အခန်း (၃၅၁-၃၅၂)

အခန်း (၃၅၁) ရုပ်ထု

မက်မွန်ပွင့်တောအစီအရင်အတွင်းဝယ် အပင်မြစ်စအနများနှင့် သေဆုံးသွားသော တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာအလောင်းများသာ ကျန်ရှိတော့ချေသည်။

မကြာမီပင် မြေပြင်အောက်မှ မက်မွန်မြစ်များ ထိုးထွက်လာပြီး မိစ္ဆာကောင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

ရေအိတ်တစ်အိတ်အတွင်းမှ ရေများအလျှင်အမြန် ယိုစီးထွက်သွားသကဲ့သို့ပင် ဆန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မျက်ဝါးထင်ထင်ပင် ပိန်ချောင်သွားလေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မြောင်ယွီလန်တို့မှာ ထိုမိစ္ဆာနှစ်ကောင်နောက်သို့ အလှမ်းကွာဝေးသော နေရာမှ လိုက်ပါလာကြသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ထိုနေရာမှာ ကျယ်ဝန်းလှသဖြင့် မိစ္ဆာများ မရိပ်မိစေရန် ကိုယ်ရောင်ဖျောက်၍ လိုက်ပါနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ရှည်လျားသော စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက်တွင် အနီရောင်ပန်းများနှင့် စိမ်းလန်းသော သစ်ပင်များ စီတန်းလျက်ရှိပြီး အဆောက်အအုံများမှာလည်း အနိမ့်အမြင့် အစီအရင်အတိုင်း တည်ရှိနေကြသည်။

ရှေ့ဘက်တွင် အမြင့်မတူညီသော အဆောက်အအုံများ ရှိနေသော်လည်း ထိုအဆောက်အအုံများနှင့် စင်္ကြံလမ်း၏ အလယ်ဗဟိုမှာမူ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ဤနေရာကို တမင်သက်သက်ပင် ချန်လှပ်၍ ဆောက်လုပ်ထားသယောင် ရှိနေပြီး တောင်တန်းများ၏ မူလသဘာဝအတိုင်း ရှိနေစေရန် ဖန်တီးထားဟန်တူသည်။

မြေပြင်ထောင့်စွန်းများတွင် မြက်ပင်ငယ်လေးများမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါက်ရောက်နေကြ၏။

မော့ကြည့်လိုက်လျှင်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရဘဲ အမိုးမျက်နှာကြက် မရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

အလင်းရောင်မှာ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်မသိသော်လည်း နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်နေပြီး နွေဦးကာလကဲ့သို့ပင် နွေးထွေးလှပေသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းငယ်လေးအတွင်းရှိ ဝဲယာကျောက်နံရံများပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ရုပ်ထုများကို ထွင်းထုထားသည်။ ထိုရုပ်ထုများမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားအဆန်းတကြယ် ရှိလှ၏။

ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းမှာ သာမန်လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ဘောင်းဘီဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ခါးအထက်ပိုင်းမှာမူ လုံးဝကွဲပြားခြားနားနေသည်။

ခါးအထက်ပိုင်းမှာ ငါးတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နေချေသည်။

ငါးခေါင်းမှာ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်နေပြီး ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ငါးတောင်ပံများမှာ လက်ကဲ့သို့သော အရာများအဖြစ် ပြောင်းလဲနေသည်။

၎င်းတို့၏ ကြီးမားလှသော မျက်လုံးကြီးများမှာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေတော့သည်။

ဤခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ရုပ်ထုများမှာ ဝဲယာကျောက်နံရံ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားရာ အနည်းငယ် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ထိုအခါမှသာ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မိမိတို့သည် ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားပြီး ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာများ ရှိနေခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်ဟု တွေးတောမိတော့သည်။

ရှေ့မှ မိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာလည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ချီက ရှေ့မှ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး နီကမူ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်ဟန်ဖြင့် ဝဲယာရှိ ကျောက်ရုပ်ထုများကို ကြည့်ရှုရင်း နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ဘာလို့ ဒီလို ခြောက်ခြားစရာကောင်းတဲ့ ရုပ်ထုတွေက ဒီနေရာမှာ ရှိနေရတာလဲ" ဟု မြောင်ယွီလန်က ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်ရင်း သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းလို ဝါရင့်တဲ့သူတောင် ဒါကို မသိဘူးလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

