အခန်း (၁၂၀၅-၁၂၀၆)

အခန်း (၁၂၀၅) ကျုပ် ခင်ဗျားကို သူ့ဆီပို့ပေးလိုက်မယ် ၂

"မင်းက ဘိုးဘေးကို အထင်သေးနေတာလား။"

"ရှန်းရွှီနတ်ဆိုးပိုးကောင်အိုကြီး၊ မင်းက ပိုပြီး ရဲတင်းလာပါလား။"

ငှက်တစ်ရာ၏အော်မြည်သံများက နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခုအဖြစ်စုစည်းသွားပြီး သိသာထင်ရှားလှသောဒေါသက ဘိုးဘေးမှာ ၎င်းကိုဖုံးကွယ်ရန်ပင် ဂရုမစိုက်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေ၏။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ မင်းရဲ့ တာအိုတောင်ထိပ်ကို ဆုတ်ဖြဲပြီး အထဲမှာ ဘာအကြံအစည်တွေ လုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရမှာပေါ့။"

စကားသံများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ နတ်ငှက်ရာပေါင်းများစွာ၏ ပုံရိပ်ယောင်များက လျင်မြန်စွာ ပြန့်ကျဲသွားပြီး သူတို့၏ အတောင်ပံများ ခတ်သံနှင့်အတူ ရှန်းရွှီတောင် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

"စီနီယာ ထျန်းဝူ၊ ရှင်က ဂိုဏ်းတူအဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့၊ ဂိုဏ်းက ရှင့်ကို တာဝန်ယူခိုင်းမှာကို မကြောက်ဘူးလား။" တာအိုသခင်မကျင်းယွဲ့က မြင့်တက်လာသော ဝိညာဉ်ဖိအားကြောင့် အနောက်သို့ဆုတ်သွားရပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

သို့သော် ထိုမိုးမျှော်သစ်ပင်ကြီး၏အရှေ့တွင် ဤစကားများက အလွန်ဖျော့တော့ပြီး အားနည်းနေပုံရသည်။

"..."

ထျန်းဝူက သူမကိုအသိအမှတ်ပြုရန်ပင် ဂရုမစိုက်ဘဲမြင့်မားသော တောင်ထိပ်ဆီသို့သာ သူ၏အကြည့်ကို စူးစိုက်ထား၏။

သူက တောင်ပိုင်းဍုမေဏု၏မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တ၏ဘုရားကျောင်းရှေ့တွင်ပင် ပြဿနာရှာရဲသေးသည်ကို နတ်ဆိုးပိုးကောင်အိုကြီး တစ်ကောင်ကို ဘာကြောင့်ကြောက်ရမည်နည်း။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ရှန်းရွှီ နတ်ဆိုးအိုကြီးက မိမိကိုယ်ကိုယ် မပြရဲဘူးဆိုလျှင် ဆိုလိုရင်းက ရှင်းလင်းနေ၏။

အလင်းကိုးသွယ်အလံက သူ့အတွက်ဖြစ်လာရန် အလားအလာ အများဆုံးပင်။

ထိုအချိန်တွင် တောင်ထိပ်သခင်များစွာပင် မချဉ်းကပ်နိုင်သော ရှန်းရွှီပင်မတောင်ထွတ်ကြားတွင်ပုံရိပ်တစ်ခုက တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လာသည်။

"လန်အာ" တာအိုသခင်ချန်းဖုန်းက ထိုပုံရိပ်ကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

အခြား တောင်ထိပ်သခင်များကလည်း တစ်ခဏတာ မှင်တက်သွားကြသည်။

ယဲ့လန်က တောင်ထိပ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာချိန်အထိ သူမ၏အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသော မျက်နှာက သိသိသာသာ တည်ငြိမ်နေပြီးလက်တစ်ဖက်ကို ဓားရိုးပေါ်တွင် တင်ထားကာ အခြားလက်တစ်ဖက်က သဘာဝအတိုင်း တွဲလောင်းကျနေလျက် ရိုသေမှုပြသည့်အနေဖြင့် သစ်ပင်ကြီးဆီသို့ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်၏။

"စီနီယာ ထျန်းဝူ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်ပါ။"

"..."

