အခန်း (၃၆၃-၃၆၄)

အခန်း (၃၆၃)

အခြားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနည်းတူ ကောင်းကင်ဘုံသန့်စင်သီးသည်လည်း ဤနေရာ၌ ကောင်းမွန်စွာ ဖြစ်ထွန်းအောင်မြင်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သန့်စင်ခြင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ဆေးဝါးပစ္စည်းအဆောက်အအုံအားလုံးကို အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ပြီးစီးထားပြီဖြစ်ရာ ဧပြီလတွင် ကျင်းပမည့် ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း၏ ပြိုင်ပွဲ စတင်မည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

လောလောဆယ်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲ၌ အရည်အသွေးမြင့်မားလှသည့် အနည်းဆုံး အဆင့် ၃ နှင့် အထက်ရှိသော ဝိညာဉ်ဆေးပင် အမြောက်အမြား ရှိနေပေရာ ဤအရာများသည် မည်သူ့အတွက်မဆို ကြီးမားလှသော စည်းစိမ်ဓန သီတင်းကျွတ်ကြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နံနက်စာ သုံးဆောင်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့သည် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို မြေနက်မြေထဲ၌ စိုက်ပျိုးကြလေသည်။

ထိုအခါ မြေနက်မြေမှ ဝိညာဉ်ဆေးပင် အခင်းအကျင်းကြီး ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာရာ ကြည့်ရှုရသူအပေါင်းအား စိတ်ချမ်းမြေ့မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်လှသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုနေရာရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ရေကန်ပျံသို့ ပြန်လာကာ သဘာဝ နတ်စမ်းရေတစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူ၍ လောင်းထည့်လိုက်လေရာ ထိုရေဖြင့် မြေနက်မြေတစ်ခုလုံးရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ရေသွင်းစိုက်ပျိုးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရေကန်အနီးရှိ ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ကို လှမ်း၍ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ထဲတွင် အတိုင်းအဆမရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကိန်းဝပ်နေချေသည်။ ထိုက်ချင်း နတ်လေပြည် အစီအရင်၏ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်နှင့်အညီ ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် အလွန်တရာ အရေးပါသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ရှောင်လင်၊ ငါ နေရာပြောင်း အစီအရင် ပြားတစ်ခုလောက် ဝယ်ချင်တယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မြေနက်မြေ၌ နေရာပြောင်း အစီအရင် ပြားတစ်ခု ထားရှိလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောကြားလိုက်၏။

သို့မဟုတ်ပါက အဝေးသို့ ခရီးရှည်သွားသည့် အခါတိုင်း ဤနေရာသို့ ပြန်လာရန် အချိန်ကုန် လူပန်း ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။

ရှောင်လင်သည်လည်း ချက်ချင်းပင် သဘောတူလက်ခံကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး ဆယ်သန်းကို တစ်ခါတည်း နှုတ်ယူလိုက်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား နောင်တရရန် အချိန်ပင် မပေးလိုက်ချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်ထဲ၌ နှမြောတသဖြစ်သွားရသော်လည်း ဤနေရာပြောင်း အစီအရင် ပြားသည် ပေးရသည့် တန်ဖိုးနှင့် ထိုက်တန်လှပေသည်။

"ဒါက ဘာလဲဟင်"

ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင် နှစ်ဦးစလုံးက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲရှိ နေရာပြောင်း အစီအရင် ပြားကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုကြကုန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် "ဒါက သိပ်ကောင်းတဲ့ အရာလေ၊ နောင်ကျရင် ငါ ဘယ်နေရာကိုပဲ ရောက်ရောက်၊ ဒါလေး ရှိနေသရွေ့ ဒီနေရာကို တိုက်ရိုက် ပြန်လာလို့ ရပြီ" ဟု ဆိုလေသည်။

"အဲလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား"

ရှောင်ချောင်သည် မသင်္ကာစိတ်ဖြင့် နေရာပြောင်း အစီအရင် ပြားကို ယူဆောင်ကာ လက်ထဲ၌ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေမိသည်။

