အခန်း (၁၆၃-၁၆၄)

အခန်း။ ၁၆၃

ကုယွမ်၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေမှုအောက်တွင် ထိုမီးခိုးပြာရောင် ပိုးအိမ်ကြီးသည် အဆက်မပြတ် တုန်ရင်နေခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ထိပ်ပိုင်း၌ အက်ကြောင်းအချို့ ထင်ဟပ်ပေါ်ပေါက်လာကာ ပိုးအိမ်အစအနအချို့ ကွဲအက်လျက် ဘေးသို့ ဖယ်ခွာသွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ကြီးမားလှသော အစိမ်းရောင်လိပ်ပြာကြီးတစ်ကောင်သည် အတွင်းမှနေ၍ ဖြည်းညှင်းစွာ တွားသွားရုန်းထွက်လာခဲ့တော့သည်။

ထိုလိပ်ပြာကြီးသည် သူ၏ အတောင်ပံများကို ခတ်ထုတ်လိုက်ရာ စိုစွတ်နူးညံ့နေသော အတောင်ပံအစုံမှာ လျင်မြန်စွာ ခြောက်သွေ့မာကြောလာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ အရှည်ဆုံးအတိုင်း ဆန့်ထွက်ပွင့်လန်းသွားခဲ့သည်။

ယပ်တောင်တစ်ချပ်စာမျှ ကြီးမားလှသော အတောင်ပံကြီးများထက်တွင်မူ ဆန်းကြယ်လှသော အမည်းရောင် အဆင်တန်ဆာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားကာ အိပ်မက်ဆန်နေသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

သူသည် အတောင်ပံကို တစ်ချက်မျှသာ ခတ်ထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် စိမ်းစိုနေသော ဓားချီအမျှင်တန်း အမြောက်အမြားသည် လေထုကို ဖြတ်တောက်လျက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပစ်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ထိုစိမ်းစိုသော ဓားချီများ ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် တောင်တန်းများပေါ်ရှိ ကြီးမားလှသော ကျောက်ဆောင်ကြီးများဖြစ်စေ၊ ရေအိုင်ကြီး၏ ရေပြင်ထက်၌ဖြစ်စေ၊ အရာအားလုံးသည် မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာဘဲ အလွယ်တကူပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုဆိုလျှင်မူ ထိုစိမ်းစိုသော ဓားချီတစ်ချက်၏ ထိုးဖောက်ခြင်းကို အလွယ်တကူ ခံလိုက်ရသဖြင့် ရှေ့နှင့်နောက် အပေါက်ပွင့်သွားကာ လိုဏ်ခေါင်းငယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရသည်။

ယခင်က ငြိမ်သက်နေခဲ့သော ရေအိုင်ကြီး၏ ရေပြင်မှာလည်း အလယ်တည့်တည့်မှနေ၍ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသဖြင့် အောက်ခြေရှိ ရွှံ့နွံထူထပ်သော အိုင်ခြေမြေပြင်ပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကုယွမ်၏ မျက်ခွံများပင် ဆတ်ခနဲ တုန်ရင်သွားခဲ့ရသည်။

သူသည် မကြာသေးမီကမှ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကြီးမားစွာ တိုးတက်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ အဆင့်မြင့်ဓားတာအို နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကိုပါ တတ်မြောက်ထားခဲ့သဖြင့် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဂုဏ်ယူနေခဲ့ခြင်းပင်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဓားအလင်းတန်းနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် ပျံသန်းတိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ရွှေကို တို့ဟူးကဲ့သို့ဖြတ်နိုင်ပြီး မြစ်ရေများကို ဖြတ်တောက်ကာ တောင်တန်းများကိုပါ ဖြိုခွဲနိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် ဓားတာအို ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်၍ ရသည်။

သို့သော်လည်း ရှောင်ချင်း၏ သဘာဝအတိုင်း တစ်သားတည်းကျလှသော ဆန်းကြယ်လှသည့် ဓားပညာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက သူသည် သေချာပေါက် အနည်းငယ် နိမ့်ပါးနေသေးကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ရှောင်ချင်း၏ ဓားချီအတွင်း၌မူ ဓားအသိဉာဏ်၊ ဓားအဟုန်နှင့် ဓားအတတ်ပညာ သုံးခုလုံးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားပြီး ဖြစ်ကာ လောကရှိ ရုပ်ဒြပ်ရှိသော အရာများနှင့် ရုပ်ဒြပ်မရှိသော အရာအားလုံးကိုမကျန် ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း သဘာဝပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှောင်ချင်းရဲ့ ဓားပညာက သူ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီကြောင့် ကောင်းကင်ဘွား နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ဖြစ်နေတာကိုး။

