အခန်း (၃၂၅-၃၂၆)

အခန်း (၃၂၅)မိန်းကီး

ထိုသူခိုးက "အဓိကအချက်က မင်းက ချင်ယွင်မျှော်စင် အစည်းအရုံးက ကြေးစားစစ်သည်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ။ သူခိုးလိုမျိုး ဝတ်ဆင်ပြီး ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ" ဟု စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ မင်းကို ဘာမှမလုပ်ပါဘူး။ ငါပြောတာကိုသာ လိမ်လိမ်မာမာ နားထောင်မယ်ဆိုရင် မင်းအတွက် ဘာမှမဖြစ်စေရဘူးလို့ ငါ အာမခံတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်လား" ဟု သူခိုးက အံ့အားသင့်သလို မေးလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြကာ "တကယ်ပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး မင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ပြောပြဦး" ဟု ဆို၏။

"ငါ့နာမည်က မိန်းကီး တဲ့။ သိုင်းလောကမှာတော့ 'သူခိုးနတ်ဘုရား' လို့ လူသိများတယ်လေ" ဟု ထိုသူခိုးက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း အတန်ငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ မိန်းကီး ဆိုသည့် အမည်မှာ... အဘယ်သို့ ပြောရမည်နည်း၊ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှပေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ အခု မင်းကို ငါလွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ ထွက်ပြေးဖို့တော့ မစဉ်းစားနဲ့ဦး" ဟု ပြောရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိန်းကီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လွှတ်ပေးလိုက်၏။

မိန်းကီးကလည်း လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူကာ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် စိတ်ကူးပင် မရှိပေ။

"အစ်ကို... အစ်ကိုက ချင်ယွင်မျှော်စင် အစည်းအရုံးက ကြေးစားစစ်သည် တစ်ယောက်တင် မဟုတ်ဘူးမလား" ဟု မိန်းကီးက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် "ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့။ ငါ့မှာ မင်းရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်နေလို့ပါ။ မကူညီဘူးဆိုရင်တော့ လူခေါ်လိုက်ရုံပဲ။ မင်းဘာသာမင်း ဆုံးဖြတ်ပေါ့" ဟု ဆို၏။

မိန်းကီးသည် မိမိကိုယ်မိမိ အမှန်တကယ်ပင် အခက်တွေ့နေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကာ သွားကြိတ်လျက် "ကောင်းပါပြီဗျာ၊ ပြောသာပြောပါ။ အဆုံးမှာ အစ်ကို့ကို လွတ်အောင် ကူညီပေးပါ့မယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ချင်ယွင်မျှော်စင်ထဲမှာ အကျဉ်းထောင်တွေ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလို နေရာမျိုးတွေ ရှိလားဆိုတာ မင်းကို ရှာခိုင်းချင်တာ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးကျိုး ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်တွင် သတင်းအစအန မရရှိခြင်းနှင့် မတွေ့မြင်ရခြင်းတို့မှာ သူ အကျဉ်းချခံထားရခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု တွေးတောမိသောကြောင့်ပင်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူခိုးအတတ်ပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသဖြင့် အကျဉ်းထောင်ကို ရှာဖွေရန်မှာ ခဲယဉ်းလှသည့် ကိစ္စမဟုတ်တော့ချေ။

"ဒါတင်ပဲလား" မိန်းကီး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဘာလဲ... ခက်လို့လား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်၏။

မိန်းကီးက ခေါင်းခါလျက် "မဟုတ်ပါဘူး အစ်ကို၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီည ချင်ယွင်မျှော်စင်ထဲမှာရှိတဲ့ အကျဉ်းခန်းတွေ အကုန်လုံးကို အစ်ကို့အတွက် ရှာပေးပါ့မယ်" ဟု ကတိပေးလေသည်။

"ကောင်းပြီလေ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် စွန့်ပစ်ထားသော စာကြည့်တိုက်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာပြီး အမိုးပေါ်သို့ တက်ခဲ့ကြ၏။

လရောင်အောက်တွင် အကြီးအကဲများနှင့် စာကြည့်တိုက် တာဝန်ခံများ နေထိုင်ရာ နောက်ဘက်အကျဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"အစ်ကိုပြောသလို လျှို့ဝှက်အကျဉ်းခန်း ရှိမယ်ဆိုရင် ဒီနေရာမှာပဲ ဖြစ်ဖို့များတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီနေရာက နီးတဲ့အပြင် သူတို့ အချိန်မရွေး လာစစ်လို့ရတာကိုး" ဟု မိန်းကီးက သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ရှင်းပြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ကာ "ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် လျှို့ဝှက်အကျဉ်းခန်း ရှိ၊ မရှိ ရှာပေးပါဦး" ဟု ဆိုလိုက်၏။

