အခန်း (၃၈၁-၃၈၂)

အခန်း(၃၈၁)

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရင်တမမနှင့် အလွန်တရာ စိုးရိမ်ပူပန်နေရချေသည်။ တုန်ယွမ်၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသော သဘာဝက သူ၏တွေးထင်မြော်မြင်မှုထက်ပင် ကျော်လွန်နေတော့သည်။

ထိပ်တန်းအဆင့်စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သည့် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ တန်ခိုးပညာရပ်ကို တတ်မြောက်ထားသူနှင့် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက တွေးဆထားပါအံ့နည်း။

တုန်ယွမ်ကမူ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိန်ခေါ်လှောင်ပြောင်နေဆဲဖြစ်ပြီး အမှောင်ရိပ်ထဲမှနေ၍ တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် တစ်ဖက်လူ အမှားအယွင်းပြမိမည့် အခိုက်အတန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေချေသည်။

ထိုသို့သော ရန်သူကို ရှာမတွေ့နိုင်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ဒေါသပုန်ထနေရတော့သည်။

တုန်ယွမ်၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကိုပင် မမြင်ရသဖြင့် မည်သို့လျှင် တိုက်ခိုက်နိုင်ပါအံ့နည်း။

ထိုအခိုက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်တိုင် တီထွင်ဖန်တီးထားသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အလွန်အမင်း အသုံးချလျက် ရန်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သော စွမ်းရည်ကို သတိရသွားမိတော့သည်။

“ဒီပညာရပ်ကို ‘ကြိုတင်သိမြင်ခြင်း’ လို့ပဲ အမည်ပေးရတော့မယ်။”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိဘာသာ ဖန်တီးထားသော ထိုကွက်ကျော်ကို အမည်ပေးလိုက်ပြီးနောက် စိတ်အာရုံစွမ်းအင်များကို တစ်ဟုန်ထိုး ထုတ်လွှတ်လိုက်ချေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မိုင်ထောင်ချီအတွင်းရှိ သစ်ရွက်လှုပ်ခတ်သံအဆုံး အရာခပ်သိမ်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ အထင်အရှား ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

“ဟိုမှာပဲ။”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ တုတ်ရှည်တိုကို ဘယ်ဘက်သို့ ရုတ်ချည်း ထိုးနှက်လိုက်ရာ မိုးကြိုးနှင့် မီးလျှံဓာတ်စွမ်းအင်များ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနေရာတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားချေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် တုန်ယွမ်သည် ထိုနေရာမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။

“မဟန်ဘူး။”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။ မိမိ၏ ကျောပြင်ဘက်၌ ဟင်းလင်းပြင် လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခုကို သူ အာရုံရလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း သူက တိုက်ကွက်ထုတ်လိုက်ရုံရှိသေးသဖြင့် အချိန်မီ ပြန်မရုပ်သိမ်းနိုင်တော့ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ဘေးသို့ အတင်းအကျပ် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း တုန်ယွမ်၏ မြန်နှုန်းက ပိုမိုသာလွန်နေချေပြီ။ ချင်ယွမ်ဖုန်း မရှောင်တိမ်းနိုင်မီမှာပင် သူ၏ လှံရှည်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နောက်ထပ် ဒဏ်ရာတစ်ခု စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ထားမိသည်။ တုန်ယွမ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ တန်ခိုးကို ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ထားသဖြင့် သူ၏ မြန်နှုန်းမှာ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လှရာ နေရာကို အတိအကျ ပစ်မှတ်ထားရန် မလွယ်ကူချေ။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ကွက်များမှာ လေကို တုတ်နှင့် ရိုက်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။

“တောက်... ငါသာ သူ့ကို ဖမ်းမိလို့ကတော့...” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်ရင်း ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်ကူးဉာဏ်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် တုန်ယွမ်သည် ကြွက်ကို ကစားနေသည့် ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ တန်ခိုးကို အသုံးပြုကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စနောက်ကျီစယ်နေပြီး အခါအားလျော်စွာ ဒဏ်ရာများ ပေးနေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာလည်း ပိုမို၍ မောဟိုက်နွမ်းနယ်လာရသော်လည်း ဤမျှကြာအောင် တိုက်ခိုက်နေသည့်တိုင် တုန်ယွမ်၏ အဝတ်စကိုပင် မထိတွေ့နိုင်သေးချေ။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် တုန်ယွမ် ရှိနေမည့်နေရာကို အမြဲတမ်း တိတိကျကျ သိနေရသော်လည်း တုန်ယွမ်၏ လှုပ်ရှားမှုက မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

