အခန်း ၁၃၄၀

အခန်း (၁၃၄၀) ကတိများကို ဖြည့်ဆည်းခြင်း၊ လောကကို လောင်ကျွမ်းစေမည့် ဒေါသ

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထောင်နျန် လည်ပင်းပေါ်တွင် ဧရာမ ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျူးလွန်သူသည် လူ့ခန္ဓာဗေဒကို ကျွမ်းကျင်စွာ သိရှိထားကြောင်း သိသာထင်ရှားပြီး အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်ရှားကာ လေပြွန်နှင့် သွေးလွှတ်ကြောများကို အကောင်းပကတိအတိုင်း ချန်ထားခဲ့ပြီး အသံကြိုးများကိုသာ ဖြတ်တောက်ထားခဲ့သည်။

ထိုဒဏ်ရာကိုပင် တိုက်ခိုက်သူက အလွန် လှပသော ပုံစံဖြင့် ချည်နှောင်ထားခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ဤအချိန်၌ ဤအရာအားလုံးသည် ကြီးမားလှသော လှောင်ပြောင်သရော်မှု တစ်ခုကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

အခက်အခဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤအလွန်တရာ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် အစွမ်းထက်သူများစွာပင် မျက်နှာများ ဖြူလျော့သွားခဲ့ကြပြီး အချို့သော အမျိုးသမီးများမှာ ငိုကြွေးနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဆိုးတစ္ဆေများအတွက်ပင် လူသတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ အစာစားရန် သို့မဟုတ် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ခိုက်သူကဲ့သို့ လူသတ်ခြင်းကို အနုပညာဆန်ဆန် ဖန်တီးမှုတစ်ခုအနေဖြင့် မည်သူကမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြဖူးချေ။

ရွှယ်အန်းက မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားကာ တိုးတိုးလေး ခေါ်သည်။

"ထောင်နျန်"

ရွှယ်အန်း အသံကို ကြားသောအခါ ထောင်နျန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမ ခန္ဓာကိုယ်တုန်ရီလာကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်နေသည့်အလား ပါးစပ်က လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှယ်အန်းသည် ထောင်နျန် လည်ပင်းပေါ်ရှိ ဧရာမ ဒဏ်ရာကြီးကို သူ့ လက်ဖြင့် ညင်သာစွာ အုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းအား အလင်းရောင်အောက်တွင် ပြတ်တောက်နေသော အသံကြိုးများသည် ပြန်လည် ဆက်သွယ်သွားလေသည်။ သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှာ ယာယီ ကုစားမှုများသာ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထောင်နျန်သည် ဒဏ်ရာရထားသည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ကာ သူမခန္ဓာကိုယ်သည် ပျက်စီးနေပြီး ကယ်တင်၍ မရနိုင်တော့ကြောင်းကို ရွှယ်အန်းက ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှယ်အန်း အကူအညီဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ထောင်နျန်သည် အသံထွက်လာနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမအသံမှာ အလွန် အက်ကွဲပြီး ဩရှရှဖြစ်နေသည်။ ရွှယ်အန်းက ထောင်နျန်၏ နားနားသို့ ငုံ့ကာ တိတ်တဆိတ် နားထောင်လိုက်သည်။

ထောင်နျန်က သူမ၏ အလွန် အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် ပြောသည်။

"ကယ်... ရှောင်ရွေ့ကို ကယ်ပါဦး"

ရွှယ်အန်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကောင်းပြီ"

၎င်းသည် စကားတစ်ခွန်းတည်း ဖြစ်သော်လည်း ကြီးမားလှသော အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်ထားလေသည်။

ရွှယ်အန်း၏ ကတိစကားကြောင့် သွေးများ စွန်းထင်းနေသော ထောင်နျန် မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသော အပြုံးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လွင်လာပြီး သူမ၏ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော မျက်လုံးအိမ်များထဲမှ သွေးမျက်ရည်များ ကျဆင်းလာကာ သူမသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာငုံ့သွားပြီး အသက်ရှင်မှုလက္ခဏာများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ရွှယ်အန်းကို စောင့်ဆိုင်းရန်အတွက် အခြားသူများဆိုလျှင် ပြိုလဲသွားစေနိုင်သော အလွန် ပြင်းထန်လှသည့် နာကျင်မှုများကို သည်းခံကာ သူမသည် ယခုအချိန်အထိ တောင့်ခံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးသည် သူမ၏