ထျန်းဝူဘိုးဘေးက တစ်ခဏတာတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် သစ်ပင်ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာတုန်ခါသွားကာ အလျှော့မပေးသောအငြိုးအတေးဖြင့် ရယ်မောလိုက်၏။ "ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ် ပထမတော့ အဲ့ဒီကောင်းကင်ဆေးလုံးကို ထွက်လာခိုင်းလိုက်တယ်၊ အခု တတိယမျိုးဆက် ဂျူနီယာ တစ်ယောက်ကို ငါနဲ့ စကားပြောဖို့ စေလွှတ်လိုက်တယ်၊ ရှန်းရွှီတောင်က တကယ်ကို ပိုပြီး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလာတာပဲ။"

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ငှက်တစ်ရာက သူတို့၏အတောင်ပံများကို ဖြန့်လိုက်ကြ၏။

မမြင်ရသော ဧရာမ လှိုင်းကြီးက ယဲ့လန်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်သွားသည်။

၎င်းကိုမြင်သောအခါ တောင်ထိပ်သခင်များစွာ အားလုံး အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားပြီး သူတို့၏သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားကြသော်လည်း သူတို့ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် ယဲ့လန်က နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုက်ယင်အစစ်အမှန်မသေမျိုးတစ်ပါး၏တာအိုခန္ဓာကိုယ်ကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိသော ဝိညာဉ်လေက သူမ၏ဆံပင်များကိုသာ လွင့်စင်သွားစေရုံမျှသာ ဖြစ်၏။

ထျန်းဝူဘိုးဘေးကလည်း ရှင်းလင်းစွာပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။

ယဲ့လန်က သူမ၏ပြန့်ကျဲနေသော ဆံပင်များကို သပ်ရပ်အောင်လုပ်ရန်ပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမ၏ လက်များကိုလေးနက်စွာ ယှက်လိုက်၏။ "စီနီယာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်ပါ။"

သူမ၏ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံက ကောင်းကင်ယံတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သို့သော် ထျန်းဝူဘိုးဘေး၏နားထဲတွင် ၎င်းက သူ၏မျက်နှာကို ဖြတ်၍ ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်သံကြီးတစ်ခုအလား မြည်ဟည်းသွားပြီး အေးစက်သော ရယ်မောသံတစ်ခုကိုလှုံ့ဆော်လိုက်၏။ "မင်းက သနားညှာတာဖို့ တောင်းပန်နေတယ်ဆိုရင်တောင်မှ အဲဒီလိုလက္ခဏာတစ်ခုခုကိုတော့ ပြသင့်တယ်။"

ဤမိန်းကလေးငယ်တွင် ထူးခြားသောအရာ တစ်ခုခု ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ယခု သူက ရှန်းရွှီတောင်ကို ဆန့်ကျင်ရန် အခွင့်အရေးကို နောက်ဆုံး၌ ရရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ဂျူနီယာတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ပြီး စကားလုံးသက်သက်ဖြင့် သူ့ကို ခြောက်လှန့်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခြင်းက စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းနေ၏။

အလင်းကိုးသွယ်အလံကိုသေချာပေါက် လွှဲပြောင်းယူရမည်ဆိုသည်မှာမရှိတော့ပေ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့လန်က ညင်သာစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်များကို ဖြေချလိုက်သည်။ "ဂျူနီယာ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်မကသနားညှာတာဖို့ တောင်းပန်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒါဆို မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။" ထျန်းဝူဘိုးဘေးက ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် စုစည်းလိုက်ပြီး အစောပိုင်းက ဝိညာဉ်ဖိအားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူကအတည်ပြောနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေ၏။

သူ၏အကြည့်အောက်တွင် ယဲ့လန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ပြီး သူမ၏အသံက တိုးညှင်းသော်လည်း ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ပေးနေတာ။"

ထိုစကားများက ထျန်းဝူဘိုးဘေး မဆိုထားနှင့်၊ ရှန်းရွှီတောင်မှ တောင်ထိပ်သခင်များစွာပင် သူတို့၏ နားကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေကြ၏။

မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် တောင်ပိုင်းဍုမေဏုမှ ဘုန်းကြီးများမှလွဲ၍ ထျန်းဝူဘိုးဘေး၏အသက်ကို နှုတ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသူ မည်သူမဆိုကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူက ယခုလေးတင် မီးနဂါး ရထားလုံးကိုရရှိထားသဖြင့် သူ၏ခွန်အားကို ပိုမို တိုးမြှင့်ပေးထားသေးသည်။

