အခန်း ၆၂၃

အခန်း (၆၂၃)။

“အရှင်မင်းကြီး... နဂါးအကြေးခွံ သံချပ်ကာကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ပြီးပါပြီ...”

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်း၏ ယဇ်ပုရောဟိတ် ထွက်ခွာ သွားပြီးနောက်၊ ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်နှင့် ဟုန်ရွှန်ကျိတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွေးနွေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ‘ဧကရာဇ်ကျောက်စိမ်း တံဆိပ်တော်’ မှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွား သည်။ ထို့နောက် ရှောင်ချန်ဖန်နှင့် ရှောက်ရွှိုက်တို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရိုအသေ ပေးလိုက် ကြသည်။ “သံချပ်ကာ အားလုံးကို ဂိုဒေါင်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားပြီးပါပြီ၊ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စစ်တပ်က လာရောက် သိမ်းယူဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်။ ဒါ့အပြင် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ‘နဂါး တစ်ရာ ချပ်ဝတ်ကာ’ ကိုလည်း ဖန်ဆင်းခြင်းမိုးကြိုးရေကန်ထဲမှာ သန့်စင်ပြီး၊ အစီအရင် အမျိုးမျိုးကိုလည်း ထွင်းထုထားပြီးပါပြီ။”

“နဂါးတစ်ရာ ချပ်ဝတ်... ဒီချပ်ဝတ်ကို နဂါးတစ်ရာရဲ့ အနှစ်သာရ၊ ကမ္ဘရီယန် ချောက်နက် ထဲက ဟင်းလင်းပြင် ရေဓာတ်၊ ရှေးဟောင်း အမှောင်ထု ချောက်နက်ထဲက အေးစိမ့်ငရဲရေ ဓာတ်နဲ့ ထာဝရအသက် ဆန်းကြယ်နယ်မြေထဲက ထာဝရအသက် စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြုလုပ် ထားတာပါ။ ဒါဟာ ‘ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်’ ထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်ပါတယ်။ နှမြောစရာ ကောင်းတာက ရှေးဟောင်း သံလိုက်အစီအရင် သန့်နည်း တွေ ပျောက်ဆုံးကုန်တာပဲ။ မဟုတ်ရင် ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောကို သုံးပြီး သံလိုက်စွမ်းအင် တွေကို စုပ်ယူကာ ဒီချပ်ဝတ်ထဲ ထည့်သွင်းပေးလို့ ရမှာ။ ဒါဆိုရင် ဒီချပ်ဝတ်ဟာ ‘ဗုဒ္ဓ သင်္ကန်းတော်’ နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ‘နဂါးတစ်ရာချပ်ဝတ်’ ဆိုတဲ့ နာမည်က သိပ်ပြီး နားထောင်မကောင်းဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီချပ်ဝတ်ကို ‘ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံတော်’ လို့ ငါ နာမည် ပေးလိုက်မယ်။”

ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်သည် တခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှောက်ရွှိုက်ကို ပြောလိုက်သည်။

“ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံတော်...”

ရှောက်ရွှိုက်သည် ထိုစကားလုံး သုံးလုံးမှတစ်ဆင့် ချန်ဧကရာဇ်၏ ကြီးမားသော ရည်မှန်း ချက်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းကို ပို၍ ငုံ့လိုက်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်လေ သည်။

