အခန်း ၁၀၇၀

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၀၇၀

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။

ကံကြမ္မာမိစ္ဆာ၏ လက်ဝါးက ရိုက်ချတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွား၏။

"စကားမစပ် တုပိုင်... မင်းနဲ့ မိုဟန်ကြားက စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ပေးဖို့ အကူအညီတောင်းလို့ ရမလား။ သေချာတာပေါ့... မင်း အဲဒီ စိတ်ဝိညာဉ်အချည်အနှောင်ကို မဖြတ်ရင်တောင် မင်းကို ငါ သတ်နိုင်ပါသေးတယ်။ စွမ်းအင် ပိုကုန်သွားရုံလောက်ပါပဲ။ မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ ငါက စွမ်းအင်ကို ငါ့ရဲ့ အသက်သွေးကြောလို သဘောထားတာ။ နည်းနည်းလေး ဖြုန်းတီးရတာကိုတောင် မလိုလားဘူး။"

အကယ်၍ တုပိုင်သာ မိုဟန်နှင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်မှုကို မဖြတ်တောက်ပါက အရှေ့တိုင်းနဂါး၏ စွမ်းအင်များကို အဝေးမှနေ၍ အဆက်မပြတ် ဆွဲယူအသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်ကာ အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ကုသနေပေလိမ့်မည်။

သဘာဝကျစွာပင် ကံကြမ္မာမိစ္ဆာ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်လှသော စွမ်းအားဖြင့် တုပိုင်အား ပြင်ပပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးဝခြားသွားစေရန် စွမ်းအင်ဒိုင်းတစ်ခုကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် သူ့အား လုံးဝသီးခြားလွတ်လပ်သည့် ဟင်းလင်းပြင်ခွဲတစ်ခုထဲသို့ပင် ဆွဲခေါ်သွားနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက စွမ်းအင် အပိုကုန်ကျပေလိမ့်မည်။

ကံကြမ္မာမိစ္ဆာသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအောင် ဘာမှမလုပ်ပဲ စွမ်းအင်များကိုသာ ဝါးမျိုနေခဲ့၏။ ကပ်စေးနှဲတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တွန့်တိုလွန်းလှကာ စွမ်းအင် တစ်စက်လေးကိုပင် အလဟဿ အဖြုန်းတီးမခံလိုပေ။

ထို့အပြင် သူက ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို နှုတ်မှ ထုတ်မပြောဘဲ ချန်ထားခဲ့၏။ အကယ်၍ တုပိုင်သာ ငြင်းဆန်ပါက ရန်ယဲ့ရှောင် ၊ တုရှောင် ၊ ဖန်ရှောင် နှင့် အခြားသူများအားလုံးကို သူ သတ်ပစ်ပေလိမ့်မည်။

အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုများဆိုသည်မှာ နှုတ်မှ အသံထွက်ပြောရန် ဘယ်သောအခါမှ မလိုအပ်သည့် အရာများပင် ဖြစ်တတ်သည်။

တုပိုင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ကောင်းပြီလေ..."

ထို့နောက် မိုဟန်နှင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အချည်အနှောင်ကို သူကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်၍ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ကနဦးကတည်းက စာချုပ်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သူမှာ သူဖြစ်သောကြောင့် ဖြတ်တောက်ရန် စွမ်းအားလည်း သူ့ထံတွင် ရှိနေသည်။ မိုဟန်ကိုယ်တိုင် မလုပ်နိုင်ပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်မှု ဆိုသည်က မည်သည့် အရာဖြစ်ကြောင်းကိုပင် သူမ နားမလည်သေးပေ။

တုပိုင်က ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မိုဟန်၏ နှလုံးသားထဲ၌ နက်ရှိုင်းသည့် ဟာတာတာခံစားချက်ကြီးကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော သက်သောင့်သက်သာမရှိမှုက သူမအပေါ် လွှမ်းမိုးသွားပြီး စကားလုံးများဖြင့် ရှင်းပြ၍မရနိုင်သည့် လစ်ဟာမှုကြီးပင်။ တုပိုင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်က သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ရောယှက်နေကြောင်းကို သူမ တစ်ခါမှ မသိခဲ့ပေ။ အစကတည်းက သူမ လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ချေ။

