ရွေးချယ်ခြင်း

အထက်တန်း ကောင်းကင်တာအိုအဆင့် သိုင်းပညာများမှာ ယီထျန်းယွမ်သာမက နတ်ဘုရားမယွီချင်းကိုပါ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားစေသည်။ သူမတွင် ကောင်းကင်တာအိုအဆင့် သိုင်းပညာ ရှိသော်လည်း အခြေခံကောင်းကင်တာအိုအဆင့် သိုင်းပညာမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

အလယ်တန်း ကောင်းကင်တာအိုအဆင့် သိုင်းပညာဆိုလျှင်ပင် သူမ အိမ်မက်မက်ခဲ့ရသော သိုင်းပညာ ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်အတန်းမျိုးကို ရရှိရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှရာ အထက်တန်း ကောင်းကင်တာအိုအဆင့် သိုင်းပညာဆိုလျှင်မူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

ယခင်က သူမသည် နတ်ဘုရားအရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း ရှိခဲ့သော်လည်း နတ်ဘုရားအရှင်တိုင်းက ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး ကောင်းကင်တာအိုအဆင့် သိုင်းပညာများစွာကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု မပြောနိုင်ပေ။ သူမသည် အခြေခံကောင်းကင်တာအိုအဆင့် သိုင်းပညာ တစ်အုပ်ကိုသာ ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းကိုပင် တန်ဖိုးများစွာ ပေးဆပ်ပြီးမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု မျက်စိရှေ့တွင် ကောင်းကင်တာအိုအဆင့် သိုင်းပညာ ငါးအုပ် ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ သူမကို အလွန်ပင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားစေပြီး အိမ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်တာအို သိုင်းပညာများ ဖြစ်ရာ အထက်တန်း ကောင်းကင်တာအို သိုင်းပညာသာ ရှိပါက သေချာပေါက် ကြီးမားသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို လှမ်းနိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်။

“ဒီမှာ ငါ ဖန်တီးထားတဲ့ အထက်တန်း ကောင်းကင်တာအိုအဆင့် သိုင်းပညာ ငါးအုပ် ရှိတယ်... သိုင်းပညာ တစ်ခုချင်းစီရဲ့ အခြေအနေက မတူညီကြဘူး၊ မင်းတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်အပေါ် မူတည်ပြီး ရွေးချယ်နိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အဓိကကတော့ မင်းတို့ရဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင်စွမ်းအားနဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက ဘယ်လောက် အားကောင်းလဲဆိုတာကို ကြည့်ရမှာပေါ့...”

“မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းက လုံလောက်တယ်ဆိုရင် ယူနိုင်သလောက် ယူလို့ရတယ်... တကယ်လို့ တစ်အုပ်မှ မယူနိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် ငါက မင်းတို့အတွက် တစ်အုပ်ကို ရွေးချယ်ပေးမှာပါ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့က အမည်ခံ တပည့်တွေ ဖြစ်နေပြီပဲ... အခု ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ မရှိသေးရင်တောင် နောင်တစ်ချိန်ကျရင်တော့ တိုးတက်လာမှာပါ...”

အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်၏ အံ့ဩစရာကောင်းလှသော စကားကြောင့် နတ်ဘုရားမယွီချင်းမှာ မှင်တက်မိသွားသည်။

“စီနီယာဟောက်ဟန့်... အာ မဟုတ်ဘူး၊ ဆရာသခင်... ဆရာသခင် ပြောတာက ကိုယ်တိုင် ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် အားလုံးက ကိုယ့်ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားမယ်လို့ ပြောတာလား...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းမှာ မှင်တက်မိသွားပြီး ကောင်းကင်မှ မုန့်များ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အထက်တန်း ကောင်းကင်တာအိုအဆင့် သိုင်းပညာ ငါးအုပ်လုံးကိုသာ ရရှိမည်ဆိုပါက အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။

“မှန်တယ်... မင်းတို့မှာ လုံလောက်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိသရွေ့ စိတ်ကြိုက် ယူနိုင်တယ်...”

အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော သိုင်းပညာ ငါးအုပ်ကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မည်သည့်စကားမျှ မဆိုချေ။

“ဒါဆိုရင် တပည့်က အခုပဲ စမ်းကြည့်လိုက်မယ်...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းမှာ မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ဘဲ စမ်းသပ်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်အုပ် ရရှိလျှင်ပင် အလွန် အံ့ဩဝမ်းသာစရာ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်၊ သေချာသည်မှာ အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်က သူတို့ တစ်အုပ်မျှ မရရှိခဲ့လျှင်ပင် သူတို့အတွက် တစ်အုပ် ရွေးချယ်ပေးမည်ဟု ပြောထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အကြွင်းမဲ့ သေချာလှသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေပြီး ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခွင့် ပေးထားခြင်းက တကယ်ပင် သဘောထားကြီးလွန်းလှသည်။

