အခန်း (၂၁၇၄-၂၁၇၆)

အခန်း (၂၁၇၄) ခီတန် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသူများ

ကျဉ်းကျပ်လှသော စစ်မြေပြင်တွင် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီး၌ စစ်သည်များ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် လုံလောက်သော နေရာလွတ် လုံးဝမရှိပါချေ။ ခဏတာအတွင်းမှာပင် သံဆူးလုံးကြီး ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်း၌ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်များ ထိုးဖောက်ခံရကာ သံဆူးလုံးကြီးပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲခြင်းခံရလျက် အသက်ကုန်ဆုံးသွားကြရသည်။

သံဆူးလုံးကြီး ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် ရှည်လျားလှသော သွေးလမ်းကြောင်းကြီးတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ကျန်ရစ်နေခဲ့တော့သည်။

“ပစ်”

“ပစ်”

“ပစ်”

သံမဏိခံတပ် အတွင်းမှ မသဲကွဲလှသော အမိန့်ပေးသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သံမဏိနှင့် ယန္တရားများ၏ တဂျိမ်းဂျိမ်း မြည်ဟည်းသံများနှင့်အတူ ဧရာမ သံဆူးလုံးကြီး တစ်လုံးပြီးတစ်လုံးမှာ မိုးရေစက်များအလား စိပ်လှစွာဖြင့် ဟာလာဟင်းလင်းပြင်၌ ဧရာမ အကွေးအဝိုက်ကြီးများကို ဖန်တီးလျက် ခံတပ်ရှေ့ရှိ စစ်မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာတော့သည်။

သံဆူးလုံးကြီးများ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ကျဆင်းလာသည့်အခါ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဤရက်စက်လှသော လက်နက်ကြီးများ စိတ်ကြိုက် သတ်ဖြတ်ရာ နေရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ထိုအထဲမှ သံဆူးလုံးကြီးတစ်လုံးမှာ မိုးကြိုးလျှပ်စီးနှယ် မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ဖြင့် ကောင်းကျန့်၏ ပင်လယ်သဲများ သယ်ယူနေသော ဂိုဂူလျော စစ်တပ်ကြီးအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့ရာ၊ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဂိုဂူလျော စစ်သည် ရာနှင့်ချီ၍ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေလျက် ပုရွက်ဆိတ်များအလား ထိုသံဆူးလုံးကြီးအောက်တွင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားကြရသည်။

သူတို့သည် ဂန်ချီစွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲစေခြင်း သို့မဟုတ် လက်နက်များဖြင့် သံဆူးလုံးကြီးကို ခုတ်ပိုင်းခြင်းများ ပြုလုပ်ကာ သံဆူးလုံးကြီး ရှေ့ဆက် တိုးဝင်နေမှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပါသော်လည်း၊ တစ်ခဏမျှ ထိတွေ့ရုံနှင့်ပင် ထိုနေရာ၌ပင် အသတ်ခံလိုက်ကြရသည်။

“နောက်ဆုတ်”

အဝေးဆီမှ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ကောင်းကျန့်၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

ပင်လယ်သဲများကို သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးရသော တပ်ဖွဲ့မှာ ထိပ်တန်းတပ်ဖွဲ့များ မဟုတ်ကြပါချေ၊ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို မည်သို့လျှင် တားဆီးနိုင်ပါမည်နည်း။

မြင့်မားလှသော မြို့ရိုးပေါ်တွင် ထိုနာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အေးစိမ့်လှသော အမူအရာရှိပြီး အလွယ်တကူ စိတ်လှုပ်ရှားလေ့မရှိသော စုဟန်ရှင်းဖြစ်စေ၊ စစ်တပ်ကြီးကို ကွပ်ကဲနေသော ချန်ပုရန်နှင့် စွန်ကျီမင်တို့ဖြစ်စေ ဤအခိုက်အတန့်၌ အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေကြသည်။

အန်းလုရှန်းဖြစ်စေ၊ နိုင်ငံအသီးသီး ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေကြသူများဖြစ်ရာ၊ အကယ်၍ သူတို့ကိုသာ ပြည်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက မည်မျှလောက် များပြားလှသော ပြည်သူများ ဒုက္ခရောက်ရမည်ကို မသိနိုင်ပါချေ။ ဤရန်သူများအတွက် သူတို့၏ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ်မျှပင် သနားကြင်နာစိတ် ရှိမည်မဟုတ်ပါချေ။

မီးဆီဗုံးများမှာ ကောင်းကင်ယံမှ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေသလို ဧရာမ သံဆူးလုံးကြီးများမှာလည်း တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပြုတ်ကျနေခဲ့ရာ၊ သံမဏိခံတပ်၏ ရှေ့မှောက်မှာမူ အသက်ဇီဝများ ဝင်ရောက်ခွင့်မရှိသော တားမြစ်နယ်မြေအဖြစ်သို့ အလုံးစုံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ပစ်စမ်း"

ထိုအချိန်မှာပင် အဝေးဆီမှ နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ နောက်ပိုင်းမှ အမိန့်ပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်တော့သည်။ တောင်ပြိုသံ မြည်ဟည်းသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုမှာ လိမ့်တက်လာလျက်၊ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေရင်း ဖျက်ဆီးလိုသော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လျက် မဟာထန်၏ မြင့်မားလှသော သံမဏိခံတပ် မြို့ရိုးကို ကျော်ဖြတ်ကာ မြို့တွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

တစ်တုံး၊ နှစ်တုံး၊ သုံးတုံး...

ထိုအချိန်၌ ကျောက်ခဲပစ်စက် ရာနှင့်ချီ၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလာခဲ့ကြပြီး၊ ထို မီးဆီဗုံးများနှင့် သံဆူးလုံးကြီးများ ထွက်ပေါ်လာရာ နေရာများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ပစ်ခတ်လိုက်ကြတော့သည်။

ကျောက်ခဲပစ်စက်များကို ကျောက်ခဲပစ်စက်များဖြင့်သာ ပြန်လည်ရင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

မဟာထန်၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်စစ်ကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ နိုင်ငံအသီးသီး ဘက်မှလည်း အနည်းငယ်မျှ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ကျောက်ခဲပစ်စက်များကို အသုံးပြုကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံအသီးသီးတွင် ကျောက်ခဲပစ်စက် တပ်ဖွဲ့များ ရှိကြသလို ဝမ်ချောင်ဘက်တွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ရှိနေပေသည်။

သို့သော်လည်း နိုင်ငံအသီးသီးနှင့် မတူညီသည်မှာ ဝမ်ချောင်ဘက်မှ အသုံးပြုနေသည်မှာ ယခင်က အာရပ်အင်ပါယာ၏ သံမဏိပစ်လွှတ်စက်များပင် ဖြစ်တော့သည်။

တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ အာရပ်လူမျိုးများက ထိုသံမဏိယန္တရားများကို အသုံးပြုကာ ဧရာမသတ္တဝါများကို ပစ်လွှတ်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဝမ်ချောင်ကမူ အချို့သော ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများကို ပြုလုပ်ကာ ဤဧရာမ သံမဏိယန္တရားများကို အသုံးပြုလျက် ထိုကြီးမားလှသော သံဆူးလုံးကြီးများကို ပစ်လွှတ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ခဲပစ်စက်များမှာ ပစ်လွှတ်နိုင်သော အကွာအဝေး ဝေးကွာပြီး အလေးချိန်များစွာ ပစ်လွှတ်နိုင်ပါသော်လည်း၊ ပစ်လွှတ်သည့် အကြိမ်အရေအတွက်မှာ ကြာမြင့်လွန်းလှရာ ၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော အားနည်းချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ သံမဏိပစ်လွှတ်စက်များမှာမူ အချို့သော ထူးခြားသည့် ယန္တရားများကို အသုံးပြုထားသဖြင့် ပစ်လွှတ်ရသော သံဆူးလုံးကြီးများမှာ တန်ပေါင်းများစွာ အလေးချိန်ရှိသော်လည်း ပစ်လွှတ်သည့် အကြိမ်အရေအတွက်မှာမူ ကျောက်ခဲပစ်စက်များထက် များစွာတိုတောင်းလှပေသည်။

"ငါ့ရဲ့အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်စမ်း၊ ရှေ့တန်းက မျှော်စင်လှည်းတွေပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ လက်ဖြောင့်စစ်သည်တွေနဲ့ နတ်မြားသမားတွေ အားလုံးကို ဆက်သွယ်လိုက်၊ ပစ်မှတ်ကို ပြောင်းမယ်။ လေထဲက မီးဆီဗုံးတွေကို ပစ်မှတ်ထားပြီး ပေတစ်ထောင်အထက်မှာ ပေါက်ကွဲအောင် ပစ်ခတ်ကြစမ်း"

ထိုအချိန်မှာပင် စစ်တပ်ကြီး၏ အနောက်ဘက်၊ တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေသော နိုင်ငံအသီးသီး၏ စစ်အလံ ခြောက်ခုအောက်တွင် စစ်ဗျူဟာမှူးကြီး ကောင်းရှန်းသည် သူ၏လက်ထဲရှိ အမွှေးတောင် ယပ်တောင်ကို ခေါက်သိမ်းလိုက်ရင်း မျက်ဝန်းထဲ၌ စူးရှလှသော အလင်းရောင် တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ကာ ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

မလှမ်းမကမ်းနေရာရှိ ဂိုဂူလျော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးမှာ အမူအရာ မှင်တက်သွားခဲ့ပြီး မသိစိတ်ဖြင့် ဘေးနားရှိ ဂိုဂူလျော ဧကရာဇ်ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းအား လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

မျှော်စင်လှည်းများပေါ်ရှိ ဒဏ္ဍာရီလာ လက်ဖြောင့်စစ်သည် များမှာ အခြေခံအားဖြင့် သူတို့၏လူများသာ ဖြစ်ကြပေရာ ဤယိုကျိုးမှ စစ်ဗျူဟာမှူးမှာ သူတစ်ပါးတာဝန်ကို ကျော်လွန်၍ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မဟုတ်ပါလော။