“နှမြောစရာ ကောင်းတာက ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောမှာ မူလက ‘ကောင်းကင်ကိုးလွှာ၊ မြေကြီးကိုးဆင့်၊ အစွန်းရောက်ကိုးသွယ် ၃၉ မျိုး သံလိုက်အစီအရင်’ ရှိခဲ့ပေမဲ့ ‘ထာဝရ နိုင်ငံတော်’ နဲ့ တိုက်မိတုန်းက ပျက်စီးသွားခဲ့ရတာပဲ။ အခုထိ အကုန်လုံး ပြန်မကောင်းသေး ဘူး။ တကယ်လို့ အကုန်လုံး ပြန်ကောင်းနေမယ်ဆိုရင် အဲဒီသားမိုက်ရဲ့ သူတော်စင် ပေါင်းစုံခန်းမက အခုလို ဝံ့ကြွားရဲပါ့မလား။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံတော်ပေါ်မှာ အစွန်းရောက်ကိုးသွယ် သံလိုက်အစီအရင် ပုံကြမ်းကို ထွင်းထုနိုင်ခဲ့ရင် ဒါဟာ တကယ့် ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံတော်အစစ်လို့ ခေါ်နိုင်မှာပါ။” ဟုန်ရွှန်ကျိက နှမြောတသစွာ ပြောလိုက် သည်။

“ဒါကတော့ ဘယ်တတ်နိုင်ပါ့မလဲ။ သံလိုက်အစစ်မှန်စွမ်းအင်ကို သုံးတာက ကောင်းကင် အပြင်ပနယ်မြေက ‘ဖန်’ ကြယ်ကမ္ဘာရဲ့ ထူးခြားတဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခုပဲ။ ဒါဟာ ဧကရာဇ် ချန်ရှန်းရဲ့ အမြင့်ဆုံး သန့်စင်ခြင်းပညာရပ်ဆိုလည်း ဟုတ်တယ်။ တာအိုသခင် ဖန်ဆင်း ခြင်းတောင် မှော်ရတနာတစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်ပြီးမှ ရရှိခဲ့တာ၊ ပြီးတော့မှ ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘော ကို တည်ဆောက်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ‘ကောင်းကင်ကိုးလွှာ၊ မြေကြီး ကိုးဆင့်၊ အစွန်းရောက် ကိုးသွယ် ၃၉ မျိုး သံလိုက်အစီအရင်’ ကတော့ ထာဝရနိုင်ငံတော်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ပျက်စီး သွားခဲ့ပြီ။ ဒါပေမဲ့ သံလိုက်စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ‘တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း’ ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ကို ပြာဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထား ပြီး ယန်နတ်ဘုရားအဆင့်နဲ့ အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ လူသားအင်မော်တယ် ကျွမ်းကျင်သူတောင် အဲဒီလိုပဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်။ ဒါကိုကြည့်ရင် အဲဒီသံလိုက်စွမ်းအင်က ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ သိနိုင်တယ်။ အခု ငါတို့က အတိတ်က ဂုဏ်ရှိန်ဝါကို ပြန်ယူချင် တယ်ဆိုရင် ‘ဖန်’ ကြယ်ကမ္ဘာရဲ့ အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်နည်းပညာကို ရမှဖြစ်မယ်။”ယန်ဖန်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

“နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းတွေနဲ့ ရှေးဟောင်း ဟောကိန်းတွေအရ ဆို ‘ယွိ’ ဆိုတဲ့ စကားလုံး ပေါ်ထွက်လာတာဟာ ကောင်းကင်တာအိုကို ပြောင်းလဲစေခဲ့ တယ်။ ဧကရာဇ်ချန်ရှန်းမှာ သီချင်းတစ်ပုဒ် ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ ‘ယွိ’ လမ်းစဉ် ပေါ်ထွန်းလာတဲ့အခါ ကောင်းကင်နဲ့ လူသားတို့လည်း ပြောင်းလဲကုန်လိမ့်မယ်’ တဲ့။ ‘ယွိ’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးက ငါ့ရဲ့ သားမိုက်ပေါ်မှာ သုံးထားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မိမှာလဲ။ မန်ပိုင်ယွန်က ငါ့သားကို ‘ဟုန်ယွိ’ လို့ နာမည်ပေးခဲ့တုန်းက အဲဒီမှာ နက်နဲတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ရှိနေခဲ့တာပဲ။ ဒါဟာ ကံကြမ္မာကို ခိုးယူဖို့ ကြံစည်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။” ဟုန်ရွှန်ကျိက ရုတ်တရက် တွေးမိကာ ပြောလိုက်သည်။

“ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းဟာ တကယ့်ကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ကံကြမ္မာကို သိမ်းပိုက် နိုင်တဲ့ စာအုပ်ပဲ၊ မဟာတာအိုလမ်းစဉ်ရဲ့ မြစ်ဖျားခံရာလည်း ဖြစ်တယ်။ ရှေးခေတ်ကတည်း က ဘယ်သူမှ ‘နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်’ ကို မကျော်လွန်နိုင်ခဲ့သလို ကပ်ဘေးဒုက္ခတွေကနေလည်း လုံးဝ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောင်တစ်ချိန်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ‘ပြောင်းလဲ ခြင်းကျမ်း’ ကို သုံးပြီး တကယ်ပဲ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ကောင်းရဲ့။” ယန်ဖန်က ဆိုသည်။

“ဒါက သေချာပေါက် အဲဒီသားမိုက် မဟုတ်နိုင်ပါဘူး။ သူက တစ်ခြားတစ်ယောက်အတွက် ကူညီပေးနေရုံ သက်သက်ပါ။” ဟုန်ရွှန်ကျိက ခိုင်မာပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

“ငါတို့ တစ်နေရာရာကို သွားသင့်ပြီ...” ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်လေ သည်။

...

“ဒါဆိုရင် ကမ္ဘာမြေရဲ့ သံလိုက်စက်ကွင်းက ဒီလောက်တောင် အန္တရာယ် များတာပေါ့”

သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမသည် သံလိုက်မျက်လုံးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အောက်ဘက်သို့ တောက်လျှောက် ဆင်းသွားသည်။ အစပိုင်းတွင် ပေတစ်သောင်းခန့် အနက်သို့ ရောက်ရှိ သွားပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်၌ အပူလှိုင်းတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နေရာတိုင်းတွင် နီရဲနေပြီး ပူပြင်းလှသော နေလုံးနီကြီးများ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ သူတော်စင် ပေါင်းစုံခန်းမ၏ အပြင်ဘက်တွင် တောက်လောင်နေသော ချော်ရည်ပူများက နေရာအနှံ့ စီးဆင်းနေလေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူတို့သည် ချော်ရည်အလွှာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ပူလိုက်တာ... ပူလိုက်တာ...” ရွှေပင့်ကူက ခန်းမထဲတွင် ရပ်နေရင်း အပြင်ဘက်က မီးပင်လယ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ချော်ရည်ပူများက တဖျတ်ဖျတ် ခုန်နေကြ သည်။ မုကလေးသည်လည်း ချွေးများ ပြန်နေပြီ။

“သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမရဲ့ အစီအရင်က အပူအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ထားတာပဲ၊ ဒီလောက်ထိ မပူသင့်ဘူး မဟုတ်လား။” ဟွမ်ယန့်ယန့်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူမတွင် ‘အစစ်မှန် မီးတောက်ခန္ဓာ’ ရှိပြီး ရှေးဟောင်း ဖီးနစ်ငှက်၏ သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ မီးထဲတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းက အမြင့်ဆုံးအဆင့်အဖြစ် သူမသည် မီးနှင့်အပူကို မကြောက်ပေ။

“ဒါဟာ စိတ်နှလုံးရဲ့ အပူပဲ။ လူတစ်ယောက်ဟာ မီးပင်လယ်နဲ့ ချော်ရည်ပူတွေထဲ ရောက်နေတဲ့အခါ သူ့ရဲ့စိတ်နှလုံးက အလိုလို ပူလာတတ်တယ်။ ချော်ရည်အလွှာမှာ ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးအရာက တကယ့်အပူ မဟုတ်ဘူး၊ ချော်ရည်တွေရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ ပဲ။ ဒီစိတ်ဆန္ဒဟာ သိုင်းဆန္ဒ’ လိုပဲ။ ဒါဟာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွေးစတွေထဲအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး နှလုံးသားမီးလျှံကို တောက်လောင်စေတယ်။ မုကလေး၊ ရွှေပင့်ကူ... မင်းတို့စိတ်ကို ငြိမ်ငြိမ်ထားလိုက်ရုံပဲ။ စိတ်အေးချမ်းသွားရင် အလိုလို အေးသွား လိမ့်မယ်။ စိတ်နှလုံးကို အေးချမ်းအောင်ထားရင် သဘာဝအတိုင်း အေးချမ်းသွားလိမ့် မယ်။”

