အခန်း ၄၁၄

အခန်း။ ၄၁၄

သူသည် လက်သီးကို ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးလိုက်သည်။

ဘုန်း

ရှေ့ရှိ လေထုမှာ ပြိုလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။ လက်သီးနှင့် လေထု ပွတ်တိုက်မိရာမှ တောက်ပသော မီးတောက်များနှင့်အတူ အပြာရောင် မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အဖြူရောင် လေစီးကြောင်းကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ရှုပ်ထွေးစွာ လည်ပတ်ကာ အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အခြေခံစွမ်းအား ပေါင် ၃ သိန်းအား နောက်ထပ် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်လိုက်ခြင်းပင်။

ငါ့ရဲ့ ဒီလက်သီးချက်က ပေါင် ၄ သိန်းခွဲ ရှိတယ်။

အကယ်၍ နဂါးဖောက် အမှတ်အသားမှ ဒုတိယအဆင့် စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုကို ပေါင်းစပ်

လိုက်ပါက ပေါင် ၅ သိန်းကျော်အထိ လွယ်ကူစွာ ကျော်လွန်နိုင်သည်။

ထို့ပြင် သွေးအစာကျွေးခြင်း ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းမှု နည်းစနစ်နှင့်ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် လုံယီကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲနေသည်။

ဝံပုလွေအရိုး လက်ဆောင်မှာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဤလက်ဆောင်မျိုးမှာ လက်ဆောင်အားလုံးထဲတွင် အဆင့်မြင့်ဆုံးထဲ၌ ပါဝင်သည်။

ဤစွမ်းရည် တိုးတက်လာတိုင်း အရှိန်အဟုန်နှင့် ဇွဲလုံ့လတို့ကဲ့သို့ပင် စွမ်းအားကို များစွာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ကြောင်း တွေးကြည့်နိုင်သည်။

လုံယီသည် သူ၏ ချီနှင့်သွေး ပြောင်းလဲမှုကို သေချာစွာ အာရုံခံလိုက်သည်။

ချီနှင့်သွေး ပမာဏ များစွာ တိုးတက်လာမှုကြောင့် စစ်မှန်သော စွမ်းအားမှာ မူလက ခရမ်းရောင်အနည်းငယ်သာရှိရာမှ နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပိုမို ပျစ်ချွဲလာကာ သိပ်သည်းဆနှင့် စူးရှမှုတို့ တိုးပွားလာသည်။

၎င်းမှာ ဤလောကတွင် မကြုံစဖူးသော အမြင့်ဆုံး အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီး နောက်ထပ် တိုးတက်ပါက ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်ပင်။

လုံယီမှာ ထိုပြောင်းလဲမှုကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေသည်။

သူ၏ စွမ်းအားမှာ အရည်အသွေးပိုင်းအရ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားတော့မည်ကို သူ သိရှိထားသည်။

ချီနှင့်သွေး တိုးတက်လာမှုနှင့်အတူ စိတ်ထဲရှိ လင်းယုန်ငှက်မှာလည်း ပိုမို တက်ကြွလာပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ပိုမို အရောင်လက်လာသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အတွက် အသားနှင့်သွေးဖြင့် ကျွေးမွေးခြင်းဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း အပြန်အလှန် အကျိုးပြုသည့် ဆက်ဆံရေးမျိုး ဖြစ်သည်။

မထွက်ခွာမီ ဘာကိုမျှ အလဟဿ မဖြစ်စေရဘူူဟူသော နိယာမအတိုင်း လုံယီသည် သွေးအစာကျွေးခြင်း ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းမှု နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

တစ်ပေအောက်သာရှိသော သွေးအရိပ်တစ်ခုမှာ ဝံပုလွေ လူငယ်သခင်၏ အလောင်းထံသို့ ခုန်ပေါက်သွားသည်။ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ၎င်း၏ အားကောင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာမှာ သွေးစုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လုံယီ၏ သွေးအရိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် ၆ ပေကျော်အထိ ကြီးထွားသွားပြီး ယခင် ခြောက်လအတွင်း စုဆောင်းထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုများပြားသွားသည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးဝံပုလွေ အဆင့်မြင့်တစ်ကောင်တွင် ရှိသော ချီနှင့်သွေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို ပြသနေသည်။

နတ်ဆိုးခေါ်ယူခြင်း ကျမ်းကို တိုးမြှင့်ပြီးနောက် ဝံပုလွေနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်ပြီးချိန်တွင် လုံယီသည် ရလဒ်ကောင်းများစွာဖြင့် ယီမြို့သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

"လူငယ်သခင်လျို ပြန်လာပြီလား။ ပင်ပန်းနေမှာပဲ လက်ဖက်ရည် သောက်ပါဦး"

