အခန်း (၁၆၉-၁၇၀)
Vol. 16 Ch. 169-170
အခန်း ၁၆၉- မြေခွေးမိစ္ဆာ’
နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင်။
ဧည့်ခန်းအတွင်း၌ ခုနစ်ယောက်သော မိသားစုဝင်များသည် နံနက်စာ သုံးဆောင်ရန် ထိုင်လိုက်ကြသည်။
လူစုံတုန်းမှာပင် ချန်အန်က သူ၏ ဇနီးသည်များကို လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။
“မနေ့ညက ကိုယ် မြေကမ္ဘာဂိုဏ်းဆီက သတင်းစကား ရခဲ့တယ်”
“မြေကမ္ဘာဂိုဏ်းက ပြောတာကတော့... နောက်ထပ် ခြောက်လအကြာမှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းခန်းမရဲ့ ဂိုဏ်းဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ရှိလိမ့်မယ်တဲ့။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကိုယ့်ကို အဲဒီကို လာပြီး ဖြေဆိုဖို့ သူတို့က အကြောင်းကြားထားတယ်”
“အကယ်၍ ကိုယ် စာမေးပွဲ အောင်မြင်ခဲ့ရင် မြေကမ္ဘာဂိုဏ်းကို တိုက်ရိုက်ဝင်နိုင်ပြီး ဆေးဖော်စပ်ခြင်းခန်းမရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”
ချန်အန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဆောင်ဟွာယင်း၊ ဂူရှင်းယွဲ့နှင့် ဝမ်ကျိယန်တို့ သုံးဦးစလုံးမှာ ရင်ထဲ၌ အလွန် ရင်းနှီးနေသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ပြိုင်တူ ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ တကယ့်ကို ရင်းနှီးလွန်းလှသည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်းထဲဝင်ဖို့ စာမေးပွဲ အရင်ဖြေရမယ်တဲ့လား။
ဒါက အရင်တုန်းက ဝါးရွက်တောအုပ်ထဲမှာ ရတနာဂေဟာထဲ ဝင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့စဉ်က လုပ်ငန်းစဉ်အတိုင်း အတိအကျပင် မဟုတ်ပါလော။
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်သောအခါ ဝမ်ကျိယန်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ယောက်ျား... အဲဒီမှာ လှည့်ကွက်တစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ် ထောင်ချောက်တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်မလားဟင်”
“ကိုယ်တော့ ထောင်ချောက်မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်တာပဲ”
ချန်အန်က သူ၏ အမြင်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
“မြေကမ္ဘာဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်းလေ။ ပြီးတော့ ဒီစာမေးပွဲက လူအများအပြား ဝင်ရောက်ဖြေဆိုကြမယ့် အများပြည်သူဆိုင်ရာ စာမေးပွဲအသွင်မျိုးလို့ ကြားရတယ်။ သီးသန့်စစ်ဆေးတာမျိုး မဟုတ်တဲ့အတွက် ထောင်ချောက်တွေ ဘာတွေ ရှိဖို့ မလွယ်ပါဘူး”
“ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့”
ဝမ်ကျိယန်က အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ယခင် ဝါးရွက်တောအုပ်တုန်းက ရတနာဂေဟာကြောင့် တစ်မိသားစုလုံး စိတ်ဒဏ်ရာ အတော်ရခဲ့ကြဖူးသည်။
ထိုအချိန်တုန်းက ဝါးရွက်တောအုပ်အတွင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် တစ်မိသားစုလုံးအနေဖြင့် ခိုလှုံခွင့်ရရန် ရတနာဂေဟာသို့ ဝင်ရောက်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ အလိမ်အညာ ခံခဲ့ရသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုအချိန်တွင် ချန်အန်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းမှာ မြင့်တက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့်သာ တော်တော့သည်။ မဟုတ်ပါက အကျိုးဆက်မှာ တွေးဝံ့စရာပင် ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
ထိုစဉ်က ရှန်းချင်းယီမှာ မိသားစုဝင် မဟုတ်သေးသဖြင့် သူတို့ ဘာဖြစ်လို့ ဤမျှအထိ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်ကို နားမလည်နိုင်ရှာပေ။
မြေကမ္ဘာဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်းပဲဥစ္စာ။ သူတို့ စီစဉ်တဲ့ စာမေးပွဲက ဘယ်လိုလုပ် အလိမ်အညာ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
ချန်အန်သည် ရှန်းချင်းယီ၏ မျက်နှာထက်က ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည့် အမူအရာကို မြင်သဖြင့် သူမအား ယခင်က အကြောင်းအရာများကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။
သူမသည် ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ ထမင်းစားပွဲကို ဗုန်းခနဲ မြည်အောင် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ဆိုတော့သည်။
“မိမိအာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး ကိုယ်ကျိုးရှာတာပဲ။ ရတနာဂေဟာက ဆရာလီကတော့ တကယ့်ကို သေထိုက်တဲ့လူပဲ!”
