အခန်း ၆၁၇

အခန်း (၆၁၇)။

“ဟုန်ယွိ... ဘာလို့ ဒီလို မောက်မာတဲ့ကောင်နဲ့ အချိန်ဖြုန်းနေတာလဲ။ သူ့ကို သတ်ပြီး မှတ်ဉာဏ်တွေကိုပဲ ထုတ်ယူလိုက်စမ်းပါ။ အဲဒါဆို ငါတို့အားလုံး အတူတူကြည့်ပြီး အရာ အားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရတာပေါ့။ ဒါက ပိုမကောင်းဘူးလား။ ဘာလို့ သူ့ကို စစ်မေးပြီး အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်ခံနေမှာလဲ။”

လော်ယွင်က ဟုန်ယွိ ‘လုံအောက်’ ကို မေးမြန်းရင်း အချိန်ဖြုန်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ထရပ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်းတက်လာသည်။ သူမအကြည့်တွေက ထက်ရှပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည့် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သူမ၏ အကြည့်များမှာ ‘လုံအောက်’ ထံသို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် မြင်ရသူတိုင်းကို အေးစိမ့်သော ခံစားချက်တစ်ခု ပေးစွမ်း လေသည်။

“အဲဒီလောက်လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ စိတ်ဝိညာဉ် မှတ်ဉာဏ်တွေကို အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ယူ လိုက်ရင် သူဟာ ထာဝရ ပျက်သုဉ်းခြင်း နွံထဲကို ကျရောက်သွားလိမ့်မယ်။ ကောင်းကင်ဘုံ က သနားညှာတာတတ်ပါတယ်လေ။” ဟုန်ယွိက လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မေးလိုက် သည်၊ “ဘယ်လိုလဲ လုံအောက်။ မင်း အခု ပြောလို့ရပြီ မဟုတ်လား။”

“မင်းတို့က တစ်ယောက်က အကောင်းပြော၊ တစ်ယောက်က အဆိုးပြောနဲ့ သရုပ်ဆောင် နေဖို့ မလိုပါဘူး။ အခြေအနေတွေက ဒီအထိရောက်လာမှတော့ ငါ သိသမျှ အကုန်ပြောပြရ မှာပေါ့။”

“ငါတို့ရဲ့ ဗဟိုကမ္ဘာ ... အင်း၊ မင်းတို့ အခေါ်အဝေါ်အရ ‘ဖန်’ ကြယ်ပေါ့လေ။ အဲဒီမှာ လူဦးရေ ဆယ်ဘီလီယံ (သန်းပေါင်း တစ်သောင်း) နီးပါး ရှိတယ်။ တစ်စုတစ်စည်းတည်း စည်းလုံးညီညွတ် နိုင်ငံကြီးတစ်ခုပေါ့။ အဲ့ဒီမှာ လူတွေက အလုပ်လုပ်စရာ မလိုဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ အစေခံတွေက ‘ရွှေရောင်ခေါင်းပေါင်း ဝိညာဉ်စစ်သည်တော်’ တွေပဲ။ ရုပ်သေးရုပ် အမျိုးမျိုး ပေါ့။ သူတို့က ငါတို့အတွက် ထာဝရ စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်ပေးနေကြတာ။” “ငါတို့ ဗဟိုကမ္ဘာ က မင်းတို့ကမ္ဘာလို လူရိုင်းဆန်တဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူး။ ဧကရာဇ်စနစ် မရှိတာ ကြာလှပြီ။ လူသားခေါင်းဆောင်ဆိုတာ အနှစ်နှစ်ဆယ်တစ်ကြိမ် ရာထူးကနေ ဆင်းပေးရတယ်။ သူတို့ကို ပြည်သူတွေက ရွေးချယ်တင်မြှောက်ကြတာ၊ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကိုပဲ အကြံပြုကြတာ။ အရာအားလုံးက ပြည်သူ့ဆန္ဒအပေါ်မှာပဲ အခြေခံတယ်။”