မြောင်ယွီလန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ "ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းတွေမှာ ရုပ်ထုတွေ ရှိတာ ရှားတယ်၊ အထူးသဖြင့် သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ ဂူသင်္ချိုင်းတွေမှာပေါ့၊ ရုပ်ထုရှိရင်တောင် ဂူသင်္ချိုင်းပိုင်ရှင်ရဲ့ ရုပ်ထုပဲ ရှိတတ်တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီဂူသင်္ချိုင်းပိုင်ရှင်က ငါးတစ်ကောင်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား"

"အဲဒါတော့ အသေအချာ ပြောလို့မရဘူးလေ၊ ငါးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တစ်ခုခုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ၊ မဟုတ်ရင် ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့အရာကို ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းမှာ ဘာလို့ ထွင်းထုထားမှာလဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။

မြောင်ယွီလန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ငါးဆိုတာက တစ်ခုခုကို ဖော်ဆောင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဂူသင်္ချိုင်းပိုင်ရှင်က ရေလိုအရာမျိုးကို မြတ်နိုးတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပေါ့"

မိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ ရုပ်ထုများရှိရာ အလယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ထိုကိစ္စကို ထပ်မံ၍ ဆွေးနွေးမနေတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းငယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခါနီးတွင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြောင်ယွီလန်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲတားလိုက်ပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ တဖြန်းဖြန်း ထသွားတော့သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မြောင်ယွီလန်က ထိုအခါတွင် မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

"ဒီရုပ်ထုတွေရဲ့ ငါးမျက်လုံးတွေက စောစောက ကောင်းကင်ကိုပဲ မော့ကြည့်နေခဲ့တာ မဟုတ်လား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေချေသည်။

မြောင်ယွီလန်က ရုပ်ထုများကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားသော အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

စောစောက ကောင်းကင်ကိုသာ အသေအချာ မော့ကြည့်နေခဲ့သော ငါးရုပ်ထုများ၏ မျက်လုံးများမှာ ယခုအခါတွင် လားရာတစ်ခုသို့ လှည့်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ရှေ့ရှိ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ထံသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေကြချေပြီ။

"သူတို့က အသက်ဝင်နေတာလား" ဟု မြောင်ယွီလန်က ရုပ်ထုများကို နှောင့်ယှက်မိမည် စိုးသကဲ့သို့ တိုးညင်းလှသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါကတော့ သေချာသလောက်ပဲ၊ ငါတို့ သူတို့နောက်ကို လိုက်ဖို့ ခဏလောက် ဆိုင်းငံ့ထားရအောင်"

ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြော၍ပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ ငါးခေါင်းနှင့် လူသားခြေထောက်ပါသော ရုပ်ထုများမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကျောက်နံရံပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာကြပြီး မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများမှာလည်း ဤချိုင့်ဝှမ်းငယ်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိနေချိန် ဖြစ်လေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် များပြားလှသော ရုပ်ထုကြီးများမှာ ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီးသဖွယ် ၎င်းတို့ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြရာ ၎င်းတို့ကို အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားစေတော့သည်။

"ချီ၊ ဒါတွေက ဘာတွေလဲ" ဟု နီက

ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ချီက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး "ငါလည်း မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကုန်သေရမယ်"

သုံးခွလှံမှာ ယခုအခါတွင် မှောင်မိုက်သော အလင်းတန်းများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးအတွင်းရှိ အနီရောင်မှာ ပိုမိုရင့်သန်လာကာ သူ၏ မျက်နှာတွင်လည်း

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဟေး လူသားတွေ၊ သေကြစမ်း"

သူသည် သုံးခွလှံကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရုပ်ထုများရှိရာသို့ ချက်ချင်းပင် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

သုံးခွလှံမှ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများမှာ ဟိုမှသည်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏!