မိန်းကီးသည် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အသံမထွက်စေဘဲ ခုန်ဆင်းသွားသည်။

'သူခိုးနတ်ဘုရား' ဟူသော ဘွဲ့ထူးမှာ အလကားရလာသည် မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ပင် ကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်လှပေသည်။ မိန်းကီး၏ အသံတိတ် ဆင်းသက်နိုင်မှုနှင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်စွမ်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း မည်သို့မျှ သင်ယူ၍ မရနိုင်သော အတတ်များပင် ဖြစ်သည်။

မိန်းကီး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အမှောင်ရိပ်ထဲတွင် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပြီး မြေပြင်နှင့် နံရံများကို တောက်ခြင်း၊ ပုတ်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်ကာ အချို့သော နေရာများကို အနီးကပ် စစ်ဆေးလေသည်။

မကြာမီပင် မိန်းကီးသည် အမိုးပေါ်သို့ ပြန်တက်လာပြီး လျှို့ဝှက်အကျဉ်းခန်းများကို အတိအကျ မှတ်သားထားသော မြေပုံတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လာခဲ့၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်ကို။ ဒီမြေပုံပေါ်မှာ ဒီက အကျဉ်းခန်းတွေ အကုန်လုံး ပါပါတယ်။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ လျှို့ဝှက်ထားထား ငါက သူခိုးဘုရင်ပဲ၊ ငါ့မျက်စိကို ဘာမှ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရဘူး" ဟု မိန်းကီးက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ဆို၏။

"ရပါတယ်။ အစ်ကို ပြောထားတဲ့အတိုင်း ကတိတည်မယ်မလား" ဟု မိန်းကီးက မေးလေသည်။

"ဒါပေါ့၊ မင်း အခု သွားလို့ရပြီ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မြေပုံကို ကြည့်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

မိန်းကီးက ပြုံးလျက် ထွက်ခွာတော့မည် ပြုသော်လည်း ပြန်လှည့်လာကာ နေရာတစ်ခုကို ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ညွှန်ပြသည်။

"လူတစ်ယောက်ကို ပိတ်လှောင်ထားမယ်ဆိုရင် ဒီနေရာက အဖြစ်နိုင်ဆုံးပဲ" ဟု မိန်းကီးက ဆို၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အံ့အားသင့်သလို ကြည့်ကာ "အဲဒါ အိမ်ထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်အခန်းမျိုးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး" မိန်းကီးက အခိုင်အမာ ခေါင်းခါပြကာ "ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင် ရှာဖွေနည်းတွေ ရှိပါတယ်။ မြေအောက်က နေရာလွတ်တွေ အားလုံးကို ဒီစာရွက်ပေါ်မှာ မှတ်ထားပြီးပြီ။ တခြား လျှို့ဝှက်အခန်း မရှိတော့ဘူး" ဟု ရှင်းပြလေသည်။

"အရမ်းကောင်းတာပဲ၊ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်အုပ်ချီလျက် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

မိန်းကီးကလည်း ခေါင်းခါလျက် လက်အုပ်ပြန်ချီကာ "ဒါပါပဲဗျာ၊ ကျွန်တော် သွားတော့မယ်" ဟု ပြော၏။

"နေဦး၊ မင်းကို ငါ ဘယ်မှာ ရှာရမလဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ခြေသလုံးအိမ်တိုင် တည်းခိုခန်း၊ တတိယထပ် အခန်းနံပါတ် ၃" ဟု မိန်းကီးက ပြောခဲ့ပြီး အမိုးပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြုံးလိုက်မိ၏။ ဤလောကကြီးတွင် အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားသည့် လူစွမ်းကောင်းများစွာ ရှိနေပါလားဟု တွေးတောမိသည်။

မိန်းကီး ချန်ထားခဲ့သော မှတ်တမ်းတွင် လူနေရပ်ကွက်၏ မတူညီသော နေရာများ၌ လျှို့ဝှက်အခန်း သုံးခန်းရှိကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

နှစ်ခန်းမှာ သစ်ပင်များအောက်တွင် ဝှက်ထားပြီး မိန်းကီး အဓိက ညွှန်ပြခဲ့သည့် နောက်ဆုံးတစ်ခန်းမှာမူ ရေတွင်းတစ်တွင်း၏ ဘေးတွင် ရှိနေသည်။

