အခန်း ၂၇၇

အခန်း (၂၇၇)

အကြီးမားဆုံးသော ယဉ်ကျေးမှုမှာ သာမန်ပြည်သူတို့ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ပြီး အေးချမ်းစွာ အလုပ်လုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လျန်ထျန်းသည် သန်းနှင့်ချီသော အခြားသော သာမန် ပို့ဆောင်ရေးသမားများနည်းတူ နေ့စဉ် အစားအသောက် များကို ပို့ဆောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကြောင့်ပင် သူသည် လုပ်ငန်းခွင်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော အပြောင်းအလဲများကို အကောင်းဆုံး နားလည်နိုင်ပြီး အောက်ခြေ ပို့ဆောင်ရေးသမားတို့၏ အစစ်မှန်ဆုံးသော အသံများကို အမြဲတမ်း ကြားသိနေ ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မကြာသေးမီက သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသော အသံတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အရင်းရှင်လောကမှ ဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ အချို့က သူ့ကို 'လိုချင်' နေကြသည်ဟု သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေခြင်းပင်။

ထိပ်တန်းအရင်းအနှီးများ ရောက်ရှိနိုင်သော လောကမှာ သာမန်လူတို့၏ လောကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည်။ ဤသည်မှာ မအပ်စပ်သည် မဟုတ်ပေ။ ယခင်က ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း လူမှုအတန်းအစား တစ်ခုနှင့်တစ်ခုကြား ၌ အတန်းအစား အကာအကွယ်များ ရှိနေသည်။ လူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလာသောအခါ တူညီသော မြို့ သို့မဟုတ် ဒေသတစ်ခုတွင် နေထိုင်လျှင်ပင် လက်တွေ့ဘဝ၌ တွေ့ဆုံရန်ပင် ခက်ခဲသွားတော့သည်။

လုပ်ဆောင်ပုံ နည်းလမ်းများ၏ ကွာဟချက်မှာမူ ပို၍ပင် ကြီးမားလှသည်။

သာမန်လူတို့၌ ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပေါ်ပါက အခြေခံအားဖြင့် အပြန်အလှန် ဆဲဆိုခြင်းနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရန်ဖြစ်ခြင်းတို့ သာ ရှိတတ်ပြီး ပိုမိုပြင်းထန်ပါက လူအင်အား ခေါ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် အဆက်အသွယ်များကို အသုံးပြုခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

အရင်းရှင် အဖွဲ့အစည်းများကြား၌မူ ထိုသို့ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ သာမန် စီးပွားရေး စစ်ပွဲများတွင် 'ငါးကြီးက ငါးငယ် ကို စားသည်' ဟူသော သဘောမျိုး ရှိပြီး ငွေဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်ပါက အခြား မည်သည့်အရာမျှ လိုအပ်မည် မဟုတ် ပေ။ အကယ်၍ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီး နှစ်ခု သို့မဟုတ် ထိုထက်ပိုသော အဖွဲ့အစည်းကြီးများ ပါဝင်လာပါက အတူ တူ ငွေရှာနိုင်မည့် အကြောင်းကို ဦးစွာ ဆွေးနွေးသင့်သည်။

သို့မဟုတ်လျှင်မူ အမျိုးမျိုးသော စီးပွားရေး ပိတ်ဆို့မှုများကို ဦးစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုများကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းကာ အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ စမ်းသပ်ကြည့်ရှုပြီးမှသာ စစ်ပွဲကို စတင်ကြ လေ့ရှိသည်။

စီးပွားရေး ပိတ်ဆို့မှုများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် တစ်ဖက်လူ၏ အထက်နှင့် အောက် ရောင်းလိုအား ကွင်းဆက် များကို 'ပစ်မှတ်ထားခြင်း' ထက် ပို၍ မရှိပါ။ အယ်လာမာကဲ့သို့သော အစားအသောက် ပို့ဆောင်ရေး ကုမ္ပဏီများ အတွက် အရေးအကြီးဆုံးသော ကုန်သွယ်ဖက်များမှာ ကုန်သည်များနှင့် သုံးစွဲသူများပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အချို့သော အရင်းရှင်များသည် ဤနယ်ပယ်နှစ်ခုကို အာရုံစိုက်လာကြသည်။