ဟုန်ယွိက သူတို့ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။

ရွှေပင့်ကူနှင့် မုကလေးတို့သည် ချက်ချင်းပင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ကြသည်။ အပြင်ဘက်က တောက်လောင်နေသော အနီရောင် မီးတောက်များ ကိုလည်း မကြည့်တော့ပေ။ ထိုအခါမှသာ အမှန်တကယ်ပင် အေးမြသွားလေတော့သည်။

“တကယ်လို့, ချော်ရည်တွေကတောင် ဒီလောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုရင်၊ ကောင်းကင် မီးလျှံ နေမင်းကြီးက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်မလဲ မသိဘူး။ ဟုန်ယွိ... သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမက နေမင်းကြီးရဲ့ အထက်အထိ ရောက်နိုင်မလား။” ကျီရှန်းထျန်း က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“နေမင်းကြီးဟာ ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ် မုန်တိုင်းရဲ့ အထက်၊ မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ မြင့်တဲ့ မသိနိုင်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ရှိနေတာ။ အဲဒီစွမ်းအားက ယန်နတ်ဘုရားတောင် မရောက်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုးပဲ။ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမက အဲဒီလောက်အထိ အစွမ်း မထက်သေးဘူး။” ဟုန်ယွိက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်တော့ ဒီ မဟာကမ္ဘာ ကြီးထဲမှာ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းတဲ့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ လူသားတွေရဲ့ အစွမ်းက အကန့်အသတ်မဲ့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီချော်ရည်တွေဟာလည်း ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအား တစ်ခုပဲ။ တကယ်လို့ လူတွေသာ ဒီချော်ရည်မီးလျှံကို သုံးနိုင်မယ်ဆိုရင် ဒါကလည်း ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ။”

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမသည် ဆက်လက် ဆင်းသွားသည်။ ဖိအားများ ပိုမိုမြင့်တက်လာပြီး ခန်းမကြီးမှာ တုန်ခါလာလေသည်။ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ တွင် ချော်ရည်များ၏ အပူချိန်မှာ ပို၍ မြင့်တက်လာသည်။ သံမဏိပင်လျှင် အငွေ့ပျံသွား နိုင်သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။

အပူရှိန် အလွန်ပြင်းထန်သော အချို့နေရာများတွင် ဟင်းလင်းပြင်ပင်လျှင် လောင်ကျွမ်း ကာ ပုံပျက်နေသည်။ အချိန်လည်း အနည်းငယ် မြန်ဆန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ အကာအကွယ် မပါဘဲသာဆိုလျှင် ရလဒ်မှာ မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း အပူချိန် ပိုမြင့်လာလေလေ၊ သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမ၏ အလင်းရောင်က ပို၍ တောက်ပလာလေ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အဟန့်အတားမရှိ ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ ဟင်းလင်းပြင် သို့မဟုတ် အချိန်၏ အပြောင်းအလဲများက ဤမှော်ရတနာ၏ အခြေအနေကို မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။

ယင်းအစား ချော်ရည်များထဲမှ အပူရှိန်ကို မီးဓာတ်အစီအရင်အချို့က အဆက်မပြတ် စုပ်ယူ နေပြီး ထိုအစီအရင်များကို လုံလောက်သော စွမ်းအင်များဖြင့် ဖြည့်တင်းပေးနေသည်။

သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ မီးဓာတ်အစီအရင်များထဲတွင် မီးလျှံဆေးလုံးများ တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မီးဖြင့် သန့်စင်ပြီးနောက် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမသည် ရွှေစစ်စစ်ကဲ့သို့ပင်။ ပို၍ သန့်စင် လေ၊ ပို၍ တောက်ပလေ ဖြစ်လာသည်။

...

