အခန်း (၁၀၇၁)

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၀၇၁

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။

ချက်ချင်းပင် အဓိပတိသည်လည်း မိုဟန်အတွက် သူ၏ မဲကို ပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် နဂါးသွေးနွယ်ဖွား မှူးမတ်များအားလုံးကလည်း အလျင်အမြန်ပင် နောက်မှ လိုက်၍ မဲပေးလိုက်ကြ၏။

ဘုရင်မက ထည်ဝါစွာ ကြေညာလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းကဆို နဂါးသွေးနွယ်ဖွား မှူးမတ်တွေပဲ မဲပေးပိုင်ခွင့် ရှိခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မတရားဘူး။ ကျွန်မတို့ ကယ်တင်ရှင်ကြီးရဲ့ မွန်မြတ်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆန့်ကျင်နေတယ်။ လူတိုင်းမှာ အသံတစ်ခု ရှိသင့်တယ်။ ဒီနေ့ ရောက်နေကြတဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ကမ္ဘာလောကရဲ့ နိုင်ငံသားတိုင်း သူတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ မဲကို ပေးနိုင်ပါတယ်။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သန်းနှင့်ချီသော နဂါးသွေးနွယ်ဖွားတို့က ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မဲများကို အလျင်အမြန် ပေးလိုက်ကြသည်။

သဘာဝကျစွာပင် ရလဒ်မှာ အတူတူပင်။ မဲရာခိုင်နှုန်း ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ဖြင့် မိုဟန်မှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ဧကရီအသစ်အဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခံလိုက်ရ၏။

**--**--**--**--**--**--**--**

ဘုရင်မဟောင်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ်... အခု အရှင်မက မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ ဧကရီအသစ် ဖြစ်လာပါပြီ။"

မိုဟန် ဝမ်းသာလုံးဆို့နေသင့်သည်။ တာ့နင်အင်ပါယာ၌ဖြစ်စေ ၊ ကမ္ဘာပျက်ကြီးထဲ၌ဖြစ်စေ ၊ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၌ဖြစ်စေ သူမသည် ထီးနန်းနှင့် အမြင့်မားဆုံး အာဏာကို အမြဲတမ်း တောင့်တခဲ့၏။

သို့သော် ယခုအခါ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ဧကရီတစ်ပါး ဖြစ်လာသော်လည်း သူမ မည်သည့် ပျော်ရွှင်မှုကိုမျှ မခံစားရချေ။ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ လုံးဝ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး လမ်းပျောက်နေ၏။

ဘုရင်မဟောင်းက နူးညံ့စွာ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ "အရှင်မ... သခင်ကြီးတုပိုင်သာ ရှိနေသေးရင် သူက အရှင်မကို ဒီလိုပုံစံမျိုး မြင်ချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် အရှေ့တိုင်းနဂါးရဲ့ ရုပ်အလောင်းကိုလည်း နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပိတ်လှောင်ဖို့ လိုအပ်သေးတယ်။ အရှင်မက အဲဒီစွမ်းအားတွေကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဧကရီအဖြစ် အုပ်ချုပ်ဖို့ မူလခန္ဓာကိုယ်ဆီ ပြန်သွားရပါမယ်။"

မိုဟန်က တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မတော် ရန်ယဲ့ရှောင်ကို ကျွန်မ မေးကြည့်ဖို့ လိုသေးတယ်။"

ဘုရင်မဟောင်းက သဘောတူလိုက်သည်။ "ရပါတယ်... ဧကရီ ရန်ယဲ့ရှောင်ကို အထဲ ပင့်ဆောင်ခဲ့လိုက်ပါ။"

အခိုက်အတန့်အကြာတွင် ရန်ယဲ့ရှောင်သည် ခမ်းနားလှသော ခန်းမဆောင်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။

မိုဟန်က ပြောသည်။ "အစ်မတော်... သူတို့က ကျွန်မကို အရှေ့တိုင်းနဂါးရဲ့ စွမ်းအားတွေကို စွန့်လွှတ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ထွက်လာစေချင်နေကြတယ်။ ကျွန်မ သဘောတူလိုက်သင့်လား။"

ရန်ယဲ့ရှောင်က မိုဟန်အား နက်ရှိုင်းသော သနားကြင်နာမှုများဖြင့် ကြည့်ကာ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သဘောတူလိုက်ပါ။ လွှဲပေးလိုက်ပါ။"

မိုဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ..."