ထမင်းစားပွဲရှိ အခြားလူအားလုံးမှာ သူမ၏ ရုတ်တရက် စားပွဲရိုက်လိုက်သည့် အပြုအမူကြောင့် လန့်ဖျန့်သွားကြသည်။
အထူးသဖြင့် သမီးငယ်နှစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်လေးများပါ တုန်တက်သွားကြရှာသည်။
ထိုအထဲတွင်မှ သမီးငယ် ချန်ယိခဲ့မှာ နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ အော်ငိုရန် ပြင်တော့သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဘေးနားရှိ ဝမ်ကျိယန်က ချက်ချင်းပင် အကဲခတ်မိသွားပြီး ဇွန်းကို အလျင်အမြန် ကောက်ယူကာ ဆန်ပြုတ်တစ်ဇွန်းကို သမီးဖြစ်သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သဖြင့် ငိုသံထွက်မလာဘဲ ကြားဖြတ် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်းချင်းယီသည် သူမ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသွားကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူမသည် စိတ်ကို အမြန်ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး အားနာစရာကောင်းသော မျက်နှာပေးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“အားလုံးကို အားနာပါတယ်... ကျွန်မ ခုနက စိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့ပါ”
“ရပါတယ်... နောင်ကျရင်တော့ နည်းနည်း ပိုပြီး ဂရုစိုက်ပေါ့” ချန်အန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
ရှန်းချင်းယီသည် သူမ၏ ခံစားချက်များကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်လိုက်ရင်း မကျေမနပ်ဖြင့် ဆိုသည်။
“ရတနာဂေဟာက အဲဒီဆဆရာလီက တကယ့်ကို လူသားမဆန်လွန်းဘူး။ နောင်တစ်ချိန် ကျွန်မတဖကိလောကကို ပြန်ခွင့်ရတဲ့နေ့ကျရင် သူ့ကို ကိုယ်တိုင် သွားသတ်ပစ်မယ်”
ဆောင်ဟွာယင်းက ပြုံးလျက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“မမရှန်း... ညီမထင်တယ်၊ မမအနေနဲ့ အဲဒီအချိန်ကျရင် အခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
ရှန်းချင်းယီ အနည်းငယ် နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။
ဆောင်ဟွာယင်းက ပြုံးလျက် ရှင်းပြသည်။ “ရတနာဂေဟာက မန်နေဂျာလီကို အဲဒီနေ့ကတည်းက ယောက်ျားက သတ်ပစ်ခဲ့ပြီးပြီလေ”
“အဲဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့”
ရှန်းချင်းယီ ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရင်ထဲ၌ အလွန် စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိသွားတော့သည်။
ချန်အန်သည် ဤအရာကို သတိပြုမိပြီး ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားရသည်။
ဤရဲရင့်ပြတ်သားသည့် ဇနီးသည်မှာ တကယ့်ကို မကောင်းမှုကို အပြစ်ပေးခြင်းဟူသည့် စံနှုန်းကို အစမှအဆုံးအထိ တသွေမတိမ်း လိုက်နာသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် မကောင်းသောလူများကို လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ချေ။
မျှော်လင့်ရသည်မှာ နောင်တွင် မြေကမ္ဘာဂိုဏ်းသို့ ပြောင်းရွှေ့သည့်အခါ သူမအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းသိမ်းနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက အခြားလူများကို ရန်သူဖြစ်အောင် အလွယ်တကူ ဆွပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။
နေပါဦး... မဟုတ်သေးပါဘူး။
မြေကမ္ဘာဂိုဏ်းလို ဂိုဏ်းကြီးမျိုးမှာ ထိန်းသိမ်းရေးခန်းမလိုမျိုး ဌာန သေချာပေါက် ရှိရပေမည်။
အဲဒီအချိန်ကျရင် ရဲရင့်တဲ့ ဇနီးသည်ကို ထိန်းသိမ်းရေးခန်းမထဲ ဝင်ခွင့်ရအောင် အကြံထုတ်ပေးရင် ကောင်းမလား။
အဲဒီလိုဆိုရင် သူမရဲ့ မကောင်းမှုကို အပြစ်ပေးချင်တဲ့ စရိုက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ၊ ယခင်ဘဝတုန်းကလို မိသားစုအတွက်လည်း နောက်ကွယ်ကနေ အာဏာပါဝါ အကာအကွယ် ပေးထားနိုင်လိမ့်မည်။
ဒါက တကယ့်ကို တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် အကြံအစည်ပဲ မဟုတ်ပါလော။
ထိုသို့ တွေးမိပြီးနောက် ချန်အန်က သူ၏ ဇနီးသည်များကို ပြောလိုက်သည်။
“မြေကမ္ဘာဂိုဏ်းရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းခန်းမ စာမေးပွဲက အနည်းငယ် ခက်ခဲနိုင်တယ်။ အဆင့် ၃ ဆေးလုံးတွေကို ကိုယ် ဘယ်နှစ်မျိုးအထိ ဖော်စပ်တတ်လဲဆိုတဲ့ သတ်မှတ်ချက် ရှိနေနိုင်တယ်”
“ဒါကြောင့် နံနက်စာ စားပြီးရင် ကိုယ် အပြင်က ဈေးတန်းကိုသွားပြီး လေ့လာဖို့အတွက် အဆင့် ၃ ဆေးလုံးဖော်စပ်နည်း ဖော်မြူလာအချို့ ဝယ်လို့ရမလား သွားကြည့်ရမယ်”
သူ၏ ဇနီးသည်များက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နားလည်ကြောင်း ပြိုင်တူ ပြောကြသည်။ ထို့ပြင် ချန်အန်အား အပြင်သွားသည့်အခါ ဂရုစိုက်ရန်နှင့် အကယ်၍ ကိစ္စရှိ၍ နောက်ကျမည်ဆိုပါက အသံလွှင့်အဆောင်လက်ဖွဲ့မှတစ်ဆင့် အကြောင်းကြားရန် မှာကြားကြသည်။
သူတို့ စကားပြောနေကြစဉ်မှာပင်၊ နံနက်စာ စားပြီးနောက် သမီးငယ်ဖြစ်သူ ချန်ယိခဲ့သည် ကုလားထိုင်ပေါ်မှ အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် တွားဆင်းလာခဲ့သည်။
သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ လှမ်းဖက်လိုက်ရင်း မျက်နှာလေးကို အသာမော့ကာ သူမနှင့်အတူ ဒန်းစီးတမ်းကစားပေးရန် တောင်းဆိုတော့သည်။
သို့သော်လည်း ချန်အန်မှာ ဇနီးသည်များနှင့် စကားပြောကောင်းနေသဖြင့် မတော်တဆ သမီးငယ်လေးကို ဂရုမစိုက်မိဘဲ ထားလိုက်မိသည်။
သမီးငယ်လေးမှာ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း ဖခင်ဖြစ်သူက သူမကို လှည့်မကြည့်သည်ကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် လောဆော်လာရှာသည်။
စိတ်စောသွားသည့်အရှိန်ဖြင့် သူမသည် ရုတ်တရက် အဆုတ်ကွဲမတတ် အားရပါးရ အော်ဟစ်လိုက်လေတော့သည်။
“ဖေဖေ”
“သမီး... ဒန်းစီးချင်တယ်!”