လုံအောက်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ရဲ့ ‘မဟာကမ္ဘာလောကကြီး’ က တာအိုပညာရပ် အားလုံးရဲ့ မြစ်ဖျားခံရာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့၊ လူတွေကတော့ စိတ်အေးလက်အေး မနေရဘဲ နေရာတိုင်းမှာ စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်နေတာပဲ။ နှစ်နှစ်ရာ၊ နှစ်သုံးရာ တိုင်းမှာ စစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေတတ်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ ဗဟိုကမ္ဘာလို အေးချမ်းသာယာနေတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ကျွမ်းကျင်သူတွေဆိုတာကလည်း တိမ်တိုက်တွေလို များပြားလှတာမို့၊ ဗဟိုကမ္ဘာက ဒီလို နောက်ကျကျန်နေတဲ့ မဟာကမ္ဘာလောကကြီးကို တစ်နေ့မှာ လာပြီး အုပ်စိုးမှာကတော့ အနှေးနဲ့အမြန်ပါပဲ။”

“ဘာ၊ ဖန်ကြယ်မှာ လူဦးရေ ဆယ်ဘီလီယံ နီးပါး ရှိတယ်ဟုတ်လား။ ဒါက မဟာ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးရဲ့ လူဦးရေထက်တောင် ပိုများနေတာ မဟုတ်လား။”

ချန်ယင်းရှာသည် ‘ကျိုးထိုက်ကျူ’၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဖန်ကြယ်၏ ပုံရိပ်စစ်ကို မြင်ဖူးခဲ့ သည်။ ထိုကြယ်မှာ ကျယ်ပြောလှသော်လည်း မဟာကမ္ဘာလောကကြီးနှင့်တော့ မနှိုင်းယှဉ် နိုင်ပေ။

ဤမဟာကမ္ဘာကြီးတွင် ‘တော်ဝင်ချန်’ ဧကရာဇ်နိုင်ငံတော်၌ပင် လူဦးရေ တစ်ဘီလီယံသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ လူဦးရေသန်းခေါင်းစာရင်းအရသာ ဖြစ်ပြီး အသေအချာ စစ်ဆေးမည်ဆို လျှင် ၁.၅ ဘီလီယံ သို့မဟုတ် ၂ ဘီလီယံအထိ ရှိနိုင်သည်။ အနောက်ဘက်ဒေသတွင် သန်း ၇၀၀၊ ယွန်မင် မြက်ခင်းလွင်ပြင်တွင် သန်း ၅၀၀ ခန့် ရှိပြီး၊ ယွမ်တူး၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၊ အခြားပင်လယ်ရပ်ခြား ကျွန်းနိုင်ငံပေါင်း တစ်ရာကျော်နှင့် အခြားနိုင်ငံငယ်များစွာ ရှိသေး သည်။ စုစုပေါင်း လူဦးရေ ၃ ဘီလီယံမှ ၄ ဘီလီယံခန့်နှင့်ပင် အခြေအနေမှာ အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် သေးငယ်သော ဖန်ကြယ်၌ လူဦးရေ ဆယ်ဘီလီယံနီးပါး ရှိနေသည် ဆိုခြင်း မှာ ဤမဟာကမ္ဘာကြီးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ကြီးမားသော ‘မဟာကမ္ဘာကြီး’ တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ချန်ယင်းရှာနှင့် ဟုန်ယွိတို့သည် ဖန်ကြယ်ပေါ်ရှိ လူဦးရေမှာ ‘မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ ကဲ့သို့ သန်းအနည်းငယ်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ကြသည်။ အချို့သော ကျင့်ကြံသူများသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အစွမ်းထက်သည်ဟု ထင်နေကြသော် လည်း ဤမဟာကမ္ဘာကြီးနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဖန်ကြယ်က ဤမျှအထိ အင်အားကြီးလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။ လူဦးရေက ဤမျှများပြားပြီး အခြေအနေများမှာလည်း အလွန်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။ ၎င်းမှာ ဤမဟာကမ္ဘာကြီးထက်ပင် ပို၍ ရှုပ်ထွေးပုံရလေသည်။

အထူးသဖြင့် ‘ရွှေရောင်ခေါင်းပေါင်းဝိညာဉ်စစ်သည်တော်’ ဟူသည်မှာ ကြယ်တာရာများ၏ အလင်းရောင်ကို ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်အဖြစ် စုပ်ယူနိုင်သော အလွန်အစွမ်းထက်သည့် တာအို ရုပ်သေးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘယ်သောအခါမှ မမောပန်းကြသလို၊ အသိဉာဏ် မရှိဘဲ မိမိသခင်၏ အမိန့်ကိုသာ နာခံတတ်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်း တာအိုပညာရပ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖန်တီးရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့မှာ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် နှေးကွေးသဖြင့် တိုက်ပွဲများတွင် မသုံးနိုင်ဘဲ အစေခံအဖြစ်သာ သုံးနိုင်ကြသည်။

