အခန်း (၁၂၀၇-၁၂၀၈)

အခန်း (၁၂၀၇) နောက်ထပ် မီးနဂါး ရထားလုံးတစ်ခု ရရှိခြင်း ၂

သို့သော် သူ အထိတ်တလန့် ထွက်မပြေးနိုင်မီ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် မြင်လိုက်ရသည်မှာ အမြင့်တွင်လွင့်မျှောနေသော မှော်ရတနာလက်နက် လေးခုနှင့် ၎င်းတို့၏အနောက်တွင်ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေသော ရွှေရောင် အလင်းဘီးတစ်ခုပင်။

ဤသည်က သူ အစောပိုင်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ငှက်တစ်ရာအစီအရင်နှင့် ဆင်တူသည့် နည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသော်လည်း ၎င်း၏စွမ်းအားကမူ အဆမတန် ပိုမိုကြီးမားသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းအောက်တွင် ထျန်းဝူဘိုးဘေးက သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး ပြာကျပြီးအပြာရောင် မီးခိုးငွေ့များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့မည့်အလားခံစားလိုက်ရကာ သစ်ပင်ကြီးအတွင်း၌ နောက်တစ်ကြိမ် အကျဉ်းချခံလိုက်ရ၏။

ဘေးမှ ကြည့်နေကြသော တောင်ထိပ်သခင်များစွာအတွက်မူ ဤမြင်ကွင်းက ပို၍ပင်တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။

ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ဗောဓိသတ္တ ဓမ္မကိုယ်ထာ်က ထျန်းဝူဘိုးဘေး အချည်းနှီး ရုန်းကန်နေစဉ် မိုးမျှော်သစ်ပင်ကြီးကို အလွယ်တကူ အမြစ်လှန်ပစ်လိုက်ပေသည်။ တုတ်ခိုင်ပြီး သန်မာသော လက်မောင်း ခြောက်ဖက်က ဖြည်းညှင်းစွာ အားယူလိုက်သည်နှင့် စူးရှသော အသံတစ်ခု ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

ဒိုင်း

သစ်ပင်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ လက်ဖဝါးများကြားတွင် အလွယ်တကူ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီးနောက် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လွှတ်ခံလိုက်ရလေသည်။

ဘုန်း ဘုန်း

သစ်သားခန္ဓာကိုယ်ကြီးက အစိမ်းရောင်ပင်လယ် အတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားကာ ပေပေါင်း သောင်းချီမြင့်သော လှိုင်းလုံးကြီးများကို မြင့်တက်လာစေပြီး ရှန်းရွှီတောင် တစ်ခုလုံးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ထွတ် ရာပေါင်းများစွာကို မြူခိုးရေငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေလေသည်။

သက်တန့်ရောင်စဉ်များက မြူခိုးများနှင့် ယှက်နွှယ်သွားကာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော သက်တန့်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။

သက်တန့်ကြီး တဖြည်းဖြည်းပြန့်ကျဲသွားသောအခါ ထျန်းဝူဘိုးဘေးနှင့် ဗောဓိသတ္တ ဓမ္မကိုယ်ထည်တို့၏ပုံရိပ်များက ရှန်းရွှီတောင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ မှင်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးနှင့် ကောင်းကင်ယံတွင် ကခုန်နေသော အလင်းတန်း နှစ်ခုသာ ကျန်ရစ်လေသည်။

၎င်းကို တိုက်ပွဲတစ်ခုဟုပင် ခေါ်ဆို၍ မရနိုင်ဘဲ တစ်ဖက်သတ် သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း ကွာဟချက်ကြီးမားလှသဖြင့် ထျန်းဝူဘိုးဘေးက ရှန်းယီ၏နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အနည်းငယ်ကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြသလာစေရန် အတင်းအကျပ် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ဟူး"

အစမှ အဆုံးတိုင် အသက်အောင့်ထားခဲ့ရသော ယဲ့လန်က နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်လေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ထိုတောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ်များပင် မြင်တွေ့လိုက်ရလျှင် သာမန်ပြည်သူများ၏စကားများက ပုံကြီးချဲ့ပြီး ချဲ့ကားပြောဆိုထားခြင်းမဟုတ်ဟု တွေးတောသွားကြလိမ့်မည်။

"..."