“ဒန်း... စီး... မယ်”
သမီးငယ်လေး၏ အော်သံမှာ မည်မျှအထိ ကျယ်လောင်သနည်းဆိုလျှင် ဧည့်ခန်းအတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ နားစည်များပင် အုန်းအုန်းမြည်သွားရသည်။
ဒါ... ဒါက ဘာလဲ။
ချန်ယိခဲ့လေး စကားပြောတတ်သွားပြီလား။
လူတိုင်းမှာ အံ့ဩမှင်သက်သွားကြပြီး ချက်ချင်းကြီး အသိပြန်မဝင်နိုင်ကြသေးချေ။
ချန်ယိခဲ့လေးက ထပ်မံ၍ အားရပါးရ အော်ဟစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ “သမီး ဒန်းစီးချင်တယ်”
ထိုအခါမှသာ လူတိုင်း အိပ်မက်မှ နိုးထလာသကဲ့သို့ သတိဝင်လာကြပြီး၊ ကလေးငယ် ချန်ယိခဲ့လေး တကယ်ပဲ စကားစတင်ပြောတတ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။
၎င်းမှာ အနည်းငယ် လျှာလေးသံ ပေါက်နေပြီး အသံထွက်မှာ သိပ်မမှန်သေးရုံမျှသာ ရှိသည်။
“ချန်ယိခဲ့လေး... သမီးလေးက တကယ်ပဲ စကားပြောတတ်သွားပြီပဲ!”
“အမေ အရင်က သမီးလေးကို အထင်မှားခဲ့မိတယ်။ တကယ်တော့ သမီးလေးက လုံးဝ မအပါဘူး၊ သိပ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ကလေးလေးပဲ!”
ဝမ်ကျိယန် အသိဝင်လာသည့်အခါ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ သူမသည် သူမ၏ ပေါတောတော သမီးငယ်လေးကို ပွေ့ဖက်ကာ ရွှတ်ခနဲ မြည်အောင် တရစပ် နမ်းရှိုက်ရင်း အလွန် ပျော်ရွှင်နေရှာသည်။
သူမ၏ ယခင်သမီးဖြစ်သူမှာ ငိုခြင်း၊ ရယ်ခြင်းနှင့် အသံဗလံအချို့ ပြုလုပ်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားအသံများ မထွက်နိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ တစ်ချိန်က သူမအနေဖြင့် သမီးလေးမှာ ဉာဏ်ရည်အနည်းငယ် နိမ့်ပါးနေမလားဟု စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးသည်။
ယခုမူ သူမသည် အသက်တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးမီအချိန်မှာပင် စကားပြောတတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ပြည့်စုံသော စာကြောင်းတစ်ခုကိုပါ သီကုံးပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည်။
သူမ စကားသင်ယူသည့် နှုန်းမှာ သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူ ချန်ယုကျန်းထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်နေသေးသည်။
ငါ့ရဲ့ သမီးလေး ချန်ယိခဲ့က စာပေကော သိုင်းပညာပါ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်လေးပဲ..
ဝမ်ကျိယန် ပိုတွေးလေ ပိုပျော်လေဖြစ်ကာ မျက်နှာထက်က အပြုံးများမှာ မပြတ်နိုင်တော့ချေ။
အခြားသော ဇနီးသည် သုံးဦးမှာလည်း ချန်ယိခဲ့လေး မည်သည့်အကြောင်းရင်းမှမရှိဘဲ စကားပြောတတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် စိတ်ဝင်စားမှုများဖြင့် သူမအား ဝိုင်းဝန်းကျီစယ်ကြတော့သည်။
သူတို့က သမီးလေးအား ဖေဖေ၊ မေမေ၊ မိခင်ရှန်း၊ မိခင်ဂူ၊ မိခင်ဆောင်နှင့် အစ်မကြီး ဟူ၍ လိုက်လံ နှုတ်ဆက်ခိုင်းကြသည်။
သို့သော်လည်း ကလေးငယ် ချန်ယိခဲ့လေးကမူ သူတို့ကို လုံးဝ အဖက်မလုပ်ချေ။ သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူ ချန်အန်ကိုသာ စိုက်ကြည့်ရင်း ဆက်တိုက် အော်ဟစ်နေတော့သည်။
“ဖေဖေ!”