ထို့နောက် နတ်ဘုရားမယွီချင်းသည် စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ လျင်မြန်စွာ အထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီး အလင်းတန်းအတွင်းသို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ဤသိုင်းပညာကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ဤအလင်းတန်းကို ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားမှသာ ပြန်ကျလာခဲ့သည်။ ဤပြန်ကန်အားမှာ အားနည်းသည်ဟု ဆိုနိုင်ပြီး အနည်းငယ်မျှသာ လွင့်ထွက်သွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပထမဆုံးအကြိမ်မှာပင် ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီး သိုင်းပညာကို အလွယ်တကူ မရရှိခဲ့ချေ။ အကြိမ်အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက် မရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် အဆင်မပြေလှပေ။

“ဒါကို စွမ်းအား သေချာ ထိန်းချုပ်ပြီးတော့ ဒီစွမ်းအင်နဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်မှသာ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်မှာ... ဒါက နူးညံ့တဲ့ နည်းလမ်းပေါ့၊ တကယ်လို့ မင်းက တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲနိုင်လောက်တဲ့အထိ သန်မာတယ်ဆိုရင်လည်း ရယူနိုင်တာပဲ...”

အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်က ရှင်းပြသည်။

နတ်ဘုရားမယွီချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် မအောင်မြင်နိုင်ကြောင်း သိရှိထားပြီး အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

ထို့နောက် သူမသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပျံတက်သွားပြီး အကြမ်းဖက် ဖျက်ဆီးရန် မရွေးချယ်ခဲ့ချေ။ အကြမ်းဖက် ဖျက်ဆီးမည်ဆိုပါက အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်၏ စွမ်းအားရှေ့တွင် တကယ်ပင် ရယ်စရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပထမနည်းလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်ပြီး အကြမ်းဖက် ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလို မိမိကိုယ်ကိုယ် အရှက်ရစေရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

“ဘုန်း...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းသည် ထပ်မံ၍ လွင့်ထွက်သွားပြန်သော်လည်း အောက်သို့ မကျဆင်းခင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်ကာ ဤဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပျံသန်းလာပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ စမ်းသပ်လိုက်ပြန်သည်။

“ဘုန်း...”

နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်ထွက်သွားပြန်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ လက်ကလေးမှာ အတွင်းသို့ အနည်းငယ် ဝင်ရောက်သွားကြောင်း သိသာထင်ရှားလှရာ ၎င်းက အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိသည် မဟုတ်ဘဲ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်မှုများအောက်တွင် နတ်ဘုရားမယွီချင်း မည်မျှအထိ ကျရှုံးခဲ့သည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့ချေ၊ သို့သော် သူမ၏ လက်ကလေးမှာ အကာအကွယ်အတွင်းသို့ ပိုမို ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး သိုင်းပညာကို ထိတွေ့နိုင်ရန် အနည်းငယ်မျှသာ လိုတော့သည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့နေရသည်။

နတ်ဘုရားမယွီချင်းမှာ မောပန်းခြင်းကို မသိသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် စမ်းသပ်နေခဲ့ပြီး အကာအကွယ်အတွင်းသို့ တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ထိုးသွင်းနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လက်တစ်ဖက်လုံး အလင်းတန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး သိုင်းပညာကို အားကုန်သုံးကာ ဆုပ်ကိုင်၍ အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ရပြီပဲ...”

သိုင်းပညာကို ရရှိသွားသော်လည်း နတ်ဘုရားမယွီချင်းမှာ အလွန်ပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ လက်ကလေးပေါ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိထားရာ ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး သနားစရာ ကောင်းလှသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့မှာ အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာများသာ ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် ကုသလိုက်ရုံဖြင့် ပျောက်ကင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းထက်စာလျှင် သိုင်းပညာကသာ အဓိက ဖြစ်ပြီး သူမ လိုချင်သော သိုင်းပညာကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အချို့သူများမှာ အသက်နှင့် ရင်းလျှင်ပင် ကောင်းကင်တာအိုအဆင့် သိုင်းပညာ တစ်အုပ်ကို ရရှိနိုင်မည်ဟု မပြောနိုင်ပေ။ ယခု ဤနေရာရှိ အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာလောက်ကတော့ သေချာပေါက် ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။

ထို့နောက် သူမသည် အနည်းငယ် အနားယူလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက် ရယူရန် ကြိုးစားပြန်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအခွင့်အရေးမှာ ရခဲလှသဖြင့် သေချာပေါက် အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

“ဒုတိယတစ်အုပ်ကို ရယူချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အခက်အခဲက ပိုများလာလိမ့်မယ်... သေချာ ကြိုးစားပါ...”

အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်က ဘေးမှနေ၍ သတိပေးလိုက်သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် နတ်ဘုရားမယွီချင်း ဒုတိယတစ်အုပ်ကို ဆက်လက် ရယူသည့်အခါ အခက်အခဲမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ခက်ခဲနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ယခင်က အနိုင်နိုင် ဖောက်ထွင်းနိုင်သော စက္ကူရွက် ဖြစ်ခဲ့လျှင် ယခုမူ သံပြားတစ်ချပ်နှင့် တူညီသွားပြီး လုံးဝ ရယူရန် မလွယ်ကူတော့ချေ။

အခက်အခဲ အဆမတန် မြင့်တက်လာမှုက သူမကို သွေးအန်ချင်စိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ ပထမတစ်အုပ်ကို ရရှိပြီးနောက် စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်မှုကို ကျွမ်းကျင်သွားသဖြင့် အခြား သိုင်းပညာများကို အလွယ်တကူ ရယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဒုတိယအကြိမ်တွင် အခက်အခဲက ပိုမို အံ့ဩစရာကောင်းနေမည်ဟု မည်သူ ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။ အကယ်၍ ဖောက်ထွင်းရန် ခက်ခဲနေပါက တစ်အုပ်သာ ရရှိနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်အား တိုက်ရိုက် သိုင်းပညာ ပေးခိုင်းခြင်းနှင့် မည်သို့ ကွာခြားတော့မည်နည်း။

သို့သော် နတ်ဘုရားမယွီချင်းက လက်မလျှော့ဘဲ ဆက်လက် စမ်းသပ်နေခဲ့ပြီး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သိုင်းပညာ နှစ်အုပ်ကို ရရှိအောင် ယူမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးနားတွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း သူမ၏ အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်နေမှုများကို ကြည့်နေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အချိန်အလုံအလောက် ရှိနေသဖြင့် သူက အလောတကြီး မရှိဘဲ နတ်ဘုရားမယွီချင်းအား စိတ်ကြိုက် စမ်းသပ်ခွင့် ပေးထားလိုက်သည်။

မကြာမီ အချိန်အတော်ကြာ စမ်းသပ်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားမယွီချင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ဒုတိယ သိုင်းပညာကို ရရှိသွားခဲ့ပြီး ကြီးမားလှသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းတွင်လည်း အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဆရာသခင်... ဆရာသခင်ကတော့လေ တကယ်ပဲ ကျွန်တော်တို့ကို ဆက်ပြီး စမ်းသပ်ဖို့ မမေ့ဘူးနော်...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်၏ စိတ်ကူးကို သူ မည်သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း။ ဤအရာများက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဆုလာဘ် ပါဝင်သော စမ်းသပ်မှု ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ကို ပိုမို တွန်းအားဖြစ်စေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

“နောင်တစ်ချိန် မင်းတို့ဘာသာ ကျင့်ကြံကြတဲ့အခါ သေချာပေါက် သင်ပေးနိုင်တာ ရှိရင်တော့ သင်ပေးရမှာပေါ့... နောင်ကျရင်တော့ အခြေခံအားဖြင့် တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ... အရှင်သခင်အဆင့်ကို ရောက်သွားရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့...”

အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်မှာ ဤနေရာတွင် စိတ်အာရုံတစ်ခုအနေဖြင့်သာ ရှိနေသဖြင့် များစွာ သင်ကြားပြသပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တက်သွားမှသာ အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်၏ ကိုယ်ပွားအစစ်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

“ငါ အရှုံးပေးလိုက်ပြီ...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် တတိယမြောက် သိုင်းပညာကို လက်လွှတ်လိုက်ရသည်။ သူမသည် အလွယ်တကူ အရှုံးပေးတတ်သူ မဟုတ်သော်လည်း ကာလတိုအတွင်း မအောင်မြင်နိုင်ကြောင်း သိရှိထားပြီး ဤတတိယမြောက်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

“ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ထပ်ပြီး တက်လှမ်းဖို့ လိုမယ်လို့ ခံစားရတယ်... ပြီးတော့ အဘက်ဘက်ကနေလည်း မြှင့်တင်ဖို့ လိုသေးတယ်...”

“ဘာလဲ... ထပ်ပြီး မစမ်းကြည့်တော့ဘူးလား...”

ယီထျန်းယွမ်က ဘေးမှနေ၍ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

“ယူရတာ အရမ်း လွယ်တယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား... မင်း အရည်အချင်းရှိရင် ကိုယ်တိုင် သွားစမ်းကြည့်လေ... မင်း ဘယ်နှအုပ် ရမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းက သူ့အား မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သိရှိထားသည်။ မျက်စိရှေ့တွင် ရတနာတောင်ကြီး ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ အရည်အချင်း မလုံလောက်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လက်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီ... ငါ ဘယ်နှအုပ် ရမလဲဆိုတာ စမ်းကြည့်လိုက်မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အထက်ရှိ အလင်းတန်း ငါးခုကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

အခန်း ၁၁၂၉ ပြီးပါပြီ။