"မကြားဘူးလား၊ အမြန်သွားလေ"

သို့သော်လည်း ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းမှာမူ နောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ အနည်းငယ်မျှ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ထိုဗိုလ်ချုပ်မှာ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"ဒီတစ်ပွဲကိုတော့ ငါ့ရဲ့လူတွေကိုပဲ လွှဲပေးလိုက်ပါ"

ထိုအချိန်မှာပင် ကြမ်းတမ်းလှသော အသံတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် အနောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ အချိန်အတော်ကြာ စကားမပြောဘဲ နေခဲ့သော ခီတန်ဘုရင်သည် ရုတ်တရက် သူ၏နှုတ်ခမ်းထက်ရှိ ထူထဲလှသော မုတ်ဆိတ်မွှေးများကို တစ်ချက် ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ဝင်တစားရှိနေသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေလျက် အဝေးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ကလေးတွေက အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ၊ ဒီလို မီးမျိုးကို မင်းတို့ ကြောက်ရင် ကြောက်မယ်၊ ငါတို့ကတော့ မကြောက်ဘူး"

ခီတန်ဘုရင်၏စကားအဆုံးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းမှာ ထူးခြားလှသောရုပ်ရည်သွင်ပြင် ရှိသည့် ဤခီတန်ဘုရင်ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် အန်းလုရှန်း၏ဘေးနားတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ထျန်းချန်းစီမှာမူ အမူအရာပင် မှင်တက်သွားခဲ့ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုနိုင်တော့ပါချေ။

ဤသည်မှာ ရေဖြင့် လောင်း၍မရသလို သဲဖြင့် ဖုံး၍လည်း မငြိမ်းနိုင်သော မီးဆီများ ဖြစ်ပေရာ၊ ယိုကျိုး သံချပ်ကာမြင်းတပ်များမှာ အမြဲတမ်း ရဲစွမ်းသတ္တိ ရှိကြပါသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင်မူ ရှေ့သို့ တိုးဝင်ရန် မရဲဝံ့ကြပါချေ၊ ခီတန်ဘုရင်က ဤအချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ အသေခံရန် ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

"ဟားဟားဟား… ခီတန်ဘုရင်က တကယ်ပဲ ခွန်အားကြီးပြီး ရဲစွမ်းသတ္တိ ရှိတာပဲ၊ ဒါဆိုရင်လည်း မင်းကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မှာပေါ့"

အန်းလုရှန်းက ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ခီတန်ဘုရင်ကို ယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ခီတန်ဘုရင်သည်လည်း စကားအများကြီး မဆိုတော့ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ လှည့်ထွက်သွားကာ စီစဉ်ညွှန်ကြားမှုများ ပြုလုပ်တော့သည်။

အဝေးဆီတွင်မူ အမိန့်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ စစ်မြေပြင်တွင်လည်း အပြောင်းအလဲများ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ဂျောက် ဂျောက် ဂျောက်"

ဧရာမ မျှော်စင်လှည်းများပေါ်တွင် ဂိုဂူလျော ဒဏ္ဍာရီလာ လက်ဖြောင့်စစ်သည် တစ်ဦးချင်းစီမှာ အေးစိမ့်လှသော အမူအရာများ ရှိနေကြလျက် ရုတ်တရက် လေးကို အစွမ်းကုန် ဆွဲတင်လိုက်ကြပါသော်လည်း ပစ်မှတ်မှာမူ ကောင်းကင်ယံ နက်ရှိုင်းရာ အရပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

ဝုန်း…ခနဲနားကွဲမတတ် မြည်ဟည်းသံကြီး တစ်ခုကိုသာ ကြားလိုက်ရပြီး၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော မြားမိုးများမှာ မိုးကြိုးလျှပ်စီးနှယ် မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ဖြင့် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးရှိ မျှော်စင်လှည်းများပေါ်မှနေ၍ တဟုန်ထိုး ထွက်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာနေသော ထိုမီးဆီဗုံးများဆီသို့ ဦးတည်ပစ်ခတ်လိုက်ကြတော့သည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း…

အဆက်မပြတ်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများကိုသာ ကြားလိုက်ရပြီး၊ မြေပြင်နှင့် ပေ တစ်ထောင်ကျော် အကွာအဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် မီးဆီဗုံး တစ်လုံးပြီးတစ်လုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်ကြတော့သည်။

ထိုအထဲမှ မီးဆီဗုံး တစ်လုံး ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေလှိုင်းများနှင့် မီးလျှံများက ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲမှုများကိုပင် ဖြစ်ပေါ်လာစေတော့သည်။

အလွန်မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေသော မီးဆီဗုံးများ၏ လမ်းကြောင်းကို တိကျစွာ ခန့်မှန်းနိုင်ရန်နှင့် ပေတစ်ထောင်ကျော် ကောင်းကင်ယံတွင် တိကျစွာ ပစ်ခတ်နိုင်ရန်မှာ သာမန်လူများ လုံးဝလုပ်ဆောင်နိုင်မည့် အရာမဟုတ်ပါချေ၊ သို့သော်လည်း ဂိုဂူလျော ဒဏ္ဍာရီလာ လက်ဖြောင့်စစ်သည်များအတွက်မူ အသက်ရှူရသကဲ့သို့ လွယ်ကူနေလျက် သူတို့၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည် နယ်ပယ်အတွင်း၌ အပြည့်အဝ ရှိနေတော့သည်။

မီးဆီများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည့်အခါ ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးတွင်မူ အပြည့်အဝ လောင်ကျွမ်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ပိုမိုကြီးမားလှသော အထိအခိုက်များနှင့် အန္တရာယ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေရာ၊ ဤအချက်ကပင် ကောင်းရှန်းအနေဖြင့် ပေ တစ်ထောင် အထက်တွင်သာ ပေါက်ကွဲစေရန် တင်းကျပ်စွာ အမိန့်ပေးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဤနည်းအားဖြင့် မီးဆီများ အားလုံးမှာ လေထဲတွင် လောင်ကျွမ်းကုန်ခမ်းသွားမည် ဖြစ်သဖြင့် သဘာဝကျကျပင် မြေပြင်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

ဝုန်း….

မီးဆီများ ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့်အမျှ နှင်းများကျဆင်းနေပြီး အလွန်ပင် အေးစိမ့်လှသော ကောင်းကင်ယံအရပ်တွင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသော မီးပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော အနီရောင် အလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်မည်းများကိုပင် အနီရောင် သုတ်လိမ်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသဖြင့် ခဏတာအတွင်း၌ အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းကြယ်လှသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။

မြို့တွင်း၌မူ ဝမ်ချောင်သည် ဦးခေါင်းမော့ကာ လောင်ကျွမ်းနေသော ထိုမီးတိမ်တိုက်ကြီးများကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ကောင်းရှန်း…

ဝမ်ချောင်၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

နိုင်ငံအသီးသီးဘက်တွင် ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများမှာ တိမ်တိုက်များအလား များပြားလှပေရာ၊ အန်းလုရှန်း၊ ကောင်းရှန်း၊ ချွေချန်းယုံ၊ ပိလဲ့လီနှင့် ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းတို့ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ ယခုခေတ်ကာလ၏ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်ကြီးများဖြစ်ကြသလို၊ သူတို့၏အမြင်အာရုံ၊ ဗဟုသုတနှင့် စစ်ဗျူဟာပိုင်းဆိုင်ရာများမှာလည်း အခြားသူများထက် များစွာသာလွန်သူများ ဖြစ်ကြရာ သူတို့ကို အနိုင်ယူရန်မှာ လုံးဝ မလွယ်ကူလှပါချေ။

သို့သော်လည်း ဤသို့ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင် ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲ၌ သူတို့ကို ချေမှုန်းလိုသော တိုက်ပွဲဝင်စိတ်များ ပိုမို နိုးကြားလာရခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ဟွန်း… အသေးအဖွဲ လှည့်ကွက်လေးတွေပါ"

ဝမ်ချောင်က အေးစိမ့်စွာ ပြုံးလိုက်ရုံမျှဖြင့် များမကြာမီမှာပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

တိုက်ပွဲမှာ စတင်ရုံမျှသာ ရှိသေးသလို ယခုအချိန်အထိ နိုင်ငံအသီးသီး ဘက်မှ လူများစွာ သေဆုံးဒဏ်ရာရခဲ့ပါသော်လည်း သံမဏိခံတပ်၏ မြို့ရိုးပေါ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်ရောက်နိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိသေးပါချေ။

"အားလုံးပေါင်းပြီး တိုက်ခိုက်ရုံနဲ့ မဟာထန်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား၊ တကယ်ကို ကလေးဆန်လွန်းတယ်"

...