ရှန်းယီက ရေပြင်ကိုစူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ထျန်းဝူဘိုးဘေးမှာ ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်အောက်တွင် လုံးဝဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာစေခဲ့သော်လည်း မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မည်သည့်အချက်ပြမှုမျှ ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

သူက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ နားလည်နိုင်ပေသည်။ အစဉ်အမြဲမောက်မာလာသော ထျန်းဝူဘိုးဘေးက ရှန်းရွှီဘိုးဘေး၏ဇာစ်မြစ်ကို မဖုံးကွယ်ဘဲ အထင်သေးခဲ့သည်။

ဤမျှလောက်ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော စရိုက်လက္ခဏာမျိုးက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှလာရန် အလားအလာမရှိချေ။

ဤဧရာမ သစ်သားခန္ဓာကိုယ်ကြီးက တာအိုအသီးအပွင့်၏ပုံဖော်မှု သက်သက်သာဖြစ်ဖို့ များပေသည်။

ယဲ့လန် ခန့်မှန်းခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

လက်ရှိ အခြေအနေတွင် ရှန်းယီက မလိုအပ်သောပြဿနာများကို အမှန်တကယ် မဖန်တီးလိုသော်လည်း ပြိုင်ဘက်က သေလမ်းကို ရှာနေသဖြင့် သူ့ကို ထိုလမ်းသို့ ပို့ပေးလိုက်ရန် ဝန်မလေးခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် ဤတိုက်ပွဲက အကျိုးအမြတ် လုံးဝမရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ဤအတွေးဖြင့် ရှန်းယီက ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလင်းတန်း နှစ်ခုက သူ၏ထံသို့ ပျံသန်းလာလေသည်။

အလင်းတန်းများ ပြန့်ကျဲသွားသောအခါ တစ်ခုမှာ အလံငယ်ကိုးခုဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ နဂါးနှစ်ကောင်ဆွဲလာပုံရသည့် လုံးဝ မီးတောက်နီရဲနေသော မီးတောက်ပုံသဏ္ဌာန် ရတနာရထားလုံး တစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

မကြာသေးမီက လေ့လာမှုများအရ ရှန်းယီက အလင်းကိုးသွယ်၏အသုံးဝင်ပုံများကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အခြားသော အလံအစီအရင်များကဲ့သို့ပင် ၎င်း၏အဓိက လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ပိတ်လှောင်ပြီး သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင် အသစ်ရရှိထားသော မီးနဂါးရထားလုံးမှာလည်း ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းလမ်းအပြင် အလွန်ကောင်းမွန်သော ယာဉ်တစ်စီးလည်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေချေ၏။

ရှန်းယီသည် အရာဝတ္ထု နှစ်ခုလုံးကို လက်စွပ်အတွင်းသို့ မဆိုင်းမတွပင် သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေး" ထိုအခါမှသာ တောင်ထိပ်သခင်များစွာက သူ့ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဝိုင်းရံလာကြပြီး အရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို ကြည့်ကာ ရိုသေစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ကြပေသည်။

လေးစားအားကျမှုအပြင် ယခုအခါ သူတို့၏မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရား အနည်းငယ်လည်း ရှိနေချေ၏။

သူ ယခုလေးတင်ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော ဗောဓိသတ္တ ဓမ္မကိုယ်ထည်မှာ အစောပိုင်းက ကျန်းယန်စီရင်စုတွင် သူတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရသောအရာနှင့် များစွာ ကွာခြားနေလေသည်။

ထိုစဉ်က ရှန်းဘိုးဘေးက တတိယအဆင့်သို့ ကနဦးတက်လှမ်းထားခြင်းသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ယခုအခါ သူသည် ဤနယ်ပယ်၏အထွတ်အထိပ်တွင် မှုန်ဝါးဝါးရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဤကဲ့သို့ ကမ္ဘာမြေကိုတုန်လှုပ်စေသော အပြောင်းအလဲများက... ယဲ့လန် အစောပိုင်းက ဤမျှပြတ်သားနေသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ချေ။

"ထျန်းဝူဘိုးဘေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အများကြီး စဉ်းစားနေစရာ မလိုပါဘူး။ တကယ်လို့ သူက အလင်းကိုးသွယ်အလံကို လုယူဖို့ပြန်လာဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့တည်နေရာကို ဘယ်တော့မှ ထုတ်ဖော်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အချိန်တိုအတွင်းတော့ ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး"

