အခန်း ၁၀၆၇

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း (၁၀၆၇)

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။

တုပိုင်၏ ခေါင်းပြတ်သွားသော်လည်း ခေါင်းအသစ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပြန်ပေါက်လာ၏။

ဤသည်မှာလည်း နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ စွမ်းအားပင်။ အရှေ့ပိုင်းနဂါးမှာ အလောင်းကောင်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်ငြား အဆုံးမဲ့သည့် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်တစ်ခုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးနေသည်။

မိုဟန်က အရှေ့ပိုင်းနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နေရာယူထားသရွေ့ ၊ ထို့အပြင် သူမ၏ စိတ်အာရုံက တုပိုင်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားဆဲ ဖြစ်နေသရွေ့ တုပိုင်က မသေမျိုးပင်။

တုပိုင်က မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ဘုရင်မကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ "ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အမေ မဟုတ်ဘူး။"

ဘုရင်မက ပြန်ဖြေ၏။ "သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူးပေါ့။"

တုပိုင်က စကားဆက်၏။ "ပြီးတော့ ခင်ဗျားက အစစ်အမှန် ဘုရင်မလည်း မဟုတ်ဘူး။"

"မှန်တယ်။ ငါ မဟုတ်ဘူး။"

တုပိုင် ပြတ်သားစွာ မေးလိုက်၏။ "ဒါဆို ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ။"

သူမက ရှင်းပြသည်။ "ငါက ကိုယ်စားလှယ်သက်သက်ပဲ။ မင်းအမေရဲ့ ကိုယ်ပွားပေါ့။"

"ဒါဆို ကျွန်တော့်အမေက ဘယ်သူလဲ။"

ဘုရင်မက ပြုံးလိုက်၏။ "မင်း သူ့ကို မြင်ဖူးပြီးပြီလေ။"

တုပိုင်၏ မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွား၏။ "ဟို အရှေ့တိုင်းနဂါးလား။"

ဘုရင်မက စကားပြင်လိုက်သည်။ "အလောင်းကောင်ကြီးလေ။"

တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွား၏။ "ခင်ဗျား... ခင်ဗျား သူ့ကို သတ်လိုက်တာလား။"

ဘုရင်မက ပခုံးတွန့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်နည်းပြောရရင် မင်းအမေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတာ။ သူက သိပ်ကို မွန်မြတ်လွန်းတယ်လေ။ ကျန်တဲ့ နဂါးတွေ အားလုံးက ငါတို့ကို စွန့်ပစ်ပြီး သစ္စာဖောက်သွားကြချိန်မှာ တော်ဝင်သွေးနှောတဲ့ သူက နေရစ်ဖို့ ရွေးချယ်တယ်။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်ကျော်က နဂါးသွေးတိုက်ကြီး ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှာ ငါတို့က မြင့်မြတ်နယ်မြေ ကမ္ဘာလောကကို ဖန်တီးပြီး နဂါးသွေးနွယ်ဖွား လက်ရွေးစင်တွေ အားလုံးကို ဒီကို ရွှေ့ပြောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရေးအကြီးဆုံး လိုအပ်ချက်က နဂါးဥပဒေသ စွမ်းအင် အတားအဆီးပဲ။ အဲဒီအတွက် ဧရာမ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်တစ်ခု လိုအပ်တယ်။ အဲဒီအူတိုင်က မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးအတွက် အင်ဂျင်လို အလုပ်လုပ်ပေးတာ။"

တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်နေ၏။ "ဒါဆို သူက စွမ်းအင် အတားအဆီးကို စွမ်းအင်ပေးဖို့ သူ့ရဲ့ နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကို စတေးလိုက်တာပေါ့။"

ဘုရင်မက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မှန်တယ်။ သူက သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကနေ ခွဲထုတ်လိုက်တယ်။ အဲဒီနည်းနဲ့ အရှေ့တိုင်းနဂါးက မြင့်မြတ်နယ်မြေထဲမှာ အလောင်းကောင်တစ်ခုအနေနဲ့ ထာဝရ ကျန်ရစ်နေပြီး အတားအဆီးရော ၊ ကမ္ဘာလောကကြီးကိုပါ ထိန်းသိမ်းပေးတဲ့ စွမ်းအင်အူတိုင်အဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးနေတာ။"