ရုပ်ထုများမှာ ကြည့်ရသည်မှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပြီး ၎င်းတို့၏ ငါးမျက်လုံးများမှာ လူတို့ကို ကြက်သီးထစေသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ရုပ်ထုများသာ ဖြစ်နေကြသေးသည်။

သုံးခွလှံနှင့် ထိမှန်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့မှာ ခဏချင်းပင် အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားကြတော့သည်။

ထိုနောက် နီသည်လည်း ရုပ်ထုအချို့နှင့် စတင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ချီကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူမည်ဟု သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း သူ၏ လက်ထဲတွင်မူ သုံးခွလှံ မရှိချေ။

ထိုငါးရုပ်ထုများမှာ ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်းအရ ကြွပ်ဆတ်သော်လည်း ၎င်းတို့တွင် ကြီးမားသော ခွန်အား ရှိကြသည်။

၎င်းတို့၏ လက်သည်းများနှင့် တစ်ချက်ပုတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

သူသည် ငါးရုပ်ထု အတော်များများ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လွတ်မြောက်အောင် မရုန်းကန်နိုင်တော့ချေ။ သူက ငါးရုပ်ထု နှစ်ခုကို ရိုက်ခွဲလိုက်သော်လည်း နောက်ထပ် ငါးရုပ်ထုများစွာမှာ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ သူ့ကို ဝိုင်းထားကြတော့သည်။

"ဒီရုပ်ထုတွေက... ပထမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ခွန်အားလောက် ရှိပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက သိပ်မာကျောတာပဲ၊ သူတို့နဲ့ အနီးကပ် မထိတွေ့အောင် နေနိုင်သရွေ့တော့ ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်နဲ့ သူတို့ကို အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်တယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မြောင်ယွီလန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကံကောင်းလို့ ဒီမိစ္ဆာနှစ်ကောင်က ငါတို့အတွက် လမ်းကို အရင်သွားကြည့်ပေးတာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့လည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ အမိဖမ်းခံရရင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားနိုင်တယ်"

“ဒါနဲ့” ဟု မြောင်ယွီလန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး “ဒီမိစ္ဆာနှစ်ကောင်က တကယ်တော့ ဘာတွေလဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး "ရှေးဟောင်းကာလတုန်းက မိစ္ဆာတွေက တခြားကမ္ဘာတွေကနေ လာခဲ့တာ၊ ငါတို့ရဲ့ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးကို ကျူးကျော်ချင်ခဲ့ကြတာပေါ့..."

သူသည် မြောင်ယွီလန်ကို တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများအကြောင်း အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလိုက်ရာ သူမမှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

"ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးမှာ ဒီလို ဇာတ်လမ်းရှိခဲ့တာလား၊ ဘာလို့ အခု ဘယ်သူမှ မပြောကြတာလဲ၊ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေထဲမှာတောင် မမှတ်တမ်းတင်ထားပါလား" ဟု မြောင်ယွီလန်က မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ကာ "အဲဒီ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ကတည်းက ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးက ဘယ်တော့မှ နဂိုအတိုင်း ပြန်မဖြစ်ခဲ့တော့ဘူး၊ ဒီလို နာကျင်စရာကောင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို နောင်လာနောက်သားတွေ ထာဝရ မှတ်မိနေမှာကို သူတို့ မလိုလားကြဘူးထင်တယ်၊ ဒါကြောင့် တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သိတဲ့လူ နည်းလာတာပေါ့"

"ဟူး... ဒါမျိုး ဖြစ်မယ်လို့ ငါတကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး" ဟု မြောင်ယွီလန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနှစ်ကောင်နှင့် ငါးရုပ်ထုများ၏ တိုက်ပွဲမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နီမှာ များပြားလှသော ငါးရုပ်ထုများ၏ ကြားတွင် ပိတ်မိနေချေပြီ။ ထိုငါးရုပ်ထုများမှာ အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားကြပြီး သွေးစုပ်သော မျှော့များကဲ့သို့ နီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။

တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် လူသားများထက် ကြီးမားကြပြီး နှစ်မီတာခန့် မြင့်ကာ တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်ကြသည်။ ငါးရုပ်ထုမှာမူ သာမန်လူသားထက် သေးငယ်ပြီး ပိန်လှီသော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည်။