ငါ့မှာ ဓားနှလုံးသားပါရမီ ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ ရှောင်ချင်းကတော့ ဓားနှလုံးသားတင်မကဘူး... သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအား၊ မိစ္ဆာစွမ်းအား၊ ပြီးတော့ တခြား ပါရမီဗီဇတွေအထိပါ အကုန်လုံး ပေါင်းစပ်ညီညွတ်နေတာ။ အဲဒီတော့ ဓားနှလုံးသား ပါရမီတစ်ခုတည်းနဲ့ သူနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်ပါ့မလဲ”

အတန်ကြာအောင် အားအင်များ ထုတ်လွှင့်ပြီးနောက်တွင်မူ ရှောင်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ပြီး လက်မခန့်သာရှိသော အစိမ်းရောင်လိပ်ပြာလေးအသွင် ပြောင်းလဲကာ အတောင်ပံခတ်ရင်း ကုယွမ်၏ ပုခုံးထက်သို့ လာရောက်နားခိုခဲ့သည်။

"အခု အခြေအနေအရ ဆိုရင်တော့... ငါ့ရဲ့ ငွေနဂါးဓားကို ထည့်မတွက်ဘူးဆိုရင် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည် သက်သက်မှာ ရှောင်ချင်းက ငါ့ထက်တောင် သာလွန်နေသလိုပဲ။ သာမန် ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတွေကိုဆိုရင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိတာမို့လို့... တကယ့်ကို အားကိုးရတဲ့ အဖော်မွန်ကောင်းတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ"

သူ၏ ပုခုံးထက်တွင် ဝဲပျံနေသော ရှောင်ချင်းကို ကြည့်ရင်း ကုယွမ်တစ်ယောက် စိတ်ကြည်နူးသွားခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ သူကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ကျင့်ကြံခြင်း နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များပါ ကြီးမားစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည့်အပြင်၊ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်လှသော အဖော်မွန်ကောင်းကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရရှိခဲ့သဖြင့် တကယ့်ကို နှစ်ထပ်ကွမ်း ဝမ်းမြောက်စရာ ကံကောင်းခြင်းပင်။

"နဂါးနီနတ်ဘုရားနန်းတော် ပွင့်ဖို့အတွက် နောက်ထပ် လဝက်တောင်မလိုတော့ဘူးဆိုတော့... အခုအချိန်လောက်ဆိုရင် ဆေးဘုရင်တောင်က ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေနဲ့ အကြီးအကဲတွေလည်း ရောက်နေလောက်ပြီ"

ဤအတွေး စိတ်ထဲတွင် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကုယွမ်သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ငွေနဂါးဓားကို ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်။

သူသည် ငွေရောင်ဓားအလင်းတန်းနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းလျက် ငွေရောင်သက်တံ့တစ်ခုအလား မြန်ဆန်စွာ ပျံသန်း၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် ယွမ်မုန်းတောင်တန်း၏ အခြားသော ကွင်းပြင်တစ်ခုဆီသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ဓားအလင်းတန်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ ၎င်း၏ တောက်ပမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကုယွမ်၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ မိုင်သုံးဆယ်ကျော်လောက်ကို ရောက်သွားတာ။ ဒီဓားပျံသန်းတဲ့ အတတ်ကတော့ တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ"

ကုယွမ်သည် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်၏ ဆန်းကြယ်မှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် လက်တွေ့ခံစားကြည့်ရင်း ဓားအလင်းတန်းနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခံစားချက်ကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း အံ့ဩနေမိခဲ့သည်။

ခရီးအနည်းငယ် ဆက်လျှောက်ပြီးနောက် ကုယွမ်သည် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းများကို တုန့်ခနဲ ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။

သူ့ရှေ့မလှမ်းမကမ်းတွင် လူနှစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာနေကြသောကြောင့်ပင်။

ထိုသူနှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးမှာ အပြာနုရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်အမောင်း မြင့်မားဖြောင့်စင်းလျက် အလွန်တရာ ချောမောခန့်ညားသည်။

သူ၏ ခါးတွင်လည်း ပုလဲနှင့် မြကျောက်များ စီခြယ်ထားသော နက်မှောင်သည့် အိမ်ပါရှိသည့် ရှေးဟောင်းဓားတစ်စင်းကို ချိတ်ဆွဲထားကာ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ဩဇာတိက္ကမရှိလှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဦးမှာမူ သာမန်ရိုးရှင်းလှသော အသွင်အပြင်ရှိပြီး ဆံပင်ဖြူများဖြင့် အသက်ကြီးရင့်နေသော အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ တကယ်တော့ လီချန်ချင်းနှင့် သူ၏ အစေခံအဖိုးအိုတို့ ဖြစ်ကြသည်။

