အရှင်သခင်၏ စွမ်းအား

ကောင်းကင်အရှင်၏ စွမ်းအား ဆိုသည်မှာ အရှင်သခင်၏ အစွမ်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာကာ အထဲ၌ ခိုအောင်းနေလေသည်။ ဤခံစားချက်ကြောင့် သူသည် မကြာမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော သတ်ဖြတ်သူများမျှော်စင်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရမိစေသည်။ ထိုစဉ်ကလည်း ဤကဲ့သို့ပင် စွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းပေးပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏ ခံစားချက်အရမူ နှစ်ခုစလုံးမှာ လုံးဝ မတူညီကြပေ။ ယခု စီးဝင်လာသော ကောင်းကင်အရှင်၏ စွမ်းအားမှာ ထိုကဲ့သို့ ဆိုးရွားသော စွမ်းအင်မျိုး မဟုတ်ဘဲ ဤစွမ်းအားကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စေရန်အတွက် ရည်ရွယ်သည့် ကောင်းမွန်သော စွမ်းအင်မျိုးသာ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ထိုးထွင်းသိမြင်ခြင်း မရှိပါက နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ ကောင်းကင်အရှင်၏ စွမ်းအားမှာ သူတို့ပိုင်ဆိုင်သော အရာ မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းအရ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ထာဝရ သိမ်းဆည်းထားရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူတို့မှာ ယခုအချိန်တွင် ခံစားကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို အနည်းငယ် သန်မာစေရုံမျှဖြင့်သာ အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။

“ဒါက အဖေ့ရဲ့ အော်ရာပဲ... တကယ်ကို ရင်းနှီးနေတာပဲ...”

ချွေ့ချွေ့၏ အသံမှာ သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ မှော်ရတနာဝိညာဉ် တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတိုင်း သူမသည် သူနှင့် အလွယ်တကူ အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

“ဟုတ်တယ်... မင်းရဲ့ ဖခင်က ဒီ ကောင်းကင်အရှင် စွမ်းအားကို ငါတို့ကို ခံစားစေပြီး တစ်ခုခုကို ထိုးထွင်းသိမြင်စေချင်တာ ဖြစ်ရမယ်”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားကာ ဤ ကောင်းကင်အရှင်၏ စွမ်းအားကို ပိုမို ဂရုတစိုက် သန့်စင်နေလေသည်။ ဘေးနားရှိ ယုချင်းနတ်ဘုရားမှာလည်း သူနှင့်အတူပင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလျက် အသေအချာ သန့်စင်နေချေသည်။

တစ်ခေတ်၏ နတ်ဘုရားအရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတိုင်း သူမသည် ဤစွမ်းအင်၏ တန်ဖိုးကို ကောင်းစွာ သိရှိပေသည်။ အသေအချာ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ပါက ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရရှိသွားနိုင်ပေသည်။ ယခင်က သူမသည် နတ်ဘုရားအရှင် အဆင့်တွင်သာ ပိတ်မိနေခဲ့ရာ အသေအချာ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ပါက အဆင့်တက်ရန် အခွင့်အရေး ရှိပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အဆင့်တက်လို၍ ဖြစ်ပြီး၊ ဤမျှလောက် သဘောကောင်းသော အရှင်သခင်မျိုးကို မည်သည့်နေရာတွင်မှ မတွေ့ရှိနိုင်ချေ။

မကြာမီ ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ အောက်ဘက်တွင်သာ ပိတ်မိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။ ရှေ့တွင်မူ မမြင်ရသော နံရံတစ်ခုကဲ့သို့ အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းမျှပင် တိုး၍ မရနိုင်တော့ချေ။

“ဒါက တားမြစ်ချက်တစ်ခုပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မမြင်ရသော နံရံအား အပေါ်အောက် အကဲခတ်လိုက်ပြီး လက်ဖြင့် ပုတ်ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်ပင် မာကျောနေသဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းမျှပင် မတိုးနိုင်တော့ချေ။ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ယုချင်းနတ်ဘုရားမှာလည်း ထိုတားမြစ်ချက်ကို ခံစားမိလိုက်ရာ အလွန်ပင် အံ့ဩသွားတော့သည်။

“ဘာလို့ တားမြစ်ချက် ရှိနေရတာလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်မှာ အလွန်ပင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွား၏။ ပန်းတိုင်မှာ ရှေ့တွင် ရှိနေပြီး မီတာ တစ်ရာမျှသာ ဝေးကွာသော်လည်း ယခုမူ တားမြစ်ချက်တစ်ခုက ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။

