အခန်း ၆၁၉

အခန်း (၆၁၉)။

“ချီဇီယန်၊ ရှန်ထိုက်ဇူ၊ ရှန်ထန်းယန်၊ မုကလေး... ဒီဓာတ်ကြီးလေးပါး နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကြစမ်း။ ဒီချပ်ဝတ်တွေက မင်းတို့နဲ့ တော်မတော် ကြည့်ရအောင်။”

မိုးပြာနဂါး၊ ကျားဖြူ၊ ဗာမီလီယမ်ငှက်နှင့် လိပ်နက်တို့၏ ဓာတ်ကြီးလေးပါး နတ်ဘုရား ချပ်ဝတ်များ သွန်းလုပ်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိက အော်ပြောလိုက်သည်။ ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ ထူထပ်လှသော ဟင်းလင်းပြင်အနက်မှ မုကလေး၊ ချီဇီယန်၊ ရှန်ထိုက်ဇူနှင့် ရှန်ထန်းယန် တို့အားလုံး ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး ခန်းမ၏အလယ်ဗဟိုသို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အထက်တွင် ဝဲပျံနေသော ချပ်ဝတ်များကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ အံ့သြ ကြည်နူးမှုများဖြင့် တောက်ပနေတော့သည်။

မုကလေး၏ တာအိုကျင့်စဉ်မှာ လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက ‘တစ္ဆေအင်မော်တယ်’ အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။ ဟုန်ယွိ ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်လာချိန်တွင် သူမသည် လည်း အဆင့်တစ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။ “မဟာမြေနတ်ဘုရား ငါးရောင် ခြယ်အလံ” နှင့် ‘မတည်မြဲခြင်းဓား’ တို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သူမကို အစွမ်းထက်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ချီဇီယန်နှင့် ရှန်ထိုက်ဇူတို့မှာမူ လူသားအင်မော်တယ် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည့် နင်ဂျာ ဘုန်းတော်ကြီးနောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့ကြသူများဖြစ်ပြီး ‘သိုင်းသူတော်စင်’ အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် အလွန်နီးစပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့သည် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်၏ အစွန်းအဖျားသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး အဆင့်တက်နိုင်ရန် လက်တစ်ကမ်းသာ လိုတော့သည်။

ရှန်ထန်းယန်၏ တာအိုကျင့်စဉ်မှာ အနည်းငယ် အားနည်းသော်လည်း ‘စိတ်ဝိညာဉ် ခွဲထုတ် ခြင်း’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသဖြင့် သခင်ကျိုးနှင့် မခြားနားတော့ပေ။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ် မှာ အထူးသဖြင့် သန်မာလှ၏။ ‘သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင်အနှစ်သာရများ’ ကို စုပ်ယူပြီး နောက် သူ၏အတွေးစများတွင် အာရုံလွင့်ပြယ်မူများ ကင်းစင်နေသည်။ ကျင်းဟူ လောက တွင် သူသည် ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်နိုင်ပြီး တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ သူ့အတွက် အခက်အခဲမှာ အသုံးပြုနိုင်သည့် မှော်ရတနာများ မရှိခြင်း ပင်။

မူလက ဤအင်အားစုများသည် ဤမဟာကမ္ဘာကြီးထဲတွင် အသင့်တင့် အနေအထား ရှိသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ အခြေအနေမှာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာသည်။ အနာဂတ်တွင် ဟုန်ယွိက ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ကို ရှင်သန်ကြီးထွားအောင် လုပ်ဆောင်သည့်အခါ နေရာအနှံ့အပြား တွင် အကယ်ဒမီခွဲများ ဖွင့်လှစ်ရန်နှင့် ကြီးမားသော ကွန်ဖြူးရှပ်လမ်းစဉ် စနစ်ကြီးကို တည်ထောင်ရန် သူတို့ကို လိုအပ်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏အင်အားကို မြှင့်တင်ပေးရန် လိုအပ်လေသည်။

နဂါးဟိန်းသံ၊ ကျားဟိန်းသံ၊ ငှက်သံနှင့် လိပ်မြွေတွန်သံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။ ချပ်ဝတ် တန်ဆာ လေးစုံမှာ အလင်းတန်း လေးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူတို့ လေးဦးထံသို့ ပျံသန်း သွားတော့သည်။