မြို့တွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုများကို ထားလိုက်ဦး၊ မျှော်စင်လှည်းများပေါ်ရှိ နတ်မြားသမားများနှင့် ဂိုဂူလျော ဒဏ္ဍာရီလာ လက်ဖြောင့်စစ်သည်များ၏ အကူအညီကြောင့် ရှေ့တန်းရှိ နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များအပေါ် ကျရောက်နေသော ဖိအားများမှာ ချက်ချင်းပင် လျော့ကျသွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား မြို့ရိုးရှေ့ရှိ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသော မီးပင်လယ်ကြီးမှာ နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များအတွက်မူ ဧရာမသဘာဝအတားအဆီးကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

မီးပင်လယ်ကို ငြှိမ်းသတ်မည့် နည်းလမ်းကို မရှာဖွေနိုင်ပါက မြို့သိမ်းရန် ချောမွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။

"ဖယ်ကြစမ်း"

စကားပြောရသည်မှာ ကြာပါသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှပေသည်၊ ထိုအချိန်မှာပင် ကြမ်းတမ်းလှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးများမှာ အနောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ လူတိုင်း တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ဧရာမ လူတစ်ဖက်စာမျှ ကြီးမားလှသော သစ်လုံးကြီးတစ်လုံးမှာ စစ်တပ်ကြီးအတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာခဲ့ပြီး မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ထိုဧရာမ သစ်လုံးကြီးမှာ မည်းမှောင်လှသော မီးဆီများနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်းပင် လိုက်ပ လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင် ခြေဖဝါးတစ်ဖက်က ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်ရာ ထိုဧရာမ သစ်လုံးကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး အနောက်ဘက်တွင်မူ စစ်တပ်ကြီးမှာ ခွဲထွက်သွားကာ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ကျစ်ဆံမြီးများ ကျစ်ထားလျက် ဘေးပတ်လည်တွင် ဆံပင်များ ပြောင်နေသော ခီတန်စစ်သည်တစ်ဦးပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုလူသည် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးရောင် အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံနေလျက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ချိုင်းနှစ်ဖက်အောက်တွင်မူ ဧရာမ သစ်လုံးကြီး နှစ်လုံးကို ညှပ်ထားလျက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လောင်ကျွမ်းနေသော သစ်လုံးကြီးပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားသွားတော့သည်။

ဘုန်း ဘုန်း

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏လက်ထဲရှိ ဧရာမ သစ်လုံးကြီး နှစ်လုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချခြင်း ခံလိုက်ရပြီး မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ ထပ်မံ ကျရောက်သွားပြန်ရာ၊ သစ်လုံးကြီးသုံးလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် မီးပင်လယ်အတွင်း၌ ထူးခြားလှသော "လမ်းကြောင်း" တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တော့သည်။

"ငါ လာပြီ"

နောက်ထပ် ခီတန်စစ်သည်တစ်ဦးမှာ ကြေးဝါရောင် မျက်လုံးများ၊ တိုက်ပွဲဝင်လိုသော စိတ်ဓာတ်များ ပြည့်နှက်နေလျက်၊ ရိုင်းစိုင်းလှသော နွားရိုင်းကြီး တစ်ကောင်အလား သူ၏ ချိုင်းနှစ်ဖက်အောက်တွင် ဧရာမသစ်လုံးကြီးနှစ်လုံးကို ညှပ်ထားလျက် မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားတော့သည်။

မီးပင်လယ်မှာ ပြင်းထန်လှပြီး လူကိုပင် လောင်ကျွမ်းတော့မည့်အလား ရှိနေပါသော်လည်း၊ ဤခီတန် စစ်သည်ဖြစ်စေ၊ ယခင်က ခီတန်စစ်သည်ဖြစ်စေ အနည်းငယ်မျှပင် သတိမပြုမိကြသည့်အလား၊ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အသားအရေများ လောင်ကျွမ်းကာ အနံ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကိုပင် အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်ကြဘဲ နာကျင်မှုကို မခံစားရသည့်အလား ရှိနေကြတော့သည်။

မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အတွင်း၌ လူတိုင်း၏အကြည့်များအောက်တွင်၊ ဝံပုလွေအရေခွံများကို ခြုံထားကြလျက် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းပြီး ကျူးကျော်လိုစိတ် ပြည့်နှက်နေပုံရသော ခီတန် စစ်သည် တစ်ဦးချင်းစီမှာ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေကြလျက် ဧရာမ သစ်လုံးကြီးများကို မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် ပစ်ချနေကြရာ မီးပင်လယ်အတွင်း၌ ယာယီ လမ်းကြောင်းများကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးနေကြတော့သည်။

"အားးး"

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ခီတန် စစ်သည်တစ်ဦးမှာ မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာပင် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ပါသော်လည်း၊ အခြားသော ခီတန် စစ်သည်များမှာမူ မမြင်တွေ့လိုက်သည့်အလား မျက်မှောင်ပင် မကြုတ်ကြဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်နေကြတော့သည်။

ထိုရဲစွမ်းသတ္တိများမှာ မည်သူ့ကိုမဆို တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ခီတန် မျိုးနွယ်စုမှာ ထောင့်တစ်နေရာ၌သာ နေထိုင်ရပြီး နိုင်ငံအသီးသီး၏ ကြား၌ ညှပ်နေပါသော်လည်း၊ သူတို့သည် ဤကျဉ်းကျပ်လှသော နေရာလေး၌ပင် အတင်းအကျပ် နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကြပြီး နိုင်ငံအသီးသီး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ယခင်က အန်းတုန်း ကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ် ကျန်းရှိုကွေးပင်လျှင် သူတို့ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စစ်လွှတ်ကာ သုတ်သင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပါသော်လည်း အားလုံးမှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရရုံသာမက စစ်သည်အင်အား အမြောက်အမြားကိုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသေးသည်။

ခီတန် လူမျိုးတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းမှုမှာ မည်မျှအထိ ရှိသည်ကို ဤအချက်ကပင် သက်သေပြနေပေသည်။

‘ကြားဖူးနားဝ ရှိခြင်းထက် လက်တွေ့မျက်မြင်က ပို၍ထိရောက်သည် ဆိုသည့်အတိုင်းပင်’ ဆိုသည့်အတိုင်းပင်၊ ဤအခိုက်အတန့်၌ ခီတန် လူမျိုးများက သူတို့၏ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသော အရည်အသွေးများကို လူတိုင်းအား ထပ်မံ၍ လက်တွေ့ ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

"တက်ကြစမ်း"

"တပ်ဖွဲ့တွေ အားလုံး အမြန်ဆုံး ပင်လယ်သဲတွေကို ဖြည့်ကြစမ်း"

"လက်ဖက်ရည် တစ်ဝက်သောက်ချိန်အတွင်းမှာ ပင်လယ်သဲ ရှစ်အိတ်အောက် နည်းတဲ့သူကို ခေါင်းဖြတ်မယ်"

မြင့်မားလှသော စစ်မြင်းပေါ်တွင် ကောင်းကျန့်သည်လည်း ယခုအခါ သတိဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ မျက်နှာမှာ အေးစိမ့်နေလျက် ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

ဤသေမကြောက်သော ခီတန် လူမျိုးများမှာ မီးပင်လယ်ကို အံတုလျက် ဤနည်းလမ်းဖြင့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ အတင်းအကျပ် မြို့သိမ်းရန် ကြိုးစားနေကြကြောင်းကို သူလည်း ယခုအခါ သိမြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

******

အခန်း (၂၁၇၅) ခီတန် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသူများ

သစ်လုံးများမှာ အလွန်ပင် မီးလောင်ကျွမ်းလွယ်လှပေသည်။ ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခြင်းမှာ မီးပင်လယ်ကို ယာယီအားဖြင့်သာ ရှောင်ကွင်းနိုင်ခြင်းဖြစ်ကာ ကျဉ်းမြောင်းလှသော လမ်းကြောင်းလေးတစ်ခုကိုသာ ဖန်တီးနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ပြင်းထန်လှသော မီးရှိန်၏ပူလောင်မှုကိုမူ ခံစားနေရဆဲဖြစ်သလို ပစ်ချလိုက်သော သစ်လုံးများမှာလည်း များမကြာမီမှာပင် ပြာဖြစ်သွားတော့မည်ဖြစ်ရာ အချိန်အတော်ကြာအောင်မူ ဆွဲထားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

အခြားသော နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်တပ်များအတွက်မူ သူတို့သည် ဤနည်းလမ်းကို လုံးဝ အသုံးပြုကြမည် မဟုတ်ပါချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် မခြားနားလှသောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ ခီတန်လူမျိုးများသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင်မူ... ၎င်းမှာ လုံးဝ တစ်ခြားစီသော ကိစ္စပင် ဖြစ်တော့သည်

"သံမဏိပြားတွေကို သုံးပြီး သူတို့ကို လမ်းဖောက်ပေးဖို့ ကူညီပေးကြစမ်း"

ထိုအချိန်မှာပင် အခြားသော သူများလည်း သတိဝင်လာခဲ့ကြသည်။

ယခင်က တိုက်ပွဲအတွင်း၌ ပျက်စီးသွားသော ဒိုင်းလွှားလှည်း အမြောက်အမြား ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါတွင်မူ အနောက်ဘက်ရှိ များပြားလှသော မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ စစ်သည်များမှာ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း အင်အားစိုက်ထုတ်လိုက်ကြလျက်၊ ထိုပျက်စီးနေသော ဒိုင်းလွှားလှည်းများကို မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ ပစ်ထည့်ကာ ဤခီတန် လူမျိုးများအတွက် လမ်းဖောက်ပေးရာ၌ ကူညီပေးလိုက်ကြတော့သည်။

သောင်းနှင့်ချီသော ဒိုင်းလွှားလှည်းများမှာ ဤအခိုက်အတန့်၌ လမ်းဖောက်ရန်အတွက် မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ အလုံးစုံ ပစ်ချခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်သည်တို့၏ အကူအညီဖြင့် နောက်ဆုံးတွင်မူ မီးရှိန်မှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားခဲ့ပြီး၊ သစ်လုံးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လမ်းကြောင်းများမှာ မြို့ရိုးအောက်ခြေအထိပင် တစ်ဆက်တည်း တိုးဝင်သွားတော့သည်။

"တက်ကြစမ်း"

ပြင်းထန်လှသော ဟောက်သံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သောင်းနှင့်ချီသော ခီတန် စစ်သည်များမှာ မီးပင်လယ်အတွင်းရှိ သစ်လုံးများဖြင့် ဖန်တီးထားသော လမ်းကြောင်းပေါင်း ရာနှင့်ချီမှတစ်ဆင့် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

အထိတ်လန့်စရာ အကောင်းဆုံးသော အချက်မှာမူ၊ လမ်းဖောက်ပေးခဲ့သော ပထမအသုတ် ခီတန် လူမျိုးများမှာ သစ်လုံးများပေါ်တွင် ခြေဗလာဖြင့် နင်းသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပါသော်လည်း၊ အနောက်မှ လိုက်ပါလာသော ခီတန် လူမျိုးများမှာမူ လူနှင့်မြင်း တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကြလျက်၊ လောင်ကျွမ်းနေသော သစ်လုံးများပေါ်တွင် စစ်မြင်းများကို စီးနှင်းကာ မီးပင်လယ်ကို ကျော်ဖြတ်လျက် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြခြင်းပင်။