သို့သော် ယဲ့လန်၏အမူအရာက လုံးဝ လေးနက်နေပြီး အချက်အလက်တစ်ခုကို ရိုးရှင်းစွာ ပြောပြနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ထျန်းဝူဘိုးဘေးက နောက်တစ်ကြိမ် ရယ်မောတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ "ဒါဆိုရင် ဘိုးဘေးဖြစ်တဲ့ ငါက မင်းကို ကျေးဇူးတင်သင့်တာပေါ့၊ ဒါပေမယ့်... မလိုပါဘူး။"

သူက ရယ်မောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကပ်ဘေးစွမ်းအားက နောက်ဆုံးတွင် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

ယဲ့လန်က ဤကပ်ဘေးစွမ်းအား မုန်တိုင်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး မည်သည့် အထိတ်တလန့်ဖြစ်မှုမျှ မပြသဘဲ လူသေတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ သစ်ပင်ကြီးကို နောက်ဆုံးတွင် နက်ရှိုင်းစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲလှည့်ကာ တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။

အရာရှိရှန်း၏လက်ရှိ အခြေအနေက ပြဿနာများ ထပ်မံ ဖန်တီးရန်အတွက် အမှန်တကယ် မသင့်တော်ပေ၊ အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် ကိစ္စများတွင်ဖြစ်၏။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏စရိုက်လက္ခဏာအရ ဤအချိန်အထိ သည်းခံနေရခြင်းကပင် အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယဲ့လန် လှည့်၍ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက်

ထျန်းဝူဘိုးဘေးက ရပ်တန့်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားက တဖြည်းဖြည်းပြန့်နှံ့သွားပြီး အခြား တောင်ထိပ်ရှစ်ခုသာမက ပြင်ပဂိုဏ်းမှ တောင်ထွတ်ရာပေါင်းများစွာကိုပါ လွှမ်းခြုံသွား၏။

မသေမျိုးဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏အသွင်အပြင် လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ အကယ်၍ အခြားသူများသာ မြင်တွေ့သွားပါက သူ့ကို မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဟု သေချာပေါက် သတ်မှတ်ကြပါလိမ့်မည်။

ဤကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော နည်းစနစ်က အမှန်တကယ်တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်နိုင်သလို ခြောက်လှန့်ခြင်း သက်သက်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

မေးစရာရှိသည်မှာ ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသူက လောင်းကစားရဲမည်လား ဆိုသည်ပင်။

နောက်တစ်ကြိမ် ထျန်းဝူဘိုးဘေးက မြင့်မားသော တောင်ထိပ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းသာမှုများတဖြည်းဖြည်းပေါ်ထွက်လာ၏။

မီးခိုးရောင်မြူခိုးစတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန့်နှံ့လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ဝက်ကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသောကြောင့်ပင်။

ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာကိုဖြတ်၍ ပုံရိပ်တစ်ခု မှုန်ဝါးဝါး ပေါ်ထွက်လာရာ ထျန်းဝူဘိုးဘေး၏မျှော်လင့်ချက်များကို အနည်းငယ် ကျော်လွန်သွား၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ် ကဲ့သို့သော ကျော်ကြားသည့် နာမည်တစ်ခုကိုပိုင်ဆိုင်ထားသူက ရိုးအေးသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ပုံရသောကြောင့်ပင်။

ထိုဖြူဖျော့သော မျက်နှာပေါ်တွင် လူငယ်ဘဝ၏အရိပ်အယောင်များက မပျောက်ကွယ်သေးပုံရ၏။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ဂျူနီယာ တစ်ယောက်က သူ့ကို အထက်မှ ငုံ့ကြည့်ရဲသေးသည်။

"ဘိုးဘေးက မင်းလို ဂျူနီယာ တစ်ယောက်ကို မတွေ့ချင်ဘူး။" ထျန်းဝူဘိုးဘေးက ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို မရုပ်သိမ်းသေးပေ။ တစ်ဖက်လူက ပေါ်လာရန်ဆန္ဒရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်က ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်၏။