ယခုအခါတွင် နီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ငါးရုပ်ထု ဆယ်ခုကျော်မှာ တွယ်ကပ်နေကြပြီးနီမှာ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကိုသာ ထုတ်ဖော်နိုင်တော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာတွင် ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် နာကြည်းမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

အခန်း (၃၅၂) အရိုးစု

ထိုသတ္တဝါ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ငါးရုပ်ထုများ ကပ်ငြိနေပြီး မည်သို့ပင် ခါထုတ်သော်လည်း မရချေ။

၎င်း၏ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံမှာလည်း အလွန်အမင်း စူးရှလှပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော ဝေဒနာကို ခံစားနေရသည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချီသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့်အတူ ဒေါသမာန်ဟုန်တို့ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ သူသည် မိမိ၏ သုံးခွလှံကို ဆွဲကိုင်ကာ နီ ရှိရာသို့ ချက်ချင်းပင် ပြေးသွားလေတော့၏။

သုံးခွလှံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နီ၏ ကျောဘက်တွင် ကပ်ငြိနေသော ငါးရုပ်ထု နှစ်ခုမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားရသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရ၏။

ကွဲအက်သွားသော ငါးရုပ်ထု နှစ်ခု၏ ကြားမှ မြင်တွေ့ရသည်မှာ သွေးအိုင်သဖွယ် ဖြစ်နေပြီး ထိုငါးရုပ်ထုများက သားကောင်ကို ဝါးမျိုနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ထို့ကြောင့်လည်း နီသည် ထိုသို့ စူးစူးရှရှ အော်ဟစ်နေခြင်း ဖြစ်ပေရာသည်။

စင်စစ်တွင်မူ ငါးရုပ်ထု၌ သွားများ မရှိချေ။

ထိုသို့ ဝါးမျိုခြင်းမှာ ကျောက်သား နှုတ်ခမ်းလွှာများကို အသုံးပြု၍ ကျောပြင်ပေါ်မှ အသားများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုက်စားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ရက်စက်လှသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ချီသည် စိတ်ဖောက်ပြန်သလို ဖြစ်နေချေပြီ။

အမှန်စင်စစ် သူသည် သုံးခွလှံကို ရရှိကတည်းက စိတ်ဓာတ်မှာ အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်တော့ချေ။ ယခုကဲ့သို့ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် သူ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများသည် ၎င်းတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုကို လက်ဆင့်ကမ်းခြင်း မရှိသော်လည်း လူသားများအပေါ် ထားရှိသော အမုန်းတရားကိုမူ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ကြသည်။

ထို့အပြင် ဤတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာသုံးဦးမှာ လူသားများ ဖန်တီးထားသော အလင်းရောင်မရှိသည့် မှောင်မည်းလှသော တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ရာ နယ်မြေတွင် မွေးဖွားလာသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် လူသားများအပေါ် အမုန်းတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခြင်းပင်။

ယခုအချိန်တွင် လူသားများအပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မြောင်ယွီလန်တို့အပေါ်၌လည်းကောင်း ထားရှိသော ချီ၏ အမုန်းတရားမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အား..."

သူသည် သုံးခွလှံကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြင်းထန်လှသော ခွန်အားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

သူ၏ ရှေ့မှ ရန်သူမှာ သုံးခွလှံ၏ ဒဏ်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားပြီး ကိုယ်ပေါ်မှ ငါးရုပ်ထုမှာလည်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားရ၏။

နီ၏ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းက သူ၏ ရူးသွပ်မှုကို ပိုမို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

"သွားကြစမ်း... ငရဲကို သွားကြ"

သုံးခွလှံထဲမှ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာပြီး ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားရာ သူသည် မိစ္ဆာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

သုံးခွလှံသည် ပြင်းထန်သော အားမာန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေပြီး စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကာ ထိသမျှ ငါးရုပ်ထုများကိုလည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် အမှုန့်ဖြစ်သွားစေသည်။

