အခန်း ၆၂၆

အခန်း (၆၂၆)။

“ဒီလူတွေ ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။ သူတို့မှာ သံလိုက်ချပ်ဝတ်တွေ ရှိနေရင်တောင် နို့နစ်ရောင် မြေကြီးအနှစ်သာရအလွှာအထိ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ သူတို့ဆီမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်ရတနာ တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား။”

ဟုန်ယွိနှင့် အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်တို့သည် သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲ နေကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံး ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး သူတို့၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအင်များ ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲနေစဉ်မှာပင်၊ အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ‘သခင်လေးချွမ်း’ နှင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသော လူတစ်စုတို့မှာ အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်၏ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဟုန်ယွိ အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။

သူသည် ဤနေရာသို့ မလာရောက်မီ နှစ်ကြိမ် အတိတ်နိမိတ် တွက်ချက်ခဲ့သည်။ တစ်ကြိမ် မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဖန်ကြယ်ကမ္ဘာ ခေါင်းဆောင်အတွက် ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ် ကြိမ်မှာ ဟုန်ရွှန်ကျိအတွက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သခင်လေးချွမ်းကိုမူ သူ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ကြည့်ရတာ အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာမယ့် အရာအားလုံးကို ငါ အသေအချာ မသိနိုင်သေးဘူး ထင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ အပေါ် နားလည်မှုက မနက်ရှိုင်းသေးဘူးပဲ။ အခု ဒီလူတွေ ရောက်လာတော့ အခြေအနေက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးသွားပြီ။ အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်ကတောင် ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေတာ။ တကယ်လို့ သူက အနှိုင်းမဲ့ ဘိုးဘေးသခင်နဲ့ ပူးပေါင်းသွားရင် ငါ အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်ကို ဘယ်လိုမှ မရနိုင် တော့ဘူး။ ငါတို့သာ အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်ကို မရရင် အရင်ဆုံး အခွင့်အရေးတွေ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်။”

ဟုန်ယွိ၏ စွမ်းအားမှာ အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်သော်လည်း သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာမူ မလွယ်ကူပေ။

အဆုံးတွင် အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်သည် အထွက်အထိပ်အဆင့် လူသားအင်မော်တယ် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်နှင့် ညီမျှသော တန်ခိုးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထို့အပြင် သူ့တွင် ဆန်းကြယ်သော ချပ်ဝတ်တန်ဆာရှိနေပြီး ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း သွားလာရန် သံလိုက်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ တာအိုနှလုံးသားကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် သိုင်းဆန္ဒကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးသည်။

ဟုန်ယွိအနေဖြင့် အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်ကို လက်အောက်ခံအဖြစ် သိမ်းသွင်းနိုင်မည်လား ဆိုသည်မှာလည်း မသေချာသေးပေ။ အကယ်၍ နတ်ဘုရားဘုရင် သာ အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်နှင့် ပူးပေါင်းသွားပါက ဟုန်ယွိအနေဖြင့် ရှုံးနိမ့်မည် မဟုတ် သော်လည်း အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်ကို ရယူမည့် သူ၏ အစီအစဉ်မှာမူ ပျက်စီးသွား ပေလိမ့်မည်။

အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်မှာ ဖန်ကြယ်ကမ္ဘာမှ လူဦးရေ သန်းတစ်သောင်းကျော် မဟာကမ္ဘာလောကကြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် သော့ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်သူ မည်သူမဆို အံ့မခန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ကျောက်စာတိုင် ငါးခုစလုံးကို ထိန်းချုပ်ရန် မလိုပေ။ တစ်ခုတည်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်လျှင်ပင် အနာဂတ်တွင် ဤကမ္ဘာလောကကြီး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စိုးမိုးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ဟုန်ယွိ ခံစားနေရသည်။ ဟုန်ယွိ တုန်လှုပ်နေစဉ်မှာပင် အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားလာသည်။ သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ သံကြိုးများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ပတ်နှောင်လာကြသည်။ ကျိုးပဲ့သွားသော သံကြိုးများမှာ သူ့ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ချိတ်ပိတ်လိုက်ကြပြန်သည်။

အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်၏ အစီအရင်များမှာ ထူထပ်လှပြီး အဆုံးမရှိပေ၊ ၎င်းမှာ စကြဝဠာ၏ နိယာမများနှင့်ပင် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည်။ မည်မျှပင် ကြီးမားသော စွမ်းအားရှိပါစေ ၎င်းကို အပြည့်အဝ အနိုင်မယူနိုင်ပုံရသည်။

“ဟုန်ယွိ... မင်း တကယ်ပဲ သန်မာတာပဲ။”

အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင် ပေါ်လာသည်နှင့် ရင်ပြင်ထက်တွင် ရပ်နေသော ဟုန်ယွိကို မြင်လိုက်သည်။ ဟုန်ယွိသည် အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်နှင့် ခုလေးတင် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားထားကြောင်း သူသိလိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးစများစွာ ရှိနေဆဲပင်။

“အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်... ခင်ဗျား ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာရဲတယ်နော်။ ကျုပ် ခင်ဗျားကို အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်မှာ မကြောက်ဘူးလား။”

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တည့်မတ်ပြီး ကျောရိုးကို ဆန့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဆက်တိုက်ဆိုသလို တဖျစ်ဖျစ် မြည်အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရှိ အပ်စိုက်အမှတ်များမှ စစ်မှန်သော စွမ်းအင်များ ပွင့်ထွက် လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဓားစွမ်းအင်များကဲ့သို့ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

“မင်းသာ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို အားမကိုးဘဲ သိုင်းပညာတစ်ခုတည်းနဲ့ဆိုရင် မင်းက ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ အပ်စိုက်အမှတ်တွေက မင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး သန့်စင်ပြီးသား။” အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်က ဟုန်ယွိ လှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ သူလည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ စွမ်းအားများကို အချိန်မရွေး ထုတ်သုံးနိုင်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

“အိုး... ကျုပ်က ဖန်ဆင်းရှင် တစ်ပါးဆိုတာ ခင်ဗျား မေ့နေတယ်ထင်တယ်။ ကျုပ်က သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး သက်သက် မဟုတ်ဘူး။” ဟုန်ယွိ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင် သော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ကျုပ် ခင်ဗျားကို ပြောဖို့ မေ့သွားတာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ ဒီခန္ဓာကိုယ်က ကျောက်တုံးထဲကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားပဲ။ အခုဆိုရင် လူသားအင်မော်တယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ အနာဂတ်မှာ ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်ရှိနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိတယ်။ သူ့ရဲ့အလားအလာက ခင်ဗျားထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးမား တယ်။”

“နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား။”

သခင်လေးချွမ်းသည် ဟုန်ယွိ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖုံးကွယ်၍ မရသော လောဘဇောများ လင်းလက်သွားသည်။ သူသည် ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို အခုချက်ချင်းပင် လုယူပြီး သိမ်းပိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။

“ဟားဟား... နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားက ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင် ခန္ဓာကိုယ်ထက် မသာလွန်နိုင်ပါဘူး။” အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်သည် သံကြိုး များဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော်လည်း စကားပြောနေဆဲပင်။ သို့သော် ဤအသံမှာ သခင်လေးချွမ်းကို တိုက်ရိုက် ရည်ညွှန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ “ဖန်ကြယ်ကမ္ဘာက လူတွေ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ရောက်လာတာ ကောင်းပါတယ်။ ဒီနေ့ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ ပြန်ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့အားလုံး ငါ့ရဲ့ ယဇ်ပူဇော်ခံသတ္တဝါတွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်။ ဟုတ်တာပေါ့... ဟုန်ယွိကတော့ ချွင်းချက်ပေါ့။ ငါ သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး။”

အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်၏ စကားများကြောင့် လက်ရှိ အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သူနှင့် ဟုန်ယွိ၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ရန်သူလိုလို၊ မိတ်ဆွေလိုလို ဖြစ်သွားလေသည်။

“အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်... ခင်ဗျားရဲ့ အသိစိတ်က အတိုင်းအဆမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းပြီး ကြယ်စုတန်းတွေဆီကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာရှိတဲ့ မဟာဖျက်ဆီးခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်နဲ့ ခင်ဗျား ဆက်သွယ်ခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားက နတ်ဆိုး မျိုးစေ့တွေ အများကြီးကို စိုက်ပျိုးပြီး ဖန်ကြယ်ကမ္ဘာမှာ ဆူပူအုံကြွမှုတွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ ကျုပ်တို့ ဒါကို ချက်ချင်း သိလိုက်တယ်။ ခေါင်းဆောင်က အဲဒီ ဆူပူ အုံကြွမှုရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ရှင်းလင်းဖို့ ကိုယ်တိုင် သွားနေပြီ။ ခင်ဗျား မဟာဖျက်ဆီးခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်နဲ့ လုံးဝ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားပြီ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါဟာ ခင်ဗျား ပျက်သုဉ်း မယ့်နေ့ပဲ။”

သခင်လေးချွမ်းက ဟုန်ယွိကို ကြည့်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေ့ မင်းတို့ တစ်ယောက် မှ ပြန်ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီစကားကို ငါက ပြောရမှာ။ ဒီအင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်က ဧကရာဇ်ချန်ရှန်း ငါတို့အတွက် ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ မှော်ရတနာပဲ။ ဒီနေ့ မှာတော့ ဒီကျောက်စာတိုင်က သူ့ရဲ့ပိုင်ရှင် အစစ်မှန်ဆီ ပြန်ရောက်လာတော့မယ်။ မင်းတို့ အားလုံးက ဒီအင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်ထဲမှာ ရောက်နေကြတာ။ ဒီကျောက်စာတိုင် က ငါ့ရဲ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ အပြည့်အဝ ရှိနေတယ်။ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မှော်ရတနာထဲကနေ မင်းတို့ ထွက်ပြေးနိုင်မယ် ထင်နေတာလား။”

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သခင်လေးချွမ်း၏ လက်ထဲတွင် တံဆိပ်တော်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ဤတံဆိပ်တော်မှာ အနည်းဆုံး သုံးပေခန့် ရှည်လျားသည်။ ၎င်းမှာ ဓားတစ်စင်းနှင့် ဆင်တူပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ပုံရိပ်များစွာ ထွင်းထုထားသည်။ ပန်းများနှင့် သစ်ရွက်များလည်း ရှိသည်။ ဟုန်ယွိသည် ထိုတံဆိပ်တော်ပေါ်တွင် ခုံး၏ ဆာဟာရတနာ သစ်ပင်နှင့် သံသရာလမ်းပြ မဉ္ဇူသကအနီရောင်ပန်းတို့ကိုပင် မြင်လိုက်ရသည်။

သူ ထိုတံဆိပ်တော်ကို ထုတ်လိုက်သည်နှင့် ချမ်းမြေ့ဖွယ်ရာ တေးသီသံများ ထွက်ပေါ်လာ သည်။ ၎င်းမှာ ပါဠိတော်များ သီဆိုသံ သို့မဟုတ် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဂါထာတော်များ ရွတ်ဖတ်သံ မဟုတ်ပေ။ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမထဲတွင် စာဖတ်နေသော ပညာရှင် သူတော်စင်များ၏ အသံလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာဦး ဖရိုဖရဲကာလထဲတွင် ရပ်တန့်လျှက် ရှေးဟောင်း တာအိုပညာရှင်တစ်ဦးက လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ သီချင်းဆိုနေသကဲ့သို့ပင်။

“ထာဝရအသက်တံဆိပ်တော်၊ ထာဝရအသက်တံဆိပ်တော်က မင်းလက်ထဲမှာ ဘာလို့ ရှိနေတာလဲ။ အဲဒီ လူအိုကြီး ဧကရာဇ်ချန်ရှန်းက ဘာလို့ ဒီလို အမှတ်အသားမျိုး ချန်ထားခဲ့ တာလဲ။ ဒီတံဆိပ်တော်ကို အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်က ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား။”

သခင်လေးချွမ်း၏ လက်ထဲရှိ တံဆိပ်တော်ကို မြင်လိုက်သောအခါ အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်စွာ အော်မေးလိုက်သည်။

ကမ္ဘာဦး နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ် သွားမိသည်။ ဤထာဝရအသက်တံဆိပ်တော်မှာ တကယ်ပင် အန္တရာယ် များလှသည်။

“အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်က ထာဝရအသက်တံဆိပ်တော်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒီ ထာဝရ အသက်တံဆိပ်တော်က အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်ကို ထိန်းချုပ်တဲ့ တံဆိပ်တော်ပဲ။ ဒီတံဆိပ်တော် ရှိနေသရွေ့ ကျုပ်က အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်ရဲ့ ပိုင်ရှင်အစစ်မှန်ပဲ။”

သခင်လေးချွမ်းက စကားပြောရင်း သူ၏လက်ကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ တံဆိပ် တော်ကို စတင် အသုံးပြုရန် ပြင်လိုက်သည်။

“ဟားဟား... ဟားဟားဟား... ဒါကြောင့်ကိုး၊ ထာဝရအသက်တံဆိပ်တော်က အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်ရဲ့ ဗဟိုချက်ပဲ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးချွမ်း။ ငါ ဒီတံဆိပ်တော်ကို ရပြီးရင် မင်းကို ကောင်းကောင်း ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်။”

သခင်လေးချွမ်း လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်စဉ်မှာပင် အားကောင်းလှသော သိုင်းဆန္ဒတစ်ခုမှာ လေထုကို ဖြတ်သန်းပြီး သခင်လေး ချွမ်းထံသို့ ဦးတည်လာသည်။ ၎င်းမှာ အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေး သခင်၏ တိုက်ကွက်ပင် ဖြစ်သည်။

“အနှိုင်းမဲ့ မိုးကြိုးလက်ဝါး”

သူ၏ ပထမဆုံး တိုက်ကွက်ကပင် လောကကြီးကို တုန်ခါစေသည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း ပညာ ရပ် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏လက်နှစ်ဖက်မှာ မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပိုင်းဖြတ်လိုက် သည်။ သူသည် ထာဝရအသက် တံဆိပ်တော်ကို လုယူရန် ကြာမြင့်စွာကတည်းက စီစဉ် ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သခင်လေးချွမ်းသည် အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်က ထာဝရအသက် တံဆိပ်တော်ကို လုယူ လိမ့်မည်ဟု ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားပုံရသည်။ သူသည် တံဆိပ်တော်ကို အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေး သခင်ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်ရာ အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်၏ သတ်ဖြတ် ခြင်း တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

“ဟင်”

အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်က လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး တံဆိပ်တော်ကို ဖမ်းယူလိုက် သည်။ ထို့နောက် သူ၏ပြင်းထန်သော သိုင်းဆန္ဒနှင့် စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသားများကို တံဆိပ်တော်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖြစ်ပျက်သွားသည်။

တံဆိပ်တော်မှာ အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်း မှာပင် သူ၏ သိုင်းဆန္ဒနှင့် စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသားများမှာ တံဆိပ်တော်ထဲ ထည့်သွင်း ပြီး ထိန်းချုပ်တော့မည့်ဟန် ရှိနေသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး”

အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်၏ သိုင်းဆန္ဒနှင့် စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသားများ တံဆိပ်တော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ပို၍ အားကောင်းသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုမှာ တံဆိပ် တော်အတွင်းမှ ပွင့်ထွက်လာလေသည်။

“အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်... ချွမ်းကို အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင် ရရှိအောင် ကူညီဖို့နဲ့ အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်ကို ပြန်လည်သန့်စင်ဖို့ မင်းကို ငါ အကူအညီ တောင်းခဲ့တာ။ မင်းက ဘယ်လို သတ္တိမျိုးနဲ့ ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးရဲတာလဲ။ ဒီနေ့မှာတော့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ ယဇ်ပူဇော်ပစ်မယ်။”

ခမ်းနားထည်ဝါလှသော အသံနက်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးများထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်သည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားလှသဖြင့် ဟုန်ယွိသည် ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ဧကရာဇ်ဖန် ပြန်လည် ရှင်သန်လာသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါဟာ ဖန်ကြယ်ကမ္ဘာ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒပဲ” ဟုန်ယွိသည် အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင် ထံသို့ ရုတ်တရက် ပျံသန်းသွားပြီး ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ‘ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ကိုးဆင့်ပြောင်းလဲခြင်း’ တိုက်ကွက်မှာလည်း အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