လက်ဝါးခန့်သာရှိသော ဤပစ္စည်းလေးက လူသားတစ်ဦးအား ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ တကယ်ပင် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မည်ကို သူမ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရချေသည်။

ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နေရာပြောင်း အစီအရင် ပြားကို ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်၏ ဘေးတွင် ထားရှိကာ မိမိကိုယ်ပိုင် နေရာပြောင်း အစီအရင် ပြားနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

လမ်းညွှန်အမှတ်အသား တည်နေရာ ရှိနေသရွေ့ နေရာပြောင်း အစီအရင်တစ်ခုသည် အခြားသော နေရာပြောင်း အစီအရင်များနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်၌ ရှောင်ဟေးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ခေါင်းပြူးထွက်လာပြီး ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ကို သံသယစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုလေသည်။

"အမလေး၊ မြွေကြီးပါလား"

မိန်းကလေးများ သဘာဝအရ ဤကဲ့သို့ ပျော့ခွေနေသော တွားသွားသတ္တဝါ မြွေများကို ကြောက်ရွံ့တတ်ကြသည် ဖြစ်ရာ ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင် နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြကုန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှောင်ဟေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်၏။ မြေနက်မြေသို့ ပြန်ရောက်ကတည်းက ရှောင်ဟေးသည် ဝမ်ချိုင်ကြောင့် ဖြစ်တန်ရာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲ၌သာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မကြောက်ကြပါနဲ့၊ ဒါက ရှောင်ဟေးလေ၊ ငါ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေကနေ ခေါ်လာခဲ့တာ၊ သူက သိပ်အသိဉာဏ်ရှိတယ်၊ မင်းတို့ကို အန္တရာယ်မပြုပါဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံး၍ ပြောဆိုရင်း ရှောင်ဟေးအား မျက်ရိပ်ပြကာ အားပေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဟေးသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲမှ မဝံ့မရဲ တွားသွားထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းကာ ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တွားသွားသွားလေသည်။

ထိုစဉ် ဝမ်ချိုင်က ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာပြီး ရှောင်ဟေးအား ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ခဲလိုက်လေတော့သည်။

"ဝမ်ချိုင်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ပြေးသွားကာ ထိုခွေး၏ ပါးစပ်ထဲမှ ရှောင်ဟေးအား ကယ်တင်လိုက်ရ၏။ "ဒါက ရှောင်ဟေးလေ၊ နောက်ဆိုရင် မင်းတို့နှစ်ကောင် အဆင်ပြေပြေ အတူတူ နေကြရမယ်၊ ကြားလား"

ရှောင်ဟေးသည် ဝမ်ချိုင်အား ကြောက်လန့်တကြား လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာဖြင့် ဒါချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တွားတက်သွားလေသည်။

ဒါချောင်သည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မိသော်လည်း ဝမ်ချိုင်နှင့် တွေ့သည့်အခါ ရှောင်ဟေး၏ မျက်လုံးထဲ၌ ကြောက်ရွံ့ရိပ်များ ယှက်သန်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ဟေးအား အတော်လေး ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်မိသွားသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ရှောင်ဟေး၊ ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့သည် အချင်းချင်း ရင်းနှီးသွားကြပြီး မိမိတို့အားလုံးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လူများဖြစ်ကြောင်း သိရှိနားလည်သွားကြလေသည်။

ဝမ်ချိုင်ကမူ ရှောင်ဟေးအား စူးစိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ရာ ၎င်းအပေါ် များစွာ စိတ်ဝင်စားနေပုံရပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းကိုသာ ရမ်းမိတော့သည်။ လောကတွင် အရာတစ်ခုက အခြားအရာတစ်ခုကို နှိမ်နင်းနိုင်သည်ဆိုသော စကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ရှောင်ဟေးသည် ဘာကိုမျှ မကြောက်သော်လည်း ဝမ်ချိုင်ကိုမူ ကြောက်ရွံ့နေရရှာသည်။