အဘိုးအိုဂန်လေးက လုံယီကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပြီး လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။ ယခင်က ကုန်သည်ပုံစံနှင့် လုံးဝမတူတော့သဖြင့် လုံယီမှာ အနည်းငယ် အဆင်မပြေဖြစ်သွားသည်။

"အဘိုးအိုကန် ပြောစရာရှိရင် တိုက်ရိုက်ပြောပါ"

လုံယီက ပြောလိုက်သည်။

"အရင်က ကျွန်တော် မိုက်မဲပြီး လောဘကြီးမိလို့ ဈေးပိုတင်ခဲ့တာပါ။ လူငယ်သခင်လျိုအနေနဲ့ စိတ်ထဲမထားပါနဲ့"

အဘိုးအိုဂန်လေးက ယခင်က လုပ်ရပ်အတွက် တောင်းပန်သည်။

"အဲဒါကို အရင်ကတည်းက သဘောတူခဲ့တာပဲ။ ငါလည်း လက်ခံခဲ့တာပဲလေ ဘာမှားလို့လဲ" လုံယီက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ဈေးနှုန်းကို ချက်ချင်း တိုးမြှင့်ခဲ့သော်လည်း သူက သဘောတူခဲ့ခြင်းပင်။

ထို့ပြင် ဤရာသီတွင် ဆေးမြက်ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ခရီးသွားခြင်းမှာ အသက်အန္တရာယ် ကြီးမားလှသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လောဘကြောင့်ပါ"

အဘိုးအိုဂန်လေးသည် စကားကို လှည့်ပတ်ပြောဆိုပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အကြံအစည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

"ဒီငွေတွေကို ကျွန်တော် မသိမ်းထားရဲပါဘူး လူငယ်သခင် ကျွန်တော့်မှာ အခွင့်အရေး မဟုတ်တဲ့ တောင်းဆိုမှုတစ်ခု ရှိပါတယ်..."

"ပြောပါ အဘိုးအို"

"ကျွန်တော်လည်း အသက်ကြီးပြီ ကမ္ဘာ့အရေးကိစ္စတွေလည်း စိတ်မဝင်စားတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ စိုးရိမ်စရာရှိတာက အဲဒီ မိုက်မဲတဲ့ တပည့်လေးတစ်ယောက်ပါပဲ"

အဘိုးအိုဂန်လေးသည် အနီးတွင် အလုပ်လုပ်နေသော နွီဒါရှကို ငေးကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"ဒီ မိုက်မဲတဲ့ကောင်မှာ မွေးရာပါ စွမ်းအားတွေ ရှိတယ်။ သူ ငယ်ငယ်ကတည်းက သိုင်းပညာအတွက် သင့်တော်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောကမှာ သိုင်းသမားတွေက အဆင့်မြင့်မရကြပါဘူး။ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်းက အန္တရာယ်များတယ်။ မသေမျိုးဆရာသခင်တစ်ယောက်သာ ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နိုင်မှာပါ။ ဒါကြောင့် အရင်က သိုင်းသမားတွေက တပည့်ခံချင်တဲ့အခါ ကျွန်တော် အကုန်လုံးကို မောင်းထုတ်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီခရီးစဉ်အပြီးမှာတော့ ကျွန်တော် ဘယ်လောက်တောင် မိုက်မဲပြီး ရေတွင်းထဲက ဖားလိုဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရပါပြီ။ လူငယ်သခင်လျိုလိုမျိုး ထူးချွန်တဲ့ သိုင်းသမားတွေ ရှိနေတာကိုး"

အဘိုးအိုဂန်လေး၏ အမူအရာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

"လူငယ်သခင်လျိုအနေနဲ့ ဒါရှာကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပေးနိုင်မလား။ ကျွန်တော် အများကြီး မတောင်းဆိုပါဘူး။ တပည့်ခံဖို့ အခမ်းအနားကိုလည်း ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ..."

ပြောပြီးနောက် အဘိုးအိုဂန်လေးသည် ငွေအိတ်တစ်လုံးကို လုံယီထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ လုံယီသည် ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော်လည်း ပျော်ရွှင်စွာ အလုပ်လုပ်နေသော နွီဒါရှကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါရှာမှာ တကယ်ပဲ အရည်အချင်း ရှိပါတယ်။ အကောင်းဆုံးအချက်ကတော့ သူ့ရဲ့ စိတ်ထားဖြူစင်မှုပါပဲ။ အဘိုးအိုအနေနဲ့ စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် သူက ငါ့နောက်ကို လိုက်လာပြီး ပင်းအန်းရွာမှာ ရှိတဲ့ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် တာဝန်ပေးလိုက်မယ်"