ကံကြမ္မာမိစ္ဆာက မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ဘုရင်မအား ပြောလိုက်၏။ "အချစ်လေး... မင်းပဲ လုပ်လိုက်တော့။"

တုပိုင်ကို ကွပ်မျက်ရန်အတွက် သူ၏ စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကိုပင် သုံးစွဲရန် ငြင်းဆန်လောက်အောင် ကပ်စေးနှဲနေ၏။ ဤသည်မှာ ဘီလျံနာတစ်ယောက်က တစ်ဒေါ်လာ ဘောက်ဆူးပေးရန် ငြင်းဆန်နေသည်နှင့် တူသည်။ စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ဖြေရှင်း၍ရနိုင်သည့် ပြဿနာတစ်ခုအပေါ် သူ ဘယ်သောအခါမှ စွမ်းအင်ဖြုန်းတီးမည် မဟုတ်ပေ။

တကယ်တမ်းလည်း ကံကြမ္မာမိစ္ဆာသည် သူ၏ နှုတ်ဖြင့် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်လှသည်။

ဘုရင်မက ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာပြီး တောက်ပနေသည့် သူမ၏ အလင်းဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ တုပိုင်အား ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

"သေစမ်း... သေစမ်း... သေစမ်း။"

သူမ၏ ရင်ထဲ၌ နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားသည့် အဆုံးအစမဲ့ ဒေါသများကို အသည်းအသန် ပေါက်ကွဲထုတ်ကာ တုပိုင်ကို ရူးသွပ်စွာ ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်သည်။ တုပိုင်ကို သေရုံတင် မလိုချင်ဘဲ အရိုးများကိုပင် အမှုန့်ကြိတ်ပစ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တုပိုင်၏ မိခင်အပေါ် သူမ၏ ပြင်းထန်လှသော မုန်းတီးမှုများကြောင့် တုပိုင်ကို ပြာကျသွားသည်အထိ ခုတ်ပိုင်းရခြင်းအပေါ် သူမ ရက်စက်စွာ သာယာကျေနပ်နေ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူမက အချက်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ရူးသွပ်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

တုပိုင်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သည့် ဖုန်မှုန့်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

ယခင်က သူ ရှုံးနိမ့်သွားလျှင်ပင် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အကြွင်းမဲ့ ငြိမ်သက်နေသည့် အရိပ်နှင့်တူသော စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုကို ချန်ရစ်ထားခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်၌မူ ဘာမှ မကျန်ရစ်တော့ပေ။

ဘုရင်မက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"သူ နောက်ဆုံးတော့ သေသွားပြီ... နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ နဂါးဘုရင်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မပါရင် သူက တကယ်ကို ဘာမှမဟုတ်ဘူးပဲ။"

သူမ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်လေးဆယ်က အဲဒီမိန်းမကို အခုလို ပြာကျသွားတဲ့အထိ မလုပ်နိုင်ခဲ့တာ နှမြောစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ သူမရဲ့သားကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲလိုက်ရတာ တကယ့်ကို ကျေနပ်စရာကောင်းပါတယ်။"

ကံကြမ္မာမိစ္ဆာက မေး၏။ "အချစ်လေး... သူ့အမေက မင်းကို အဲဒီလောက်တောင် ဆိုးဆိုးရွားရွား ပြစ်မှားခဲ့ဖူးလို့လား။ ဘယ်အရာက မင်းကို ဒီလောက်အထိ မုန်းတီးစေရတာလဲ။"

ဘုရင်မက ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ မုန်းဖို့အတွက် အကြောင်းပြချက် လိုလို့လား။"

