အခန်း ၄၁၆

အခန်း (၄၁၆)

ရှောင်မို၏စကားသံများက တဲနန်းအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

လူတိုင်း၏အကြည့်များက ပိုင်ချီအမည်ရသော လူငယ်လေးထံသို့ စုပြုံကျရောက်သွားလေတော့သည်။

ကျောက်ကွမ်းနှင့် လီကျင်းတို့မှာ ပိုင်ချီကို ကောင်းစွာရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြပေသည်။

ပြီးခဲ့သည့် တစ်နှစ်ကျော်ကာလအတွင်း စစ်မြေပြင်၌ ပိုင်ချီ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိပြောင်မြောက်မှုများကို သူတို့ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

ယခင်က ဆီးနှင်းမင်းသားကဲ့သို့ပင် ပိုင်ချီသည် ရန်သူ့စစ်သူကြီးများကို ခေါင်းဖြတ်ခြင်း၊ အလံများကို သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် မြို့ရိုးများကို ပထမဆုံးတက်လှမ်းနိုင်ခြင်းစသည့် စစ်ရေးစွမ်းဆောင်မှုများကို အောင်မြင်စွာ စိုက်ထူနိုင်ခဲ့ချေပြီ။

ထိုစဉ်က ကျန်းပေမင်းသားသည် ပိုင်ချီကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "ဒီကလေးက အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် ပါရမီရှင်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ငါ့သားအတွက်လည်း အားကိုးရတဲ့ လက်ထောက်ကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပဲ" ဟု သူတို့ကို ပြောကြားခဲ့ဖူးလေ၏။

ထို့နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းပေမင်းသားက ပိုင်ချီအား ဒုတိယစစ်သူကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ကာ တပ်များကို ဦးဆောင်ခွင့်ပေးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ပေသည်။

ပိုင်ချီ၏ စစ်ကွပ်ကဲမှု နည်းဗျူဟာများကို ကျန်းပေမင်းသားက တစ်နေ့တခြား ပိုမိုသဘောကျ နှစ်ခြိုက်လာခဲ့သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ယခုကဲ့သို့ ချူတိုင်းပြည်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် ပိုင်ချီကို စေလွှတ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်ငြားလည်း...

ပိုင်ချီအား စစ်သေနာပတိချုပ်အဖြစ် တာဝန်ပေးလိုက်ခြင်းက တကယ်ပဲ အဆင်ပြေပါ့မလား။

ကျောက်ကွမ်းနှင့် လီကျင်းတို့က ပိုင်ချီအပေါ် မနာလိုဝန်တိုဖြစ်နေကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူသည် အရွယ်ငယ်လွန်းသေးသည်ဟု အမှန်တကယ် ခံစားနေရခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်၏။

ဆီးနှင်းမင်းသားသည်လည်း ဤအရွယ်၌ပင် တပ်များကို စတင်ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး ဝေ့တိုင်းပြည်ကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည် ဆိုသော်ငြားလည်း...

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယုတ္တိကျကျ တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် တိုင်းပြည်တစ်ခု၏ ကံကြမ္မာအထောက်အပံ့ဖြင့် ဆီးနှင်းမင်းသားကဲ့သို့သော စွမ်းရည်ပြည့်ဝသည့် စစ်သူကြီးကောင်းနှစ်ဦး ဆက်တိုက်ပေါ်ထွက်လာရန်မှာ အလွန်တရာမှ ခဲယဉ်းလှပေသည်။

"ပိုင်ချီ၊ တပ်ကိုဦးဆောင်ပြီး ဝူချီကို အနိုင်ယူဖို့ မင်းကို စေလွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲလား" ရှောင်မိုက ထပ်မံမေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

ပိုင်ချီက ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်၍ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "စစ်သူကြီးက ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပေးမှတော့ စိတ်ပျက်အောင် ဘယ်လုပ်ဝံ့ပါ့မလဲ။ ဝူချီကိုသာ အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ရင် ကျွန်တော့်ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး လာဆက်သပါ့မယ်" ဟု ပြတ်သားစွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"မင်း ဒီနေ့ပဲ တပ်ကိုဦးဆောင်ပြီး အဲဒီကိုသွားရမယ်။ ပိုင်ချီ၊ မင်းရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို မင်းရဲ့လက်ထောက်တွေဖြစ်တဲ့ စစ်သူကြီးလီနဲ့ စစ်သူကြီးကျောက်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ကန့်ကွက်မယ်ဆိုရင်တော့ မင်း ဘာမှမလုပ်ရဘူး။ နားလည်လား"

