အခန်း ၃၂၂

အခန်း။ ၃၂၂

ဝုန်း…..

ထိုမိန်းကလေးမှာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး သူမ၏ ခေါင်းမှာ ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။

"ဘိုးဘေး"

ရှန်ပုဇီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသားစိုင်များအဖြစ် ပြိုကွဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အသားခပ်ဝါဝါ မိန်းကလေးမှာ ရင်ထဲတွင် တဆစ်ဆစ်နာကျင်လျက် ငိုကြွေးလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဖယောင်းအလွှာမှာ အပိုင်းပိုင်း ကွာကျသွားပြီး လှပလွန်းသော မျက်နှာလေးမှာ မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူမသည် ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့လိုက်ပြီး ချန်ကျီရှင်းကို မုန်းတီးမှုအပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ချန်ကျီရှင်း နင် ဆိုးရွားစွာ သေပါစေလို့ ငါ ကျိန်ဆဲတယ် နင် လုပ်ခဲ့သမျှ လူသတ်မှုတွေအတွက် နောင်တစ်ချိန်မှာ အဆတစ်ရာ ပြန်ပြီး ခံစားရပါစေ"

အငယ်တန်း အဆိပ်နတ်ဘုရားမမှာ ကြေကွဲစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံး၊ နား၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ တပြိုင်နက်တည်း စီးကျလာသည်။

"ကျိန်ဆဲတာတွေသာ အလုပ်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ဘာလို့ ကျင့်ကြံနေတော့မှာလဲ"

ချန်ကျီရှင်းမှာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး အဆိပ်နတ်ဘုရားမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ မျက်ရည်များကို ညင်သာစွာ သုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဟူး….လှပလိုက်တဲ့ မျက်နှာလေး ငိုနေရင်တောင်မှပဲ လှနေတာပဲ..."

ဝုန်း….

နူးညံ့သော ပွတ်သပ်မှုမှာ ချက်ချင်းပင် အကြမ်းတမ်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချန်ကျီရှင်း၏ လက်မှာ အဆိပ်နတ်ဘုရားမ၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်နေရာမှ အားအနည်းငယ် သုံးလိုက်သဖြင့် သူမ၏ လည်ပင်းမှာ ချက်ချင်း ပြတ်ထွက်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်ကုန်သည်။

ခေါင်းမှာ အားပြင်းစွာဖြင့် လွင့်စဉ်သွားပြီး တောင်ကုန်းအောက်ရှိ ပန်းသီးပင်အောက်တွင် ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

မျက်နှာမှာမူ သေသည့်တိုင်အောင် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လျက် ရှိနေဆဲပင်။

ချန်ကျီရှင်းမှာ တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ဟွိုင်ပြည်နယ်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ယောက်ကတော့ စီကုံး မျိုးနွယ်စုပဲ"

ဘုန်း…ဍဍ

ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် ချန်ကျီရှင်းမှာ တောင်နှင့်မြစ်များကို နောက်ပြန်လှည့်နိုင်စွမ်းရှိပြီး နေနှင့်လကိုပါ ထိန်းချုပ်နိုင်သူအလား ဤလောကမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

...

...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်လတာ ကာလတစ်ခုမှာ လက်ညှိုးတစ်ချက် ခတ်လိုက်သကဲ့သို့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဟွိုင်ပြည်နယ်တွင် အပ်ချွန်ပုံစံရှိ အဆောက်အဦများဖြင့် စုဖွဲ့ထားသော အနက်ရောင် နန်းတော်များ ရှိသည်။

အလယ်ဗဟိုရှိ ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပင်မခန်းမအတွင်းတွင် အလင်းရောင်မှာ မှိန်ဖျော့နေပြီး အနက်ရောင် ကျောက်တုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော နန်းတော်မှာ အေးစက်သော အနက်ရောင် အရောင်ကို ပိုတောက်ပစေသည်။

ဝုန်း

စီကုံးရွှမ်းကျီမှာ သူ၏ ဘယ်လက်ဖြင့် ရှေ့ရှိ ကျောက်စားပွဲကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သဖြင့် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားသည်။

"တစ်လအတွင်းမှာတင် ဟွိုင်ပြည်နယ်ရှိ ငါတို့မြို့ ခုနစ်မြို့ရဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ"

