အခန်း (၁၀၇၂)

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၀၇၂

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။

အိပ်မက်ဆိုး ဧကရာဇ်က သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို တုပိုင်ထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူတို့နှစ်ဦး၏ ထက်မြက်လှသည့် ဉာဏ်ရည်များက အနာဂတ်အတွက် ရေတွက်၍မရနိုင်သော တွက်ချက်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

ရလဒ်ကမူ လမ်းကြောင်းတိုင်းလိုလိုက လမ်းပိတ်နေခဲ့၏။ ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ထောင်တွင် ကိုးရာကိုးဆယ့်ကိုးခုက ရှုံးနိမ့်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းဆီသို့သာ ဦးတည်နေ၏။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းသည်လည်း လုံးဝ ရူးသွပ်နေပုံရသည်။ ထိုလမ်းကြောင်းက သူ့ကိုယ်သူ တမင်သက်သက် သေကြောင်းကြံရန်ပင်။

လက်ရှိအချိန်၌ တုပိုင် လျှောက်လှမ်းနေသည့် လမ်းဖြစ်သော သေဆုံးခြင်းမှတစ်ဆင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန်ဆိုသည့် လမ်းကြောင်းမှာ သူနှင့် အိပ်မက်ဆိုး ဧကရာဇ်တို့ ရှာတွေ့သည့် တစ်ခုတည်းသော ရှင်သန်နိုင်ခြေရှိသည့် ရွေးချယ်မှုပင်။

သူတို့၏ တွက်ချက်မှုများအရ ဤလှေကားမှာ သေဆုံးသူများ၏ လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သည့် စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုကသာ ဆဋ္ဌမမြောက်ထပ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် လျှောက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ဤလှေကားထစ်များပေါ်သို့ သူ တက်လှမ်းနိုင်ပါက သူတို့ ရွေးချယ်သော လမ်းကြောင်း မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

တုပိုင်သည် ပထမဆုံး လှေကားထစ်ပေါ်သို့ ခြေထောက်တင်လိုက်သည်။

"....."

အောင်မြင်သွား၏။ အလုပ်ဖြစ်သွားသည်။

တစ်ချိန်က ပုံရိပ်ယောင်များနှင့် အရိပ်များသာ ဖြစ်ခဲ့သည့် လှေကားသည် ယခုအခါ တုပိုင်၏ ခြေထောက်အောက်၌ အစစ်အမှန်ဖြစ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

တုပိုင် လှေကားထစ်များကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်သွားလိုက်သည်။ အပေါ်ဆုံး၌ တံခါးတစ်ချပ် ရှိနေ၏။ ထိုတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပါက သတ္တမမြောက်ထပ်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိပေလိမ့်မည်။

အိပ်မက်ဆိုး ဧကရာဇ်၏ ဟောကိန်းနှင့် တုပိုင်၏ ကိုယ်ပိုင် တွက်ချက်မှုများအရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ဘုရင်မကို သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် ကံကြမ္မာမိစ္ဆာကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် မျှော်လင့်ချက်အားလုံးက ဤတံခါး၏ အနောက်ဘက်၌ ရှိနေခြင်းပင်။

တုပိုင် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

"......"

ငရဲမျှော်စင်၏ သတ္တမမြောက်ထပ်မှာ လုံးဝ အမှောင်အတိ ကျနေ၏။ တုပိုင် တံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထို့နောက်... ယခင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုမြင်ကွင်းက တုပိုင်၏ စိတ်ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှနေ၍ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ အမှန်တကယ်ပင် ဤနေရာ၌ ကံကြမ္မာမိစ္ဆာကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် မျှော်လင့်ချက်များ ရှိနေ၏။ ဤနေရာ၌ ကမ္ဘာမြေကို ကယ်တင်ရန် မျှော်လင့်ချက်များ ရှိနေသည်။

ဤနေရာ၌ ဘုရင်မ၏ ပျက်သုဉ်းခြင်း ရှိနေ၏။ ဤနေရာ၌ ကံကြမ္မာမိစ္ဆာ၏ ပျက်သုဉ်းခြင်း ရှိနေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အလွန်တရာ နူးညံ့လှသည့် အသံတစ်ခုက တုပိုင်၏ နားထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။

