အခန်း ၇၉၉

အခန်း (၇၉၉) - နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်၊ အာဏာရှင်မမကြီး ဟွားစစ်ချင်၊ စားပြီးနားမလည် မလုပ်ရ(၄)။

လအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

ဖုန်းရှီးမြို့တော်ရှိ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးများစွာတို့သည် စုပေါင်း၍ ကျွန်းပေါ်ရှိ ကန္တာရသားရဲများကို အရှင်ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြလေသည်။

ကျိုးစွေ့သည်လည်း မျှော်လင့်ချက်များကို အလဟဿမဖြစ်စေဘဲ ကန္တာရသားရဲများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့၏။ ယခုအချိန်အထိ သူ ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ထားသော လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကန္တာရသားရဲ အရေအတွက်သည် သုံးဆယ်အထိ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းရှီးမြို့တော်အတွက်မူ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးသုံးဆယ်ခန့် ထပ်မံတိုးပွားလာသကဲ့သို့ ဖြစ်ရာ အင်အားသည် ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်အထိ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့လေသည်။

ဤသည်မှာ အစပြုရုံမျှသာ ရှိသေးသည်။ အကယ်၍ ဤသို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားမည်ဆိုပါက ကန္တာရသားရဲ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များမှာ ပိုမိုများပြားလာမည် ဖြစ်ပြီး ဖုန်းရှီးမြို့တော်၏ အင်အားမှာလည်း ဆတိုးကိန်းဖြင့် တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

ခြံဝန်းတစ်ခုအတွင်း၌။

ပိုင်စုကျဲ့နှင့် ဟွားစစ်ချင်ဟူသော လှပသည့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးတို့သည် အတူတကွ ရှိနေကြပြီး သူငယ်ချင်းအချင်းချင်း စကားလက်ဆုံ ကျနေကြလေသည်။

"စုကျဲ့... ညည်းရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်က ကြည့်ကောင်းနေပါလား...”

“ကြည့်ရတာ ညည်းဘဝရဲ့ ညနေခင်းတိုင်းက အတော်ကို စိုပြေနေပုံပဲ…”

“မဟုတ်မှလွဲရော… ယောက်ျားဖြစ်သူက ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်စေဘူးထင်ပါရဲ့…”

ဟွားစစ်ချင်က သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ လှပသည့် ကျောက်စိမ်းစားပွဲပေါ်တွင် မှောက်ဝပ်လျက် ပျင်းရိငြီးငွေ့ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးအစုံမှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အငွေ့အသက်များက မည်သူ့ကိုမဆို ရင်ခုန်သွားစေနိုင်ပေသည်။

ပိုင်စုကျဲ့မှာလည်း သူမထက် မနိမ့်ကျလှပေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ တူနှစ်ကိုယ်ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူမသည် ပိုမိုပြည့်ဖြိုးကာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာခဲ့၏။

ရွှေမွေးကျောက်စိမ်းမျက်နှာ မြေခွေးသွေးမျိုးဆက်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် သူမသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းစင်သော မိန်းကလေးငယ် မဟုတ်တော့ဘဲ အလှပဆုံးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအသွင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်ကသာ အဆင်ပြေရမှာလဲ၊ သူက အားအင်သန်လွန်းနေတာ...”

“အစကတော့ ကျွန်မ ကောင်းကောင်းကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ…”

“ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ… ဒီရက်ပိုင်းထဲမှာ သူ ကျင့်ကြံဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်လိုက်တော့… သူ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာခွန်အားက အဆမတန်ကို ဖြစ်နေတော့တာပဲ…”

“အခုဆို ကျွန်မမှာ ဘယ်လိုမှကို မလိုက်နိုင်တော့ဘူး…”

ပိုင်စုကျဲ့က မျက်နှာလေး နီမြန်းလျက် မတတ်သာသည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

သူမသည် မိမိကိုယ်မိမိ ရွှေမွေးကျောက်စိမ်းမျက်နှာ မြေခွေးသွေးမျိုးဆက်ဖြစ်၍ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မိမိ၏အမျိုးသားမှာ သူမထက်ပင် အစွမ်းထက်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

အထူးသဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ တက်လာပြီးနောက် ကျိုးစွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့လေသည်။

"တကယ်တော့... သူ့အတွက် ကိုယ်လုပ်တော်အချို့ ရှာပေးပြီး ကျွန်မရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို ခွဲဝေယူစေချင်နေတာ...”