အချို့သော အချိန်များ ကြာပြီးနောက် ကော်တုထိုက်သည် ယူနိုက်တက် ကက်ပစ်တယ်မှ စီအီးအိုအချို့နှင့် အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျင်းပခဲ့သည်။

ကော်တုထိုက်။ “ဒီနေ့ အားလုံးကို ခေါ်လိုက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ထင်ရှားနေတာပါပဲ။ နောက်တစ်ဆင့်အ နေနဲ့ အခြေအနေတွေကို အစီရင်ခံပြီး လုပ်ငန်းစဉ်တွေ ဘယ်လို တိုးတက်နေလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။ ဦးစွာ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး တုကန်က စလိုက်ပါ...။”

“အားလုံး သိကြတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီမှာ ပြည်မကြီး၌ အလုပ်သမား သန်းပေါင်းများစွာ ရှိပြီး စက်ရုံ တိုင်းမှာ သူတို့အတွက် အိပ်ဆောင်များနှင့် ထမင်းစားခန်းများ စီစဉ်ပေးထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရင်က အလုပ် သမား အတော်များများက ထမင်းစားခန်းထဲက အစားအစာကို မကြိုက်ကြလို့ အစားအသောက် အပြင်က မှာ စားကြတယ်။ အခုတော့ စက်ရုံအားလုံးမှာ အစားအသောက် အပြင်က မှာယူခြင်းကို တင်းကျပ်စွာ တားမြစ် လိုက်ပါပြီ။ ဒါက အယ်လာမာအပေါ် အကြီးအကျယ် သက်ရောက်မှု ရှိစေမှာဖြစ်ပြီး အော်ဒါတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားစေမှာပါ။ ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ အောက်ခြေ သုံးစွဲသူတွေကို တိကျစွာ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အကျိုးသက် ရောက်မှုကလည်း ထင်ရှားပါတယ်...။”

ထို့နောက် အခြားသော အရင်းရှင် ကုမ္ပဏီများမှ စီအီးအိုများကလည်း အစီရင်ခံကြသည်။

“မစ္စတာကော်၊ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီက ကွင်းဆက် စားသောက်ဆိုင် ဖြစ်ပါတယ်။ အရင်က အယ်လာမာရဲ့ အထက်ပိုင်းလုပ်ငန်း ဖြစ်ခဲ့ပြီး အစားအသောက် ပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းလည်း လုပ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ ပလက်ဖောင်းပေါ်က အစားအသောက် ပို့ဆောင်မှု အားလုံးကို လုံးဝ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီဖြစ်ပြီး ဈေးကွက်ကို ဖျက်ဆီးနေတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ လုံးဝ ငြင်းဆန်လိုက်ပါပြီ…။”

“မစ္စတာကော်၊ ကျွန်တော်လည်း ကုမ္ပဏီလက်အောက်ခံ ဟိုတယ်အားလုံးမှာ အစားအသောက် ပို့ဆောင်ရေး ဝန်ဆောင်မှုတွေကို ဖယ်ရှားပြီး အယ်လာမာကို သပိတ်မှောက်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပါပြီ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဝန်ထမ်းတွေကို အစားအသောက် အပြင်က မမှာဖို့ အမိန့်ပေးထားပြီး ဖမ်းမိရင် ဒဏ်ရိုက်ခံရပါမယ်။ ဒါက အယ်လာမာကို အထက်ပိုင်းရော အောက်ပိုင်းဘက်ကပါ ထိရောက်စွာ အပြစ်ပေးလိုက်တာပါပဲ...။”

စီအီးအိုများက ၎င်းတို့၏ အောင်မြင်မှုများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ အစီရင်ခံနေကြစဉ် ကော်တုထိုက်သည် ကျေနပ်သည့် အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

“ကောင်းတယ်၊ သိပ်ကောင်းတယ်...။”

“ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်ကြပါ။ အရင်းအနှီးတွေ ဒီလောက် များနေတာပဲ၊ သူတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပူးပေါင်းလိုက်မယ်ဆို ရင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ သေချာတယ်...။”