"နားလည်ပါပြီ စစ်သူကြီး" ဟု ပိုင်ချီက လေးနက်သောလေသံဖြင့် ဖြေကြားလိုက်၏။

"စစ်သူကြီးလီ၊ စစ်သူကြီးကျောက်... ပိုင်ချီက အရွယ်ငယ်လွန်းသေးတယ်။ သူ သိပ်ပြီး ဘဝင်မြင့်လာတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သတ်ဖြတ်ချင်တဲ့စိတ် အရမ်းပြင်းထန်လာတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ခင်ဗျားတို့ သူ့ကို တားဆီးထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။ တခြားကိစ္စတွေမှာတော့ သူ့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ပါစေ" ဟု ရှောင်မိုက ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။

"အမိန့်အတိုင်း နာခံပါ့မယ်"

လီကျင်းနှင့် ကျောက်ကွမ်းတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

ထိုနေ့တွင် သူတို့သုံးဦးသည် နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့ ခြောက်သောင်းနှင့် ခြေလျင်စစ်သည် နှစ်သိန်းလေးသောင်း၊ စုစုပေါင်း အထက်တန်းစားစစ်သည် သုံးသိန်းကို ဦးဆောင်ကာ ထျန်းစီးမြို့ဆီသို့ ချီတက်သွားကြလေတော့သည်။

နှစ်ရက်အတွင်း ပိုင်ချီနှင့်အဖွဲ့သည် ရောက်ရှိလာပြီး ထျန်းစီးမြို့ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်သိမ်းပိုက်လိုက်ကြသည်။

ထျန်းစီးမြို့၏ မြို့သခင်က နာမည်ကျော်စစ်သူကြီး ရှာဟောက်နန် မြို့ကို လာရောက်ကာကွယ်ပေးမည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်း စစ်သေနာပတိချုပ်အဖြစ် ရောက်ရှိလာသူမှာ သူ တစ်ခါမှပင် နာမည်မကြားဖူးသော လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်နေချေပြီ။

ခဏတာမျှ ထျန်းစီးမြို့သခင်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရလေသည်။

သို့သော် ထိုလူငယ်ကို ဆီးနှင်းမင်းသားကိုယ်တိုင် စေလွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး စစ်သူကြီးလီကျင်းနှင့် စစ်သူကြီးကျောက်ကွမ်းတို့ကပင် လက်ထောက်များအဖြစ် လိုက်ပါလာသည်ကို တွေးမိသောအခါ၊ မြို့သခင်သည် အရင်ယုံကြည်လိုက်ပြီးမှ နောက်မှမေးခွန်းထုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ဝူချီ၏တပ်များ ချီတက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ကင်းထောက်များက သတင်းပို့လာကြသည်။

ထျန်းစီးမြို့သည် သဘာဝအတားအဆီးများကို မှီခိုနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ သာမန်အတားအဆီးလေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ပြင် စစ်သည်သိန်းချီကို မြို့တွင်း၌ထားကာ ခံစစ်သက်သက်သာ ဆင်နွှဲနေမည်ဆိုလျှင် သူတို့အတွက် အလွယ်တကူ အကျပ်ရိုက်သွားနိုင်ချေရှိသည်။

ထို့အပြင် နှစ်ဖက်စစ်သည်အင်အားမှာလည်း သိပ်မကွာခြားလှပေ။ ခြောက်သောင်းသော နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့ ပါဝင်နေသည်ကိုပင် ထည့်မပြောတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် ကျောက်ကွမ်း၊ လီကျင်းတို့နှင့် တိုင်ပင်စီစဉ်ပြီးနောက် ပိုင်ချီသည် တပ်ကိုဦးဆောင်ကာ ရန်သူကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။

