အခန်း ၄၁၁

အခန်း။ ၄၁၁

လုံယီ၏ ဒူးချက်မှာ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ လေထုကို စက္ကူပါးလွှာသကဲ့သို့ ဖောက်ထွက်သွားသည့် ထက်မြက်သော ဓားသွားတစ်ချောင်းအလား ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်သွားသည်။

အရိပ်မည်းကြီးသည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေရဲသဖြင့် ဘေးသို့ အမြန်လှိမ့်ရှောင်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ပျံသွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် အချင်းပေဆယ်ဂဏန်းခန့်ရှိသော တွင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်မှ ကြယ်တာရာ ကျရောက်လာသကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

"ဟမ်"

ပထမအချက် လွဲချော်သွားသဖြင့် လုံယီသည် အရိပ်မည်းကြီးထံသို့ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထပ်မံထိုးလိုက်သည်။

ဝူး

အခြေခံအား ပေါင် ၁၈၀,၀၀၀ ကျော်ရှိသော လက်သီးချက်ကြောင့် ရှေ့ရှိလေထုမှာ လုံးဝ ဖိသိပ်သွားပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အဖြူရောင် မြူခိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ထိုဖိအားကြောင့် လှုပ်ရှားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် အရိပ်မည်းကြီးမှာမူ မထိခိုက်သည့်အလား ပြန်လည်၍ အားပြင်းသော လက်သီးချက်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ကျွီ

သတ္တုချင်း ထိခိုက်မိသကဲ့သို့ အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွားများ ထွက်ကျလာသည်။ လက်သီးချင်း ထိခိုက်မိရာမှ အဖြူရောင် လေလှိုင်းများမှာ အဝေးသို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သစ်ပင်ခြုံနွယ်များမှာ မုန်တိုင်းမိသကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းများ ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် လုံယီမှာ နှစ်လှမ်းခန့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရပြီး အနည်းငယ် အားနည်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ဤအဆင့်သို့ ရောက်လာပြီးနောက် သူ့ထက် သန်မာသူနှင့် မတွေ့ဆုံဖူးသေးသော လုံယီသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပြိုင်ဘက်ကို အသေးစိတ် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ပြိုင်ဘက်မှာ အမြင့် ၁၀ ပေခန့်ရှိပြီး ဝံပုလွေခေါင်း၊ လူခန္ဓာကိုယ်နှင့်ဖြစ်ကာ သူ့ခေါင်းတွင် ငွေရောင်သရဖူငယ်တစ်ခု ဆောင်းထားပြီး အဆစ်အမြစ်များတွင် ထက်မြက်သော အနက်ရောင် ဆူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ရင်ဘတ်နှင့် ကျောပြင်မှာ မာကျောသော အလွှာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ပါးစပ်မှ ထွက်နေသော အဖြူရောင် အစွယ်ကြီးနှစ်ခုနှင့် သွေးဆာနေသည့် မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ လုံယီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"လူမဟုတ်ဘူးပဲ ဝံပုလွေနတ်ဆိုးလား"

ပြိုင်ဘက်၏ ပုံစံသည် သူ၏ ဂိုဏ်းတွင် တွေ့ဖူးသော စိမ်းလဲ့ဝံပုလွေတောင်မှ အဖွဲ့တစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေသည်။

"ငါက သံကျောပြင် ဝံပုလွေမီးခိုးရောင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ လူငယ်သခင် ချီနာယုပဲ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ လက်တစ်ချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်ဆိုတော့ ဂုဏ်ယူသင့်ပါတယ်"

ဝံပုလွေလူသားက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ သေခြင်းတရားကိုတော့ ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။ မင်းရဲ့ သွေးနဲ့ အသားတွေက ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစတွေကို ပြန်လည်ရရှိဖို့အတွက် အရင်းအမြစ်တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ငါ နတ်ဆိုးကြီးဖြစ်လာတဲ့အခါ မင်းအတွက် ဂူဗိမာန်တစ်ခုလောက်တော့ ဆောက်ပေးဖို့ စဉ်းစားပေးမယ်"

"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ"

လုံယီက သရော်လိုက်သည်။

ဝံပုလွေလူငယ်သခင် ချီနာယုသည် လုံယီ၏ အထင်အမြင်သေးသော လေသံကို ရိပ်မိသွားပြီး အမျက်ဒေါသ ထွက်သွားသည်။

"သေစမ်း"