လက်ရှိ မဟာကမ္ဘာကြီးတွင် အလွန်ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော အထက်တန်းလွှာ မိသားစု ကြီးများ၌သာ ထိုကဲ့သို့သော တာအိုရုပ်သေးများ ရှိတတ်ကြသည်။ ‘မူလနဝမ ချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ တွင် တာအိုပညာရှင်များစွာ ရှိသော်လည်း ‘နတ်ဘုရား ဘိုးဘေး တောင်တန်း’ မှ တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးသာလျှင် ထိုရုပ်သေးမျိုးကို တကယ်တမ်း ပိုင်ဆိုင်နိုင် ကြသည်။

သို့သော် လုံအောက်ကမူ ဖန်ကြယ်ပေါ်ရှိ လူတိုင်းက ထိုကဲ့သို့သော တာအိုရုပ်သေးများကို သုံးစွဲကြသည်ဟု ဆိုလာသောအခါ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာပင်။

အထူးသဖြင့် မဟာကမ္ဘာကြီးတွင် ‘နဝမအဆင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး’ ကို ဖြတ်ကျော်မှသာ လူတစ်ယောက်၏ တာအိုပညာရပ်များကို မြှင့်တင်နိုင်သည်။ ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေ တွင် ထိုအရာမျိုး မရှိနိုင်ပေ။ ‘ရွှေရောင်ခေါင်းပေါင်း ဝိညာဉ်စစ်သည်တော်’ နှင့် ထိုတာအို ရုပ်သေးများကို ဖန်တီးရန်အတွက် လူတစ်ယောက်သည် တာအိုပညာရပ်၌ အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်ရမည်။ အနည်းဆုံး ‘အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး’ ကို ဖြတ်ကျော်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်မှသာ ပစ္စည်းများကို စုစည်းကာ အစီအရင်များကို ထာဝရ လည်ပတ် အောင် လုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်များမှာ ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေတွင် မဖြစ်နိုင်သော အချက်များပင်။

သို့သော် ဟုန်ယွိ ပို၍ စိတ်ဝင်စားသွားသော အချက်မှာ ဖန်ကြယ်၏ အုပ်ချုပ်ပုံစနစ်မှာ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ဧကရာဇ်များ၏ ရာထူးလွှဲပြောင်းပေးသည့် စနစ်နှင့် ဆင်တူနေ ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အနည်းငယ်တော့ ကွာခြားသည်။ ၎င်းမှာ ပြည်သူများ၏ အကြံပြုချက်ကို လိုအပ်ပြီး ရှေးဟောင်းခေတ်က ကျင့်သုံးခဲ့သော "အိမ်တွင်းတာဝန်မကျေ သူ၊ ပြည်သူ့တာဝန် မထမ်းဆောင်နိုင်" ဟူသော စနစ်မျိုးလည်း ဖြစ်နေသည်။ ("မိမိအိမ်က မိဘအပေါ်မှာတောင် ဝတ်တရားမကျေသူဟာ တိုင်းပြည်အပေါ်မှာလည်း တာဝန်ကျေမှာ မဟုတ်ဘူး"ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါ။)

“ဒီလိုစနစ်မျိုးက ထာဝရအေးချမ်းမှုကို အာမခံနိုင်ပါ့မလား။ ငါတော့ မယုံဘူး။ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ ဖန်ကြယ်ပေါ်က လူတိုင်းရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား ကျင့်ကြံမှုဟာ ပညာရှင် သူတော်စင် အဆင့်ကို မရောက်သေးဘူးလေ။ အဲဒီလိုသာ မဟုတ်ရင် လုံအောက်နဲ့ ချန်ပီယံမြို့စားလို လူမျိုးတွေ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေမှာလဲ။” ဟုန်ယွိက တွေးတောနေမိသည်။