တကယ်တမ်းလည်း မလိုအပ်ပေ။ ကမ္ဘာလောကရှိ မုန်းတီးမှုအများစုသည် အမှန်တကယ် ပဋိပက္ခမရှိဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်ကြသည်။ အဆင့်အတန်းနိမ့်ကျသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လမ်းပေါ်တွင် နတ်ဘုရားမတစ်ပါးကဲ့သို့ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်တွေ့သွားနိုင်၏။

သူမ ချန်ထားခဲ့မည့် ရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရန်ပင် မထိုက်တန်လောက်အောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နိမ့်ကျကြောင်း သိနေသည့်အတွက် သူ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုမရှိခြင်းက ပြင်းထန်လှသည့် အမုန်းတရားကို ဖြစ်တည်လာစေနိုင်သည်။

ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ရင်း ကံကြမ္မာမိစ္ဆာက ရယ်မောလိုက်၏။ "မှန်တယ်... မှန်တယ်... မုန်းတီးဖို့ အကြောင်းပြချက် မလိုပါဘူးလေ။"

ဘုရင်မက ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်၏။ "အချစ်လေး... ရှင် ဒီအထိတောင် ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ။ မသွားခင် ကျွန်မနဲ့ အချိန်နည်းနည်းလောက် အတူတူ မနေချင်ဘူးလား။"

ကံကြမ္မာမိစ္ဆာက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဟင့်အင်း... ဟင့်အင်း။ ငါ့ရဲ့ စက္ကန့်တိုင်းက တန်ဖိုးရှိတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏ ပုံရိပ်က ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

**--**--**--**--**--**--**--**

မြင့်မြတ်နယ်မြေ ကမ္ဘာလောက၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသည့် နန်းတော်ကြီးထဲ၌ ယခင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးသည့် ဈာပနအခမ်းအနားတစ်ခုကို ကျင်းပခဲ့ကြသည်။

အနက်ရောင် ဝမ်းနည်းခြင်း အဝတ်အစားများကို အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဘုရင်မသည် နက်ရှိုင်းလှသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ငိုကြွေးမြည်တမ်းသည့် စကားများကို ရွတ်ဆိုနေ၏။

လူသောင်းနှင့်ချီ၍ နန်းရင်ပြင်တစ်လျှောက် ပြီးပြည့်စုံသော အစီအစဉ်အတိုင်း ရပ်နေကြသည်။ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ သန်းနှင့်ချီသော နဂါးသွေးနွယ်ဖွားများက ထူထပ်သော လူအုပ်ကြီးအဖြစ် ဝဲပျံနေကြ၏။ နဂါးသွေးနွယ်ဖွားမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးနီးပါး တက်ရောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"သခင်ကြီး တုပိုင်... ကျွန်မတို့ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ကယ်တင်ရှင်ကြီးက ကျွန်မတို့ကို အပြီးတိုင် ထားရစ်သွားခဲ့ပါပြီ။"

"မကြာသေးခင်ကမှ သူက မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ခရီးစဉ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မစခင် ဇနီးဖြစ်သူနဲ့အတူ ဆယ်နာရီတောင် အချိန်မကုန်ဆုံးခဲ့ရဘူး။"

"သူ ဘယ်ကိုသွားခဲ့တာလဲ။ အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ပဲ။"

"မထွက်ခွာခင် သူ ကျွန်မကို လာပြီး နှုတ်ဆက်ခဲ့တယ်။ သူ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက် လောနေရတာလဲလို့ ကျွန်မ မေးခဲ့တယ်။ လူသားယဉ်ကျေးမှုအတွက်... နဂါးသွေးနွယ်ဖွားတွေအတွက် သူ ဘယ်တော့မှ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ရပ်တန့်လို့မရဘူးလို့ သူ ပြောခဲ့တယ်။ အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင် အသက်ရှင်နေသရွေ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေက ဘယ်တော့မှ ငြိမ်းချမ်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ ပြောခဲ့တယ်။"