နေရာပြောင်း အစီအရင်ကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုမိသည်။

အကြောင်းရင်းကို မသိရသော်လည်း ဤရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ထံမှ မိမိ တစ်စုံတစ်ခု ရရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု ခံစားနေရ၏။

ရွှေရောင် လျှပ်စီးအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုကြောင့် ကျယ်ပြန့်သွားရသည်။

"ရှောင်လင်၊ ရှောင်လင်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်ထဲမှနေ၍ အလောတကြီး ခေါ်လိုက်၏။ "ငါ ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်က ရွှေရောင်မိုးကြိုးစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူလို့ ရမလား"

ရှောင်လင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "သခင်ရဲ့ စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်က ဘယ်အရာကိုမဆို စုပ်ယူနိုင်ပါတယ်၊ အခြားလူတွေ ဒါမှမဟုတ် မှော်သားရဲတွေရဲ့ ကျင့်စဉ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးပညာတွေကို စုပ်ယူနိုင်ရုံတင်မကဘဲ အခြားသော ပစ္စည်းတွေရဲ့ ဓာတ်သဘာဝ အရည်အချင်းတွေကိုလည်း စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်" ဟု အတည်ပြု ပြောကြားလေသည်။

"သိပ်ကောင်းတာပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခုန်ပေါက်မိတော့သည်။

ရွှမ်လေတောင်တန်း၏ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရတပည့်ဖြစ်သော ချန်ဖန်းသည် မိုးကြိုးလမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သဖြင့် မိုးကြိုးစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနိုင်ကာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း ကိုယ်တိုင်လည်း ၎င်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆိုင်းတွမနေတော့ဘဲ ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ပေါ်သို့ လက်တင်ကာ စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ကို အပြင်းအထန် လည်ပတ်စေလိုက်တော့သည်။

အတိုင်းအဆမရှိသော မိုးကြိုးစွမ်းအင်များသည် လက်ဝါးမှတစ်ဆင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာကြကုန်သည်။

ထိုမိုးကြိုးစွမ်းအင်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စွမ်းအားတစ်ခုအနေဖြင့် ဝင်ရောက်လာရုံရုံမျှမကဘဲ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အား စတင်၍ ပြောင်းလဲစေလေသည်။

ဤအပြောင်းအလဲကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း ထိတ်လန့်သွားရ၏။ ယခင်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သာမန်ခန္ဓာကိုယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ရွှေရောင်မိုးကြိုးစွမ်းအင်၏ ပြောင်းလဲပေးမှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ကဲ့သို့ပင် ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများ ဖြာထွက်နေတော့သည်။

"ရှောင်လင်၊ ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ဤအပြောင်းအလဲက ကောင်းကျိုးလား ဆိုးကျိုးလား ဆိုသည်ကို သူ မဝေခွဲနိုင် ဖြစ်နေရချေသည်။

"သခင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

ရှောင်လင်က ရယ်မောလျက် "သခင်ဟာ စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ရဲ့ နောက်ထပ် စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဓာတ်သဘာဝ ပေါင်းစပ်ခြင်းကို ပွင့်သွားစေခဲ့ပါပြီ" ဟု ဆိုသည်။

"ပေါင်းစပ်ခြင်း ဟုတ်လား"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်သွားရသည်။

ရှောင်လင်က ခေါင်းညိတ်ကာ "မှန်ပါတယ်၊ စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း ပညာရပ်ရဲ့ စုပ်ယူနိုင်စွမ်းက သက်ရှိတွေအတွက် ဖြစ်ပြီး ပေါင်းစပ်ခြင်းကတော့ သက်မဲ့ပစ္စည်းတွေအတွက် ဖြစ်ပါတယ်၊ သခင် စုပ်ယူလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခုရဲ့ ဓာတ်သဘာဝ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပေးနိုင်တာပါ" ဟု ရှင်းပြလေသည်။

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရတော့သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါကလည်း ရွှေရောင်မိုးကြိုးစွမ်းအင်တွေကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီပေါ့ ဟုတ်လား"