“မင်းတို့ ဖန်ကြယ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူ ဘယ်လောက်တောင် ရှိလဲ။ သိုင်းပညာရှင်တွေ ပိုများသလား ဒါမှမဟုတ် တာအိုပညာရှင်တွေ ပိုများသလား။ အဲဒီ လူသားလမ်းစဉ် ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကကော ဘာလဲ။” ချန်ယင်းရှာက မေးလိုက်သည်။ သူမ သည် မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ် ရှစ်ပါးဝင် တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် အရာအားလုံးကို အင်အား အပေါ်မှာသာ အခြေခံပြီး ကြည့်ရူတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အမြင်တွင် ကျွမ်းကျင်သူများ သာ တန်ဖိုးရှိသည်။ ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်လျှင် လူဦးရေ ဘယ်လောက်များများ၊ စနစ်က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပေ။

“ဟားဟားဟား... ငါတို့ လူသားလမ်းစဉ်ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကတော့ အလွန်တရာ မြင့်မားတာပေါ့။ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ အဆင့်ထက်တောင် အများကြီး ပိုမြင့်တယ်။ ‘သိုင်းသူတော် စင်’ တွေဆိုတာ တိမ်တိုက်တွေလို များပြားလွန်းလို့၊ ‘လူသားအင်မော်တယ်’ တွေ ဆိုတာ လည်း မိုးရေပေါက်တွေလိုပဲ။ တာအိုပညာရှင်တွေလည်း အများကြီး ရှိတယ်။ ဒီမဟာကမ္ဘာ ကြီးမှာပဲ ‘နဝမအဆင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး’ ရှိပေမဲ့ ငါတို့ ဗဟိုကမ္ဘာမှာလည်း ဒီမဟာကမ္ဘာ ကြီးရဲ့ မိုးကြိုးတွေကို အပြည့်အဝ လက်ခံရယူနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက် ‘ကောင်းကင်မိုးကြိုးစင်မြင့်’ တွေ အများကြီး ရှိတယ်။” လုံအောက်က ပြောလိုက်သည်။

“အော်... အဲဒီလိုလား။ အဲဒီ ‘ကောင်းကင်မိုးကြိုးစင်မြင့်’ တွေကို ဘယ်သူက ထိန်းချုပ်ထား တာလဲ။” ဟုန်ယွိက ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ မေးလိုက်သည်၊ “ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့အရာဆိုမှတော့ အရေးပါတဲ့ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိမှာပေါ့။ လူသားလမ်းစဉ် ခေါင်းဆောင်ဆိုတာလည်း အဲဒီ အကြီးအကဲတွေ ထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်မှာပဲ။ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေက အလှည့်ကျ ခေါင်းဆောင်လုပ်ကြတာပေါ့၊ ပြီးတော့ ပြည်သူတွေ ရွေးချယ်တယ်ဆိုတာ လည်း သူတို့ထဲကပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ဒါဟာ ‘ကောင်းကင်သားတော်’ အုပ်ချုပ်တဲ့စနစ်နဲ့ မျိုးနွယ်စု ကြီးတွေ ကမ္ဘာကို အုပ်ချုပ်တဲ့စနစ်ပဲ။ မင်းတို့ကမ္ဘာမှာ တော်ဝင်နန်းတွင်းလိုမျိုး ‘ဝန်ကြီး အဖွဲ့’ ဆိုတာ ရှိတယ်မဟုတ်လား။ ဧကရာဇ် မရှိတာပဲ ကွာတာပါ။ အဲဒီ ဝန်ကြီးအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က လူသားလမ်းစဉ် ခေါင်းဆောင်ပေါ့။ အဲဒီ ဝန်ကြီးတွေက အလှည့်ကျ ခေါင်းဆောင်လုပ်ပြီး ကစားနေကြတာ မဟုတ်လား။ ငါ ပြောတာ မှန်တယ်မလား။”

ဟုန်ယွိက အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ဆက်လက်မေးမြန်းတော့မည့် အချိန်မှာပင် ‘လုံအောက်’ ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ ပါးစပ်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဆွေးမြည့်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ တုန်လှုပ်နေပြီး ‘ဂတ်... ဂတ်... ဂတ်’ ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဝုန်း…

“မင်း...”