"ငါ့ရင်သွေးလေး... ငါ့သားလေး။ အမေ နောက်ဆုံးတော့ သားကို မြင်ရပြီပဲ။"

တုပိုင် အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အမေ... အမေ ဘယ်မှာလဲ။"

တုပိုင်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဆန်းကြယ်သည့် မှော်အစီအရင် ဆွဲကြိုးလေးဆီမှ နူးညံ့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ "အမေ ဒီမှာလေ... သားဘေးနားမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေတာပါ။"

တုပိုင် ဆွဲကြိုးလေးကို သူ၏ လက်ဖဝါးထဲ၌ အလျင်အမြန် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "အမေ... အမေက ဒီအထဲမှာလား။"

သူမက နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... သား။"

တုပိုင်က ဆွဲကြိုးလေးကို တင်းကျပ်စွာ ညှစ်မထားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ အဆုံးအစမဲ့ နွေးထွေးမှုတစ်ခုက သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ လှိုင်းလုံးများပမာ ရိုက်ခတ်ဝင်ရောက်လာ၏။

ကွဲအက်နေသည့် မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကို သူ ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။ ရင်ခွင်ထဲ၌ ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ပိုက်ထွေးထားရင်း အသည်းအသန် ပြေးလွှားနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး... ကောင်းကင်ယံရှိ မရေမတွက်နိုင်သည့် အလင်းတန်းများက သူမကို နောက်မှ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြ၏။ နောက်မြင်ကွင်းတစ်ခုတွင်တော့ သူမက ထိုကလေးငယ်ကို မိဘမဲ့ဂေဟာတစ်ခု၏ တံခါးဝ၌ ချထားခဲ့ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ဤဆွဲကြိုးလေးကို ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။

သူ၏ မိခင်က ရှင်းပြသည်။ "အမေ လုပ်ခဲ့တာက သားရဲ့ အခြေအနေနဲ့ ဆင်တူတယ်။ အမေက ဒီဆွဲကြိုးလေးထဲမှာ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားတစ်ခုနဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ငယ်လေးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တာ။ အဲဒီနည်းလမ်းနဲ့ သူတို့ အမေ့ကို သတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ အမေ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမယ့်အစား ခိုလှုံစရာနေရာတစ်ခုကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားပြီး သားလေးရဲ့ ဘေးမှာ နေခွင့်ရခဲ့တာပဲ။"

ထို့နောက် သူမ၏ အသံက နောက်ပြောင်ချင်သည့် လေယူလေသိမ်းသို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ "သေချာတာပေါ့... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အမေက သားရဲ့ ဇနီးလေးကိုလည်း အဖော်ပြုပေးနေခဲ့ပါသေးတယ်။"

တုပိုင်မှာ ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူ၏ မိခင်က သူ့ဘေးတွင် အမြဲတမ်း ရှိနေကြောင်းကို သိလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ကလေးဘဝထဲမှ လစ်ဟာမှုကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပြည့်နှက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

တုပိုင်က အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။ "အမေ... အမေက ပုံမှန်ဆို သားကို ခံစားသိရှိနိုင်လား။ အပြင်ဘက်ကမ္ဘာကြီးကိုရော သိနိုင်လား။"

သူမက ဝမ်းနည်းစွာ ပြောသည်။ "မသိနိုင်ဘူး သားရဲ့။ အမေ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက အသတ်ခံလိုက်ရပြီး အမေ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က ဒီဆွဲကြိုးလေးထဲမှာ အပိတ်ခံထားရတာ။ ဒါက အပြင်ဘက်ကမ္ဘာနဲ့ လုံးဝ ခြားကွာနေတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ။ အမေက သားရဲ့ ဘေးနားမှာ နေပြီး သားကြီးပြင်းလာတာကိုပဲ စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်နေလို့ရတယ်။ သားရဲ့ ရယ်သံလေးကို အမေ မကြားနိုင်ခဲ့သလို မွေးကင်းစကလေးလေးကနေ ချောမောတဲ့ လူပျိုလေးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာတာကိုလည်း အမေ မကြည့်နိုင်ခဲ့ဘူးလေ။"

