အခန်း ၇၉၈

အခန်း (၇၉၈) ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းနှင့် ရှေးဟောင်းသူတော်စင်တို့၏ မူလအစ။ (၃)

ထိုအကြောင်းများ ပြောပြီးနောက် ကျီးရွှယ်ရှောင်းသည် စူးချန်ခုန်းကို ဆက်သွယ်ရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်သော နှင်းခဲသစ်ရွက် တစ်ခုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

“ကျွန်မတို့ ဖုမိသားစုအတွက် ကူညီလက်စားချေပေးသည့်အတွက် အကြီးအကဲတာ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။” ဖုချင်းစစ်ကလည်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။ ထိုငါးယောက်သည် ဖုမိသားစုဝင်အားလုံးကို သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ဖော်စပ်ရန်အတွက် အသုံးချခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ရာ စူးချန်ခုန်းသာ မရှိပါက သူမအနေဖြင့် တစ်သက်လုံး လက်စားချေနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

“ရပါတယ်။ ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး” စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ကျီးရွှယ်ရှောင်းသည် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း တိုင်းပြည်မှ လာသူဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူသံသယရှိသည်။ သူမနှင့် ရင်းနှီးအောင် ပေါင်းသင်းထားခြင်းဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း တိုင်းပြည်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပါက ဘာမှမသိဘဲ ဖြစ်နေမည် မဟုတ်တော့ပါ။

ထို့နောက်တွင် နှစ်ဖက်စလုံး လမ်းခွဲခဲ့ကြပြီး ကျီးရွှယ်ရှောင်းသည် ဖုချင်းစစ်နှင့်အတူ ထွက်သွားခဲ့သည်။

“ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကို ပြန်မယ်” စူးချန်ခုန်းသည် ကျီးရွှယ်ရှောင်းတို့နှင့် လမ်းခွဲပြီး အချိန်ဆွဲမနေဘဲ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ယခုခရီးစဉ်မှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့ခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ယခုလက်ရှိ အင်အားဖြင့်ဆိုလျှင် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း တိုင်းပြည်မှ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များ တတ်မြောက်ထားသည့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကိုပင် အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်သရွေ့ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူမှာ အလွန်နည်းလေသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် မာန်မာနတက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဘဝင်မြင့်ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပါ။ လောကကြီးက ကျယ်ပြောလှပြီး ရှေးဟောင်းသူတော်စင်များပင်လျှင် လောကတစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်နိုင်သည့် အဆင့်တွင် ရှိချင်မှရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျီးရွှယ်ရှောင်းထံမှ သူသိခဲ့ရသည်။ သူ လျှောက်ရမည့်လမ်းမှာ အဝေးကြီး လိုပါသေးသည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် ယခုခရီးစဉ်မှ ရရှိလာသော အရာများကို စာရင်းပြုစုခဲ့ရာ အကြီးမားဆုံးသော ရလဒ်မှာ သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ငါးခု ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သောတစ်ခေါက်က လော့ဟွမ်ထံမှ သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်ခုကို ရရှိခဲ့စဉ်က သူသည် အသိဉာဏ်တစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး ယင်နှင့်ယန် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို တတ်မြောက်ကာ လေမိုးကြိုးမြားအတတ်ကို ဆယ့်တစ်ဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ငါးခု ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူသည် သေချာစွာ သုတေသနပြုပြီး ဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်လေပြီ။

“ဒီသွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ငါးခုထဲက စွမ်းအားတွေက တော်တော်လေးကို ကမောက်ကမဖြစ်နေတာပဲ။ အခြားသွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့များကို ဝါးမြိုထားတာကြောင့် စွမ်းအင်တွေ ရောထွေးနေပြီး လေ့လာဖို့အတွက် တန်ဖိုးမရှိဘူး။” စူးချန်ခုန်းက သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်ငါးယောက်သည် သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်ခုစီကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် အခြားသော မျိုးနွယ်စုများကို အတင်းအကျပ် သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့များ ဖော်စပ်ခိုင်းပြီး ရရှိလာသော မျိုးစေ့များကို လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းဖြင့် ဝါးမြိုကာ မိမိတို့၏ မျိုးစေ့ကို အားကောင်းအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့၏ မျိုးစေ့များကို စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေရန်နှင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်း ခံစားရသော ထိုမျိုးစေ့ငါးခု၏ စွမ်းအင်မှာ ရှုပ်ထွေးမှုများသာ ဖြစ်နေပြီး လေ့လာရန် သို့မဟုတ် ဆင်ခြင်ရန် တန်ဖိုးမရှိပေ။ ၎င်းတို့ကို နက်နက်နဲနဲ လေ့လာမိပါက မှားယွင်းသော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်သွားနိုင်သည်။

သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ အခြားသူများအတွက် ဖော်စပ်ရန် သို့မဟုတ် သင်ယူရန် ခက်ခဲသောကြောင့် အမှန်တကယ်တွင် အခြားသူများအတွက် တန်ဖိုးမရှိသလောက်ပင်။

“အခြေအနေက ဒီလိုဆိုမှတော့ ဒီသွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့တွေကို အသုံးပြုပြီး ဘာလို့ နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခု မဖန်တီးရမှာလဲ။” စူးချန်ခုန်းက အကြံရသွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အခြေခံ၍ ဖန်တီးထားသော နတ်ဘုရားရတနာသည် မည်သူ့လက်ထဲတွင်မဆို ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပါသည်။ နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးမှာ ထျန်းလုံသိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်က မိမိ၏ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အသုံးပြု၍ ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဤသွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့များသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့အစစ်ထက် အဆင့်နိမ့်သော်လည်း အနှစ်သာရအားဖြင့် များစွာကွာခြားခြင်း မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့များကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားလက်နက် ဖန်တီးရန်မှာ အပြည့်အဝ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ငါးခုကို ပေါင်းစပ်၍ လက်နက်တစ်ခု ပြုလုပ်မည်ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားလက်နက် အစစ်အမှန်နှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း နတ်ဘုရားလက်နက်တု တစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုရန်မှာ ပြဿနာမရှိနိုင်ဟု သူက ယူဆသည်။

စဉ်းစားလေလေ စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာလေလေပင်။ ကောင်းကင်နဂါးတံခါးမှာ တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် အသုံးပြုသော လက်နက်မဟုတ်သဖြင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို တိုက်ရိုက် မတိုးတက်စေပါ။ သို့သော် နတ်ဘုရားလက်နက် အဆင့်နီးပါးရှိသော လက်နက်တစ်ခုသာ ရှိပါက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်ပါသည်။

“စမ်းကြည့်မယ်ကွာ” ဟု ဆိုကာ အကြံရသည်နှင့် လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ပါသည်။ ငရဲမီးလျှံဓားမှာ နတ်ဘုရားလက်နက် အကြိုအဆင့်ဖြစ်ပြီး အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးခုကို မြှုပ်နှံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့များသည် မည်မျှပင် အဆင့်နိမ့်စေကာမူ နတ်ဆိုးအမြုတေများထက် ပို၍ အားကောင်းပါသည်။ အကယ်၍ ဤမျိုးစေ့ငါးခုကို အနှစ်သာရအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ပြန်လည်ဖော်စပ်မည်ဆိုပါက ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာပါသည်။

ယခုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းအတွက် လက်နက်ကောင်းတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် သစ်သားဓားတစ်လက် ပိုင်ဆိုင်ခြင်းမှာ များစွာ ကွာခြားမှု မရှိတော့ပါ။ အဓိက အင်အားမှာ လက်နက်ကို အသုံးပြုသူထံတွင်သာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အားကောင်းသော နတ်ဘုရားလက်နက်မှာမူ အခြေအနေချင်း လုံးဝမတူပါ။

“နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်ကို သွားပြီး အဲ့ဒီနေရာက မီးတောင်ကို သုံးပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်ကို သွန်းလုပ်ရမယ်။” ဟု သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့များကို လက်နက်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန်အတွက် ထိုနေရာရှိ ပတ်ဝန်းကျင်က ပို၍ သင့်တော်ပါသည်။