လုံးဝန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် သစ်လုံးများမှာ အလွန်ပင် မတည်ငြိမ်လှပါချေ၊ စစ်မြင်းများမှာ ၎င်းတို့အပေါ် နင်းမိသည့်အခါ ခြေချော်သွားရန် လွယ်ကူသလို၊ သစ်လုံးများ လည်ပတ်သွားခြင်းကြောင့် ပြုတ်ကျသွားရန်လည်း လွယ်ကူလှပေသည်။ သို့သော်လည်း ခီတန် မြင်းစစ်သည် အားလုံးမှာမူ တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား တည်ငြိမ်နေကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ ပြသနေသော မြင်းစီးအတတ်ပညာမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှပေသည်။ မတော်တဆမှုကြောင့် မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားသော တစ်ဦးနှစ်ဦးမှလွဲ၍ အခြားသူ မည်သူမျှ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ကြပါချေ။

တဂျိမ်းဂျိမ်း မြည်ဟည်းနေသော မြင်းခွာသံများနှင့်အတူ၊ ခဏတာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အနည်းဆုံး ခီတန် စစ်သည် ထောင်နှင့်ချီ၍ မြို့ရိုးအောက်သို့ စုစည်းမိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ အနည်းငယ်မျှ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ၊ ထို ခီတန် စစ်သည်တို့၏ အကြည့်များမှာ စူးရှနေကြလျက်၊ တစ်ဦးချင်းစီမှာ မိမိတို့ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သံကြိုးများကို ဆွဲထုတ်ကာ အားကုန် တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကြပြီးနောက် မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်တင်လိုက်ကြတော့သည်။

ချွန်ထက်လှသော သံမဏိ လက်သည်းများက သံမဏိကြိုးများကို သယ်ဆောင်လျက် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားခဲ့ပြီး သတ္တုချင်း ထိခတ်သံများနှင့်အတူ မြို့ရိုးထိပ်ကို မြဲမြံစွာ ကုပ်တွယ်လိုက်ကြသည်။ ထိုခီတန် စစ်သည်များမှာ ကြိုးများကို လျင်မြန်စွာ တင်းအောင် ဆွဲလိုက်ကြရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားများကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ထားလိုက်ကြကာ၊ တစ်ဦးချင်းစီမှာ မျောက်ဝံများအလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြို့ရိုးပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ တက်ရောက်သွားကြတော့သည်။

ထိုလျင်မြန်မှုနှင့် အရှိန်မှာ အခြားသော နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်သည်များ လုံးဝလိုက်မယှဉ်နိုင်သော အဆင့်တွင် ရှိပေသည်။

ခီတန် လူမျိုးများမှာ မူလကတည်းကပင် နှင်းတောနှင့် တောအုပ်များအတွင်း၌ နေထိုင်ကြသူများ ဖြစ်ကြပေရာ၊ သူတို့၏ အအေးဒဏ် ခံနိုင်ရည်နှင့် တောအုပ်များအတွင်း ကျင့်သားရမှုမှာ အခြားသူများ လုံးဝမယှဉ်နိုင်သော အရာပင်။

ခီတန် လူမျိုးမှာ အရေအတွက် နည်းပါးပါသော်လည်း၊ သူတို့အားလုံးမှာမူ အပြင်းထန်ဆုံးနှင့် အတိုက်ခိုက် အကျွမ်းကျင်ဆုံးသော သူများသာ ဖြစ်ကြပေသည်၊ တောင်တက်ခြင်းနှင့် မြို့ရိုးတက်ခြင်းမှာ သူတို့အတွက်မူ အခြေခံအကျဆုံးသော အရည်အချင်းမျှသာ ရှိသေး၏။ သံမဏိခံတပ်၏ အပြင်ဘက် မြို့ရိုးမှာ ချောမွတ်နေပါသော်လည်း သူတို့အတွက်မူ တောအုပ်အတွင်း၌ သွားလာနေရသည်နှင့် များစွာကွာခြားမှု မရှိပါချေ။

ရှူး ရှူး ရှူး..

သစ်လုံးများမှာ လောင်ကျွမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ထိုခီတန်စစ်သည်များမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်ရောက်နေကြရာ ခဏတာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ရှေ့ဆုံးမှ ခီတန်စစ်သည်များမှာ မြို့ရိုးထိပ်နှင့် မီတာဆယ်နှင့်ချီသော အကွာအဝေးသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ၊ ကိုယ်ကို တစ်ချက်မျှ ခုန်လိုက်ရုံဖြင့် အောင်မြင်စွာ တက်ရောက်နိုင်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အခြားသော နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်သည်များမှာ မှင်တက်သွားကြရပါသော်လည်း၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြရသည်။

"ခီတန်"

"ခီတန်"

"ခီတန်"

...

အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံများမှာ ကမ္ဘာနှင့် မြေကြီးကြား၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် နိုင်ငံအသီးသီး မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် ခီတန် ဘက်မှ အနည်းဆုံး စစ်သည် တစ်သိန်းကျော်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ မြို့သိမ်းရန်အတွက်မူ လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေသေးတော့သည်။

ခီတန်စစ်သည်တို့၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် မူလက အဝေးဆီသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသော မျှော်စင်လှည်းများမှာလည်း ယခုအခါတွင်မူ ဖြည်းညင်းစွာ ထပ်မံလှုပ်ရှားလာခဲ့ကြပြီး၊ သံမဏိခံတပ် ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ထပ်မံ တိုးကပ်လာကြပြန်သည်။

အခြားသော အရပ်မျက်နှာများတွင်လည်း နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်သည်များမှာ လှုံ့ဆော်မှုကို ခံလိုက်ရသည့်အလား၊ တစ်ဦးချင်းစီမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြရင်း မြို့သိမ်းလှေကားများကို ထမ်းပိုးကာ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာကြတော့သည်။

"ခီတန်က တကယ်ပဲ ရဲစွမ်းသတ္တိ ရှိတာပဲ"

စစ်တပ်ကြီး၏ အနောက်ဘက်တွင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ အန်းလုရှန်းက မနေနိုင်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

အဝေးဆီမှ ချွေချန်းယုံနှင့် ထျန်းချန်ကျန်းတို့မှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများကို ဖုံးကွယ်ရန် ခဲယဉ်းနေတော့သည်။ ဤခီတန် လူမျိုးများ အမှန်တကယ် အတည်တကျ လုပ်ဆောင်လာသည့်အခါတွင်မူ ထို ရက်စက်ကြမ်းတမ်းမှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှပေရာ၊ သေမင်းပင်လျှင် သူတို့ကို တားဆီးနိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ထင်ရပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်လှသည့် မဟာမိတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရခြင်းမှာ နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များအတွက်မူ သေချာပေါက် ကံကောင်းခြင်း တစ်မျိုးပင် ဖြစ်တော့သည်။

ခီတန်ဘုရင်သည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မောက်မာစွာပင် ပြုံးလိုက်ပါသော်လည်း အခြားဘာမှ မပြောပါချေ။

ခီတန် လူမျိုးတို့၏ ရှင်သန်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ နိုင်ငံအသီးသီးထက် များစွာ ပိုမိုဆိုးရွားလှပေသည်။ အကယ်၍ ဤကဲ့သို့သော ရက်စက်ကြမ်းတမ်းမှုမျိုးသာ မရှိခဲ့ပါက၊ နိုင်ငံအသီးသီးနှင့် မည်သို့လျှင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။

အဝေးဆီတွင်မူ ခီတန်လူမျိုးတို့၏ အရှိန်မှာ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာပိုမိုမြန်ဆန်လှပေရာ ခဏတာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သံမဏိခံတပ် ရှေ့၌ ခီတန် စစ်သည် ခုနစ်ထောင် ရှစ်ထောင်ခန့် စုစည်းမိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို၊ အနောက်ဘက်တွင်လည်း ပိုမိုများပြားလှသော ခီတန်လူမျိုးများမှာ လူနှင့်မြင်း တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကြလျက်၊ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသော အရှိန်ဖြင့် မြို့ရိုးထက်သို့ တိုးဝင်နေကြသည်။

ဤခီတန်လူမျိုးတို့၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် အခြားသော နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်သည်များ၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားခဲ့ရသည်။ စစ်သည်တစ်ဦးချင်းစီမှာ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြရင်း ဒိုင်းလွှားလှည်းများနှင့်သဲ၊ကျောက်ခဲများကို အသုံးပြုကာ လမ်းဖောက်လိုက်ကြပြီး မြို့ရိုးအောက်ခြေသို့ သွားရာလမ်းကြောင်းများကို ဖန်တီးလိုက်ကြတော့သည်။

အထူးသဖြင့် အနောက်ဘက်မှ ကျောက်ခဲပစ်စက်များအတွက် ကျောက်တုံးများကို သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးနေရသော မျိုးနွယ်စုများမှာ တစ်ဦးချင်းစီမှာ ခီတန် လူမျိုးတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် အကြံဉာဏ်များ ရရှိသွားခဲ့ကြပြီး၊ ဗျူဟာကို ပြောင်းလဲကာ ကျောက်တုံးများကို မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ လှိမ့်ချလျက် လမ်းဖောက်လိုက်ကြတော့သည်။

ဤမျှလောက် ကြီးမားလှသော မီးပင်လယ်ကြီးကို အပြီးတိုင် ငြှိမ်းသတ်ရန်မှာ ခဏတာအတွင်း မဖြစ်နိုင်ပါချေ။

သို့သော်လည်း စစ်သည်များ ရှေ့သို့ တိုးဝင်နိုင်ရန် လမ်းကြောင်းလေးတစ်ခု ဖန်တီးရန်မှာမူ ထိုမျှလောက် မရှုပ်ထွေးပါချေ။

ဧရာမကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးပြီးတစ်တုံးမှာ မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ လိမ့်ကျကုန်ကြသည်၊ မီးလောင်လွယ်သော သစ်လုံးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤကျောက်တုံးများပေါ်တွင် နင်းသွားရခြင်းမှာ ပိုမို လွယ်ကူလှပေသည်။