နောက်ဆုံးတွင် ချော်ရည်အလွှာ၏ အောက်ခြေ ပေပေါင်း သောင်းချီသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ မီးတောက်များ လုံးဝ ငြိမ်းသွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် နက်မှောင် ကာ စေးပျစ်သော အရည်လွှာများ ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့မှာ အဆက်မပြတ် ဝဲဂယက်အဖြစ် စီးဆင်းနေသည့် ‘ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာ ကြယ်စွမ်းအင်’ များပင် ဖြစ်သည်။ ‘ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တာအိုသစ်သီး’ သန့်စင်ရန်အတွက် အစီအရင်များကို တည်ဆောက်ပြီး၊ ‘ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာ ကြယ်စွမ်းအင်’များကို စုစည်းရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှာ ချော်ရည်အလွှာ၏ အောက်ဘက်က ‘ကမ္ဘာမြေ မိစ္ဆာ’ အလွှာ ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာအလွှာတွင် စုစုပေါင်း ကြယ်စင်စွမ်းအင် အမျိုးအစား ၇၂ မျိုး ရှိသည်။ အချို့မှာ ကြမ်းတမ်းပြီး၊ အချို့မှာ ပြင်းထန်ကာ၊ အချို့မှာ ဆန်းကြယ်ပြီး အချို့မှာမူ ဝိညာဉ် စွမ်းအင်များပင် ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့ကို ‘ကမ္ဘာမြေ မိစ္ဆာ ၇၂ မျိုး’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာ အလွှာတွင် တောက်လောင်နေသော မီးတောက်မီးလျှံများ မရှိသော်လည်း ချော်ရည်အလွှာထက် ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းသည်။

သို့သော်လည်း သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမသည် အဟန့်အတားမရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားသည်။ ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာ အလွှာအတွင်းရှိ ခမ်းနားထည်ဝါသော ကြယ်စွမ်းအင်အလွှာများက သဘာဝအတိုင်း ထောင်ချောက်များ၊ ဝဲဂယက်များနှင့် ရေအောက်လှိုင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသော်လည်း၊ ၎င်းတို့အနက် တစ်ခုမျှ အရာမထင်ပေ။

သူတော်စင်အားလုံးတို့၏ စွမ်းအားရှေ့မှောက်တွင် သဘာဝ အတားအဆီးများမှာ သေးနုပ်လှသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကမ္ဘာမြေ မိစ္ဆာစွမ်းအင် ၇၂ မျိုး ရှိရာတွင် ဟုန်ယွိသည် ၎င်းတို့ထဲမှ အတော်များများကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ထိုစွမ်းအင်များကို ခန်းမအတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်များစွာတွင် ဖိနှိပ် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။ နောင်တွင် တာအိုနည်းစနစ် များနှင့် မှော်လက်နက်များကို သန့်စင်ရာတွင် အသုံးဝင်လိမ့်မည်။

ဥပမာအားဖြင့် ‘နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား မဟာဟင်းလင်းပြင် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း’ ကဲ့သို့သော ပညာရပ်မျိုးတွင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လူတစ်ယောက်၏ အတွေးစများအတွင်း ကမ္ဘာမြေ မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို စုစည်းကာ ‘ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာဓား’အဖြစ်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ လက် တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာဓားအလင်း ၇၂ ချက်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး၊ ၎င်းမှာ အနှိုင်းမဲ့ ခမ်းနားထည်ဝါသည်။

ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာ ကြယ်စွမ်းအင်များအတွင်းမှာ ထူးခြားသော သက်ရှိများပင် ရှိနေသည်။ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များပင် ရှိနေသေးသည်။