“နောက်ဆုံးတော့… နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ချုပ်နှောင်မှုတွေကနေ လွတ်မြောက်ပြီး ပျံသန်းနိုင်ပြီ။ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကနေ လွတ်မြောက်သွား ရတာ တကယ့်ကို နေလို့ကောင်းလိုက်တာ။”

ချီဇီယန်က မိုးပြာနဂါး တိုက်ပွဲဝင်ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ ညင်သာစွာ ဝဲပျံတက်သွား သည်။ သူသည် လေထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းရင်း တိုက်ကွက်များကို အခက်အခဲမရှိ ထုတ်ဖော်နေသည်။ သူသည် အလွန်တရာမှ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်မှုကို ခံစားနေရသည်။

မိုးပြာနဂါး ချပ်ဝတ်သည် အပြာရောင် သတ္တုဒြပ်စင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တွင် ကပ်ပါသွားပြီး သူ့ကို အပြာရောင် လူသားနဂါးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ချပ်ဝတ်အတွင်းမှ ကြီးမားသော စွမ်းအားအစအနများက သူ၏ ကြွက်သားနှင့် အရိုးအဆစ် များထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး သူ၏လက်သီးအရှိန်အဝါ၊ ခွန်အားနှင့် သွေးစွမ်းအင်များကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။

ဝုန်း…

ချီဇီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားသည်။ သူ၏စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာမှ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ပင်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ အလွန်ပင် ကြည်လင်ပြတ်သားလာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဖုံးကွယ်နေသော အပ်စိုက်မှတ်အချို့မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာသည် ကိုပင် သူ အာရုံခံနိုင်လာသည်။

ယခုအချိန်ကဲ့သို့ ကမ္ဘာလောကကြီးအပေါ် နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်မှုမျိုး သူ တစ်ခါမျှ မရရှိခဲ့ဖူးပေ။

“နောက်ဆုံးတော့... နောက်ဆုံးတော့ ငါ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ... ငါ ချီဇီယန်တစ်ယောက် သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး။ သိုင်းသူတော်စင်တွေဟာ အပ်စိုက်မှတ်တွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အာရုံခံနိုင်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်း အဆင့်ကို စတင်နိုင်ကြတာပဲ။”

ချီဇီယန်မှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာနေတော့သည်။ မိုးပြာနဂါး ချပ်ဝတ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်၏ ကူညီမှုဖြင့် သူသည် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ အမှန်တကယ် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

...

“ငါလည်း ချိုးဖြတ်နိုင်ပြီ” ချီဇီယန် အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် ရှန်ထိုက်ဇူသည် ‘ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုးလှံပုဆိန်’ကို လက်တွင်ကိုင်စွဲလိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကျားဖြူချပ်ဝတ်မှာ ဖြူစင်သောအလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ များမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့ကာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်ခါစေတော့သည်။

“ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဆွဲဖြဲခြင်း။” သူ၏လက်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှံပညာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ လှံပုဆိန်မှထွက်ပေါ်လာသော လေတိုက်ခတ်သံများမှာ ကောင်းကင်ကို ခွဲခြမ်းလိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ လေတိုက်နှုန်းမှာ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ထင်ရသည်။

လေထုထဲတွင် လှိုင်းတွန့်များစွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

သိုင်းဆန္ဒမှာ လူတိုင်း၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသည်။ ရှန်ထိုက်ဇူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သံမဏိမျှော်စင်ကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူသည် အလွန်ပင် ပါရမီထူးသူဖြစ်သည်။ သူသည် ‘အတွေးမဲ့ ငြိမ်သက်ခြင်း’ ဆိုသည့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း လူသားအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့် နေ့စဉ် ‘နဂါးစွယ်ဆန်’ ကို စားသုံးရမှု ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ‘သိုင်းသူတော်စင်’ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ သိုင်းသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချီဇီယန်ထက်ပင် ပို၍ သန်မာလေသည်။