ထိုရေတွင်းမှာ ရှေ့တည့်တည့်ရှိ အခန်း၏ တစ်ဖက်တွင် ရှိနေပြီး ဘာမှ မထူးခြားပါက ထိုနေရာမှာ လျောင်ဝမ် နေထိုင်ရာ နေရာပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ခုန်ဆင်းလိုက်၏။ ညဉ့်နက်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ကျင့်ကြံနေသူများပင်လျှင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူသာ အသံမထွက်အောင် နေမည်ဆိုပါက မည်သူ့ကိုမျှ နှိုးမိမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အနားသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားပြီး ဂရုတစိုက် ရှာဖွေလိုက်သည်။

မကြာမီပင် သစ်ပင်အောက်၌ သံကြိုးတစ်ချောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့၏။ ထိုသံကြိုးမှာ အလွန်ရှည်လျားပြီး တစ်ဖက်မှာ မြေကြီးထဲတွင် မြုပ်နေကာ ကျန်တစ်ဖက်မှာ သစ်ပင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ သံကြိုးကို အသံမထွက်စေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလျက် ဆွဲတင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ကံဆိုးစွာဖြင့် သူ ဖြစ်စေချင်သလို ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း သံကြိုးကို ဆွဲလိုက်သောအခါ ကျယ်လောင်သော ဂျောက်ဂျက်အသံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် လန့်သွားရ၏။

သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ထိုနေရာမှ အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အထင်မှာ မမှားပေ။

သူ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် အခန်းထဲမှ လူရိပ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာခဲ့သည်၊ ထိုသူကား လျောင်ဝမ် ပင် ဖြစ်ချေသည်။

လျောင်ဝမ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ရှိခဲ့သော နေရာကို မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ထိတ်လန့်နေဆဲပင် ဖြစ်သော်လည်း မိမိအခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ကာ အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပြီးမှသာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

သူ အသံမြည်သွားသည့် ခဏ၌ပင် ရှေ့တည့်တည့်ရှိ အခန်းထဲမှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီ လျောင်ဝမ် ကတော့ တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ။ သူက စီနီယာ အဘိုးကျိုး ထက်တောင် သိသိသာသာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေသေးတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူ ပြန်ပြေးလာခဲ့ရသော်လည်း ယနေ့ညတွင် တိုးတက်မှုအချို့ကိုတော့ ရရှိခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိအခန်း၌ ကျင့်ကြံအားထုတ်နေခဲ့ပြီး နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် အစားအသောက် လာပို့သူကြောင့်သာ နိုးလာခဲ့တော့သည်။

မနက်စာ စားပြီးနောက်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လာရောက် ဖိတ်ခေါ်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချင်ယွင်မျှော်စင်၏ နောက်ဘက်ရှိ ဧည့်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လျောင်ဝမ်သည် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။

"ကောင်းကောင်း အနားယူခဲ့ရဲ့လား" ဟု လျောင်ဝမ်က ဂရုတစိုက် မေးမြန်းသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်အုပ်ချီ၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်၊ "ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အခု အဆင်ပြေပါတယ်"

လျောင်ဝမ်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ကောင်းတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သိချင်တာလေး အနည်းငယ် ရှိလို့ပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းရဲ့ နောက်ကြောင်းကို သိချင်ရုံ သက်သက်ပါ" ဟု ဆို၏။

"ကောင်းပါပြီ၊ မေးမြန်းနိုင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် လူငယ်လေး... မင်းကိုယ်မင်း မိတ်ဆက်ပေးပါဦး။ မင်းလို ပါရမီရှင်မျိုးကို ငါ အရင်က မကြားဖူးဘူးဆိုတာ မယုံနိုင်စရာပဲ" ဟု လျောင်ဝမ်က မေးမြန်းလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ကျွန်တော့်နာမည်က ချင်ကျိ ပါ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက တောင်ပေါ်မှာ ဆရာနဲ့အတူ ကျင့်ကြံနေထိုင်ခဲ့တာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ဆရာ ကွယ်လွန်သွားတော့မှ တောင်ပေါ်က ဆင်းလာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဘိုးကျိုး ရဲ့ သတင်းတွေကို ကြားရလို့ ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာပါ" ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