"သူ့ကို တားဆီးဖို့ ကျွန်မ အများကြီး ကြိုးစားခဲ့တယ်။ မသွားဖို့ ကျွန်မ သူ့ကို တောင်းပန်ခဲ့တယ်။"

"အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့က မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးရဲ့ တာဝန်ဖြစ်ပြီး သူတစ်ယောက်တည်း ထမ်းဆောင်ရမယ့် ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး မဟုတ်ဘူးလို့ သူ့ကို ကျွန်မ ပြောခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်ကို ကျွန်မတို့ ကမ္ဘာထဲ ဝင်ခွင့်ပေးခဲ့တာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ အပြစ်ဆိုပေမယ့် ဘုရင်မတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်မ တာဝန်ရှောင်လို့ မရဘူးလို့လည်း သူ့ကို ပြောခဲ့တယ်။ ထီးနန်းပေါ်မှာ ဆက်နေဖို့ မျက်နှာမရှိတော့ဘူး... မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ ဧကရာဇ်အသစ်ကို ရွေးချယ်တင်မြှောက်ရမယ်... ပြီးတော့ အဲဒီဧကရာဇ်က တုပိုင် ဖြစ်ရမယ်လို့ ကျွန်မ သူ့ကို ပြောခဲ့တယ်။"

ဘုရင်မက ထိန်းချုပ်၍မရအောင် ငိုကြွေးရင်း မျက်ရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ "ကျွန်မတို့ အားလုံး သူ့ကို ဧကရာဇ်အသစ်အဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်မယ်လို့ သူ့ကို ကျွန်မ ကတိပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက နူးညံ့စွာ ပြုံးပြီး ပြန်လာမှ အဲဒီအကြောင်း ပြောကြတာပေါ့လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့... သူ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ဘူး။ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နှုတ်ဆက်ခွင့်တောင် ကျွန်မ မရလိုက်ဘူး။"

"မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွက်... ဒီနေ့ ရောက်ရှိနေကြတဲ့ နဂါးသွေးနွယ်ဖွားတိုင်းအတွက်... သခင်ကြီး တုပိုင်က အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်နဲ့အတူ ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ရပြီ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဘုရင်မက လုံးဝ ပြိုလဲသွားပြီး ကြီးမားလှသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလိုက်တော့၏။

သူမက ငိုကြွေးရင်း ပြောသည်။ "တကယ်တော့ ဒါက ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ သူ့ကိုယ်သူ စတေးခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘူး။ တာ့နင်အင်ပါယာမှာတုန်းကလည်း အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်ကို နှိမ်နှင်းဖို့ သူ ကိုယ်တိုင် စတေးခဲ့သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက သူ့မှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်က ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ရှိနေသေးတော့ ဒုတိယဘဝကို ရခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့... တတိယဘဝ ဆိုတာ မရှိတော့ပါဘူး။"

သူမ၏ စကား အဆုံးသတ်သွားချိန်၌ ဘုရင်မက ယိမ်းယိုင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ သူမ၏ မျက်ရည်များတွင် သွေးစရေးရေးလေးများ စွန်းထင်းလာသည်အထိ ငိုကြွေးနေ၏။

သူမက ရုန်းကန်ထရပ်လိုက်ရင်း နန်းတော်၏ ရှေ့ဘက်သို့ လျှောက်သွားကာ ဧရာမ ရွှေရောင် ပိုးထည်ကြီးတစ်ခုကို ညင်သာစွာ ဆွဲဖယ်လိုက်သည်။

ထိုအောက်၌ တုပိုင်၏ ဧရာမ ရုပ်တုကြီးတစ်ခု မတ်တပ်ရပ်လျက်ရှိကာ အမြင့် မီတာတစ်ရာကျော်ခန့် မြင့်မားနေ၏။ ရွှေရောင် သရဖူကို ဆောင်းထားပြီး ခမ်းနားထည်ဝါကာ မွန်မြတ်ပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

