အခန်း ၄၆၇

အခန်း (၄၆၇) - တိမ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းနှင့် အစီစဉ်ပြီးမြောက်ခြင်း

သူသည် ပထမဆုံးအနေဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အပြာရောင်အဆင့် အသီးနှံများ၏ စွမ်းအင်မြှင့်တင်မှု အားလုံးကို ထပ်မံဖြည့်တင်းလိုက်ပြီးနောက် အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ လေးမီတာခန့် မြင့်မားသော ကျောက်နံရံမှာ လက်ဗလာဖြင့် တက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ချိတ်မြှားကို အသုံးပြုလိုက်ပါက အလွန်ပင် လွယ်ကူသွားပေသည်။

အကယ်၍ ချိတ်မြှား မရှိသောသူသာ ဆိုပါက ဤနေရာတွင်ပင် ခရီးလမ်း ရပ်တန့်သွားရပေလိမ့်မည်။

"ကလပ်"

ချိတ်မြှားမှာ ကျောက်နံရံတွင် စွဲထင်သွားပြီး အချွန်များ ပွင့်ထွက်သွားရာ ရွှီရှင်းကို လေးမီတာမြင့်သော ကျောက်ဆောင်အစွန်းဆီသို့ ဆွဲတင်ပေးလိုက်ပေသည်။

သူသည် ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်နံရံကို လက်ဖြင့် လှမ်းကိုင်ကာ ချိတ်မြှားကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

ထို့နောက် လက်မောင်းများကို အားစိုက်ထုတ်၍ အထက်သို့ နှစ်မီတာ သုံးမီတာခန့် ထပ်မံတက်လှမ်းကာ ကျောက်နံရံပေါ်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်တွဲခိုလိုက်ပြန်သည်။

သူ၏ အထက်ဘက်တွင်မူ ထူထဲလှသော ဖြူလွလွ တိမ်တိုက်လွှာကြီးမှာ မီတာတစ်ရာပင် မဝေးတော့သည့် အကွာအဝေး၌ ရှိနေချေပြီ။

သူသည် အထက်သို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းခဲ့၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သည့်အန္တရာယ်နှင့်မျှ မကြုံတွေ့ရဘဲ တစ်လမ်းလုံး အလွန်ပင် လွယ်ကူချောမွေ့စွာ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

တိမ်တိုက်လွှာနှင့် နီးကပ်လာသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စိုထိုင်းဆမှာလည်း စတင်၍ လေးလံလာခဲ့၏။

သူ့ကို အံ့အားသင့်ဆုံး ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ သူ အပေါ်သို့ တက်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်မှာ မွန်းလွဲပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တစ်နေ့တာ၏ အပူဆုံးအချိန် ဖြစ်ပေသည်။

တောင်အောက်ခြေရှိ တောအတွင်း၌ အပူချိန်မှာ အနုတ် ၁၀ ဒီဂရီ ဝန်းကျင်အထိ မြင့်တက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

သာမန်ရှင်ကျန်သူ အများစုအနေဖြင့် ရမှတ်ဆိုင်တွင် ရမှတ် ၁၀၀ ဖြင့် ရောင်းချသော အစိမ်းရောင်အဆင့် ဆီးနှင်းဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်၍ အပြင်ထွက် စူးစမ်းနိုင်ကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခု ရွှီရှင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်က အပူချိန်မှာမူ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်း မြင့်မားနေ၏။

မီတာတစ်ထောင်ခန့် အမြင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အပူချိန်မှာ ရေခဲမှတ်အထက်သို့ပင် ရောက်ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

မှန်ပေသည်၊ သုညဒီဂရီအထက်သို့ပင် ရောက်နေခြင်း ဖြစ်၏။

နောက်ထပ် မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် ထပ်မံတက်ပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် တိမ်တိုက်လွှာအတွင်းသို့ အပြည့်အဝ တိုးဝင်လိုက်မိရာ ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တိမ်ထုကြီးအတွင်း နစ်မြုပ်သွားခဲ့တော့သည်။

ပြင်ပမှကြည့်လျှင် ဂွမ်းသကြားလုံးနှင့် တူလှသော ထိုတိမ်တိုက်လွှာမှာ အမှန်တကယ်တော့ အလွန်ပင် ထူထဲလှသော မြူထုကြီး ဖြစ်နေပေသည်။

လေယာဉ်ပျံစီး၍ တိမ်တိုက်များကို ဖြတ်သန်းစဉ်က ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အတွင်းပိုင်းကို အလွယ်တကူ မြင်တွေ့ဖူးသဖြင့် ရွှီရှင်းအနေဖြင့် အံ့သြခြင်းတော့ မရှိပါပေ။

