အခန်း ၄၇၈

အခန်း (၄၇၈) - တတိယလူပေါ်ထွက်လာခြင်း ၂

"အပြင်မှာ ပြန်ပြီး နှင်းကျနေပြန်ပြီ..."

လီဝမ်ရှီးသည် သူမ၏ လက်ကို ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဧရာမ ဆီးနှင်းပွင့်ကြီးတစ်ခုသည် သူမ၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ လွင့်ပျံကျရောက်လာခဲ့၏။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က နှင်းကျစဉ်တုန်းကမူ သူမသည် လူတိုင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆွဲခေါ်လျက် နှင်းခဲရိုက်တမ်း ကစားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းနှင်းပွင့်များက သူမကို အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်စေခဲ့ချေပြီ။

"မနက်ဖြန်ကျရင် ဒီနှင်းတွေက ပိုပြီးတော့တောင် ထူထဲလာဦးမှာပဲ မဟုတ်လား... သတ္တုတွင်းတွင်းအများစုက နှင်းတွေအောက်မှာ နစ်မြုပ်နေပြီ အာနွား လည်း လမ်းမလျှောက်နိုင်တော့ဘူး။ အကယ်လို့ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ဖြစ်နေရင် ငါတို့ သတ္တုရိုင်းတွေ ထပ်ပြီး ဖြည့်တင်းနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ သစ်ပင်အိမ်ထဲမှာ ရှိတဲ့ သတ္တုရိုင်းအကြမ်းတွေကတော့ အားလုံး အရည်ကျိုလို့ ပြီးတော့မှာ..."

သူမသည် ရွှီရှင်းနှင့်အတူ ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်ကို ကြည့်ပြီး အထင်သေးလို့မရချေ။

သူမ၏ သစ်ပင်အိမ်အတွင်းက သတ္တုအရည်ကျိုဖိုကြီးမှာ တစ်ချက်မျှ ရပ်တန့်သွားခြင်းမရှိဘဲ သတ္တုရိုင်းများကို စဉ်ဆက်မပြတ် အရည်ကျိုပေးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း မကြာသေးမီက ရာသီဥတုအခြေအနေကြောင့် သူမသည် မည်သူ့ကိုမျှ သတ္တုတွင်းတူးရန် ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် သတ္တုရိုင်းအကြမ်း သိုလှောင်ထားမှုမှာ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။

"ငါတို့ဆီမှာ အဆင့်မြင့် သတ္တုရိုင်းတွေ အများကြီး ကျန်သေးလား" ဟု ရွှီရှင်းက မေးမြန်းလိုက်ပြီး "တကယ်လို့ ဆီးနှင်းတောင်တွေကြားက တယ်လီပို့စနစ်တွေ တကယ်ပဲ ချိတ်ဆက်သွားမယ်ဆိုရင်၊ အဲဒီဖက်က လူတစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် တည်နေရာကူးပြောင်းစက် တစ်ခုစီ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ ငါ့ဆီမှာ လောလောဆယ် တစ်ခုပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့၊ နောက်ထပ် လေးခု ထပ်ပြီး လုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်၊ ဒါကြောင့်..."

"အပြာရောင်အဆင့် သံတုံး အစိတ်အပိုင်း လေးဆယ်၊ အပြာရောင်အဆင့် သံမဏိတုံး အစိတ်အပိုင်း လေးဆယ်၊ ပြီးတော့ အပြာရောင်အဆင့် သတ္တုပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်း ရှစ်ဆယ်..."

