လွယ်ကူစွာ ရယူခြင်း

နတ်ဘုရားမယွီချင်းက သိုင်းပညာ နှစ်အုပ်ကို ယူသွားခဲ့သော်လည်း အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်က လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးလိုက်သည်။ ဤသိုင်းပညာများမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ရာ မည်မျှပင် ဖြည့်တင်းလိုစေကာမူ ပြဿနာ မရှိပေ။ စိတ်အာရုံတစ်ခုမျှဖြင့် သိုင်းပညာ တစ်အုပ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် အလင်းတန်း ငါးခု၏ အောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဤစွမ်းအင်တုံးများကို မော့ကြည့်လိုက်ကာ ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ထုတ်ဖော်၍ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင် အခြေအနေကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်မျက်လုံးမှာ အရာအားလုံးနီးပါးကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်း ဖြစ်နေသရွေ့ နက်ရှိုင်းစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ကာ အလွန်ပင် အသေးစိတ်ကျသော အချက်အလက်များကို ထုတ်ဖော်ပေးနိုင်သည်။

“မင်း ဒီတစ်ခေါက် ဘယ်နှအုပ် ရမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းသည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူ၍ မာန်ပါပါဖြင့် တစ်ငုံ အပြည့် သောက်လိုက်သည်။

“အရှင်သခင်စွမ်းအားက ဖျက်ဆီးဖို့ အဲဒီလောက်တောင် လွယ်နေလို့လား... လမ်းဘေးက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေလိုမျိုး ဖြစ်သလို ကောက်ယူလို့ ရမယ်များ ထင်နေလား...”

“ငါ့သခင်က သေချာပေါက် အများကြီး ရမှာပဲ...”

ချွေ့ချွေ့က ဘေးမှနေ၍ ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။

“ကြည့်ရတာ မင်းက သူ့ကို တော်တော်လေး သဘောကျနေပုံပဲ...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းက သူမကို အပေါ်အောက် ကြည့်၍ ဆိုသည်။

“မှော်ရတနာဝိညာဉ် တစ်ယောက်က သူ့နောက်ကို လိုက်တာ မကြာသေးဘဲနဲ့ ဒီလောက်တောင် ကပ်တွယ်နေတာ တကယ်ကို ရှားပါးတာပဲ...”

“ငါဘာငါ သခင့်ကို သဘောကျတော့ ဘာဖြစ်လဲ...”

ချွေ့ချွေ့က ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆိုသည်။

“မင်း သူ့ကို သဘောကျတာက ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ဒါဆိုရင် သူ ဘယ်နှအုပ် ရနိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်လဲ...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အနည်းဆုံးတော့... သုံးအုပ်ပဲ...”

ချွေ့ချွေ့သည် လက်သုံးချောင်း ထောင်ပြလိုက်ရာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နတ်ဘုရားမယွီချင်းထက် တစ်အုပ် ပိုများနေရမည် ဖြစ်သည်။

“သုံးအုပ် ဟုတ်လား...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

“ကြည့်ရတာ တတိယတစ်အုပ်ရဲ့ အခက်အခဲက ဘယ်လောက် မြင့်မားလဲဆိုတာ မင်း မသိသေးဘူး ထင်တယ်... အရင်က ငါ သူ့ထက် နည်းနည်းလေးပဲ နောက်ကျပြီး ဆင်းလာတာဆိုတော့ ကွာခြားချက်က မကြီးမားဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ... ကွာခြားချက် မကြီးမားတဲ့ အခြေအနေမှာ သူက သုံးအုပ် ရနိုင်ဦးမယ်လို့ ထင်နေတာလား...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်း၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ မမှားယွင်းချေ။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်ထက် အနည်းငယ်မျှသာ နောက်ကျ၍ ဆင်းလာခြင်း ဖြစ်ရာ ကွာခြားချက်မှာ မကြီးမားလှပေ။ ဤအခြေအနေအရ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ သိပ်မကွာခြားလှသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

“ငါက သုံးအုပ်ဆို သုံးအုပ်ပဲ... သခင်က သေချာပေါက် သုံးအုပ် ရနိုင်တယ်...”

ချွေ့ချွေ့က ပါးစပ်လေး စူကာ ဆိုသည်။

“တော်တော်လေး ခေါင်းမာတာပဲလား...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းက ခေါင်းခါလျက် ဆိုသည်။

“တကယ်လို့ မင်း ရှုံးသွားရင် ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့မလား... ငါကတော့ ရတနာဆိုရင် လာသမျှ အကုန် လက်ခံတယ်...”

“မလိုက်ဘူး... မင်းက လူဆိုးမကြီး...”