တာအိုသခင် ချန်းဖုန်းက တစ်ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးစိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမယ့် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးက သံတမန်တွေ ချပေးခဲ့တဲ့ အင်ပါယာ အမိန့်တော်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့..." ဤမှော်ရတနာလက်နက်များကို အလကားရယူခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။

ရှန်းဘိုးဘေးနှင့် နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကြားရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သောဆက်ဆံရေးကို သူတို့ အစကတည်းက မြင်တွေ့ခဲ့ကြပါသည်။

ကြိုးကြာဖြူက မှော်ရတနာလက်နက် ခြောက်ခုအထိ ချီးမြှင့်ခဲ့ပြီး ဘိုးဘေး၏လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်ပင် ကျန်ရှိသော လေးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ခက်ခဲနိုင်ချေ၏။

တနည်းအားဖြင့် မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ဘက်သို့ ပြန်သွားရန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်နိုင်မည်လော။

ကြိုးကြာဖြူ၏ အမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ ရှန်းရွှီတောင်၏မသေမျိုးအမွေအနှစ်ကို မည်သူ ထိန်းချုပ်သည်ကို စိတ်မဝင်စားပုံရပြီး ထိုက်ရွှီ ဆေးဧကရာဇ်ကို မသေမျိုးဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်သစ်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပုံရလေသည်။

ကပ်ဘေးတွင် မပါဝင်ဘဲ ငြိမ်ငြိမ်လေးနေလျှင်ပင် မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် မည်သူကမျှအကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဤဘိုးဘေးကို ရန်စမည် မဟုတ်ချေ။

"..."

ယဲ့လန်က တိတ်ဆိတ်စွာနေပြီး ဤတောင်ထိပ်သခင်များ အုပ်စု၏ခန့်မှန်းချက်များကို ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင်ငြင်းဆိုလိုက်လေသည်။

မသေမျိုးဂိုဏ်း တောင်ထိပ်သခင်များအနေဖြင့် ရှန်းရွှီတောင်ရှိ အထူးအခြေအနေများနှင့် သစ္စာဖောက်မှုနှင့် ဖခင်သတ်မှုတို့ကို ယခုလေးတင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် မသေမျိုးတစ်ဦး၏ရှုထောင့်မှသာ ပြဿနာကို ကြည့်ရှုနိုင်ကြလေ၏။

ထာဝရအသက်ကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းက အသက်ရှည်ရန်သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

ပြဿနာများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူတို့၏ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ကပ်ဘေးကို မည်သို့ ရှောင်ရှားရမည်နှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ်မည်သို့ ကာကွယ်ရမည် ဟူသည်သာဖြစ်ချေ၏။

သို့သော် ရှန်းယီမှာမူ ကွဲပြားလေသည်။ သူက မိမိကိုယ်ကိုယ် မသေမျိုးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဘယ်သောအခါမျှ မဖော်ပြခဲ့ဖူးပေ။

"ကျန်ခဲ့တဲ့အရာကိုကောက်ယူချင်ရင် အရင်ဆုံး ကောက်စရာ တစ်ခုခုကျန်နေဖို့လိုတယ်" မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရှန်းယီက ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လာပြီး တောင်ထိပ်သခင်များစွာကို ဇဝေဇဝါဖြစ်စေမည့် စကားတစ်ခွန်းကိုပြောလိုက်လေသည်။

ယဲ့လန် တစ်ယောက်သာ သူ၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ပါသည်။

လူသားများ၏ယုံကြည်ကိုးကွယ်ခြင်းကို ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းသည် မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို ထိုးဖောက်ခံရပြီးမှသာ စဉ်းစားရန်လိုအပ်ပါလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤနန်ယန်စစ်သူကြီး ရှိနေသဖြင့် ဤတိုက်ကြီးသည် ထိုးဖောက်ခံရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍... ပြိုင်ဘက်က ထိုနာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော တောင်ပိုင်းဧကရာဇ် ဖြစ်နေလျှင်ပင်။

"..."

မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၊ သူတော်စင်ခုနစ်ပါးရွှံ့နွံအိုင်

အောက်ခြေမရှိဟု ထင်ရသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးအတွင်း သွေးများစွန်းထင်းနေသော ရေပြင်က မှန်းဆ၍မရနိုင်အောင်လှိုင်းထနေသော်လည်း အလင်းရောင်များလင်းထိန်နေသော ခန်းမတစ်ခုမှာတော့ သီးခြားနေရာတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်နေ၏။

သပ်ရပ်စွာအလှဆင်မှုများကြောင့် ခန်းမပိုင်ရှင်က အတော်လေးစဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောနိုင်လေသည်။

အခန်း (၁၂၀၈) နောက်ထပ် မီးနဂါး ရထားလုံးတစ်ခု ရရှိခြင်း ၃

ခန်းမကြီးက တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခင်သခင်မှာမူ စိမ်းလန်းသောလှိုင်းလုံးများအတွင်းမှ အနီရောင်လှိုင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"သတင်း ဘာတစ်ခုမှ မရဘူး" လေးလံသော အသံတစ်ခုက ခန်းမအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ကျောကုန်းတွင်အရိုးအဆစ်များပေါက်နေပြီး လှံရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ လေးလံသော သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျောကုန်းကိုင်းနေသော နဂါးပုတ်သင်ညိုတစ်ကောင်က ခန်းမအဝင်ဝရှိထိုင်စရာတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေ၏။

အချိန်တော်ကြာသည်အထိ အဖြေပြန်မရရှိသဖြင့် ၎င်းက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်တောင်ကြီးအလား ပုံရိပ်အောက်တွင် ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးက ကျိုးပဲ့နေသော ရာဇပလ္လင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ်မှိတ်ထားပြီး ခန်းမအထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် သူ၏အသက်ရှူသံ မိုးခြိမ်းသံများသာ လွှမ်းမိုးနေသည်။

သူက အလွန် သတိထားခဲ့သော်လည်း ရလဒ်မှာ ယခင်ကနှင့် ထူးခြားမှု မရှိပေ။

အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားများလက်အောက်မှ ဗောဓိဂိုဏ်းကယ်တင်လိုက်သော ထိုနတ်ဆိုးအရှင်များကလည်း နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏သူလျှိုများ ဖြစ်နေနိုင်သည်လော။

အကယ်၍ အင်ပါယာခုံရုံးတွင် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုးရှိနေပါက တိုက်ကြီးသုံးခုလုံးအား အဘယ်ကြောင့် ရှုံးနိမ့်သွားရသနည်း။

သို့သော် မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်မျှပြန်မရောက်လာခြင်းက အမှန်တကယ်ပင်။

ဤမျှများပြားသော လှည့်ကွက်များ ရှိမနေနိုင်ပေ။

များစွာ တွေးတောပြီးနောက်တွင် ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို စတေးခံအဖြစ် အသုံးပြုကာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားရှိ လျှို့ဝှက်တိုက်ပွဲမျှသာဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

"သူတို့က ငါတို့ကို ဘယ်တော့မှ အမှန်တကယ် အသိအမှတ် မပြုခဲ့ကြဘူး"

"အရင်ကလည်း မဟုတ်ဘူး၊ အခုလည်း မဟုတ်ဘူး"

"ငါ့ရဲ့ လောဘကပဲ ငါ့ကို မျက်စိကွယ်သွားစေခဲ့တာ၊ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေးနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်" တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ထူထဲသော အသက်ရှူသံများက အေးစက်သော ရယ်မောသံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ကပ်ဘေးတစ်ခု ခံစားရတာ..." နဂါးပုတ်သင်ညိုက ဤစကားများကို တိတ်ဆိတ်စွာအကြိမ်ကြိမ် ဝါးမြိုရင်း တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအခါ နတ်ဆိုးစစ်သည်များနှင့် စစ်သူကြီးများ အားလုံး ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီး ထိုမျောက်အိုကြီးပင်လျှင် အမှားအယွင်းတစ်ခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရလောက်သော်လည်း ရှေ့ရှိ တောင်ကြီးအလား ပုံရိပ်မှာမူ အရာတစ်စင်းမျှပင် ထိခိုက်မှုမရှိပေ။

ဤမျှသတိထားတတ်သော သဘာဝဖြင့် လောကတွင် သူ့ကို ကပ်ဘေးတစ်ခုဆီ ပို့ဆောင်နိုင်မည့်သူ များစွာ မရှိပေ။

၎င်းမှာ သူ၏အတွေးများ ဖြစ်သော်လည်း နဂါးပုတ်သင်ညိုက အပြင်သို့ တိုက်ရိုက်မပြောဘဲ စကားဝိုင်းကို လိုက်လျောကာ "ကျွန်တော်တို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ထွက်သွားမယ်"

မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ၊ ပုန်းအောင်းကာ ပရမ်းပတာအခြေအနေကို အသုံးချရန် အတွေးမျှပင် မရှိပေ။

ကိုးနှင့်ကိုး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း၏အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိထားသော တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ အားအကောင်းဆုံးသတ္တဝါက ဤစကားလုံးကို အလွန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

အခြား မဟာနတ်ဆိုးကြီးများ၏ရှေ့တွင် မျက်နှာပျက်မည်ကို သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

"ထွက်သွားရမှာလား"

နဂါးပုတ်သင်ညိုက တစ်ခဏတာ မှင်တက်သွား၏။ ကြီးမားသော အဟုန်ဖြင့် အဝေးမှ ပြန်လာခဲ့သော်လည်း စတေးခံများစွာသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူတို့ တကယ်ပဲ ဤကဲ့သို့ရှုံးနိမ့်မှုများဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားရတော့မည်လော။

သို့သော် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်၏ လျစ်လျူရှုသော အကြည့်နှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး ဆန့်ကျင်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်သွား၏။

"..."

တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က သူ၏အကြည့်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

လက်ရှိ မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို ဆန့်ကျင်သော ဂိုဏ်းနှစ်ခု၏ မဟာမိတ်တိုက်ခိုက်မှုဟု ထင်ရသော်လည်း အခြေအနေမှာ လုံးဝတစ်ဖက်သတ်ဖြစ်နေပြီး သူ၏အမြင်တွင်မူ ၎င်းမှာ ပရမ်းပတာအလွန်ဖြစ်နေ၏။

သူတို့သာ နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ် ဆက်နေပါက ဗောဓိသတ္တများနှင့် မသေမျိုးအရှင်များအကြား သေရေးရှင်ရေးတိုက်ပွဲကြီးကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်သက်သေဖြစ်ရမည့် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သည်ဟုပင် သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုသို့ ဖြစ်လာပါက သူ၏နက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံမှုဖြင့်ပင် ထိုနစ်မွန်းမှုထဲသို့ ဆွဲခေါ်ခံရမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ မီးခိုးရောင်အသားတောင်ကြီးအလားပုံရိပ်က ဖြည်းညှင်းစွာ တုန်ခါလာပြီး ခန်းမကြီးတုန်ခါမှုနှင့်အတူ သူက တဖြည်းဖြည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။

သို့သော် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က လေထဲသို့ ခုန်တက်တော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင်..

စတုရန်းပုံသဏ္ဌာန် သေတ္တာငယ်လေးတစ်ခုက ရေထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာကျရောက်လာပြီး သူ၏အရှေ့တွင် ဆိုင်းငန့်နေသည်။

"ဒါ ဘာလဲ"

နဂါးပုတ်သင်ညို နတ်ဆိုးအရှင်က ဤထူးခြားမှုကို သတိပြုမိသွားပြီး အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်သွား၏။

၎င်း သတိမထားမိသည်မှာ တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်၏အမူအရာက တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦး ကြည့်နေစဉ်မှာပင်။

စတုရန်းသေတ္တာက ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာပြီး အတွင်းတွင် သန့်ရှင်းသောအမွှေးနံ့သာပြာများ ရှိနေကာ ထိုပြာများပေါ်တွင် လက်ဝါးရာတစ်ခု ရှိနေ၏။

ထိုလက်ဝါးရာလေးကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဤလက်ဝါးက မည်မျှပြည့်စုံသနည်း ဆိုသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး သေမျိုးနယ်မြေနှင့် မတိုက်ဆိုင်သလိုပင်။

၎င်းသည် လောကကြီးကို သန့်စင်ပေးနိုင်သော လက်ဝါး ဖြစ်သည်။

အမှောင်စီးကြောင်းတစ်ခုနှင့်အတူ ထိုသာမန် အမွှေးနံ့သာပြာများက လျင်မြန်စွာပြန့်ကျဲသွားပြီး လက်ဝါးရာက သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။

သို့သော် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်၏ရှေ့သို့ တိုးလာသော ခြေလှမ်းများက တိတ်ဆိတ်စွာနောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။

သူက ကောင်းကင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

မည်မျှအချိန်ကုန်သွားသည်ကို မသိရှိရဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ဤတောင်ကြီးအလား ပုံရိပ်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်လေသည်။

"ဟင်း.."