တိုင်းပြည်အသီးသီးက အများဆုံး အသိအမှတ်ပြုကြသည်မှာ ရန်သူ့တပ်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ယူနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ပိုင်ချီသာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် အနိုင်ရခဲ့လျှင် ရန်သူ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကို အပြည့်အဝ ရိုက်ချိုးပစ်နိုင်ပြီး တိုက်ပွဲတစ်ပွဲတည်းဖြင့် အနိုင်အရှုံးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထျန်းစီးမြို့သို့ ရောက်ရှိပြီး လေးရက်မြောက်နေ့တွင် ချူတပ်မတော်သည် မြို့တံခါးဝသို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူတို့သုံးဦးသည် တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ကာ စိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ထွက်လာခဲ့ကြလေ၏။

မည်သည့် လျှို့ဝှက်ပူးပေါင်းကြံစည်မှု သို့မဟုတ် လှည့်ကွက်မှ မပါဝင်ပေ။ အရာအားလုံးက တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

နှစ်ဖက်စစ်သူကြီးများသည် ၎င်းတို့၏ စစ်ရေးစစ်ရာ အစီအရင်များနှင့် တိုက်ပွဲဝင် တပ်ဖွဲ့တည်ဆောက်ပုံများကို နားလည်သဘောပေါက်မှုအပေါ် အခြေခံကာ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲကြလေတော့သည်။

ပိုင်ချီသည် တပ်မတော်၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ကျောက်တိုင်မည်းကြီးတစ်ခုပမာ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ အကြည့်များက မလှမ်းမကမ်းရှိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး အခိုင်အမာ ဖွဲ့စည်းထားသော ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့ထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်နေ၏။

လက်ရှိကာလမှာ ဆောင်းဦးပေါက်ဖြစ်ပြီး တောင်ကြားတံခါးအလွန်မှ တိုက်ခတ်လာသောလေက စူးရှသည့် အအေးဓာတ်ကို အနည်းငယ် သယ်ဆောင်လာခဲ့ချေပြီ။

လေပြင်းက ခြောက်သွေ့နေသော မြက်ပင်ဝါများနှင့် ဖုန်မှုန့်များကို သယ်ဆောင်လာပြီး အေးစက်နေသော သံချပ်ကာများအပေါ်သို့ တရှဲရှဲ မြည်သံလေးများဖြင့် ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

ကျောက်ကွမ်းက တဖက်ရှိ စစ်စည်းကမ်းတင်းကျပ်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော ချူတပ်မတော်ကို ကြည့်ကာ ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်၏။ "ချူတိုင်းပြည်ရဲ့ နာမည်ကျော်စစ်သူကြီး ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဒီတပ်က မြောက်ပိုင်းတပ်မတော်ထက် မနိမ့်ကျဘူးပဲ"

"စစ်သူကြီးဝူချီက တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တယ်။ သူသာမရှိရင် ချူဘုရင်ရဲ့ ဖြုန်းတီးဖျက်ဆီးမှုတွေအောက်မှာ လက်ရှိ ချူတိုင်းပြည်ဟာ တခြားနိုင်ငံတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ခံရတာ ကြာလှပေါ့"

ပိုင်ချီ၏ အသံမှာ မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မပါဝင်ဘဲ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေပေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ရှိ ချူတိုင်းပြည်က အရင်ခေတ်က ချူတိုင်းပြည် မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ဝေ့တိုင်းပြည်လိုပဲ ဝင်ခါနီးနေလုံးကြီး တစ်ခုပါပဲ"