ဘုရင်မက အော်ဟစ်လိုက်၏။ "အရှင်မင်းကြီး တုပိုင်... ကယ်တင်ရှင်ကြီးက ကျွန်တော်မျိုးမရဲ့ ရင်ထဲမှာ ထာဝရ ရှင်သန်နေပါတယ်။"

"အရှင်မင်းကြီး တုပိုင်... ကယ်တင်ရှင်ကြီးက ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ထာဝရ ရှင်သန်နေပါတယ်။" အောက်ဘက် ရင်ပြင်ရှိ လူသောင်းနှင့်ချီက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ သန်းနှင့်ချီသည့် နဂါးသွေးနွယ်ဖွားများက တစ်သံတည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြကာ ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေ၏။

ထို့နောက် ဘုရင်မက တစ်ဖန် စကားဆိုပြန်သည်။ "ဒီ ကျူးကျော်မှုအတွင်းမှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သတ္တိကြောင်စွာနဲ့ နဂါးသွေးနွယ်ဖွားတွေကို သစ္စာဖောက်ပြီး ရန်သူဆီ လက်နက်ချခဲ့ပေမယ့် ကျွန်မတို့ လူတွေကတော့ ရဲရင့်စွာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတယ်။ တိုက်ပွဲမှာ နဂါးသွေးနွယ်ဖွား ၂ သန်းနီးပါး ကျဆုံးခဲ့ရတယ်။ ဘုရင်မတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီအဖြစ်ဆိုးအတွက် ကျွန်မမှာ လွှဲရှောင်လို့မရတဲ့ တာဝန်ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် ထီးနန်းကနေ တရားဝင် ဆင်းပေးလိုက်ပါပြီ။"

ပရိသတ်ကြီးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အသက်ရှူမှားသွားကြ၏။ တုပိုင်ကို ဧကရာဇ်အသစ်အဖြစ် အကြံပြုခြင်းက ယုတ္တိတန်သည်... သူက သူတို့အားလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ တုပိုင်က သေဆုံးသွားပြီ မဟုတ်လော။

ဘုရင်မက ဆက်ပြောသည်။ "အုပ်ချုပ်သူအသစ်အတွက် ရွေးကောက်ပွဲကို တရားဝင် စတင်လိုက်ပြီလို့ ကျွန်မ ကြေညာပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး တုပိုင်က ထီးနန်းပေါ်မှာ ဘယ်တော့မှ မထိုင်ခဲ့ရပေမယ့် ကျွန်မတို့ နှလုံးသားထဲမှာတော့ သူဟာ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အကြီးမြတ်ဆုံး... ထာဝရ ကယ်တင်ရှင်ကြီးပါပဲ။ သဘာဝကျစွာပဲ သူ့ရဲ့ ဇနီးသည်က ကျွန်မတို့ ကမ္ဘာရဲ့ ထာဝရ ဘုရင်မ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။"

သူမက ရန်ယဲ့ရှောင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

ဖြူလွလွ ဝမ်းနည်းခြင်း အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြူရော်နေသော မျက်နှာဖြင့် ရန်ယဲ့ရှောင်က ဧရာမ လူအုပ်ကြီးကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ဘုရင်မက ဆက်ပြော၏။ "အရှင်မင်းကြီး တုပိုင်က ကျွန်မတို့နဲ့အတူ မရှိတော့တဲ့အတွက် ကျွန်မတို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်သူအသစ်အဖြစ် ဘယ်သူ့ကို ရွေးချယ်သင့်သလဲ။ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲမှာ အရှင်မင်းကြီးနဲ့အတူ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ အဖော်ဖြစ်တဲ့... နဂါးမိန်းကလေး မိုဟန် ယှဉ်တွဲတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တာကို ကျွန်မတို့ မမေ့သင့်ဘူး။"

"ကျွန်မရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ မဲကို မိုဟန်အတွက် ပေးပါတယ်။"

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၀၇၀ ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။