"အဲဒီလို လုပ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် သူက လူသားပုံစံနဲ့ ထာဝရ ပိတ်မိသွားပြီး နဂါးသွေးနွယ်ဖွား မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးအတွက် သူ့ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ နဂါးစွမ်းအားတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရတယ်။ အဲဒါက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ စတေးမှုတစ်ခုပဲ။ သဘာဝကျစွာပဲ သူ့ကို ငါတို့ရဲ့ ဧကရီ အဖြစ် သရဖူဆောင်းပေးကြတယ်။"

တုပိုင်က မေးလိုက်၏။ "ဒါဆို သူက ဘာလို့ ခင်ဗျားလို အစားထိုးခံ တစ်ယောက် လိုအပ်တာလဲ။"

"မင်းအမေက သိပ်အလုပ်များလို့လေ။ သူက ကမ္ဘာလောကတိုင်းကို ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာဖွေဖို့အတွက် စကြာဝဠာ တစ်ခုလုံးနဲ့ တခြား မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ကမ္ဘာလောကတွေကို စူးစမ်းလေ့လာရတယ်။ ဒါကြောင့် သူ မရှိတဲ့အချိန်မှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို အုပ်ချုပ်ဖို့ ကိုယ်စားလှယ် တစ်ယောက် လိုအပ်တာ။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်အတွင်းမှာ ဒီကမ္ဘာကြီးကို သူ အုပ်ချုပ်တာထက် ငါက ပိုပြီး ကြာကြာ အုပ်ချုပ်တာ။"

တုပိုင်က ပြန်လည်ချေပလိုက်၏။ "ဒါပေမဲ့ သူက အစစ်အမှန် ဘုရင်မပဲလေ။ နဂါးသွေးနွယ်ဖွား ယဉ်ကျေးမှုအတွက် အရာအားလုံးကို စတေးခဲ့တဲ့ တော်ဝင်နဂါးတစ်ကောင်ပဲ။"

ဘုရင်မက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတစ်ယောက်က အာဏာရဲ့ အရသာကို သိသွားပြီဆိုရင် အဲဒါကို လက်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါဦးမလား။ လူတွေ အမုန်းဆုံးအရာက ဘာလဲဆိုတာ မင်းသိလား။"

တုပိုင်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေ၏။ "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မှန်တယ်လို့ ထင်နေတဲ့ ကယ်တင်ရှင်မျိုးပေါ့။"

သူမက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အတိအကျပဲ။ မြင့်မြတ်လှတဲ့ ကယ်တင်ရှင်ပေါ့။ မင်းအမေ ကြီးမြတ်တယ်ဆိုတာ ငြင်းလို့မရပါဘူး။ တခြားနဂါးတွေ ငါတို့ကို စွန့်ပစ်သွားချိန်မှာ သူက ငါတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ နေရစ်ပြီး စွမ်းအင် အတားအဆီး တည်ဆောက်ဖို့ သူ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်ကိုတောင် စတေးလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက သူ့ရဲ့ အရိပ်အဖြစ်နဲ့ ထာဝရ နေသွားရမှာလား။ သူ ဒီမှာ တကယ်တမ်း နေသည့် ရက်ပေါင်းက ဘယ်လောက်ရှိလို့လဲ။ ငါက မြင့်မြတ်နယ်မြေကို နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် အုပ်ချုပ်တာ။ ဘာလို့ ငါက အစားထိုးခံ သက်သက်ပဲ ဆက်ဖြစ်နေရမှာလဲ။"

"ဒါဆို နဂါးတွေကို အသရေဖျက်တာ ၊ သူတို့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို နင်းခြေတာ ၊ ပြီးတော့ နဂါးသွေးနွယ်ဖွားတွေက ဘိုးဘေးတွေထက် သာလွန်သွားပြီလို့ ဟောပြောတာတွေ... မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာတော့ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်နေသလို ထင်ရပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ ခင်ဗျားရဲ့ ဆန္ဒတွေချည်းပဲပေါ့။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ခင်ဗျားရဲ့ နယ်ရုပ်သက်သက်ပဲ မဟုတ်လား။"