လုံအောက်သည် ဟုန်ယွိကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူး သော ဗဟိုကမ္ဘာကြီးကို အုပ်ချုပ်ခြင်း၏ အဓိကသော့ချက်ကို ဟုန်ယွိက ဤမျှအထိ ထွင်းဖောက် သိမြင်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဟုန်ယွိ... မင်း သိတာ အရမ်းများနေပြီ။ တကယ်လို့ မင်းသာ နောက်ထပ် သတင်းအချက် အလက်အချို့ကို သိသွားပြီး ဆက်ပြီး ခန့်မှန်းနိုင်မယ်ဆိုရင် ဖန်ကြယ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အကုန်လုံးကို မင်း သိသွားတော့မှာပဲ။ မင်း ခုနက တော်တော်လေး သတိထားတာပဲ၊ လုံအောက်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို အတင်းအဓမ္မ မရှာဖွေခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ မင်းကို မမေ့နိုင်စရာ လက်ဆောင်ကြီးတစ်ခု ပေးလိုက်မိမှာပဲ။"

လုံအောက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော နတ်ဆိုးအတွေးစတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ စောစောက ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သော ‘အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်’ ၏ နတ်ဆိုးအတွေးစပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် တစ်ဖန် ပြန်လည် စုစည်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုနတ်ဆိုးအတွေးစတွင် မည်သည့်စွမ်းအားမျှ မရှိတော့ပေ။ ၎င်းမှာ ဟုန်ယွိ၏ တာအိုနှလုံးသားကို စမ်းသပ်သည့် ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ အဋ္ဌဂံဓားဆန္ဒ’ (Eight Trigrams sword intent) နှင့် ဆင်တူသော အတွေးစ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဆိုးအတွေးစမှာ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး လုံအောက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ လည်း အမှုန့်ဖြစ်သည်အထိ တုန်ခါသွားတော့သည်။

ဘန်း… လုံအောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ခွေကာ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် မည်သည့် အသက်ရှူသံမျှ မရှိတော့သလို၊ အသက်စိုးစဉ်းမျှပင် မကျန်တော့ပေ။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားချေပြီ။

“တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးအတွေးစပဲ။” ချန်ယင်းရှာသည် အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်၏ နတ်ဆိုးအတွေးစမှာ လုံအောက်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ ဤကဲ့သို့ ပြန်လည် နိုးထလာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ဒါဟာ ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဆိုးလျှို့ဝှက်ပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ‘မဟာလမ်းစဉ် နှလုံးသား နတ်ဆိုးမျိုးစေ့ပညာရပ်’ပဲ။ အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်က ထင်သ လောက် မရိုးရှင်းဘူး။ ငါ အမြဲတမ်း သတိထားနေခဲ့တာ။ တကယ်လို့ ငါသာ မှတ်ဉာဏ်တွေ ကို အတင်းကြပ် ထုတ်ယူလိုက်ရင် ဒီနတ်ဆိုးအတွေးစက မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့အတူ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲကို တိုက်ရိုက် ဝင်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ တော်တော်လေး ပြဿနာများသွားမှာပဲ။”

ဟုန်ယွိက လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခြံတစ်ဝန်းလုံးရှိ ဝင်းအတွင်း၌ ကြည်လင်သော လေစီးကြောင်းတစ်ခု လှိုင်းထသွားပြီး နတ်ဆိုးအတွေးစ၏ နောက်ဆုံး အကြွင်းအကျန် များကိုပါ တိုက်ရိုက် သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။

ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးတွင် ခဏတာမျှ ကောင်းကင်ယံမှာ ကြည်လင်သွားပြီး မြေကမ္ဘာမှာလည်း လင်းလက်လာသည်။ မည်သည့် နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်မျှ မကျန်တော့ပေ။

“ငါတို့ ဒီလောက်အထိ အများကြီး သိခွင့်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”

အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော မျိုးစေ့ကို နှစ်ကြိမ်မျှ မြှောက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤ ‘နတ်ဆိုးမျိုးစေ့’ မှာ ရေစက်တစ်စက်နှင့် အလွန်ဆင်တူသော်လည်း ၎င်းမှာ အနီရောင် ရင့်ရင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှော်ဂါထာများစွာ လှည့်ပတ်နေပြီး၊ ၎င်း၏ အတွင်း၌ အစီအရင်ပေါင်း မည်မျှနှင့် သိပ်သည်းလှသော ‘ကြယ်တာရာ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်’ အလွှာပေါင်း မည်မျှ ရှိနေသည်ကို မည်သူမှ မသိနိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် အစွမ်းထက်သော အသက်စွမ်းအားတစ်ခု ကိန်းဝပ်နေလေသည်။