နတ်ဘုရားလက်နက် အိမ်တော်သည် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာတွင် နံပါတ်တစ် လက်နက်သွန်းလုပ်ရာ နေရာအဖြစ် လူသိများသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် တစ်ကြိမ်က မိစ္ဆာသားရဲများ၏ မသေမျိုး ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ်နင်းနိုင်သော မိစ္ဆာသတ်လက်နက်ကို ဖန်တီးရန်အတွက် ထိုအိမ်တော်သို့ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသည်။

ထိုစဉ်က စူးချန်ခုန်းသည် အိမ်တော်တွင် အသိဉာဏ်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ အဆင့်မြင့် စွမ်းအားရှင်များ၏ လက်နက်များမှ ဓားဆန္ဒများကို ခံစားရယူပြီးနောက် သူသည် ကိုယ်ပိုင်ဓားဆန္ဒကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကာ မိစ္ဆာသတ်လက်နက်ကို အသုံးမလိုတော့ဘဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုစဉ်က နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်၏ အခက်အခဲကိုလည်း ကူညီပေးခဲ့ဖူးရာ အိမ်တော်အရှင် နန်ကုန်းမင်ထံမှ ငရဲမီးလျှံဓားကို လက်ဆောင်အဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။

အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်လျှင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူသည် နန်ကုန်းမင်ထံသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ကြိုးကြာဖြူကြီးကို စီးနင်းလျက် စူးချန်ခုန်းသည် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း ဝေးကွာသော ခရီးကို ဖြတ်သန်းပြီး နတ်ဘုရားလက်နက် အိမ်တော်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားလက်နက် အိမ်တော်မှာ ငြိမ်သက်နေသော မီးတောင်တစ်ခု၏ ထိပ်တွင် တည်ရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ခြောက်သွေ့သော်လည်း လက်နက်များ လာရောက်အပ်နှံကြသော သိုင်းပညာရှင်များဖြင့် အမြဲမပြတ် စည်ကားနေ၏။

နံနက်ခင်းတွင် စူးချန်ခုန်းသည် အိမ်တော်၏ အပေါက်ဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အခြားသော လက်နက်ဝယ်ယူသူများနှင့်အတူ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

“မင်းက စူးထိုက်လိုင် မဟုတ်လား” အံ့အားသင့်သော အသံတစ်ခုကို သူကြားလိုက်ရပါသည်။ ထိုသူမှာ ဆံပင်ဖြူနှင့် အဖိုးအို လုယာ ဖြစ်သည်။ လုယာသည် အိမ်တော်၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်ပြီး စူးချန်ခုန်း အိမ်တော်တွင် ခြောက်လကြာ နေထိုင်စဉ်က သူ၏ထံမှ လက်နက်သွန်းလုပ်နည်းများစွာကို သင်ယူခဲ့ဖူးသည်။

“အကြီးအကဲလု၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီ။” စူးချန်ခုန်းက ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“မင်း ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ငါ မင်းကို အိမ်တော်အရှင်ဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်” လုယာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

လုယာသည် ဤလူငယ်၏ ထူးခြားသော ပါရမီကို ကောင်းစွာ သိထားသည်။ စူးချန်ခုန်း လက်နက်သွန်းလုပ်နည်း သင်ယူနေစဉ်က အင်အားကြီးသော မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် သုံးဦးသည် ငရဲမီးလျှံဓားကို လုယူရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးရာ အိမ်တော်မှ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း စူးချန်ခုန်းက ထိုမိစ္ဆာများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခု နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင် စူးချန်ခုန်း မည်မျှအထိ တိုးတက်နေမည်ကို ခန့်မှန်းရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

“ရပါတယ်” စူးချန်ခုန်းသည် လုယာ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် လက်နက်သွန်းလုပ်ခန်းသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး အိမ်တော်အရှင် နန်းကုန်းမင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

“ဒါက သူရဲကောင်းလေးစူး မဟုတ်လား”

ထွားထွားကြိုင်းကြိုင်းနှင့် နန်းကုန်းမင်က အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် တစ်ကြိမ်က သူ၏ စိတ်အတွင်းမှ ရှုပ်ထွေးမှုများကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့ဖူးသည်။ သို့မဟုတ်ပါက နန်းကုန်းမင်သည် မိစ္ဆာသတ်လက်နက် ဖော်စပ်ရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယဇ်ပူဇော်မိတော့မည် ဖြစ်သည်။

“အိမ်တော်အရှင်၊ ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် လက်နက်တစ်ခု သွန်းလုပ်ချင်လို့ အိမ်တော်က မြေအောက်မီးကို ခေတ္တအသုံးပြုခွင့် တောင်းခံချင်ပါတယ်” စူးချန်ခုန်းက အကျိုးအကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

“လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့လား။ ရတာပေါ့။” နန်းကုန်းမင်က ချက်ချင်း သဘောတူခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းကဲ့သို့သော သူတစ်ဦး ဖော်စပ်မည့် လက်နက်မှာ ထူးခြားမည်မှာ သေချာသည်ဟု သူက တွေးတောမိသည်။

နန်းကုန်းမင်သည် ချက်ချင်းပင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ အေးအေးဆေးဆေး နေလိုသူဖြစ်ပြီး သူသွန်းလုပ်မည့် လက်နက်မှာလည်း အလွန်ထူးခြားနိုင်သောကြောင့် အိမ်တော်သို့ လာရောက်သူများကို ခေတ္တ လက်မခံရန်နှင့် ဝန်ထမ်းများကိုလည်း အနားပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သို့မှသာ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် မီးတောင်ထိပ်၌ အပူရှိန်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်နေခဲ့သည်။ မီးတောင်ဝအတွင်းသို့ ငုံ့ကြည့်ပါက နီရဲနေသော ချော်ရည်များ စီးဆင်းနေသည်ကို မြင်နိုင်ပြီး အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦး ချော်ရည်ထဲသို့ ပြုတ်ကျပါက ပြာပင်မကျန်အောင် လောင်ကျွမ်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

နန်းကုန်းမင်နှင့် အကြီးအကဲလူတို့သည် စူးချန်ခုန်း မည်သို့သော လက်နက်မျိုး ဖော်စပ်မည်ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် အနီးအနားမှ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

“အိမ်တော်ရှင် အားလုံး နောက်ကို ခပ်ဝေးဝေး ဆုတ်နေပေးပါ။ ကျွန်တော် အရင်ဆင်းသွားလိုက်ပါဦးမယ်” စူးချန်ခုန်းက ပြောလိုက်သည်။

“အရင်ဆင်းသွားမယ်?” အားလုံးက နားမလည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် စူးချန်ခုန်းသည် မီးတောင်ဝအတွင်းသို့ ခုန်ချလိုက်ရာ ချော်ရည်များမှာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူသည် အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

“ဒါ…” အားလုံး အံ့အားသင့်သွားလေ၏။ မီးတောင်အတွင်းမှ အပူရှိန်မှာ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များပင်လျှင် စွမ်းအင်ဖြင့် ကာကွယ်ထားမှသာ ခေတ္တခံနိုင်မည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာမူ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ခုန်ချသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

“သူက ချော်ရည်တွေရဲ့ အောက်ခြေမှာ လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား” အားလုံးက ထိုသို့ ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။ မီးတောင်ဝရှိ အပူရှိန်မှာ မလုံလောက်သဖြင့် ကမ္ဘာမြေ၏ အနှစ်သာရ အပူရှိန်ကို အသုံးပြုရန်အတွက် အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု တွေးတောကာ စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအားအပေါ် အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်နေကြသည်။

အမှန်တော့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်နှင့် နီးစပ်နေသော စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ထိုအပူရှိန်မှာ ဆံပင်တစ်ပင်ကိုမျှ မလောင်ကျွမ်းစေနိုင်ပါ။ ချော်ရည်များအတွင်းသို့ ငုပ်လျှိုးခြင်းမှာ သူ့အတွက် ရေနွေးနွေးဖြင့် ရေကူးနေရသကဲ့သို့သာ ဖြစ်သည်။