၎င်းတို့ကိုလည်း ဟုန်ယွိက လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စုဆောင်းခဲ့ပြီး ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ ရှိနေခြင်းကြောင့် သူတို့သည် မည်သည့်နေရာကိုမဆို သွားလာ နိုင်ပြီး သဘာဝရတနာများကို စုဆောင်းရန်မှာ လွယ်ကူသည်။ မဟုတ်လျှင်မူ ယွမ်ရှန်းရှန်း သို့မဟုတ် ယုဝမ်မူကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်များပင်လျှင် ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာအလွှာသို့ ဝင်ရောက်ရန် အလွန် ပင် ကြိုးစားအားထုတ်ရလိမ့်မည်။

သဘာဝရတနာများ စုဆောင်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူတို့သည် ဟုန်ယွိကို မယှဉ်နိုင် ပေ။ တစ်ယောက်က ငါးမျှားနေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ပိုက်ကွန်ဖြင့် ပစ်ဖမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့လျှင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။

“ငါတို့ ကမ္ဘာမြေ မိစ္ဆာအလွှာရဲ့ အဆုံးကို ရောက်တော့မယ်။ အားလုံး သတိထားကြ။”

လူတိုင်း ရှုခင်းများကို ကြည့်ကာ ငေးမောနေစဉ် ဟုန်ယွိ၏ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော စကားကြောင့် လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ထို့နောက်တွင် ကမ္ဘာမြေ မိစ္ဆာအလွှာ၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် ရောင်စုံ အလင်းတန်း ဝဲဂယက် များက လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ဤရောင်စုံ ဝဲဂယက်များသည် အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းသည်။ ၎င်းတို့သည် အမည်မသိ ကမ္ဘာများနှင့် အမည်မသိ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန် များဆီသို့ ဦးတည်နေသော လမ်းကြောင်းများကဲ့သို့ပင်။

အချို့သော ရောင်စုံဝဲဂယက်များတွင် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၊ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်း၊ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ၊ ဟွာလျှိုနိုင်ငံ၊ အဝါရောင် သဲကန္တာရ၊ သမုဒ္ဒရာ စသည် တို့ကို တွေ့မြင်နေရသည်။ အချို့သော ဝဲဂယက်များတွင် ဈေးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လူများ သွားလာနေကြပြီး ... အချို့သော ဝဲဂယက်များတွင် နဂါးတစ်ကောင် အခြေချနေထိုင်နေပြီး နဂါး၏ဘေးတွင် ရတနာများစွာ ရှိနေသည်... အချို့သော ဝဲဂယက်များတွင် အင်မော်တယ် ဂူများရှိနေပြီး အတွင်း၌ တောက်ပသော မှော်ရတနာများ ရှိနေသည်... အချို့သော ဝဲဂယက်များတွင် ကာမဂုဏ်ခံစားရာ နေရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အတွင်း၌ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ကာ ကာမဂုဏ် ခံစားနေကြသော မိန်းမလှများစွာ ရှိနေသည်။ ထိုအသံများသည် အလွန်ပင် စွဲမက်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သည်... အချို့သော ဝဲဂယက်များတွင် စစ်တလင်းတစ်ခု ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ခေါင်းပြတ်များ လိမ့်နေကြပြီး ကြီးကြယ်ခမ်းနားသော တိုက်ပွဲဆန္ဒများက အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤအရာအားလုံးမှာ အစစ်အမှန်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသလို ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကဲ့သို့လည်း ဖြစ်နေ ပြန်သည်။ အစစ်နှင့် အတုကို ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

