အခန်း ၄၁၈

အခန်း (၄၁၈)

နန်ရှန်းတိုင်းပြည် ဟူလုမြို့ရှိ မြို့သခင်အိမ်တော်အတွင်း၌ ရှာဟောက်နန်နှင့် ပိုင်ချီတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရှောင်မိုသည် ၎င်း၏တပ်များကို ဦးဆောင်ကာ ဟူလုမြို့ကို သိမ်းပိုက်လိုက်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်မိုသည် မြို့သခင်အိမ်တော်၌ ထိုင်ကာ မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲအပြီး အသေအပျောက်စာရင်းများနှင့် လက်နက်ချအညံ့ခံသူများ၏ စာရင်းကို စစ်ဆေးဖတ်ရှုနေပေ၏။

မြို့ကျဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် လုံယွမ်သည် သေသည်အထိ တိုက်ပွဲဝင်သွားခဲ့ပြီး စစ်မြေပြင်၌ပင် အသက်စွန့်သွားခဲ့ချေပြီ။

ရှောင်မိုမှာ များစွာနှမြောတသဖြစ်မိလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယခုအချိန်သည် လူအင်အား လိုအပ်နေသောကာလဖြစ်ပြီး အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ထည့်မတွက်လျှင်ပင် ဝါရင့်စစ်သူကြီးလုံယွမ်၌ အနည်းဆုံးတော့ ကြွယ်ဝသော စစ်မြေပြင်အတွေ့အကြုံများ ရှိနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော်ငြားလည်း ရှောင်မိုက သူ့အပေါ် လေးစားမှုရှိပေသည်။ သူ၏ရုပ်အလောင်းကို သေသေချာချာ ကောက်ယူစီစဉ်ပေးပြီးနောက် ဟူလုမြို့မှ အစောင့်အကြပ်များကို စေလွှတ်ကာ ချူနယ်မြေသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးခဲ့လေ၏။

ဟူလုမြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်တွင်လည်း ရှောင်မိုသည် အခြားမြို့များကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် ချက်ချင်း ရှေ့မတိုးခဲ့ချေ။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ရှာဟောက်နန်နှင့် ပိုင်ချီတို့ဘက်မှ အခြေအနေများမှာ ရှင်းလင်းမှုမရှိသေးသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ ရှာဟောက်နန် သို့မဟုတ် ပိုင်ချီတို့၌ မျှော်လင့်မထားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားလာခဲ့ပါက သူက အချိန်မီ သွားရောက်ကူညီပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

"မင်းသား... ရှာမြို့နဲ့ ထျန်းစီးမြို့တို့ဆီက သတင်းတွေ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်လာပါတယ်"

ကျောက်ဝေ့သည် စာလွှာများကို ကိုင်ဆောင်လျက် မြို့သခင်အိမ်တော်အတွင်းသို့ ကမန်းကတန်း ဝင်ရောက်လာလေ၏။

ကျောက်ဝေ့နောက်တွင် ရွှီယုံရှန်း၊ ဟေးတာ့နျူတို့အပြင် ရှောင်ယန်နှင့် ရှောင်ကွေ့တို့လည်း လိုက်ပါဝင်ရောက်လာကြသည်။

"ငါ့ကိုပေးကြည့်"

ရှောင်မိုက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး စာအိတ်ကိုယူကာ ဖောက်ဖတ်လိုက်လေ၏။

ကျောက်ဝေ့နှင့် အခြားသူများကလည်း တိုက်ပွဲနှစ်ခုစလုံး၏ ရလဒ်များ မည်သို့ထွက်ပေါ်လာသည်ကို အလွန်သိချင်နေကြသဖြင့် ရှောင်မိုအား စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြပေသည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်"

ရှောင်မိုက စာလွှာကို ရှောင်ယန်နှင့် အခြားသူများထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သူ၏ရင်ထဲတွင် ဆွဲချိတ်ထားသော ကျောက်တုံးကြီးကို နောက်ဆုံးတော့ အောက်သို့ချထားနိုင်ခဲ့ချေပြီ။