ရင်ထဲရှိ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခုအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ဤမျှော်လင့်ချက် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်၊ မဖြစ်လာမည်ကို သူမ မသိနိုင်သော်လည်း သူမသည် ၎င်းကို မဆုတ်မနစ် ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ ကယ်တင်ချင်သောသူမှာ သူမ သမီးလေးပင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ယခုအခါ သူမ မျှော်လင့်ချက် ပြည့်ဝသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ရင်ထဲရှိ လေးလံသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို နောက်ဆုံးတွင် ချထားနိုင်ခဲ့၏။

သူမ၏ ယုံကြည်ချက် ထောက်ပံ့မှု မရှိတော့သည့်အခါ ဝိညာဉ်သည်လည်း ချက်ချင်း ပြိုလဲသွားပြီး သူမ သေဆုံးသွားခဲ့ရလေသည်။ ရွှယ်အန်းက ခေါင်းငုံ့ကာ သေဆုံးသွားသော ထောင်နျန်ကို ကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေမိသည်။

ဤလူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးသည် အလွန် သာမန်ဆန်လှပြီး အဆင့်နိမ့်သော ပေါင်းပင်လေး တစ်ပင်ကဲ့သို့ သာမန်ဆန်လွန်းလှရာ အဆင့်မြင့်သူ အချို့၏ ရက်စက်စွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။

သို့တိုင်အောင် သူမသည် အလွန်သန်မာလှပြီး သတင်းစကားတစ်ခုကို ပေးပို့ရန်အတွက်သာ ယခုအချိန်အထိ ဇွဲမလျှော့ဘဲ တောင့်ခံထားခဲ့လေသည်။

ရွှယ်အန်း ရောက်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း ထောင်နျန် မည်မျှသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို သည်းခံခဲ့ရသနည်း ဆိုသည်ကို ကောင်းကင်ဘုံကသာ သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤအရာက သူမရင်ထဲတွင် ရွှယ်အန်းသည် မည်မျှ အရေးကြီးကြောင်းကိုလည်း ပြသနေလေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ရှောင်ရွေ့ကို လုံလုံခြုံခြုံ ကယ်တင်ပေးပါ့မယ်၊ ပြီးတော့ ကျူးလွန်တဲ့သူတွေက ဘယ်သူတွေပဲ ဖြစ်နေပါစေ သူတို့ရဲ့ အသက်တွေနဲ့ ပြန်ပြီး ပေးဆပ်စေရမယ်"

ရွှယ်အန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ထောင်နျန်ပါးပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးသည်။ တစ်ချိန်က နာကျင်နေခဲ့သော မျက်နှာအမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းချမ်းသွားပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် မီးတောက်များ ထတောက်လာကာ သူမကို ဘာမျှမကျန်သည်အထိ မီးရှို့သင်္ဂြိုဟ်ပေးလိုက်သည်။

နာကျင်မှုများသည် မဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သော်လည်း အမုန်းတရားများကသာ ထာဝရ ကျန်ရစ်နေသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရှင်းယွီရှုသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ရှိုက်ငိုကာ ပြောလေသည်။

"ထောင်နျန်... ကျွန်တော်နဲ့ သခင်ကြီးက အန်တီ့အတွက်ရော မြို့ထဲက လူတွေအားလုံးအတွက်ပါ တရားမျှတမှုကို သေချာပေါက် ရှာဖွေပေးပါ့မယ်"

ကျန်ရှိနေသော လူများအားလုံးသည်လည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လှုပ်ရှားသွားကြပြီး လူများစွာ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် မကောင်းမှု ဒုစရိုက်ကို အမြဲတမ်း ရွံရှာမုန်းတီးလေ့ရှိသော ရှီကျန်းသည် ဤအချိန်၌ သူ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားနေပြီး ရိုသေစွာ မေးလိုက်လေသည်။

"သခင်ကြီး... ဘယ်သူက ဒီလိုလုပ်သွားတာလဲ"

"ဟုတ်တယ်... နတ်ဆိုးတစ္ဆေတွေလား"