အခန်း (၃၂၆) ကြေးစားစစ်သည်များ ပြိုင်ပွဲ

"နားလည်ပါပြီလေ၊ မင်းရဲ့ဆရာကလည်း ထူးချွန်တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်" ဟု လျောင်ဝမ်က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ "ကျွန်တော့်ဆရာက သူ့နာမည်ကို ပြင်ပလူတွေကို ထုတ်ပြောခွင့် မပြုထားလို့ပါ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးအနေနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးစေလိုပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ရပါတယ်၊ ဒါတွေက အရေးမကြီးပါဘူး" ဟု လျောင်ဝမ်က ပြုံးလျက် ပြန်ပြောသည်။ ပညာရှင်အများစုမှာ လောကီအာဃာတများကို ရှောင်လွှဲရန် တသီးပုဂ္ဂလ နေထိုင်လေ့ရှိကြပြီး နာမည်မဖော်ပြခြင်းမှာလည်း တပည့်များကို အကာအကွယ်ပေးရန်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

"ညီလေး... မင်း ချင်ယွင်မျှော်စင်မှာပဲ စိတ်အေးလက်အေး နားနားနေနေ နေပါ၊ မနက်ဖြန်ကျင်းပမယ့် ပြိုင်ပွဲမှာ ရလဒ်ကောင်းတွေ ရနိုင်မယ်ဆိုရင် ချင်ယွင်မျှော်စင်မှာ မင်းရဲ့အဆင့်အတန်းက အလျင်အမြန် မြင့်တက်လာစေရမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်" ဟု လျောင်ဝမ်က ထပ်လောင်းပြောကြားသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ဟန်ဆောင်ကာ ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကဲ... သွားပြီးတော့ သေချာပြင်ဆင်ထားချေဦး" ဟု လျောင်ဝမ်က ဆို၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... မနေ့ညက မင်း ဒီနေရာမှာ ဘာလာလုပ်နေတာလဲ" လျောင်ဝမ်က ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ မနေ့ညက ကိစ္စများအားလုံးကို ရိပ်မိသွားပြီလော။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ပထမဆုံး ပေါ်လာသောအတွေးမှာ ထွက်ပြေးရန်ဖြစ်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက နားမလည်ဟန်ဖြင့် လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

လျောင်ဝမ်က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါပြကာ "ဘာမှမဟုတ်တော့ပါဘူး၊ သွားတော့လေ" ဟု ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားပြီးနောက် လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။

လျောင်ဝမ်ကတော့ ထွက်ခွာသွားသော ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"တကယ်ပဲ သူမဟုတ်တာလား၊ ထားလိုက်ပါဦး... နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ချင်ယွမ်ဖုန်း မိမိအခန်းသို့ အမြန်ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲနေတော့သည်။ အကယ်၍ လျောင်ဝမ်သာ တကယ်သိသွားခဲ့လျှင် ချင်ယွင်မျှော်စင် တစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ ရန်သူဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

မနေ့ညက တစ်စုံတစ်ယောက် မြေအောက်လှောင်အိမ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို လျောင်ဝမ် ရိပ်မိထားပုံရသဖြင့် ကာကွယ်ရေးကိုလည်း တိုးမြှင့်ထားမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခန်းပြင်သို့ပင် မထွက်တော့ဘဲ နှစ်ရက်တိုင်အောင် အောင်းနေလိုက်သည်။

တတိယမြောက်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ကာကွယ်ရေးအစောင့် တစ်ဦးရောက်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဧည့်ခန်းနောက်ဘက်ရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ ထိုနေရာတွင် လူများစွာ စုရုံးနေကြပြီဖြစ်သည်။

ကွင်းပြင်ကြီး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် စာကြည့်တိုက်၊ ဆေးဖော်စပ်ခန်းနှင့် အခြားသော အဆောက်အဦးများ တည်ရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကွင်းပြင်ဘေးပတ်လည်၌ လူအများအပြား ရောက်ရှိနေကြပြီး အများစုမှာ ရင်ဘတ်တွင် ရွှေရောင်တံဆိပ်များကို ချိတ်ဆွဲထားကြသည်။

လျောင်ဝမ်သည် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ရှေ့သို့တိုးလာကာ အားလုံးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ဟာ ချင်ယွင်မျှော်စင်ရဲ့ ကြေးစားစစ်သည်များ ပြိုင်ပွဲ ကျင်းပတဲ့နေ့ ဖြစ်တယ်၊ အထူးချွန်ဆုံး စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့သူဟာ ချင်ယွင်မျှော်စင်ရဲ့ နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ်လောင်းအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရမှာ ဖြစ်တယ်" ဟု လျောင်ဝမ်က ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ချင်ယွင်မျှော်စင်မှ အကြီးအကဲများ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်လာကြကာ လျောင်ဝမ်၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ပြိုင်ပွဲ၏ ဒိုင်လူကြီးများအဖြစ် နေရာယူလိုက်ကြသည်။