ကော်တုထိုက်တစ်ယောက် ဂုဏ်ယူနေချိန်တွင် ဗင်ချာ ကက်ပစ်တယ် ကုမ္ပဏီမှ စီအီးအိုတစ်ဦးက လက်မြှောက် ကာ အနေရခက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မစ္စတာကော်၊ ဟန်းဂရီးအုပ်စုကို အပြစ်ပေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက တချို့သော ရလဒ်တွေ ထွက်လာတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့...။”

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ စားသောက်ကုန် လုပ်ငန်းအတွက်တော့ ပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာ က ရန်သူကို တစ်ထောင် ထိခိုက်စေသလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း ရှစ်ရာလောက် ထိခိုက်စေတာနဲ့ တူနေပါတယ် ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝင်ငွေတွေက မကြာသေးမီက အများကြီး လျော့ကျသွားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ကို တစ်စုံတစ်ရာ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မလားဗျာ….။”

ကွင်းဆက် စားသောက်ဆိုင်မှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူက ဆက်လက် ပြောဆိုသည်။

“နိုင်ငံတစ်ဝန်းမှာရှိတဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စက်ရုံတွေနဲ့ အလုပ်သမားတွေကို ကြည့်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ကို တစ်နှစ်ကို နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်လောက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆိုင်ခွဲတွေမှာ ဟော့ပေါ့ ကျွေးဖို့ စီစဉ်ပေးမယ်ဆိုရင် ပို့ဆောင်ရေး လျော့ကျသွားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ပြန်ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှာပါ။ ဒါက ခင်ဗျားတို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုတွေအတွက် အချိန်ကိုက်ပါပဲ။ အလုပ်သမားတွေရဲ့ စက်ရုံအပေါ် သစ္စာရှိမှုကို ပိုအားကောင်းလာစေမှာ ဖြစ်ပြီး အဖွဲ့အစည်းရဲ့ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကလည်း ပိုမို ခိုင်မာလာမှာ သေချာပါတယ်...။”

ဤပုံစံအတိုင်း စားသောက်ကုန် လုပ်ငန်းမှ အခြားသော အရင်းရှင်များကလည်း လိုက်ပါ လုပ်ဆောင်လာကြ သည်။ အချို့မှာ ၎င်းတို့၏ ဆိုင်များကို ဒုတိယမြောက် စက်ရုံနေရာများတွင် တိုက်ရိုက် ဖွင့်လှစ်လိုကြပြီး အချို့ မှာ ထမင်းစားခန်းများတွင် ဖွင့်လှစ်ကာ ၎င်းတို့၏ အစားအစာများဖြင့် စက်ရုံတွင်း လုပ်ငန်းခွင် အစားအစာများ ကို အစားထိုးလိုကြသည်။

သို့သော် ဤအရင်းရှင်တို့၏ စားသောက်ကုန် စံနှုန်းများမှာ ဈေးကြီးလှရာ သာမန် အလုပ်သမားများက နေ့တိုင်း ဤသို့ စားသောက်နိုင်ရန် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ လုပ်ဆောင်မည်ဆိုပါက ဖူထုကန်က အလုပ်သမားများအတွက် ထောက်ပံ့ကြေးကို ကိုယ်ပိုင်အိတ်ထဲမှ ပေးရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး၌ ကော်တုထိုက် ၏ ငွေများသာ ကုန်ဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ကော်တုထိုက်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို မည်းမှောင်သွားသည်။

“ခင်ဗျားတို့ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို ကျွန်တော်က ပေးရမယ်ပေါ့လေ။ ကျွန်တော်က လူမိုက် လို့ ထင်နေတာလား...။”

ဥက္ကဋ္ဌက ဒေါသထွက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကုမ္ပဏီ စီအီးအိုများမှာ အနေရခက်သွားကြသော်လည်း စီးပွား ရေးသမားများ ဖြစ်သည့်အတိုင်း အမြတ်အစွန်းကိုသာ ဦးစားပေးကြသည်။

“မစ္စတာကော်၊ အဲဒီလို မပြောပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားရဲ့ တိုက်တွန်းချက်ကြောင့် လုပ်တာပါ။ ခင်ဗျားနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းကို အသုံးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို လျှော့ချချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ ခင်ဗျားက ကုမ္ပဏီကြီး ဖြစ်တော့ ဒါတွေကို ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား...။”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ မစ္စတာကော်။ ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးတာဆိုတော့ အကျိုးအမြတ် အနည်းငယ်တော့ ပေးရမှာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားအတွက် ဘာလို့ လုပ်ပေးနေမှာလဲ။ သဘော တူတယ် မဟုတ်လား...။”

ဤစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးများ၏ အယူအဆ လွဲမှားမှုများကို မနှစ်မြို့သော်လည်း ကော်တုထိုက်မှာ ဤ အဆင့်တွင် ဆက်ဆံရေးကို မဖြတ်တောက်လိုပေ။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက် သူက သြဇာရှိသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ စက်ရုံနေရာတိုင်းမှာ ခင်ဗျားတို့ ဆိုင်တွေ အခမဲ့ ဖွင့်ဖို့အတွက် မြေနေရာ တစ်ခုစီ သတ်မှတ်ပေး ပါ့မယ်။ ကုမ္ပဏီက အဖွဲ့အစည်း လှုပ်ရှားမှုအတွက် ပေးရမယ်ဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ လူဦးရေ သိန်းနဲ့ချီ ပါဝင်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အလုပ်သမားတွေက ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ စားမစား ဆိုတာကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်နိုင် ပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ခင်ဗျားတို့က ထမင်းစားခန်းအတွက် သင့်တော်တဲ့ ဟင်းလျာအချို့ကို ရွေးချယ် ပေး နိုင်ပါတယ်။ သူတို့ ရောင်းရသမျှကို ခင်ဗျားတို့ကို ပေးပါ့မယ်၊ အပိုကြေး မကောက်ခံပါဘူး။ ဒီလောက်ဆိုရင် ကျေနပ်ပြီလား...။”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စားသောက်ဆိုင် ပိုင်ရှင်များမှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ခေါင်းညိတ် အတည်ပြုလိုက်ကြ သည်။ ၎င်းတို့သည် ကော်တုထိုက်၏ တိုက်တွန်းချက်ကို တုံ့ပြန်ခဲ့ခြင်းမှာ အကျိုးအမြတ် ရရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အရင်းအနှီး အဖွဲ့အစည်းများကြားမှ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ အကျိုးစီးပွားနှင့် အမြဲတမ်း ဆက်စပ် နေမည်ဖြစ်ပြီး အမြတ်အစွန်း မရှိလျှင် မည်သည့်အရာကိုမျှ လုံးဝ လုပ်ဆောင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

ဤအချက်က ကော်တုထိုက်ကို ဒေါသထွက်စေပြီး သူ၏ အခက်အခဲ ဖြစ်နေသော ငွေကြေး အခြေအနေကို ပို၍ ဆိုးရွားစေသည်။ သို့သော် သူသည် ဤအရင်းရှင်များအပေါ် ဒေါသကို မထုတ်ဖော်နိုင်ဘဲ ဟန်းဂရီးအုပ်စုဆီသို့ သာ လွှဲပြောင်းကာ ထိုအုပ်စု၏ 'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အစုရှယ်ယာရှင်' ကို စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ...

“ဟတ်ချိုး… ။”

လျန်ထျန်းသည် အစားအသောက် ပို့ဆောင်ရန် သွားနေစဉ် နှာချေလိုက်သည်။ နှာခေါင်းကို ပွတ်ပြီးနောက် သူက တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“စဉ်းစားနေတာလား၊ ကျိန်ဆဲနေတာလား၊ တစ်ယောက်ယောက်ကများ ငါ့ကို သတိရနေတာလား...။”

သူ ပြောပြီးပြီးချင်း လျန်ထျန်းသည် ပါးစပ်ကို ဟကာ နောက်တစ်ကြိမ် ကျယ်လောင်စွာ နှာချေလိုက်ပြန်သည်။

“ဟတ်ချိုး… ။”

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

“...တစ်ယောက်ယောက်ကများ ငါ့ကို သတိရနေပြန်ပြီ ထင်ပါရဲ့။ မတတ်နိုင်ဘူးလေ၊ ငါက ဒီလောက်တောင် သတိရခံနေရတာကို...။”