ဤ ‘နတ်ဆိုးမျိုးစေ့’ မှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းများ၏ တာအိုသစ်သီး ဆယ်ခုထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက် နေသေးသည်။

“ဒီမျိုးစေ့ဟာ နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ အနှစ်သာရ သွေးစက်ကနေ သန့်စင်ထားတာပဲ။ တကယ်လို့ ဒီမျိုးစေ့ကို သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် အဲဒီလူဟာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတွေကို ရရှိလိမ့်မယ်။ ရှေးခေတ်ဒဏ္ဍာရီတွေအရ နတ်ဘုရားဘုရင် ငါးပါးဟာ ဒီလိုမျိုး နတ်ဆိုးမျိုးစေ့တွေကို အများကြီး သန့်စင်ပြီး လူတွေ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထည့်သွင်းကာ နတ်ဆိုးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။” ချန်ယင်းရှာက ပြောလိုက်သည်။

ဝုန်း…

ဟုန်ယွိသည် သူ၏လက်ထဲရှိ ‘နတ်ဆိုးမျိုးစေ့’ ကို သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမထဲရှိ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး လုံးဝ ချိပ်ပိတ် နှိမ်နင်းလိုက်တော့သည်။

ကမ္ဘာဦးခေတ်၏ နတ်ဘုရားဘုရင် ငါးပါး။ ဟုန်ယွိသည် ‘အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရား ဘုရင်’ နှင့် စတင် ထိတွေ့လိုက်ရရုံနှင့်ပင် တစ်ဖက်လူမှာ အစွမ်းထက်ရုံသာမက အလွန် လည်း လှည့်ဖြားတတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူသည် အင်အားသာရှိပြီး ဦးနှောက်မရှိ သော လူမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် သူသည် အမြော်အမြင်ကြီးမားပြီး နေရာတိုင်းတွင် အကွက်များ ချထားကာ လူများကို အလစ်အငိုက် ဖမ်းတတ်သူ ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် နတ်ဘုရားဘုရင် ငါးပါးနှင့် ပတ်သက်သော အရာများကို သေချာစွာ လေ့လာ ရဦးမည်။ သူတို့ပေးသော အရာများကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုံးဝ အသုံးမပြုသင့်ပေ။

“အခြေအနေတွေက ပိုပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာပြီ။ မူလကတော့ ဒီ ‘မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲ’ ဟာ သာမန် ပြိုင်ပွဲတစ်ခုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ အလွန်ဆုံးရှိလှ ‘အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်’ ကို လုယက်ကြမျိုး ဖြစ်မယ်လို့ ငါ ထင်ထားခဲ့တာ။”

“ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ကမ္ဘာဦးခေတ် နတ်ဘုရားဘုရင် ငါးပါးနဲ့ကော၊ ကောင်းကင်အပြင်ပ နယ်မြေနဲ့ပါ ပတ်သက်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဖန်ကြယ်... ဒါကတော့ တော်တော်လေး ခက်ခဲတော့မှာပဲ...” ဟုန်ယွိသည် ကောင်းမွန်သော အစီအစဉ်တစ်ခုကို မစဉ်းစားနိုင်ဘဲ တွေးတောနေမိသည်။

“ဖန်ကြယ်ကလူတွေ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ၊ သူတို့ ဒီအတိုင်းအဆမဲ့ မဟာ ကမ္ဘာကြီးဆီကို မလာခင် ‘အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်’ ကို အရင်ရအောင် ယူရဦးမယ်။ ငါတို့သာ အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်ကို အရင်ရလိုက်ရင် ငါတို့ လက်ဦးမှု ရသွားမှာပဲ။ ဒီမက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာ ပြိုင်ပွဲကို အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်ရှိတဲ့ နေရာမှာ ကျင်းပမှာဆိုတော့ ဒါဟာ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ။ ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်ကော ဒါကို သိနေမလား မသိဘူး။ သူ့ရဲ့ သတင်းကွန်ရက်ကတော့ ကမ္ဘာမှာ အကောင်းဆုံးပဲ။” ဟွမ်ယန်ယန်က ပြောလိုက်သည်။