"အကြီးအကဲ ခုနစ်ဦးထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ အရိုးဖြူ အရှင်သခင်ကလည်း စုံစမ်းဖို့ သွားရင်းနဲ့ပဲ ပြန်မလာတော့ဘူး အလောင်းတောင် မကျန်တော့ဘူး"

စီကုံးရွှမ်းကျီမှာ အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိပြီး ဒေါသထွက်နေသည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စီကုံး မျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲများမှာ အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲနေကြသည်။

"ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ အကုန်လုံး စကားမပြောနိုင်ကြတော့ဘူးလား ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ အစာစားဖို့ပဲ သိကြပြီး အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျတော့လည်း ဘာမှ မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြဘူးလား"

စီကုံးရွှမ်းကျီမှာ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျောက်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး အကြီးအကဲများကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် မနေ့ညက ကျွန်တော် ကြယ်တာရာတွေကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးကြည့်တော့ ကျွန်တော်တို့ စီကုံး မျိုးနွယ်စုမှာ ဗုဒ္ဓဟူးဂြိုဟ်ရဲ့ ဆိုးကျိုးသက်ရောက်မှု ခံနေရတယ်။ ဒါကြောင့် ကံမကောင်းတာပါ။ ကံဆိုးခြင်းတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ ကြီးကျယ်တဲ့ ပွဲလမ်းသဘင်တစ်ခု ကျင်းပသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်..."

အကြီးအကဲတစ်ဦးက တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မိုက်မဲလိုက်တာ"

စီကုံးရွှမ်းကျီမှာ ထိုင်ခုံလက်တင်ကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး ပိုမို ဒေါသထွက်သွားသည်။

"ဒါက ငါတို့ စီကုံး မျိုးနွယ်စုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ တိုက်ခိုက်နေတာပဲ နက္ခတ်ဗေဒင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

"အသုံးမကျတဲ့သူတွေ အကုန်လုံး အသုံးမကျတဲ့သူတွေ"

စီကုံးရွှမ်းကျီမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေသည်။ အကြီးအကဲများမှာ စကားမဆိုရဲကြဘဲ ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အလျင်အမြန်ပြေးလာသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

အပြာရောင် ဝတ်စုံနှင့် အစေခံတစ်ဦးမှာ ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာပြီး ဒူးထောက်ကာ လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် ကောင်းကင်တံခါးမြို့က လီချန်းရှင်းက တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံနေပါတယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စီကုံးရွှမ်းကျီ၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

လီချန်းရှင်း...

သူသည် ထိုလူအကြောင်းကို ကောင်းကောင်း မှတ်မိသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ နိဗ္ဗာနအဆင့် အဆင့် (၆) ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ နိဗ္ဗာန

အဆင့် (၇) သို့မဟုတ် (၈) နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ထိုနေ့က မသေမျိုးတောင်တန်းတွင် သူတစ်ဦးတည်းဖြင့်ပင် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု၏ ကာကွယ်ရေးစက်ဝိုင်းကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူ၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ချန်ကျီရှင်း သတ်ဖြတ်ခဲ့သဖြင့် ချန်ကျီရှင်းကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးနေသူ ဖြစ်သည်။

"မြန်မြန် သူ့ကို ခေါ်ခဲ့"

စီကုံးရွှမ်းကျီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ မကြာမီပင် ဆံပင်အဖြူနှင့် လူငယ်လည်းမဟုတ် အိုလည်းမအိုသည့် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရှိသူတစ်ဦးမှာ ခန်းမအပြင်ဘက်မှ လျှောက်လာသည်။

သူ၏ လက်ဝဲလက်တွင် အနက်ရောင် ပိုးပုဆိုးစတစ်ခု ရှိပြီး ခါးတွင်လည်း အဖြူရောင် အဝတ်စည်းတစ်ခု စည်းထားသည်။

စီကုံးရွှမ်းကျီမှာ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို နားလည်သွားကာ လက်အုပ်ချီ၍ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုလီ ဝမ်းနည်းရပါတယ်ဗျာ"

လီချန်းရှင်းမှာ အတင်းအဓမ္မ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ ပြောသည်။

"လူ့ဘဝရဲ့ သဘာဝတရားအတိုင်းပါပဲ ဝမ်းမနည်းပါနဲ့"

"အစ်ကိုလီ ဒီလို တွေးနိုင်တာ တကယ်ကို လေးစားဖို့ ကောင်းပါတယ်"

လီချန်းရှင်းမှာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စကားကို တည့်တည့် ပြောလိုက်သည်။