လီဝမ်ရှီးက ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ"ကတ်သီးကတ်သတ်တော့ လောက်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လုပ်ပြီးသွားရင်တော့ ငါတို့ လုံးဝ မွဲသွားပြီ" ဟု ဆို၏။

"ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိလိုအပ်ချက်အတွက် လုံလောက်နေသရွေ့တော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ အနောက်ကို လှည့်လိုက်ဦး"

"ဟင် ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လီဝမ်ရှီးသည် ခေါင်းကို လှည့်၍ ရွှီရှင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏ လက်ပတ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော ဧရာမဥကြီးတစ်လုံးမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပါတော့သည်။

"ကြီးလိုက်တဲ့ ဥကြီးပါလား"

လီဝမ်ရှီး၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရပြီး "ဘာလို့ အက်ကွဲကြောင်းတွေ များနေရတာလဲ။ ဥပုပ်ကြီးလား" ဟု မေးလိုက်၏။

"ဒါက ငါ တောင်တက်တဲ့ လမ်းခရီးမှာ ရခဲ့တဲ့ ဆုလာဘ်အသေးစားလေးတစ်ခုပါ။"

ရွှီရှင်းက ထိုဥကို အသာအယာ တောက်လိုက်ရာ ဥခွံထံမှ မှိန်ဖျော့လှသော အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး "မဆိုးပါဘူး၊ အထဲမှာ အသက်ရှင်နေတဲ့ သက်ရှိတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်" ဟု ဆို၏။

ထို့နောက် ရွှီရှင်းသည် ၎င်းဥကို မည်သို့ ရရှိခဲ့ကြောင်း အဖြစ်အပျက်ကို လီဝမ်ရှီးအား ပြန်လည်ပြောပြလိုက်ပေသည်။

"ဟင်"

လီဝမ်ရှီးသည် ချက်ချင်းပင် တိုးကပ်လာခဲ့ပြီး ထိုဧရာမဥကြီး၏ ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် အနီးကပ် သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုရင်း "ဒီဥထဲမှာ ဘာကောင် ရှိနေတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။

"ငါလည်း သေသေချာချာ မသိဘူး။"

ရွှီရှင်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ "ဖြစ်နိုင်တာကတော့၊ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အဲဒီ ဗီဇပြောင်း အမေရိကန်လင်းယုန်တွေရဲ့ ဥ ဖြစ်နိုင်တာပဲ" ဟု ဆို၏။

"အမေရိကန်လင်းယုန်ရဲ့ ဥက...ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတာလား။"

လီဝမ်ရှီးက လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ချိန်ဆကြည့်ရင်း "တကယ် ကြီးတာပဲ" ဟု ဆိုရှာ၏။

"သားရဲဆိုးရဲ့ ဥဆိုတော့ အဲ့လိုပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့"

ရွှီရှင်းက ထင်မှတ်ထားသဖြင့် ၎င်းက ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်ပါပေ။

သီးခြားတူရိယာပစ္စည်းများ ရှိနေသော အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ အထူးတလည် မွေးမြူထားသော သက်ရှိတစ်ခုဖြစ်သဖြင့် ၎င်းသည် သာမန်မျိုးစိတ်တစ်ခုတော့ သေချာပေါက် ဟုတ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

သေချာတာက ၎င်းက အမေရိကန်လင်းယုန် မဟုတ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် ထိုဥကြီးကို ညင်သာစွာ မယူလိုက်ပြီး မီးလင်းဖိုဘေးတွင် ထားရှိပေးလိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်က အပူချိန်ကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်၏။

ထို့နောက် မီးလင်းဖိုဘေးက တိရစ္ဆာန်များကို ထိုဥအား မခွဲပစ်ရန် သတိပေးလိုက်ပေသည်။

၎င်းကို ၎င်းဘာသာ သဘာဝအတိုင်း အကောင်ပေါက်လာစေရန် လွှတ်ထားပေးခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်လှပေသည်။

ဤဥသည် အပူချိန် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲမှုကြောင့် အက်ကွဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး အတွင်းက သတ္တဝါလေးမှာလည်း အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်ခြင်း မရှိသေးဘဲ ဖြစ်နိုင်သဖြင့် အချိန်မတိုင်မီ ဇွတ်အတင်း ခွဲပစ်လိုက်ပါက လမစေ့ဘဲ မွေးဖွားလာသော ကလေးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