“သခင်... ဖခင်ရဲ့ စွမ်းအားကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ခြင်း မရှိရင် ဖြတ်ကျော်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး”

ချွေ့ချွေ့၏ အသံ ပေါ်ထွက်လာ၏။ ယီထျန်းယွမ်မှာ ထိုအခါမှသာ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားတော့သည်။ ဤနေရာကို ဖြတ်ကျော်လိုပါက ကောင်းကင်အရှင်၏ စွမ်းအားကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်မှသာ ဤတားမြစ်ချက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်အရှင်၏ စွမ်းအားကို ထိုးထွင်းသိမြင်ခြင်းမှာ သော့တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းနှင့် တူညီပေရာ ထိုအရာမရှိပါက ဖြတ်ကျော်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

“ဒီနေရာကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ဆိုရင် ဒီစွမ်းအားကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်မှ ရမှာ၊ ဒါမှ အောင်မြင်စွာနဲ့ ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်မှာလေ။ ဒါကြောင့် အသေအချာ ထိုးထွင်းသိမြင်ပါ”

ဘေးနားရှိ ယုချင်းနတ်ဘုရားက သတိပေးလိုက်လေသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယုချင်းနတ်ဘုရားမှာ သူ၏ စေတနာကြောင့်ပင် အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သဘောထားမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှပေသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ယီထျန်းယွမ်က ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ငါ သတိပေးပြီးပြီလေ၊ မင်းက ငါ့ကို ပြန်ပြီး ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ မင်းရဲ့ အခြေအနေကို ငါ့ကို ပြောပြစမ်းပါဦး...”

ယုချင်းနတ်ဘုရားမှာမူ ယီထျန်းယွမ် မည်သို့ အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်ကို သိလို၍ အမြဲတမ်း ပူဆာနေခဲ့လေသည်။ ယီထျန်းယွမ်မှာမူ ခေါင်းကိုပင် ကိုင်ထားချင်စိတ် ပေါက်သွားရသည်။ ယုချင်းနတ်ဘုရားမှာ အလွန်ပင် စိတ်ရှည်လွန်းလှရာ တစ်ခါပြီး တစ်ခါ မေးမြန်းနေခြင်းပင်။

“ကျွန်တော် ပြောပြီးသားပဲလေ၊ ကံကောင်းပြီး အမှန်တကယ်ပဲ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တာပါ၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်လည်း ဒီနေရာမှာပဲ ပိတ်မိနေမှာပေါ့”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ လက်ကောက်ကို ပုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ချွေ့ချွေ့... သူမကို ပြောပြလိုက်စမ်းပါ၊ အဲဒီလိုပဲလားလို့...”

ထိုအခါ ချွေ့ချွေ့သည် ပုံသဏ္ဍာန် အသေးစားလေးအဖြစ် ယီထျန်းယွမ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ယုချင်းနတ်ဘုရားအား မျက်စောင်းထိုးကာ ဆိုလိုက်လေသည်။

“ဟုတ်တယ်... သူက ကံကောင်းလို့သာ အမှားအယွင်းနဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်သွားတာပါ...”

ယုချင်းနတ်ဘုရားမသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ပခုံးပေါ်ရှိ မှော်ရတနာဝိညာဉ်ကို ကြည့်ပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကာ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းမှာ မှော်ရတနာဝိညာဉ် မရှိဘူးလို့ ငါ ထင်နေတာ၊ တကယ်တမ်းကျတော့ ရှိနေတာပဲ။ ငါက မင်းကို စေတနာနဲ့ သတိပေးနေတာကို...”

သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။ မှော်ရတနာဝိညာဉ်မှာ လိမ်ညာတတ်ခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

“အရှင်သခင်ရဲ့ ရတနာဆိုတာ မရိုးရှင်းဘူးလေ၊ မှော်ရတနာဝိညာဉ် ရှိတာက သဘာဝပဲ မဟုတ်လား...”

ယီထျန်းယွမ်က သူမအား ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“အခုဆိုရင် မင်း ယုံကြည်သွားပြီ မဟုတ်လား...”

“ကံကောင်းတာနဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်တယ်ဆိုတာကိုတော့ ဘယ်လို ပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး...”

ယုချင်းနတ်ဘုရားသည် ခေါင်းကို ပုတ်ကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။ သူမသည် ဤပုစ္ဆာကို ဖြေရှင်းနိုင်ရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်မှာမူ ကံကောင်းခြင်းဖြင့် အဖြေရှာနိုင်သွားခြင်းမှာ သူမအတွက် လက်ခံရခက်သော အချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ဘယ်လို ပြောရမှန်း မသိရင်လည်း မပြောနဲ့တော့။ အခုတော့ အချိန်ကုန်မခံဘဲ အေးဆေး သန့်စင်လိုက်ပါ၊ ဒီနေရာမှာ ကျောက်စိမ်းပြားတွေ ကုန်ဆုံးနေဦးမှာ...”