“သိုင်းသူတော်စင် နှစ်ယောက်က ဒီလောက် လွယ်လွယ်လေး အဆင့်တက်သွားတာလား။ ဒီချပ်ဝတ်က တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ။ အရင်တုန်းက ယန်အန်းဟာ သိုင်းသူတော်စင်တွေ ကို မွေးထုတ်ဖို့ ‘မြေအနှစ်သာရဆေးလုံး’ ကို အသုံးပြုခဲ့ရတာ။” ဟွမ်ယန်ယန်က ချီဇီယန်နှင့် ရှန်ထိုက်ဇူတို့ကို ကြည့်ရင်း အံ့သြသွားသည်။

ယခုအခါ သူတို့နှစ်ဦးမှာ မိုးပြာနဂါးနှင့် ကျားဖြူ ချပ်ဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူမကို အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက သူမကိုပင် ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟုန်ယွိ... မင်းက ဒီဓာတ်ကြီးလေးပါး နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်တွေကို ဒီအတိုင်း သွန်းလုပ် လိုက်တာလား။ ငါတို့သာ ပင်လယ်အောက်ခြေမှာ ပစ္စည်းတွေ ထပ်ရှာပြီး ဒါတွေကို အမြောက်အမြား လုပ်နိုင်ရင် ဧကရာဇ် ယန်ဖန်ရဲ့ ‘နဂါးကြေးခွံ ချပ်ဝတ်’ ကို ယှဉ်နိုင်မှာပဲ။”

မုကလေးသည် ဗာမီလီယမ်ငှက် ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းအတွင်းမှ ကြီးမားလှ သော စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်ကို ခံစားနေရသည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏အကာကွယ်ကို မြှင့်တင် ပေးရုံသာမက သူ၏တာအိုပညာ၊ သိုင်းစွမ်းအားနှင့် သိုင်းဆန္ဒများကိုပါ အားကောင်းစေ သည်။

“ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် လွယ်မှာလဲ။ ငါက ဒီချပ်ဝတ်လေးစုံကို သွန်းလုပ်ဖို့ အနန္တ ထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးစေ့ကို သုံးထားတာ။ ပြီးတော့ သူတော်စင် ပေါင်းစုံခန်းမထဲက ‘ဘိုးဘေးနဂါး အစစ်မှန်စွမ်းအင်’ အချို့ကိုလည်း ဒီလောက် အစွမ်း ထက်လာအောင် ထည့်သွင်းထားရတာ။ ဒီချပ်ဝတ်တွေက ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရား ချပ်ဝတ်လောက် မကောင်းသေးဘူးဆိုပေမဲ့ ‘မြေကမ္ဘာ သံလိုက်စွမ်းအင်’ နဲ့ သန့်စင်ပြီးရင်တော့ အထဲက ‘ဓာတ်ကြီးလေးပါး သံလိုက်အစီအရင်’ ဟာ တော်ဝင်ချန် တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ ‘နဂါးကြေးခွံ ချပ်ဝတ်’ ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်။ ငါသာ အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်မယ်ဆိုရင် နတ်ဆိုးမျိုးစေ့တွေ ဒီလောက်အများကြီး ဘယ်က ရမှာလဲ။ ပြီးတော့ ‘ဘိုးဘေးနဂါး အစစ်မှန်စွမ်းအင်’ လည်း ကုန်ခန်းသွားမှာပေါ့။” ဟုန်ယွိ က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ရန်မှာ ယခုအချိန်တွင် မဖြစ်နိုင် သေးပေ။

“အာယွိ... ငါလည်း လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲချင်တယ်၊ ငါလည်း ချပ်ဝတ် ဝတ်ချင်တယ်။ ဒီချပ်ဝတ်က ကြည့်ရတာ အရမ်းပျော်စရာကောင်းပုံပဲ။”

“မင်းတို့အားလုံး လူသားဖြစ်အောင် အရင်ကျင့်ကြရမယ်။ လူသားခန္ဓာကိုယ် မရှိဘဲနဲ့ ချပ်ဝတ်ကို ဘယ်လိုဝတ်မှာလဲ။”

ထိုအချိန်တွင် ရွှေပင့်ကူနှင့် မြေခွေးမလေးတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်သုံးခုမှာ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာ သည်။ သူတို့သည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များ ဖြစ်လာကြပြီး မိုးကြိုးကပ်ဘေး’ ကိုပင် ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြသော်လည်း လူသားအဖြစ် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းကို မလုပ်ဆောင်ရသေး ပေ။

ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းဆိုသည်မှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကလေး ဘဝမှစ၍ ကြီးပြင်းလာရန် ဆယ်နှစ်ကျော် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ မိန်းကလေးတစ်ဦး အတွက် အရွယ်ရောက်ရန် ၁၅ နှစ် အချိန်ပေးရမည်။ ရွှေပင့်ကူနှင့် မြေခွေးမလေးများက ထိုမျှအထိ အချိန်မပေးလိုကြသဖြင့် ခန်းမဆောင်ထဲတွင်သာ သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် အခြားသူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ လည်း မကောင်းသောကိစ္စဖြစ်သဖြင့် ဟုန်ယွိက ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းကို တားမြစ်ထား သည်။

“ကျီရှန်းထျန်းတောင် လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တာပဲ။ ငါလည်း ဘာလို့ တိုက်ရိုက် လူသားအဖြစ် မပြောင်းနိုင်ရမှာလဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု သွန်းလုပ်လို့ မရဘူးလား။” ရွှေပင့်ကူက အလျင်အမြန် အော်ပြောလိုက်သည်၊ “အာယွိ... မင်းက အခု ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်နေပြီ၊ အရာဝတ္ထုတွေကို ဖန်တီးနိုင်တယ်လေ။ ငါ့အတွက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ဘာလို့ မသွန်းလုပ်ပေးနိုင်ရမှာလဲ။ ငါ့ကို အရမ်းလှတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု မြန်မြန်လုပ်ပေးစမ်းပါ။ အနည်းဆုံးတော့ ယွန်းရှန်းရှန်း ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးတို့လောက်တော့ လှချင်တာပေါ့။”

“ကျီရှန်းထျန်းရဲ့ ဖန်တီးမှုက သူမမှာ ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိတယ်။ သူမက နတ်ဘုရားတစ်ပါးကနေ လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့တာ။ သူ့မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီးရှိပြီး အဲဒီမိန်းကလေးကို ငါတောင် ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်ဘူး။ လူသားခန္ဓာကိုယ် ဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလျှို့ဝှက်ဆုံး တည်ရှိမှုပဲ။ ဖန်ဆင်းရှင်တစ်ပါးဟာ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပဲ သွန်းလုပ်နိုင်တယ်၊ အသွေးအသား ခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ မလုပ်ပေးနိုင်ဘူး။ ငါလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။ ယန်နတ်ဘုရား ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ပဲ ဟင်းလင်းပြင်ထဲကနေ အစွမ်းထက်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မှာ။”

ဟုန်ယွိ ထိုသို့ပြောလိုက်သည့်အခါ လူတိုင်းက သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကြီးသည် အရှိန် အဟုန်ဖြင့် အထက်သို့ ပျံတက်နေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။ ၎င်းသည် ပင်လယ် အောက်ခြေရှိ ပြင်းထန်လှသော ရေဖိအားကို ဖောက်ထွက်ကာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

...

“ဟုန်ယွိ... မင်း မီးတောင်ဝအောက်ကို ဆင်းချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ မင်း နတ်ဆိုးမျိုးစေ့ကို ဖျက်ဆီးနေတုန်းက အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အစအန တွေ အောက်မှာ ရှိနေတာကို မခံစားမိဘူးလား။ မင်းသာ အချိန်ဆွဲနေရင် အပြောင်းအလဲ တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်နော်။”

ဟွမ်ယန်ယန်သည် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကြီး အထက်သို့ ပျံတက်နေသည်ကို ရှင်းရှင်း လင်းလင်း ခံစားမိသဖြင့် အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

“မြေအောက်မှာ အဆုံးမရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တွေ ရှိနေတာ။ ငါသာ အောက်ကို ဆင်းသွား ရင်တောင် သူ့ကို အချိန်တိုအတွင်း ရှာတွေ့ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ငါ့ရဲ့သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် အခု အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတယ်။ သူက ပင်လယ်ထဲက ကျွန်းတစ်ကျွန်း ပေါ်မှာ ဝန်းရံခံထားရတာ။ ငါ့ရဲ့ပြင်းထန်တဲ့ နတ်ဘုရားအာရုံကို သုံးပြီး အာရုံခံကြည့်တော့ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူအချို့ကို အခုလေးတင် တွေ့လိုက်ရတယ်။”