"မှန်ပါတယ်၊သခင်ဟာ ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ရဲ့ မိုးကြိုးဓာတ်စွမ်းအင်ကို မိမိကိုယ်ထဲ ပေါင်းစပ်ပြီးပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ စုပ်ယူတဲ့အချိန် ပိုကြာလေလေ၊ ပိုပြီး စုပ်ယူနိုင်လေလေ၊ ဒီဓာတ်စွမ်းအင်က ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်လာလေလေ ဖြစ်မှာပါ" ဟု ရှောင်လင်က အေးဆေးစွာပင် ပြောဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ပိုပြီး စုပ်ယူရမယ် ဟုတ်လား၊ အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ၊ ငါက ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ကို စားပစ်ရမယ်လို့ ပြောတာလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။

"အဲဒါလည်း အဆင်ပြေတာပဲလေ"

ရှောင်လင်က အတည်ပေါ့ပင် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ နားကိုပင် မယုံနိုင် ဖြစ်သွားရချေသည်။ ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ကို စားသုံးခြင်းဖြင့် မိုးကြိုးဓာတ်စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်နိုင်မည်ဟူသော စကားမှာ အစားကြူးသော သားရဲကြီးနှင့် အလားသဏ္ဌာန် တူလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စမ်းသပ်ကြည့်လိုသဖြင့် ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်၏ လက်မောင်းခန့်အထူရှိပြီး တစ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို ချိုးယူလိုက်လေသည်။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်စိမှိတ်ကာ ထိုသစ်ခက်ကလေးကို ကိုက်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။

"ဖုန်းအစ်ကို၊ ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ"

ရှောင်ချောင်နှင့် ဒါချောင်တို့သည် ဆွံ့အမှင်တက်သွားကြပြီးနောက် အမြန်ပြေးလာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲမှ သစ်ကိုင်းကို လုယူကြလေတော့သတည်း။

အခန်း (၃၆၄)တစ္ဆေတစ်ကောင်ပါလား

“ဒါက ဝိညာဉ်ဆေးပင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သစ်ပင်တစ်ပင်ပဲလေ၊ အစိမ်းလိုက်ကြီး စားလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ” ဟု ဒါချောင်က စိုးရိမ်ပူပန်သော လေသံဖြင့် ပြောရှာသည်။

“ဖုန်းအစ်ကို၊ အပြင်မှာ ငတ်ပြတ်နေခဲ့တာ ကြာသွားလို့လားဟင်” ဟု ရှောင်ချောင်ကလည်း အတွေးများ ကမ္ဘာပတ်ကာ မေးလာ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မတတ်သာသလို ပြုံးလိုက်ပြီး “ဘယ်ကသာ၊ ဒါက ရည်ရွယ်ချက်ရှိလို့ စားတာပါ၊ မယုံရင် နောက်မှ ပြမယ်” ဟု ဆိုလေသည်။

ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။

ဝိညာဉ်ဆေးပင်၏ သစ်ကိုင်းများကို စားခြင်းဖြင့် အဘယ်အကျိုးကျေးဇူး ရှိနိုင်ပါအံ့နည်း။ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို အဟုန်အုန်းပွင့် တိုးတက်စေနိုင်၍လော။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထိုသစ်ကိုင်းကို ယူ၍ ကွဲအက်မတတ် ဝါးစားနေလေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်သည် အဋ္ဌမအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ သစ်ကိုင်းများသည် အလွန်တရာ ချဉ်စူးလှသဖြင့် မျိုချရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြင်းထန်သော ခံစားချက်ကို အံတုကာ သစ်ကိုင်းတစ်ဝက်ခန့်ကို ကုန်အောင် စားပစ်လိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ ထိုသစ်ကိုင်းများအားလုံးသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင် စုပ်ယူသွားသည်ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ကို အသုံးပြုနေသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ကိုယ်တွင်းရှိ ရွှေရောင်မိုးကြိုးဓာတ် စွမ်းအင်သည် သိသိသာသာ အားကောင်းမောင်းသန် လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်မှ ထွက်ပေါ်သော မိုးကြိုးဓာတ် စွမ်းအင်နှင့် မခြားနားတော့ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း ခန့်မှန်းမိသည်။