နျဲ့ရွှယ်ရှင်းကလည်း ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေရင်း အလောတကြီး မေးသည်။ ရွှယ်အန်းက ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"လူလုပ်သွားတာ"

လူတဲ့လား။

ဤစကားက လူများစွာ၏ နှလုံးသားကို ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားစေပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ ပိုမို ပြည့်လျှံလာကြသည်။

အကယ်၍သာ နတ်ဆိုးတစ္ဆေများ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါက မျိုးစိတ် ကွာခြားချက်ဟု ဖြေရှင်းချက် ပေး၍ ရနိုင်ပေသည်။ သို့သော် လူသားတစ်ယောက်၏ လုပ်ရပ် ဖြစ်နေပါက ပို၍ပင် ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းနေလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့ကိုယ်တိုင်က လူသားများ ဖြစ်နေလျက်နှင့် သူတို့ကိုယ်ပိုင် အမျိုးအနွယ်များအပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြုမူရသနည်း။ ရွှယ်အန်းက တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။

"အရမ်းကို ပါးနပ်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ ငါချန်ထားခဲ့တဲ့ အဆောင်မန္တန်ကို ရှောင်ရှားဖို့အတွက် သူတို့က သာမန်လူတွေရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ အတင်းအဓမ္မ တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ"

ထိုသို့ပြောနေစဉ် ရွှယ်အန်း မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က အရမ်းလည်း မိုက်မဲကြတယ်၊ ဘာလို့ဆို့ ခွင့်လွှတ်လို့မရနိုင်တဲ့ အမှားကြီးတစ်ခုကို ကျူးလွန်မိသွားပြီ"

မူလက ရွှယ်အန်းသည် ဤမြို့ငယ်လေး၏ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ကာကွယ်ရန် အဆောင်မန္တန်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအဆောင်မန္တန်သည် နတ်ဆိုးတစ္ဆေများကိုသာမက လူသားမျိုးနွယ်မှ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များကိုပါ ပစ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး လုံးဝအမှားအယွင်း မရှိနိုင်ဟု ယူဆထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်း လျစ်လျူရှုမိခဲ့သည့် အချက်တစ်ချက် ရှိနေသည်။ ဤနယ်ပယ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သိပ်သည်းမှု မြင့်မားသောကြောင့် သာမန်လူများသည် အနည်းငယ်မျှ လေ့ကျင့်ရုံဖြင့် သိသာထင်ရှားသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များကို ရရှိနိုင်ကြရာ အဆောင်မန္တန်သည် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းရည်ရှိသော ထိုလူသားများကိုပါ ဖိနှိပ်ရန် သတ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအရာက တစ်စုံတစ်ယောက်အား ဟာကွက်ကို အသုံးချရန် ခွင့်ပြုပေးလိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ မည်သည့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မျှ မရှိသော သာမန်လူများကို အသုံးပြုကာ မြို့၏ ခုခံကာကွယ်မှုများကို အတင်းအဓမ္မ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်စေပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် ကြံစည်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်းသည် နက်ရှိုင်းပြီး တွက်ချက်မှု ကောင်းလွန်းသည်ဟု မဆိုနိုင်စရာ မရှိပေ။

ထိုသို့ ဖြစ်လေလေ ရွှယ်အန်း၏ ရင်ထဲရှိ ဒေါသမီးများက ပို၍ ပြင်းထန်လာလေသည်။ ထို့အပြင် ရွှယ်အန်း ဒေါသထွက်လာသောအခါ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးအထိ ရုပ်အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေမည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံ တစ်ခွင်လုံးတွင်လည်း သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

ရွှယ်အန်းသည် မြေကြီးကို ရုတ်တရက် ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားလေသည်။ ရှီကျန်းက နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားသည်။ သူက ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ဩရှရှ အသံဖြင့် အော်ဟစ်သည်။

"ကင်းစောင့်ဖို့ လူနည်းနည်းလောက် ဒီမှာနေခဲ့ကြ... ကျန်တဲ့လူတွေ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည်လည်း ကောင်းကင်ယံသို့ ဒုံးပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောင်ပြန်ဟပ်ကာ တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားကြလေတော့သည်။

ကျင်းနိုင်ငံ၏ မြို့တော်...

ဤကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ဒေသကြီးအတွင်းရှိ ထိပ်တန်း နိုင်ငံများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့်အလျောက် မြို့တော်သည် သဘာဝကျကျပင် အလွန် ခမ်းနားကြီးကျယ်ပြီး ထည်ဝါလှသည်။

အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်က ကျင်းနိုင်ငံ၏ အထက်တန်းလွှာများက တစ္ဆေဂိုဏ်းဘက်သို့ စုပေါင်း

ပြောင်းသွားခဲ့ကြပြီးကတည်းက သူတို့၏ အင်အားသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ယင်းနှင့်အတူ ကျင်းနိုင်ငံသည်လည်း ပို၍ပို၍ မောက်မာ ထောင်လွှားလာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝင်လုဆဲဆဲ နေရောင်ခြည်သည် မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးတစ္ဆေ အစီအရင်များကို ထွင်းထုထားသည့် အနက်ရောင် မြို့ရိုးများပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီး ထူးဆန်းသော အလှတရား တစ်ခုကို ဖြာထွက်နေစေသည်။

သို့သော် မြို့တော်၏ လမ်းမများပေါ်တွင်မူ သက်ရှိဝိညာဉ် တစ်ခုမျှ မရှိဘဲ စိမ့်ချမ်းဖွယ်ကောင်းသော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေကာ ဆိုင်ရှေ့ရှိ ဆိုင်းဘုတ်များကို ယိမ်းနွဲ့စေလျက် အလွန် ခြောက်ကပ်ပြီး လူသူကင်းမဲ့နေသည့်ပုံပေါက်နေသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ကျင်းနိုင်ငံ အထက်တန်းလွှာများ၏ ညဘဝသည် စတင်နေပြီဖြစ်သည်။

မြို့တော်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဧကရာဇ်နန်းတော် အတွင်းတွင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ပွဲတော်ကြီးတစ်ခု စတင်ကျင်းပနေသည်။

သေသပ်လှပစွာ ဝတ်စားဆင်ယင်ထားကြသော ကျင်းနိုင်ငံ အထက်တန်းလွှာ မြောက်မြားစွာသည် အုပ်စုလိုက် စုဝေးနေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရယ်မောသံများလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့အပြင် သူတို့၏ အဓိက ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြသည့် အကြောင်းအရာမှာ မကြာမီ ပေါ်ထွက်လာတော့မည့် နိုင်ငံတော် ဆရာသခင်ကြီး အသစ်အကြောင်းမှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။

"ကျွတ်... ကျွတ်... ဒီ နိုင်ငံတော် ဆရာသခင်ကြီးက ကောင်းကင်ဘုံက ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါးလို ပညာတတ်တယ်လို့ ပြောကြတယ် သူသာ ငါတို့ကို ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် ငါတို့ ကျင်းနိုင်ငံက သေချာပေါက် ပိုအားကောင်းလာမှာ ဖြစ်ပြီး ဟိုလိုဏ်ဂူနတ်ဘုရားဘုံတွေကိုတောင် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်နိုင်လိမ့်မယ်"

အဖြူရောင် ပန်းပွင့်ကို ပန်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာတွင် သနပ်ခါးမိတ်ကပ် ထူထူ လိမ်းကျံထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက သွေးလိုနီရဲနေသော သွားမည်းမည်းကြီးများကို ပေါ်လွင်စေလျက် ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောရင်း ပြောလာသည်။

အနီးနားရှိ လူများသည် မနေနိုင်ဘဲ သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။

"ဟုတ်တယ်... နိုင်ငံတော် ဆရာသခင်ကြီးက သန့်စင်နယ်ပယ်ကြီးနဲ့တောင် တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေသာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါတို့ ကျင်းနိုင်ငံ မြို့တော်က သာမန် ပြည်သူတွေက သရဲတစ္ဆေ ဝိညာဉ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲခံရဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အာ... ဒါနဲ့ စကားမစပ်... ပိုင်လီ၊ ကျင်း မိသားစုနဲ့ ကျန်မိသားစု၊ ဒီ အဓိက မိသားစုကြီး သုံးခုက လူသုံးယောက် ဘယ်လိုနေကြသေးလဲ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာသည့် လေသံဖြင့်မေးသည်။

--