အဘိုးအိုဂန်လေးမှာ အမြင်ကျယ်သူ ဖြစ်သည်ဟု လုံယီ တွေးလိုက်သည်။ ဤလောကတွင် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်မှာ အဓိကဖြစ်ပြီး သိုင်းသမားများကို အထင်မကြီးသော အယူအဆမှာ အမြစ်တွယ်နေဆဲပင်။

သူ၏ ထူးချွန်သော သိုင်းစွမ်းအားကို ပြသခဲ့သော်လည်း လူအများစုမှာ သိုင်းသမားအပေါ် အမြင်ပြောင်းလဲရန် မလွယ်ကူပေ။ သို့သော် အဘိုးအိုဂန်လေးမှာမူ အခြေအနေအရ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိသည်။

"ပင်းအန်းရွာလား"

အဘိုးအိုဂန်လေး၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

"ကျွန်တော် သိပါတယ် ဒီနားတင်ပါပဲ"

မိုင်အနည်းငယ် အကွာရှိ ပင်းအန်းရွာမှာ အမြင့် ၇ ပေမှ ၈ ပေခန့်သာရှိသော အိုမင်းနေသည့် မြို့တံခါးမှာ အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မြို့တံခါးထိပ်တွင် အစောင့်များမှာ အနည်းငယ်သာရှိပြီး ငိုက်မြည်းနေကြသည်။

အဝင်အထွက် လုပ်နေသူများမှာ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကြွက်သားများ ထွက်နေကာ ရိုင်းစိုင်းသော အငွေ့အသက်များ ရှိကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါရှိသည့် ဇိမ်ခံအဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ ပင်းအန်းရွာအတွင်းသို့ မြင်းစီးကာ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

"ရပ် မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ မြင်းပေါ်ကဆင်းပြီး မှတ်ပုံတင်ဖို့ လာခဲ့ကြ"

အစောင့်တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုကောင်းမွန်လှပသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ယောက်ျား၊ မိန်းမများမှာမူ မကြားလိုက်သည့်အလား မြင်းပေါ်တွင် ငြိမ့်ညောင်းစွာ ထိုင်နေကြပြီး အချင်းချင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။

"လုံယီဆိုတဲ့ကောင်က တကယ်ပဲ ဒီလိုဆိတ်သုဉ်းတဲ့ နေရာမျိုးကနေ ပေါက်ဖွားလာတာလား။ ဒီထဲမှာရှိတဲ့ လူတွေက ပညာမတတ်ပဲ ရိုင်းစိုင်းကြမှာပဲ"

"အရင်ဆုံး သူ့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး သူ့ကို အတင်းအကျပ် ထွက်လာအောင် လုပ်လိုက်မယ်။ ပြီးရင် ဝမ်ပိုင် ဘယ်လိုသေသွားလဲဆိုတာ သိရလိမ့်မယ်"

"အကယ်၍သာ အဲဒီ ယို ဒါမှမဟုတ် ပိ ဆိုတဲ့ မိန်းမကျင့်ကြံသူတွေ လက်ချက်သာဆိုရင် သူတို့နောက်ခံ ဘယ်လောက်ပဲ ထူးခြားနေပါစေ အဖိုးအခ ပေးကိုပေးရမယ်"

"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"

အစောင့်မှာ သူ့ကို လျစ်လျူရှုနေသည့် ဤလူစိမ်းများကို ကြည့်ပြီး ဒေါသထွက်လာသည်။

"စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးလိုက်တာ"

အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် လေထဲတွင် အနက်ရောင် ဝိညာဉ်ကြိမ်လုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အစောင့်ကို ဝှီးဟူသော အသံနှင့်အတူ ရိုက်ချလိုက်သဖြင့် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အစောင့်၏ ရင်ဘတ်တွင် အရိုးများ ပေါ်သည်အထိ နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာကြီး ပေါ်လာပြီး အလွန်ပင် ပူဆွေးစရာ မြင်ကွင်းဖြစ်သွားသည်။

"ရပ်"

"မင်းတို့ ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ"

ပင်းအန်းရွာ တံခါးဝရှိ အစောင့်တစ်ဒါဇင်ခန့်မှာ ဓားများကို ဆွဲထုတ်ပြီး လေးများကို တင်းကြပ်စွာ ကိုင်ဆောင်ကာ ဤလူစိမ်းများထံ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လူတစ်ဦးမှာ မြို့ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားပြီး ဖြစ်ပျက်နေသည့် ကိစ္စကို သတင်းပို့လိုက်သည်။

မကြာမီပင် လက်နက်ကိုယ်စီနှင့် သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကြံ့ခိုင်သော လူအုပ်ကြီးမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။

သူတို့၏ ရှေ့ဆုံးတွင်မူ လုံယီနှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မတွေ့ဆုံရတော့သည့် ပင်းအန်းရွာမှ ချောမောသော လူငယ်လေး ဆန်ပင်းမှာ ဦးဆောင်လာသည်။