“သမီး... ဒန်းစီးမယ်”
“သမီး... ဆော့ချင်တယ်”
သူမ၏ အသံမှာ အလွန် ကျယ်လောင်လှပေသည်။
အကယ်၍ လိုဏ်ခေါင်းအတွင်း၌ အသံလုံဝင်္ကပါသာ မရှိပါက ဤအသံမှာ မီတာတစ်ထောင်အကွာအဝေးအထိ ပျံ့လွင့်သွားနိုင်လောက်သည်။
သူမသည် မွေးရာပါ သွေးစွမ်းအင်အကန့်အသတ်မရှိ ပြည့်နှက်နေသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ပါရမီအကြောင်းကိုမူ ထွေထွေထူးထူး ပြောနေစရာ မလိုတော့ချေ။
စိတ်မကောင်းစရာမှာမူ ချန်အန်၏ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးမှာ သူ၏မျက်မှောက်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသည့် စနစ်၏ အကြောင်းကြားစာဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့်၊ သူသည် သမီးငယ်လေး၏ အော်ဟစ်သံကို အလိုအလျောက် ပိတ်ဆို့ထားမိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
[သင့်သမီးဖြစ်သူ ချန်ယိခဲ့သည် စကားစတင်ပြောတတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သင့်အား ထိပ်တန်းသိုင်းပညာ ‘မိစ္ဆာနဂါးဟောက်သံ’အား ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်သည်။]
[မိစ္ဆာနဂါးဟောက်သံ- ဤသိုင်းပညာသည် ‘ခြင်္သေ့ဟောက်သံ’၏ အဆင့်မြင့်ဗားရှင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုသည့်အခါ အသံလှိုင်းများကို အသုံးပြု၍ ပစ်မှတ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခဲသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု သိုင်းပညာဖြစ်သည်။]
[မိစ္ဆာနဂါးဟောက်သံ- အခြေခံအဆင့် ၁%]
“ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင်... ဒါက ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုသိုင်းပညာပဲ မဟုတ်လား”
ယခုအခါ သူသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာ နက်ရှိုင်းရုံတင်မက၊ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း မြင့်မားရုံတင်မကဘဲ၊ တတ်မြောက်ထားသည့် သိုင်းပညာမျိုးစုံမှာလည်း ပိုမိုများပြားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ မူလက သာမန်မျှသာရှိသော အစွမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရွယ်တူချင်းကြား၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသည် ပိုမိုအားနည်းသော ရွှေအမြုတေအဆင့်လတ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင်၊ သူသည် မိမိထက် အဆင့်မြင့်သော ရန်သူကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ခံစားမိသည်။
“ဖေဖေ... သမီး ဒန်းစီးချင်တယ်”
ချန်အိခေါလေးသည် မည်သည့်အချိန်က မိခင်ဖြစ်သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းထွက်လာခဲ့သည်မသိဘဲ၊ ဖခင်ဖြစ်သူအနားသို့ ထပ်မံလျှောက်လာကာ သူ၏ ပေါင်ကို ဖက်တွယ်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။
ဤအကြိမ်တွင်မူ ချန်အန် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူက ပြုံးလျက် သမီးငယ်လေးကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခြေထောက်ကို ချိတ်ကာ သူမအား မိမိ၏ ခြေဖမိုးထက်တွင် တင်လိုက်ပြီး၊ သူမ ဖြစ်ချင်သည့်ဆန္ဒအတိုင်း အထက်အောက် လှုပ်ရှားပေးကာ ဒန်းစီးတမ်း ကစားပေးလိုက်တော့သည်။
[သင်သည် သမီးဖြစ်သူ ချန်ယိခဲ့နှင့် ဒန်းစီးတမ်း ကစားပေးခဲ့သည်။ ဖခင်နှင့် သမီးအကြား သံယောဇဉ် +၁။]
“တကယ် ပေါတောတော သမီးလေးပဲ”
ချန်အန်သည် မိမိ၏ ခြေဖမိုးထက်တွင် ထိုင်နေသော သမီးငယ်လေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ မျက်နှာထက်တွင် ဖခင်အိုကြီးတစ်ဦး၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်၊ ထမင်းစားပွဲကို သိမ်းဆည်းပြီးသွားခဲ့သည်။
သူ၏ ဇနီးသည် လေးဦးနှင့် သမီးကြီးတို့မှာ စကားစတင်ပြောတတ်ခါစ ချန်ယိခဲ့လေးကို ဝိုင်းဝန်းကျီစယ်နေကြဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့ အလွန် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။
ချန်အန်ကမူ သူသည် အဆင့် ၃ ဆေးလုံးဖော်စပ်နည်း ဖော်မြူလာများ ဝယ်ယူရန်အတွက် မိုးမခလမ်းတန်းသို့ သွားတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း လူတိုင်းမှာ ချန်ယိခဲ့လေးကို ကျီစယ်ရုံဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသဖြင့် သူ့ကို လှည့်ကြည့်ရန်ပင် အချိန်မရှိကြချေ။
ဇနီးသည်များက ပြီးစလွယ်ပင် ဆိုကြသည်။ “အင်း... အင်း... သိပြီ။ အသွားအပြန် ဂရုစိုက်ပြီး မြန်မြန်ပြန်လာခဲ့နော်” ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ့ကို လုံးဝ ပစ်ထားလိုက်ကြတော့သည်။
ချန်အန် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။
စကားပြောတတ်တဲ့ သမီးလေး/ညီမလေး ရသွားတာနဲ့ ခင်ပွန်း/ဖခင်ကို မေ့ပစ်လိုက်ကြတာ... ဒါက တကယ်ကို လွန်လွန်းပါတယ်ဟူ၍။
သူသည် ခေါင်းခါလျက် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
ချန်အန်သည် လိုဏ်ခေါင်းထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ဓားပျံစီးကာ မိုးမခလမ်းတန်းရှိ ချင်မိသားစု ကုန်သွယ်ရေးဆီဆီသို့ ပျံသန်းခဲ့တော့သည်။
နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်။
မိုးမခလမ်းတန်းရှိ ချင်မိသားစု ကုန်သွယ်ရေး၌ ဖြစ်သည်။
ချန်အန်သည် ဓားပျံပေါ်မှ ဆင်းသက်လိုက်သည့်အခါ မူလက အဆင့်မြင့်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ချင်မိသားစု ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီကြီးမှာ ယခုအခါ အလွန်အမင်း ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
လူတစ်ယောက်မှ မရှိချေ။
မျက်စိပသာဒဖြစ်စေမည့် ကုန်ပစ္စည်းမျိုးစုံလည်း မရှိတော့ချေ။
ဘာမျှမရှိဘဲ လုံးဝ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။
သူ အလွန် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်မုန့်များ သီးသန့်ရောင်းချသည့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဆိုင်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ ဆိုင်ရှင်အား ဝိညာဉ်မုန့်အချို့ အားပေးလိုက်ရင်း၊ ချင်မိသားစု ကုန်သွယ်ရေးတွတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ထိုအခါမှသာ ချင်မိသားစုသည် ရွှီကူန်းဂိုဏ်းနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရသည်။
ထိုနေ့က ရွှီကူန်းဂိုဏ်းမှ လူများသည် ချင်မိသားစု ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ပြဿနာများအတွက် မိုးမခလမ်းတန်းသို့ လာရောက် မေးမြန်းခဲ့ကြပြီး၊ အဆုံးသတ်တွင် လူတိုင်း သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။
ရွှီကူန်းဂိုဏ်းမှ လူများသည် ဤသတင်းကို ရရှိပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လူလွှတ်ကာ ဤချင်မိသားစု ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုမျှတင်မကဘဲ သူတို့သည် ချင်မိသားစုတစ်ခုလုံးကိုပါ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ကြသည်။
ထိုနေ့မှစ၍ ရွှေအမြုတေအဆင့်မိသားစုဖြစ်သော ချင်မိသားစုသည် တောအုပ်နီ၏ သမိုင်းစာမျက်နှာတစ်ခုအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရလေပြီ။
ချန်အန် ဤအကြောင်းကို ကြားရသောအခါ သက်ပြင်းချမိလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ဓားပျံစီးကာ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး အဆင့် ၃ ဆေးလုံးဖော်မြူလာများ ဝယ်ယူရန်အတွက် အခြားသော ဈေးတန်းများဆီသို့ သွားရောက် ရှာဖွေတော့သည်။
မိနစ်တစ်ဆယ်ကျော် ကြာပြီးနောက်။
မိုင်နှစ်ဆယ်ကျော်အကွာအဝေးရှိ ဈေးတန်းတစ်ခုအတွင်း၌၊ ချန်အန်သည် ချင်မိသားစု ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီထက် မနိမ့်ပါးဘဲ အမှန်တကယ်တွင်မူ ပိုမိုကြီးမားလှသည့် ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ဒေသခံ ရွှေအမြုတေအဆင့်မိသားစုတစ်ခုက ဖွင့်လှစ်ထားသည့် ကုန်သွယ်ရေးဖြဖြစ်သည်။
ယဲ့မိသားစုက ဖွင့်လှစ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ယဲ့မိသားစု ကုန်သွယ်ရေးဟုဟု ခေါ်တွင်သည်။
ချန်အန်သည် ယခင်က ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းများများစွာသို့ သွားရောက်ဖူးသဖြင့် ယခုအခါ ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းများနှနှင့်ပတ်သက်၍ ထူးခြားဆန်းသစ်မှု မရှိတော့ချေ။
ထို့ကြောင့် သူ ယခု ဝင်ရောက်လာသည့်အခါတွင်မူ စကားအပိုမပြောဘဲ အဆင့် ၃ ဆေးလုံးဖော်စပ်နည်း ဖော်မြူလာများ ဝယ်ယူချင်ကြောင်း တိုက်ရိုက်ပင် ပြောဆိုလိုက်ပြီး၊ အတွင်းရှိ ဆိုင်တာဝန်ခံအား ၎င်းတို့ထံတွင် ရှိသမျှကို မိတ်ဆက်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။
မည်သည့် အဆင့် ၃ ဆေးလုံးဖော်မြူလာများ ရှိသလဲနှင့် ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ဈေးနှုန်းများကို ရိုးရှင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ပြီးနောက်၊
ချန်အန်သည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ဈေးနှုန်းများကို စတင် စကားပြောတော့သည်။
ဈေးနှုန်းကို ထပ်မံ လျှော့ချ၍ မရတော့သည့်အခါ သူသည် အခြားသော ဈေး
ဈေးတန်းများသို့ သွားရောက်ကာ ကုန်ပစ္စည်းများကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် ဈေးအသက်သာဆုံးဖြစ်သည့် လုမိသားစု ကုန်သွယ်ရေးကို ရွေးချယ်ကာ ထိုကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီထံမှ အဆင့် ၃ ဆေးလုံးဖော်မြူလာ စုစုပေါင်း ငါးမျိုးကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။
သူသည် စုစုပေါင်း အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ခန့် သုံးစွဲခဲ့ရသည်။
၎င်းတို့ကို ဝယ်ယူသည့်အချိန်တွင် ချန်အန်၏ လက်ထဲ၌ ငွေကြေးအလုံအလောက် မရှိခဲ့ချေ။
သူသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲရှိ ပစ္စည်းများစွာကို ရောင်းချပြီးမှသာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ကို မနည်း စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ ရင်ထဲ၌ အတော်လေး နှမြောတသ ဖြစ်မိသွားသည်။
သို့သော်လည်း နောက်ထပ် ခြောက်လအကြာတွင် မြေကမ္ဘာဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်မည့် ကိစ္စကို တွေးမိသည့်အခါ...