ပိုင်စုကျဲ့က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"တကယ်ပဲ ညည်းက အဲဒီလို လုပ်ချင်လို့လား။ ညည်းရဲ့ အမျိုးသားကို တခြားအမျိုးသမီးတွေနဲ့ ခွဲဝေသုံးစွဲရမှာကို စိတ်မရှိဘူးလား...”

ဟွားစစ်ချင်၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးခြားသော အရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဒါက ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ယောကျ်ားဆိုတာ မယားအများနဲ့ နေတတ်ကြတာပဲ မဟုတ်လား...”

ပိုင်စုကျဲ့က ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

သူမသည် နန်းတွင်း၌ ကြီးပြင်းလာခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် မိမိ၏ ခမည်းတော်နှင့် မောင်ဘွားများတွင်လည်း ကိုယ်လုပ်တော် ထောင်နှင့်ချီ၍ ရှိသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။

သူမအတွက်မူ ကျိုးစွေ့ကဲ့သို့ အချိန်အတော်ကြာအောင် တာအိုလက်တွဲဖော် တစ်ဦးတည်းအပေါ် သစ္စာရှိသည့် အမျိုးသားမျိုးမှာ ရှာမှရှားသောသူ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ဒါဆိုရင်... အစ်မကိုရော ဘယ်လိုမြင်လဲ။ ညည်း အမျိုးသားရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်လာဖို့ သင့်တော်မယ် ထင်လား...”

ဟွားစစ်ချင်က တည့်တည့်ပင် မေးလိုက်လေသည်။

"ရှင်...”

ပိုင်စုကျဲ့က အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ကြည့်လိုက်မိ၏။

သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူမှာ စံနှုန်းအလွန်မြင့်မားသူဖြစ်ကြောင်း သိထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ မိမိ၏ အမျိုးသားကို စိတ်ဝင်စားနေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။

"မူလကတော့ ငါက ဘယ်သူ့ကိုမှ လက်ထပ်ဖို့ စိတ်မကူးခဲ့ပါဘူး။ အရာအားလုံးကို မဟာတာအိုအတွက်ပဲ ပေးဆပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မကြာခင်ကပဲ ငါ ဗေဒင်တွက်ကြည့်တော့ ညည်းရဲ့ အမျိုးသားက ငါနဲ့ ကံပါနေတယ်လို့ အဖြေထွက်လာတယ်…”

“အကယ်၍ သူ့ကိုသာ လက်ထပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာက ပွင့်လန်းလာပြီး အနာဂတ်မှာ အောင်မြင်မှုတွေ ရနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ညည်းအမျိုးသားရဲ့ ကံကြမ္မာကို ငါ အနည်းငယ်လောက် ငှားသုံးချင်လို့ပါ...”

ဟွားစစ်ချင်က သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြလိုက်၏။ ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ အချစ်ထက် အကျိုးစီးပွားက ပို၍ အရေးကြီးပေသည်။

အကယ်၍ လက်ထပ်ခြင်းဖြင့် တာအိုအောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက နှစ်ယောက်ပေါင်း၍ အမျိုးသားတစ်ဦးတည်းကို ပြုစုရသည်မှာ သူမအတွက် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

"အစ်မရဲ့ ဗေဒင်ပညာက ဘယ်လောက် ထက်မြက်တယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်။ အကယ်၍ အစ်မကသာ ကျွန်မရဲ့ အမျိုးသားနဲ့ လက်ထပ်မယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့တွေ ပိုပြီး ရင်းနှီးသွားကြမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အမျိုးသားက သဘောတူပါ့မလားဆိုတာပဲ စိုးရိမ်မိတယ်။ သူက အလွန် ဖြောင့်မတ်တဲ့သူ ဖြစ်နေလို့လေ...”