ကြေးစားစစ်သည်များ ပြိုင်ပွဲမှာ ချင်ယွင်မျှော်စင်အတွင်းရှိ ကြေးစားစစ်သည်များအကြားသာ ကျင်းပခြင်းဖြစ်၍ အပြင်လောကတွင် သိပ်မကျော်ကြားလှပေ။

သို့သော် အနိုင်ရရှိသူသည် ဂိုဏ်းချုပ်လောင်း ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟူသော အချက်မှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်လောင်း ဖြစ်လာခြင်းမှာ ချင်ယွင်မျှော်စင်၏ အထူးအခွင့်အရေးများကို ရရှိခြင်းဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်း၏ အရင်းအမြစ်များကိုလည်း အကန့်အသတ်မရှိ သုံးစွဲခွင့်ရမည် ဖြစ်ရာ ကွန်ရှန်းချိုင့်ဝှမ်းသို့ လာရောက်ကြသည့် ကြေးစားစစ်သည်များအတွက်တော့ အလွန်ပင် မက်လောက်စရာပင်။

ဤပြိုင်ပွဲကို အကြိမ်ကြိမ် ကျင်းပခဲ့ဖူးပြီး ဂိုဏ်းချုပ်လောင်း အများအပြားကိုလည်း ရွေးချယ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အများစုမှာ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ဆက်ခံခွင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရသည်။

လက်ရှိတွင် လူသုံးဦးသာလျှင် ဂိုဏ်းချုပ်လောင်း အဆင့်အတန်းကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး ထိုသူသုံးဦးစလုံးမှာ ပလက်တီနမ်တံဆိပ်ရ ကြေးစားစစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။

လျောင်ဝမ်၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော ထိုလူသုံးဦးကို ချင်ယွမ်ဖုန်း မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး တစ်ဦးချင်းစီမှာ ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါများ ကိုယ်စီ ရှိနေကြသည်။

"ကဲ... ပြိုင်ပွဲကို စကြရအောင်၊ စည်းမျဉ်းတွေကတော့ ရိုးရှင်းပါတယ်... ပထမအချက်က လက်သီးပဲ၊ ဒုတိယအချက်ကလည်း လက်သီးပဲ၊ တတိယအချက်ကလည်း လက်သီးပဲ" လျောင်ဝမ်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုသည်။

"ဒီနတ်မင်းများ ပိတ်လှောင်ရာချိုင့်ဝှမ်းမှာတော့ ခွန်အားကြီးတဲ့သူကသာ နိယာမဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ စည်းမျဉ်းကို လိုက်နာရမယ်"

"ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်မယ့် ကြေးစားစစ်သည် စုစုပေါင်း ၃၇ ဦး ရှိတယ်၊ အဲ့ဒီထဲမှာ ငွေရောင်တံဆိပ်ရ ကြေးစားစစ်သည် ၇ ဦး၊ ရွှေရောင်တံဆိပ်ရ ကြေးစားစစ်သည် ၂၉ ဦးနဲ့ ပလက်တီနမ်တံဆိပ်ရ ကြေးစားစစ်သည် ၁ ဦး ပါဝင်တယ်၊ ပြိုင်ပွဲကတော့ အားလုံး ရောထွေးတိုက်ခိုက်ရမှာဖြစ်ပြီး ပြိုင်ပွဲကွင်းထဲမှာ နောက်ဆုံးအထိ ရပ်တည်နိုင်တဲ့သူက အနိုင်ရရှိသူ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ပြိုင်ပွဲစည်းမျဉ်းများကို ကြိုတင်မသိခဲ့သလို ယခုကဲ့သို့ အားလုံး ရောထွေးတိုက်ခိုက်ရမည်ဟုလည်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူ လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ရာ လူအများစုမှာ အုပ်စုဖွဲ့၍ အခြားသူများနှင့် ခပ်ကွာကွာတွင် နေရာယူထားကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ မဟာမိတ် ဖွဲ့ထားကြပြီး ဖြစ်သော်လည်း ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် သူတစ်ဦးတည်းသာ လူသူကင်းမဲ့စွာ အထီးကျန်ဖြစ်နေသည်။

"လျောင်ဝမ်က ငါ့ကို ဒီအကြောင်းတွေ ကြိုမပြောခဲ့ဘူး၊ သူ ဘာကို ရည်ရွယ်တာလဲ မသိဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လျောင်ဝမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လျောင်ဝမ်ကလည်း သူ့ကို ပြုံးကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ပြိုင်ပွဲကို အခုပဲ စတင်စေ"