သူသည် လှံရှည်ဖြင့် ဟန်ရေးပြပြီးနောက် စစ်မှန်သော တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ရန် နေရာပြောင်းလဲသွားတတ်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် အလွန် ခေါင်းခဲစရာ ဖြစ်နေရချေသည်။

“မင်းက ပုန်းအောင်းပြီး ရှောင်ပြေးနေရုံပဲ တတ်တာလား။” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လမ်းစပျောက်နေသည့်အလား အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် ရရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာတစ်ခုချင်းစီမှ သွေးများ စီးကျကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အဝတ်အစားများကို နီရဲစေခဲ့ချေပြီ။

“ဟားဟားဟား... မင်းကို သတ်ပြီးရင် မင်း ဘယ်လောက်အထိ မာမာထန်ထန် နေနိုင်ဦးမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။” တုန်ယွမ်၏ အသံသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ထပ်မံ ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တုန်ယွမ် လာမည့် အရပ်မျက်နှာကို ရုတ်ချည်း အာရုံရလိုက်သဖြင့် တုတ်ရှည်ကို မြှောက်လိုက်ရာမိုးကြိုးနှင့် မီးလျှံဓာတ်စွမ်းအင်များ ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

တုတ်ရှည်ကို အောက်သို့ လွှဲရိုက်ချလိုက်ရာ ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးမီးလျှံ ကာကွယ်ရေးအရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လေထု၏ အပူချိန်မှာ ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားကာ ရွှေရောင်လျှပ်စီးများပင် ပျံ့နှံ့သွားချေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျောပြင်သည် ပွင့်လင်းသွားရရာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်သွားတော့သည်။

တုန်ယွမ်သည်လည်း ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခါလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ကျောဘက်၌ ပေါ်လာတော့သည်။

သူ၏ လှံရှည်ကို ထိုးသွင်းလိုက်ရာ သဲ့သဲ့မျှသော နဂါးဟိန်းသံပညာရပ်နှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ကျောကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးစိုက်မိတော့သည်။

ကြီးမားလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် မြင့်မားသော ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးကဲ့သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရပြီး ထိုလှိုင်းလုံးကြီးထဲ၌ ပုန်းအောင်းနေသော လှံရှည်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နှလုံးသားဆီသို့ နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်သွားတော့သည်။

“သေပေတော့။” တုန်ယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာချေသည်။

သို့သော်လည်း သူ အောင်ပွဲခံရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လင်းနို့နက်အုပ်စုကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပျံသန်းလူစုခွဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

တုန်ယွမ်သည် မကောင်းသော နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လှံရှည်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းကာ လှည့်ပတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ၏ ပုခုံးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်ကို ရုတ်ချည်း ခံစားလိုက်ရချေသည်။

“မင်းကို ငါ ဖမ်းမိပြီ။”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယွမ်၏ နောက်ကျောဘက်၌ ပြန်လည်စုစည်းလာပြီး အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

တုန်ယွမ်၏ ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ဆတ်ခနဲ ချွေးစေးများ ပြန်လာရတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းထံတွင် ဤမျှ ဆန်းကြယ်လှသော ကွက်ကျော်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မတွေးဆမိခဲ့ချေ။

သူသည် ထွက်ပြေးရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးထံမှ ကိုးဆင့်မြောက် မဟာဆရာနယ်ပယ်ထက်ပင် သာလွန်လှသော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာချေသည်။

ဤအခါမှသာ တုန်ယွမ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျော်စောမှုမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကျယ်ပြန့်နေရသည်ကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

အကြောင်းမူကား သူ၏ စွမ်းအားသည် လက်ရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

အကယ်၍ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ တန်ခိုးပညာရပ်သာ မရှိပါက သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ဤမျှကြာအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

တုန်ယွမ်၏ ရင်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှု လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲရှိ တုတ်ရှည်ထံမှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ထက်ပေါ်လာပြီး မိုးကြိုးမီးလျှံဓာတ်များ သောင်းကျန်းလျက် တုန်ယွမ်၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

တုန်ယွမ်မှာမူ မိမိကိုယ်ကို ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ရိုက်နှက်လိုက်သကဲ့သို့သာ ခံစားလိုက်ရပြီး လက်ဝါးကြီးနှစ်ဖက်ကဲ့သို့သော လျှပ်စီးများသည် သူ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ ချက်ချင်း ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်သွားချေသည်။

