အခန်း ၄၇၇

အခန်း (၄၇၇) - တတိယလူပေါ်ထွက်လာခြင်း

အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိတော့ပါပေ။

အနောက်ဘက်က လမ်းကြောင်းမှာ ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သဖြင့် သူသည် ဝင်္ကပါအတွင်း၌သာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်လမ်းရှာရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ချေ။

ထွက်ပြေးသွားသော အမွေးပွ ဗီဇပြောင်းလူသား ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဝင်္ကပါအတွင်း၌ သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ အရေအတွက်မှာ သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုများပြားလှပြီး၊ တစ်ကောင်ချင်းစီက ဒဏ်ရာရရှိလျှင်ပင် ထွက်ပြေးခြင်းမရှိဘဲ သူ့ကို အသက်နှင့်လဲ၍ ရူးသွပ်စွာ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ယခင် မြေအောက်မြို့တော် ဝင်္ကပါတုန်းကကဲ့သို့ ဒဏ်ရာရ၍ ထွက်ပြေးသွားသော ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများ၏ အနောက်သို့ လိုက်ပါရင်း ဝင်္ကပါ၏ ထွက်ပေါက်ကို ရှာဖွေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပါပေ။

လမ်းကြောင်းမှာ ကျဉ်းမြောင်းလွန်းလှသဖြင့် လက်နက်များကို အသုံးပြုရန် ခက်ခဲလှသည့်အပြင်၊ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများကလည်း အသေခံတိုက်ခိုက်ကြသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ရပေသည်။

သူသည် ဝင်္ကပါအတွင်း၌ အချိန်အတော်ကြာအောင် လမ်းရှာဖွေခဲ့ရပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် တိုးဝှေ့ထွက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ သူသည် ဧရာမကျောက်တိုင်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုပိုင်း နေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

"ဒီနေရာကနေ စပြီးတော့ကတော့ ငါ့ရဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှုက မင်းရဲ့ အခြေအနေနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ပူပြင်းလှတဲ့ တိမ်တိုက်လွှာကို ဖြတ်သန်းတာနဲ့၊ နောက်ဆုံး မီတာနှစ်ရာကို ဘာန္တရာယ်မှမရှိဘဲ တက်ခဲ့ရတာဆိုတော့၊ အဲဒီအနောက်မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်း သိပြီးသားပဲ" ဟု ကျိချောင်းယန်က ရွှီရှင်းကို လှမ်းကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အိမ်အပြန်လမ်းခရီးတွင် ရွှီရှင်းက သူ၏ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှုများကို ၎င်းအား ပြောပြခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဝင်္ကပါ မြေအောက်မြို့တော်...။

၎င်းမှာ မြေအောက်၌သာ ရှိနေရမည့် နောက်ထပ် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချက်က ရွှီရှင်းအား ယခင်က သူတွက်ချက်ထားခဲ့သော ကောက်ချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာသွားစေခဲ့ချေပြီ။

၎င်းမှာ ဤဧရာမကျောက်တိုင်ကြီး ရုတ်တရက် ထိုးထွက်လာခြင်းက မြေအောက်က ကိစ္စရပ်များကို မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ခါတည်း သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟူသော အချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်နေပုံရပေသည်။

၎င်းမှာ ဝင်္ကပါ မြေအောက်မြို့တော်ဖြစ်သဖြင့် ကျိချောင်းယန်အနေဖြင့် ထိုဝင်္ကပါအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုကို သေချာပေါက် ရရှိခဲ့လိမ့်မည် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ၎င်းက ထုတ်ဖော်မပြောသရွေ့တော့ ရွှီရှင်းအနေဖြင့်လည်း ထပ်မံ၍ အများကြီး မမေးမြန်းတော့ပါပေ။

သူကိုယ်တိုင်လည်း အခြားသူများကို ဧရာမဥကြီးအကြောင်းနှင့် မီးမစ်ခ်သေတ္တာကြီးအကြောင်း ပြောပြခဲ့ခြင်းမရှိပါပေ။

အဓိကအချက်မှာ ၎င်းတို့က ဘာပစ္စည်းတွေလဲဆိုသည်ကို သူကိုယ်တိုင် သေသေချာချာ မသိသေးသည့်အပြင် အားလုံးကို လိုက်လံရှင်းပြနေရမည်ကို ပျင်းရိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း...