သူ၏ အသားအရောင်မှာ ညိုမည်းနေပြီး ဆံပင်များမှာ ကျစ်ဆံမြီးငယ်လေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဆန်ပင်းမှာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်နေသည့် အမူအရာဖြင့် ဤဧည့်သည် မဟုတ်သူများကို စိုက်ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ ငါတို့လူတွေကို နာကျင်အောင် လုပ်တာလဲ။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ ရှင်းပြချက် မပေးရင် မင်းတို့ ဒီကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"

"လုံယီရဲ့ မိသားစုက ဘယ်မှာလဲ"

လူအုပ်ကြီး၏ အခြားတစ်ဖက်မှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အရပ်ပုပြီး တုတ်ခိုင်သော လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက်မှာ မြင်းစီးကာ ထွက်လာပြီး အေးစက်စက် မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ"

ဆန်ပင်းမှာ ရုတ်တရက် သံသယ ဝင်သွားသည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"

လူလတ်ပိုင်းမှာ ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"ငါ့သားကို သူသတ်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် သူ့မိသားစုနဲ့ စကားကောင်းကောင်း ပြောချင်ရုံတင်ပါ"

ဤလူအုပ်ကြီးမှာ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဆန်ပင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနီးရှိသူ တစ်ဦးကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ရာ ထိုသူမှာ မြို့ထဲသို့ အမြန် ပြေးဝင်သွားသည်။

မကြာမီပင် မြို့ထဲမှ ဒေသခံများနှင့် မတူညီသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် နောက်ထပ် လူအုပ်ကြီးတစ်ခု ပြေးထွက်လာသည်။

ဤလူများမှာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရင်ဘတ်တွင် ဝမ်ကျန်းဟူသော အနက်ရောင် စာလုံးကြီးနှစ်လုံးကို ချုပ်လုပ်ထားသည်။

ယပ်တောင်ကို ကိုင်ထားသည့် ထူးချွန်သော လူငယ်တစ်ယောက်၊ လက်တစ်ဖက်သာရှိသည့် ဓားသမား၊ ဆံပင်ဖွာလန်ကျဲနေပြီး ခြေဗလာနှင့် အဘိုးအို၊ ရွှေရောင်ဖရုံသီး နှစ်လုံးကို ကိုင်ထားသည့် ကြံ့ခိုင်သော လူတစ်ယောက်တို့ ပါဝင်ကာ ပြင်းထန်သော ချီနှင့်သွေး အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူတို့ထဲမှ လက်တစ်ဖက်သာရှိသည့် အဘိုးအိုက ရှေ့သို့တိုးကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်

သည်။

"မင်းတို့က ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

"အို ဒါက သိုင်းဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လား"

ဧည့်သည် မဟုတ်သူများကြားမှ လှောင်ပြောင်ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသို့ မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အပြုအမူကြောင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတို့၏ အမူအရာမှာ မကောင်းမွန်တော့ပေ။

"မင်းတို့ထဲက လုံယီနဲ့ နီးစပ်တဲ့သူတွေအားလုံး ငါတို့နဲ့အတူ ချက်ချင်း လိုက်ခဲ့ကြ" အဝတ်အစား ကောင်းမွန်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူတစ်ယောက်မှာ မြင်းပေါ်တွင် ငြိမ့်ညောင်းစွာ ထိုင်ရင်း ဝမ်ကျန်းဂိုဏ်းဝင်များကို ကြိမ်လုံးဖြင့် ညွှန်ပြသည်။ သူ၏ စကားတွင် ငြင်းပယ်၍မရသော အမိန့်သံများ ပါဝင်နေသည်။

"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေမို့လို့လဲ"

ရွှေရောင်ဖရုံသီး ကိုင်ထားသည့် ကြံ့ခိုင်သောလူမှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။

"နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောရင် မင်းတို့ခေါင်းတွေကို ငါ ရိုက်ခွဲပစ်မယ်"

"ရယ်စရာကောင်းတဲ့ သိုင်းသမားတွေ"

"မိုက်မဲပြီး အသိဉာဏ်နည်းပါးသူတွေ"

အဝတ်အစား ကောင်းမွန်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသူများအားလုံးမှာ အထင်သေးသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"သူတို့နဲ့ အချိန်ဖြုန်းမနေနဲ့တော့ ဒီ မိုက်မဲတဲ့ သိုင်းသမားတွေကို ဖမ်းလိုက်စမ်း"

အရပ်ပုပြီး တုတ်ခိုင်သော လူလတ်ပိုင်းက အေးစက်စက် အသံဖြင့် အမိန့်ပေးသည်။

"ခုခံရင် ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်"

ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ရှိနေသူအားလုံး၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။