တိမ်တိုက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် သူ၏ လည်ပင်းမှ ဆီးနှင်းမြေခွေးလည်စည်းကို ချွတ်ကာ ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် ထိုလည်စည်းကို ပတ်ထားပါက ချွေးများ စတင်ထွက်လာသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဤနေရာ၏ အပူချိန်မှာ မထင်မှတ်ဘဲ ၂၀ ဒီဂရီအထက်သို့ ရောက်ရှိနေပ၏။

ဤထူထဲလှသော မြူထုကြီးမှာ တကယ်ပင် နွေးထွေးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယုတ္တိမရှိလိုက်ခြင်းပင်..။

ဤနေရာမှာ မီတာတစ်ထောင် အမြင့်ကြီး မဟုတ်ပါလော။

တောင်အောက်တွင် အနည်းဆုံး အနုတ် ၁၀ ဒီဂရီ ရှိနေပါလျက် အပေါ်ဘက်တွင် ဤမျှအထိ အဘယ်ကြောင့် နွေးထွေးနေရပါသနည်း။

အမှန်တကယ်ပင် ဤနေရာ၌ သာမန်ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုများကို အသုံးချ၍ မရနိုင်ပါပေ။

တိမ်တိုက်လွှာမှာ အလွန်ပင် ထူထဲလှပြီး မြူများမှာလည်း သိပ်သည်းလွန်းလှပေသည်။

တိမ်တိုက်လွှာ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် ရွှီရှင်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း စိုစွတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အသက်ရှူရန်ပင် အနည်းငယ် ခက်ခဲလာခဲ့၏။

စိုထိုင်းဆမှာ အလွန်အမင်း မြင့်မားနေပြီး ကျန်းနန် ဒေသရှိ မြို့ငယ်လေးတစ်ခု၏ ရှည်လျားလှသော မိုးရာသီရက်များထက်ပင် ပိုမိုစိုထိုင်းနေပေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ထိုသိပ်သည်းလှသော မြူထုကြီးက တောင်တက်ခြင်းကို မထိခိုက်စေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဆီးနှင်းကာကွယ်ရေးမျက်မှန်၏ ကူညီမှုကြောင့် မြူများ အလွန်ထူထပ်နေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင် မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့်အထိကို သူ မြင်တွေ့နေရဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ မျက်မှန် မှန်ဘီလူးပေါ်တွင် အစိုဓာတ်များ ဖုံးလွှမ်းလာသဖြင့် မြင်ကွင်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် မျက်မှန်ကို ချွတ်ရန် ကြိုးပမ်းကြည့်သော်လည်း မြူများက အလွန်သိပ်သည်းလွန်းလှသဖြင့် သူ၏ ရှေ့တစ်မီတာအကွာကိုပင် မမြင်ရပါချေ။

ထို့ကြောင့် မျက်မှန်ကို ပြန်လည်ဝတ်ဆင်လိုက်ရပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ် တိုင်းတွင် မျက်မှန်ကို သုတ်ပေးရင်း အထက်သို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းရုံသာ ရှိတော့ပေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြူများကြောင့် လုံးဝ စိုရွှဲသွားခဲ့ချေပြီ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်မှာလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆက်လက်မြင့်တက်နေဆဲဖြစ်ရာ ၃၀ ဒီဂရီအထက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပို၍ပင် ပူပြင်းလာခဲ့၏။

ရွှီရှင်း၏ တောင်တက်နေသော လက်မောင်းလှုပ်ရှားမှုများမှာ ရပ်တန့်သွားခြင်းမရှိသော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာမူ အတော်လေး ဆိုးရွားလာခဲ့ရပေသည်။

အလွန်အေးစက်လှသော အအေးဒဏ်ကို ခံစားပြီးကာမှ ယခုတစ်ခါ အလွန်ပူပြင်းလှသော အပူဒဏ်ကို ထပ်မံရင်ဆိုင်ရတော့မည်လော။

ရွှီရှင်းအနေဖြင့် အပူဒဏ်ထက်စာလျှင် အအေးဒဏ်ကိုသာ ပို၍ ခံနိုင်ရည် ရှိပေသည်။

အအေးဒဏ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အပူဒဏ်မှာ သူ့အတွက် တောင့်ခံရန် များစွာ ပိုမိုခက်ခဲလှပေသည်။

၃၀ ဒီဂရီဆိုသည်မှာ အလွန်မြင့်မားလှသော အပူချိန်တော့ မဟုတ်ပါပေ။

သူ ဤကမ္ဘာသို့ စတင်ရောက်ရှိစဉ်က ပူပြင်းလှသော တောကြီးအတွင်းရှိ အပူချိန်မှာလည်း ၃၀ ဒီဂရီ ဝန်းကျင်မျှသာ ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အစိုဓာတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အခါတွင်မူ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ကွဲပြားသွားခဲ့ချေပြီ။

