အခန်း (၆၀၃-၆၀၄)

အခန်း ၆၀၃ - ကံကြမ္မာ အရှိန်အဟုန် မြင့်တက်လာခြင်း၊ သားရဲတစ်သောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၌ တစ်နှစ်အကြာ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျန်းဖန်သည် သူ၏ဝိညာဉ်က မူလသံလိုက် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးပုတီးစေ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဤအဆင့်နိမ့် ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ရတနာ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ သတင်းအချက်အလက် အမြောက်အမြားကို သူ လက်ခံရရှိလိုက်သည်။

သူ့အတွက်မူ ဤသည်မှာ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ယခင်က ရတနာပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် သန့်စင်ဖန်တီးခဲ့ဖူးပြီးဖြစ်ရာ၊ မူလသံလိုက် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးပုတီးစေ့မှာလည်း ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုအပါအဝင် သက်သက်သာ ဖြစ်၏။

သို့သော် မူလသံလိုက် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးပုတီးစေ့၏ ရတနာဝိညာဉ်အတွက်မူ ၎င်းသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါ... ငါ တကယ်ကြီး အတင်းအဓမ္မ သန့်စင်ခံလိုက်ရတာလား။"

"ဒါကို ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ။ ဘယ်လို နည်းလမ်းကို အသုံးပြုသွားတာလဲ။"

မူလသံလိုက် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးပုတီးစေ့သည် ရုတ်တရက် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိအောင် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

၎င်းရှေ့ရှိ ဤလူသား ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူ၏ လွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ၎င်းသည် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

၎င်း၏ သေချေရှင်ချေ အခြေအနေသည် တစ်ဖက်လူ၏ သနားကြင်နာမှုအောက်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

၎င်းမှာ ပိုမိုမြင့်မားသော အတိုင်းအတာတစ်ခုမှ စွမ်းအားတစ်ရပ်က သန့်စင်ဖန်တီးခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို မခုခံနိုင်အောင် တားဆီးထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤသည်က ၎င်းကို အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေခဲ့၏။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိအောင်ပင် ၎င်းရှေ့ရှိ ဤလူသား ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူသည် သာမန် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မဟုတ်ချေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် အနီးအနားရှိ မူလအင်းစုတ်တံ၊ မိစ္ဆာတုန်ခါမှု ခေါင်းလောင်းနှင့် အသွင်သောင်းပြောင်း ဆေးမီးဖိုတို့သည် ဆွံ့အသွားခဲ့ကြသည်၊ သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ဖြစ်သည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ဖြစ်၏။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုကို ဤမျှ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ သန့်စင်ဖန်တီးလိုက်ခြင်းက သူတို့အတွက် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူတို့၏ အတွေ့အကြုံများအရ ဤသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိအောင် အံ့ဖွယ်အရာတစ်ခုဖြစ်၏။ ၎င်းကို မည်ကဲ့သို့ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို သူတို့ လုံးဝ မသိရှိကြချေ။

ဝုန်း ဒိုင်း~~

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ကျန်းဖန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို မူလသံလိုက် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးပုတီးစေ့အတွင်းသို့ ဖြည့်သွင်းလိုက်ပြီး၊ ဤအဆင့်နိမ့် ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ရတနာ၏ စွမ်းအားကို ချက်ချင်း သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေလိုက်၏။

သူ့ကို ဗဟိုပြု၍ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မူလသံလိုက်နယ်ပယ် တစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး၊ သံလိုက်စက်ကွင်းကို နှောင့်ယှက်ကာ ဤဧရိယာရှိ ဆွဲငင်အားကို ဆယ်ဆမက သို့မဟုတ် ရာနှင့်ချီ၍ပင် မြင့်တက်သွားစေခဲ့သည်။

ဖိအားများအောက်တွင် မြေပြင်သည် ချက်ချင်း ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး ဧရာမ တွင်းကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ သိပ်သည်းသော တိမ်မည်းကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး နတ်ဘုရား မိုးကြိုးသွားများသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာကာ၊ လျှပ်စီးလက်ခြင်း၊ မိုးခြိမ်းခြင်းများနှင့်အတူ မြေပြင်ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး ထိုဧရိယာကို အဆုံးအစမရှိသော မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ဖျက်ဆီးခြင်း ရောင်ဝါတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပြန့်နှံ့လွှမ်းမိုးသွားခဲ့၏။