၎င်းသည် မီးခိုးရောင် လက်သည်းများကို မြှောက်လိုက်ပြီး လုံယီ၏ မျက်နှာကို ခုတ်ပိုင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ယခင်က ပေါ့ပေါ့ဆဆသာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဤလူသားကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။

ဝူး

မထင်မှတ်ထားဘဲ လုံယီ၏ လက်သီးမှာ အားအပိုများ ရရှိသွားသကဲ့သို့ အရှိန်မြှင့်တက်လာပြီး ချီနာယု၏ ရင်ဘတ်ကို အရင်ဆုံး ထိမှန်လိုက်သည်။

ကျွီ

ခေါင်းလောင်းကြီးကို ထုလိုက်သကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ချီနာယုမှာ နှစ်လှမ်းခန့် နောက်သို့ ယိုင်သွားသည်။ လုံယီသည် အခွင့်ကောင်းကို ယူကာ ဒုတိယမြောက် လက်သီးချက်ကို အားကုန် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ချီနာယုသည် နောက်ထပ် နှစ်လှမ်း ဆုတ်သွားရပြီး ရင်ဘတ်တွင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အမျက်ဒေါသ ထွက်သွားသည်။ ၎င်းက ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ပြည့်စုံသော လုံယီ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

လုံယီ၏ ခြေလှမ်းများသည် လျင်မြန်ပြီး လက်သီးချက်များမှာ တစ်ခါတစ်ရံ မုန်တိုင်းပမာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ နွေဦးမိုးပမာ စီးဆင်းနေသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ချီနာယုမှာ အကြိမ်ကြိမ် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး မရတော့ပေ။

"သေစမ်း"

ချီနာယုမှာ သွေးပင် အန်ထွက်တော့မတတ် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် သူ့မျိုးနွယ်ချင်း တူညီသူတို့ကြားတွင် အမြဲတမ်း အနိုင်ရလေ့ရှိသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပိုမို ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းနည်းစနစ်ကို ပိုင်ဆိုင်သည့် လုံယီကြောင့် အထိနာနေသည်။

ချီနာယု မသိသည်မှာ လုံယီမှာလည်း စိတ်ညစ်နေခြင်းပင်။ ဝံပုလွေနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နက်နဲသော သံရိုင်းကဲ့သို့ မာကျောနေသည်။

လုံယီ၏ နဂါးဖောက်နည်းစနစ်ဖြင့် ပေါင် ၂ သိန်း ၃ သောင်းကျော် အားထုတ်သော်လည်း ဝံပုလွေနတ်ဆိုးမှာ အော်ဟစ်နေရုံမျှသာ ရှိပြီး အခြေခံ ထိခိုက်မှု မရှိပေ။

"ငါ မယုံဘူး"

လုံယီ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ပေါ်လာသည်။

ဝူး

ခြေကန် လက်သီးတို့ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် လုံယီသည် လျှပ်စီးပမာ ချီနာယုထံသို့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ချီနာယုသည် ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုထံသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ ကျောက်တုံးကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြိုကျသွားပြီးနောက် အနီးရှိ သစ်ပင်ကြီးများ ဆက်တိုက် ကျိုးပဲ့သွားသည်။

ချီနာယုမှာ ခေါင်းမူးဝေသွားပြီးနောက် လုံယီ၏ လက်ငါးချောင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်း ငါးခုမှာ ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

"အား..."

ချီနာယုသည် နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် လုံယီ၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်မှု မရှိပေ။

ချီနာယု၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော ဒဏ်ရာကြီးများ မဟုတ်ဘဲ နီညိုရောင် အမှတ်အသား ငါးခုသာ ထင်ကျန်ခဲ့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ဝံပုလွေနတ်ဆိုးက အော်ဟစ်နေသော်လည်း လုံယီကမူ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရေပြား ပွန်းပဲ့ရုံမျှသာဖြစ်ပြီး အနှစ်သာရရှိသော ထိခိုက်မှုမျိုး မဖြစ်သေးကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီအိမ်သာကျင်းထဲက ကျောက်တုံးလိုမျိုး ကောင်က သိပ်ကိုမာပြီး သိပ်ကိုအနံ့ဆိုးတယ်။ တကယ်ကို ကိုင်တွယ်ရခက်သားပဲ။

လုံယီက နည်းလမ်းရှာရန် အလျင်အမြန် စဉ်းစားလိုက်သည်။

အစီအရင်ပြားကို သုံးရမလား။

၎င်းမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော်လည်း လူမြင်ကွင်းမှာ သုံး၍မရ၊ အရှိန်နှေးကွေးပြီး လူကို ဖမ်းမိဖို့ မလွယ်သလို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုအပ်သည်။