ဟုန်ယွိက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် သူ၏ ပြင်းထန်လှသော စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ခန်းမဆောင်၏ အစစ်မှန်မူလစွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ကာ ဟင်းလင်းပြင် အလွှာများစွာ ကို ဖြတ်ကျော်၍ အဝေးဆုံးအထိ ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။

အစောပိုင်းက ဟုန်ယွိသည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေသော 'ကျီရှန်းထျန်း' နှင့် ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မတို့၏ အငွေ့အသက်ကို အဝေးကြီးမှ ခံစားမိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံမှာ အလွန်တရာမှ အစွမ်းထက်နေသဖြင့်သာ ခံစားမိခြင်း ဖြစ်သည်။

အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ မြေအောက်အနက်ရှိုင်းဆုံးရှိ မြေဆီလွှာ နို့အနှစ်သာရလွှာထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ သာမန် မဟုတ်ပေ။ ချော်ရည်များအောက်ရှိ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးလွှာတွင် ဟင်းလင်းပြင် အလွှာများ စွာ ရှိနေသည်။ အချို့သော ဟင်းလင်းပြင်များမှာ မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ ‘လျှပ်တပြက် ဝင်္ကပါ’ ထဲသို့ပင် ရောက်သွားနိုင်သည်။ အချို့သော နေရာများ တွင် အလွန်အစွမ်းထက်သည့် မိစ္ဆာကောင်များ ပုန်းအောင်းနေတတ်သည်။ ၎င်းကို ‘တောတောင်နှင့် ပထဝီဝင် မှတ်တမ်းများ’ တွင် ဖော်ပြထားသည်။

မြေအောက်အနက်ပိုင်း အခြေအနေမှာ မြေပြင်ပေါ်ထက် ဆယ်ဆ၊ အဆတစ်ရာမက ပိုမိုရှုပ်ထွေးလှသည်။

သို့သော် ချော်ရည်လွှာအောက်တွင်သာ အမည်မသိနိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ချော်ရည်လွှာအထက် ပေပေါင်းထောင်ချီမှာတော့ သက်ရှိအားလုံးကို မွေးဖွား ပေးသည့် မြေကမ္ဘာအပေါ်ယံလွှာသာ ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးကပ်ဘေး ခြောက်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင် မှော်ရတနာ ကို မသုံးဘဲ ချော်ရည်လွှာကို ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

မြေအောက်သို့ နက်နက်သွားလေ သံလိုက်စွမ်းအားမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လေဖြစ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်မှာလည်း ပိုမို ပုံပျက်နေလေသည်။ အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျွမ်းကျင်သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲသည့် နည်းလမ်းမှာ ထိုနေရာတွင် အလုပ်မဖြစ်တော့ပေ။

...

သမုဒ္ဒရာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ကျွန်းစုအမြောက်အမြား ရှိနေသည်။ သစ်တောများ ထူထပ်လှပြီး ကျွန်းများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နွှယ်နေကြသည်။ တောင်တန်းများနှင့် လျှိုမြောင်များကို နေရာအနှံ့ တွေ့နိုင်ပြီး အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှသည်။

ဤနေရာမှာ တောင်ပိုင်းပင်လယ်ပြင်ရှိ နာမည်ကျော် ‘ဝင်္ကဘာအကွေ့’ ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ဟုန်ယွိသည် ပင်လယ်ဓားပြများကို နှိမ်နင်းပြီး ဝေတိုင်ကန်၏သား ဝေလဲ့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့စဉ်က ဤ ‘ဝင်္ကဘာအကွေ့’ ၏ အစွန်းပိုင်းတွင်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် အတွင်းပိုင်းသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မဝင်ရောက်ခဲ့ပေ။ ‘ဝင်္ကဘာအကွေ့’ ၏ အတွင်းပိုင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။ ရေလက်ကြားများမှာ မိုင်ပေါင်းရာချီ ရှည်လျားပြီး အလွှာပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။ တောင်တန်းများမှာ မြင့်မားမတ်စောက်ပြီး မြူထူများမှာ ကောင်းကင်အထိ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ထို့အပြင် လူတို့၏စိတ်ကို ဝေဝါးစေသည့် သဘာဝ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားများလည်း ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်ရှိ သဘာဝ ဝင်္ကပါကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းက မည်မျှကြီးမားသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြသ လို ကျင့်ကြံသူများပင် ထိုနေရာ၌ မနေရဲကြပေ။