"ငါ နားလည်ပြီ။"

ကျန်းဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ဤအဆင့်နိမ့် ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ရတနာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ မူလသံလိုက် နတ်ဘုရား မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားကို အသုံးချရန်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ကြိမ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားကို ထုတ်လုပ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တိုက်ခိုက်ရေးအမျိုးအစား ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်၏။

ဤ မူလသံလိုက် နတ်ဘုရား မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားသည် နယ်ပယ်ကျယ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်ပြီး ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

"ယောကျာ်း ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စုဝေဝေ၏ ပုံရိပ်သည် ဤနေရာ၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အတက်အကျ တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ကြည့်ရှုရန် ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမသည် အဖြူရောင် ဂါဝန်ရှည်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားမှာ ပြည့်ဖြိုးပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ၊ ရင့်ကျက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဆွဲဆောင်မှုများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ၏ လှပကျော့ရှင်းသော မျက်နှာလေးမှာ အလွန်အမင်း ဖြူစင်အပြစ်ကင်းစင်နေ၏။

ထိုအရာ နှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားခြင်းက ထူးခြားဆန်းပြားသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။

"ဪ ကိုယ် မှော်ရတနာ တစ်ခု ရလာလို့ လာပြီး စမ်းသပ်ကြည့်နေတာပါ။"

ကျန်းဖန်၏ ပုံရိပ်သည် လင်းလက်သွားပြီး စုဝေဝေ၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကာ၊ သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးလေးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်တွယ်လိုက်၏။

ရင့်မှည့်နေသော မက်မွန်သီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည့် ဤအလှပဂေးလေး၏ ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

"လူဆိုးကြီး။"

စုဝေဝေ၏ မျက်နှာလေး နီရဲသွားပြီး ကျန်းဖန်ကို ရှက်သွေးဖြာစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အတူတကွ နေထိုင်လာခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ တစ်ယောက်စိတ်ကို တစ်ယောက် အတိအကျ သိရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အဆုံးသတ်ရန် အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြတော့၏။

…

အချိန်တွေ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တစ်နှစ်တာ အချိန် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သားရဲတစ်သောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ပြင်းထန်သော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင် ပန်ငှက်မျိုးနွယ်သည် ၎င်း၏ လက်အောက်ခံ မျိုးနွယ်စုများကို အကုန်အစင် ရှင်းလင်းသတ်ဖြတ်မှုတစ်ခု စတင်လိုက်ရာ၊ နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ကမောက်ကမဖြစ်မှုအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့၏။

ကောင်းကင်ထင်းရူး တောင်တန်းတွင် အစပိုင်းက ရှာဖွေနေခဲ့ကြသော ကောင်းကင် ပန်ငှက်မျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ခေါ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အဆင့် ၃ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ဖန်ချီ သေဆုံးသွားခြင်းမှာ အရေးမပါသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ဤသည်က သားရဲတစ်သောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိ လူသားကျင့်ကြံသူများကို ကောင်းကင် ပန်ငှက်မျိုးနွယ်၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေစရာမလိုဘဲ အပြင်သို့ ထွက်ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။

သွေးဓား တာအိုမိတ်ဆွေနှင့် အခြား ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း သားရဲတစ်သောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော သာမန်သေမျိုးများကို ကယ်ဆယ်ရန် ဒေသအသီးသီးသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ကြ၏။

တစ်နှစ်တာ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင်၊ သားရဲတစ်သောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိ လူဦးရေမှာ ငါးသောင်းအထိ တိုးလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်သော ရှောင်ဟော့သည် ကယ်တင်ခံခဲ့ရသည့် သာမန်သေမျိုးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

"သခင်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ကို သွားနေကြတာလဲ ဆိုတာ သိလို့ရနိုင်မလား။"