"ဟိုဘက်မှာ ရှာဟောက်နန်က ကျောက်ယန်ကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူလိုက်တယ်။ လျန်လီက နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး ရန်သူ့အစီအရင်ကို ဖြိုခွဲလိုက်တာမို့ ကျောက်ယန်ရဲ့ မဟာအစီအရင်ကြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီ။ အခု ကျောက်ယန်က နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ထဲက နိုင်ဟယ်မြို့ကို ဆုတ်ခွာသွားပြီတဲ့"

"ပိုင်ချီကလည်း ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူးပဲ"

"ပိုင်ချီက ဝူချီနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး ချူတပ်မတော်ကို အသေအကြေ ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့တယ်"

"ဝူချီက နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ကို ဆုတ်ခွာသွားပြီး ပိုင်ချီက နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ကို တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ဖို့ စာရေးတောင်းဆိုလာတယ်"

စာကို ဖတ်ပြီးနောက်တွင် ရှောင်ယန်၊ ကျောက်ဝေ့နှင့် ဟေးတာ့နျူတို့အားလုံး အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားကြလေ၏။

"ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က စစ်မျက်နှာသုံးဖက်ကနေ တိုက်ခိုက်မှာမို့ နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ကို သေချာပေါက် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှာပဲ" ဟု ရွှီယုံရှန်းက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တပ်မတော်သုံးရပ်နဲ့ နန်ရှန်းတိုင်းပြည် တစ်ခုတည်းကိုပဲ တိုက်ခိုက်တာက ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ပြည့်မီဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး"

ရှောင်မိုက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောကာ ဖြည်းညင်းစွာ စကားဆိုလိုက်လေ၏။

"စစ်သူကြီးရှာဟောက်ဆီကို အမိန့်တစ်ရပ် ပေးပို့လိုက်ပါ။ ပင်မတပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ပြီး နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ကို ဖြတ်သန်းကာ ချူနယ်မြေကို တိုက်ရိုက်ဝင်တိုက်ဖို့နဲ့ ငါတို့တပ်မတော် ချူနယ်မြေကို ဝင်ရောက်ကျူးကျော်တဲ့အခါ အကဲခတ်စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ ပြောလိုက်"

"မင်းသား... နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု ရှောင်ကွေ့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက သဲပုံစံငယ်မြေပုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်သွားလေသည် "အဲဒီလောက် ယုံကြည်မှုရှိနေတဲ့ ကလေးလေးပိုင်ချီက တကယ်ပဲ တိုင်းပြည်ကို သိမ်းနိုင်မလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"

မကြာမီမှာပင်။

ရှောင်မို၏ အမိန့်စာက ဓားပျံမှတစ်ဆင့် တပ်မတော်နှစ်ရပ်၏ စစ်စခန်းများဆီသို့ ပေးပို့ခြင်း ခံလိုက်ရလေ၏။

နောက်တစ်နေ့တွင် ရှာဟောက်နန်နှင့် ပိုင်ချီတို့ နှစ်ဦးစလုံး စခန်းချရာမှ ထွက်ခွာ၍ ရှေ့သို့ ချီတက်ကြလေတော့သည်။

ချူတပ်မတော် ဆုတ်ခွာလာမှုက နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်သည် မူလက ယန်တိုင်းပြည်နှင့် ချူနယ်မြေတို့ ချင်တိုင်းပြည်သို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် ချင်တိုင်းပြည်ကို သေချာပေါက် အငိုက်ဖမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ယန်တိုင်းပြည်တပ်မတော်က အသာစီးရနေသော်လည်း ချင်တိုင်းပြည်၏ အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးမင်းသား၏ တားဆီးပိတ်ဆို့မှုကို ခံနေရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

ချူတပ်မတော်မှာမူ ပို၍ပင် ကြီးမားသော ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလေပြီ။

ယခုမူ ချင်တိုင်းပြည်ထံမှ ဝေစုရရန် မဆိုထားနှင့်၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင် နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ပင်လျှင် မြေပြင်ပေါ်မှ ဖျက်ဆီးခံရလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေချေပြီ။