ပိုင်စုကျဲ့က အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဖြောင့်မတ်တဲ့သူ ဟုတ်လား။ ဒါက ပိုတောင် ကောင်းသေးတာပေါ့။ အဲဒီလိုလူမျိုးက တာအိုလက်တွဲဖော်ကို ဘယ်တော့မှ ပစ်မသွားတတ်ဘူး။ ဒီလိုလူမျိုးကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေကတော့ အများကြီးပါပဲ...”

ဟွားစစ်ချင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

သူမလိုချင်သော အမျိုးသားဆိုသည်မှာ ထိုသို့သော ဖြောင့်မတ်သူပင် မဟုတ်ပါလော။ ဝန်ခံရလျှင် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကိုသာ ကြည့်တတ်ကြသော၊ အန္တာရယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤလောကတွင် ထိုသို့သောယောက်ျားမှာ ကောင်းကင်ဘုံရတနာထက်ပင် ရှားပါးလွန်းလှပေသည်။

"အိုး... အစ်မဟွားက ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ...”

ပိုင်စုကျဲ့က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေ၏။

"အင်း... သဘာဝကျကျပဲ 'အာဏာရှင်ဘုရင်မ အတင်းအဓမ္မ ရှေ့ဆက်တိုးခြင်း' နည်းလမ်းကို သုံးပြီးတော့ ဆန်စိမ်းကို ထမင်းဖြစ်အောင် ချက်ပစ်လိုက်မှာပေါ့...”

"သစ်သားက လှေတစ်စင်းဖြစ်သွားပြီဆိုရင်တော့ ဒီယောကျ်ား ငြင်းဆန်ချင်ရင်တောင်မှ နောက်ကျသွားပြီလေ...”

"ပြီးတော့ အဲ့ဒါက အလုပ်မဖြစ်သေးဘူးဆိုရင်လည်း ကိုယ်ဝန်ရှိချင်ယောင် ဆောင်လိုက်ရုံပဲ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် သူက ဇနီးနဲ့ သားသမီးကို စွန့်ပစ်ရက်မလားဆိုတာ ငါ ကြည့်စမ်းချင်ပါဘိ...”

ဟွားစစ်ချင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်ချေသည်။

'ဘာရယ်...'

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်စုကျဲ့၏ လှပသော မျက်လုံးလေးများက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ လေးစားအားကျမှု လှိုင်းတံပိုးများ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

အစ်မဟွားမှာ နာမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့် ကိုက်ညီလှပေသည်။ သူမက ဤကဲ့သို့သော အကြံအစည်များကိုပင် တွေးတောနိုင်စွမ်း ရှိပေ၏။

သူမအနေဖြင့် မည်သို့ပြောရမည်ကိုပင် မသိတော့ချေ။ ဤသည်က အလွန်အမင်း ရဲတင်းလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ညည်းရဲ့ ပူးပေါင်းပါဝင်မှု လိုအပ်သေးတယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ဟွားစစ်ချင်၏ မျက်လုံးလှလှလေးများက တောက်ပသွားခဲ့ပြီး ပိုင်စုကျဲ့ကို ကြည့်လိုက်တော့သည်။

"အစ်မဟွား... ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကိုသာ ပြောပါ။ ကျွန်မက သေချာပေါက် အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းပေးပါ့မယ်...”

ပိုင်စုကျဲ့က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေ၏။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီလေ...”

ဟွားစစ်ချင်မှာ အလွန်တရာ ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ ကူညီပေးမည့် အတွင်းလူတစ်ယောက် ရှိနေသဖြင့်၊ ဤယောကျ်ားကို ဝါးမျိုမည့် သူမ၏အစီအစဉ်သည်ကား အမှားအယွင်းကင်းသွားချေပြီ။

'ဒီယောကျ်ား ဘယ်လောက်ပဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရုန်းကန်ပါစေ၊ ငါ့ရဲ့ လက်ခုပ်ထဲကနေတော့ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ခစ်ခစ်…'

အဖြောင့်မတ်ဆုံးသော လူကြီးလူကောင်းများပင်လျှင် သူမ၏ သလဲသီးစကတ်အောက်၌ နာခံစွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ရမည်သာ။

............