ရှောင်ဟော့က စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏၊ သူသည် ခွန်အား အနည်းငယ်သာရှိသော သာမန်သေမျိုး တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ရေစုန်မျောလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။

လူသားအချင်းချင်းက သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သည် ဆိုသော်ငြားလည်း၊ သူတို့၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်များမှာ မည်သည်နည်း ဆိုတာကို ဘယ်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤနယ်မြေပေါ်တွင် လူသား သစ္စာဖောက်များမှာ အရေအတွက်အားဖြင့် မနည်းလှချေ။

အများအပြားမှာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သစ္စာဖောက်များ ဖြစ်လာကြပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို အလုပ်အကျွေးပြုနေကြ၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့က အခု လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ရှိနေတာ။"

"ဒါက လူသားတွေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာရှိတဲ့ ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေပဲ။"

"ဒီကို ရောက်လာပြီဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။"

"မိစ္ဆာကောင်တွေ စားတာကို မင်း ခံရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်း လုံးဝ လွတ်လပ်သွားပြီ။"

စကားပြောဆိုနေသူမှာ မူလအင်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အပြင်စည်း တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သော လျှိုကျီကျွင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အမြစ် တစ်ခုရှိသဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး၊ သူသည် ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့၏။

ပထမအလွှာ ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသည် ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ သူသည် သာမန်သေမျိုးများထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် သာမန်သေမျိုးများကို စီမံအုပ်ချုပ်သည့် မြို့စားတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့၏။

"ငါတို့ လူသားတွေမှာ ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေ ရှိနေတာလား။"

"ဒါက အမှန်ပဲလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ လှည့်စားခံနေရတာလား။"

သာမန်သေမျိုး အများအပြားမှာ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေကြ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ ကျေးကျွန်ပြုခြင်းကို ခံခဲ့ကြရပြီး၊ တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ မွေးမြူခံထားရကာ၊ မည်သည့် လွတ်လပ်ခွင့်မျှ မရှိဘဲ နေရာတစ်ခုတည်းတွင်သာ ချုပ်နှောင်ခံထားရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

အချိန်တန်လာသည့်အခါ သူတို့သည် မိစ္ဆာများ၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံရပေသည်။

ဤသည်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော သာမန်သေမျိုးများ၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ သူတို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့လျှင်တောင်မှ၊ ပြင်ပကမ္ဘာကို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က လွှမ်းမိုးထားသဖြင့် သူတို့ အသက်ရှည်ရှည် မရှင်သန်နိုင်ကြချေ။

သာမန်သေမျိုးများအတွက် ဤသည်မှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုဖြစ်၏။ မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည်ဖြစ်စေ သေမင်းသာ စောင့်ကြိုနေကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် မိစ္ဆာများအတွက် အစားအစာများ ဖြစ်လာကြရမည်သာ ဖြစ်သည်။

……….

အခန်း ၆၀၄ - ကံကြမ္မာ အရှိန်အဟုန်မြင့်တက်လာခြင်း၊ သားရဲတစ်သောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နှစ်နှစ်အကြာ။

အချိန်တွေ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ ကံကြမ္မာကိုပင် လက်ခံလိုက်ကြရတော့သည်။ သူတို့သည် မခံစားတတ်ကြတော့ချေ။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားကြ။"

"မင်းတို့ လုပ်ရမှာက အမိန့်ကို နာခံဖို့ပဲ။"

"ငါက မင်းတို့ကို လှည့်စားနေတာ ဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ်၊ မင်းတို့မှာ ပြန်လည်ခုခံဖို့ စွမ်းအားမရှိဘူး။"

"စကားများတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်မယ်။"

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံခြင်းက ဤသာမန်သေမျိုးများကို အခွင့်ကောင်းယူရန်သာ လမ်းစပေးတတ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် လျှိုကျီကျွင်းက ခက်ထန်စွာ ပြောလိုက်၏။

အစပိုင်းတွင် သူက ကြင်နာစွာ ပြောဆိုခဲ့သော်ငြားလည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် ခက်ထန်သော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤသာမန်သေမျိုးများကို မိစ္ဆာများက ယဉ်ပါးအောင် သွန်သင်ထားခဲ့သဖြင့် သူတို့သည် အမိန့်များကို နာခံရန် ပိုမို လွယ်ကူပေသည်။