သူ၏ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ရင်ထဲ၌ နောင်တတရားများသာ ပြည့်နှက်သွားရတော့သည်။ မိမိသည် အဘယ်ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သွားရောက်စိန်ခေါ်မိပါလိမ့်။

ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ကို အပြင်းအထန် လည်ပတ်စေလိုက်ရာ တုန်ယွမ်၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအား အားလုံးကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက စုပ်ယူလိုက်ချေပြီ။

မီးလျှံကောင်းကင်ခုတ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် တုန်ယွမ်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာရသည့်နေရာမှာ ဦးခေါင်းဖြစ်ချေသည်။

အကယ်၍ သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့လျှင်ပင် ထိုသို့သော ဒဏ်ရာမျိုးမှာ မည်သို့မျှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။

ကြီးမားလှသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ သိမြင်နားလည်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ယင်းကား ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ တန်ခိုးပညာရပ်အပေါ် သိမြင်နားလည်ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်သည် တုန်ယွမ်၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားကိုသာမက ထိပ်တန်းအဆင့် စွမ်းရည်ဖြစ်သည့် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ တန်ခိုးပညာရပ်ကိုပါ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ စုပ်ယူပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တုန်ယွမ်ကိုယ်တိုင်၏ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ တန်ခိုးအပေါ် နားလည်မှုမှာ အလွန် အကန့်အသတ်ရှိလှပြီး ခြေသုံးလှမ်းအကွာအဝေးအတွင်း၌သာ ရွေ့လျားနိုင်ကာ ဟင်းလင်းပြင် ကူးပြောင်းမှုကို ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ထို့အပြင် ကူးပြောင်းမှု တစ်ကြိမ်ချင်းစီတိုင်းသည် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို ကုန်ဆုံးစေချေသည်။ အကယ်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းသာ စောစောက အကွက်ဆင်မတိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင်ပင် တုန်ယွမ်သည် ကြာရှည် တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်မူ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ တန်ခိုးအပေါ် နားလည်မှုမှာ ပို၍ပင် သနားစရာ ကောင်းလှချေသည်။ ဟင်းလင်းပြင် ကူးပြောင်းမှု တစ်ကြိမ်လျှင် ခြေတစ်လှမ်းသာ ရွေ့လျားနိုင်သဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် အားနည်းလှသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း ကံကောင်းသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံတွင် အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံးဟူသော နတ်ဘုရားပစ္စည်း ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

နောင်အနာဂတ်တွင် အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံးကို အသုံးပြု၍ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ တန်ခိုးကို လေ့လာဆည်းပူးပါက သူသည် ပိုမို၍ အစွမ်းထက်လာမည်သာ ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်အမင်း ကျေနပ် အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ ဤတုန်ယွမ်သည် မိမိထံသို့ ကြီးမားလှသော လက်ဆောင်မွန်တစ်ခု လာရောက်ပေးအပ်ရန်အတွက် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးနှင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့ချေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ဤကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားရမည် ဖြစ်ချေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တုန်ယွမ်သည် ဝူးကျိဂိုဏ်း သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ ဝူးကျိဂိုဏ်းက သိရှိသွားပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မီးတစ်ချက်တောက်လိုက်ရုံဖြင့် တုန်ယွမ်ကို ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို မိမိ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်တော့သည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ပဉ္စမအဆင့် ရတနာလက်နက်ဖြစ်သော အပြင် တုန်ယွမ်ထံတွင် စတုတ္ထအဆင့် ရတနာလက်နက် အချို့လည်း ရှိနေသေးသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် အမှန်တကယ် မလိုအပ်သဖြင့် သိမ်းဆည်းထားလိုက်ချေသည်။

ထို့အပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၊ ဆေးလုံးများနှင့် ပဉ္စမအဆင့် ရှားပါးလှသော ဝိညာဉ်ဆေးမြက်ပင် အချို့လည်း အမြောက်အမြား ပါရှိနေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် ဝမ်းမြောက်သွားစေတော့သည်။

စနစ်မှ ပေးအပ်ထားသော အဓိကတာဝန်မှာ မြေနက်မြေပေါ်တွင် စတုတ္ထအဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက်မြင့်မားသော ဝိညာဉ်ဆေးမြက်ပင် တစ်ရာကျော်ကို စိုက်ပျိုးရန်ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ပြီးမြောက်ရန်အတွက် တစ်ဒါဇင်ခန့်သာ လိုအပ်တော့ချေသည်။