"ဪ... ဂိုဏ်းတူစီနီယာအစ်ကိုကု ဖြစ်နေတာပဲ"

ကုယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီချန်ချင်းသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြုံးရွှင်သွားခဲ့ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ကာ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ဂိုဏ်းတူဂျုနီယာညီလေးကု... မင်း ဒီကို ရောက်နေတာ တကယ့်ကို အချိန်ကိုက်ပါပဲ။ ဒီနေ့ ဂိုဏ်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုတွေနဲ့ အကြီးအကဲတွေ တောင်ပေါ်က ဆင်းလာကြပြီး ရှေ့က ဝမ်ယန့်တောင်ဆီကို ဆင်းသက်ကြလိမ့်မယ်။ ငါနဲ့အတူ သူတို့ကို သွားကြိုဆိုဖို့ လိုက်ခဲ့ပါလား"

"ဂိုဏ်းတူစီနီယာအစ်ကိုကု ဟုတ်လား..."

ကုယွမ်၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရယ်မောချင်စိတ်များ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် လီချန်ချင်း၏ ယခင်က မောက်မာစော်ကားလှသော အမူအရာနှင့် နှာခေါင်းပင့်၍ လူရာမသွင်းတတ်သည့် ပုံစံကို မေ့လျော့မသွားသေးချေ။

လီချန်ချင်းသည် နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုကြီးမှ မွေးဖွားလာသူဖြစ်ပြီး ထူးခြားလှသော နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်း ရှိသည့်အပြင် လီချန်ရှန့်၏ ညီအရင်းလည်း ဖြစ်ကာ အနီရောင်မီးအိုးဝိညာဉ်ခန္ဓာပါရမီကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သောသူမျိုးသည် မွေးကတည်းက ရွှေဇွန်းကို ကိုက်ရက်သား မွေးဖွားလာသူဖြစ်သဖြင့် လူအများ၏ အလေးအမြတ်ပြုခြင်းကို ခံရလေ့ရှိကာ အမြဲတမ်း မြင့်မြတ်လှသော အနေအထားဖြင့် လူအများကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူသည် အလွန်တရာ ယဉ်ကျေးပျူငှာနေပြီး သူ့အား အစ်ကိုအဖြစ် နိမ့်ချ၍ ခေါ်ဆိုနေခဲ့သည်မှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းသည်။

ကုယွမ်အနေဖြင့် ဤကောင်သည် သုံးလအတွင်းမှာတင် ဤမျှအထိ စိတ်နေသဘောထား ပြောင်းလဲသွားပြီး နှိမ့်ချတတ်ကာ ဖော်ရွေတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။

၎င်းအပြင် ကုယွမ်၏ ဓားနှလုံးသား ပါရမီသည် အလွန်တရာ ထူးခြားပြီး အာရုံခံနိုင်စွမ်း မြင့်မားသည်။

၎င်းက အခြားသူများ၏ စေတနာ သို့မဟုတ် မနာလိုစိတ်များကို အမိအရ ဖမ်းယူနိုင်စွမ်း ရှိသည့်အပြင် အထူးသဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အာရုံခံစားမှုများမှာ ပိုမို၍ ထက်မြက်လာခဲ့သည်။

လီချန်ချင်းသည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ဖော်ရွေပျူငှာကာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးနေဟန် ပေါ်သော်လည်း ကုယွမ်အနေဖြင့် လီချန်ချင်း၏ စိတ်အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင် ကိန်းဝပ်ဖုံးကွယ်နေသည့် ပြင်းထန်လှသော အမုန်းတရားကို အထင်အရှား အာရုံခံမိနေခဲ့သည်။

သူ၏ နောက်တစ်လှမ်းအကွာမှ လိုက်ပါလာသော ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုသည်ပင်လျှင် ရိုသေကိုင်းညွတ်ပြီး လူမသိသူမသိ ပုံစံမျိုး ရှိနေသော်လည်း ကုယွမ်အနေဖြင့် ထိုအစေခံအဖိုးအိုထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အမုန်းတရားနှင့် အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင် ဝှက်ဖုံးထားသည့် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများကိုပါ ပြတ်သားစွာ ခံစားမိနေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်။

မျက်နှာပြင်ထက်တွင် ဖော်ရွေပျူငှာနေသော်လည်း အတွင်း၌မူ အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး လက်ရှိတွင် တိုက်ရိုက် မတိုက်ခိုက်သေးချေ။

လီချန်ချင်းနှင့် သူ၏ မိသားစုအုပ်စုအဖွဲ့၏ လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုပါက ဤသူသည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်းက အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်ဆိုးများ ရှိနေကြောင်း သေချာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းက အားနာစရာကြီးပဲ ဂျုနီယာညီလေးလီ"