သူမ၏ စကားလုံးများမှာ မိခင်မေတ္တာများဖြင့် ပြည့်လျှံနေပြီး နောင်တရမှုအချို့ စွန်းထင်းနေသော်လည်း တိတ်ဆိတ်သည့် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ အနည်းဆုံးတော့ တုပိုင်က လုံးဝ မသိခဲ့လျှင်တောင် သူ ကြီးပြင်းလာသည့်တိုင်အောင် သူမ အဖော်ပြုပေးနိုင်ခဲ့သည်။

သူမက ဆက်ရှင်းပြသည်။ "သားရဲ့ ဇနီးက နဂါးကျောင်းတော်မှာ အကျဉ်းချခံထားရတုန်းက ဒီဆွဲကြိုးလေးကို ဝတ်ထားခဲ့တာ။ နဂါးကျောင်းတော်ကို အမေ့ရဲ့ နယ်မြေလို့ သတ်မှတ်လို့ရတဲ့အတွက် သူ အိပ်ပျော်နေချိန်မှာ သူ့ရဲ့ အိပ်မက်တွေကို လွှမ်းမိုးပြီး အရာတချို့ကို သင်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်။"

ရန်ယဲ့ရှောင်က ထိုအရာများကို မည်သို့သိနေကြောင်း ကိုယ်တိုင် မရှင်းပြနိုင်လျှင်ပင် နဂါးမျိုးနွယ်နှင့် ပတ်သက်၍ အများကြီး သိနေခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

သူ၏ မိခင်က နူးညံ့စွာ ဆက်ပြောသည်။ "ဒီနေရာမှာမှ သားနဲ့ ဒီလိုမျိုး လွတ်လွတ်လပ်လပ် စကားပြောလို့ရတာ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီနေရာက နဂါးအကျဉ်းထောင် ဖြစ်နေလို့ပဲ။"

ဟုတ်ပေသည်။ ဤနေရာက နဂါးအကျဉ်းထောင် ဖြစ်၏။

တုပိုင် ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် သူ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယခင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးသည့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တုန်လှုပ်သွားခြင်းပင်။

ဤဟင်းလင်းပြင်မှာ စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလှ၏။ ဤနေရာ၏ အမှန်တကယ် အရွယ်အစားကို သူ မခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း ငရဲမျှော်စင်ကိုယ်တိုင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးမားနေသည်။ ငရဲမျှော်စင်၏ ဆဋ္ဌမမြောက်ထပ်ကို ကျော်လွန်သွားသည်နှင့် ပုံမှန် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမများက ရိုးရှင်းစွာပင် တည်ရှိမနေတော့ချေ။

သို့သော် တုပိုင်ကို ပို၍ တုန်လှုပ်သွားစေသည့်အရာမှာ မရေမတွက်နိုင်သည့် နဂါးအလောင်းကြီးများ တည်ရှိနေခြင်းပင်။ မရေမတွက်နိုင်အောင် သေဆုံးနေသည့် နဂါးကြီးများပင်။

ငရဲမျှော်စင်၏ သတ္တမမြောက်ထပ် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည်မှာ မီတာ သောင်းနှင့်ချီ၍ မြင့်မားသည့် ဧရာမ တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်၏။ ထိုတောင်ကြီး၏ အမြင့်မှာ ငရဲမျှော်စင်၏ အမြင့်ထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သည့် ဧရာမ နဂါးအလောင်းကြီးများက ထိုမြင့်မားလှသော တောင်ထိပ်တစ်ဝိုက်တွင် ရစ်ခွေနေကြသည်။ သက်မဲ့နဂါးကြီး တစ်ကောင်စီတိုင်းသည် ကီလိုမီတာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားပြီး ဧရာမ တောင်ကြီးကို လုံးဝ ဖုံးအုပ်ထားရာ နဂါးသေကြီးများဖြင့် သီးသန့် တည်ဆောက်ထားသည့် တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ထင်မှတ်ရ၏။