သို့သော်လည်း သာမန် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်ပင် အများစုကို ချင်ယွမ်ဖုန်း စုဆောင်းပြီးဖြစ်၍ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်ပင်များကို ရှာဖွေရန်အတွက်မူ ပိုမို၍ အားထုတ်ကြိုးပမ်းရဦးမည် ဖြစ်တန်ရာသည်။

အခန်း (၃၈၂)ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးမြှင့်ခြင်း

သို့သော်လည်း ရုတ်တရက်တာဝန်များမှ ရရှိသော ဆုလာဘ်များမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှရာ ပင်မတာဝန်ကြီး ပြီးဆုံးသွားပါက စနစ် က သူ့အား မည်မျှအထိ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာများ ပေးအပ်ဦးမည်နည်းဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ယောက် စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်တော့ချေ။

ထိုအမှုကိစ္စအားလုံးကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို ရှင်းလင်းကာ ပင်လယ်ပြင်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တုန်ယွမ်သည်လည်း လူသူကင်းမဲ့သော နေရာများကိုသာ ရွေးချယ်တတ်သည့် အလားတူအတွေးမျိုး ရှိခဲ့ပေသည်။

"ရှောင်လင်... ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းပြကွက်ကို တစ်ချက်လောက် ထုတ်ပြပါဦး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

သခင်- ချင်ယွမ်ဖုန်း

အသက် - ၁၈ နှစ်

ကျင့်စဉ်အဆင့် - ကိုးဆင့်မြောက် မဟာဆရာနယ်ပယ်၊ စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ၊ ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖန်တီးသူ

တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များ - ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ပညာရပ်၊ အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်၊ မိုးတိမ်လွင့် ပညာရပ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်၊ အလောင်းကောင်ရုပ်သေး ပညာရပ်၊ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်း ပညာရပ်၊ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေး ပညာရပ်၊ နဂါးဟိန်းသံပညာရပ်၊ ဓားဆွဲ ခုတ်ချက်၊ လင်းနို့အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ပညာရပ်၊ သွေးပေါက်ကွဲခြင်း ပညာရပ်၊ မီးလျှံကောင်းကင်ခုတ်ချက်၊ နေဝင်ချိန်တစ်ချက်ခုတ်၊ ဗုဒ္ဓဂါထာတော် လက်ဝါးကြီး၊ ဝရဇိန်ခန္ဓာပညာရပ်၊ ကြိုတင်သိမြင်ခြင်း၊ မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီး

ဓာတ်စွမ်းအင်များ - သားရဲမီးလျှံ၊ ရွှေရောင်မိုးကြိုး၊ ဟင်းလင်းပြင်

ကျင့်စဉ် - စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်

ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး - ၆၀,၆၂၅,၇၈၉

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းပြကွက်ကို ကြည့်ရင်း အတန်ငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သားရဲမီးလျှံနှင့် ရွှေရောင်မိုးကြိုးအပြင် ယခုလေးတင် သူရရှိခဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားတို့မှာ အသစ်တိုးလာသော 'ဓာတ်စွမ်းအင်' ကဏ္ဍအောက်တွင် တညီတညွတ်တည်း စုစည်းဖော်ပြထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခုအခါ သားရဲမီးလျှံ၊ ရွှေရောင်မိုးကြိုးနှင့် ဟင်းလင်းပြင်ဟူသော စွမ်းအားသုံးမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးမှာ ထက်ဝက်ကျော်ခန့် လျော့နည်းသွားသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သန်းခြောက်ဆယ်ကျော် ကျန်ရှိနေသေးရာ ခရီးတစ်လျှောက် အသုံးပြုရန် အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံးများ လဲလှယ်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

မိမိ၏ အရည်အချင်းများကို ပြန်လည်စစ်ဆေးပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပင်လယ်ပြင်သို့ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