မျက်နှာပြင်ထက်တွင် ကုယွမ်သည်လည်း ပြုံးလိုက်ရင်း လက်ဝါးချင်း ယှက်လိုက်သည်။

"ငါက ငါ့ရဲ့ ဆရာနဲ့ ချိန်းဆိုထားတာ ရှိလို့... ခဏနေရင် ဆရာ့ဆီ သွားပြီး တွေ့ရမှာမို့လို့ ညီလေးရဲ့ အချိန်တွေကို မနှောင့်နှေးစေတော့ပါဘူး။ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်"

"ကောင်းပါပြီ... ဂိုဏ်းတူစီနီယာအစ်ကိုကု လမ်းခရီးမှာ ဂရုစိုက်ပါဦး"

လီချန်ချင်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကုယွမ် လှမ်းလှမ်းသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီးနောက်တွင်မူ လီချန်ချင်း၏ မျက်နှာထက်ရှိ အပြုံးများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ကုယွမ် ထွက်ခွာသွားရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ဖူပေါ်... ဒီကောင်လေးကို မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုက ရိုသေစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သခင်လေးကို တင်ပြရရင်... ဒီကောင်လေးက ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်ကို အခုထိ မတက်လှမ်းနိုင်သေးပါဘူး။ ဂိုဏ်းက တပည့်တွေ ရောက်လာတာနဲ့အမျှ သူတို့က သေချာပေါက် ဒီကောင်လေးကို ဖိနှိပ်ပြီး ပစ်မှတ်ထားကြပါလိမ့်မယ်"

"ဒီတစ်ကြိမ် တောင်ပေါ်က ဆင်းလာကြသူတွေ အားလုံးက အတွင်းစည်းတပည့်တွေ ဒါမှမဟုတ် စစ်မှန်သောတပည့်တွေ ဖြစ်ကြပြီး အားလုံးက တာအိုအခြေခံအုတ်မြစ် သွန်းလုပ်ပြီးသား ကျင့်ကြံသူတွေ ချည်းပါပဲ။ ဒီကောင်လေးရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ဆိုရင် ဒုက္ခအချို့နဲ့ ရင်ဆိုင်ရပြီး အရှက်ကွဲတာက အသေးအမွှားကိစ္စပါ။ ပိုပြီး ပြင်းထန်ရင်တော့... ဂိုဏ်းကနေ မောင်းထုတ်ခံရတာ ဒါမှမဟုတ် အသက်ပါ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပါတယ်"

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်"

လီချန်ချင်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"လူတွေပြောတာကြားဖူးတယ်... ငါတို့လို မိသားစုကြီးတွေထဲမှာ စည်းကမ်းတွေကလည်း များ၊ အချင်းချင်းလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြ၊ လျှို့ဝှက်ကြံစည်ကြနဲ့ ဓားနဲ့ထိုး၊ လှံနဲ့ထိုး ဖြစ်နေကြတာဆိုတော့ ကိုယ်ဘယ်လိုသေသွားမှန်းတောင် မသိလိုက်ရတဲ့အထိပဲတဲ့။

ဒါပေမဲ့ ဆေးဘုရင်တောင်လို ဂိုဏ်းကြီးတွေကျတော့ စည်းကမ်းက ပိုတောင် တင်းကြပ်သေးတယ်။ နောင်အနာဂတ် ကျင့်ကြံဖို့နဲ့ နတ်ဘုရားဖြစ်ဖို့လမ်းက အရေးကြီးတာကိုး။ အဲဒီတော့ အတွင်းစည်းထဲမှာ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်တာတွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေမလဲဆိုတာ မှန်းကြည့်ပေါ့။

ဟယ်လင်းဆရာသခင်က ကာကွယ်ပေးထားရင်တောင် လူငယ်အချင်းချင်း ပညာစမ်းတာ၊ အကွက်ချ ပစ်မှတ်ထားတာမျိုးကိုတော့ သူလည်း တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါတွေက ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းကြီးတွေအားလုံး အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ မပြောမပြီးစည်းမျဉ်းတွေပဲလေ။ အမြင့်ဆုံး အကြီးအကဲတွေတောင် မတားနိုင်တဲ့ ကိစ္စမျိုးပေါ့။

ဒါကြောင့်မို့လို့... မင်းနဲ့ငါကတော့ ဒီအတိုင်း အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပွဲကြည့်နေကြတာ အကောင်းဆုံးပဲ။

သူ့မှာ ပါရမီရှိရင် ရှိပါစေဦး။ အရင်ဆုံး ရှေ့မှာ ကြုံလာမယ့် ဒုက္ခတွေကို သူ ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲဆိုတာပဲ စောင့်ကြည့်ရအောင်..."