ရှန်းယီ၏ပေါ်လာမှုကို မြင်သောအခါ တောင်ထိပ်သခင်များစွာက သူတို့၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို လုံးဝ မစွန့်လွှတ်နိုင်သေးပေ။

ယနေ့ အကယ်၍ ရှန်းရွှီဘိုးဘေးကို မတွေ့ရပါက ထျန်းဝူဘိုးဘေးက သေချာပေါက် အရှုံးပေးမည် မဟုတ်ပေ။

"ခင်ဗျားဘယ်သူ့ကို တွေ့ချင်တာလဲ။" ရှန်းယီက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"သဘာဝကျကျပဲ မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးပေါ့။" ထျန်းဝူဘိုးဘေးက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ယခုအချိန်တွင် ရှန်းရွှီတောင်တွင် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်း သံသယကင်းမဲ့စွာ အတည်ပြုနိုင်ပြီဖြစ်၏။

သို့သော် မျှော်လင့်မထားဘဲ ဤလူငယ်က လူတစ်ယောက်အားနည်းချက်နှင့် ထိမိချိန်တွင် ပုံမှန်အားဖြင့်ပြသလေ့ရှိသော မည်သည့်အမူအကျင့်ကိုမျှ မပြသခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်တွင် လွင့်မျှောနေရင်း တစ်ခဏတာ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေ၏။ "ကောင်းပြီလေ။"

ရှန်းယီက ခေါင်းကိုအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ သူ၏အသံက မတုန်မလှုပ်ဖြစ်နေသည်။ "ကျုပ် ခင်ဗျားကို သူ့ဆီသွားတွေ့ခိုင်းမယ်။"

"..."

ထျန်းဝူဘိုးဘေးက အစပိုင်းတွင် တုံ့ပြန်မှုမရှိခဲ့ဘဲ သူ့ဆီသို့ ဦးတည်နေသော အရိုးထဲထိစိမ့်ဝင်သွားစေမည့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားရမှသာအမှန်တရားကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်၏။

သူ၏စိတ်ထဲရှိ သံသယများစွာက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရှင်းပြချက်တစ်ခု ရှာတွေ့သွားသည်။

ရှန်းရွှီဘိုးဘေးက အဘယ်ကြောင့် ပေါ်လာရန် ဝန်လေးနေသနည်း ဆိုသည်မှာ သူက လောကကြီးကို မျက်နှာမပြနိုင်တော့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

"မင်းတို့ အားလုံး..."

"မင်းတို့ အားလုံး..." ထျန်းဝူဘိုးဘေးက ရုတ်တရက်အကြမ်းတမ်းဆုံးသော လှောင်ပြောင်သံဖြင့်ပေါက်ကွဲလိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ငါ ပြန်လာခဲ့တာ ကံကောင်းတယ်၊ မဟုတ်ရင် မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှာ ဒီလို သစ္စာဖောက်တပည့်တွေနဲ့မြေးတွေ အုပ်စုတစ်စု ရှိနေမှန်း ငါ သိခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"မင်းတို့က မင်းတို့ရဲ့ဆရာကို သတ်ခဲ့ရုံတင်မကဘူး၊ အခု ဦးလေးဖြစ်တဲ့ ငါ့ကိုပါ တိုက်ခိုက်ချင်နေတယ်။"

"ကောင်းတဲ့ တပည့်တွေ၊ ကောင်းတဲ့ တပည့်တွေ။"

ရယ်မောပြီးနောက် ထျန်းဝူဘိုးဘေးက ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး မပေးဘူးလို့ မပြောနဲ့၊ အဲဒီတုန်းက မင်းတို့ ဆရာအပေါ် သုံးခဲ့တဲ့ အဲဒီယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ဒီဘိုးဘေးကို ပြစမ်း။"

ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းတန်းတစ်ခုလျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ခမ်းနားကြီးကျယ်သော မီးနဂါးရထားလုံးကို ဖော်ပြလိုက်၏။

မလှုပ်ရှားမီမှာပင် အခြားသူများကို အနိုင်ကျင့်ရန် ဤကဲ့သို့သော မှော်ရတနာလက်နက်မျိုးကို အသုံးပြုရန်အထင်သေးကြောင်း သူက ပြသလိုက်သည်။