သူ မည်မျှပင် သုံးစွဲရပါစေ၊ ၎င်းမှာ ထိုက်တန်လှပေသည်။
ဖော်မြူလာများကို ဝယ်ယူပြီးနောက် ချန်အန်သည် ဆက်လက် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ မကြာမီပင် ဓားပျံစီးကာ အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့တော့သည်။
သူသည် မိုးမခလမ်းတန်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မိုင် ၃၀ ကျော်အကွာအဝေးရှိ တောအုပ်တစ်ခုအပေါ်မှ ပျံသန်းခဲ့စဉ်၊
မီတာတစ်ထောင်အမြင့် ကောင်းကင်ယံထက်၌။
ရုတ်တရက်၊ ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ စွမ်းအင်အတားအဆီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး သူ ပျံသန်းမည့် လမ်းကြောင်းကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။
ချန်အန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ချက်ချင်းပင် ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ၊ မိုင်အနည်းငယ်အတွင်းရှိ နယ်မြေအားလုံးကို သူ၏ အာရုံခံစားမှုအတွင်းသို့ သွတ်သွင်းလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူ ဘာမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။
ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။
ချန်အန် ဝေခွဲမရဖြစ်နေစဉ်မှာပင်၊ ဝေးလံသော ကောင်းကင်ယံထက်မှ မိစ္ဆာငှက်တစ်ကောင်သည် ရုတ်တရက် ပျံသန်းလာခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ ကျောပေါ်တွင် အလွန် ရင်းနှီးနေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု မတ်မတ်ရပ်နေခဲ့သည်။
ချန်အန် အသေအချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ... ၎င်းမှာ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီး၊ မြေခွေးမိစ္ဆာမပင် ဖြစ်နေတော့သည်။
....................................................
အခန်း ၁၇၀- ‘ထွက်ပြေးခြင်း’
“သခင်လေး... ကျွန်မတို့ မတွေ့ရတာ နှစ်ရက်တောင် ရှိသွားပြီပဲ။ ရှင့်ကို တကယ် လွမ်းနေခဲ့တာ”
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် အတောင်ပံအစုံ ဖြန့်ကျက်ထားသော မိစ္ဆာငှက်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ကျော့ရှင်းစွာ မတ်မတ်ရပ်နေသည်။ သူမ၏ ဆံနွယ်များနှင့် ဝတ်စုံစများသည် လေညင်းနှင့်အတူ နောက်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း လွင့်မျောနေ၏။
သူမ၏ အနေအထားမှာ ဤလောကီလောကနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ မြင့်မြတ်လွန်းလှသဖြင့် ဖူးမြင်ရသူတိုင်းကို ရင်သပ်ရှုမော ဖြစ်စေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရမ္မက်ဇောကိုလည်း နှိုးဆွပေးနေသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မိစ္ဆာငှက်ကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ပန်းရောင်နှလုံးသားပုံရိပ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်း၏ အမူအရာမှာ တုံးအအနှင့် အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ ညှို့ဓာတ်အောက်တွင် လုံးဝ ကျရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
ချန်အန်ပင် မနာလိုဖြစ်မိသွားသည်။
ဤမြေခွေးမိစ္ဆာ၏ ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်စွမ်းမှာ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။
ရန်သူကို မိတ်ဆွေအဖြစ်သို့ပင် အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်လောက်သည်အထိ အစွမ်းထက်လှပေသည်။
မဟုတ်သေးပါ... ရန်သူကို ကျွန်တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခြင်းဟု ဆိုလျှင် ပို၍ မှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။
‘ငါ့မှာသာ သူတော်စင်ကျင့်စဥ်သာမရှိရင်... ငါလည်း ဒီမိစ္ဆာငှက်လိုပဲ သူမရဲ့ ခြေဖဝါးအောက်မှာ နင်းချေခံရပြီး ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ် ဖြစ်သွားမှာ အသေအချာပဲ’ ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။
ချန်အန်သည် စိတ်အကြံတစ်ခုဖြင့် စိန္တေယျကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ရာ၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူတော်စင်အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ရမ္မက်ဆန္ဒများကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်လိုက်သဖြင့် မည်သည့် ညှို့ဓာတ်ကမျှ သူ့ကို တုန်လှုပ်စေခြင်း ငှာ မစွမ်းနိုင်တော့ချေ။