အခန်း။ ၁၆၄

"အဲဒီ လီချန်ချင်းက တကယ့်ကို ရည်ရွယ်ချက်ဆိုးတွေ ရှိနေတာ သေချာတယ်... ဒါပေမယ့် သူက ဘာမှမလုပ်ဘဲ သည်းခံနိုင်နေတယ်ဆိုတော့ ကိစ္စတွေကို အလွယ်တကူ လက်လွှတ်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူး။ သူ တစ်ခုခုကို ကြံစည်နေတာ သေချာတယ်"

ကုယွမ်သည် ခရီးအနည်းငယ် လှမ်းလာပြီးနောက် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ကာ တွေးလိုက်မိသည်။

"ကံကောင်းတာက ငါကျင့်တဲ့ မူလရေစစ်မှန်သောမန္တန်ကျမ်းက ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့မှာ တကယ့်ကို ထူးချွန်တာ။ အဲဒီအပြင် ငါ့မှာရှိတဲ့ လိပ်အသက်ရှူခြင်းနဲ့ ဝိညာဉ်လိပ်နက်နဲရာချောက်ပါရမီတွေကလည်း အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ အရာတွေပဲလေ။

ငါသာ စိတ်ကူးရှိလို့ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ့ဆရာ ဆရာကြီးဟယ်လင်တောင် ငါ့ရဲ့ တကယ့်ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အပြည့်အဝ မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတော့ တစ်ယောက်ယောက်က များ ငါ့ကို အကွက်ဆင်ပြီး ကြံစည်လာရင်... ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်စွမ်းအားကို ထုတ်ပြလိုက်တဲ့အခါ သူတို့တွေ တကယ့်ကို အံ့ဩသွားကြမှာ သေချာတယ်"

တာအိုအခြေခံအုတ်မြစ်ကို သွန်းလုပ်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး အဆင့်မြင့်ဓားတာအို နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကိုပါ တတ်မြောက်ထားခဲ့သဖြင့် ကုယွမ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည်မှာ အဆမတန် မြင့်မားလာခဲ့ကာ ကြုံတွေ့လာရမည့် ဒုက္ခအလုံးစုံကို ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားနိုင်ရန် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် ရှိနေခဲ့သည်။

ဝမ်ယန့်တောင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဆရာကြီးဟယ်လင်သည် ထိုနေရာ၌ ကြိုတင်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆရာကြီးဟယ်လင်အပြင် ကုယွမ်သည် ရှမင်ယန်၊ ရှရှို့ရွှယ်နှင့် နျူးယူသဲ အစရှိသူတို့ကိုပါ တွေ့လိုက်ရသည်။

"တပည့် ဆရာ့ကို အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းမိသွားပါတယ်ဗျာ"

ကုယွမ်က အလျင်အမြန် ရှေ့သို့လှမ်း၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ရှောင်ချင်းကိုမူ သူသည် ကြိုတင်၍ သူ၏ ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... အခမ်းအနားတွေ လုပ်မနေပါနဲ့တော့"

ဆရာကြီးဟယ်လင်က ပြုံးလျက် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူသည် ယခုကာလအတွင်း ကုယွမ်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သဘာဝကျကျ သိရှိထားပြီး ကုယွမ် ဘာတွေလုပ်နေသည်ကိုလည်း ရိပ်မိထားသည်။

သူ၏ အမြင်တွင်မူ ကုယွမ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ရှိနေသေးဟန်ပေါ်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် အပြည့်အဝ အကဲမဖြတ်နိုင်သော ဆန်းကြယ်သည့် အရှိန်အဝါအသစ်တစ်ခု ကုယွမ်ထံတွင် ကိန်းဝပ်နေခဲ့သည်။

ဆရာကြီးဟယ်လင်သည် စိတ်ထဲ၌ အံ့ဩခြင်းနှင့် သံသယအချို့ ဖြစ်ပေါ်မိသော်လည်း ထပ်မံ၍ အကျယ်ချဲ့မမေးတော့ချေ။

သူ၏ ဤတပည့်လေးမှာ ထူးခြားလှသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံတင်မက ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ချက်အချို့လည်း ရှိနေပုံပင်။

ထို့ပြင် မက်မွန်ပွင့်နတ်သမီးနှင့် ရှိနေသည့် ဆက်ဆံရေးမှာလည်း အလွန်တရာ ထူးခြားလှသဖြင့် သူ့ကို အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ကုယွမ် ရရှိထားသော အခြေခံကျမ်းစာမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပြီး ဆေးဘုရင်တောင်၏ အဓိက လျှို့ဝှက်အမွေအနှစ်ကျမ်းစာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် နိမ့်ပါးခြင်းမရှိချေ။

ဤကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ဆရာကြီးဟယ်လင်သည် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိဘဲ ကုယွမ်အတွက် အမှန်တကယ် ဝမ်းမြောက်ပေးနေခဲ့သည်။