"ဟန်ဆောင်နေတာ။" တာအိုသခင်ချန်းဖုန်းက ချက်ချင်းပင် သူ၏မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်၏။

"အဲဒါက အလင်းကိုးသွယ်အလံကို ကြောက်နေတာ သက်သက်ပဲ။"

ထျန်းဝူဘိုးဘေးက ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်၏တတိယအဆင့် တာအိုအသီးအပွင့်မှာ ကနဦး အဆင့်တွင်သာရှိနေပြီး သူ၏ကျင့်ကြံမှုက နှိုင်းယှဉ်၍မရကြောင်းသေချာပေါက် သိထားသော်လည်း အကယ်၍သူက မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ချီးမြှင့်သော မှော်ရဆနာလက်နက်ကို အသုံးပြုပါက ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားက သိပ်အရေးမကြီးတော့ဘဲ အောင်ပွဲက ရတနာလက်နက်များကြားအပေါ်တွင် ပို၍မူတည်သွားလိမ့်မည်။

ဤသူက အလင်းကိုးသွယ်အလံအကြောင်းကို နားလည်မှုကင်းမဲ့နေသဖြင့် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော လူငယ်လေးကလည်း ရတနာလက်နက်များကို အသုံးပြုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ဤအနေအထားကိုဟန်ဆောင်ပြရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် အကယ်၍ ဆေးဧကရာဇ်က ကိုးလင်းလက်ခြင်း အလံကို ဘေးဖယ်ထားရန် ဆန္ဒမရှိပါက ဤအဘိုးကြီးက သူ၏ မီးနဂါး ရထားလုံးကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းရမည် မဟုတ်ပါလော။

မျှော်လင့်မထားဘဲ

ပြတ်သားမှုနှင့် ရက်စက်မှုကြောင့် နာမည်ကြီးသော ထိုက်ရွှီ ဆေးဧကရာဇ် က မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုကိုမျှ မပြသဘဲ သူ၏အင်္ကျီလက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလံငယ်ကိုးခုက အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးနဂါး ရထားလုံး၏ဘေးတွင် လွင့်မျှောသွား၏။

"လန်အာ၊ ဒါက" တာအိုသခင် ချန်းဖုန်းက အမှန်တကယ်ပင် မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူ သတိပေးပြီးနောက်တွင်ပင် ရှန်းယီက တစ်ဖက်လူ၏လှည့်ကွက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသေးသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက ဘေးရှိ ယဲ့လန်ဆီသို့သာ လှမ်းကြည့်နိုင်တော့၏။

"..."

ယဲ့လန်က တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေပြီး ဖျောင်းဖျရန် မကြိုးစားဘဲ အလွန်တောင့်တသော မျက်လုံးများဖြင့် ကောင်းကင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်နှင့် အဆုံးအစမရှိသော ရွှေရောင်အလက်းတန်း ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်တစ်ခွင် ပြန့်နှံ့သွားသည်။

မြင့်မားလှသော ဗောဓိသတ္တဓမ္မကိုယ်ထည်က ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီးအနောက်ဘက်ရှိ လက်များကို ဆန့်ထုတ်ထားကာ ကိုင်ဆောင်ထားသော မှော်ရတနာလက်နက်များက လောကကြီး၏စွမ်းအားကို ပါဝင်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဧရာမအလင်းဘီးက ဖြည်းညှင်းစွာမြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ပဲ့တင်ထပ်နေသော ဗုဒ္ဓ၏အသံက အစိမ်းရောင်ပင်လယ်တစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ယဲ့လန်၏စိတ်ထဲရှိ လူများ၏စိတ်အားထက်သန်သော ဆွေးနွေးမှုများက နောက်ဆုံးတွင် သူမရှေ့ရှိ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်နှင့် ကိုက်ညီသွားပြီး သူမက ကျေနပ်စွာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား တောင်ထိပ်သခင်များက မှင်တက်စွာရပ်နေကြသည်။

ထိုဗောဓိသတ္တဓမ္မကိုယ်ထည်မှ ပြန့်နှံ့လာသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားက ဧရာမသစ်ပင်ကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသောအရာထက်များစွာ ပိုမို ကြီးမားလှ၏။

အခန်း (၁၂၀၆) နောက်ထပ် မီးနဂါး ရထားလုံးတစ်ခု ရရှိခြင်း

"..."