"ဒီမိစ္ဆာတော့ ရူးသွားပြီ ထင်တယ်" ဟု မြောင်ယွီလန်က အဝေးမှ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ ရူးသွားတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ စိတ်ကို သုံးခွလှံက ဝါးမျိုသွားတာ၊ အဲဒီ သုံးခွလှံက မိစ္ဆာပစ္စည်းပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ကုန်ဆုံးနိုင်ခြင်းမရှိသော ခွန်အားများ ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သူသည် လက်ထဲမှ သုံးခွလှံကို အသက်နှုတ်မည့် သေမင်းကဲ့သို့ ရမ်းခါနေပြီး ငါးရုပ်ထု အမြောက်အမြားမှာလည်း ကျောက်ခဲကလေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ငါးရုပ်ထုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ချီသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှုနေရသည်။

"လူသားတွေ... မင်းတို့အားလုံးကို ငါ သတ်ပစ်မယ်"

ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းအတွင်း သူ၏ အပေါင်းအဖော် နှစ်ဦး သေဆုံးသွားခြင်းက သူ့ကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မြောင်ယွီလန်တို့သည် ရှေ့တွင် ပုန်းအောင်းနေသည်ဟု သူက ဇွတ်တရုတ် ယုံကြည်နေပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မြောင်ယွီလန်တို့သည်လည်း ကျောက်စင် ကျောက်ခဲပုံများကို ဖြတ်ကျော်ကာ နောက်မှ လိုက်လာခဲ့ကြသည်။

မကြာမီတွင် ၎င်းတို့သည် ချိုင့်ဝှမ်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ နောက်ကွယ်မှ အဆောက်အအုံစုကြီးရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ဤနေရာရှိ အဆောက်အအုံများမှာ ရှေးဟောင်းလက်ရာများဖြင့် ကျော့ရှင်းလှပလှသည်။ အကယ်၍ အခြေအနေကို မသိပါက ဤနေရာကို မြေကမ္ဘာပေါ်မှ နိဗ္ဗာန်ဘုံဟုပင် ထင်မှတ်ရပေမည်။

သို့သော်လည်း ချီသည် အတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားသည့်အခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မြောင်ယွီလန်တို့ကို မတွေ့ရသဖြင့် နေရာအနှံ့ကို ဖျက်ဆီးလေတော့သည်။

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ တိုးဝင်သွားပြီး လိပ်တက်နေသော မိုးတိမ်မည်းများကဲ့သို့ ဦးခေါင်းထက်တွင် စုရုံးနေကြသည်။

နေရာအနှံ့တွင် ဖျက်ဆီးမှုများ စတင်လာပြီး အိမ်ခြေများမှာ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ အသံများနှင့်အတူ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုကျပျက်စီးကုန်တော့သည်။

ပေါက်ကွဲမှုအပြီးတွင် ကျန်ရစ်သော မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များမှာလည်း တလူလူ ထနေ၏။

ဤနေရာတွင် နောက်ထပ် ထောင်ချောက်များ ရှိပုံမရချေ။

ထို့ကြောင့်လည်း သူတို့ ဖျက်ဆီးမှုများစွာ ပြုလုပ်နေသော်လည်း တိုက်ခိုက်ခံရခြင်း မရှိပေ။

၎င်းတို့သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် သွားလာနေကြပြီး မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များမှာ နောက်ဆုံး အဓိကခန်းမအထိ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ဘုရားကျောင်းနှင့် တူလှသော ထိုအဓိကခန်းမမှာ အဆောက်အအုံများ၏ နောက်ဆုံးတွင် တည်ရှိပြီး အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

အဓိကခန်းမသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူတို့ ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်လေတော့သည်။

"သွားကြည့်ရအောင်" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူတို့သည် ဤနေရာတွင် အမှန်တကယ်ပင် ရန်သူနှင့် တွေ့နေကြခြင်းလော။

၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံ အပျက်အစီးများကို ဂရုမထားဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးသွားကာ အဓိကခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

၎င်းတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းက သူတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် မှင်သက်သွားစေပြန်သည်။ ချီသည် အရိုးစုတစ်ခုနှင့် တိုက်ခိုက်နေရသည် မဟုတ်လော။

ထိုအရိုးစုသည် မိစ္ဆာခေါင်းပုံပါသော ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးအိမ်များထဲတွင် အပြာနုရောင် မီးလျှံများ ငြိမ်သက်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

၎င်းသည် ဂိမ်းထဲမှ အရိုးစုမိစ္ဆာတစ်ခုနှင့် အလွန်ပင် တူလှပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ပြီး "ဒါက ဘာကြီးလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