ယင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်ပြီးနောက် သစ်ကိုင်းကို ထပ်မံ ကိုက်စားကြည့်သောအခါ ကိုယ်တွင်းရှိ မိုးကြိုးဓာတ် စွမ်းအင်အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိသလောက် နည်းပါးသွားကြောင်း သတိပြုမိလေသည်။

“စုပ်ယူနိုင်တဲ့ ဓာတ်စွမ်းအင်ရဲ့ အတိမ်အနက်က စုပ်ယူတဲ့ အရာဝတ္ထုအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်၊ ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ရဲ့ မိုးကြိုးဓာတ်က ဒီမျှသာ အားကောင်းတာမို့ အဲဒီအပင်ကနေ ထပ်ပြီး စုပ်ယူလည်း ဒါထက် ပိုပြီး တိုးတက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ရှောင်လင်၏ အသံသည် အချိန်ကိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသော်လည်း မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မိုးကြိုးလမ်းစဉ် စွမ်းအား ကိန်းဝပ်သွားပြီဟူသော အချက်ကြောင့်ပင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်သွားရရှာသည်။

“ဖုန်းအစ်ကို၊ အဆင်ပြေရဲ့လား” ဒါချောင်က ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တစ်ခါတစ်ရံ ပြုံးလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ တည်တံ့သွားလိုက် ဖြစ်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ လွန်စွာ စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းတစ်ယောက် အပြင်လောကတွင် စိတ်ဒဏ်ရာ တစ်ခုခုရကာ စိတ်နောက်သွားရလေရော့သလားဟု တွေးတောမိခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို အမြန်ခါယမ်းလိုက်ပြီး “မဟုတ်ပါဘူး၊ ဟောဒါကို ကြည့်စမ်း” ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ လက်ညှိုးညွှန်လိုက်ရာ လက်ဖျားမှ ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ကျောက်တုံးကြီးကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားစေတော့သည်။

“ဒါက... ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ရဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအားလား” ဒါချောင်သည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မျက်လုံး အဝိုင်းသား ဖြစ်သွားရရှာသည်။

“ဟုတ်တာပေါ့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ရှောင်ချောင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင် သစ်ကိုင်းကို လုယူကာ တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ရင်း “ရှောင်ချောင်လည်း စားချင်တယ်” ဟု ဆိုလာ၏။

“မလုပ်နဲ့လေ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အမြန်ရှေ့တိုးကာ သစ်ကိုင်းကို ပြန်လည်လုယူလိုက်ပြီး ရှောင်ချောင်၏ စူပုပ်ပုပ် မျက်နှာလေးကို ကြည့်ကာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“ဒီသစ်ကိုင်းစားတဲ့ နည်းလမ်းကို အခုလောလောဆယ် ငါတစ်ယောက်ပဲ သုံးလို့ရတာ၊ ဒါကြောင့် မင်းကတော့ မစဉ်းစားနဲ့ဦး၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ကနေ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ငါ ရှာပေးပါ့မယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးရွှင်စွာ ကတိပေးလိုက်သည်။

ရှောင်ချောင်သည် အနည်းငယ် စိတ်ကောက်သွားသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကတိစကားကို ကြားရသောအခါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားရှာသည်။

ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းက တကယ်ကို လန်းဆန်းလွန်းလှပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လွန်စွာ ကျေနပ် အားရနေမိသည်။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးဓာတ် စွမ်းအင်ကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်သည် အဆမတန် မြင့်မားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ရွှေရောင်လျှပ်စီး၏ သွန်းလောင်းခြင်းကို ခံထားရသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်တည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေရာ ယင်းကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ရွှေရောင်လျှပ်စီး၏ စွမ်းအားသည်လည်း ဆက်တိုက် တိုးတက်နေမည် ဖြစ်သည်။