"ဝူး"

ငွေရောင်ဘုရင်က ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်ပေသည်။

မီမီကမူ ထိုဥကို တစ်ချက်သာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှု ပြသခြင်း မရှိပါပေ။

သို့သော်လည်း အားရွှဲကမူ ထိုဥကြီး၏ ဘေးတွင် ဝပ်လျက် ဤအက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော ဥကြီးကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ ဘယ်လိုငှက်မျိုးရဲ့ ဥဖြစ်မလဲဆိုတာ သိချင်လိုက်တာ။ ငှက်တစ်ကောင် ဖြစ်လာမလား။ လူတွေကို သယ်ပြီး ပျံသန်းနိုင်ပါ့မလား"

လီဝမ်ရှီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"အဲဒါကတော့ ဖြစ်နိုင်ချေ အများကြီး ရှိတာပေါ့"

ရွှီရှင်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ပေသည်။

"တကယ်လား ဧရာမ ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ကို စီးရမယ်ဆိုတာ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် တကယ့်ကို ရင်ခုန်စရာ ကောင်းတယ်"

လီဝမ်ရှီးသည် ထိုဥကြီးကို ကြည့်ရင်း မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော အမူအရာကို ပြသနေမိ၏။

ထိုအချိန်တွင် လုဖေးအာသည် ဟင်းပွဲနှစ်ပွဲကို မီးဖိုချောင်ထဲမှ သယ်ဆောင်လာခဲ့ချေပြီ။

သူမသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော ဥကြီးကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း အများကြီး ထပ်မံမမေးမြန်းတော့ဘဲ ဟင်းပွဲများကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်ဆောင်လိုက်ရင်း "ညစာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ" ဟု ဆို၏။

"ဖေးအာ ချက်ပြုတ်တဲ့ ဟင်းတွေက တကယ်ကို မွှေးကြိုင်တာပဲ"

လီဝမ်ရှီးသည် ချက်ချင်းပင် စားပွဲခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်တော့သည်။

"...အီး"

အိပ်ငိုက်နေပြီဖြစ်သော ခဲခဲလေးသည်လည်း ထိုဟင်းရနံ့ကြောင့် ပြန်လည်နိုးကြားလာခဲ့ရ၏။

အားလုံး အတူတူ ညစာစားသုံးပြီးနောက် လီဝမ်ရှီးသည် လုဖေးအာအား ပန်းကန်ဆေးရန် ကူညီပေးလိုက်ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် စားပြီးနောက် စတင်အိပ်ငိုက်လာသဖြင့် ခဲခဲလေးကို ပွေ့ချီကာ အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ပြီး ၎င်းနောက် ဆိုဖာပေါ်တွင် ပြန်လည်ထိုင်လျက် ဆီးနှင်းတောင်တက်လှမ်းမှု လှုပ်ရှားမှု၏ အမှတ်စာရင်းကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်၏။

သူ အံ့သြစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ သူနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့အပြင်၊ အမှတ်စာရင်းပေါ်တွင် ယခုအခါ တတိယမြောက် အမည်တစ်ခု ထပ်မံပေါ်ထွက်နေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုလူသည် ၎င်းတို့၏ နယ်မြေ ၁၈၈ က လူ မဟုတ်ပါချေ။

[၃ - ရှီဝမ်ယွမ် နယ်မြေ ၁]

ရှီဝမ်ယွမ်....

