင်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ နောက်ကလိုက်ပါလာကာ မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ တစ်ကောင်စီသည် ဝိညာဉ်ဆုတ်ယုတ် ဆေးလုံးအတွက် စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
၎င်းသည် မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော၊ ဝိညာဉ်ကို ဆွေးမြေ့စေနိုင်သော ဆေးလုံး၊ သက်ရှိအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားရှိသည့် ဆေးလုံး ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ဆုတ်ယုတ် ဆေးလုံးပင် ဖြစ်သည်။
သွေးပင်လယ်သည် ဧရာမ ဝဲဂယက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပေါက်ကွဲသံများ တစ်သံပြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာရင်း ပိုမို ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဤမြင်ကွင်းကို နဂါးငွေ့တန်းတွင် ပန်းချီကား တစ်ချပ်အဖြစ် ရေးဆွဲမည်ဆိုပါက ပန်းချီကား၏ အလယ်ဗဟိုရှိ သွေးပင်လယ် အစွန်းတွင် သွေးရောင် ပန်းပွင့်များကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာမှသာ ပေါက်ကွဲသံများ မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သွေးရောင် ပန်းပွင့် တစ်ပွင့်စီတိုင်းသည် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ တစ်ကောင်ချင်းစီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ပြိုကွဲသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် အလွန် လှပသော်လည်း သက်ရှိအားလုံးအတွက်မူ သေဆုံးခြင်း၏ နောက်ဆုံး သီချင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။
ပေတစ်သိန်းမြင့်သော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါဘုရင်သည် အလောတကြီး နောက်ဆုတ်ရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရူးသွပ်သော အမူအရာ ပေါ်နေပြီး မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင် သန်းနေသည်။ ၎င်း၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များ အလွန်ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးနေသည်ကို သူ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ပေရှစ်သောင်းမြင့်သော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ လေးကောင်အနက် သုံးကောင်မှာ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့၏ သေဆုံးခြင်းမှာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နှင့် မဆိုင်ပေ။ ထိုသွေးပင်လယ်ကြောင့် ဖြစ်ပြီး ထိုကျိန်စာသင့်သော ကျင့်ကြံသူက မိနစ်အနည်းငယ် အလိုတွင် ၎င်း၏ မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ကောင်ကို ဆေးလုံး ထိုးကျွေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘုရင်သည် မည်သည့် ဆေးလုံးမျိုး ဖြစ်သည်ကို မသိသော်လည်း ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိတ်လန့်မှုသည် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါဘုရင်ပင် မတိုက်ခိုက်နိုင်သော အရာ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ထိုနေရာသို့ ချဉ်းကပ်ရန် မပြောနှင့် ထိုသွေး တစ်စက်ပင် သူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်စေရန် မဝံ့ရဲပေ။ ၎င်းသည် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါဘုရင် ဖြစ်လင့်ကစား အခြားသူများကဲ့သို့ပင် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပြိုကွဲသွားလိမ့်မည်ဟု ခိုင်မာစွာ ခံစားနေရသည်။
၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နှင့် မဆိုင်ပေ။ ၎င်းသည် သူတို့နှင့် အတူတူ တည်ရှိ၍ မရနိုင်သော အရာ တစ်ခုခု ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ ဘဝတွင် ရှိနေသော အားနည်းချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ပေါက်ကွဲသံများမှာ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေပြီး အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သေဆုံးသွားသော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ အရေအတွက်မှာ ထောင်ဂဏန်း၊ သောင်းဂဏန်းအထိ တိုးလာပြီး နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံး သွေးပင်လယ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ တိုးပွားလာသည်။ ထိုအချိန်တွင် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ တစ်သိန်းခန့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိနေသော သတ္တဝါများသည် နဂါးငွေ့တန်း၏ အပြင်ဘက်ဆုံး နေရာတွင် ရပ်နေကြပြီး အများစုမှာ ပေတစ်ရာကျော်သာ မြင့်ကြသည်။ ပေတစ်ထောင်မြင့်သော သတ္တဝါများမှာ နည်းပါးသည်။ စုမင်၏ အနီးဆုံးသို့ အမြန်ဆုံး ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြသော ပေတစ်သောင်းမြင့်သည့် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများမှာမူ အားလုံး သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ပေရှစ်သောင်းမြင့်သည့် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါကြီး လေးကောင်အနက် တစ်ကောင်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ၎င်းမှာ ကံကောင်းခြင်းဖြင့် လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် တုန်ယင်နေသည်။
ထိုအချိန်၌ နဂါးငွေ့တန်းကို မည်သူမဆို လှည့်ကြည့်ပါက မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ တစ်သိန်းကျော်၏ အများစုမှာ ပြိုကွဲသွားပြီ ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့ထဲမှ နှစ်သောင်းကျော်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ထိုနေရာ တစ်ဝိုက်တွင် တိတ်ဆိတ်ခြင်းများ လွှမ်းမိုးသွားသည်။
နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးသည် သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အရာများကြောင့် အလွန် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ပါးစပ်များမှာ အံ့အားသင့်စွာ ဟောင်းလောင်း ဖြစ်သွားပြီး သွေးပင်လယ် အလယ်ရှိ စုမင်ကို ငေးမော ကြည့်နေကြသည်။
မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများ အားလုံး တုန်ယင်နေကြသည်။ ယခင်က မပေါ်ဖူးသော ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်း အရိပ်အယောင်များ သူတို့ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ စုမင်သည် သွေးပင်လယ်ထဲ၌ ရပ်နေရင်း ထိုသတ္တဝါများ၏ စိတ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲထင်သွားသော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး သူ့ပုံရိပ်သည် သူတို့ ဘဝနှင့် ဝိညာဉ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲမှတ်သွားကာ မျိုးဆက်တစ်ဆက်မှ တစ်ဆက်သို့ ဆက်လက် ပြောပြကြလိမ့်မည်။