နန်ရှန်းတိုင်းပြည်သည် ဆီးနှင်းမင်းသားထံသို့ စာရေးသား၍ စစ်ပြေငြိမ်းရန် တောင်းဆိုချင်နေခဲ့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ချူနယ်မြေက နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ထံသို့ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သံတမန်တစ်ဦး စေလွှတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် နန်ရှန်းတိုင်းပြည်သည် အညံ့ခံမည့်အစီအစဉ်များကို စွန့်လွှတ်လိုက်လေ၏။

ချင်တိုင်းပြည်၏ ကင်းထောက်များက ဤကိစ္စကို သိရှိသွားပြီး ရှောင်မိုထံသို့ သတင်းပို့ကြလေသည်။

ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သံသယဖြစ်ဖွယ်တစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု ရှောင်မို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤအကြိမ်၏ ရည်မှန်းချက်မှာ တိုင်းပြည်တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်ဖြစ်သောကြောင့် ရှောင်မိုသည် နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင် လက်နက်ချအညံ့ခံခြင်းကို သေချာပေါက် လက်ခံမည်မဟုတ်သော်လည်း နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်မှာ သတ္တိကြောင်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းကို သူက ပို၍ပင် သိရှိထားပေသည်။

ယခု နန်ရှန်းတိုင်းပြည်၏ လုံခြုံရေးက အန္တရာယ်ကြုံတွေ့နေရချိန်တွင် နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကို အလွယ်တကူ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းနိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

တစ်ဖက်လူက အညံ့ခံမည့်အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုးတည်းသာ ထွက်ပေသည်။ ချူနယ်မြေနှင့် ယန်တိုင်းပြည်တို့တွင် နောက်ကွယ်မှ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေသေးပြီး ထိုအစီအစဉ်က နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကို ယုံကြည်လက်ခံသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

သို့သော် လတ်တလောတွင်မူ ရှောင်မို လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ မူလအစီအစဉ်အတိုင်း ရှေ့ဆက်သွားရန်သာ ဖြစ်လေတော့သည်။

နှစ်ဝက်ကြာပြီးနောက် ရှောင်မိုနှင့် ရှာဟောက်နန်တို့သည် ၎င်းတို့၏ တပ်မတော်အသီးသီးကို ဦးဆောင်ကာ အတားအဆီးများကို ချိုးဖျက်ပြီး ရန်သူများကို ခုတ်ပိုင်းလျက် နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ကို ဓားရှည်တစ်လက်ပမာ ထိုးဖောက်၍ ချူနယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်ရှန်းတိုင်းပြည်အပေါ် ပိုင်ချီ၏ ထိုးစစ်ဆင်မှုမှာလည်း တစ်နေ့တခြား ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့ပေသည်။

သူ၏ နိုင်ငံအလယ်ဗဟိုကို ဖြတ်သန်းသွားသော ရှောင်မိုနှင့် ရှာဟောက်နန်တို့၏ တပ်မတော်များကို ဖြေရှင်းရန် နန်ရှန်းတိုင်းပြည်၌ မည်သည့်နည်းလမ်းမျှ မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် ပိုင်ချီကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်ပင် အလွန်အမင်း ရုန်းကန်နေရပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ပိုင်ချီ ဦးဆောင်သော တပ်မတော်က နန်ရှန်းတိုင်းပြည်၏ နယ်မြေအများစုကို မျိုချသိမ်းပိုက်ပြီးဖြစ်လေပြီ။

ထို့အပြင် နန်ရှန်းတိုင်းပြည်၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာကာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။ မရေမတွက်နိုင်သော တပ်ပြေးများစွာက ပိုင်ချီ၏ တပ်မတော်ထံသို့ ကူးပြောင်းခိုလှုံသွားခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါ နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်သည် ဝူချီ ဦးဆောင်သော တပ်မတော်အပေါ်၌သာ သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို ပုံအောထားနိုင်တော့သည်။

အကယ်၍သာ ဝူချီ၏ တပ်မတော် မရှိခဲ့ပါက နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်၏ ဦးခေါင်းကို ပိုင်ချီက ရှောင်မိုထံသို့ ဆက်သသွားသည်မှာ ကြာမြင့်နေလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် တစ်လအကြာတွင် ဖြစ်ပွားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲ၌ ဝူချီသည် ပိုင်ချီနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပေသည်။ သူ ကိုယ်တိုင် တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်၍ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့သည်။