ပုန်ကန်တတ်သော လူသားများကို မိစ္ဆာများက စားသောက်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ လက်အောက်ခံ ကျေးကျွန်များသာ ကျန်ရှိနေခဲ့၏။

သို့သော် မူလအင်းဂိုဏ်း လိုအပ်သည်မှာ ဤ စိတ်ဓာတ်ကျိုးပဲ့နေသော သာမန်သေမျိုးများ မဟုတ်ချေ။

သူတို့၏ မျိုးဆက်သစ်များသာ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မျိုးဆက်သစ်များသည် မိစ္ဆာများ၏ ယိုယွင်းပျက်စီးစေမှုကို မခံရသေးဘဲ၊ သူတို့သည် မွေးကင်းစ ကလေးငယ်များ ဖြစ်ကြပြီး စာမျက်နှာအလွတ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

သဘာဝကျကျပင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုများ ရှိနေမည် မဟုတ်ချေ။

ဤလူများသည် အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးရှိ လူသားမျိုးနွယ်၏ အနာဂတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဤကယ်တင်ခံရသော သာမန်သေမျိုးများကို မျိုးဆက်ပွားရန်အတွက် အဓိက အသုံးပြုသွားမည်ဖြစ်သည်။

အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးရှိ လူသားမျိုးနွယ်ကို ကြီးပွားတိုးတက်လာစေရန်နှင့် သူတို့၏ လူဦးရေကို လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာစေရန် ကူညီပေးဖို့အတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤသာမန်သေမျိုးများထံမှ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အရာ မရှိချေ၊ သူတို့ အသက်ရှင်နေနိုင်သရွေ့တော့ လုံလောက်လှပေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ သခင်ကြီး။"

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သာမန်သေမျိုးများသည် သိသိသာသာ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး၊ မည်သူကမျှ ဆက်လက် စကားပြောရန် မရဲဝံ့တော့ဘဲ တစ်ဦးစီတိုင်းသည် လိမ္မာရေးခြားရှိစွာ နေထိုင်ကြတော့၏။

ဤသည်က မှန်ကန်သော နည်းလမ်းဖြစ်သည်ဟုပင် သူတို့ ခံစားလာရပြီး၊ ၎င်းက ထူးဆန်းစွာ စိတ်သက်သာရာ ရစေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။

အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုများ အနေဖြင့် သူတို့ကို မည်ကဲ့သို့များ ကြင်ကြင်နာနာ ပြောဆိုနိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ သူတို့က အမိန့်ကို မနာခံပါက အရိုက်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပြန်လည်ခုခံရဲပါက အစားခံရမည်ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ကံကြမ္မာ ပင်ဖြစ်သည်။

ဝှစ်၊ ဝှစ်၊ ဝှစ်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဧရာမ ဝိညာဉ်ကြိုးကြာဖြူကြီးများသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြ၏။

ကြိုးကြာငှက် တစ်ကောင်စီတိုင်းသည် အလွန်အမင်း ကြီးမားလှပြီး တောင်ပံဖြန့်အကျယ်မှာ နှစ်မီတာမှ သုံးမီတာအထိ ရှိကာ လူဒါဇင်နှင့်ချီ၍ အလွယ်တကူ သယ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။

သူတို့မှာ သားရဲတစ်သောင်း ပန်းချီကားကို အသုံးပြု၍ ကျန်းဖန်က ယဉ်ပါးအောင် သွန်သင်ထားသော ဝိညာဉ်ကြိုးကြာငှက်များပင် ဖြစ်သည်။

မူလက သူတို့သည် ကောင်းကင်ထင်းရူး တောင်တန်းတွင် နေထိုင်သော မိစ္ဆာကြိုးကြာငှက်များ ဖြစ်ကြသော်ငြားလည်း၊ ယဉ်ပါးအောင် သွန်သင်ခံရပြီးနောက်တွင် ဝိညာဉ်ကြိုးကြာငှက်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြ၏။