ယခုအချိန်တွင် ‘ဝင်္ကဘာအကွေ့’ ၏ အတွင်းပိုင်း၊ အမည်မသိ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်တွင် မှောင်မိုက်သော အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့နေပြီး အငွေ့အသက်များစွာမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ရေများမှာ ပေပေါင်းရာချီ မြင့်တက်နေပြီး ရေစုပ်လေဆင်နှာမောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤကျွန်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျွန်းပေါင်း ရာနှင့်ချီမှာ မြူထူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

ပင်လယ်အောက်ခြေမှ ထူထပ်လှသော ရေငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူထပ်သော မြူထူများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ‘ဝင်္ကဘာအကွေ့’ ၏ အတွင်းပိုင်းကို ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတိုင်အောင် ဤနေရာ၌ နေ့အလင်းရောင်ကို မမြင်ခဲ့ရပေ။

သို့သော် ယခုအခါ မြူထူများ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထူးဆန်းသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ အဖြူနှင့် အမဲရောင် များ ရောယှက်နေသော ကျွမ်းကျင်သူအချို့သည် လူဝိုင်းကြီးတစ်ခု ပြုလုပ်ထားပြီး သူတို့၏ လက်သီးများကို ဝေ့ယမ်းကာ ရောင်စုံ သံလိုက်အလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်နေကြသည်။ သူတို့သည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ကျွန်းကို ရေတစ်စက်ပင် မထွက်နိုင်အောင် တင်းကျပ်စွာ ဝန်းရံထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မိုင်ပေါင်းရာချီ ပတ်လည်ရှိသော ဘဲဥပုံစံ သံလိုက်စက်ကွင်း အလင်းတန်း အမိုးအကာကြီး တစ်ခုမှာ ကျွန်းပေါ်ရှိ မှောင်မဲသော အခိုးငွေ့များကို တိုက်ရိုက် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ကျွန်းပေါ်ရှိ ထိုမှောင်မဲသော အခိုးငွေ့များမှာ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ၏ ‘အမှောင်ထု အစစ်မှန်စွမ်းအင်’ ဖြစ်သည်မှာ သိသာလှသည်။

သို့သော် တစ်ချိန်က လောကကို လွှမ်းမိုးခဲ့သော ထိုအမှောင်ထု အစစ်မှန်စွမ်းအင်မှာ ယခုအခါ ထူးဆန်းသော ချပ်ဝတ်ဝတ်ထားသည့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ သံလိုက်စက်ကွင်း အလင်းတန်းများအောက်တွင် ပိတ်မိနေပြီး မည်မျှပင် ကြိုးစားသော်လည်း မလွတ်မြောက် နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ထိုကျွမ်းကျင်သူဦးရေမှာ ၈၀ မှ ၉၀ ကြား ရှိနေသည်။

ထိုကျွမ်းကျင်သူများ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် လူနှစ်ဦး ယှဉ်တွဲရပ်နေသည်။ တစ်ဦး မှာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံပွပွကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရပ်နေပြီး လက်ထဲ၌ ယပ်တောင်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။ သူ၏နောက်တွင် နှင်းဆီရောင် ချပ်ဝတ်များ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီး အချို့ ရပ်နေကြသည်။

ထိုအမျိုးသမီးများ၏ ချပ်ဝတ်များမှာ အလွန်ပင် လက်ရာမြောက်ပြီး ငါးရောင်ခြည် အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျံ့နှံ့နေသည်။ ၎င်းမှာ မြေအောက်အနက်ပိုင်းရှိ သံလိုက်စွမ်းအားများနှင့် ချိတ်ဆက်ထားပုံရသည်။

ထိုအမျိုးသမီးများမှာ ထိုလူငယ်၏ အစေခံမလေးများ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

သူတို့အပြင် ထိုလူငယ်၏ ဘေးတွင် အဘိုးအိုတစ်ဦးလည်း ရှိနေသည်။ သူသည် မြင့်မား သော ဦးထုပ်နှင့် ထူးဆန်းသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားရာ အလယ်ခေတ်က ပညာရှင် သူတော်စင်တစ်ပါးနှင့် တူလှသည်။