"စီကုံးဂိုဏ်းချုပ် စီကုံး မျိုးနွယ်စုကို တိုက်ခိုက်နေတာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ရှာတွေ့ပြီလား"

"ဟုတ်တယ်"

စီကုံးရွှမ်းကျီ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး အသံမှာ ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ "မိတ်ဆွေလီ အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလို့လား"

"သေချာပေါက် သိတာပေါ့"

လီချန်းရှင်းမှာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလူက တခြားသူမဟုတ်ဘူး ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ တတိယသခင်လေး ချန်ကျီရှင်းပဲ"

"ဘာ"

"ချန်ကျီရှင်း"

"...သူ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ခန်းမထဲရှိ လူအားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ စီကုံးရွှမ်းကျီမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောသည်။

"မိတ်ဆွေလီ ကျွန်တော် သိသလောက်ဆိုရင် ချန်ကျီရှင်းက နိဗ္ဗာနအဆင့် ဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ခံယူနေတာပါ။ နိဗ္ဗာနအဆင့် ဒဏ်ခတ်ခြင်းဆိုတာ အသက်သေခြင်း ကပ်ဆိုးကို ဖြတ်ကျော်ရုံနဲ့ မပြီးသေးဘဲ စွမ်းအင်တွေကို ပြောင်းလဲဖို့ အနည်းဆုံး (၁၀) နှစ်လောက် ကြာတတ်ပါတယ်။ ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းတွေအရ အမြန်ဆုံးဆိုရင်တောင် (၃) နှစ်ကနေ (၅) နှစ်အထိ ကြာပါတယ်"

"အခု ချန်ကျီရှင်း ဒဏ်ခတ်ခြင်းခံယူတာ တစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဟွိုင်ပြည်နယ်ကို ရောက်လာပြီး ကျွန်တော်တို့ အကြီးအကဲ အရိုးဖြူ အရှင်သခင်ကိုတောင် သတ်နိုင်မှာလဲ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အခြားအကြီးအကဲများမှာလည်း ခေါင်းညိတ်၍ အတည်ပြုကြသည်။

သူတို့လည်း ချန်ကျီရှင်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ချန်ကျီရှင်း၏ ဒဏ်ခတ်ခြင်းမှာ တစ်နှစ်သာ ရှိသေးသည်ကို တွေးမိသောအခါ သူတို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်လည် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူက ချန်ကျီရှင်းလေ"

လီချန်းရှင်းက အကြီးအကဲများ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"စီကုံးဂိုဏ်းချုပ် ချန်ကျီရှင်းလက်ချက်နဲ့ အများကြီး ခံစားခဲ့ရပြီးပြီလေ။ အခုထိ သူ့ကို သာမန် ယုတ္တိဗေဒနဲ့ တိုင်းတာနေဦးမှာလား"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စီကုံးရွှမ်းကျီ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စီကုံးရွှမ်းကျီက ပြောသည်။

"အစ်ကိုလီ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူက ချန်ကျီရှင်း ဆိုရင်တောင် သူက အမှောင်ထဲမှာ ရှိနေပြီး ကျွန်တော်တို့က အလင်းထဲမှာ ရှိနေတာပါ"

"ဒီ အကျပ်အတည်းကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းကြမလဲ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လီချန်းရှင်းမှာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အဖြေကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပုံပင်။

"ချန်ကျီရှင်း အသတ်ချင်ဆုံးသူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား"

လီချန်းရှင်းက မေးသည်။

စီကုံးရွှမ်းကျီမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ငါလား" ဟု မေးသည်။

"မဟုတ်ဘူး"

လီချန်းရှင်းမှာ လက်ညှိုးကို ထောင်ကာ သူ၏ နဖူးကို ထောက်၍ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ချန်ကျီရှင်းနဲ့ စတွေ့ကတည်းက သူ့ရဲ့ ပြင်းထန်လွန်းတဲ့ လူသတ်ချင်စိတ်ကို ခံစားမိခဲ့တယ်။ ဒီ လူသတ်ချင်စိတ်က သူ မွေးကတည်းက ပါလာတာမျိုး အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး"

"နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့လေ သူ့ရဲ့ လူသတ်ချင်စိတ်က ပိုပြီး ပြင်းထန်လာလေပဲ"

"ဒါကြောင့်၊"

"ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အစာအဖြစ် ပြသလိုက်ရင် ချန်ကျီရှင်း ပေါ်လာမှာ အသေအချာပဲ"