သူ၏ လျှပ်စစ်စကူတာကို ရပ်တန့်ကာ လမ်းဘေးဆိုင် တစ်ခုတွင် တစ်ရှူးတစ်ထုပ် ဝယ်ပြီးနောက် လျန်ထျန်း သည် ခဏတာ အနားယူစဉ် သူဌေးဝမ် ပေးပို့ထားသော စာရွက်စာတမ်းကို အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ဖတ်ပြီး သည်နှင့် သူ ရယ်မောမိတော့သည်။

“ငါ့ကို အပြစ်ပေးချင်တဲ့ အရင်းရှင်တွေကပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်နေကြတာပဲ။ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်။ ဒုတိယခေါင်းဆောင် တုကန်က ဒီအကျိုးဆက်အားလုံးအတွက် တာဝန်ရှိတာပဲ။ ကော်တုထိုက်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အခု ဘယ်လို ဖြစ်နေမလဲဆိုတာ ငါ မြင်ယောင်နေမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ပိုပြီး သတိထားပြီး ဖုံးကွယ်ထားရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ မဟုတ်ရင် သူက အသည်းအ သန် ဖြစ်လာပြီး ပြင်းထန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးလာနိုင်တယ်...။”

လျန်ထျန်း၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ အလွန်ပင် တိကျလှသည်။ အစည်းအဝေး ပြီးနောက် ကော်တုထျိုက်သည် သူ၏ ဒေါသကို ကုမ္ပဏီမှ အကြီးတန်း အမှုဆောင်များဆီသို့ လွှဲပြောင်း ပေးလိုက်သည်။

“အဲ့ဒီလူကို ရှာခိုင်းထားတာ အခုထိ သတင်းမရသေးဘူးလား။ ခင်ဗျားတို့အားလုံးက အသုံးမကျတဲ့သူတွေပဲ...။”

“ခင်ဗျားတို့ ဘာနည်းလမ်းပဲ သုံးသုံး ရှာတွေ့အောင် ရှာပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေအတွက် သူ တာဝန်ယူအောင် လုပ်ပေးပါ။ ဘယ်လောက်ပဲ ပေးရပေးရ...။”

ထို့ကြောင့် ပြည်တွင်းရှိ ဒုတိယမြောက် စက်ရုံ ဘဏ်ခွဲ (၄၄) ရုံမှ အကြီးတန်း အမှုဆောင်များအားလုံး အလုပ်ရှုပ် သွားကြသည်။

ဤဘဏ်ခွဲ စက်ရုံများမှ အကြီးတန်း အမှုဆောင်များကို အထင်မသေးပါနှင့်။ ယခင်က ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း ဒုတိယ မြောက် စက်ရုံတိုင်းတွင် အလုပ်သမား နှစ်သောင်းမှ သုံးသောင်းခန့် ရှိသည်။ မြို့ကြီးအချို့တွင် စက်ရုံ များမှာ ပို၍ ကြီးမားပြီး ၎င်းတို့၏ အမှုဆောင်များသည် ပို၍ အာဏာရှိကာ ဒေသတွင်း စီးပွားရေး လုပ်ငန်းကြီး များထက် မနိမ့်ကျသော ဩဇာအာဏာ ရှိကြသည်။

လျန်ထျန်း ရှိသော အယ်လ်မြို့တွင် စက်ရုံ မရှိသော်လည်း တူညီသော ပြည်နယ်ရှိ ဝိုင် မြို့တွင်မူ အတော်အတန် ကြီးမားသော စက်ရုံ ရှိနေသည်။ ဝိုင်မြို့၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဇုန်တွင် တည်ရှိပြီး လက်ရှိတွင် အလုပ်သမား လေးသောင်းကျော် ရှိသည်။ ၎င်း၏ စုစုပေါင်း စက်မှု ထုတ်လုပ်မှု တန်ဖိုးမှာ တရုတ်ပြည်မကြီးရှိ စက်မှုဇုန်များ အာလုံးတွင် တတိယမြောက် ဖြစ်ပြီး ဇက်မြို့တော်နှင့် အက်စ်မြို့တော်တို့ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် ဖြစ်သည်။

ဤစက်ရုံ ဘဏ်ခွဲသည် အက်စ်ဒီ ကျွန်းဆွယ်၏ အကြီးဆုံး 3C ထုတ်ကုန် စက်မှု အခြေခံအဖြစ် ရောက်ရှိလာပြီ ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဤမျှ ကြီးမားသော စက်မှုလုပ်ငန်းနှင့်အတူ စက်ရုံမန်နေဂျာမှာ အက်စ်ဒီ ပြည်နယ်တွင် အလွန် ဩဇာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ရပေမည်။