သူမက အစွမ်းထက်လှသည့် အရှေ့တိုင်းနဂါးကြီးထံမှ သူမ၏ မူလ မွေးကင်းစ နဂါးပုံစံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဘုရင်မဟောင်းမှာ သူမ၏ အကြံအစည်များ မည်မျှပင် နက်ရှိုင်းစေကာမူ ရင်ထဲ၌ တုန်ရီနေသော စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရှိန်အဟုန်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူမက မိုဟန်အား အောက်ကျို့စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "မြင့်မြတ်နယ်မြေနဲ့ နဂါးသွေးနွယ်ဖွားတွေက ကျွန်မတို့အတွက် အရှင်မရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ စတေးမှုကြီးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

**--**--**--**--**--**--**--**

တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် သန်းနှင့်ချီသည့် မျက်လုံးများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်၌ပင် ဧကရီအသစ်အဖြစ် မိုဟန် ထီးနန်းပေါ်သို့ တရားဝင် တက်ရောက်ခဲ့သည်။

ရန်ယဲ့ရှောင်မှာမူ အသစ်တည်ဆောက်ထားသည့် တုပိုင်၏ နန်းတော်ထဲ၌ တစ်ကိုယ်တည်း အောင်းနေကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် နေထိုင်နေခဲ့၏။

နှစ်ရက်အကြာ၌ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၌ နဂါးသွေးနွယ်ဖွား ကောင်စီကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ဘုရင်မဟောင်းက ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကံကြမ္မာမိစ္ဆာသည် ထိုနိုင်ငံရေးကစားပွဲများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူသည် အရာတစ်ခုကိုသာ စိတ်ဝင်စားခဲ့၏။ ထိုအရာမှာ ကမ္ဘာမြေ၏ စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ ဝါးမျိုပစ်ရန်ပင်။

ယခင်က သူသည် ကမ္ဘာမြေ၏ ဗဟိုချက်ထဲတွင်သာ နေထိုင်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဝါးမျိုနေခဲ့သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော ရေဘဝဲလက်တံများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာဂြိုဟ်ကို အတွင်းမှနေ၍ အပြင်ဘက်သို့တိုင် ဝါးမျိုပစ်နေ၏။

ကမ္ဘာမြေတစ်ခုလုံးသည် သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

ယခင်က တုပိုင်သည် သူ၏ ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်း နည်းစနစ်အပေါ် အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ မှီခိုခဲ့ဖူး၏။ မိစ္ဆာမြို့စားကို အနိုင်ယူရန်အတွက် ထိုနည်းစနစ်ကို သူ အသုံးပြုခဲ့သလို အိပ်မက်ဆိုးအင်ပါယာ၌ ကျောက်ယန်ဖိန်၏ သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန်လည်း အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ၏အမြင်တွင် ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်း နည်းစနစ်မှာ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော အသက်ကယ်ကြိုးတစ်ချောင်းပင်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်၌မူ သူ အသုံးပြု၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ကံကြမ္မာမိစ္ဆာကို မဆိုနှင့် အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်အပေါ်၌ပင် ထိုနည်းစနစ်က လုံးဝ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်၌ သူ တကယ် အသတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။

သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှာ အပြီးသတ် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ မရောက်ရှိမီလေးမှာပင် သူ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့သည်နည်း။

တုပိုင် သူ၏ ဆန်းကြယ်သည့် ဆွဲကြိုးလေးအပေါ်၌ မှော်အစီအရင်တစ်ခုကို ရေးဆွဲကာ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ရစ်ထားခဲ့၏။ ထို့နောက် ငရဲမျှော်စင်၏ ဆဋ္ဌမမြောက်ထပ်ရှိ ကစဉ့်ကလျား စွမ်းအင်များကို မြေအောက်ကမ္ဘာစွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် သီးသန့် မြေအောက်ကမ္ဘာလေးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဆိုသည်မှာ မရှိခဲ့ဘဲ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၌လည်း သေချာပေါက် မရှိပေ။ တစ်ကြိမ် အသတ်ခံရသည်နှင့် သူသည် ဖြစ်တည်မှုမှ လုံးဝ ဖယ်ရှားခံရမည်ဖြစ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် အားလုံးမှ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကိုယ်ပိုင် အသေးစား မြေအောက်ကမ္ဘာလေးတစ်ခုကို ကြိုတင် ဖန်တီးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိုဆန်းကြယ်သည့် ဆွဲကြိုးလေးနှင့် ချိတ်ဆက်ထားခြင်းအားဖြင့် သူ သေဆုံးသွားပြီးနောက် လေလွင့်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားမည့်အစား သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က အိမ်ပြန်ရာလမ်းကို သိနေပေလိမ့်မည်။

ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားက သူ၏ လမ်းပြမီးအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေး၏။ သူ အသတ်ခံလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က အရာအားလုံးကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီး ငရဲမျှော်စင်၏ ဆဋ္ဌမမြောက်ထပ်၌ ကိုယ်ထင်ပြလာတော့သည်။

သိသာလှစွာပင် မျှော်စင်က စစ်မှန်သည့် မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခု မဟုတ်နေပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုအနေဖြင့် ထိုနေရာ၌ အနားယူစရာ နေရာ ရှိမည်မဟုတ်ချေ။ တုပိုင်က မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုကို အတင်းအဓမ္မ ဖန်တီးတည်ဆောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် တွက်ချက်၍မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသည့် မြေအောက်ကမ္ဘာစွမ်းအားများ လိုအပ်၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တုပိုင်၌ ထိုစွမ်းအားများ အများအပြား ရှိနေခဲ့၏။

အချိန်နှင့်အမျှ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် မရေမတွက်နိုင်သည့် မိစ္ဆာများက သူ့ကို အဆုံးအစမဲ့နီးပါးဖြစ်သော စွမ်းအင်သိုလှောင်ကန်ကြီးတစ်ခုကို ပေးစွမ်းထားခဲ့သည်။

ထို့အတွက်ကြောင့်ပင် တုပိုင်၏ မသေမျိုး စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ပျက်သုဉ်းသွားမည့် အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးကာ ဖန်တီးထားသည့် မြေအောက်ကမ္ဘာလေးထဲ၌ လုံခြုံစွာ အနားယူနိုင်လိုက်သည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

ယခင်က ဧကရာဇ်ထိုက်ခန်ရော အိပ်မက်ဆိုး ဧကရာဇ်ကပါ ငရဲမျှော်စင်၌ အထပ်ခြောက်ထပ်သာ ရှိကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့ဖူး၏။ ထို့အပြင် အိပ်မက်ဆိုး ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်ပင် ဆဋ္ဌမမြောက်ထပ်သို့ မည်သူမျှ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။

သို့သော် တုပိုင်က ဆဋ္ဌမမြောက်ထပ်သို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာသည် ဒိုင်မန်းရှင်းလေးခုပါ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုနှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူသော ကစဉ့်ကလျား စွမ်းအင်နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်၏။ တုပိုင်က ထိုကစဉ့်ကလျားဖြစ်မှုများကို ပြန်လည်စီစဉ်ပြီးနောက် လှေကားထစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ငရဲမျှော်စင်၌ အထပ်ခြောက်ထပ်သာ ရှိသည်မဟုတ်ဘဲ သတ္တမမြောက်ထပ်လည်း ရှိနေခြင်းပင်။

သို့ရာတွင် တုပိုင် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေစဉ်က မည်မျှပင် ကြိုးစားခဲ့ပါစေ... သတ္တမမြောက်ထပ်သို့ ရောက်ရန် ဆိုထားနှင့်ဦး ပထမဆုံး လှေကားထစ်ပေါ်သို့ပင် တက်လှမ်း၍ မရခဲ့ပေ။

လှေကားထစ်များမှာ လုံးဝ ထိတွေ့၍မရနိုင်သော ဘာမှမရှိသည့် ပုံရိပ်ယောင်များသာ ဖြစ်နေခဲ့၏။ ပုံဖော်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ်အရိပ်တစ်ခုဖြင့် အပေါ်သို့ တက်လျှောက်ရန် သူ ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုအရာများမှာ ဟာလာဟင်းလင်း လဟာပြင်များအဖြစ်သာ ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ၌မူ... လက်ရှိအချိန်၌ တုပိုင်သည် တကယ်ကို စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကာ သူ၏ ထိတွေ့၍မရနိုင်သည့် ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ဆန်းကြယ်သည့် မှော်အစီအရင် ဆွဲကြိုးလေးကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲပင်။

သူက လှေကားထစ်များဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ပထမဆုံး လှေကားထစ်ပေါ်သို့ သူ၏ ခြေထောက်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ချလိုက်၏။ ငရဲမျှော်စင်၏ သတ္တမမြောက်ထပ်က အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ရန်အတွက် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

ဤလုံးဝ ရူးသွပ်စရာကောင်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသည့် အခြေအနေကြီးက တုပိုင်၏ တွက်ချက်မှုများထဲတွင် ရှိနေသေးသည်လား။ ရှိနေသေး၏။

ဟုတ်ပေသည်။ အရာအားလုံးက သူ ကြိုမြင်ထားခဲ့သည့်အတိုင်း အတိအကျ ဖြစ်ပျက်နေခြင်းပင်။

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၀၇၁ ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။