ယီထျန်းယွမ်က ဆိုလိုက်သည်။ ဤနေရာ၌ ဆက်လက် ရှိနေပါက ကျောက်စိမ်းပြားကို ဆက်လက် အသုံးပြုရဦးမည် ဖြစ်ရာ အထူး စမ်းသပ်မှုတစ်ခုခု မရှိပါက ကျောက်စိမ်းပြားကို ဆက်လက် သုံးစွဲရဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားက ငါးလလောက်အထိ ခံတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့...”

ယုချင်းနတ်ဘုရားမက ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းအနေနဲ့ကတော့ ဆက်ပြီး တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလားဆိုတာပဲ စိုးရိမ်နေတာ၊ တကယ်လို့ မတောင့်ခံနိုင်ဘူးဆိုရင် အောက်ကိုဆင်းပြီး ကျင့်ကြံသူတချို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားတွေကို လုယူလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား...”

ယီထျန်းယွမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ဤသူမှာ တကယ်ပင် ရိုးရှင်းပြီး ကြမ်းတမ်းလွန်းလှသည်။ ပေးသော အကြံမှာ အလွန်ပင် မှန်ကန်သော်လည်း အနည်းငယ်တော့ ယုတ်မာလွန်းရာ ရောက်ပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ တကယ်လုပ်မည်ဆိုပါက ထျန်းချွမ်နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ခြေချရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ယုချင်းနတ်ဘုရားမှာမူ စိုးရိမ်စရာ မရှိချေ၊ သူမမှာ အဆင့် ၃ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ဖြစ်ရာ အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အမဲလိုက်ခြင်းကို အရေးစိုက်ရန် မလိုချေ။

“ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါ့အတွက် လုံလောက်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမနှင့် စကားများ မပြောတော့ဘဲ ဤ ကောင်းကင်အရှင်၏ စွမ်းအားကို ထိုးထွင်းသိမြင်ရန် တရားထိုင်ကာ စတင် ကျင့်ကြံလိုက်တော့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်အရှင်၏ စွမ်းအားကို အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ခွဲထုတ်ကာ ၎င်းထဲမှ သတင်းအချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

ယုချင်းနတ်ဘုရားမှာလည်း တရားထိုင်ကာ ကျင့်ကြံနေလေသည်။ ဤ ကောင်းကင်အရှင်၏ စွမ်းအားကို ထိုးထွင်းသိမြင်ရန်မှာ သူတို့အတွက် အခက်အခဲ မရှိပေ။ အချိန် အနည်းငယ်သာ ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သန့်စင်နေစဉ်အတွင်း ထိုစွမ်းအားများထဲတွင် မျောလွင့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အချိန်များမှာ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ လူများစွာမှာ အချိန်စေ့ရောက်သဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြရသည်။ ထွက်မသွားပါက သေလမ်းသာ ရှိတော့မည် ဖြစ်၏။

ဇုံယွင်ကောင်းကင်အရှင်မှာမူ ကံကောင်းစွာဖြင့် နိုးထလာခဲ့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းပြားမှာ အချိန်စေ့ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် ယုချင်းနတ်ဘုရားတို့မှာ ပန်းတိုင်ထိပ်တွင် ထိုင်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ကြည့်ရဆိုးသွားခဲ့သည်။

သူ နိုးထလာချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ထက် အဝေးကြီးတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး သူ့ကို ကျော်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ လိုက်မီရန် ကြိုးစားမည်ဆိုလျှင်ပင် အချိန် အတော်ကြာ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

“မင်းကောင်လေး... ငါ့ကို စောင့်နေဦး...”

ဇုံယွင်ကောင်းကင်အရှင်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အချိန်မှာ တစ်လကျော်ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီး ယီထျန်းယွမ်မှာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ခဲ့ပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်က ထရပ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အတားအဆီးမှာ သူ့အား တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ နောက်ဆုံးနယ်မြေသို့ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

အောက်ဘက်မှ မထွက်ခွာဘဲ စောင့်ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။ သူသည် ယုချင်းနတ်ဘုရားထက်ပင် အနည်းငယ် ပို၍ လျင်မြန်သွားခဲ့သည်။

အခန်း ၁၁၂၃ ပြီးပါပြီ။