ဘုရင်မက ခေါင်းညိတ်၏။ "ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီထက်ပိုပါတယ်။ နှစ်တစ်ထောင် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မျိုးဆက်တွေ အလီလီ ပြောင်းလဲသွားပြီ။ အစားထိုးခံ တစ်ယောက်ဆိုတဲ့ ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် သရုပ်မှန်က မေ့ပျောက်ခံ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်လာတယ်။ အဲဒီကနေတစ်ဆင့် မင်းအမေရဲ့ အစစ်အမှန် သရုပ်မှန်ကလည်း သမိုင်းထဲကနေ လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာပဲ။"

တုပိုင်၏ အသံမှာ တုန်ယင်သွား၏။ "ဒါဆို ဘာလို့ သူ့ကို လိုက်သတ်ရတာလဲ။"

တုပိုင်၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲ၌ နက်ရှိုင်းစွာ ကိန်းအောင်းနေသည့် ထပ်တလဲလဲ ပေါ်လာတတ်သော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ရင်ခွင်ထဲ၌ တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားပြီး ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေရသည်။

သူမ၏ အနောက်ဘက်၌ မရေမတွက်နိုင်သည့် တောက်ပသော အလင်းတန်းများက လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြသည်။ ထိုအလင်းတန်းများမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ စွမ်းအင်သုံး စစ်သင်္ဘောကြီးများနှင့် ဆင်တူနေ၏။

ဘုရင်မက ဆင်ခြေပေး၏။ "သူ မရှိတဲ့ အဆုံးမဲ့ အချိန်တွေအတွင်းမှာ ငါ ဘယ်လောက်တောင် ခွင့်လွှတ်လို့မရတဲ့ အရာတွေ လုပ်တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ။ ငါက နဂါးမျိုးနွယ်စုကို အသရေဖျက်ပြီး သူ ရှိနေသည့် သဲလွန်စ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တာ။ ဒါက အဆိုးရွားဆုံး သစ္စာဖောက်မှုပဲလေ။ သေချာပေါက် သူ ပြန်လာမှာကို ငါ သိပ်ကြောက်တာပေါ့။"

တုပိုင် သဘောပေါက်သွား၏။ "ပိုအရေးကြီးတာက ခင်ဗျားက အရှေ့တိုင်းနဂါးရဲ့ စွမ်းအင်ကို တစ်ယောက်တည်း လက်ဝါးကြီးအုပ်ချင်တာပဲ။ ကျွန်တော့်အမေ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသရွေ့ သူက အဲဒီ နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကို အချိန်မရွေး ပြန်ယူနိုင်ပြီး ခင်ဗျားကလည်း စွမ်းအင် အတားအဆီးရဲ့ ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ချက်ချင်း လက်လွတ်ဆုံးရှုံးသွားရမှာကိုး။"

ဘုရင်မက အေးစက်စွာ ပြောသည်။ "အတိအကျပဲ။ သူ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားတာက ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို တခြားလူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲ ထည့်ထားတာနဲ့ အတူတူပဲ။ စစ်မှန်တဲ့ လုံခြုံမှုဆိုတာ ကိုယ့်လက်ထဲမှာ အကြွင်းမဲ့ အာဏာရှိနေမှသာ ဖြစ်တည်လာနိုင်တာ။"

"ဒါကြောင့် ခင်ဗျား ရူးသွားပြီး ခင်ဗျားတို့ကို ကယ်တင်သည့် လူကိုတောင် ပြန်ပြီး လိုက်သတ်တာပေါ့။"

ဘုရင်မက ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်၏။ "သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဝန်က သူ့ကို အရင်ကထက် ပိုပြီး အားနည်းသွားစေတာ တိုက်ဆိုင်သွားတာပေါ့။ ဝမ်းဗိုက်ထဲက မျိုးစေ့လေးက စုပ်ယူခံလိုက်ရလို့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသလို ဖြစ်နေတယ်။ သဘာဝကျစွာပဲ ငါက ဒီလို ရွှေရောင် အခွင့်အရေးမျိုးကို လက်လွတ်မခံနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါတို့ သူ့ကို မနားတမ်း လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ကြတယ်။ သူ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားတဲ့ ကလေးကို လိုက်သတ်ကြတာ။"