၎င်းမှာ ကမ္ဘာမြေ သံလိုက်စက်ကွင်း၏ စွမ်းအားကို ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ဒီပုံရိပ်ယောင်မှုတွေမှာ အစစ်တွေရော၊ အတုတွေရော ရှိနေတယ်။ ဒါတွေက မသိနိုင်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးမျိုးဆီကို ဦးတည်နေတာ။ တကယ်လို့ မင်းတို့သာ လမ်းမှားသွားရင် အနာဂတ်ကိုတောင် ရောက်သွားနိုင်တယ်။ အနာဂတ်ဆိုတာ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတာ။ ဘယ်လို အနာဂတ်မျိုး ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိမှာ မဟုတ်ဘူး။” ဟုန်ယွိက ထိုဝဲဂယက်များကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ နားထောင်ရသည်မှာ ကြက်သီးထဖွယ် ပင်။ “အတိတ်ကတော့ မပြောင်းလဲဘူး။ သေဆုံးသွားတဲ့သူတွေကလည်း သေသွားကြပြီ။ လူတွေလည်း အတိတ်ကို ပြန်သွားလို့ မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်ကတော့ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတယ်။ လူတွေဟာ အနာဂတ်ဆီကို ရောက်သွားနိုင်တယ်။ တကယ်လို့ မင်းတို့ သာ အနာဂတ် တစ်ခုခုဆီ ရောက်သွားခဲ့ရင် ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူး။ ယန်နတ်ဘုရားတောင်မှ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။ မင်းတို့ တစ်ဖက်ကမ်းကို ကူးမြောက်နိုင်မှ ပဲ ဒါကို ကျော်လွှားနိုင်လိမ့်မယ်။”

“ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လိုက်လဲ...” ကျီရှန်းထျန်းက ပြောလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါသော စွမ်းအားရှေ့မှောက်တွင် အရာရာတိုင်းက အချည်းနှီးပင် ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် အံ့သြရုံမှတစ်ပါး ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။

“ဒါဆိုရင် ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။” တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေသော ကောင်းကင်မြွေ ဘုရင်မက ရုတ်တရက် ကောက်မေးလိုက်သည်။

“မင်းတို့ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားကို သုံးပြီး ဝဲဂယက်တွေကို ဖျက်ဆီးကာ အောက်ခြေအထိ တိုက်ရိုက် ဆင်းသွားရုံပဲ။ ဘာကိုမှ မကြည့်နဲ့၊ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်ကိုမှလည်း မရှာနဲ့။ စူးစမ်း လိုစိတ်က အရာရာကို သတ်ပစ်နိုင်တယ်။” ဟုန်ယွိက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကမ္ဘာဦးအစ ဖန်ဆင်းခြင်း... ငါ့အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးစမ်း။ မိုးပြာနဂါး၊ ကျားဖြူ၊ ဗာမီလီယမ်ငှက်၊ လိပ်နက် သံချပ်ကာတို့... သံလိုက်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူကြစမ်း။”

ဟုန်ယွိက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ကမ္ဘာကြီးကို ဖန်ဆင်းနေသော ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။ ဂီတသင်္ကေတ အလင်းတန်း တစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားပြီး ရှေ့မှ သံလိုက်ဝဲဂယက်များကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ပျက်စီးသွားသော သံလိုက်ဝဲဂယက်များက သံလိုက်ဓာတ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ‘ထိုက်ချိ မိုးကြိုးရေကန်’ ထဲတွင် လှည့်ပတ် စီးဆင်းသွားပြီးနောက် နူးညံ့သိမ်မွေ့သွားကာ မိုးပြာနဂါး၊ ကျားဖြူ၊ ဗာမီလီယမ် ငှက်နှင့် လိပ်နက် သံချပ်ကာများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

သံလိုက်ဓာတ်စွမ်းအင်ကိုလည်း မိုးကြိုးရေကန်ထဲတွင် ဦးစွာ သန့်စင်ရန် လိုအပ်သဖြင့် တိုက်ရိုက် စုပ်ယူ၍ မရပေ။

နတ်ဘုရားချပ်ဝတ် လေးခုသည် သံလိုက်ဓာတ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူပြီး နောက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။ “ဝူး... ဝူး... ဝူး...” ရုတ်တရက် သံလိုက်စွမ်းအင် မိုးပြာနဂါးတစ်ကောင်က မိုးပြာနဂါးချပ်ဝတ်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ကူးခတ်နေသည်။