ဤအမည်က တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ရင်းနှီးနေပုံရပေသည်။

သူသည် ယခင်က နယ်မြေအားလုံး၏ အမှတ်စာရင်းများကို ရှာဖွေကြည့်ရှုလိုက်ရာ ရှီဝမ်ယွမ် ၏ အမည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့၏။

သူမ၏အမည်မှာ မိုးရာသီအမှတ်စာရင်းပေါ်တွင် ရှိမနေခဲ့သော်လည်း သစ်ပင်အိမ်ကာကွယ်ရေး အမှတ်စာရင်းပေါ်တွင်မူ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးပြီးအဆင့်ကတော့ အလွန်အမင်း မြင့်မားခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါပေ။

နယ်မြေ ၁ သည်လည်း နယ်မြေ ၁၈၈ ကဲ့သို့ပင် အမှတ်စာရင်းပေါ်တွင် လူလေးဦး ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဆိုလိုသည်မှာ လူလေးဦးသည် ဗီဇပြောင်းလဲထားသော အပင်၏ နှလုံးသားကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

ဤရှီဝမ်ယွမ် မှာ သစ်ပင်အိမ်ကာကွယ်ရေး အမှတ်စာရင်းပေါ်တွင် နယ်မြေ ၁ ၏ အနောက်ဘက်ဆုံး၌ ရှိနေခဲ့သူဖြစ်ပြီး နယ်မြေအားလုံး အတိုင်းအတာအရမူ အဆင့် ၅၀ ကျော်ဝန်းကျင်တွင် ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမသည် နယ်မြေ ၁ ၏ ပထမနေရာနှင့် နယ်မြေအားလုံး၏ တတိယနေရာကို ဆွတ်ခူးသွားနိုင်ခဲ့၏။

ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ချန်နယ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း ဤကိစ္စကြောင့် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။

"ဟားဟား၊ နယ်မြေ ၁ က လူတစ်ယောက်ယောက် ဒီနေ့ လှုပ်ရှားမှုကို ပြီးအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ"

"သူမက တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားဆုံးဖြစ်တဲ့ ဆရာမကြီး ရှီဝမ်ယွမ် ဥစ္စာ။ သူမက တစ်ခါတုန်းက ငါတို့နယ်မြေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုမှာ ပထမနေရာကို ရဖူးပေမဲ့၊ နယ်မြေ ၁ ရဲ့ ဆရာကြီးအဖွဲ့အစည်းတွေထဲကိုတော့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း မရှိဘူး"

"တောက်... တစ်ကိုယ်တော်ဝံပုလွေ လား။ နယ်မြေ ၁ က တစ်ကိုယ်တော်ဝံပုလွေ ဆရာကြီးလား။ ပြီးတော့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဟုတ်လား။ တကယ့်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် သန်မာတာပဲ"

"နယ်မြေ ၁ က လူလည်း အခု အမှတ်စာရင်းပေါ် ရောက်လာပြီပဲ။ နယ်မြေ ၂၃ ကကောင်တွေ ထွက်ခဲ့ကြဦးလေ၊ စောစောကတင် တကယ့်ကို ကြွားလုံးထုတ်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"စောင့်ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ မကြာခင် ငါတို့နယ်မြေက ဆရာကြီးတွေလည်း မစ်ရှင်ကို ပြီးအောင် လုပ်နိုင်ကြလိမ့်မယ်"

စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့အတွင်း၌လည်း လူအတော်များများက ဆွေးနွေးနေကြပေသည်။

ဝမ်လေ့ - "ဝမ်ကွေ့ရှင်းကတော့ နောက်ထပ် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ကျော်တက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီပဲ။ သူမက ဘယ်သူလဲ။ တတိယနေရာကတော့ သေချာပေါက် အမေကွေ့ရှင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ထားတာ..."