ရွှီရှင်းသည် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်မိကာ "မင်း ဝင်္ကပါအဝင်ဝကလွဲလို့၊ အပြင်ဘက် ဟင်းလင်းပြင်နေရာမှာ အခြားဘာကိုမှ ထပ်ပြီး ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူးလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"မတွေ့ဘူး"

ကျိချောင်းယန်က ခေါင်းခါယမ်းလျက် "ငါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ပတ်ပတ်ပြီး အခြားဘာမှမရှိတာကို အတည်ပြုပြီးမှ၊ အတွင်းထဲကို ဝင်ပြီး ကြည့်ချင်ခဲ့တာ။ အဝင်ဝက ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့သွားပြီး ငါ့ကို ဝင်္ကပါထဲမှာပဲ လမ်းရှာဖို့ ရွေးချယ်စရာ ချန်ထားခဲ့လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ" ဟု ဆို၏။

ရွှီရှင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ တွေးတောလိုက်မိပေသည်။

အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ဧရာမဥကြီးရှိသော ကျောက်ဂူအတွင်း၌ ခရီးစဉ်ကို အနည်းငယ် ရပ်နားကာ စူးစမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အထက်သို့ ဆက်တိုက် တက်လှမ်းနေခဲ့ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါပေ။

သို့ဖြစ်ရာ လင်းတအုပ်ကြီးက သူ့ကို လမ်းတွင် ပိတ်ဆို့နှောင့်ယှက်ခြင်း မရှိခဲ့လျှင်ပင် ကျိချောင်းယန်သည် ၎င်းနယ်မြေအတွင်းသို့ သူ့ထက်အရင် ဦးစွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ လမ်းတွင်ပေါ်ထွက်လာသော လင်းတအုပ်ကြီးနှင့် မီးမစ်ခ်သေတ္တာကြီးတို့မှာ ကျိချောင်းယန် ဝင်္ကပါအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး အဝင်ဝပိတ်သွားခြင်းကြောင့် စင်္ကြံဟင်းလင်းပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာရခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဤကိစ္စမှာ ထိုဗီဇပြောင်းလူသားနှင့် သေချာပေါက် သက်ဆိုင်နေပေလိမ့်မည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းသည် အခြားသော ရှင်ကျန်သူများ တောင်ပေါ်သို့ ထပ်မံတက်လာသည်ကို မလိုလားသဖြင့် ကျိချောင်းယန်ကို တွေ့ရှိသွားပြီးနောက်တွင် အခြားရှင်ကျန်သူများ၏ ခရီးလမ်းကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် မီးမစ်ခ်သေတ္တာနှင့် လင်းတအုပ်ကြီးကို လွှတ်တင်၍ နှောင့်ယှက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိကြသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာမူ အတူတူပင်ဖြစ်ရမည် ဖြစ်ရာ ရွှီရှင်း စတင်ခဲ့သော နှင်းပြိုမှုကြောင့် ကျိချောင်းယန်အပေါ်တွင်ပါ သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထင်ရှားလှပေသည်။

ထို့ပြင် လင်းတအုပ်ကြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ရွှီရှင်း ဤချိုင့်ဝင်နေသော နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ကျိချောင်းယန်မှာ ဝင်္ကပါအတွင်း၌ ပိတ်မိနေဆဲဖြစ်သဖြင့် ထိုစဉ်က အဝင်ဝနှင့် ထွက်ပေါက်နှစ်ခုစလုံး ပိတ်နေသောကြောင့် ရွှီရှင်းအနေဖြင့် မည်သည့်ဂူအဝင်ဝကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ မီးမစ်ခ်သေတ္တာကြီးကို သိမ်းဆည်းကာ ထွက်ခွာသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာမှသာ ကျိချောင်းယန်သည် ဝင်္ကပါတစ်ခုလုံးကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာကာ အထက်သို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အချိန်ကာလ မှာ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည်။

၎င်းဗီဇပြောင်းလူသားမှာမူသော့ချက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဤဆီးနှင်းတောင်ပေါ်တွင် အခြားဘာတွေ ရှိနေသေးသနည်း။

ထိုအမွေးပွ ဗီဇပြောင်းလူသား၏ ခံစားချက်က ဘာလို့ မြေအောက်မြို့တော်က အလုပ်သမားတစ်ဦးနှင့် အလွန်ပင် တူညီနေရပါသနည်း။

"ဒါဆို ကြည့်ရတာ ကျွန်မ တောင်တက်တဲ့အခါ၊ ကျွန်မအတွက် အန္တရာယ်အရှိဆုံးဖြစ်နိုင်တဲ့ နေရာက အဲ့တာရဲ့ အလယ်ဗဟိုပိုင်း နယ်မြေပေါ့ ဟုတ်လား" ဟု ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း အချိန်အကြာကြီး နားထောင်နေခဲ့သော လုဖေးအာက အခြေအနေကို အနည်းငယ် သဘောပေါက်သွားကာ ဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကျွန်မကိုယ်တိုင် မကြုံဖူးသေးပေမဲ့၊ ကျွန်မ ခံစားချက်အရတော့ အလွန်အေးတာ ဒါမှမဟုတ် ပူတာတွေကို ကြောက်စရာမလိုဘူး ထင်တာပဲ။ မနက်ဖြန်ကျရင် အဲဒီနယ်မြေကို အမြန်ဆုံး ဖြတ်ကျော်နိုင်အောင် ကျွန်မ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်။ ဒါမှမဟုတ်... ကျွန်မအနေနဲ့ အဲဒီအလယ်ဗဟို နယ်မြေထဲကို ဝင်ပြီး အထဲက ဗီဇပြောင်းလူသားကို သွားရှာဖို့ လိုအပ်မလား။ ကျွန်မကို ဤလိုပုံစံနဲ့ မကြည့်ပါနဲ့ဦး၊ ကျွန်မရဲ့ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေအပေါ် ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်းက တော်တော်လေး ပြင်းထန်ပါတယ်" ဟု သူမက ရွှီရှင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်၏။

ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် နှစ်ဦးစလုံးက ညင်သာစွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြပေသည်။

သူမအနေဖြင့် ဝင်္ကပါအတွင်းသို့ အမှန်တကယ် ထပ်မံဝင်ရောက်နိုင်လျှင်ပင် ဝင်္ကပါအတွင်းပိုင်းနှင့် လုံးဝမရင်းနှီးသောသူဖြစ်သဖြင့် ထိုဗီဇပြောင်းလူသားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်ဖြစ်ပြီး အချိန်များကိုသာ အလဟဿ ကုန်ဆုံးစေမည် ဖြစ်၏။

ထို့ပြင် သူမသည် ဗီဇပြောင်းလဲပြီးနောက် အရှိန်အဟုန်ကို မြှင့်တင်ထားနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း လက်မောင်းခွန်အား ဖြည့်တင်းမှု ရှိကြသော ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့ထက်တော့ မြန်ဆန်နိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။

သို့ဖြစ်ရာ သူမ တောင်တက်ရန် အသုံးပြုရမည့် အချိန်မှာ ၎င်းတို့ထက် သေချာပေါက် ပိုမိုကြာမြင့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

"မနက်ဖြန်ကျရင် အတတ်နိုင်ဆုံး အမြန်ဆုံးပဲ တက်ပါ၊ မလိုအပ်ဘဲ ကိစ္စတွေကို ထပ်ပြီး မရှုပ်ထွေးပါစေနဲ့" ဟု ရွှီရှင်းက ခေါင်းခါယမ်းရင်း ဆိုလိုက်၏။

၎င်းဗီဇပြောင်းလူသား၏ ကိစ္စကိုမူ တယ်လီပို့စနစ်ကြီး အပြည့်အဝ ပွင့်သွားသည့်အချိန်ကျမှသာ ဆက်လက်ဖြေရှင်းရပေမည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ဖြေရှင်းရန် ကျန်ရှိနေသေးသော ထူးဆန်းလှသည့် ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုအုပ်စုကြီး ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

လုဖေးအာသည် ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ရင်း လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်ကာ "သိပါပြီ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပေသည်။

လီဝမ်ရှီးနှင့် ချီရွှယ်ဖေးတို့မှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေကြတော့၏။

ဤကိစ္စရပ်များသည် ၎င်းတို့နှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ဤနေရာတွင် ထိုင်နေကြသော်လည်း ဆွေးနွေးရန် စကားလုံးများ မရှိကြပါပေ။

ကျိချောင်းယန်သည် သူ၏ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှုများကို စူးစမ်းရှာဖွေသူများအဖွဲ့တွင်း၌လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း မျှဝေလိုက်ပေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ တောင်ပေါ်သို့ မတက်ရသေးသော ကျန်ရှိသည့် လူသုံးဦးမှာ ဆီးနှင်းတောင်ပေါ်သို့ ထပ်မံတက်ရန် မည်သူက အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်မည်နည်းဟု အကြံပြုချက်များကို အခြေခံကာ ဆွေးနွေးနေကြပြီ ဖြစ်၏။

ရွှီရှင်းတို့ဖက်တွင်မူ ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် မည်သည့်အရာမှ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိပါပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ကျိချောင်းယန်နှင့် ချီရွှယ်ဖေးတို့သည် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြပြီး ညစာ အတူတူစားရန် ရည်ရွယ်ထားသော လီဝမ်ရှီးနှင့် ချက်ပြုတ်နိုင်စွမ်းရှိသော လုဖေးအာတို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြတော့၏။

လုဖေးအာသည် ညစာပြင်ဆင်ရန်အတွက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး လီဝမ်ရှီးကမူ ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်တန့်ရင်း အပြင်ဘက်သို့ အတွေးနက်စွာ ငေးကြည့်နေမိ၏။

အခန်း ၄၇၇ ပြီး။