ဤသည်းမခံနိုင်လောက်အောင် အိုက်စပ်လှသော အပူဒဏ်နှင့်အတူ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ပူပြင်းသော အခိုးအငွေ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ခံစားချက်မှာ လူကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် ခြေလှမ်းများကို မြှင့်လိုက်၏။

သူသည် ဤတိမ်တိုက်လွှာအတွင်းမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာရန် လိုအပ်ပေသည်။

နောက်ထပ် မီတာငါးဆယ်ခန့် ဆက်လက်တက်လှမ်းပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် ပို၍ အိုက်စပ်ပူပြင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...။

အပူချိန်က ဆက်ပြီး မြင့်တက်နေဦးမည်လော။

အကယ်၍ ဆက်လက်မြင့်တက်နေမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ချွေးထုတ်ခန်းထဲ ရောက်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပါလော။

ချွေးထုတ်ခန်းထဲတွင် ကျောက်နံရံတက်ရမည့် အခြေအနေမျိုးကို သူ လုံးဝ အဖြစ်မခံနိုင်ပါပေ။

၎င်းမှာ သေချာပေါက် အပူလျှပ်ခြင်း ကို ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်ပေသည်။

ချွေးများနှင့် တိမ်မြူများ၏ အစိုဓာတ်များမှာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် စီးကျနေပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာခဲ့၏။

ဤအမြင့်ပိုင်းတွင် စိုထိုင်းဆမှာ အလွန်မြင့်မားနေသော်လည်း လေထုမှာမူ တဖြည်းဖြည်း ပါးလျလာခဲ့ချေပြီ။

၎င်းမှာ မီတာတစ်ထောင်ကျော် အမြင့်၏ ခံစားချက်နှင့် လုံးဝ မတူပါပေ။

သူကိုယ်တိုင် အောက်ခြေမှ တက်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါက သူသည် တိဗက်ကုန်းပြင်မြင့် ၏ အမြင့်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေမှာ ပြည့်စုံနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အပြာရောင်အဆင့် လိမ္မော်သီး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ခွန်အား မြှင့်တင်မှုနှင့် အပြာရောင်အဆင့် စတော်ဘယ်ရီသီး၏ ဆိုးကျိုးများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သော စွမ်းရည်တို့ကြောင့် သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ ကြည်လင်နေပြီး အောက်ဆီဂျင်ပါးလျသော်လည်း မူးဝေခြင်းမျိုး မရှိပါပေ။

သူ ဆက်လက်တက်လှမ်းလာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူရှိန်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အပူချိန်မှာ ၅၀ ဒီဂရီ ဝန်းကျင်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပုံရပေသည်။

သူသည် အောက်ဘက်တွင် အနုတ် ၅၀ ဒီဂရီ ကို ယခုလေးတင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း မဟုတ်ပါလား။

မီတာရာဂဏန်းမျှသာ ကွာဝေးသော အကွာအဝေးအတွင်းမှာပင် အပူချိန် ကွာခြားချက်မှာ ၁၀၀ ဒီဂရီ အထိ ရှိနေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပူပြင်းနေသည်မှာ သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော တိမ်ထုနှင့် မြူများသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ရှေ့က ကျောက်နံရံကြီး မဟုတ်ပါပေ။

ကျောက်ဆောင်၏ အပူချိန်မှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေသေး၏။

တိမ်နှင့် မြူများ ထူထပ်လွန်းလှသဖြင့် နေရောင်ခြည် တိုက်ရိုက်မကျရောက်သောကြောင့် ကျောက်ဆောင်ကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ အတော်လေး သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

အကယ်၍ ကျောက်ဆောင်၏ အပူချိန်က ၅၀ ဒီဂရီကျော် နေမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ တကယ့်ကို ငရဲကျသကဲ့သို့ နှိပ်စက်ခြင်း ခံရမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

၎င်းမှာ ချွေးထုတ်ခန်းထဲ ရောက်နေသည်နှင့် ဘာမျှမခြားပါပေ။

ရွှီရှင်းသည် သွားကို ကြိတ်ကာ အထက်သို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းခဲ့ပေသည်။

အပူချိန်မှာ ဆက်လက်မြင့်တက်နေဆဲဖြစ်ရာ သူသည် ၅၀ သို့မဟုတ် ၆၀ ဒီဂရီရှိသော ချွေးထုတ်ခန်းကြီးအတွင်း၌ အမှန်တကယ်ပင် ကျောက်နံရံတက်နေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အပြာရောင်အဆင့် အသီးအနှံများကြောင့် သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ ကြည်လင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု များကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလာရပါတော့၏။

အခန်း ၄၆၇ ပြီး။