မြောင်ယွီလန်က ခေါင်းခါပြကာ "ငါလည်း မသိဘူး၊ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းကနေ ထွက်လာတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ဖြစ်မယ်လို့ ထင်တယ်၊ အရင်က ငါးရုပ်ထုတွေလိုမျိုးပေါ့" ဟု ပြန်ပြောသည်။

"ဒါ တကယ့်ကို ထူးဆန်းတာပဲ၊ ဒီဂူသင်္ချိုင်းရှင်က ဘယ်သူဖြစ်မလဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလွန်ပင် သိလိုစိတ်ပြင်းပြစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှေ့တွင် ဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်လှသည်။ ပြိုလဲတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသော အရိုးစု ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ပင် မာကျောလှပေသည်။

ချီ၏ လက်ထဲမှ သုံးခွလှံသည် ကြီးမားသော ခွန်အားများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများက အရိုးစု၏ ဦးခေါင်းခွံကို မနားတမ်း ရိုက်ခတ်နေသည်။

အကယ်၍ ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုသာ ဆိုလျှင် ထိုအရှိန်အဝါကြောင့် ကြာမြင့်စွာကပင် ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း အရိုးစုမှာ မယိုင်မလဲ ရပ်တည်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးအိမ်ထဲမှ တောက်ပသော အပြာရောင် မီးလျှံများမှာမူ အနည်းငယ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာသည်။

ထိုအရိုးစုတွင် မည်သည့် အရှိန်အဝါမှ မရှိဘဲ အရိုးစုသက်သက်မျှသာ ဖြစ်ပုံရသည်။ ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း ခုတ်ပိုင်းခြင်းနှင့် ခုခံခြင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြံ့ကြံ့ခံနေနိုင်ပေသည်။

မိစ္ဆာတစ်ဦးနှင့် အရိုးစုတစ်ခုတို့သည် မဟာဝီရခန်းမတော်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

မြေပြင်မှာ တဖြည်းဖြည်း အက်ကွဲလာပြီး မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ပြိုကွဲတော့မည့်အလား အက်ကြောင်းများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမို ထူထပ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဟိန်းဟောက်နေသော်လည်း ရှေ့မှ အရိုးစုကိုမူ မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

"ငရဲကိုသွား... ငရဲကိုသွားစမ်း"

ချီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး သူသည် တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဝါဖြင့် သုံးခွလှံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားလှသော စိတ်ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုပုံရိပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

၎င်းသည် ဆယ်ပေခန့် မြင့်မားသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူလှပြီး အောက်ဘက်သို့ အေးစက်စွာ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် ချီသည် တိုက်ပွဲ၌ ပိုမို ရဲတင်းလာပြီး မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာလည်း တုန်ခါလာကာ ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားတော့သည်။

ပျဉ်ချပ်တစ်ခု ချက်ချင်း ကြေမွသွားသည့်အလား မြေပြင်မှာ အက်ကွဲသွားပြီး သားကောင်ကို ဝါးမျိုရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော မိစ္ဆာ၏ ပါးစပ်ကြီးနှင့် တူလှသော အက်ကြောင်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် သုံးခွလှံသည် အရိုးစု၏ လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ဖျက်ဆီး၍ မရဟု ထင်ရသော အရိုးစုပင် ဖြစ်သော်လည်း သုံးခွလှံကိုမူ မယှဉ်နိုင်ချေ။

အရိုးစု၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ ပြတ်တောက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိုးစများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း အရိုးစုမှာ နာကျင်မှု မရှိပေ။

၎င်းသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး ထက်မြက်လှသော အရိုးစများဖြင့် ချီ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်တော့သည်။

ချီသည် မယုံကြည်နိုင်ဘဲ မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်နေစဉ် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ကြီးမှာ ဒီရေအလား ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

နောက်ဆုံး အချိန်တွင် ချီသည် သူ၏ အားအင်အားလုံးကို စုစည်းကာ သုံးခွလှံကို အပေါ်သို့ မြှောက်၍ အရိုးစု၏ ဦးခေါင်းခွံပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေတော့သတည်း။