“နောက်ကျသွားပြီ။”

အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်သည် လက်ထဲတွင် ထာဝရအသက် တံဆိပ်တော်ကို ကိုင်ဆောင် ထားရင်း ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူသည် ဟုန်ယွိ နှင့် အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်တို့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

မည်သို့သော မျက်လုံးမျိုးပါနည်း။ ၎င်းတို့မှာ ကမ္ဘာဦးကာလ၏ ကျယ်ပြောမှုနှင့် စကြဝဠာ ကြီး၏ ဘာမှမရှိခြင်း နတ္ထိသဘောတရားတို့ကို သယ်ဆောင်လာသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းတို့မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ နက်ရှိုင်းလှပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စိတ်ဆန္ဒများပင် ပါဝင်နေသည်။ ထို့အပြင် ကြီးစိုးလိုစိတ်၊ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးလိုစိတ်နှင့် သနားကရုဏာစိတ် တို့လည်း ရောပြွမ်းနေသေးသည်။

ထိုမျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ ဤလူသည် ဤလောကတွင် ရှိသမျှ သက်ရှိအားလုံး၏ ဖခင်ကြီး ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ဟုန်ယွိ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤလူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဖခင်ကြီး ဖြစ်ပြီး ဤလောကရှိ အရာအားလုံးမှာ သူ၏ထံမှ ဆင်းသက် လာခြင်းပင်။

ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန် သို့မဟုတ် ဟုန်ရွှန်ကျိတို့မှာပင် ထိုကဲ့သို့ အကြည့်မျိုး မရှိပေ။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အပါအဝင် သက်ရှိအားလုံးမှာ ဤလူ၏သားသမီးများ ဖြစ်ကြပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အာဏာအောက်တွင် အညံ့ခံကြရမည်။

“သူက ဒီလိုမျိုးအရှိန်အဝါမျိုး ပိုင်ဆိုင်ဖို့ လူဘယ်လောက်များများကို အုပ်ချုပ်ခဲ့ရတာလဲ။”

ထိုမျက်လုံးများမှာ အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်၏ မျက်လုံးများ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်၌ ရှိသင့်သော အကြည့်မျိုး မဟုတ်ပေ။ ချန်ပီယံမြို့စားသည် ဤလောကကြီးကို အုပ်စိုးစဉ်တုန်းက သူသည် သားသမီးများအပေါ် ထားရှိသော ဖခင် တစ်ယောက်၏ ကရုဏာမျိုး မရှိပေ။

သို့သော် အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသော ဤပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ သားသမီးများအပေါ် ထားရှိသော ဖခင်တစ်ယောက်၏ ချစ်ခြင်း မေတ္တာများ ရှိနေသည်။

စကြဝဠာရှိ သက်ရှိအားလုံးအပေါ် ထားရှိသော ဖခင်တစ်ယောက်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် အာဏာစက်... အကယ်၍, ဤပုဂ္ဂိုလ်သာ ကောင်းကင်ဘုံ ဖခင်ကြီး မဟုတ်လျှင် အခြား မည်သူ ဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။ ဤလောကကြီးကို ကိုယ့်သားသမီးသဖွယ် သဘောထားနိုင် ရန်အတွက် လူတစ်ယောက်မှာ မည်မျှအထိ သဘောထားကြီးပြီး ရူးသွပ်နေရမည်ကို ဟုန်ယွိ တကယ်ပင် စိတ်ကူး၍ မရပေ။

သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် မည်သူမျှ ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါမျိုး မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပေ။ မုန့်ရှန်းကျီပင်လျှင် ဤမျှအထိ မရှိခဲ့ကြချေ။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်က ဟုန်ယွိနှင့် အနန္တထိတ်လန့်ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တချိန်တည်းမှာပင် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်လေသည်။ ဤလက်သီးချက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ လိမ္မာသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ယဉ်ပါးသွားပုံရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် သူနှင့် ကောင်းကင် မြေကြီးတို့၏ တစ်သားတည်းဖြစ်မှု မှာ ပျက်စီးသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အပ်စိုက်မှတ်အားလုံးမှာ ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး၏ စစ်မှန်သော မူလစွမ်းအင်များ တည်ရှိမှုကို မအာရုံခံနိုင်တော့ပေ။

သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ဤလောကတစ်ခုလုံးမှာ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ အမိန့်ကိုသာ နာခံနေကြသည်။

ဝုန်း…

ဟုန်ယွိ၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရှာဖွေခြင်း လက်သည်းချက်မှာ လက်သီးစွမ်းအား ကြောင့် လုံးဝ ကျိုးပျက်သွားခဲ့ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ပြန်ရာ ဟုန်ယွိဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာသည်။

ဝူး... ဝူး... ဝူး... ဝူး...

ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားသော်လည်း လက်သီးပုံရိပ်မှာ ပျံသန်းလာ သည်။ ဟုန်ယွိသည် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု သူ့အပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ လက်သီးပုံရိပ်မှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ကြီးမားလာပြီး စကြဝဠာ တစ်ခု လုံးကို ပြည့်နှက်သွားကာ သူ့ကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအပြင်ဘက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက် သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။ ဒါက ဘယ်လို တာအိုပညာရပ်မျိုးလဲ။ ဒါက ဖန်ကြယ် ကမ္ဘာက ခေါင်းဆောင်ရဲ့ စွမ်းအားလား။ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။ သူက ခုန်းထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေတာပဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ အတွေးစများမှာ ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေပြီး ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း၏ ရှစ်ကွက် သင်္ကေတပုံရိပ်နှင့် ထိုက်ကျိပုံရိပ်တို့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လက်သီးချက်က သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့် အချိန်မှာပင် သူသည် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ စစ်မှန်သော မူလစွမ်းအင်များကို နောက်ဆုံးတွင် စုစည်းနိုင်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ လက်သီးကို နောက်သို့ အားယူပြီး လေးညှို့မှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။

ဘုန်း…

လက်သီးနှစ်ခု ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားပြီး ဟုန်ယွိ၏ သွေးစွမ်းအင်များမှာ ထပ်မံ၍ ဆူပွက် လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ခန်းမအတွင်းရှိ အစီအရင်များစွာမှာ လက်သီးစွမ်းအားကြောင့် တုန်ခါသွားပြီး ကွဲအက်သံများ ထွက်ပေါ် လာသည်။

သူ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်နှင့် ဟုန်ယွိသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် စစ်မှန်သော မူလစွမ်းအင်များကို ချက်ချင်း ပြန်လည် စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း ပြင်းထန်စွာ တောက်ပနေ လေသည်။

အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုသည်။

သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ ရှိနေသရွေ့ တစ်ဖက်လူမှာ ယန်နတ်ဘုရားအဆင့်ပင် ဖြစ်ပါစေ ဟုန်ယွိအနေဖြင့် တိုက်ပွဲတွင် ကြောက်ရွံ့မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူသည် စစ်မှန်သော အခြေအနေကို မြင်ချင်သေးသည်။

“မင်း ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်ချင်တာလား။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ယူပြီး ငါ့ရဲ့ သွေးနဲ့အသား ကို ယဇ်ပူဇော်ချင်တာလား၊ မင်းက အထွက်အထိပ်အဆင့် လူသားအင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်နေတာနော်။” ဟုန်ယွိ ကြည့်လိုက်စဉ်မှာပင် အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင် က ဟစ်အော်လိုက်သည်။

သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဆန္ဒတို့မှာ ရူးသွပ်စွာ ပုန်ကန်နေကြသည်။

ဖန်ဆင်းရှင် တစ်ပါးပင်လျှင် အထွက်အထိပ်အဆင့် လူသားအင်မော်တယ် တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မသိမ်းပိုက်နိုင်ပေ။

“ဟွန်း…၊ ကောင်းကင်ယံက သွေးများ…၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း။”

အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင် ဟစ်အော်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ အသံမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန် တည်းမှာပင် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ မြစိမ်းရောင် မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်၏ အသံမှာ အေးစက်သွားလေသည်။ မျက်စိ တစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့် အဝ သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီး သူ၏သိုင်းဆန္ဒ၊ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် အထွက်အထိပ်အဆင့် လူသား အင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်တို့ကို ဖိနှိပ်လိုက်လေတော့သည်။