သူသည် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို အလျင်စလို တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဒီအတားအဆီးက ဘာဝင်္ကပါမျိုးလဲ”
“ဒါက ဝင်္ကပါမဟုတ်ပါဘူး။ ၎င်းက ‘ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ အကျဉ်းထောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့’လို့ ခေါ်တဲ့ အဆင့် ၃ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုပါ။ အခြေတည်ဝိဉာဥ်အောက်မှာရှိတဲ့ ဘယ်သူမဆို ဒီထဲကနေ ထွက်ပြေးဖို့ စိတ်မကူးနဲ့တော့”
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူမသည်လည်း ချန်အန်ကို အလျင်စလို တိုက်ခိုက်ရန် မရည်ရွယ်သေးပေ။
သူမ၏ အမြင်တွင် ချန်အန်မှာ သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲက ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ့တွင် အတောင်ပံများ ရှိနေလျှင်ပင် ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် မလွယ်ကူတော့ချေ။
ချန်အန်က ခေါင်းခါလျက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“မြေခွေးနတ်သမီးရယ်... မင်းက ဒီလောက်လည်း လှပပြီး ချမ်းသာတယ်၊ မှော်ရတနာတွေလည်း အများကြီး ရှိတာပဲ။ ဒီလောကကြီးမှာ ရုပ်ချောတဲ့ အမျိုးသားကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရှိနေတာကို မင်း လက်ညှိုးတစ်ချက် တောက်လိုက်ရုံနဲ့ ရနိုင်ရဲ့သားနဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ စွဲစွဲမြဲမြဲ မျက်စိကျနေရတာလဲ”
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
ထို့နောက် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ခတ်စေနိုင်လောက်သော လှပသည့် မျက်ဝန်းအစုံမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး သဘောကျနှစ်ခြိုက်စွာဖြင့် ဆိုတော့သည်။
“ရှင့်မျက်လုံးထဲမှာ ကျွန်မက ဒီလောက်အထိ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေမှတော့ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်မဆီမှာ အရှုံးမပေးတာလဲဟင်”
“သခင်လေး... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက ကျွန်မ ပေါ့ဆသွားခဲ့မိတယ်။ ဒီနေ့တော့ ရှင့်ရဲ့ ရုန်းကန်မှုတွေကို ကန့်သတ်နိုင်ဖို့ အကာအကွယ် မှော်ရတနာတွေနဲ့ ချုပ်နှောင်ခြင်း မှော်ရတနာမျိုးစုံကို ပိုပြီး ပြင်ဆင်လာခဲ့တာမို့လို့ ရှင် ဘယ်လိုမှ ထွက်ပြေးနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး”
“နောင်ကျရင် ရှင်က ကျွန်မရဲ့ အချစ်တော်လေးဖြစ်လာမှာမို့လို့... ဒီနေ့ ရှင့်ကို အညံ့ခံပြီး ကျွန်မကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ပေးပါ့မယ်။ ဒါမှ ရှင်လည်း ရိုက်နှက်နှိပ်စက်ခံရတဲ့ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေကို ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ”
သူမ ထိုသို့ပြောဆိုရင်း၊ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် ခြေဖောက်အောက်ရှိ မိစ္ဆာငှက်ကြီးကို ထိန်းချုပ်ကာ အနည်းငယ် အထက်သို့ ပျံသန်းလိုက်ပြီး ချန်အန်၏ ဦးခေါင်းထက်နားသို့ ရောက်ရှိစေကာ၊ သူ့အား အထက်စီးမှနေ၍ ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့သည်။
အချစ်တော်လေး သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရမယ်
ချန်အန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း။ “ဟက်... မင်းက ငါ့ရဲ့ သခင်ဖြစ်ဖို့ တန်လို့လား”
သူ့စကား ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူသည် ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ဓားပျံကို ချက်ချင်းပင် ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်အကြံတစ်ခုဖြင့် အရိပ်သတ်ဖြတ်ခြင်းအတတ်’ကို အသုံးပြုကာ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ နောက်ကွယ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုးနှက်ခြင်းလက်သီး’ကို အသုံးပြု၍ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ သွယ်လျသော ကျောပြင်ထက်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။
ဤလက်သီးချက်မှာ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လှပေသည်
မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် လေထုနှင့် ပွတ်တိုက်မိကာ လေထုအက်ကွဲသံပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ နှလုံးသားနေရာပင် ဖြစ်သည်!
သူ၏ လက်သီးချက်သာ ထိမှန်သွားပါက ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားရမည်မှာ အသေအချာပင်။
သို့သော် လက်သီးချက်သည် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ နှလုံးသားအနီး ကျောပြင်ထက်သို့ ကျရောက်သွားသည့်အခါ၊ ၎င်းမှာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။
“ဒါလည်း ပုံရိပ်ယောင်ပဲလား”
ချန်အန်သည် မည်သည့် အမူအရာမျှ မပြဘဲ အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားခြင်းလည်း မရှိချေ။
သူသည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
သူသည် သိုင်းပညာမျိုးစုံ တတ်မြောက်ထားသော်လည်း (ညှို့ဓာတ်ကို ပိတ်ဆို့နိုင်သော သူတော်စင်ကျင့်စဉ်’၊ မည်သည့် ကာကွယ်ရေးကိုမဆို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အစစ်အမှန်လက်သီး’၊ ရန်သူ့အနားသို့ ချက်ချင်း ကပ်နိုင်သော အရိပ်သတ်ဖြတ်ခြင်းအတတ်’ စသည်တို့ ရှိသော်လည်း) ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ကိုမူ သူ ဘာမျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။
“သခင်လေး... ရှင်ကတော့ တကယ့်ကို အခြေအနေမှန်ကို မမြင်မချင်း အရှုံးမပေးချင်တဲ့လူပဲနော်”
သူ့နောက်ကွယ်မှနေ၍ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ ညှို့ဓာတ်ပြည့်နှက်နေသော အသံလေးက တိုးညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
ချန်အန်က စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ အရိပ်သတ်ဖြတ်ခြင်းအတတ်’ ကို ထပ်မံအသုံးပြုကာ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ နောက်ကွယ်သို့ တစ်ဖန် ရောက်ရှိသွားပြီး ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကမူ စွဲမက်ဖွယ် ပြုံးလျက် ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုချေ။ သူမသည် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ခြင်းခံရကာ လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြန်သည်။
“ဒါလည်း ပုံရိပ်ယောင်ပဲ”
ချန်အန်၏ ရင်ထဲ၌ လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိချေ။ သူသည် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး ပေါ်လာသရွေ့၊ သူမသည် စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်စေ၊ ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်စေ... သူကမူ အရိပ်သတ်ဖြတ်ခြင်းအတတ်’ ကို အသုံးပြုကာ အနားသို့ ကပ်၍သာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။
“သခင်လေးက တကယ်ကို ဇွဲကောင်းတာပဲ”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အဲဒါကို မမုန်းပါဘူး”
“အမှန်အတိုင်းပြောရရင်... အဲဒီလိုစရိုက်မျိုးကို သဘောတောင် ကျမိသေးတယ်”
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် တစ်ချိန်လုံး မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားပြီး၊ ကြောင်တစ်ကောင်က ကြွက်တစ်ကောင်ကို စနောက်ကျီစယ်နေသကဲ့သို့ မာန်တက်နေသော အမူအရာကို ပြသနေရာ... လူတစ်ယောက်အား အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စေနိုင်လောက်သည်။
သို့သော်လည်း ချန်အန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ လုံးဝ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိချေ။
သူသည် လက်သီးကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်ပြီး အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်ပြန်သည်။
ဤအကြိမ်တွင်မူ သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးမဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာငှက်ကြီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ငှက်ကြီး၏ ကျောပြင်ထက်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ချက်ချင်းပင်! ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်!
ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ဧရာမ မိစ္ဆာငှက်ကြီးမှာ အော်ဟစ်ညည်းတွားခွင့်ပင် မရလိုက်ဘဲ၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချန်အန်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံထက်မှ အောက်သို့ လိမ့်ဆင်းကျသွားတော့သည်။
ချန်အန်သည် အနေအထားကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ စိတ်အကြံတစ်ခုဖြင့် မိစ္ဆာငှက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မိစ္ဆာအမြုတေကို စုပ်ယူကာ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ဓားပျံကို အလျင်အမြန် ပြန်ထုတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။
ကောင်းကင်ယံထက်တွင်မူ သူ၏ အစွမ်းအပြည့်အဝကို ထုတ်သုံးရန် မလွယ်ကူလှချေ။ မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ သူ လှုပ်ရှားရုန်းကန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ပိုမိုများပြားလှပေသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မိစ္ဆာငှက်ကြီး၏ ကျောပေါ်မှ ဆင်းသက်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သော ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ နောက်ကွယ်ရှိ မြေခွေးအမြီးကိုးချောင်းကို ကျော့ရှင်းစွာ ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး၊ လူ့လောကထဲသို့ ဆင်းသက်လာသည့် အလှနတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်း လွင့်မျောဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
မြေပြင်ပေါ်သို့ အရင်ဆုံး ဆင်းသက်နှင့်ပြီးသားဖြစ်သော ချန်အန်သည် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ တစ်ခဏမျှ စိတ်လွင့်သွားမိသည်။
သူမသည် တကယ့်ကို လှပလွန်းလှပေသည်။
စိတ်မကောင်းစရာမှာမူ... သူမသည် လူသားတို့၏ စွမ်းအင်ရည်ကို စုပ်ယူတတ်သည့် မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ကောင်သာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။
အကယ်၍ သူမနှင့်သာ ထိတွေ့မိပါက၊ ၎င်းမှာ ယခင်ဘဝတုန်းက စွဲလမ်းတတ်သည့် မူးယစ်ဆေးဝါးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး စွမ်းအင်များ ခမ်းခြောက်သွားကာ ပျက်စီးသွားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ခြောက်သွေ့ပုပ်ပွနေသော သစ်သားတုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။
အဆုံးသတ်တွင်မူ စိတ်ဓာတ်များ ပျက်ပြားသွားကာ ခန္ဓာကိုယ် ပုပ်သိုးသွားပြီး ဘဝနိဂုံးချုပ်သွားရပေလိမ့်မည်...
......................................