“သူ ဒီကိစ္စကို အနှေးနဲ့အမြန် သိသွားမှာပါ။” ဟုန်ယွိက ပြုံးလိုက်သည်။ “သူနဲ့ ဟုန်ရွှန်ကျိ တို့ဆိုတာ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတာပဲ။ ‘နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံရဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုကြီးကို သူတို့ဆီကနေ ဘယ်လိုလုပ် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ အနန္တ ထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်က ငါ ဒီနိုင်ငံကို ရောက်နေတာကို သိသွားပြီ။ ငါတို့သာ ထပ်ပြီး အချိန်ဆွဲနေရင် မထင်မှတ်ထားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ငါတို့ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားရမယ်။ အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်ကို ရှာရမယ်။ အဲဒါကို သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမထဲမှာ ထည့်ထားရမယ်၊ တခြားသူတွေ ငါတို့ထက် အရင် ရသွား လို့မဖြစ်ဘူး။”

“ဒါပေမဲ့ အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်က ဘယ်မှာရှိလဲ ငါတို့ မသိဘူးလေ...” လော်ယွင် က ဆိုသည်။

“မသိလည်း ငါတို့ ရှာရမှာပဲ။ အဲဒါက ဒီနိုင်ငံထဲမှာပဲ ရှိမှာ သေချာတယ်၊ ငါ့အထင်တော့ မြေအောက်အနက်ကြီးထဲမှာ ရှိနေလောက်တယ်။ အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင် က ကျောက်စာတိုင်ထဲမှာ ချိပ်ပိတ်ခံထားရပြီး ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတာ။ ငါ သူ့ရဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးစေ့ကို ရထားမှတော့ အစအနအချို့ကို ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ။” ဟုန်ယွိက ယုံကြည်မှု အပြည့်နှင့် ပြုံးလိုက်သည်။ “ဟုန်ရွှန်ကျိနဲ့ ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်တို့က ‘မူလနဝမ ချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ မှာ ‘ထာဝရအသက် တာအိုသစ်သီး’ ကို ရခဲ့ကြတယ်။ ငါ့မှာ ‘ဆာဟာရတနာသစ်ပင်’ ပဲ ရှိတာ၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူတို့ကို အသာစီးရဖို့ ခွင့်မပြုနိုင် ဘူး။ ငါ အရင်ဦးအောင် လှုပ်ရှားပြီး လက်ဦးမှု ယူရမယ်။ လျှပ်စီးအလျင်လို မြန်ဆန်ပြီး၊ သူတို့ သတင်းရတဲ့အချိန်မှာ ဒီနေရာက ဗလာကျင်းဖြစ်နေအောင် လုပ်ပြရမယ်။”

“လာကြ…. ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့။”

...

ဟုန်ယွိသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားရာ သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူက လက်ကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ရာ မုနိအလင်းစက်ဝန်း ရောင်ခြည်တော်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ ထိုရောင်ခြည်တော်အတွင်း၌ ‘နတ်ဘုရားလေတိုက်ကြီး’ တစ်ခုလုံး၏ မြေပုံငယ်လေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

တောင်တန်းများ၊ မြစ်ချောင်းများ၊ ကျွန်းစုများ၊ မြို့ပြများနှင့် ရေကန်ကြီးများ အားလုံးမှာ အဆပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် သေးငယ်သွားပြီး ထိုရောင်ခြည်စက်ဝန်းထဲ၌ ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါက ငါတို့ နတ်ဘုရားလေတိုက်ကြီးရဲ့ မြေပုံအပြည့်အစုံပါလား။” လော်ယွင်က ထိုပုံရိပ် ကို ကြည့်ပြီး အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုရောင်ခြည်စက်ဝန်းအတွင်း၌ ‘နတ်ဘုရားလေတိုက်ကြီး’ မှာ အတိုင်းအဆမဲ့ ကျယ်ပြော သော ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ မျောလွင့်နေ၏။ မြေမျက်နှာအသွင်မှာ ငါးတစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း ငါးမဟုတ်ပေ၊ လိပ်တစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း လိပ် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ မည်သည့် သတ္တဝါအမျိုးအစားဖြစ်သည်ကို မသိနိုင်သလို၊ ပင်လယ်ပြင် ကြီး စတင်ပေါ်ပေါက်ကတည်းက တည်ရှိခဲ့သော ပင်လယ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးလည်း ဖြစ်နိုင် လေသည်။