"တကယ်တော့လည်း ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ ကံကောင်းခြင်းတွေ မပါတဲ့ ကျင့်ကြံသူဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိမှာလဲ"

ကုယွမ်တွင် လျှို့ဝှက်ချက်များ များပြားလေလေ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကံတရားအခွင့်အရေးများ ပိုမိုကြီးမားလေလေ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ဟပ်နေသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အခွင့်အရေးနှင့် ကံဇာတာဆိုသည်မှာ နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေတတ်ပြီး ကုယွမ်၌ လျှို့ဝှက်ချက်များပြားခြင်းက သူ၏ ကံဇာတာ အလွန်တရာ ကောင်းမွန်နေခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ယင်နတ်ဘုရား လူထုကြီးများ၊ ရန်ဝိညာဉ်အဆင့် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် မူလဝိညာဉ် စစ်မှန်သောနတ်ရှင်ကြီးများပင်လျှင် အချို့မှာ ပါရမီ သို့မဟုတ် နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းတွင် အားနည်းကောင်း အားနည်းနိုင်သော်လည်း ကံဇာတာနှင့် ကံကောင်းခြင်းအပိုင်းတွင်မူ သေချာပေါက် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိကြသည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော တာအိုအသီးအပွင့်ကို ရရှိနိုင်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ တပည့်ဖြစ်သူ ကုယွမ်၏ ကံဇာတာ ပိုမိုကောင်းမွန်လေလေ နောင်အနာဂတ်တွင် သူ၏ အောင်မြင်မှုများ ပိုမိုမြင့်မားလေလေ ဖြစ်မှာဖြစ်ရာ ဆရာကြီးဟယ်လင်အနေဖြင့် စူးစမ်းချင်စိတ်ထက် ဝမ်းမြောက်စရာအဖြစ်သာ မှတ်ယူထားသည်။

"ဂိုဏ်းတူစီနီယာအစ်ကိုကု"

နျူးယူသဲနှင့် ရှရှို့ရွှယ်တို့က အလျင်အမြန် ရှေ့သို့လှမ်း၍ အရိုအသေပေး နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီး စီနီယာအစ်ကိုအဖြစ် ခေါ်ဆိုလိုက်ကြသည်။

သူတို့သုံးဦးမှာ အသက်အရွယ်အားဖြင့် သိပ်မကွာခြားကြဘဲ ထိုသူနှစ်ဦးက ကုယွမ်ထက်ပင် အနည်းငယ် အသက်ကြီးကြသေးသည်။

သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင်မူ အသက်အရွယ်ဆိုသည်မှာ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ရာထူးနေရာကို သတ်မှတ်ရန်အတွက် အရေးပါသော အချက်တစ်ခု လုံးဝမဟုတ်ချေ။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် ပါရမီဗီဇတို့ကသာ အဓိက ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်အချင်းချင်း ဖြစ်ကြသော်လည်း ကုယွမ်သည် ပါရမီအပိုင်းတွင် သူတို့ကို များစွာ ကျော်လွန်ထားပြီး အနာဂတ်တွင် ကြီးမားသော အလားအလာ ရှိသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွင် ပိုမိုသန်မာသည့်အပြင် ဆရာကြီးဟယ်လင်၏ တပည့်အဖြစ်လည်း တရားဝင် သတ်မှတ်ခံထားရသဖြင့် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် သူသည် စစ်မှန်သောတပည့် ဖြစ်လာရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ့ကို စီနီယာအစ်ကိုအဖြစ် ခေါ်ဆိုကြခြင်းမှာ အလွန်တရာ သဘာဝကျသည်။

"ဂိုဏ်းတူဂျုနီယာညီလေးကု"

ရှမင်ယန်ကမူ ကုယွမ်ကို ဂျုနီယာညီလေးအဖြစ်သာ ခေါ်ဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိချေ။

သို့သော် ဤခေါ်ဆိုမှုကြောင့် ရှရှို့ရွှယ်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် မရိုးမရွ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူမသည် အရှက်အကြောက်ကြီးသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှသော ရှမင်ယန်နှင့် မတူညီသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော သားအဖအရွယ် တူညီသည့် ဂိုဏ်းတူမောင်နှမ ဆက်ဆံရေးမျိုးကို သဘာဝကျကျပင် စိတ်ထဲ၌ နေရထိုင်ရ ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

ထိုအတောအတွင်းမှာပင် လီချန်ချင်းသည်လည်း သူ၏ အစေခံအဖိုးအိုနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လူတိုင်းသည် ဝမ်ယန့်တောင်ထိပ်တွင် ရပ်တန့်နေကြရင်း မှိုင်းညို့နေသော ညဉ့်နက်ပိုင်းအတွင်း၌ ဘာစကားမျှ ထပ်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