သူတို့ကို ယဉ်ပါးအောင် သွန်သင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သားရဲတစ်သောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သာမန်သေမျိုးများသာ ကိုယ်တိုင် လမ်းလျှောက်သွားရမည်ဆိုပါက အချိန်မည်မျှ ဖြုန်းတီးပစ်ရမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ဤဝိညာဉ်ကြိုးကြာငှက်များကို နေ့စဉ် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အဖြစ် ယဉ်ပါးအောင် သွန်သင်ထားခြင်းက သာမန်သေမျိုးများကို ဒေသအသီးသီးသို့ သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးရာတွင် ကူညီပေးနိုင်ပေသည်။

နေ့စဉ် ပြေးဆွဲနေသည့် ဘတ်စ်ကားတစ်စီးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်အထိ သားရဲတစ်သောင်း ပန်းချီကားသည် ဝိညာဉ်ကြိုးကြာငှက် တစ်သောင်းကျော်ကို ယဉ်ပါးအောင် သွန်သင်ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူတို့၏ အရေအတွက်မှာလည်း တိုးပွားလာလျက်ရှိသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဒါတွေက မိစ္ဆာတွေ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့က ငါတို့ကို စားမှာ မဟုတ်ဘူးမလား။"

"အဲဒီလိုတော့ မထင်ရဘူး၊ သူတို့က ယဉ်ပါးအောင် သွန်သင်ခံထားရတဲ့ပုံပဲ။"

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အရမ်း အားနည်းတဲ့ လူသားတွေဖြစ်တဲ့ ငါတို့က မိစ္ဆာတွေကို ယဉ်ပါးအောင် သွန်သင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ။ ဒါက အရမ်းကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင်ပဲ။"

"ဒါပေမယ့် အမှန်တရားက ငါတို့ရှေ့မှာ ရှိနေတာပဲ၊ ဒီမိစ္ဆာတွေက အမှန်တကယ်ပဲ ယဉ်ပါးအောင် သွန်သင်ခံထားရပြီး ငါတို့ကို သယ်ဆောင်ပေးနေတာပဲ။"

"လူသားတွေက မိစ္ဆာတွေကို ကျေးကျွန်အဖြစ် ခိုင်းစေနိုင်တယ် ဆိုတာက လုံးလုံးလျားလျား ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိဘူး၊ ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းပြန်လန် သွားသလိုပဲ၊ ဒါက တကယ်ပဲ လူသားတွေရဲ့ နယ်မြေများ ဖြစ်နေမလား။"

သာမန်သေမျိုး အများအပြားသည် နက်ရှိုင်းစွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ မူလ ကမ္ဘာ့အမြင်မှာ လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းပြန်လန်သွားခဲ့၏။

သူတို့သည် ဤမျှ အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်လာခဲ့သော်ငြားလည်း လူသားများက မိစ္ဆာများကို ကျေးကျွန်အဖြစ် ခိုင်းစေနေသည်ကို ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို သူတို့ စိတ်ကူးကြည့်ရဲမည် မဟုတ်ချေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် မိစ္ဆာများကသာ လူသားများကို ကျေးကျွန်အဖြစ် ခိုင်းစေပြီး လူသားများကို စားသောက်လေ့ရှိရာ၊ ဤကဲ့သို့သော အဓိပ္ပာယ်မဲ့သည့် အရာမျိုးက မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် သူတို့ မည်သို့ပင် တွေးတောနေစေကာမူ ဝိညာဉ်ကြိုးကြာငှက်များသည် သူတို့၏ တောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ပြီး ဤသာမန်သေမျိုးများကို မြို့တစ်မြို့သို့ လျင်မြန်စွာ သယ်ဆောင်သွားခဲ့ကြ၏။

ဤမြို့သည် တောင်ခြေတွင် တည်ရှိပြီး သားရဲတစ်သောင်း မြို့တော်ဟု ခေါ်ဆိုသည်။

၎င်းအတွင်းတွင် အဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်ထားပြီး လူပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ နေထိုင်နိုင်ပေသည်။