ချင်ယွန်လုံ - "နယ်မြေ ၁ ရဲ့ ဆရာကြီးတွေထဲက တစ်ယောက်လေ၊ တစ်ကိုယ်တော်ဝံပုလွေလို့ ကောလာဟလ ထွက်နေတဲ့သူ၊ တကယ့်ကို တော်တာတော့ အမှန်ပဲ"

ချင်ယွန်ဟု - "တစ်ကိုယ်တော်ဝံပုလွေတွေက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်"

ကျိချောင်းယန် - "တကယ်လို့ သူမက တစ်ကိုယ်တော်ဝံပုလွေဆိုရင်တော့၊ ငါတို့အနေနဲ့ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်တာပေါ့။ နှမြောဖို့ကောင်းတာက ငါတို့က နယ်မြေချင်း အပြန်အလှန် စကားပြောလို့ မရသေးတာပဲ၊ ဆက်သွယ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး"

ဝမ်လေ့ - "စည်းရုံးမယ် ဟုတ်လား... ဒါပေမဲ့ သူမက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေက လူတွေနဲ့တောင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း မရှိတာဆိုတော့၊ စည်းရုံးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးက အလွန်နည်းလိမ့်မယ်"

ရွှီရှင်း - "အဲဒါကတော့ သူတို့နယ်မြေမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ အရင်းအနှီးတွေ မရှိလို့ပါ၊ ဒီကမ္ဘာမှာ တစ်ဦးတည်း အထီးကျန်စွာ ရှင်သန်ရပ်တည်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

တစ်ဦးတည်း အထီးကျန်စွာ ရှင်သန်နိုင်သော ရှင်ကျန်သူတစ်ဦးတွင် အထူးစွမ်းရည်များ ရှိမနေပါက ရွှီရှင်းအနေဖြင့် လုံးဝ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပါချေ။

ထိုစဉ် လီဝမ်ရှီးနှင့် လုဖေးအာတို့သည် မီးဖိုချောင်အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့ကြပေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု ဆိုကာ လီဝမ်ရှီးက ရွှီရှင်း၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်၏။

"တတိယနေရာ ပေါ်လာပြီ၊ နယ်မြေ ၁ က လူပဲ"

"ဟင်"

လီဝမ်ရှီးသည် ရွှီရှင်း၏ လက်ကို သူမရှိရာဖက်သို့ ချက်ချင်း ဆွဲယူလိုက်ပြီး အမှတ်စာရင်းကို မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း

"ရှီဝမ်ယွမ် လား။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ အမည်ပဲ၊ တကယ့်ကို လေးစားစရာကောင်းတယ်" ဟု ဆို၏။

"အခြားနယ်မြေတွေမှာလည်း ဆရာကြီးအများကြီး ရှိနေတာပဲဥစ္စာ။"

လုဖေးအာသည် သူမ၏ ဆီးနှင်းဝံပုလွေကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း လီဝမ်ရှီးကို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်ကာ "ကျွန်မ သွားတော့မယ်နော်၊ နင်တို့နှစ်ယောက်ကို နှောင့်ယှက်မနေတော့ပါဘူး" ဟု ဆို၏။

လီဝမ်ရှီးမှာ ပါးပြင်လေးများ နီမြန်းသွားခဲ့ရပြီး မတ်တပ်ရပ်လျက် "ကောင်းပါပြီ၊ ငါ နင့်ကို အောက်ကို ပို့ပေးပါ့မယ်" ဟု ဆိုလိုက်ပေသည်။

"ငါလည်း အောက်ကို လိုက်ခဲ့မယ်။"

ရွှီရှင်းကလည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး "ဝမ်ရှီး... ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ဦး၊ ငါ နင့်ကို ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ပြပေးမယ်" ဟု ဆို၏။

"ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ဟုတ်လား"

လီဝမ်ရှီးမှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရပေသည်။

ယခုအချိန်မှာမူ သူ၏ လက်ပတ်အတွင်းက မီးမစ်ခ်သေတ္တာကြီးကို ထုတ်ယူ၍ သေသေချာချာ ဖြေရှင်းရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းပစ္စည်းက သူ့ထံသို့ မည်သို့ ကောင်းမွန်သည့် အရာများကို သယ်ဆောင်လာပေးမည်နည်းဆိုသည်ကို သူ တကယ်ပင် သိလိုနေခြင်းပင်။

အခန်း ၄၇၈ ပြီး။