“ငါ့ကို ကိုးကွယ်ပြီး ထွက်သွားမလား ဒါမှမဟုတ် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါအားလုံး သေမလား” စုမင်သည် သွေးပင်လယ်ထဲ၌ ရပ်နေရင်း အသက်ရှင်ကျန်နေသူများကို အကြည့်ပို့ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ အသံသည် သွေးပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ဧရိယာထဲရှိ မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများသည် တုန်ယင်ရင်း သူတို့ အသက်ကို တောင်းဆိုသော မြည်တမ်းသံများအား ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ မည်သို့မျှ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ သူတို့သည် စုမင်ကို ဦးညွတ်ကာ ကိုးကွယ်လိုက်ကြသည်။
ကျန်ရှိနေသော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ နှစ်သောင်းခန့်သည် သူတို့အားလုံး သူ့ကို ဒူးထောက် ကန်တော့ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။ သူသည် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါဘုရင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုသတ္တဝါ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုနှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ခဏအကြာတွင် ၎င်းသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာအား တိတ်ဆိတ်စွာ ကွေးညွှတ်၍ ဦးညွတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဦးညွတ် ကိုးကွယ်ခြင်းသည် ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဤသတ္တဝါအတွက်မူ သေဆုံးခြင်းထက်ပင် ပိုမို ခက်ခဲသော လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို မလုပ်ဆောင်ပါက နောက်ထပ် မည်သို့ လုပ်နိုင်မည်နည်း။ သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များအတွက် သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များက မထိသင့်သော သူကို ထိမိခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် မဖြေရှင်းနိုင်သော ဘေးဒုက္ခကို သူတို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသတ္တဝါသည် ဆေးလုံးအကြောင်းကို ပြန်တွေးမိသည့်အခါ သူ၏ ကျောပြင်တစ်လျှောက် တုန်ယင်မှုတစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။
“အခု ငါ့ရှေ့ကနေ ထွက်သွားတော့” စုမင် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ပေတစ်သိန်းမြင့်သော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါဘုရင်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တတ် ထရပ်လိုက်ပြီး တစ်ချက်တည်း ရွေ့လျားလိုက်ရင်း အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ သူ၏ နောက်တွင် ကျန်ရှိနေသော မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါ နှစ်သောင်းခန့် ရှိသည်။ သူတို့သည် သူတို့ ဘုရင်နောက်သို့ လိုက်ကာ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ဤနေရာတွင် နောက်ထပ် အသက် တစ်ရှိုက်စာမျှပင် မနေရဲကြတော့သည့်အလား ဖြစ်သည်။
စုမင်သည် မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ဆီမှ အကြည့် လွှဲလိုက်သည်။ သူသည် ဤမျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။
သူသည် နောက်သို့ လှည့်ကာ နောက်တွင် ရှိနေသော နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်းမှ လူများကို ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးရေးရေး တစ်ချက် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
သွေးပင်လယ်ထဲ၌ သူသည် မြင့်မြတ်သော ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်လျက် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဆံပင်ရှည်များသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ဝဲပျံနေပြီး အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သွေးပင်လယ်က နောက်ခံမြင်ကွင်း ဖြစ်နေသည်။ သူ့နောက်တွင် ရှိနေသော သွေးပင်လယ်နှင့်အတူ ခန့်ညားသော မျက်နှာပတ်လည်တွင် ဆိုးယုတ်သော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး မည်သည့် အတားအဆီးမျှမရှိဘဲ ပျံ့နှံ့နေသည်။
သွေးပင်လယ်နှင့် ထိုဆိုးယုတ်သော အငွေ့အသက်တို့သည် ထိုအချိန်၌ ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး စုမင်၏ ပုံစံသည် နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်းမှ လူများ၏ စိတ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲမှတ်သွားသည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ ဘဝတွင် လုံးဝ မမေ့ပျောက်နိုင်တော့မည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
စုမင်၏ အကြည့်သည် နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်ထဲတွင် ရိုသေလေးစားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေပြီး တာအိုခုန်းအပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေးစားမှုများ တိုးပွားလာသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ ယခင်က သူ့ကို ခစားခဲ့သော ခံစားချက်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည်။
သူတို့သည် ယခင်က တာအိုခုန်းကို နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်းကြောင့် လေးစားခဲ့ကြသော်လည်း ဤအချိန်၌မူ သူတို့သည် စုမင်ကိုယ်တိုင်ကြောင့် စုမင်အား ရိုသေလေးစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှီဟွေ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ စုမင် သူမကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူမသည် သူ့အကြည့်မှ အလိုအလျောက် ရှောင်ဖယ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
“သွားကြရအောင်။ ငါတို့ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ဆီ ဆက်သွားမယ်” စုမင် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“သဘောပေါက်ပါပြီ” အကြောက်တရားကင်းသော စစ်သည်များ၊ နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများ၊ အမှောင် အစောင့်အရှောက် ကိုးယောက်၊ ကြောင်အမျိုးသမီး အားလုံးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံပေါင်း ရာကျော်သည် အသံတစ်သံတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ထိုစကားလုံးသည် ရွှီဟွေ၏ နှလုံးသားထဲတွင်ပင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။