အခြေခံအားဖြင့် သာမန်သေမျိုးတိုင်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အိမ်များ ရရှိကြမည်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ၊ သားရဲတစ်သောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပြီး လူသူလည်း ကင်းမဲ့နေသဖြင့် လူတိုင်းကို အိမ်တစ်လုံးစီ ခွဲဝေပေးနိုင်ပေသည်။

"မင်းတို့က အခု သားရဲတစ်သောင်း မြို့တော်ထဲမှာ နေထိုင်ရမယ်။"

"မကြာခင် မင်းတို့ကို အလုပ်တွေ ခွဲဝေပေးဖို့ လူတစ်ယောက် ရောက်လာလိမ့်မယ်။"

"မင်းတို့ရဲ့ ပါရမီတွေကို စမ်းသပ်ဖို့လည်း လူတစ်ယောက် ရောက်လာလိမ့်မယ်။"

"အကယ်၍ မင်းတို့ဆီမှာ ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိတယ်ဆိုရင်၊ မူလအင်းဂိုဏ်း ရဲ့ အပြင်စည်း တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"

"ဝိညာဉ်အမြစ် မရှိရင်တောင်မှ၊ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို တိုးတက်စေဖို့အတွက် သိုင်းပညာ ကျင့်စဉ်တွေကို မင်းတို့ ကျင့်ကြံနိုင်တယ်။"

လျှိုကျီကျွင်းက ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ သခင်ကြီး။"

သာမန်သေမျိုးများသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြပြီး တစ်ဖက်လူက မည်သည့်အကြောင်းကို ပြောနေသနည်း ဆိုတာကို မသိရှိကြချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အတွက် ဤသည်မှာ သူတို့ အရင်က ဘယ်သောအခါကမျှ မကြုံတွေ့ဖူးသော အရာများ ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

သို့သော် လျှိုကျီကျွင်းက အများကြီး ရှင်းမပြခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ၊ ဤသာမန်သေမျိုးများ မျိုးဆက်ပွားနိုင်သရွေ့တော့ သူ့တွင် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များ မရှိခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် ရှောင်ဟော့ သည်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အိမ် တစ်လုံးကို ခွဲဝေရရှိခဲ့၏။

"ဆရာ၊ ဒီလူတွေက မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကြင်နာတတ်တဲ့ သူတွေလား။"

"ဒါက တကယ်ပဲ ငါတို့ လူသားတွေရဲ့ နယ်မြေလား။"

ဤအချိန်တွင် ရှောင်ဟော့သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ရတနာ တစ်ခုကို စကားပြောလိုက်၏။

ဤသည်မှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

မူလက သူသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က မွေးမြူထားသော လူသား အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များထဲမှ တစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး သူ၏ မိဘများမှာ မိစ္ဆာများ၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်၏။

သူသည် သတိလစ်မေ့မြောစွာဖြင့် နေထိုင်နေခဲ့သော်ငြားလည်း၊ မမျှော်လင့်ဘဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရတနာတစ်ခုကို သူ ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ရှေးခေတ်ကာလမှ လာပုံရသည့် မီးနဂါး ခြေသုံးချောင်းခွက် ဟုခေါ်သော ဤရတနာကို သူ သန့်စင်ဖန်တီးနိုင်ခဲ့၏။

ဤရတနာတွင် မီးနဂါး တာအိုမိတ်ဆွေ ဟု သူကိုယ်သူ ခေါ်ဆိုသော နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည့် ရတနာဝိညာဉ် တစ်ခုလည်း ရှိနေခဲ့သည်။

"လက်ရှိ မြင်တွေ့နေရတဲ့ အခြေအနေအရဆိုရင် ဒီလူတွေက အမှန်တကယ်ပဲ ကောင်းမွန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိကြတယ်။"

"သူတို့က ဒီတိုက်ကြီးမှာ ကျန်ရစ်နေတဲ့ လူသား အင်အားစုတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်ဖို့များတယ်။"

"သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက သာမန်အဆင့်မှာ ရှိနေပြီး အလွန်ဆုံး ရွှေအမြုတေ အဆင့်မှာပဲ ရှိတယ် ဆိုပေမယ့်၊ သူတို့က လျှို့ဝှက်ကမ္ဘာ နယ်မြေ တစ်ခုကို အမှန်တကယ် ရှာတွေ့ခဲ့ကြတယ်။"

"ဒါက အဲဒီမိစ္ဆာတွေဆီကနေ အမှန်တကယ် ပုန်းကွယ်နေနိုင်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်ကို ဒီမှာ လုံခြုံစွာ ကြီးပွားတိုးတက်လာစေနိုင်တယ်။"

"မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက အမှန်တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ။"

"လူသား အင်အားစုတွေ ကယ်တင်တာကို ခံရဖို့အတွက် မင်း ကံကောင်းသွားတာပဲ၊ အကယ်၍ နည်းနည်းသာ နောက်ကျသွားမယ် ဆိုရင် မင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူရဲ့ စားသောက်တာကို ခံရနိုင်တယ်။"

"အကယ်၍ မင်းဆီမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ အလားအလာတွေ ရှိနေရင်တောင်မှ၊ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ပေါ်ကို လျှောက်လှမ်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

မီးနဂါး ခြေသုံးချောင်းခွက်က ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

အစပိုင်းတွင် ရှောင်ဟော့၏ အခြေအနေအတွက် ၎င်းသည်လည်း မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ အစားအစာအဖြစ် စတင်ခဲ့ရသဖြင့် မည်သို့ပင် ကြိုးစားစေကာမူ ထွက်ပေါက်မရှိသော အခြေအနေတစ်ခုနှင့် တူညီနေခဲ့၏။

အကယ်၍ ၎င်းသာ ၎င်း၏ စွမ်းအားအချို့ကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေပြီး မိစ္ဆာ အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ကာ သူ့ကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့မည် ဆိုလျှင်တောင်မှ ဖြစ်၏။

သို့သော် ၎င်းက လူသားများကို ထိန်းသိမ်းထားသည့် ဧရိယာမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း သက်သက်ကိုသာ ဆိုလိုပေလိမ့်မည်။

နောက်ပိုင်းတွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က သူ့ကို အဆုံးအစမရှိ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းက ကူညီပေးချင်သည် ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ ၎င်း နိုးထလာခဲ့သည်မှာ သိပ်မကြာသေးဘဲ စွမ်းအား အနည်းငယ်သာ ရှိသဖြင့် အများကြီး လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရှောင်ဟော့၏ ကံကြမ္မာမှာ အဆုံးသတ်သွားမည် မဟုတ်ဘဲ လူသား ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက မျှော်လင့်ထားနိုင်ခဲ့မည်နည်း။

သူသည် လူသားအင်အားစု၏ လုံခြုံစွာ ထိန်းချုပ်ထားသော ဧရိယာတစ်ခုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခြေအနေမှ လုံးလုံးလျားလျား လွတ်မြောက်သွားခဲ့၏။

ထိုကောင်လေးတွင် အရွယ်မတိုင်မီ သေဆုံးမည့် လက္ခဏာ မဟုတ်ဘဲ ကံကြမ္မာ အချို့ ရှိနေသည်ဟုသာ ပြောရမည်ဖြစ်သည်။

"အကယ်၍ အဲဒီလိုဆိုရင်၊ ကျွန်တော်က မူလအင်းဂိုဏ်း ထဲကို ဝင်လို့ရမလား။"

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရှောင်ဟော့က ဝမ်းသာအားရဖြင့် မေးလိုက်၏။

မီးနဂါး ခြေသုံးချောင်းခွက် ထံမှ ကျင့်ကြံခြင်း လျှို့ဝှက်ချက် အများအပြားကို သူ လေ့လာသင်ယူခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လူသားများသည်လည်း အစွမ်းထက်လာနိုင်ပြီး မိစ္ဆာများကဲ့သို့ သာမန်ထက် ထူးကဲသော စွမ်းအားများကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ကြောင်းကို သူ သိရှိထား၏။

ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင် သူသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အပေါ် နက်ရှိုင်းသော အမုန်းတရားများကို သိုဝှက်ထားပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ မိဘများနှင့် ချစ်ခင်ရသူများမှာ သူတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ဝါးမျိုခံခဲ့ရ၏။

အကယ်၍ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးအပ်ခံရမည်ဆိုပါက သူ၏ မိဘများအတွက် လက်စားချေရန် သေချာပေါက် သူ ကြိုးပမ်းမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အစွမ်းထက်သော ခွန်အားကို ရယူရန် ဤအခွင့်အရေးကို သူ ဆုပ်ကိုင်ထားဖို့ လိုအပ်ပေသည်။

"သေချာပေါက် ရတာပေါ့။"

"ငါ သိသလောက်တော့ ရှေးခေတ်ကာလတုန်းက မူလအင်းဂိုဏ်းက အစွမ်းအထက်ဆုံး ဂိုဏ်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ။"

"နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ဒီဂိုဏ်းက ဆက်ရှိနေဦးမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

"ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဆက်ခံထားတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်ဖို့များတယ်။"

"မူလ သွန်သင်ချက်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ကျန်ရှိနေသေးလဲ ဆိုတာတော့ မသေချာဘူး။"

"ဒါပေမယ့် ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်လောက် ရှိနေတာကို ကြည့်ရရင် အတော်လေး ကောင်းမွန်သင့်ပါတယ်။"

မီးနဂါး ခြေသုံးချောင်းခွက်က တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အကယ်၍ အဲဒီလိုဆိုရင်၊ ဒီ မူလအင်းဂိုဏ်းထဲကို ကျွန်တော် ဝင်လို့ရမလား။"

"သူတို့က ကျွန်တော့်ကို လက်ခံပါ့မလား။"

ရှောင်ဟော့က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။

အကယ်၍ မူလအင်းဂိုဏ်း၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံရပါက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်မှာ အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်ဟု သူ တွေးတောနေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ လုံးဝ လက်မခံနိုင်သော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ ကျေးကျွန်ပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် သူသည် စွမ်းအားကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ အားနည်းမှုကို သူ မုန်းတီးပေသည်။

သူသည် အစွမ်းထက်လာစေရန်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်သောအခါကမျှ ထိုကဲ့သို့ စွမ်းအားမဲ့နေမည် မဟုတ်ကြောင်းကို ကျိန်ဆိုခဲ့၏။

"စိတ်ချပါ၊ ဒီ မူလအင်းဂိုဏ်းက မျက်ကန်း မဖြစ်နေသရွေ့တော့ မင်းကို စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ၊ မင်းဆီမှာ ကောင်းကင် ဝိညာဉ်အမြစ်ရဲ့ အလားအလာတွေ ရှိနေတာပဲ။"

"ပြီးတော့ မီး ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။"

"ရှေးခေတ်ကာလတုန်းကတောင်မှ၊ ဒါတွေဟာ ထိပ်တန်း ကျင့်ကြံခြင်း အလားအလာတွေပဲ။"

"ဘယ်လူသား ဂိုဏ်းကမှ မင်းကို စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဤကဲ့သို့သော ပါရမီများ မရှိပါက ၎င်းအား သူက သန့်စင်ဖန်တီးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သဘောပေါက်လျက် မီးနဂါး ခြေသုံးချောင်းခွက်က ရယ်မောလိုက်၏။

ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင် လူသား ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် ကြီးပြင်းလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြီးမြတ်သော အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး သေချာပေါက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့။"

ရှောင်ဟော့ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ကောင်းကင် ဝိညာဉ်အမြစ် သို့မဟုတ် မီး ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ် ဆိုသည်မှာ မည်သည်ကို ဆိုလိုသနည်း ဆိုတာကို သူ အမှန်တကယ် နားမလည်သော်ငြားလည်း၊ သူတို့သည် အထင်ကြီးစရာကောင်းပုံ ရပေသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ သူ ခြေချနိုင်သရွေ့တော့ သူ စိတ်သက်သာရာ ရပေလိမ့်မည်။

အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားရန်နှင့် မူလအင်းဂိုဏ်း က သူ့ကို လက်ခံလာရန် သူ မျှော်လင့်နေခဲ့၏။

……..