ဒါက ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလိုက်သော ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ရာ လက်ဆောင်မွန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

“ကဲ... ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို သွားကြစို့၊ ငါ အဖြေရှာချင်တဲ့ ကိစ္စတချို့ ရှိသေးတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ နှစ်ဦးစလုံးက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြသည်။

ယခုအခါ မြေနက်မြေတွင် နေရာပြောင်း အစီအရင်တစ်ခုကို ဝယ်ယူ တပ်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ မည်သည့် အရပ်ဒေသသို့ ရောက်ရှိနေပါစေ မြေနက်မြေသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် မြေနက်မြေအတွင်းသို့ ရန်သူများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာမည့် ဘေးကို သူတို့ မစိုးရိမ်ကြတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မွေးမြူရေးခြံသည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အလယ်အလတ်နှင့် အဆင့်မြင့် သားရဲများသည် ထိုက်ချင်း နတ်လေပြည် အစီအရင်အတွင်း လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည် ကျက်စားနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ရေငတ်လျှင် ကန်ထဲမှ သန့်စင်သော နတ်ရေစင်ကို သောက်ကြပြီး ဆာလောင်လျှင် ကျင့်ကြံစိုက်ပျိုးထားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို စားသုံးကြသဖြင့် သူတို့၏ ဘဝသည် နတ်ဗြဟ္မာများထက်ပင် သာလွန်နေပေသေးသည်။

အကယ်၍ လူမိုက်တစ်ယောက်ယောက်က ထိုက်ချင်း နတ်လေပြည် အစီအရင်အတွင်းသို့ နားမလည်ဘဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပါမူ ထိုသားရဲ တိရစ္ဆာန်များကို မြင်ရုံမျှဖြင့်တင် စိတ်ပျက်အားလျော့ သွားရပေလိမ့်မည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝမ်ချိုင်ကို စီးနင်းကာ ဒါချောင်၊ ရှောင်ချောင်တို့နှင့်အတူ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဆီသို့ တဟုန်ထိုး ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ချိုင်သည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးလွှားနိုင်သဖြင့် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးမည့် အချိန်အတွင်း၌ပင် မိုင်ပေါင်းများစွာ ခရီးကို ပြီးဆုံးစေခဲ့ရာ လေပြင်းဒဏ်ကြောင့် ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့၏ ဆံပင်များပင် နောက်သို့ လန်ထွက်ကုန်တော့သည်။

သူတို့ သုံးဦးသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တောင်ခြေရင်း၌ ရပ်တန့်ကာ တောင်ပေါ်သို့ ခြေလျင် တက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။

ဂိုဏ်းဝင်ပေါက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်နှစ်ဦးသည် ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ကို မြင်သောအခါ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စွာဖြင့် “ဒါချောင်မိန်းကလေး၊ ရှောင်ချောင်မိန်းကလေး၊ တစ်ခေါက် ပြန်လာကြပြန်ပြီပေါ့” ဟု နှုတ်ဆက်ကြသည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ နေကောင်းလား စီနီယာအကို” ဟု ရှောင်ချောင်က ပြုံးရွှင်စွာ တုံ့ပြန် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဒါချောင်ကမူ အပြုံးလေးတစ်ခုမျှသာ ပြသလိုက်၏။

ထိုအခိုက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော တပည့်နှစ်ဦးသည် ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့၏ နောက်ကွယ်မှ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ် သွားကြသည်။

ထိုမျက်နှာကို ဘယ်နေရာမှာ မြင်ဖူးပါလိမ့်ဟု အတွေးဝင်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းစောင့် တပည့်နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများသည် ရုတ်ချည်း ပြူးကျယ်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ပတ်သက်သော သမိုင်းကြောင်းများသည် သူတို့၏ အသိဉာဏ်ထဲသို့ လေမုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိုးဝင်လာတော့သည်။

“တစ္ဆေ... တစ္ဆေကြီးပါလား”