ဝူချီသည် ဝါရင့်စစ်သူကြီးအိုကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်း၌ ဖုံးကွယ်နေသော ရောဂါဝေဒနာများစွာ ရှိနေပြီး သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း မမြင့်မားခဲ့ချေ။

ဤပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာနှင့် အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်မှုက ဤစစ်သူကြီးအိုကြီးကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သည့် နောက်ဆုံးကောက်ရိုးမျှင်လေး ဖြစ်လာခဲ့လေတော့သည်။

စစ်သူကြီးအိုကြီး သူ၏တဲနန်းအတွင်း၌ ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက်တွင် သူ၏လက်ထောက်စစ်သူကြီး ခုံးချွမ်က တပ်မတော်ကို ဆက်လက်ကွပ်ကဲခဲ့၏။

သို့သော် ဝူချီပင်လျှင် ပိုင်ချီနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် အနိုင်ရသည်ထက် အရှုံးက ပိုများနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ ယခု ခုံးချွမ်က ပိုင်ချီ၏ ပြိုင်ဘက် ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်ပါတော့မည်နည်း။

ကြီးမားသော မဟာဗျူဟာမြောက် အမှားအယွင်းတစ်ခုကြောင့် ခုံးချွမ်သည် ပိုင်ချီ၏ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုနောက်သို့ ပါသွားကာ ကျယ်ပြောလှသော တောင်ကြားတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

နန်ရှန်းတိုင်းပြည်နှင့် ချူနယ်မြေတို့၏ ပူးပေါင်းတပ်ဖွဲ့က လက်နက်ချအညံ့ခံလိုက်ကြပေသည်။

သို့သော် "ချူနယ်မြေနဲ့ နန်ရှန်းတိုင်းပြည်က ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတယ်။ လုံးဝအမြစ်ပြတ် မသတ်ပစ်ရင် သေချာပေါက် ပုန်ကန်ထကြွကြလိမ့်မယ်" ဟူသော အကြောင်းပြချက်ကို ပေးကာ ပိုင်ချီသည် ချူနယ်မြေနှင့် နန်ရှန်းတိုင်းပြည်တို့မှ လက်နက်ချအညံ့ခံသူ တပ်သား လေးသိန်းခန့်ကို အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်သတ်ပစ်ခဲ့လေ၏။ အသက်ငယ်ရွယ်သူ နှစ်ရာလေးဆယ်မှလွဲ၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသက်ရှင်မကျန်ရစ်ခဲ့ချေ။

စစ်သည်လေးသိန်းကို အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်သတ်ပစ်လိုက်ပြီဟူသော သတင်းက နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်၏ နားဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူသည် နဂါးပလ္လင်ပေါ်မှနေ၍ တိုက်ရိုက်ပင် လိမ့်ကျသွားလေတော့သည်။

နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သူ လက်နက်ချအညံ့ခံမှသာ ရတော့မည်ကို သိရှိလိုက်၏။

သို့ရာတွင် ပိုင်ချီက လက်နက်ချအညံ့ခံခြင်းကို ငြင်းဆန်ပယ်ချခဲ့ပေသည်။

တစ်လအကြာတွင် ပိုင်ချီသည် နန်ရှန်းတိုင်းပြည်၏ မြို့တော်ကို ဖြိုခွဲဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခင်က ရှောင်မို ချမှတ်ထားခဲ့သော သာမန်ပြည်သူများကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း မပြုရဟူသည့် သံမဏိစည်းမျဉ်းမှအပ၊ နန်ရှန်းတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်၊ သူ၏ကိုယ်လုပ်တော်များနှင့် နန်းတွင်းအရာရှိများ၊ စစ်ဗိုလ်ချုပ်များအားလုံး တစ်ဦးမျှ မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။ ဆွေမျိုးသုံးဆက်အတွင်းရှိ မိသားစုတိုင်းမှာ လုံးဝအမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရလေတော့သည်။

ရှောင်မို ဤသတင်းကို ကြားသိရသောအခါ သူ၏တဲနန်းအတွင်း၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့၏။

သို့သော် ချင်တိုင်းပြည်၏ ဥပဒေများအရ ပိုင်ချီ လုပ်ဆောင်ခဲ့သောအရာများမှာ လုံးဝအပြစ်တင်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