တုန်ယွမ်၏ ကျင့်စဉ်များကို စုပ်ယူလိုက်ခြင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မဟာဆရာနယ်ပယ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်စေခြင်း မရှိသော်လည်း ယခုအခါ သူသည် ကိုးဆင့်မြောက် မဟာဆရာနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဝိညာဉ်လင်းဓားတစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယင်းမှာ လင်ဇီအာက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ပေးအပ်ခဲ့သော မှော်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းကို ရရှိပြီးကတည်းက သွေးဖြင့် အရှင်သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသည့် စနစ်ကို လုပ်ဆောင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် ဝိညာဉ်လင်းဓားသည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာကာ နောက်ဆုံးတွင် လှေငယ်တစ်စင်း ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လှေပေါ်ရှိ နေရာလွတ်မှာ လူနှစ်ဦး သုံးဦးခန့်သာ ဆံ့ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဝိညာဉ်လင်းဓားကို အသုံးပြုနည်း နှစ်မျိုးကိုလည်း သိရှိသွားခဲ့သည်။ ပထမတစ်နည်းမှာ သာမန်လှေများကဲ့သို့ပင် တက်များဖြင့် ကိုယ်တိုင်လှော်ခတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယနည်းလမ်းမှာ ဝိညာဉ်လင်းဓားအတွင်းသို့ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းပေးခြင်းဖြင့် ယင်း၌ ထွင်းထုထားသော အစီအရင်ကို နှိုးဆော်ကာ အလိုအလျောက် ရွေ့လျားစေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယနည်းလမ်းမှာ သိုင်းပညာရှင်များအတွက် ပိုမိုသင့်လျော်ပေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်လင်းဓား၏ အနောက်ဘက်တွင် ထိန်းချုပ်မောင်းတံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်နေသော တိုင်ငယ်တစ်ခုပေါ်သို့ လက်တင်ကာ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်အချို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝိညာဉ်လင်းဓားသည် မြားတစ်စင်းအလား ပြေးထွက်သွားပြီး ပင်လယ်ပြင်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းကြက်ခွပ်များ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်လင်းဓားအတွင်းသို့ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ဆက်တိုက် ထည့်သွင်းပေးနေခဲ့သည်။ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် ထည့်သွင်းမှု များပြားလာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်လင်းဓား၏ အရှိန်မှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမြင့်ဆုံးအရှိန်ကို ထိန်းညှိနိုင်ခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်လင်းဓား၏ အရှိန်မှာ သူ ကုန်းလမ်းပေါ်တွင် ခရီးသွားသည့် အရှိန်နှင့် ဆင်တူကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လှသည်မဟုတ်သော်လည်း နှေးကွေးခြင်းမရှိဘဲ တစ်ရက်လျှင် ကီလိုမီတာ တစ်ထောင်ကျော်ခန့် ခရီးပေါက်ရန်မှာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိပေသည်။

လင်ဇီအာသာ ဤဝိညာဉ်လင်းဓားကို သူ့အား မပေးခဲ့ပါက ပင်လယ်ပြင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သိတော့မည်မဟုတ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ယောက် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားမိနေသည်။

ဤသို့ဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပင်လယ်ပြင်တွင် သုံးရက်တိုင်တိုင် တစ်ကိုယ်တည်း ခရီးနှင်ခဲ့သည်။ ဤသုံးရက်အတွင်း သူသည် ကုန်းမြေကြီးနှင့် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ပင်လယ်ကျွန်း တစ်ကျွန်းတစ်လေကိုမျှ မတွေ့ရသေးချေ။

ပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာ ကျယ်ပြောလှပြီး လူသူကင်းမဲ့နေရာ ရှောင်ဟေး အတူပါရှိနေသော်ငြားလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း အနည်းငယ် ပျင်းရိလာမိသည်။

သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မြင်တွေ့နေရသော မြင်ကွင်းမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသည့် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်နှင့် ကောင်းကင်ယံတို့သာ ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံမှာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ခရီးစဉ်အတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံးများကို လဲလှယ်ကာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကိုလည်း လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဆေးဖော်စပ်သူများ ပြိုင်ပွဲကြီးအတွက် သူသည် ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အကန့်အသတ်တစ်ခုကို သိသိသာသာ ခံစားနေရသည်။ အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံး၏ အကူအညီ ရှိနေသည့်တိုင် ထိရောက်မှုမှာ အလွန်နည်းပါးနေခဲ့သည်။

"ဟူး..." ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ ပျက်စီးသွားသော ဆေးလုံးတစ်လုံးမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဤသည်မှာ သုံးရက်အတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သတ္တမအကြိမ်မြောက် ကြိုးစားမှု ဖြစ်သော်လည်း ပဉ္စမအဆင့် ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရန် ကြိုးစားတိုင်း ကျရှုံးနေခဲ့ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ လုံးဝကို အကူအညီမဲ့နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သို့သော် အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဦးနှောက်မှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေပြီး မည်သည့်နေရာတွင် ပြဿနာ ရှိနေသည်ကိုမူ သူ မသိသေးချေ။