"ဝုန်း"

ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးမှာ မီးပင်လယ်အတွင်း၌ လိမ့်တက်သွားခဲ့ပြီး ပေပေါင်း များစွာ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ ရှည်လျားလှသော မြို့သိမ်းလှေကား တစ်စင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ လဲကျလာခဲ့ရာ၊ လှေကား၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုမှာ လေးလံလှသော ကျောက်တုံးထိပ်ပေါ်၌ မြဲမြံစွာ ချိတ်မိသွားတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင်၊ လေထဲ၌ တွဲလောင်းဖြစ်နေသော "လမ်းကြောင်း" တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"သတ်စမ်း"

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် များပြားလှသော နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်သည်များမှာ ထို လေထဲရှိ လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ တက်ရောက်လိုက်ကြရင်း ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂေါ်ပြားတစ်ခုကို မြေကြီးအတွင်းသို့ ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး စစ်မြေပြင်ရှိ ပူပြင်းလှသော မြေကြီးများနှင့် တောက်လောင်နေသော အနက်ရောင် မီးဆီများကို တစ်ခါတည်း ပင့်ယူလိုက်ပြီးနောက် ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

တစ်ဦး၊ နှစ်ဦး၊ သုံးဦး... စစ်တပ်ကြီး၏ အစွန်ဆုံး နေရာ၌ သောင်းနှင့်ချီသော နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်သည်များမှာ အကြံဉာဏ်များ ရရှိသွားခဲ့ကြပြီး၊ သံဂေါ်ပြားများကို အသုံးပြုကာ လမ်းဖောက်လိုက်ကြရင်း မီးဆီများနှင့် မြေပုပ်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ကြကာ၊ အရိုးရှင်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း အထိရောက်ဆုံးသော နည်းလမ်းဖြင့် မီးပင်လယ်အတွင်း၌ အတင်းအကျပ် လမ်းကြောင်းများကို ဖန်တီးလိုက်ကြတော့သည်။

စစ်သည် ထောင်နှင့်ချီ၍ စုပေါင်း လုပ်ဆောင်လိုက်ကြသည့်အခါ၊ မီးပင်လယ်ကြီးအတွင်း၌ မီတာ ဆယ်နှင့်ချီ၍ ရှည်လျားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ဖြင့် မီးပင်လယ်၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ သံမဏိခံတပ် ဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

သောင်းနှင့်ချီသော နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်သည်များ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြမှုက မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

"မင်းမှာ ပရိယာယ်ရှိရင်၊ ငါ့မှာလည်း ဖြေရှင်းမဲ့ နည်းလမ်းရှိတယ်"ဆိုသည့်အတိုင်းပင်။

နိုင်ငံအသီးသီးဘက်မှလည်း မိမိတို့၏တုံ့ပြန်မှုဗျူဟာများကို လျင်မြန်စွာပင် ဖော်ထုတ်ပြသလိုက်ကြသည်။

အရှိန်မှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးပါသော်လည်း အကွာအဝေးအရ တွက်ချက်မည်ဆိုပါက လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် မြို့ရိုးအောက်ခြေအထိ တိုးဝင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။

"ဟူး"

အဝေးဆီတွင်မူ မီးလျှံများ တောက်လောင်နေလျက်၊ ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်လာသော ခီတန်စစ်သည်မှာ ကိုယ်ကို တစ်ချက်မျှ ခုန်လိုက်ရင်း မြင့်မားလှသော မြို့ရိုးထက်သို့ ချက်ချင်းပင် တက်ရောက်သွားတော့သည်။

"ဟားဟား.. လာကြစမ်း၊ ဘယ်သူက ငါနဲ့ တိုက်မလဲ ငါ မင်းတို့လို ထန်ခွေးတွေ အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်မယ်"

ထိုခီတန်စစ်သည်မှာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း အသေအလဲ တိုက်ပွဲဆင်နွှဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပါသော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌ ရွှတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူ့အား တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ နားထဲ၌ ကျိန်းစပ်သွားစေမည့် လေးကြိုး၏ တုန်ခါသံပင် ဖြစ်တော့သည်။

အေးစိမ့်လှသော အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ထက်မြက်လှသော မြားတံတစ်စင်းမှာ သူ၏လည်ချောင်းကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး၊ သွေးပွက်များနှင့်အတူ လည်ပင်းအနောက်ဘက်မှနေ၍ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

ထို ခီတန်စစ်သည်မှာ မျက်လုံးများကို ပြူးလျက်၊ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသော အမူအရာဖြင့် သူ၏လည်ပင်းပေါ်မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသော အပေါက်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်ပါသော်လည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ ယိုင်ထိုးသွားခဲ့ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်မှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားခဲ့ရကာ စုတ်ပြဲနေသော အိတ်ခွံတစ်ခုအလား မြို့ရိုးအောက်ခြေရှိ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသော မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

"သူတို့ကို သုတ်သင်ကြစမ်း၊ တစ်ယောက်မှ မကျန်စေနဲ့"

အဝေးဆီတွင်မူ ချန်ပုရန်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် အေးစိမ့်နေလျက်၊ စကားပြောနေစဉ်အတွင်းမှာပင် လေးကို ဆွဲတင်ကာ မြားတင်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ခီတန် စစ်သည်တစ်ဦးကိုလည်း မြို့ရိုးပေါ်မှနေ၍ ထပ်မံပစ်ချလိုက်ပြန်သည်။

ဤခေတ္တမျှအတွင်းမှာပင် ချန်ပုရန်သည် နတ်မြားသမား စစ်ကြောင်းကို မြို့ရိုးအစွန်းမှ ဆုတ်ခွာခိုင်းလိုက်သလို မျှော်စင်လှည်းများပေါ်ရှိ ဒဏ္ဍာရီလာ လက်ဖြောင့်စစ်သည်များ၏ ပစ်ခတ်မှု နယ်ပယ်အတွင်းမှလည်း ယာယီအားဖြင့် ဆုတ်ခွာခိုင်းလိုက်တော့သည်။

မြင်ကွင်းမရှိတော့သည့်နောက်တွင်မူ၊ မြားတစ်စင်းဖြင့် သိန်းငှက်သုံးကောင်ကို ပစ်နိုင်သော၊ မြားတစ်စင်းမှ မလွဲချော်သော ဒဏ္ဍာရီလာ လက်ဖြောင့်စစ်သည် များပင်လျှင် နတ်မြားသမား စစ်ကြောင်းကို လွယ်လင့်တကူ ခြိမ်းခြောက်နိုင်ရန်မှာ ခဲယဉ်းသွားပေလိမ့်မည်။

"ဒုတိယ ခံစစ်မျဉ်းကို စတင်လိုက်"

ချန်ပုရန်သည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အနည်းငယ်မျှ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

ချန်ပုရန်၏ စကားအဆုံးတွင် ယန္တရား မောင်းတံသံများမှာ စစ်မြေပြင်၌ ချက်ချင်းပင် မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။

သံမဏိခံတပ်၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များမှာ မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်ရောက်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြဆဲ ဖြစ်ပါသော်လည်း၊ နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသော ယန္တရား မောင်းတံသံများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ လူတိုင်းမှာ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားကြရပြီး အသံထွက်ပေါ်ရာ အရပ်ဆီသို့ မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဟိုမှာ ကြည့်လိုက်စမ်း"

"သတိထားကြစမ်း"

အမိုးခုံးပုံစံရှိသော သံမဏိ မြို့ရိုးပေါ်မှ အပြောင်းအလဲများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်အားလုံးမှာ ရင်ထဲ၌ အေးစိမ့်သွားခဲ့ရပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေလျက် သေမင်းနှင့်ရင်ဆိုင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။

လူတိုင်း၏အကြည့်များအောက်တွင် မူလက ချောမွတ်နေသော သံမဏိ မြို့ရိုး မျက်နှာပြင်မှာ လှုပ်ခါသွားခဲ့ပြီးနောက် ပျားအုံပုံစံရှိသော တည်ဆောက်ပုံများမှာ မြို့ရိုးပေါ်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထိုပျားအုံပုံစံ တည်ဆောက်ပုံများမှာ တစ်တန်းပြီးတစ်တန်း၊ တစ်တန်းပြီးတစ်တန်း အထက်မှ အောက်သို့ တစ်မြို့ရိုးလုံး ၌ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"အဲဒါ ပျားအုံသေတ္တာတွေပဲ"

"နောက်ဆုတ်ကြ၊ အမြန် နောက်ဆုတ်ကြစမ်း"

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အသံများမှာ စစ်မြေပြင်၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြီး အသံများပင်လျှင် ပျက်ယွင်းနေတော့သည်။

ဝမ်ချောင်၏လက်အောက်တွင် သတ်ဖြတ်ရေး လက်နက်ကြီးလေးမျိုး ရှိပေရာ၊ စစ်ပွဲတိုင်းတွင် သေချာပေါက် ပေါ်ထွက်လာတတ်ပေသည်။ ၎င်းတို့မှာ အရာရာကို ဖောက်ထွက်နိုင်သော သံမဏိ ခံစစ်မျဉ်း၊ လူသတ်ရာ၌ မြက်ပင်ရိတ်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသော မဟာထန် စစ်ရထားလေး တပ်ဖွဲ့၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှပြီး တစ်လောကလုံးက အစွမ်းအထက်ဆုံးဟု အသိအမှတ်ပြုထားသော ဝူရှန်း သံချပ်ကာမြင်းတပ်၊ ထို့ပြင် နောက်ဆုံး တစ်ခုမှာမူ ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားခဲ့သော သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းများကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားလှသည့် ပျားအုံသေတ္တာပင် ဖြစ်တော့သည်။

ယန္တရားများနှင့် ပတ်သက်သော သတ်ဖြတ်ရေး လက်နက်များထဲတွင် လက်ရှိအချိန်အထိ ပျားအုံသေတ္တာ တစ်ခုသာ တိုက်ပွဲဝင်ခြင်း မရှိသေးပါချေ။