ထို့နောက် ဗာမီလီယမ်၊ ကျားဖြူနှင့် လိပ်နက်တို့တွင်လည်း ချပ်ဝတ် ဝိညာဉ်များ ဖြစ်ပေါ် လာကြသည်။

“ဓာတ်ကြီးလေးပါးရဲ့ ဝိညာဉ်တွေပဲ။ ကောင်းလိုက်တာ။ ဒီချပ်ဝတ် လေးခုဟာ ‘ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရား သံချပ်ကာ’ နဲ့ သိပ်မဝေးတော့ဘူး။ ဒီချပ်ဝတ်တွေ ဟာ ဒီလောကမှာ အကောင်းဆုံး ချပ်ဝတ်တွေပဲ၊ ဟိုအဘိုးကြီးရဲ့ ချပ်ဝတ်နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တယ်။ မင်းတို့ ဒါတွေကို ဝတ်ထားရင် ဘယ်လို တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမဆို ကာကွယ် နိုင်လိမ့်မယ်။”

ချပ်ဝတ်လေးခုတွင် ဓာတ်ကြီးလေးပါး ဝိညာဉ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟုန်ယွိသည် အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။

ဓာတ်ကြီးလေးပါး ဝိညာဉ်များသည် ‘ထိုက်ကျိမိုးကြိုးနဂါးများ’ နှင့် အဆင့်တူ တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ချပ်ဝတ်များကို သန့်စင်ရာတွင်သာ ရရှိနိုင်သော အံ့ဖွယ် ရလဒ် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သံလိုက်ဝဲဂယက်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျက်စီးသွားကြသည်။ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ မှာ ၎င်း၏စွမ်းအားကုန် စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ပို၍ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ဆက်လက် ဆင်းသွားလေတော့သည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်ကို မသိနိုင်သော်လည်း သံလိုက်ဓာတ်စွမ်းအင်မှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရောင်စုံအလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမသည်လည်း နှေးကွေးလာပြီး ရောင်စုံဖန်သားပြင်ထဲတွင် အေးခဲနေသော ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာနေပြီ။

“ပြောင်းလဲခြင်းလမ်းစဉ်၊ သံလိုက်ဓာတ်ကို ဖျက်ဆီးမယ်၊ ဓားစွမ်းအင်နဲ့ ခွဲထုတ်မယ်။”

ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဟုန်ယွိသည် အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆိုင်း မနေပေ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လူသားအင်မော်တယ် အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သော ‘နတ်ဘုရား ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ခန္ဓာကိုယ်’ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ ကြီးမားလှသော သွေးစွမ်းအင်နှင့် ပညာရှင် သူတော်စင်တို့၏ သန့်စင်သော စွမ်းအင်တို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ရုတ်တရက် ဓားစွမ်းအင်စီးကြောင်း ၆၄ ချက် ပွင့်ထွက်သွားပြီး ‘ရှေးဦး ရှစ်ကွက်နိမိတ် ဓားဝင်္ကပါ’ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်နှင့် အိမ်မက်ဆန် သည့် ရောင်စုံဖန်သားပြင် သံလိုက်စက်ကွင်းမှာ မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားလေသည်။

ဝုန်း…

သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမမှာ အဆုံးတွင် သံလိုက်အလွှာကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး နို့နှစ် ရောင် မြေကြီးအလွှာထဲသို့ ဆင်းသက်သွားလေသည်။

နို့နှစ်ရောင် မြေကြီးအနှစ်သာရများမှာ ကမ္ဘာမြေကြီး၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေ သည်။

အလွန်တရာ ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုတွင် နို့နှစ်ရောင် မြေကြီးအနှစ်သာရများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် မြင့်မားသော ကျောက်စာတိုင်ကြီး တစ်တိုင် မားမားမတ်မတ် ရှိနေသည်။

အင်မော်တယ်ကျောက်စာတိုင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေပြီ။