အခန်း ၃၂၆

အခန်း။ ၃၂၆

"အကြီးအကဲ လူတစ်ယောက်ကို အပေါ်ယံကြည့်ပြီး အကဲဖြတ်တာက ကောင်းတဲ့ အလေ့အကျင့်တော့ မဟုတ်ပါဘူး"

ချန်ကျီရှင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ် အဘွားအိုမှာ ချန်ကျီရှင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေကာ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

"အပေါ်ယံကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်တာ မကောင်းမှန်းတော့ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စကားလုံးတွေ၊ အပြုအမူတွေနဲ့ ဟန်ပန်တွေကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် မင်းရဲ့ စရိုက်ကို ငါ ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ်လောက်အထိ ထိုးထွင်းမြင်နိုင်ပါတယ်"

"လူငယ်တစ်ယောက်ဆိုတာ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ဖို့ပဲ လိုတာပါ။ လျှာဖျားနဲ့ လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားမနေပါနဲ့။ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဆိုတဲ့ အထောက်အထား မပါဘဲ ကြွားဝါနေတာက မင်းကို ပိုပြီး ရယ်စရာကောင်းတဲ့သူ ဖြစ်သွားစေရုံပဲ ရှိမှာ"

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ချန်ကျီရှင်းမှာ စိတ်မဆိုးဘဲ ရယ်စရာပင် ကောင်းနေမိသည်။

"ဘာကြောင့်များ ဒီအဘွားကြီးက လီချန်းရှင်း နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တဲ့အခါကျတော့ အထောက်အထားရှိတယ်လို့ သတ်မှတ်ပြီး ငါကိုယ်တိုင်က ချန်ကျီရှင်း နိုင်မယ်လို့ တွေးလိုက်တဲ့အခါကျတော့ ကြွားဝါတယ်လို့ သတ်မှတ်ရတာလဲ။ ဒီလူတွေရဲ့ စံနှုန်းက တကယ်ကို နားမလည်နိုင်စရာပဲ"

"အကယ်၍... အကြီးအကဲ အကဲဖြတ်မှားနေခဲ့ရင်ကော"

ချန်ကျီရှင်းက အနည်းငယ် ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"အကယ်၍ ဆိုတာ မရှိဘူး။ ငါ ဘယ်တော့မှ အကဲဖြတ်မှားလေ့ မရှိဘူး"

အနက်ရောင်ဝတ် အဘွားအိုမှာ သူမရှေ့ရှိ စားပွဲငယ်ပေါ်မှ ပူနွေးသော လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူ၍ တစ်ငုံသောက်ပြီးနောက် ပြန်ချလိုက်သည်။

"တော်ပြီ၊ နွေဦးပေါက် ပိုးကောင်တွေနဲ့ ဆောင်းတွင်းအကြောင်း ပြောလို့ မရဘူး။ ငါ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေတော့မယ်။ နောက်ထပ် စကားမပြောနဲ့တော့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ ချန်ကျီရှင်းကို သူမ အဆင့်မမီဘူးဟု ယူဆကာ စကားဆက်ပြောရန်ပင် ဝန်လေးနေပုံ ပေါ်သည်။

"တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ"

ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထပ်မံ ရှင်းပြရန်ပင် ပျင်းရိသဖြင့် ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့သာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မူကျန်းဖျင်နှင့် ရှူးချင်းချင်းတို့သာ ချန်ကျီရှင်းကို တောင်းပန်သည့် အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်မတို့ ဆရာမက သဘောထားက အဲ့လိုပါပဲ..."

"ချင်းချင်း မင်းရဲ့ ဆရာမ သင်ပေးထားတာတွေကို မေ့သွားပြီလား"

မျက်လုံးမှိတ် အနားယူနေသည့် အနက်ရောင်ဝတ် အဘွားအိုထံမှ အေးစက်စက် နှာမှုတ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှူးချင်းချင်း၏ စကားကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ ဆရာမ"

ရှူးချင်းချင်းက လျှာလေးထုတ်ကာ အဘွားအိုကို ကျောပေးလျက် မျက်နှာပိုးသတ်လိုက်ပြီးမှ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ ချန်ကျီရှင်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

အချိန်များ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားကာ သင်္ဘောကြီးမှာ လေနှင့် လှိုင်းများကို ခွဲထွက်လျက် ချောမွေ့စွာ ရွက်လွှင့်နေသည်။

မကြာမီတွင် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော ရှေးဟောင်း ခမ်းနားသည့် မြို့ကြီးတစ်မြို့မှာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် အနက်ရောင် အစက်ကလေးတစ်ခုကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

ဓားအရှိန်အဝါများ ဟိန်းထွက်နေပြီး နဂါးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဖူဘိုမြို့သို့ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများ ရောက်ရှိလာကြသည်။

အလံများ လွှင့်ထူထားသော နန်းတွင်းရထားများ၊ ထူးဆန်းသော သားရဲကြီးများမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖိစီးလျက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

"အဲ့ဒါ ဟူယန်မျိုးနွယ်စုပဲ"

"အဲ့ဒါ ထိုင်ချူး သန့်ရှင်းသော မြေပြင်ကပဲ"

သင်္ဘောအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် မြင်ကွင်းကို ငေးကြည့်ရင်း မနာလိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေကြသည်။

အနက်ရောင်ဝတ် အဘွားအို ပြောသလိုပင် ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ဤနေရာကျဉ်းကျဉ်းတွင် လာရောက် စုပြုံနေမည် မဟုတ်ပေ။

ဤနေရာတွင် ကျန်ရစ်သူများမှာ အခြေအမြစ်မရှိသော လွတ်လပ်သည့် ကျင့်ကြံသူများ သို့မဟုတ် နောက်ခံအင်အား မရှိသည့် တတိယတန်းစား ဂိုဏ်းများသာ ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် အသံခပ်တိုးတိုးဖြင့် သင်္ဘောကြီးမှာ ဖူဘိုမြို့ ဆိပ်ကမ်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆိုက်ကပ်လိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ ကျွန်တော်ကတော့ အိုယန်ဖူပါ။ ခရီးစဉ် အဆင်ပြေကြပါစေ"

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မျှော်စင်မှာ မြို့ထဲ၌ လောင်းကစားရုံ ရှိပါတယ်။ သင်္ဘောဆင်းပြီးရင် စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် လီချန်းရှင်းနဲ့ တတိယသခင်လေးတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကို လောင်းကြေးထပ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကာစီနိုကို လာခဲ့နိုင်ပါတယ်"

သင်္ဘောအတွင်းရှိ စင်မြင့်ငယ်လေးပေါ်တွင် ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးရှိသည့် အိုယန်ဖူက ပြုံးလျက် မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောသည်။

သူ၏ စကားကြောင့် သင်္ဘောအတွင်းရှိ လူအများစု၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် ဆင်းရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

အရှေ့ဖျား နယ်မြေ၏ အကြီးဆုံး ကုန်သည်ဖြစ်သည့် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မျှော်စင်မှာ လုပ်ငန်းနယ်ပယ် အသီးသီးတွင် ဖြန့်ကျက်ထားသည်။

သူတို့၏ တည်ထောင်သူမှာ ထိပ်တန်း နိဗ္ဗာနအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ် ဘိုးဘေးတစ်ဦး၏ ထောက်ခံမှု ရှိထားသဖြင့် သူတို့၏ အမှတ်တံဆိပ်မှာ အလွန်ပင် ကျော်ကြားသည်။

"သွားကြရအောင်"

အနက်ရောင်ဝတ် အဘွားအိုက တုတ်ကို အားပြုလျက် အမူအရာမဲ့စွာပင် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လမ်းပြသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှူးချင်းချင်းက ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နှင့် မေးလိုက်သည်။

"လူငယ်လေး တတိယသခင်လေး ချန်ကျီရှင်း တကယ်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတုန်းလား"

"သေချာပေါက်ပေါ့"

ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟဲဟဲ ငါလည်း အဲ့လိုပဲ ထင်တယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှူးချင်းချင်းက ချန်ကျီရှင်းကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး အဘွားအို ခေါ်သဖြင့် အမြန်ပင် လိုက်သွားသည်။ ချန်ကျီရှင်းလည်း လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။

ဆိပ်ကမ်းရှေ့တွင် ပိုးသားဝတ်ရုံဖြင့် ခန့်ညားသော လူငယ်သခင်တစ်ဦးမှာ လက်ဝါးကပ်တိုင် ပုံစံ ယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူ၏နောက်တွင် အရှိန်အဝါကြီးမားသော သက်ကြီးရွယ်အို အချို့နှင့်အတူ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေသည်။

"အကြီးအကဲ လုံဟွာကျဲ ဒီဘက်ကိုပါ"

ယပ်တောင်ကိုင်ထားသော လူငယ်သခင်က အနက်ရောင်ဝတ် အဘွားအိုနှင့် မူကျန်းဖျင်၊ ရှူးချင်းချင်းတို့ကို မြင်သည်နှင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ ကျယ်လောင်စွာ ခေါ်လိုက်သည်။

"သခင်လေးတန်"

အမူအရာမဲ့နေသော အနက်ရောင်ဝတ် အဘွားအိုမှာ ထိုလူငယ်သခင်ကို မြင်သည်နှင့် ပြုံးလိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်ရန် အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲလုံ နန်ပင်းဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အပြင် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီလို ခရီးသည်တင်သင်္ဘောနဲ့ လာရတာလဲ"

သခင်လေးတန်က ခေါင်းခါရင်း မေးသည်။

အနက်ရောင်ဝတ် အဘွားအိုက သူမ၏ နောက်မှ မူကျန်းဖျင်နှင့် ရှူးချင်းချင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အားနာသည့်အပြုံးဖြင့် ပြုံးသည်။

"သခင်လေးတန် မသိမှာ စိုးလို့ပါ။ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းဆိုရင် ပင်လယ်ကို အေးဆေး ဖြတ်ကူးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတပည့်နှစ်ယောက်က လိုက်ချင်နေလို့ ခရီးသည်တင်သင်္ဘောနဲ့ပဲ လာလိုက်ရတာပါ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ သခင်လေးတန်က မူကျန်းဖျင်နှင့် ရှူးချင်းချင်းတို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ထိုမိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်က နှင်းကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး တစ်ယောက်က နုပျိုလန်းဆန်းနေကာ ညီအစ်မ နှစ်ဦးပမာ လှပနေကြသည်။

"အာ... ဒါလောက်ကတော့ ပြောလိုက်ပါရောလား အကြီးအကဲလုံရယ်။ ကျွန်တော်တို့ တန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပျံသန်းတဲ့ ရထားက ဒီသင်္ဘောထက် အများကြီး ပိုကျယ်ပြီး သက်သောင့်သက်သာ ရှိပါတယ်"

သခင်လေးတန်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။