သတ်ဖြတ်ရေး လက်နက်ကြီး လေးမျိုးထဲတွင် ပျားအုံသေတ္တာ၏ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သလို အချိန်အတော်ကြာအောင်လည်း ပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ၊ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ စိပ်လှစွာသော ပစ်ခတ်နိုင်စွမ်းမှာမူ သာမန် စစ်သည်များအတွက်မူ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် ဤထူးခြားလှသော သတ်ဖြတ်ရေး လက်နက်ကို ဤအချိန်အထိ သိမ်းဆည်းထားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါချေ။

ဒါ့အပြင် ပျားအုံသေတ္တာ၏ စောင်းနေသော ထောင့်များကို ကြည့်မည်ဆိုပါက ထိုထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသော မြားတံများမှာ သံမဏိခံတပ် ရှေ့ရှိ စစ်မြေပြင်၏ အများစုကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီးသားပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ။ ငါ အဲဒါတွေကို အကုန် ဖျက်ဆီးပစ်တာကို ကြည့်နေလိုက်"

"လူတိုင်း ငါနဲ့အတူ တက်ကြစမ်း… ခီတန် လူမျိုးတွေက ဘာကိုမှ မကြောက်ဘူး"

"တက်ကြစမ်း"

သို့သော်လည်း မထင်မှတ်ထားဘဲ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ ခီတန်စစ်သည် တစ်ဦးချင်းစီမှာ ထိတ်လန့်နောက်ဆုတ်ခြင်း မရှိရုံသာမကဘဲ၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲဝင်လိုသည့် စိတ်ဓာတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ခီတန်က ဘာကိုမှ မကြောက်ဘူး။

ဤသည်မှာ ခီတန် လူမျိုး အားလုံး ယုံကြည်ကိုးစားကြသော အမြင့်ဆုံးသော စည်းမျဉ်းဖြစ်သလို ခီတန်လူမျိုးများ နိုင်ငံအသီးသီးနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ခြင်း၏ အခြေခံလည်း ဖြစ်ပေသည်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသော၊ စိပ်လှလှသော ပျားအုံသေတ္တာ များကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ ခီတန် လူမျိုး တစ်ဦးမျှ နောက်ဆုတ်ခြင်း မရှိပါချေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ပိုမိုများပြားလှသော ခီတန် လူမျိုးများမှာ လူနှင့်မြင်း တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကြလျက်၊ အနောက်ဘက်မှနေ၍ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသော အရှိန်ဖြင့် မြို့ရိုးဆီသို့ တိုးဝင်လာကြတော့သည်။

"ယားးးးးး"

ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားစဉ်မှာပင်၊ ခီတန် စစ်သည် တစ်ဦးချင်းစီမှာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ကိုယ်တွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော ဂန်ချီစွမ်းအင်များကို ပေါက်ကွဲစေလိုက်ကြရာ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော ကာကွယ်ရေး ဂန်ချီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို မြဲမြံစွာ ဖုံးအုပ်လိုက်တော့သည်။

******

အခန်း (၂၁၇၆) သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ ရွှေများ

အချို့သော ခွန်အားကြီးမားသည့် ခီတန်စစ်သည်များမှာ သူတို့၏ ဂန်ချီစွမ်းအင်များကို ဖိသိပ်ကာ မျက်နှာစာတွင် ဂန်ချီ ဒိုင်းလွှား တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ် ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

ခီတန် မျိုးနွယ်စု၏ စစ်သည်အင်အားမှာ နိုင်ငံအသီးသီးထက် များစွာလျော့နည်းပါသော်လည်း၊ စစ်သည် တစ်ဦးချင်းစီ၏ ခွန်အားမှာမူ နိုင်ငံအသီးသီးထက် များစွာသာလွန်လှပေသည်။

ဤမျှလောက် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ပင် ခီတန် လူမျိုးများမှာ အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြပါချေ။

ပျားအုံသေတ္တာ ဆိုတာ ဘာလဲ။ ခီတန် လူမျိုးတို့၏ အမြင်တွင်မူ ၎င်းမှာ အမှိုက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ခီတန် လူမျိုးတို့၏ တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်ပါသော်လည်း၊ မြို့ရိုးပေါ်မှ တုံ့ပြန်မှုမှာမူ ပိုမိုမြန်ဆန်နေသေးတော့သည်။

ယန္တရား မောင်းတံများနှင့် ရစ်လုံးများ လည်ပတ်သံများနှင့်အတူ အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ပျားအုံသဏ္ဌာန် အပေါက်များအတွင်းမှ စိပ်လှစွာသော မြားဖျားများမှာ အတွင်းပိုင်းမှနေ၍ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ၊ ထက်မြက်လှသော မြားဖျားများမှာ အောက်ဘက်မှ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေသော ခီတန် စစ်သည်များဆီသို့ တိကျစွာ ဦးတည်သွားတော့သည်။

မြို့ရိုးအောက်ရှိ ခီတန် စစ်သည်များမှာ အဝေးသို့ မရောက်ရှိသေးမီမှာပင် မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည့် မြားတံများမှာ ချက်ချင်းပင် တဟုန်ထိုး ပန်းထွက်သွားခဲ့ပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသော မြားမိုးကြီးမှာ မြို့ရိုးအောက်ရှိ ဟာလာဟင်းလင်းပြင် တစ်နေရာမကျန် အလုံးစုံ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ဝမ်ချောင်တီထွင်ထားသော ဤပျားအုံသေတ္တာမှာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်တွေ့ရမှသာလျှင် ၎င်း၏သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ မည်မျှလောက် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းသည်ကို နားလည်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

ထို များပြားလှသောမြားမိုးကြီးမှာ တိမ်မည်းများအလား စစ်မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံများမှာလည်း တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကိုပင် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။

"တက်ကြစမ်း"

ဤမျှလောက် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည့် တစ်နယ်မြေလုံး လွှမ်းခြုံထားသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ခီတန် စစ်သည် တစ်ဦးမျှ နောက်ဆုတ်ခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

"ဘုန်း"

ခီတန် စစ်သည်တစ်ဦးမှာ သူ၏လက်ထဲရှိ ဧရာမ ဂန်ချီဒိုင်းလွှားကြီးကို အထက်သို့ မြှောက်ကိုင်လိုက်ကာ ထိုမြားမိုးများကို အတင်းအကျပ် ရင်ဆိုင်လိုက်ရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ညာဘက် လက်ကောက်ဝတ်တွင် ရစ်ပတ်ထားသော ကြိုးကို အားကုန်ဆွဲလိုက်ပြီး ထိုအရှိန်ကို အသုံးချလျက် မြို့ရိုးပေါ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်ရောက်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူ၏လက်ထဲရှိ ခီတန် ဓားကောက်ဖြင့် သူ့အနီးဆုံးရှိ ပျားအုံသေတ္တာတစ်ခုဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

ခီတန် စစ်သည်အားလုံးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်သော ခွန်အား အလွန်ပင် ကောင်းမွန်ကြပေရာ ဤတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းမှုတွင် သူသည် အင်အားအပြည့် သုံးထားသဖြင့် နွားတစ်ကောင်စာ အရွယ်အစားရှိ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကိုပင် အလွယ်တကူ ခုတ်ပိုင်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ သို့ဖြစ်ရာ အတွင်းပိုင်း ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော ပျားအုံသေတ္တာ တစ်ခုအတွက်မူ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပါချေ။ ဤတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ပျားအုံသေတ္တာကို နှစ်ခြမ်းကွဲသွားစေကာ အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည်ဟု သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း မြားတံများ ကျဆင်းလာသည့်အခါတွင်မူ ထိုခီတန် စစ်သည်၏ထင်မှတ်မထားမှုနှင့် ပေပေါင်းတစ်သောင်းရှစ်ထောင်ခန့် ကွာခြားသွားတော့သည်။

"ဖျစ်"

မြားတံများ ကျဆင်းလာသည့်အခါ ထက်မြက်လှသော မြားဖျားများမှ ထူးခြားလှသည့် အလင်းတန်းတစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီး၊ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့်ပင် ထိုခီတန်စစ်သည်၏ ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ဧရာမ ဂန်ချီ ဒိုင်းလွှားကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။

ထိုခီတန်စစ်သည်မှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ပါချေ။ "ဖျစ် ဖျစ်" ဟူသော အသံများနှင့်အတူ ထိုမြားတံများမှာ ဧရာမ ဂန်ချီ ဒိုင်းလွှားကို အလုံးစုံ ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိုက်ဝင်သွားခဲ့ရာ၊ မြားစိုက်ဝင်သွားသော အပေါက်တိုင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ အသက်ဇီဝ စွမ်းအင်များလည်း လိုက်ပါယိုစိမ့်ထွက်သွားတော့သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါက ဘယ်လို မြားတံမျိုးလဲ။ ငါတို့ ခီတန်လူမျိုးတွေရဲ့ ဂန်ချီကိုတောင် မတားဆီးနိုင်တော့ဘူးလား?"