"စစ်သူကြီးလီနဲ့ စစ်သူကြီးကျောက်တို့ရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို ကြားနေရတာ ကြာပါပြီ" ဝူချီက မြင်းကို ရှေ့သို့စီးနှင်လာရင်း သူတို့နှစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "စစ်သူကြီးလီကို နောက်ဆုံးတော့ မြို့စားကြီးအဖြစ် ဘွဲ့ချီးမြှင့်လိုက်ပြီလို့ ကြားပါတယ်။ ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စစ်သူကြီးဝူ" လီကျင်းက ဦးညွှတ်ရင်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်၏။ "စစ်သူကြီးဝူက ဒီခေတ်ရဲ့ နာမည်ကျော်စစ်သူကြီးတစ်ဦးပါ။ ကျွန်တော့်သခင် ဆီးနှင်းမင်းသားကတော့ လောကကြီးကို ငြိမ်းချမ်းအောင်လုပ်မယ့် ရည်မှန်းချက် ရှိတယ်။ ချူဘုရင်က ဖြုန်းတီးပြီး အသုံးမကျတဲ့သူပါ။ သူ့အတွက် အသက်စွန့်နေမယ့်အစား ကျွန်တော်တို့ ချင်တိုင်းပြည်နဲ့ပူးပေါင်းပြီး ထာဝရဂုဏ်ကျေးဇူးကို ဘာလို့ မယူတာလဲ"

"ဟီးဟီး... စစ်သူကြီးလီရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်က ကျွန်တော်တို့ ဝူမျိုးနွယ်အပေါ် ကျေးဇူးရှိခဲ့တယ်။ ရှောင်မိသားစုက မြောက်ပိုင်းနယ်မြေနဲ့ ဝေ့တိုင်းပြည် နှစ်ခုစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေမဲ့ ပုန်ကန်ခြင်းမရှိဘူး။ ဒါဆို ဝူမျိုးနွယ်က ဆင်းသက်လာတဲ့ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဘိုးဘေးတွေရှေ့မှာ အရှက်ရအောင် လုပ်ဝံ့မှာလဲ"

ဝူချီက ပြုံး၍ ငြင်းဆိုလိုက်လေသည်။

"စကားမစပ် ဒီလူငယ်လေးရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ကြည့်ရတာ စစ်သေနာပတိချုပ် ဖြစ်နေပေမဲ့ ကောလာဟလတွေထဲက ဆီးနှင်းမင်းသားတော့ မဟုတ်ဘူး။ နာမည်လေးများ သိခွင့်ရမလား"

"ဆီးနှင်းမင်းသားရဲ့ လက်အောက်ခံ ပိုင်ချီပါ။ စစ်သူကြီးကို ကြိုဆိုဖို့ အမိန့်အရ ထျန်းစီးမြို့ကို လာခဲ့တာပါ" ပိုင်ချီက လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ပိုင်ချီ" ဝူချီက နာမည်ကို တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ရင်း သူ၏အကြည့်များက ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့အစီအရင်အပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ "မင်းနာမည်ကို ငါ မကြားဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဆီးနှင်းမင်းသားရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရတယ်ဆိုကတည်းက မင်းမှာ အရည်အချင်းတချို့တော့ ရှိရမယ်။ ငါ့လို မြို့စားကြီးတစ်ယောက်နဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲတယ်ဆိုတော့ မင်းမှာ သတ္တိလည်း ရှိပုံရတယ်။ ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ဒီမျိုးဆက်သစ်က စစ်သူကြီးကို ကျေနပ်စေနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ပိုင်ချီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသော်လည်း မည်သည့်အကြောက်တရားမျှ ပေါ်လွင်မနေချေ။

ဝူချီက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ "ဒီခေတ်မှာ ကျိုးဓလေ့ထုံးတမ်းတွေက ပြိုလဲသွားပြီဆိုတော့ လူအတော်များများက စစ်ပွဲမှာလည်း ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့စရိုက်ဆိုတာ ရှိတယ်ဆိုတာကို မေ့သွားကြပြီ။ ဒီမြို့စားကြီးလည်း ဒီလိုမျိုး ထိပ်တိုက်ပြိုင်ပွဲမျိုး မကြုံရတာ ကြာပြီပဲ။ လာစမ်း... စည်တီးလိုက်။ ရန်သူ့တပ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး မြို့ကို သိမ်းကြ။ ချင်တိုင်းပြည်မှာ တကယ်ပဲ လူငယ်ပါရမီရှင်တွေ အဲဒီလောက်ပေါများသလား ဆိုတာကို ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ဝူချီ၏ အမိန့်နှင့်အတူ မိုးကြိုးပမာ စည်တီးသံကြီးများက လွင်ပြင်တစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားလေတော့သည်။

အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်သော နှစ်ဖက်စစ်တပ်များသည် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အပြင်းအထန် ဝင်ရောက်လုံးထွေးကြလေပြီ။

စစ်ပွဲ၏ ကြွေးကြော်သံများက ကောင်းကင်ယံကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေ၏။

ချူတပ်မတော်၏ တောင်ပံနှစ်ဖက်စလုံးရှိ အကြီးစားခြေလျင်တပ်ဖွဲ့ အကွက်များက နံရံကြီးများသဖွယ် ဒိုင်းလွှားများကိုကိုင်ဆောင်ကာ တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ရှေ့သို့ စတင်ချီတက်လာကြပြီး ဗဟိုအကွက်ကြီးမှာမူ နေရာတွင်သာ ငြိမ်သက်နေသည်။

"ချူတပ်ရဲ့ တောင်ပံတွေက အရင်စလှုပ်ရှားပြီး ဗဟိုက ငြိမ်နေတယ်" ပိုင်ချီက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်၏။ "ဝူချီက ငါ့တပ်ရဲ့ တောင်ပံအင်အားကို စမ်းသပ်ချင်နေတာပဲ။ နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့... ဘယ်ဘက်တောင်ပံက ပထမတပ်စု တိုက်ခိုက်စမ်း။ ညာဘက်တောင်ပံက ပထမတပ်စု အသင့်အနေအထားမှာ နေ"

ခရာမှုတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မြောက်ပိုင်းတပ်မတော်၏ ဘယ်ဘက်တောင်ပံတွင် နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော် တစ်သောင်းက ၎င်းတို့၏ စစ်ချီတက်မှုကို စတင်လိုက်ကြသည်။ ပင်မတပ်ဖွဲ့အစီအရင်ထံမှ အဖြူရောင်ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုက အပြင်သို့ ရုတ်ခြည်း စီးဆင်းလာပြီး မြေပြင်ကို ရိုက်ခတ်သွားသော မြင်းခွာသံများမှာ လုံပိတ်နေသော မိုးကြိုးသံများပမာ ဆူညံသွားလေ၏။

စစ်ချီတက်နေစဉ်အတွင်း ၎င်းတို့သည် အလိုအလျောက် အဖွဲ့သုံးဖွဲ့အဖြစ် ကွဲထွက်သွားကြပြီး တစ်ဖွဲ့လျှင် မြင်းသည်တော် သုံးထောင်ကျော်ဖြင့် မြှားခေါင်းပုံသဏ္ဍာန်ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။

သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရန်သူများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချူတပ်၏ ဘယ်ဘက်တောင်ပံမှ အကြီးစားမြင်းသည်တော် သုံးသောင်းခွဲကလည်း သူတို့၏ ချီတက်မှုကို အရှိန်တင်လိုက်ကြသည်။

မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှစ်ခုသည် စစ်မြေပြင်ဗဟို၏ ဘယ်ဘက်သို့ အနည်းငယ်တိမ်းသော နေရာတွင် အပြင်းအထန် ဝင်တိုက်မိကြလေတော့သည်။

နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော်တို့၏ မြှားခေါင်းပုံသဏ္ဍာန် အစီအရင်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်လှပြီး ပထမဆုံး မြင်းသည်တော်အဖွဲ့က ချူမြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့အတွင်းသို့ အပ်တစ်ချောင်းပမာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပေသည်။

ဒုတိယနှင့် တတိယအဖွဲ့များကလည်း နောက်မှ ကပ်လျက်လိုက်ပါလာကာ ကွက်လပ်ကို ပိုမိုကျယ်ဝန်းသွားအောင် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ကြ၏။

အဖြူရောင်သံချပ်ကာဝတ် မြင်းသည်တော်များက မြင်းပေါ်မှနေ၍ သူတို့၏လှံများကို ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်ကြရာ လှံအလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ ချူစစ်သည်များမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားကြလေသည်။

သို့သော် ချူမြင်းသည်တော်တပ်တွင် အင်အားပိုမိုများပြားသောကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးမှ အမြန်ဆုံး ညှပ်ပိတ်ကာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးပမ်းလာကြတော့သည်။