ထိုမြင်ကွင်း၏ ကြီးမားလှသည့် ရိုက်ခတ်မှုမှာ စကားလုံးများဖြင့်ပင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ချေ။

နဂါးများ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားကြောင်းကို တုပိုင် သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ တာ့နင်အင်ပါယာ ဟင်းလင်းပြင်လောက၌ အနောက်တိုင်းနဂါး တစ်ကောင်တည်းကပင် အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်၏ အကြံအစည်ကို လုံးဝ ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်။ မြင့်မြတ်နယ်မြေတွင်လည်း အရှေ့တိုင်းနဂါး၏ ရုပ်အလောင်းက တုပိုင်အား အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်နှင့် မသေနိုင်လုနီးပါး အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိရန် လုပ်ပေးခဲ့သည်။

နဂါးအလောင်း တစ်လောင်းတည်းကပင် မိစ္ဆာများကို အဝေး၌ ထိန်းထားနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားလှသည့် နဂါးစွမ်းအင်ဒိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။

အကယ်၍ နဂါးတစ်ကောင်တည်းကပင် ထိုမျှလောက် စွမ်းအားကြီးမားနေပါက ဤအစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် မည်သည့်အရာကများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း။ ဤမျှ များပြားလှသည့် နဂါးများကို သတ်ဖြတ်ရန် လိုအပ်သည့် မှန်းဆ၍မရနိုင်သည့် စွမ်းအားကို မည်သူကများ ပိုင်ဆိုင်ထားသနည်း။ ထိုသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားမျိုးက ဤလောကတွင် တကယ် တည်ရှိနေပါသည်လား။

တုပိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "အမေ... ဒီနဂါးတွေ အားလုံးကို ဘယ်သူ သတ်ခဲ့တာလဲ။"

သူ၏ မိခင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ကြီးစိုးသူ မိစ္ဆာဧကရာဇ်ပဲ။"

တုပိုင် အသက်ရှူမှားသွား၏။

"ဒီနဂါးတွေ အားလုံးကို သူ တစ်ယောက်တည်းက... သတ်ပစ်ခဲ့တာလား။"

သူမက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... သား။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဂြိုဟ်တွေနဲ့ ဟင်းလင်းပြင်လောကတွေရဲ့ စွမ်းအားကို ဝါးမျိုခဲ့လို့ပဲ။"

တုပိုင်က ဆက်စပ်တွေးတောလိုက်သည်။ "ဒါဆို နဂါးသွေးတိုက်ကြီးက သူ ဝါးမျိုခဲ့တဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တွေထဲက တစ်ခုတည်းလား။"

ဤကြီးစိုးသူ မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ စစ်မှန်သည့် စွမ်းအားမှာ လုံးဝ မှန်းဆ၍မရနိုင်ကြောင်း တုပိုင် ခံစားလိုက်ရ၏။ ထိုစွမ်းအားက ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် အဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်နေမည်မှာ သေချာလှသည်။

မိခင်ဖြစ်သူက သူ့အား စိတ်အေးစေရန် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ့သားလေး။ သူ သေသွားပါပြီ။"

ကြီးစိုးသူ မိစ္ဆာဧကရာဇ် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်၏။

တုပိုင်လည်း ထိုအချက်ကို သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်ထံမှ ထိုအချက်အလက်များကို သူ ဆွဲထုတ်ရယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ကြီးစိုးသူ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ပြန်လည်ရှင်သန်လာလိမ့်မည်ဟုလည်း အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်က ပြောခဲ့ဖူးသည်မဟုတ်လော။

တုပိုင်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ "အမေ... ကံကြမ္မာ မိစ္ဆာဘုရင်က ကမ္ဘာမြေရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အရူးအမူး ဝါးမျိုနေတယ်။ သူ အဲဒီလို လုပ်နေတာက မိစ္ဆာဧကရာဇ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်လာစေဖို့အတွက်လား။"

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၀၇၂ ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။