ဂိုဏ်းစောင့် တပည့်နှစ်ဦးသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ရင်း ဘေးသို့ လုယက် ပုန်းအောင်းကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မတတ်သာဘဲ ပြုံးလိုက်မိပြီး “ဂျူနီယာညီလေးတို့ရာ၊ ငါက တစ္ဆေမဟုတ်ပါဘူး၊ ငါက... အသက်ဘေးက လွတ်မြောက်လာခဲ့တာပါ” ဟု ရှင်းပြရတော့သည်။

သာမန်တပည့်များအနေဖြင့်မူ ဒုန်ဖန်းရှန့်မင် ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များကို သိရှိနိုင်စွမ်း မရှိကြသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော နာရေးအခမ်းအနား ကျင်းပပေးခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ဝိညာဉ်အတွက် စက္ကူငွေအိုးများကိုပင် မီးရှို့ပေးခဲ့ကြသည်ကိုသာ သူတို့ သိထားကြပေသည်။

“စီနီယာအကိုကြီးရာ၊ ကျွန်တော်တို့ဆီကို လာပြီး အာဃာတ မကျပါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ အကိုကြီးအတွက် စက္ကူငွေတွေတောင် အများကြီး ရှို့ပေးခဲ့တာပါ” ဟု တောင်ပန်ကွယ်မှ တပည့်နှစ်ဦးက ငိုမဲ့မဲ့ မျက်နှာများဖြင့် အသနားခံနေကြရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ကို အမြန် လျှောက်လှမ်းရန် အချက်ပြလိုက်ရတော့သည်။

ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဂိုဏ်းသားများသည် ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ကို ပြုံးရွှင်စွာ ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်ကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ ညီမနှစ်ဦးဖြစ်သော ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့သည်လည်း ဂိုဏ်းအတွင်း၌ အထူး အခွင့်အရေးများနှင့် နွေးထွေးသော ဆက်ဆံမှုကို ရရှိထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ကလည်း ရင်းနှီးစွာပင် ပြန်လည် နှုတ်ဆက်ကြသော်လည်း ဂိုဏ်းသားများက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌မူ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ အော်ဟစ် အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ဖြစ်ကုန်ကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ဂိုဏ်းပေါ်သို့ တက်လှမ်းလာသည်နှင့်အမျှ တောင်ပေါ်တစ်ခုလုံးသို့ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေပြီ။

စီနီယာအကိုကြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်သည် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး ယခင်က မိမိအပေါ် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခဲ့သူများကို ကံကြမ္မာ အလှည့်အပြောင်း လုပ်တော့မည်ဟူ၍ လူတိုင်းက ပြောဆိုနေကြသည်။

အိုင်ဖေးသည် ထိုသတင်းကို ကြားရသောအခါ တဟားဟား ရယ်မောရင်း ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ ယင်းက မိမိ၏ စီနီယာအကိုကြီး၏ ဝိညာဉ်မဟုတ်ဘဲ အကိုကြီး ကိုယ်တိုင် အသက်ထင်ရှား ပြန်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ အသေအချာ သိရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခြား နည်းလမ်းမရှိတော့သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ်ရင်ပြင်သို့ အမြန် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး အဓိကခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် အဓိကခန်းမ၌ သီတင်းသုံး ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ တပည့်ဖြစ်သူ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပါပြီ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် မျက်နှာတွင် အပြုံးများဖြင့် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး “ဟားဟား၊ မင်းလို လူမျိုးက ကံကောင်းတတ်ပြီး အဲဒီလို နေရာမျိုးမှာ အသက်မသေနိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ” ဟု ဆိုလေသည်။

ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်၏ ကျယ်လောင်လှသော ရယ်မောသံသည် ခန်းမတစ်ခုလုံး၌ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်အများအပြားသည် ရင်ပြင်တွင် ပိုမို စုရုံးလာကြပြီး အဓိကခန်းမအတွင်းသို့ စပ်စုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လူသားလော၊ တစ္ဆေလောဟူ၍ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြတော့သည်။