အလင်းကိုးသွယ်အလံ ကျဆင်းသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထျန်းဝူဘိုးဘေးက အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ပြီး ထိုလူငယ်လေး ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်သို့ပြန်သွားမည်ကို တားဆီးရန်ပင် ပြင်ဆင်ထားသည်။

အချစ်တော်တပည့် သေဆုံးရခြင်းက သဘာဝကျကျပင် နာကြည်းမှုကိုဖြစ်စေသော်လည်း မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏သဘောထားကို ကြည့်ရသည်မှာ သူကဲ့သို့သော အကြီးအကဲများလည်း အလားတူပင် ကင်းလွတ်ခွင့်ရလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ထင်ရပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးအောက်တွင် မိမိ၏ အသက်ကို ကာကွယ်နိုင်မည့် အခြေခံအုတ်မြစ်များကို ခိုင်မာအောင်လုပ်ဆောင်ရန်က ပို၍ အရေးကြီးလာ၏။

သေချာပေါက်ပင် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်စေ ထျန်းဝူဘိုးဘေးက ၎င်း၏အားနည်းချက်များကို အရင်ဆုံးဖော်ပြခဲ့သော ရှန်းရွှီတောင်ကို အလွတ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းက သတ္တိတော့ ကောင်းသားပဲ ကောင်လေး"

"ဘိုးဘေးဖြစ်တဲ့ ငါက မင်းရဲ့ အစွမ်းအစကို စမ်းသပ်ကြည့်ရတာပေါ့" သူ၏ စကားများက မထီမဲ့မြင်ပြုနေသော်လည်း ထျန်းဝူဘိုးဘေး လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါ ယခင်ကနှင့် ချက်ချင်း ကွဲပြားသွား၏။

ယခင်က သူသည် ကပ်ဘေးစွမ်းအားများကို စုစည်းပြီး ငှက်များကိုအော်မြည်စေကာ ဝိညာဉ်လေပြင်းများကိုပျက်စီးယိုယွင်းစေလျက် ရှန်းရွှီတောင်ကို တိုက်ရိုက်အမြစ်လှန်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ရှန်းယီနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဤဟန်ပြလှည့်ကွက်များ အားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။

ထျန်းဝူ တာအိုအသီးအပွင့်က ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကဲ့သို့ ခိုင်မာသည်ဟု နာမည်ကြီးပါသည်။

ထို ကောင်းကင်ငှက်များက ၎င်းအပေါ်တွင် နားခိုနေသော အထောက်အကူပြုများသာဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော နည်းစနစ်များက မြင့်မား၍ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော သစ်ပင်ကြီးအတွင်း၌ပါဝင်နေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခွန်အားကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးက အောက်မှလူများအလွယ်တကူပငအ ရှောင်တိမ်းနိုင်မည့်အလားဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာပုံပေါ်သော်လည်း ပတ်လည်ရှိငှက်များက ကြီးမားသော ဝင်္ကပါအစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် ကခုန်သွားကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင်အားလုံးကို ပိတ်လှောင်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ပြည့်နှက်နေသော မီးခိုးရောင် မြူခိုးများပင်လျှင် ဤသစ်ပင်ကြီးအောက်၌တုန်ခါနေမှုများ ရပ်တန့်သွားရ၏။

ထျန်းဝူတောင်နှင့် ရှန်းရွှီတောင်တို့၏တာအိုအသီးအပွင့်များက မွေးရာပါ ဆန့်ကျင်ဘက်များဖြစ်ကြသည်။ နှစ်များစွာတစ်လျှောက်တွင် ထျန်းဝူဘိုးဘေးအနေဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မည့် နည်းလမ်းအချို့ကို မပြင်ဆင်ဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤနည်းလမ်းများကို ရှန်းရွှီဘိုးဘေးအပေါ် အသုံးမပြုရဘဲ သူ၏ပုန်ကန်တတ်သော တပည့်အပေါ်တွင် အသုံးပြုရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။

ထျန်းဝူဘိုးဘေးက စိတ်လိုက်မာန်ပါလုပ်တတ်ပုံပေါ်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အလွန် သေချာစေ့စပ်သူ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရှန်းရွှီတောင်၏ထူးဆန်းမှုများကို သူ သတိပြုမိခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