လျောင်ဝမ်၏ အမိန့်နှင့်အတူ လူအားလုံးသည် ချက်ချင်းပင် အုပ်စု တစ်ဆယ်ကျော်ခန့် ကွဲထွက်သွားကြပြီး တစ်ကွင်းလုံးမှာ စစ်တလင်းပြင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သို့သော် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ကွင်းထဲတွင် တစ်ဦးတည်း ရှိနေသောကြောင့်သာမက သူသည် ကွင်းထဲတွင် တစ်ဦးတည်းသော ပလက်တီနမ်တံဆိပ်ရ ကြေးစားစစ်သည် ဖြစ်နေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤပြိုင်ပွဲ၌ အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး အရှိဆုံးသူဟု ထင်မှတ်ထားကြသဖြင့် အားလုံးက သူ့ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကြသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လူတိုင်း၏ ဒေါသပစ်မှတ် ဖြစ်သွားပြီး အုပ်စုများစွာက သူ့ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်လာကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်းရှူကာ အခြေအနေကို အကဲဖြတ်လိုက်သည်။ ငွေရောင်တံဆိပ်ရ အုပ်စုဝင်များမှာ အန္တရာယ် အနည်းဆုံးဟု ထင်ရသည်။

ထိုသူ ၇ ဦးမှာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကပ်နေကြပြီး အစပြု တိုက်ခိုက်ရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြသည်။

ရွှေရောင်တံဆိပ်ရ ကြေးစားစစ်သည်များမှာမူ သုံးဦးမှ ငါးဦးအထိ အုပ်စုဖွဲ့ထားကြပြီး သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီမှာ ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်ခန့် ရှိကြသည်။

၎င်းမှာ ရွှေရောင်တံဆိပ်ရ ကြေးစားစစ်သည် တစ်ဦး၏ အနိမ့်ဆုံး အဆင့်အတန်းပင် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ရှန်းဝူစကြဝဠာ တိုက်ကြီးတွင် သိုင်းပညာရှင် များစွာ ရှိနေသော်ငြား ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်မှာ အရေးကြီးသော အကန့်အသတ် တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိထားသည်။

ထိုအဆင့်ထက် မြင့်မားသောသူမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး အများစုမှာ ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်နှင့် ထိုအောက်တွင်သာ ရုန်းကန်နေကြရသည်။ ထို့ကြောင့် ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်မှာ ရှန်းဝူစကြဝဠာ တိုက်ကြီးရှိ သိုင်းပညာရှင်များ၏ ပျမ်းမျှအဆင့်အတန်းဟု ဆိုနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် လူအားလုံး သူ့ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက် ပြေးဝင်လာကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ သိပ်ပြီး စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။ ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ကျစ်လျစ်သော ကွန်ရက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုကွန်ရက်အတွင်းရှိသူများ၏ လှုပ်ရှားမှု မှန်သမျှကို သိရှိနေသည်။

သူတို့၏ အသေးငယ်ဆုံး လှုပ်ရှားမှုမှတစ်ဆင့် နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်မည့် အရာကိုပင် ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်နေသည်။

ယခု လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အိုင်ဖေး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး လိုက်လံတုပခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လွှမ်းမိုးမှု အကွာအဝေးအတွင်း ရှိနေသရွေ့ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အရှုံးမရှိနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ဤအချက်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အဆင့်တူ သို့မဟုတ် နိမ့်သော သိုင်းပညာရှင်များအတွက်သာ အကျုံးဝင်သည်။

အကယ်၍ ခွန်အားချင်း အလွန်ကွာခြားနေပါက ရန်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင်သိနေလျှင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤမျှ ကြီးမားလှသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အာရုံခံမိသောအခါ လျောင်ဝမ်နှင့် အခြားသော အကြီးအကဲများပင် မှင်သက်သွားကြရသည်။

"ဒီလောက် ထူးကဲလှတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားပါလား၊ ဒီလူငယ်လေးက အဆင့်မြင့် ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ယောက်လား" အကြီးအကဲ တစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

လျောင်ဝမ်က ပြုံးလျက် "ချင်ကျိက စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကတော့ ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ယောက်တောင် ရှက်သွားရလောက်အောင်ကို ကြီးမားလွန်းတယ်" ဟု ပြန်လည် ပြောကြားလိုက်လေသည်။