ချွေ့ချွေ့သည် နတ်ဘုရားမယွီချင်းကို မျက်လုံးချင်း မဆုံရဲတော့ဘဲ ယီထျန်းယွမ်၏ အနားသို့ ပြေးသွားကာ ဘေးတွင် ပုန်းကွယ်၍ သူမအား စူးရဲစွာ ကြည့်နေတော့သည်။

“နတ်ဘုရားမယွီချင်း... အာ မဟုတ်ဘူး၊ မြေကမ္ဘာအရှင်ယွီချင်း ဖြစ်ရမှာပေါ့... မင်းက ငါ့ရဲ့ မှော်ရတနာဝိညာဉ်ကို ဖြားယောင်းခေါ်ဆောင်သွားချင်နေတာလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ချွေ့ချွေ့ကို ဖက်ထားကာ သူမအား ကြည့်၍ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

နတ်ဘုရားမယွီချင်းမှာ နောက်ပြောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ချွေ့ချွေ့အား အနိုင်ကျင့်လိုခြင်းမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။

“ငါက သေချာပေါက် သူမကို လိုချင်တာပေါ့... သူမက မင်းအပေါ်ကို အဲဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေမှတော့ လောင်းကြေးလေး ဘာလေး မထပ်ချင်ဘူးလား...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

“ဒါဆို မင်းကရော... အဲဒီ မှော်ရတနာဝိညာဉ်လေးကို လောင်းကြေးထပ်ဖို့ မစမ်းကြည့်ချင်ဘူးလား...”

ယီထျန်းယွမ်က ထိုကောင်လေးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

“ငါကတော့ မှော်ရတနာဝိညာဉ်ကို လောင်းကြေးမထပ်ဘူး... တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကို ကျော်တက်သွားမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မင်းကို ပြောပြမယ်... ဘယ်လိုလဲ...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

“အဲဒီအစား တကယ်လို့ မင်း ရှုံးသွားရင် ငါက အများကြီး မတောင်းဆိုပါဘူး... ငါ့ကို သူလေးကို အားရပါးရ ဆုံးမခွင့် ပေးရမယ်... ဘယ်လိုလဲ...”

သူမက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားပြလိုက်ရာ ချွေ့ချွေ့အား အားရပါးရ ဆုံးမပစ်လိုပြီး သူ့အားဆန့်ကျင်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်ကို သိစေချင်ပုံရသည်။

“ပြဿနာ မရှိပါဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ချွေ့ချွေ့၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အကြံအစည်ကိုတော့ အောင်မြင်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို သေချာ ပြန်ဖော်ထားလိုက်ပါ... အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြဖို့ ပြင်ထားပေါ့...”

“သုံးအုပ်ကို သေချာပေါက် ရနိုင်မယ်လို့ အပိုင်ပြောနေတာပဲ...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းက သူ့အား မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ် တတိယမြောက် သိုင်းပညာကို ရယူနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ယူဆဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအခက်အခဲကို သူမ ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ မည်သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း။

အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်သည်လည်း ဤဘက်သို့ ကြည့်ရှုနေပြီး ယီထျန်းယွမ်တွင် မည်ကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး ရှိသနည်းဆိုသည်ကို မြင်တွေ့လိုနေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် အောက်ဘက်တွင် အချိန်အတော်ကြာ စူးစမ်းပြီးနောက် သိုင်းပညာကို ရယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

“သခင်... ကြိုးစားပါ...”

ချွေ့ချွေ့မှာ နတ်ဘုရားမယွီချင်း၏ ဖိနှိပ်မှုကို မခံလိုသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်အား ဤပွဲတွင် သေချာပေါက် အနိုင်ရစေချင်နေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမအား ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် အထက်သို့ တစ်ရှိန်ထိုး ခုန်တက်သွားကာ အလင်းတန်းအတွင်းသို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ နတ်ဘုရားမယွီချင်း၏ မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ် လွင့်ထွက်သွားမည်ကို ကြည့်ရှုရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်က အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သိုင်းပညာ တစ်အုပ်ကို လွယ်ကူစွာ ရယူသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဘာ... ဘာလဲ... တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ အောင်မြင်သွားတာလား...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းမှာ မှင်တက်မိသွားတော့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် အောင်မြင်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူ ထင်မှတ်မိမည်နည်း။

အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်၏ မျက်ဝန်းများ မှေးကျဉ်းသွားပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ တိကျလှသော ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကြောင့် သူပါ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

“ပထမတစ်အုပ် ရပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသိုင်းပညာကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ခုန်တက်သွားကာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြန်ရာ ဒုတိယ အလင်းတန်းကို လွယ်ကူစွာ ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ထိုသိုင်းပညာကိုပါ လွယ်ကူစွာ ရယူလိုက်ပြန်သည်။

“ဒုတိယတစ်အုပ် ရပြီ...”

မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ မရှိသကဲ့သို့ အလွန်ပင် လွယ်ကူစွာ ရယူနိုင်ခဲ့ပြီး ရေသောက်သကဲ့သို့ပင် ရိုးရှင်းလွန်းလှသည်။ ယခင်က နတ်ဘုရားမယွီချင်းမှာ အကြိမ်မည်မျှ စမ်းသပ်ခဲ့ရသည်ကိုပင် မည်သူမျှ မမှတ်မိတော့လောက်အောင် ကြိုးစားခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးမှသာ သိုင်းပညာကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က အလွန်ပင် လွယ်ကူစွာ အောင်မြင်သွားသဖြင့် သူမကို သွေးအန်ချင်စိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ ဤမျှ လွယ်ကူစွာဖြင့် အောင်မြင်သွားသည်တဲ့လား။

ယီထျန်းယွမ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်မှာ ထူထဲလှသော အကာအကွယ် မဟုတ်ဘဲ ပါးလွှာလှသော စက္ကူရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ထိုးဖောက်လိုက်သည်နှင့် ပေါက်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အရှင်သခင်ဟောက်ဟန့်၏ အကြည့်များပင် စူးရှသွားရသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ မျှော်မှန်းချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ယခင်က နတ်ဘုရားမယွီချင်း လိုအပ်ခဲ့သော အချိန်ထက် ဤမျှ လွယ်ကူစွာပင် ကျော်တက်သွားခဲ့သည်။ အချိန်ကန့်သတ်ချက် မရှိသော်လည်း ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ရယူနိုင်ခဲ့ခြင်းက တကယ်ပင် လူကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

“ဒုတိယတစ်အုပ် ရပြီ... ဒုတိယတစ်အုပ် ရပြီ...”

ချွေ့ချွေ့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခုန်ပေါက်နေပြီး လက်ခုပ်များ အဆက်မပြတ် တီးကာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေတော့သည်။

နတ်ဘုရားမယွီချင်းတို့မှာမူ မှင်တက်မိသွားကြပြီး မည်သည့်စကား ဆိုရမည်ကိုပင် မသိတော့ဘဲ ဆွံအနေကြတော့၏။

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ စူးရှသွားပြီး သိုင်းပညာ တစ်အုပ်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကာ အထက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ခုန်တက်သွားပြန်သည်။ ထို့နောက် လက်တစ်ဖက်ကို အတွင်းသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ရာ လွယ်ကူစွာပင် ဝင်ရောက်သွားပြီး အပြင်သို့ ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည့်အခါ တတိယမြောက် သိုင်းပညာကို လွယ်ကူစွာ ရရှိသွားပြန်သည်။

အနည်းငယ်မျှပင် အခက်အခဲ မရှိဘဲ တိမ်များ လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ရေများ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ပင် အဆုံးအထိ အလွန်ပင် ချောမွေ့လွန်းလှသည်။

“တတိယတစ်အုပ် ရပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ထဲရှိ သိုင်းပညာကို ကိုင်ထားကာ နတ်ဘုရားမယွီချင်းအား ကြည့်၍ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

“မင်း ရှုံးသွားပြီ...”

“ဒါ... ဒါက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် လွယ်လွယ်လေး ရယူသွားနိုင်ရတာလဲ...”

နတ်ဘုရားမယွီချင်းသည် လှပသော မျက်ဝန်းများကို ပြူးကျယ်ထားပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ အမှန်တရားကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။

သူမသည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် မိမိကြားတွင် ကွာခြားချက် မကြီးမားလှဟု အမြဲတမ်း ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခု ကြည့်ရသည်မှာ သူမ တွေးလွန်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ကွာခြားချက်မှာ မကြီးမားသည် မဟုတ်ဘဲ ဆိုရလျှင် မိုးနှင့်မြေလို ကွာခြားလွန်းလှသည်။

သူမသည် ဒုတိယမြောက် သိုင်းပညာကို ရယူနိုင်ရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ ကြိုးစားခဲ့ရပြီး တတိယမြောက် သိုင်းပညာကိုမူ လုံးဝ ရယူနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အရှုံးပေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့ရသည်။

ယီထျန်းယွမ်မှာမူ အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် လွယ်ကူစွာ ရယူနိုင်ခဲ့ရာ သူမအား အဘက်ဘက်မှ အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူသွားသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး တူညီသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုတွင် လုံးဝ ရှိမနေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

“မင်းလိုပါပဲလေ... လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ဒီစွမ်းအင်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှ ဝင်သွားလို့ ရတာပေါ့... ဘာများ ကွာခြားနေလို့လဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က ပုခုံးတွန့်လိုက်သည်။

သူ ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ရယူနိုင်ခဲ့ခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ သေချာပေါက် ကောင်းကင်မျက်လုံးပင် ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် နတ်ဘုရားမယွီချင်း တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် စမ်းသပ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း အလင်းတန်း၏ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်လေ့လာနေခဲ့ပြီး စွမ်းအင် အခြေအနေများကို မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်သည့်အခါတွင် ဤစံနှုန်းများအပေါ် အခြေခံ၍ လွယ်ကူစွာ အောင်မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ စတုတ္ထမြောက် တစ်အုပ်အတွက်မူ အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အောက်ဘက်မှ တိုက်ရိုက် စောင့်ကြည့်ရခြင်းက နတ်ဘုရားမယွီချင်း အဆက်မပြတ် စမ်းသပ်နေစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းများလောက် ရှင်းလင်းပြတ်သားမှု မရှိပေ။

အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ကြည့်ရှုခြင်းကသာ အလွယ်ကူဆုံး ရယူနိုင်သည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၁၁၃၀ ပြီးပါပြီ။