ဤ ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ် သည် မိမိ၏ဆရာကို သတ်ဖြတ်ရန် မည်မျှပင်ယုတ်မာသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့သည်ဖြစ်စေ ပြိုင်ဘက်အား မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မချန်ထားခြင်းက အမြဲတစေ မှန်ကန်လိမ့်မည်။

သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ၎င်းက အသက်အန္တရာယ်ရှိသော သေစေနိုင်သည့် တိုက်ခိုက်မှုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် တားဆီး၍မရနိုင်ဟု ထင်ရသော ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် သစ်ပင်ကြီးက ရှန်းရွှီတောင်ထွတ်ကိုရိုက်ခတ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် တစ်ခဏတာ ရပ်တန့်သွားခြင်းနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရ၏။

သစ်ပင်ကြီးအတွင်းတွင် ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူများရှိသော အဘိုးအိုက သူ၏မျက်နှာပေါ်၌ ကြမ်းတမ်း၍ သတ်ဖြတ်လိုသော အမူအရာရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ပန်းရောင်အလင်းတန်းများ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည့် သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ သူငယ်အိမ်များသာ ညင်သာစွာတုန်ယင်သွားသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ရှန်းရွှီတောင်၏ နည်းလမ်းများကို ကောင်းစွာ သိကျွမ်းကျွမ်းနေပြီဖြစ်ရာ ဤထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်သည် ထိုသတ္တဝါအိုကြီး၏စွမ်းရည် ခုနစ်ဆယ် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို သင်ယူတတ်မြောက်ထားလျှင်ပင် သူ အံ့အားသင့်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ထျန်းဝူဘိုးဘေး မမျှော်လင့်ထားခဲ့သောအရာမှာ ဤကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် ဗောဓိသတ္တတစ်ပါးကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။

ကောင်းကင်ယံနှင့် ယှဉ်နိုင်သော၊ ရွှေရောင်မြစ်တစ်ခု စီးဆင်းနေသည့် ဧရာမ ဓမ္မကိုယ်ထည်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏တောင့်တင်းသော လက်မောင်းက ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်ထားလေသည်။

၎င်း၏အနောက်တွင် တောက်ပသော အလင်းဘီးကြီးတစ်ခုက မြေကြီးပေါ်သို့ တောက်ပနေသော နေမင်းအလား အမြင့်သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်လည်တွင်ကခုန်နေသော ကောင်းကင်ငှက်များသည် ထိုအလင်းအောက်တွင် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အဖြူရောင်မီးခိုးငွေ့များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

"မင်းတို့... မင်းတို့ ဘုန်းကြီးတွေက ငါ့ရဲ့မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းထဲကို ခိုးဝင်ရဲတယ်ပေါ့"

"ပြီးတော့ မင်းတို့က မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေဖြစ်ပြီးတော့ ဒါကိုဖုံးကွယ်ပြီး ရန်သူကို အားပေးအားမြှောက်လုပ်ရဲတယ်ပေါ့"

ထျန်းဝူဘိုးဘေး၏ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေသော အသံက ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သူက ပတ်ဝန်းကျင်တောင်ထိပ်များရှိ ပုံရိပ်များကို ဒေါသတကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တာအိုသခင် ချန်းဖုန်း ဦးဆောင်သော တောင်ထိပ်သခင်များစွာက တိတ်ဆိတ်စွာ နေလိုက်ကြသည်။

ရှန်းရွှီဘိုးဘေး၏လုပ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ တပည့်များဖြစ်ကြသော သူတို့အနေဖြင့် သူ့အတွက် ဆက်လက်အနစ်နာခံပေးရန် အမှန်တကယ် ခက်ခဲလှသည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင်ပင် သူတို့အနေဖြင့် အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုစဉ်က ရှန်းဘိုးဘေး၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုသာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့သည် သူတို့၏ဆရာကဲ့သို့ ရွှေရောင်မိုးကြိုး တာအိုဆရာအတွက် အားဆေးတစ်ခွက် ဖြစ်သွားသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထျန်းဝူဘိုးဘေးက အစောပိုင်းက မိန်းကလေးငယ်၏မျက်နှာကို နောက်တစ်ကြိမ် မြင်လိုက်ရသည်။ သူ့အပေါ်ထားရှိသော သူမ၏အကြည့်က ယခင်ကနှင့် ရှင်းလင်းစွာ မကွဲပြားသော်လည်း နံရံနှင့် မတိုက်မိမချင်း နောက်မဆုတ်တတ်သော အရူးတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့ရသည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ယခုမှသာ သူဖတ်ရှုလိုက်ရပြီး သူမက စကားထပ်ပြောရန်ပင် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ပြီးတော့ ထိုအရူးက သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသည်။