"ရှောင်ဟေး... မင်းအတွက်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပျက်စီးနေသော ဆေးလုံးမှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး ရှောင်ဟေး၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားသည်။

ဆေးလုံးမှာ ပျက်စီးနေသော်လည်း ယင်း၏ ဆေးဘက်ဝင် အာနိသင်များမှာ ပျက်ပြယ်သွားခြင်း မရှိသေးရာ ရှောင်ဟေးအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော အားဆေးတစ်ခွက် ဖြစ်ပေသည်။

အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံး၏ အာနိသင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်ကာ ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို စတင်ဆင်ခြင်လေတော့သည်။

သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု အဆင့်မှာ ပဉ္စမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ သံသယဝင်မိသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်ကို စတင်တွေ့ရှိချိန်က တစ်ဝက်သာ ကျန်ရှိတော့သော်လည်း ထိုတစ်ဝက်မျှဖြင့်ပင် ရှောင်လင်၏ ထောက်ခံချက်ကို အပြည့်အဝ ရရှိခဲ့သည်။

ယခုအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံးကို အမှီပြု၍ ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ကိုယ်တိုင် ဆင်ခြင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်များမှာ တစ်မိနစ်ပြီး တစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်လင်းဓားမှာ မှန်မှန် ရွေ့လျားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်ပေါ်တွင်သာ ရှိနေသဖြင့် ဝိညာဉ်လင်းဓားထံသို့ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ပေးပို့ရန် မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်လင်းဓားမှာ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားပြီး ဝိညာဉ်လင်းဓား၏ အောက်ခြေတွင် ကြီးမားလှသော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ယင်းတို့ကို ယခုအချိန်အထိ သတိမပြုမိသေးချေ။

နောက်ဆုံးတွင် အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံး၏ အာနိသင်များ ကုန်ဆုံးလုနီးအချိန်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ သန့်စင်သွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခေတ္တခဏ ကင်းကွာသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ အလွန်အမင်း သက်သောင့်သက်သာရှိမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ရာ စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ဤအချိန်တွင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မမြင်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်သွားလေတော့သည်။

"ဒါက... အဆင့်တက်သွားတာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မှုများ ပေါ်လွင်လာသည်။

ထိုခဏတာအတွင်း အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံးကို အသုံးချကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို အမှန်တကယ်ပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခြင်းအရာကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို တိုးမြင့်လာပြီး ပထမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ပေသည်။ ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အဓိက လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေပြီ။

ယခင်က ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်သည် သူ၏ အဆင့်ထက် နိမ့်ပါးသူများအပေါ်တွင်သာ ထူးခြားသော အာနိသင် ရှိခဲ့သော်လည်း သူနှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့် တူညီသူများ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြင့်မားသူများကိုမူ ရင်ဆိုင်ရန် မလုံလောက်ခဲ့ချေ။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျင့်စဉ်အဆင့် တူညီသော သိုင်းပညာရှင်များကိုပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ ထိခိုက်မှုများ ပေးနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြင့်မားလာမှုကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးသစ်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် အမြန် ထိုင်ချလိုက်ကာ လက်ချောင်းကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ရှေ့ရှိ နဂါးဖမ်းဆေးမီးဖိုအတွင်းမှ မီးလျှံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကျယ်ပြောလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပဉ္စမအဆင့် ဆေးလုံးကို ချက်ချင်း စတင်ဖော်စပ်လေတော့သည်။

ဆေးဘက်ဝင် အပင်များကို ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ဆေးမီးဖိုအတွင်းမှ မွှေးပျံ့လှသော ဆေးရနံ့များမှာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးမြင့်လာမှုနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာမှုတို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဆေးဖော်စပ်မှု အရှိန်မှာ သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယခင်က ခက်ခဲနေခဲ့သော ပြဿနာအချို့မှာလည်း အလွယ်တကူ ပြေလည်သွားပုံ ရပေသည်။

မှတ်ချက်။ ဝိညာဉ်လင်းဓားဟု နာမည်ပေးထားသော်လည်း လှေငယ်သဏ္ဍာန်ရတနာမျိူးဖြစ်၏။