ထိုခီတန်စစ်သည်မှာ မျက်လုံးများကို ပြူးလျက် မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ ခွန်အားများမှာ ဒီရေများ ဆုတ်ခွာသွားသည့်အလား သူ၏ကိုယ်တွင်းမှနေ၍ ယိုစိမ့်ထွက်သွားခဲ့ရာ ထိုခီတန် စစ်သည်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ခွေသွားခဲ့ပြီး လေထဲမှနေ၍ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ကာ မျက်စိရှေ့တွင် မှောင်မိုက်သွားပြီး ဘာမှ မသိတော့ပါချေ။

သူ ပြုတ်ကျသွားသည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနီးနားမှ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်ကပင် မျောက်ဝံများအလား လျင်မြန်ဖြတ်လတ်စွာဖြင့် တက်ရောက်နေခဲ့ကြသော ခီတန်စစ်သည်များမှာ၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး မြို့ရိုးပေါ်မှနေ၍ အောက်ဘက်ရှိ မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြုတ်ကျကုန်ကြတော့သည်။

"သံချပ်ကာဖောက်မြား…အဲဒါ သံချပ်ကာဖောက်မြား တွေပဲ"

"သူတို့က မြားတံတွေမှာ သံချပ်ကာဖောက် သံမဏိကို သုံးထားကြတာပဲ"

အနောက်ဘက် စစ်မြေပြင်မှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကိုပင် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ပျားအုံသေတ္တာ၏ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ ကြီးမားလှပါသော်လည်း၊ အားနည်းချက်မှာ မြားတံများ တိုတောင်းလွန်းသလို ပစ်ခတ်အားနှင့် အကွာအဝေးမှာလည်း မလုံလောက်သဖြင့် ခွန်အားအရဆိုလျှင် သာမန်လေးကြိုးများကို မယှဉ်နိုင်ပါချေ၊ ထို့ကြောင့် စစ်မြင်းအချို့နှင့် ခွန်အားနည်းပါးသော စစ်သည်အချို့ကိုသာ ထိခိုက်စေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သာမန် စစ်သည်များ၏ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းထက်လှသော ဂန်ချီ စွမ်းအင်များနှင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ထူထဲလှသော သံချပ်ကာများမှာ လက်တွေ့တွင်မူ ဤကဲ့သို့သော ပျားအုံသေတ္တာ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို အကြီးအကျယ် ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ မဟာထန်ဘက်မှ ဤကဲ့သို့သော မြားတံများတွင် သံချပ်ကာဖောက် သံမဏိ များကို အသုံးပြုထားလိမ့်မည်ဟုပင် ဖြစ်၏။

မြားတံများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်အရဆိုလျှင် တရားဝင် သံချပ်ကာဖောက်မြား အစစ်များ မဟုတ်ပါသော်လည်း၊ ထိုမြားဖျားမှ အလင်းရောင်များအရဆိုလျှင် အနည်းဆုံးတော့ တစ်ဝက်ခန့်မှာ သံချပ်ကာဖောက် ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုထားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ခီတန် လူမျိုးများမှာ စစ်တိုက်ရာတွင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်လေ့ မရှိကြရာ ယခုကဲ့သို့သော အနီးကပ် တိုက်ပွဲမျိုးတွင် သူတို့၏ ဤအလေ့အထမှာ သေစေနိုင်သော အားနည်းချက်တစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။

"အားးး"

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။ လျှပ်စစ်မီးပွင့်သည့်အလား မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အတွင်း၌ မည်မျှလောက် များပြားလှသော ခီတန်စစ်သည်များမှာ ပျားအုံသေတ္တာများ၏ ပစ်ခတ်မှုကြောင့် ဆန်ခါပေါက်အလား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး မြို့ပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ကြသည်ကို မသိနိုင်တော့ပါချေ။

တစ်ချက်တည်း…

တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုမျှသာ ဖြစ်၏။

မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ခီတန် စစ်သည် ခုနစ်ထောင် ရှစ်ထောင်ခန့်နှင့်တကွ၊ အနောက်ဘက်မှ လိုက်ပါလာသော စစ်ကူများ အားလုံးမှာ ထိုနေရာ၌ပင် ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ကြရသည်။

ကျယ်ပြန့်လှသော နယ်မြေအတွင်း၌ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိတော့ပါချေ။

တိတ်ဆိတ်မှု…

နိုင်ငံအသီးသီး၏ သန်းနှင့်ချီသော စစ်တပ်ကြီးမှာ ပါးစပ်များ ဟနေကြလျက် မျက်လုံးများကို ပြူးကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုနိုင်ကြတော့ပါချေ။

အဝေးဆီမှ ခီတန်ဘုရင်မှာမူ အစောပိုင်းကတည်းကပင် တစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ မျက်နှာမှာလည်း စက္ကူထက်ပင် ဖြူလျော့နေတော့သည်။

မတော်တဆမှုက အလွန်ပင် ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှပေရာ ဤအခိုက်အတန့်၌ ခီတန်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာပင် တုန်ယင်နေတော့သည်။

သူ ယခုအချိန်အထိ မယုံနိုင်သေးသည်မှာ သူ၏ရဲစွမ်းသတ္တိရှိပြီး တိုက်ရည်ခိုက်ရည် ကျွမ်းကျင်လှသော ခီတန် စစ်သည်များမှာ တစ်ချက်တည်းသော ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုဖြင့် ဤမျှလောက် များပြားစွာ သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်းပင်။ သူတို့သည် တရားဝင် တိုက်ပွဲတစ်ပွဲကိုပင် မဆင်နွှဲလိုက်ရသလို၊ စစ်သည်တစ်ဦး ရရှိသင့်သော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အဆင့်အတန်းမျိုးကိုပင် အနည်းငယ်မျှ မရရှိလိုက်ဘဲ၊ စုတ်ပြဲနေသော အိတ်ခွံများအလား အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာဖြင့် စစ်မြေပြင် ရှေ့တန်း၌ သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသည် မဟုတ်ပါလား။

ခီတန်မှာ အခြားသော နိုင်ငံကြီးများကဲ့သို့ မဟုတ်ပါချေ။ စစ်သည်အင်အား ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့် ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းက ခီတန်ဘုရင်အား အလွန်အမင်း ရင်နာစေတော့သည်။

သူ၏ဘေးနားရှိ အခြားသူများမှာမူ ခီတန်ဘုရင်ထက်ပင် ပိုမိုအံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြသေး၏၊ ဤအခိုက်အတန့်၌ ကောင်းရှန်းပင်လျှင် သူ၏လက်ထဲမှ အမွှေးတောင် ယပ်တောင်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှေ့တည့်တည့်သို့ ငေးကြည့်ရင်း စကားမပြောနိုင်ဘဲ ရှိနေတော့သည်။

သံချပ်ကာဖောက်မြား…

မဟာထန်အနေဖြင့် ပျားအုံသေတ္တာကဲ့သို့သော လက်နက်မျိုးတွင် ဤကဲ့သို့ တန်ဖိုးကြီးလှသော ပစ္စည်းများကို အကန့်အသတ်မရှိ အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

ပျားအုံသေတ္တာ တစ်ခုမှာ မြားတံ ခြောက်ဆယ် ခုနစ်ဆယ်၊ သို့မဟုတ် ရာနှင့်ချီ၍ပင် ပစ်ခတ်နိုင်စွမ်းရှိပေရာ၊ ဤမျှလောက် များပြားလှသော ပျားအုံသေတ္တာ များရှိနေပြီး မြားဖျားတိုင်းတွင် သံချပ်ကာဖောက် သံမဏိ များကို အသုံးပြုထားသည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းမှာ သံချပ်ကာဖောက်ပစ္စည်း မည်မျှလောက်ကို အသုံးပြုထားရသလဲ ဆိုသည်ကို မည်သူက တွက်ချက်နိုင်ပါမည်နည်း။

၎င်းမှာ ရွှေ သောင်းနှင့်ချီ၍ တန်ဖိုးရှိနေမည်ကို မည်သူက သိရှိနိုင်ပါမည်နည်း’

ဤသည်မှာ ငွေကို ရေလို သုံးစွဲခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

ယခုလေးတင် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကြိမ်တည်းတွင် ဝမ်ချောင်သည် အနည်းဆုံး ရွှေ သန်း ခြောက်ဆယ် ခုနစ်ဆယ်ခန့်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကာ၊ ၎င်းမှာ တစ်ကြိမ်တည်းသော ပစ်ခတ်မှုမျှသာ ရှိသေး၏။

"ရူးနေတဲ့ကောင်"

စစ်အလံအောက် မြင်းပေါ်တွင် ထျန်းချန်းစီသည် ရှေ့တည့်တည့်ကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

လူတိုင်း၏ ရင်ထဲရှိ ခံစားချက်များကို ဤစကားတစ်ခွန်းထက် ပိုမိုပေါ်လွင်အောင် ဖော်ပြနိုင်မည့်စကား လုံးဝမရှိတော့ပါချေ။

ဝမ်ချောင်မှလွဲ၍ တစ်လောကလုံး၌ မည်သူကမျှ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

သို့သော်လည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုနှင့် ကျိန်ဆဲမှုများအပြင် အခြားသော ရှုပ်ထွေးသည့် ခံစားချက်များလည်း လူတိုင်း၏ရင်ထဲ၌ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"အရမ်းကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။ သူ့ကို သတ်နိုင်မှပဲ မဟာထန်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်လိမ့်မယ်"

အခြားတစ်နေရာတွင် ချွေချန်းယုံသည် စစ်တပ်ကြီးအတွင်း၌ မတ်မတ်ရပ်နေလျက် သူ၏မျက်ဝန်းထဲ၌ အလင်းတန်းများ လှုပ်ခါသွားခဲ့ပြီးနောက် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင် တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်၏သိုင်းပညာမှာ သူ အမြဲတမ်း အကြောက်ဆုံးသော အရာပင်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် နိုင်ငံပေါင်းစုံ စားပွဲတော်၌ သူတို့ အဖွဲ့သည် အရှင်သခင် အန်းလုရှန်းအပါအဝင် မြို့တော်၏ အရှေ့မြောက်ဘက် ထောင့်တွင် ဝမ်ချောင်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ စစ်မြေပြင်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာသည့် အခါတွင်မူ၊ ချွေချန်းယုံသည် ဝမ်ချောင်၏ စစ်ဗျူဟာပိုင်းဆိုင်ရာ အသိပညာမှာ သူ၏ သိုင်းပညာထက် များစွာ ပိုမိုထိတ်လန့်စရာ ကောင်းကြောင်းကို သိရှိသွားခဲ့ရသည်။

သူ့ကို စစ်နတ်ဘုရားဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး စစ်တိုက်ရာတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား အစွမ်းထက်လှရာ၊ သူ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သေချာစွာ ချိန်ဆလေ့ ရှိပါသော်လည်း၊ ထိုသတိထားမှုများ၏ အနောက်ကွယ်တွင် ရူးသွပ်မှုများလည်း ကိန်းအောင်းနေပေသည်။

ရွှေ သန်း ခြောက်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ်ခန့်ကို အသုံးပြုကာ ပျားအုံသေတ္တာ မြားတံများ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ အလွန်အမင်း ရူးသွပ်နေသူများသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။