အရုဏ်တက်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ နံနက်ခင်း၏ နေမင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး နွေးထွေးလှသော ခံစားချက်ကို ဖြန့်ကျက်ပေးလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ကုယွမ်သည် ရုတ်တရက် စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီး လေးလံထိုင်းမှိုင်းကာ ဖိအားပေးလာသည့် ခံစားချက်တစ်ခု သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြည့်နှက်လာခဲ့ရသည်။

အခြေအနေတစ်ခုခု ထူးခြားနေသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် သူသည် ခေါင်းကိုမော့၍ ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံထက်မှနေ၍ ကြီးမားလှသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး နေရောင်ခြည်ကို ကွယ်ပျောက်သွားစေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင်မူ ကြီးမားလှသော ပျံသန်းခြင်း သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းနှင်လာနေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ တကယ့်ကို ကြီးမားလှသော မျှော်စင်သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ကြက်သွေးနီရောင်ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားကာ သင်္ဘောဦးပိုင်းတွင်မူ အသက်ဝင်လှသော နဂါးခေါင်းပုံသဏ္ဌာန် ထုဆစ်ထားရှိပြီး ခန့်ညားထည်ဝါကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေလျက် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အပြင်သို့ ခုန်ထွက်၍ လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးတော့မည့်အလား ခံစားရစေသည်။

ထိုမျှော်စင်သင်္ဘောကြီးထက်တွင်မူ အဆောင်အဦများနှင့် ဝရန်တာများစွာ ရှိနေသည့်အပြင် ကျောက်တောင်တုများနှင့် ရေကန်များပါ ရှိနေခဲ့ကာ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းဥယျာဉ်တစ်ခုပါ ရှိနေသည်မှာ ထူးခြားသည်။

သင်္ဘောထက်တွင်မူ သန်မာထွားကျိုင်းလှသော စစ်သည်တော်အချို့က ခိုင်ခံ့လှသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်လျက် ကင်းလှည့်နေကြပြီး ဝတ်စုံဖြူဝတ်ဆင်ထားသည့် လှပလှသော အမျိုးသမီးအချို့ကမူ ပန်းခြင်းများကို ကိုင်ဆောင်ရင်း ဥယျာဉ်နှင့် အဆောင်အဦများအကြား ကူးသန်းသွားလာနေကြကာ သူတို့၏ ဝတ်စုံများမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေလျက် အလွန်တရာ ကျော့ရှင်းသည်။

တောင်ကုန်းများနှင့် လျှိုမြောင်များအကြားတွင်မူ ဝေဝါးသော မြူခိုးများ လွင့်ပျံနေလျက် သမင်ဖြူများ၊ ယုန်ကလေးများနှင့် နတ်ဘုရားကြိုးကြာငှက်များက ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးလွှားကစားနေကြသည်။

ဝေးကွာလှသော နေရာမှနေ၍ ကြည့်လိုက်လျှင် ဤမျှော်စင်သင်္ဘောကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ကောင်းကင်ယံထက်ရှိ ကျွန်းကြီးတစ်ကျွန်းအလား ရှိနေပြီး မသေနိုင်သော နတ်ဘုရားများ နေထိုင်ရာ နေရာအလား ထင်မှတ်ရစေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသည့် အရာကြီးတစ်ခု ဝေးကွာလှသော နေရာမှနေ၍ သူတို့ထံသို့ ပျံသန်းမောင်းနှင်လာခြင်းက သဘာဝကျကျပင် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော ဖိအားပေးမှုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

ကုယွမ်သည် ထိုသင်္ဘောကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဖိအားများကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းသည် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတောင်ကြီးတစ်လုံး သူအပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ကျရောက်လာသည့်အလား ခံစားရစေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မူလစစ်မှန်သောချီများ လည်ပတ်မှုကိုပင် အနည်းငယ် ထစ်ငေါ့သွားစေခဲ့သည်။

"တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သင်္ဘောကြီးပဲ"

သူသည် မြင်ရသည်မှာ နှေးကွေးသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အလွန်တရာ မြန်ဆန်စွာ မောင်းနှင်လာနေသည့် ထိုသင်္ဘောကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလို အခြေခံမျိုး ရှိနေတာကို ကြည့်ရင် ဆေးဘုရင်တောင်က ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို စိုးမိုးထားတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးဆိုတဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်တာပဲ။

ဒါပေမဲ့... ယွမ်မုန်းတောင်တန်း အနက်ရှိုင်းဆုံးထဲက နဂါးနီနတ်ဘုရားနန်းတော်နဲ့ ယှဉ်ကြည့်လိုက်ရင်တော့ ဒါက အတော်လေး နိမ့်ပါးနေသေးတာပေါ့"

ယခင်က ဖျတ်ခနဲ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော အဆုံးမဲ့သော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေလျက် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည့် နဂါးနီနတ်ဘုရားနန်းတော်၏ ပုံရိပ်ကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း ကုယွမ်က စိတ်ထဲကနေ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ဒါက..."