ဤအဘိုးအို၏ အရှိန်အဝါမှာ ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းလှသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော အပ်စိုက်မှတ်များမှာ မဟာကမ္ဘာလောကကြီး၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အနှစ်သာရချီများကို စုပ်ယူနေကြသည်။

“အနှိုင်းမဲ့ ဘိုးဘေးသခင်... ဒီလူနှစ်ယောက်က တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တာပဲ။ သူတို့က မဟာကမ္ဘာလောကကြီးမှာ တကယ်ပဲ အရေးပါတဲ့သူတွေလား။” ထိုလူငယ်က ပြောရင်း သူ၏ယပ်တောင်ဖြင့် သံလိုက်စက်ကွင်းအလင်းတန်း အမိုးအကာ၏ အတွင်းပိုင်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ထူထပ်လှသော မှောင်မိုက်မှုများအတွင်း၌ ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မနှင့် 'ကျီရှန်းထျန်း' တို့၏ အရိပ်များကို ခပ်ရေးရေး မြင်နေရသည်။

“မှန်တာပေါ့။ တစ်ယောက်က 'ကျီရှန်းထျန်း' လို့ ခေါ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မပဲ။ သူတို့က မဟာကမ္ဘာလောကကြီးမှာ အရေးပါတဲ့သူတွေ ဖြစ်သ လို ဟုန်ယွိလို့ခေါ်တဲ့သူနဲ့လည်း နီးစပ်တဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိကြတယ်။ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားပြီးတဲ့နောက် ငါ့တပည့်နှစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီးသုံးပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟုန်ယွိ က သူတို့ကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ ချန်ပီယံမြို့စားဆိုတာ အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ နယ်ရုပ်တစ်ခု ဆိုတာကိုတော့ သခင်လေးချွန်း သိမှာပါ။”

လူငယ်လေး ချွန်းကို ‘အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်’ ဟု ခေါ်သည့် ထိုအဘိုးအိုက ထူးဆန်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုန်ယွိ... ယွိ ... ‘ပြောင်းလဲခြင်း’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးက ဗဟိုကမ္ဘာရဲ့ ရှေးဟောင်း နိမိတ်ဖတ် ချက်တွေမှာ ပါခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါဟာ ငါတို့ ဗဟိုကမ္ဘာသားတွေ မဟာကမ္ဘာလောကကြီးကို ပြန်လာဖို့အတွက် အဓိကကျတဲ့ စကားလုံးပဲ။ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို တော့ ငါ တော်ဝင်အဖွဲ့အစည်းရဲ့ လျှို့ဝှက်စာတမ်းတွေမှာ ဖတ်ဖူးတယ်၊ သူက ‘အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်’ ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး နယ်ရုပ်ဆိုတာ သိပါတယ်။ အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်က ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား’ ကို ခိုးယူပြီး မဟာကမ္ဘာ လောကကြီးထဲကို ဆင်းသက်လာခဲ့တာကိုလည်း အကြီးအကဲတွေ သိပြီးသားပါ။ အခု ငါတို့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ပြီးပြည့်စုံသွားပြီဆိုတော့ သူက နောက်ဆုံး အပြောင်းအလဲ ဖြစ်တဲ့ ‘အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်’ ကို သွားရောက် ဖြေရှင်းနေပါပြီ။”

လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော သခင်လေးချွန်းက စဉ်းစားရင်း ပြောလိုက်သည်၊ “ဒီတစ်ကြိမ်မှာ တော့ အတွင်းဝန်အဖွဲ့က ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ငါ့ကို ဒီကို စေလွှတ်လိုက်တာ ဟာ အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်ကို ချိပ်ပိတ်ထားတဲ့ ကျောက်စာတိုင်ကို ရှာဖို့နဲ့ ကျောက်စာတိုင် ငါးခုလုံးကို စုစည်းဖို့ပဲ။ ဪ... ဒါနဲ့၊ တခြားကြယ်စုက အုပ်ချုပ်သူဖြစ်တဲ့ ရှောက်ရွှိုက်လည်း မဟာကမ္ဘာလောကကြီးထဲကို ဆင်းသက်လာပြီ မဟုတ်လား...။”