"တောင်ပိုင်းဍုမေဏုက လူတွေကို လှည့်စားတာ အရမ်းလွန်လွန်းနေပြီ၊ မင်းတို့ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဒေါသကို မကြောက်ဘူးလား" ကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ထျန်းဝူဘိုးဘေးသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူသည် ခြောက်နှင့်ခြောက် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို မပြီးမြောက်သေးသော်လည်း မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဗောဓိသတ္တက ကိုးနှင့်ကိုး ပြီးပြည့်စုံခြင်းနှင့် ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးပါသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ခွန်အား ကွာဟချက်က ကျော်ဖြတ်၍မရနိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေချေ၏။

ထို့အတူ သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာဖြစ်သော မီးနဂါး ရထားလုံးကို သူကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျပေးပို့လိုက်ပြီး ဖြစ်လေသည်။

ထျန်းဝူဘိုးဘေးက အဝေးရှိ အလင်းတန်းနှစ်ခုဆီသို့ အသည်းအသန်လှမ်းယူရန် ရှည်လျားသော သစ်ကိုင်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏မြင့်မားသော သစ်ပင်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

လက်မောင်းခြောက်ဖက်က ဆန့်ထွက်လာပြီး သစ်ပင်ကြီးကို ဖက်တွယ်လိုက်၏။ ရွှေရောင်အလင်းများ ယိုစီးကျနေသော လက်ချောင်းထိပ်များက ချွန်ထက်သောဓားသွားများအလား ထျန်းဝူ နတ်သစ်ပင်ကြီးအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး သွေးများအလား ပျစ်ချွဲသော အရည်များ စီးကျလာချေ၏။

ထျန်းဝူ တာအိုအသီးအပွင့်မှာ အကာအကွယ်တွင် အားကောင်းသလို တိုက်ခိုက်ခြင်းတွင်လည်းဆရာတစ်ဆူပင်။

ထိုနှစ်ခု ဆုံတွေ့သောအခါ ၎င်းသည် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်များကို ယှဉ်ပြိုင်သည့် ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာလေ၏။

ထျန်းဝူဘိုးဘေးက ကြီးမားသော ကွာဟချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားကြောင်း အလွန် ရှင်းလင်းလှပါသည်။

ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ဧရာမ သစ်ပင် တာအိုခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ထိုလက်ဖဝါးခြောက်ဖက်အောက်တွင် တို့ဟူးကဲ့သို့ ကျိုးပဲ့လွယ်နေပုံရသည်။ မကြာမီ ထိုလက်ဖဝါးများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အပြည့်အဝ နစ်မြုပ်သွား၏။

ခွပ်..

ရှန်းယီ၏ရုတ်တရက် အားစိုက်မှုနှင့်အတူ ဤထျန်းဝူ နတ်သစ်ပင်ကြီးက အတင်းအကျပ် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရလေ၏။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားရသဖြင့် ထျန်းဝူဘိုးဘေး၏နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု နောက်ဆုံး၌ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ တောင်ပိုင်းဍုမေဏုရှိ မဟာလွတ်လပ်ခြင်း သန့်စင်သောကမ္ဘာဗောဓိသတ္တ၏ဘုရားကျောင်းရှေ့တွင် သူ ရဲတင်းစွာပြုမူရဲခဲ့ခြင်းမှာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကြောင့် သူ့ကို မည်သူကမျှ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုက်ခိုက်ရဲမည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေက ခြားနားနေပုံရသည်။ ဤလူငယ်လေးက သူ့ကို အမှန်တကယ် သတ်ပစ်ချင်နေသည်။

ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူများရှိသော အဘိုးအိုက သစ်ပင်စည်မှ ရုတ်တရက်ထွက်ကျလာခဲ့၏။