"ဟားဟားဟား။" တုပိုင် ရူးသွပ်ပြီး ခါးသီးလှသည့် ရယ်မောခြင်းတို့ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

ဤကမ္ဘာလောကကြီး၏ ယုတ္တိကင်းမဲ့မှုမှာ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလွန်းလှ၏။ သူ၏ မိခင်သည် မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွက် အရာအားလုံးကို စတေးပြီး လုံးဝ လူသားတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် သူမ၏ နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် စွန့်လွှတ်ပေးသည်။

သို့သော် အပြန်အလှန်အားဖြင့် လောဘ၏ တွန်းအားပေးမှု လုံးလုံးလျားလျား ခံထားရသည့် ဘုရင်မနှင့် နဂါးသွေးနွယ်ဖွား အထက်တန်းလွှာတို့သည် သူမအား သတ်ဖြတ်ရန် သူတို့၏ အင်အားအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ကြ၏။

ဘုရင်မက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ "မင်းရဲ့ သရော်စာတွေကို ချန်ထားလိုက်စမ်းပါ။ ကျေးဇူးရှင်တွေက အလွယ်တကူပဲ ရန်သူတွေ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ဒီလောက်တော့ မင်း သေချာပေါက် နားလည်နိုင်မယ် မဟုတ်လား။"

တုပိုင်က သူမကို ကြည့်လိုက်၏။ "ခင်ဗျားက တကယ်တော့ အံ့မခန်း စွမ်းအားကြီးမားတယ်။ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင်ကိုပဲ။"

သူမက ခေါင်းမော့လိုက်၏။ "သေချာပေါက်ပေါ့။ နဂါးအစေခံ တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းအမေ သေဆုံးသွားပြီးနောက် ငါက မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး သက်ရှိ ဖြစ်လာတာပဲ။"

တုပိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ "ဒါဆို ဘာလို့ ကျွန်တော်က ဒီနေ့အထိ အသက်ရှင်နေရသေးတာလဲ။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းအမေက မင်းကို သိပ်ချစ်လွန်းလို့လေ။ သူက မင်းကို အပြစ်အနာအဆာ ကင်းကင်း ကာကွယ်ပေးတယ်။ ကျယ်ပြန့်တဲ့ ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်က ဘီလီယံနဲ့ချီတဲ့ လူသားတွေကြားထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတော့ ငါတို့ မင်းကို လုံးဝ မရှာတွေ့နိုင်ဘူး။"

"ဒါဆို ဘာလို့ ကျွန်တော် မြင့်မြတ်နယ်မြေထဲ ခြေချချချင်း အချိန်မှာ ကျွန်တော့်ကို မဖျက်ဆီးပစ်တာလဲ။"

ဘုရင်မက သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လေးဆယ်က မင်းအမေကို လိုက်သတ်ရသည့် ကိစ္စက ငါ့အတွက် သိပ်ကို ပေးဆပ်လိုက်ရတယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဝန်က သူ့ကို သိပ်အားနည်းသွားစေပေမယ့်လည်း သူက ငါ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားအောင် လုပ်နိုင်သေးတယ်။"

"ငါက မေနန်းတော်ထဲမှာ သီးသန့်နေထိုင်ဖို့ ဖိအားပေးခံရပြီး အားနည်းချည့်နဲ့နေဟန်ဆောင်ရင်း ငါ့မျက်နှာကို ခဲယဉ်းစွာပဲ ပြသရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အာဏာကို ဆက်ထိန်းထားဖို့အတွက် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ အရည်အချင်းအရှိဆုံး ကောင်လေးကို ငါ့ရဲ့ သား... အိမ်ရှေ့စံမင်းသား အဖြစ် မွေးစားလိုက်တယ်။ ငါ့ရဲ့ မူလအစီအစဉ်က သူ့ကို ရုပ်သေးရုပ် သက်သက်အဖြစ် အသုံးပြုဖို့ပဲ။ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အာဏာကျင့်သုံးပြီးနောက်မှာ သူကိုယ်တိုင် ရည်မှန်းချက်တွေ ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားဘူး။"

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း (၁၀၆၇) ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။