နျူးယူသဲ၊ ရှမင်ယန်နှင့် ရှရှို့ရွှယ်တို့အားလုံးမှာ ထိုနေရာတွင်တင် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားခဲ့ကြပြီး မျက်လုံးများ အဝိုင်းသားဖြင့် မော့ကြည့်နေမိခဲ့ကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသည်။

"ဒီလိုခန့်ညားထည်ဝါတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုးကို သူတို့ ဘယ်တုန်းကများ မြင်ဖူးခဲ့ကြလို့လဲ။

လီချန်ချင်းဆိုတာ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူမိသားစုကြီးက ဆင်းသက်လာတာ မှန်ပေမဲ့... ဆေးဘုရင်တောင်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ လီမိသားစုဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်တော့ပါဘူး"

၎င်းအပြင် လီချန်ချင်းကိုယ်တိုင်မှာလည်း အသက်နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ရှိသေးသဖြင့် သူ၏ အသက်အရွယ်နှင့် အတွေ့အကြုံအရ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို ယခင်က မြင်တွေ့ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူသည်လည်း အတော်အတန် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။

"ဆေးဘုရင်တောင်..."

လီချန်ချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တောင့်တင်းနေခဲ့သော်လည်း သူ၏ တင်းတင်းဆုပ်ထားသော လက်သီးများနှင့် ဖောင်းကြွနေသော အကြောများက သူ၏ စိတ်နှလုံး လှုပ်ခတ်နေမှုကို ထင်ဟပ်ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ပျံသန်းခြင်း သင်္ဘောကြီးကို မော်တော်ယာဉ်အဖြစ် အသုံးပြုကာ ရေတွက်၍မရနိုင်သော စစ်သည်တော်များနှင့် အစေခံအမျိုးသမီးများ၏ ဝန်းရံခစားမှုကို ခံယူရင်း လူအများကို သူ၏ အမိန့်အောက်တွင် မနားမနေ အလုပ်အကျွေးပြုခိုင်းစေနိုင်ခြင်းကသာ သူ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးသော မသေနိုင်သော နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ၏ ခန့်ညားလှသော အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်သည်။

"ဒါကတော့ ဆေးဘုရင်တောင်ရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဝဲပျံနဂါးလှေပဲ။ သူက ဝိညာဉ်ရတနာအဆင့်ရှိတဲ့ ပျံသန်းရေးယာဉ်တစ်စီးပေါ့။ ကောင်းကင်နဲ့မြေပြင်က ရတနာပစ္စည်းတွေနဲ့ သန့်စင်ထားသလို၊ နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲလုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ နဂါးရိုင်းတစ်ကောင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုပါ ထည့်သွင်းထားတာဆိုတော့... အတွင်းထဲမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းတဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုတောင် ရှိနေသေးတယ်။

အစွမ်းပြခဲ့ဖူးတဲ့ အချိန်တုန်းကဆိုရင်လည်း... ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ကြီးတွေကိုတင်မကဘဲ ယင်နတ်ဘုရား လူထုကြီးကိုပါ တစ်ခါတည်းနဲ့ အမြစ်ပြတ် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာ"

ဆရာကြီးဟယ်လင်၏ အမူအရာမှာမူ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး လူအများကို အကျဉ်းချုပ်၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။

သူ၏ စကားများကြောင့် လူတိုင်း ပိုမိုထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြရပြီး ထိုဝဲပျံနဂါးလှေကြီးအပေါ် ရှုမြင်သည့် အမြင်များ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ထိုဝဲပျံနဂါးလှေကြီးသည် လူတိုင်း၏ အထက် ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး တိမ်တိုက်များကို ဖယ်ခွာလိုက်သည်။

တောက်ပလှသော ခရမ်းနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူတို့အားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့တော့သည်။

ထိုခရမ်းနီရောင် အလင်းတန်းများ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့သည့်အခါတွင်မူ လူတိုင်း၏ ပုံရိပ်များကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

...

ကုယွမ်သည် တားဆီး၍မရနိုင်သော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားတစ်ခု သူကို လွှမ်းခြုံသွားသည်ဟုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် သင်္ဘောကုန်းပတ်တစ်ခုထက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

သူတစ်ဦးတည်းတင်မကဘဲ ဆရာကြီးဟယ်လင်၊ နျူးယူသဲနှင့် အခြားသူများအားလုံးပါ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြခြင်းပင်။