စစ်မြေပြင်တွင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များမှာ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်မဟုတ်ပေ။ ရှောင်မိုက သူ၏ကိုယ်ပိုင်တပ်မတော်ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ စီမံအုပ်ချုပ်ထားခြင်းသာဖြစ်ပြီး သူက အနည်းငယ် ပို၍ သနားကြင်နာတတ်ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"ချင်ဥပဒေတွေအရ မင်းရဲ့လုပ်ရပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ ဘာမှပြောစရာ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမှာ အသက်ရှင်သန်ခြင်းကို မြတ်နိုးတဲ့ ပါရမီရှိတယ်။ မင်းရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် အနာဂတ်မှာ မင်းကို သေချာပေါက် ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်။ ဒါကို မင်းဘာသာ နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ရှောင်မိုသည် ပိုင်ချီထံသို့ စာတစ်စောင် ရေးသားပေးပို့ခဲ့ပြီးနောက် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ထံသို့ ဤကိစ္စအား ရှင်းလင်းတင်ပြရန် လွှာစာတစ်စောင် တင်သွင်းလိုက်လေ၏။

ရှောင်မိုအနေဖြင့် ပိုင်ချီအား ဤထက်ပို၍ အပြစ်တင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် ပိုင်ချီသည် သူ့အတွက်သူ နာမည်ဂုဏ်သတင်းတစ်ရပ်ကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်၏ အလွန်အမင်း အားထားယုံကြည်မှုကို ရရှိကာ ကိုယ်ပိုင်တပ်မတော်တစ်ရပ်ကို ဦးဆောင်ခွင့် ရရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ့ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကိုသာ လျှောက်လှမ်းနိုင်ပေတော့မည်။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ပိုင်ချီအား မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ယူသည့် အမိန့်ပြန်တမ်းတစ်ရပ်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး ကျောက်ကွမ်းနှင့် လီကျင်းတို့ကို နန်ရှန်းတိုင်းပြည်၌ တပ်စွဲကာကွယ်ရန် ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

ပိုင်ချီ မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင် သူ့အား ဝူအန်းမြို့စားကြီးအဖြစ် ဘွဲ့ချီးမြှင့်ခဲ့ပြီး ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ယန်တိုင်းပြည်ကို တွန်းလှန်တိုက်ခိုက်နေသည့် အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးမင်းသားကို သွားရောက်ကူညီရန် ပိုင်ချီအား အမိန့်ပေးခဲ့ပေသည်။

"မင်းသား... လီ ပြောတာ မှန်တယ်ဆိုတာကို ဒီလက်အောက်ငယ်သားက သက်သေပြပါ့မယ်"

မြို့တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေရင်း ပိုင်ချီသည် ရှောင်မိုရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့လှည့်ကာ မြင်းပေါ်တက်၍ နယ်စပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်မိုနှင့် ရှာဟောက်နန်တို့သည် ချူနယ်မြေ၏ နှလုံးသည်းပွတ်ဒေသတွင်းသို့ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ကာ ဝင်ရောက်လျက်ရှိနေပေသည်။

ချူနယ်မြေသည် အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ထားခဲ့ပြီး သူတို့၏ပြိုင်ဘက်များမှာ လောကအနှံ့ နာမည်ကျော်ကြားလှသော ဆီးနှင်းမင်းသား ရှောင်မိုနှင့် ဝေ့တိုင်းပြည်၏ နာမည်ကျော်စစ်သူကြီး ရှာဟောက်နန်တို့ ဖြစ်နေသောကြောင့် မြို့အများအပြားမှာ ပြန်လည်ခုခံရန်ပင် မစဉ်းစားရဲကြတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် လက်နက်ချအညံ့ခံလိုက်ကြလေ၏။

ရှောင်မို၏ တပ်မတော်က ချောမွေ့စွာဖြင့် ရှေ့သို့ ချီတက်နေစဉ်မှာပင်၊

အရေးပေါ် စာတစ်စောင်က ရှောင်မို၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည်။

"ဒုတိယမင်းသား ချင်ကျင်းယွမ်... ပုန်ကန်ပြီ"