၎င်းမှာ နတ်ဘုရားလေတိုက်ကြီး၏ မြေပုံအစစ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

“ကြည့်စမ်း၊ မင်းတို့ တစ်ခုခု တွေ့သလား” ဟုန်ယွိက မြေပုံငယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက် သည်။

“ဒီနတ်ဘုရားလေတိုက်ကြီးက လှုပ်ရှားနေသလိုပဲ၊ အချိန်မရွေး မျောလွင့်သွားနိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့အသက်ရှူသံတိုင်းက စကြဝဠာရဲ့ လည်ပတ်မှု လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီနေ တယ်။” ချန်ယင်းရှာက ပြောလိုက်သည်။ “ဒီတိုက်ကြီးက ရတနာမြေတစ်ခုပဲ၊ တစ်နှစ်ပတ် လုံး ရာသီဥတုက သာယာနေတာ။ ပင်လယ်ပြင်ရဲ့ စပါးကျီလို့တောင် ပြောလို့ရတယ်။ ရှေးခေတ်ကတည်းက ရေကြီးတာ၊ မိုးခေါင်တာ၊ ငလျှင်လှုပ်တာ ဒါမှမဟုတ် မီးတောင် ပေါက်ကွဲတာမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ယွန်တိုက်ကြီးလို မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီမှာက မီးတောင်တွေ၊ ငလျင်တွေ ခဏခဏ ဖြစ်တာ။ ဒါကို တစ်ခုခုက ဖိနှိပ်ထားတာ သေချာ တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြဘူး။ သမိုင်းတစ်လျှောက်က ကျင့်ကြံသူတွေ တောင် ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြဘူး။ ငါလည်း အရင်က ကြိုးစားကြည့်ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာအစအနမှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး။”

“ငါ့ကို နိမိတ်တွက်ချက်ခွင့် ပေးပါဦး၊” ဟုန်ယွိ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ထူးထူးခြားခြား တည်ကြည်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး တွက်ချက်မှုများကို စတင်တော့သည်။

သူသည် သူ၏စိတ်နှလုံးကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုပြီး တွက်ချက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ အတွေးစများမှာ တုန်ခါသွားသည်။ ၎င်းမှာ "အထက်တွင် လှုပ်ရှားခြင်း၊ အောက်တွင် လမ်းခွဲခြင်း" ဟူသော ဟေက်စ်ဇာဂရမ် နိမိတ်ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။

“အထက်မှာ မိုးကြိုး၊ အောက်မှာ မီး။ မိုးကြိုးနဲ့ လျှပ်စီးတွေ ဒီမှာ ရှိနေပြီ၊ ကြွယ်ဝခြင်း နိမိတ်ပဲ။”

ဤနိမိတ်ပုံစံမှာ ‘ဖုန်း’ (ကြွယ်ဝခြင်း) ဟူသော ဟေက်စ်ဇာဂရမ် နိမိတ်ပင် ဖြစ်သည်။

“ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။” ဟုန်ယွိက ဆိုသည်။ “အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်ဟာ နတ်ဘုရားလေတိုက်ကြီးရဲ့ ပင်လယ်အောက်ခြေ အနက်ပိုင်းမှာ ရှိနေတာပဲ။ ဘယ်လို ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ရှိနေလဲဆိုတာတော့ မသိသေးဘူး။ ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်ဟာ ငါ့ရဲ့ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ကို အမှီပြုပြီး ‘အသက်မဲ့အနာဂတ်ကျမ်းစာ’ ကို တတ်မြောက်ခဲ့တာ။ ဒီနေ့တော့ ငါက အရင်ဆုံး သင်ပြရမယ်၊ တကယ့် ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’က ဘာလဲဆိုတာ ကို သူ့ကို သိအောင် လုပ်ပြရမယ်။”

“သွားကြစို့။ ပင်လယ်အောက်ခြေကို။”