မကြာမီပင် စက်ရုံ ဘဏ်ခွဲ၏ တတိယမြောက် အကြီးဆုံး မန်နေဂျာသည် အထွေထွေမန်နေဂျာ ဝမ်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးသည် မေလလယ်တွင် ဖော်ကျွန်းကော်ပိုရေးရှင်း အဆောက်အဦး၏ ဧည့်ခန်းမ၌ တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

“ဒါရိုက်တာယွီ၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်…။”

အထွေထွေမန်နေဂျာ ဝမ်မှာ ဝါရင့် စီးပွားရေးသမား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တွေ့ဆုံသည်နှင့် နှုတ်ဆက်စကား ပြောကြားခဲ့ သည်။ အရင်ကဆိုလျှင် မစ္စတာဝမ်မှာ အယ်လ်မြို့၏ အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သော်လည်း ဒါရိုက်တာယွီက အာရုံစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖူထုကန်၏ အဆင့်မှာ မည်မျှ ရှိသနည်း။

၎င်းမှာ စစ်မှန်သော ဖော်ကျွန်းကုမ္ပဏီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခုမူ မစ္စတာဝမ်မှာ အယ်လာမာ၏ စီအီးအိုကို ကိုယ်စားပြုနေပြီး ၎င်းမှာလည်း ဖော်ကျွန်း ကုမ္ပဏီ ဖြစ်ပေ သည်။ ထို့အပြင် တစ်ဦးမှာ ဘဏ်ခွဲ စက်ရုံမန်နေဂျာ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ စီအီးအို ဖြစ်ရာ အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်မှာ ထင်ရှားသည်။

ထို့ကြောင့် ဒါရိုက်တာယွီမှာလည်း အထွေထွေမန်နေဂျာ ဝမ်ကို ပြုံးရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်ရမည် ဖြစ်သည်။

“မင်္ဂလာပါ၊ မစ္စတာဝမ်။ ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ကို ကြားဖူးပါတယ်။ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ လာရောက်တာကို ခွင့်လွှတ်ပေး ပါ…။”

စီးပွားရေးသမား၏ ပါးစပ်မှာ လိမ်ညာတတ်သည့် ပါးစပ် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မစ္စတာဝမ်၏ လက်ရှိ အဆင့် အတန်း မဟုတ်ပါက ဒါရိုက်တာယွီသည် မစ္စတာဝမ်၏ နာမည်ကို ကြားဖူးမည် မဟုတ်ဘဲ လေးစားမှုလည်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိုအရာများမှာ လက်ရှိတွင် အရေးမကြီးပါ။

လူနှစ်ဦးစလုံးမှာ ၎င်းတို့၏ လက်ထောက်များနှင့်အတူ ညီလာခံ ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လုပ်ငန်းကိစ္စများကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ဒါရိုက်တာယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ စာမျက်နှာ လှန်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ပြောင်းလဲသွား ပြီး ပထမဆုံး စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“မစ္စတာဝမ်၊ ခင်ဗျားတို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ လက်ရှိ စီးပွားရေး ပုံစံက အရင်ကနဲ့ အတော်လေး ကွာခြားနေပါတယ်။ ပြည်မ ကြီး ဈေးကွက်မှာ အရင်ကတည်းက တည်ငြိမ်နေပြီး အားလုံးက စည်းကမ်းအတိုင်း လိုက်နာနေကြတာပါ။ ခင်ဗျားတို့က ရုတ်တရက် ဒီလို လုပ်တာက ယဉ်ကျေးမှု မရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား...။”

ဤပြတ်သားသော စကားလုံးများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အထွေထွေမန်နေဂျာ ဝမ်က လျန်ထျန်းနှင့် သဘောတူ ထားသည့်အတိုင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် ဖြေလိုက်လေသည်။

“ယဉ်ကျေးမှုဆိုတာ ဘာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမြင်မှာတော့ အကြီးမားဆုံးသော ယဉ်ကျေးမှုမှာ သာမန်ပြည်သူ တို့ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ပြီး အေးချမ်းစွာ အလုပ်လုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်...။”