ယင်လျှပ်စီးအတွက်မူ လုံယီ စမ်းသပ်ပြီးဖြစ်ရာ အကွာအဝေးနီးကပ်လျှင် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကိုယ်ခန္ဓာပျော့သူများကို ထိရောက်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်မာကျောသူကိုမူ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အဆုံးသတ်နိုင်မည် မဟုတ်သဖြင့် နောက်ဆုံးလက်ကျန်ကဒ်အဖြစ်သာ သိမ်းထားရမည်ပင်။

"မင်း ငါ့ကို တကယ်ပဲ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်ပြီ"

မျက်စိရှေ့ရှိ ချီနာယုမှာ အမြဲတမ်း ပြန်လည်မတိုက်ခိုက်ဘဲ ခံနေရသည်ကို မခံရပ်နိုင်တော့ပေ။ ၎င်း၏မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အလင်းများ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး တဝူးဝူး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှ အနက်ရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာရာ ငါးပေ၊ ခြောက်ပေခန့်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဒီလောက်အထိပဲ ရောက်နိုင်ပေမဲ့ ဒီလူသားကို သတ်ဖို့ကတော့ လုံလောက်ပါတယ်..."

ဧရာမဝံပုလွေကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ချီနာယု၏ အရှိန်အဝါမှာ ချက်ချင်းပင် အဆင့်တစ်ခုသို့ တိုးတက်သွားသည်။ ပန်ကာအရွယ်အစားရှိသော ဧရာမခြေသည်းကြီးကို မြှောက်ကာ အောက်ရှိ လုံယီကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်လား။

လုံယီ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် အန္တရာယ်အငွေ့အသက်များ ဝဲပျံလာသဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားသည်။

ဘုန်း

ပေအနည်းငယ် အချင်းရှိသော တွင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုတွင်းထဲရှိသမျှ အရာအားလုံးမှာ ပြာမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းကိုမြင်သော လုံယီမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ မသိသည်မှာ သူ၏ရှေ့ရှိ ချီနာယုမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး သူ့ဘဝတွင် အားအနည်းဆုံး အခြေအနေဖြစ်နေခြင်းပင်။

လုံယီ ရှောင်တိမ်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချီနာယုသည် ဧရာမခြေသည်းကြီးကို ဆက်လက်မြှောက်လိုက်သည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

၎င်းသည် လုံယီကို ခြင်သတ်သကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဆေးမြက်ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးမှာ ကောင်းကင်မှ ကျောက်တုံးများ အဆက်မပြတ် ကျရောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

မြေပြင်တွင် တွင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မြက်ပင်၊ သစ်ပင်၊ အင်းဆက်နှင့် သားရဲများမှာ သွေးအိုင်နှင့် ပြာမှုန့်များ ဖြစ်သွားကာ ကမ္ဘာပျက်မည့်မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"ဟူး"

လုံယီသည် စိတ်ကို အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင် အဆက်မပြတ် ပျံဝဲပြီး အော်ဟစ်နေကာ ပြိုင်ဘက်၏ နောက်တစ်ဆင့်လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်အောင် ကူညီပေးနေသည်။ သို့သော် အမြဲတမ်း ခုခံနေရလျှင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းသာ ရှိမည်ပင်။

တစ်စုံတစ်ရာသော အချိန်တွင် လုံယီမှာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ဧရာမဝံပုလွေအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော ချီနာယုမှာ ရုတ်တရက် အကြောများကို တင်းထားလိုက်ပြီး အမွှေးများကို မာကျောသွားစေသည်။

ထို့နောက် ဝှီး ဝှီး ဝှီးဟူသော အသံများနှင့်အတူ မိုးရေစက်များ ပျံ့ကျဲသွားသကဲ့သို့ အမွှေးများအားလုံး ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်မထားသော အခြေအနေဖြစ်သည်။ လုံယီသည် အသက်စွန့် ရှောင်တိမ်းသော်လည်း မြားချက်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အမွှေးချွန်များ၏ ထိမှန်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

အသက်အန္တရာယ် မရှိသော်လည်း သူ၏ အရှိန်နှုန်းမှာ များစွာ လျော့ကျသွားသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ချီနာယု၏ ကျောဘက်မှ လှုပ်ရှားနေသော မီးခိုးရောင် အမြီးရှည်ကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ လျှောထွက်လာပြီး လုံယီကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်၍ ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။