သို့သော်ငြားလည်း အခြားတစ်ဖက်မှ ကြည့်မည်ဆိုပါက တုန်လှုပ်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားကာ အေးအေးဆေးဆေး စဉ်းစားကြည့်လျှင် ယခုအခါ ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ဆိုက်ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ရွှေအားလုံးကို ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းထားမည်ဆိုပါကလည်း သံတိုသံစများမျှသာ ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ပြီး အလကား အလေအလွင့် ဖြစ်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုသို့ဖြစ်မည့်အစား လက်နက်များ ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုခြင်းက စစ်ပွဲကို အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေးကို ပိုမို တိုးတက်စေမည် ဖြစ်၏။

ဤအချက်အရဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ဝမ်ချောင်၏ပုံစံနှင့် အလွန်ပင်ကိုက်ညီနေပြန်ရာ၊ အပြင်ပန်းတွင် ရူးသွပ်နေပုံရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေခြင်း ဖြစ်တော့သည်။

အနောက်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို ထားလိုက်ဦး၊ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ပစ်ခတ်မှုများ ထွက်ပေါ်လာပြန်ရာ သံမဏိခံတပ်တစ်ခုလုံး၏ ရှေ့မှောက် ပေ ငါးရာအကျယ်အဝန်းအတွင်းရှိ ခီတန်စစ်သည် အားလုံးနှင့်တကွ နောက်ဆက်တွဲ ရောက်ရှိလာသော စစ်ကူများ အားလုံးမှာ တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် အသတ်ခံလိုက်ကြရပြီး၊ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိတော့ပါချေ။ ခီတန်လူမျိုးများ မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ ပစ်ချခဲ့သော သစ်လုံးများပေါ်တွင်ပင် မြားတံများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

တိုက်ပွဲမှာ ယခုအချိန်အထိ နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များမှာ အနည်းဆုံး စစ်သည် သုံးသိန်းခန့် သေဆုံးခဲ့ပြီဖြစ်ကာ စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးမှာလည်း အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်ပါသော်လည်း၊ သိသာထင်ရှားသော မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲ တစ်ခုကိုမျှ မစတင်နိုင်သေးပါချေ။

မဟာထန် ၏ သံမဏိခံတပ်ကြီးမှာ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေပါသော်လည်း၊ ဤအခိုက်အတန့်၌ လူတိုင်းအတွက်မူ နှစ်ဖက်ကြားတွင် ဖြတ်ကျော်၍ မရနိုင်သော ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ သဘာဝအတားအဆီးကြီး တစ်ခု ခြားနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရပေသည်။

မဟာထန် အနေဖြင့် အလွှာလိုက် အလွှာလိုက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို အသုံးပြုကာ ဤနေရာကို သေမင်းတမန် နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ခြင်းပင်။

"အန်းလုရှန်း၊ ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း၊ ခီတန်ဘုရင်၊ ရှီဘုရင်မ၊ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း... မင်းတို့တွေမှာ ဒီလောက် နည်းလမ်းလေးတွေပဲ ရှိတာလား?"

"မင်းတို့ရဲ့ စစ်သည် ခုနစ်သိန်းကျော်က အခုအချိန်အထိ ဘာမှ မလုပ်ရသေးဘူး၊ ဒီလောက် အရည်အချင်းလေးနဲ့ မဟာထန်ကို ပုန်ကန်ချင်နေတာ တကယ်ကို ရယ်စရာ မကောင်းဘူးလား?"

ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးသံအလား အလွန်ပင် အေးစိမ့်လှသော အသံကြီးတစ်ခုမှာ မြို့တွင်း နက်ရှိုင်းရာ အရပ်ဆီမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မြို့ရိုးအပြင်ဘက်တွင် ဝမ်ချောင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဧကရာဇ်မင်းများမှာ မျက်နှာများ မည်းမှောင်သွားကြရပြီး အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေကြတော့သည်။

ဝမ်ချောင်၏ ဤစကားမှာ နိုင်ငံအသီးသီး၏ စစ်သည်တို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို ထိုးနှက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေပါသော်လည်း၊ လူတိုင်းမှာမူ ရင်ထဲ၌ အလွန်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြပြီး ဒေါသထွက်နေကြဆဲပင် ဖြစ်၏။

"ခွေးကောင်"

ခီတန်ဘုရင်က သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလိုက်ရာ ဗြစ်ခနဲ အသံများပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲတွင် သူ၏ခီတန် စစ်သည်များမှာ အထိနာဆုံး ဖြစ်ခဲ့ရရာ၊ ဝမ်ချောင်၏ ဤစကားမှာ သူ့အား သရော်လှောင်ပြောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပါချေ။

"လူတွေ လာကြစမ်း၊ ငါကိုယ်တိုင် အဲဒီ ခွေးကောင်ကို သွားသတ်မယ်"

ခီတန်ဘုရင်၏မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေလျက် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေတော့သည်။

ခီတန် စစ်သည် ရှစ်ထောင်၊ ကိုးထောင်ခန့်မှာ ရန်သူ တစ်ဦးကိုမျှ မသတ်လိုက်ရဘဲ ဤမျှအလွယ်တကူ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော၊ ခီတန် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသူများ၏ သေဆုံးပုံမှာ ဤကဲ့သို့ လုံးဝမဖြစ်သင့်ပါချေ။

"ခီတန်ဘုရင် စိတ်မလောပါနဲ့ဦး အဲဒီကောင်ရဲ့ အကြံအစည်ထဲ လုံးဝမဝင်သွားပါစေနဲ့၊ သူက မင်းကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားလာဖို့ကို စောင့်နေတာ"

ထိုအချိန်မှာပင် ဘေးနားမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ခီတန်ဘုရင်ကို တားဆီးလိုက်တော့သည်။

မထင်မှတ်ထားဘဲ ဤအချိန်တွင် အန်းလုရှန်းက ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် စကားဆိုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ယခုတစ်ကြိမ် စစ်ပွဲကြီးတွင် လက်တွေ့၌ ယိုကျိုး ဘက်မှ သေဆုံးမှု အများဆုံး ဖြစ်ကာ၊ အန်းလုရှန်း၏ ယိုမင်သံချပ်ကာမြင်းတပ်မှာလည်း အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပါသော်လည်း ဤအချိန်တွင် အန်းလုရှန်းမှာ အသိဉာဏ် အရှိဆုံးသူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်းပင်။

"မှန်ပါတယ် ခီတန်ဘုရင် အခုလှုပ်ရှားလိုက်ရင် တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့အကြံထဲ ဝင်သွားလိမ့်မယ်"

ကောင်းရှန်းသည်လည်း ခီတန်ဘုရင်ကို ကြည့်ရင်း ဝင်ရောက်စကားဆိုလိုက်လေသည်။

ခီတန်ဘုရင်နှင့် သူ၏ ခီတန်စစ်သည်များမှာ တိုက်ပွဲဝင်ရာ၌ အလွန်ပင် ရဲစွမ်းသတ္တိ ရှိကြရာ နောက်ပိုင်းတွင် ကြီးမားသော အသုံးဝင်မှုများ ရှိနေသေးသဖြင့် ဤအချိန်တွင် အလွယ်တကူ အသေခံခိုင်း၍ မဖြစ်ပါချေ။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီခွေးကောင်ရဲ့ မောက်မာဝင့်ကြွားနေတာကို ဒီအတိုင်း ကြည့်နေရတော့မှာလား?"

ထိုအချိန်တွင် ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းက ကျောပြင်၌ ဓားတိုများ ထိုးစိုက်ထားလျက် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကြည့်ကာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်းခန့် တိုးလာခဲ့သည်။

"အရှင် ခဏလောက် စောင့်ပါဦး၊ ကျွန်တော်မျိုးကို စဉ်းစားဖို့ အချိန် ခဏလောက် ပေးပါဦး"

ကောင်းရှန်းက မျက်လွှာကို ချလိုက်ရင်း မျက်ဝန်းထဲ၌ တွေးတောနေသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး၊ အန်းလုရှန်း၊ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ထျန်းချန်းစီ အပါအဝင်၊ ဒေါသထွက်နေသော ခီတန်ဘုရင်ပင်လျှင် လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ဤ စစ်ဗျူဟာမှူးကြီး ကောင်းရှန်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

ကောင်းရှန်းမှာ အမြဲတမ်း နှိမ့်ချစွာ နေထိုင်တတ်ပြီး နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဧကရာဇ်များနှင့်လည်း အဆက်အသွယ် သိပ်မရှိပါသော်လည်း၊ လူတိုင်း သိရှိထားသည်မှာ အန်းလုရှန်းအနေဖြင့် ယနေ့ကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ ကျန်းရှိုကွေးကိုပင် ဖြုတ်ချနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ လက်တွေ့တွင် ဤအားနည်းပုံရသော ကောင်းရှန်း၏ ဗျူဟာများ၊ လမ်းညွှန်မှုများကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

"အရှင်တို့ သံမဏိခံတပ် ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မဲ့ နည်းလမ်းကို ကျွန်တော်မျိုး စဉ်းစားမိပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့... အရှင်တို့ရဲ့ ပူးပေါင်း ကူညီမှုတော့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်"

ခဏအကြာတွင် ကောင်းရှန်းက နောက်ဆုံး၌ ဦးခေါင်းကို မော့လာခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်မင်းများအား ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်လေသည်။

...

"ဝူးးးးး"

အေးစိမ့်လှသော ခရုသင်းသံကြီး တစ်ခုမှာ ကမ္ဘာနှင့် မြေကြီးကြား၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ စစ်ပွဲကြီး ထပ်မံစတင်မည့်အချိန်မှာ လူတိုင်း ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာပိုမိုမြန်ဆန်လှပေရာ ထိုခရုသင်းသံကြီးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ နိုင်ငံအသီးသီး၏ စစ်တပ်ကြီးမှာ ပင်လယ်လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ထပ်မံ၍ လှုပ်ရှားလာကြတော့သည်။

******