အခန်း ၇၉၉

အခန်း (၇၉၉) နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တုလက်နက် သွေးသုံ့ပန်းဓားနှင့် ပန်းပဲမီးတောင်ဖိုကြီး။ (၁)

စူးချန်ခုန်းသည် လိပ်အသက်ရှူနည်း ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ အကာအကွယ်တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချော်ရည်များကို ဖယ်ရှားလျက် ပေတစ်ထောင်ကျော် နက်ရှိုင်းသော မီးတောင်၏ အောက်ခြေသို့ ဆင်းသက်ခဲ့သည်။ မီးတောင်အောက်ခြေတွင် စူးချန်ခုန်းသည် အပြာရောင်သန်းနေသော ချော်ရည်စီးကြောင်းများကို တွေ့ရသည်။ ထိုချော်ရည်များ၏ အပူချိန်မှာ သတ္တုများကို အရည်ပျော်စေနိုင်ပြီး ရွှေကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော ကမ္ဘာ့အမြုတေမီးပင် ဖြစ်သည်။

အရင်တုန်းက နတ်ဘုရားလက်နက်ဂေဟာတွင် မီးတောင်ပြန်လည်နိုးထရန်နှင့် မြေကမ္ဘာမီးများ ပေါ်ထွက်လာရန် ဆယ်စုနှစ်များစွာ သို့မဟုတ် ရာစုနှစ်နှင့်ချီ၍ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ ယခင် နန်းကုန်းမင်သည် ငရဲမီးလျှံဓားကို သွန်းလုပ်ရန်အတွက် သင့်တော်သော အချိန်နှင့် အခြေအနေကို ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ စူးချန်ခုန်းမှာမူ ထိုမျှလောက် စောင့်ဆိုင်းရန် အချိန်မရှိသဖြင့် မြေကမ္ဘာမီးရှိရာ အောက်ခြေအလွှာသို့ တိုက်ရိုက်ဆင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက “ငရဲမီးလျှံဓားကို ပြန်လည်သွန်းလုပ်မယ်” ဟု ဆိုကာ စာပေရနံ့အိတ်အတွင်းမှ ငရဲမီးလျှံကို ထုတ်ယူ၍ ချက်ချင်းပင် စတင်လိုက်သည်။ ငရဲမီးလျှံဓား၏ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများမှာ နန်းကုန်းမင်က များစွာအားထုတ်၍ စုဆောင်းထားသော ထူးခြားသည့် အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင် နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်ပေးထားသဖြင့် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာအတွင်း၌ ယင်းထက်သာလွန်သော ကုန်ကြမ်းကို ရှာတွေ့ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကိုလည်း နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးအတွင်း ထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထူးခြားမှု မရှိခဲ့ပေ။ နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော အရာဝတ္ထုများအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုစည်းလာပြီး ငရဲမီးလျှံဓားကို ပါးလွှာသော အကာအကွယ်ဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြင့်မားသော အပူချိန်ကို ဆွဲယူ၍ ဓားသွားကို လောင်ကျွမ်းစေကာ အရည်ပျော်စေပြီး ပြန်လည်သွန်းလုပ်သည်။

ပြင်းထန်လှသော အပူချိန်အောက်တွင် ငရဲမီးလျှံဓားသည် စူးရှစွာ မြည်ကြွေးလာသည်။ ၎င်း၌ရှိသော မိစ္ဆာသားရဲမျက်လုံး ၅ လုံးသည် မျက်လုံးများပွင့်လာသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလာပြီး ခုခံရန် ကြိုးစားကြသည်။ သို့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ။ ငရဲမီးလျှံဓားမှာ မိစ္ဆာသတ်လက်နက်အဆင့်သို့သာ ရောက်ခါစဖြစ်သဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ပေ။ အပူရှိန်ကြောင့် ဓားသည် တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်သွားပြီး အတွင်းရှိ မိစ္ဆာသားရဲမျက်လုံး ၅ လုံးမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုမျက်လုံး ၅ လုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ပန်းပဲတူကို ထုတ်ကာ ချော်ရည်ပူများထဲ၌ပင် တိုက်ရိုက်ထုရိုက် သွန်းလုပ်လေသည်။

“ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်”

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အကာအကွယ်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးနှင့် ချော်ရည်များကို တားဆီးထားသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ဓား၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြန်လည်ဖော်ဆောင်ပြီး သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ထုရိုက်၍ ဓားသွားအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းသည်။ သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်စေ့ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ဓားသွားပေါ်တွင် သွေးရောင်အဆင်းရှိသော ပုံစံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဂျောက်”

ထို့နောက် ဒုတိယမျိုးစေ့ကို ထပ်မံပေါင်းစပ်သည်။ သို့သော် ဒုတိယမျိုးစေ့ကို ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ မျိုးစေ့နှစ်ခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်ခိုက်လာကြပြီး ဓားကို ပျက်စီးစေရန် ခြိမ်းခြောက်လာသည်။ စူးချန်ခုန်းက တတိယမျိုးစေ့ကို ထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားသောအခါ ငရဲမီးလျှံဓားသည် ဒဏ်မခံနိုင်တော့ဘဲ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ဓာတ်မကျဘဲ “ငါလုပ်ရမှာက ဒီသွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ၅ စေ့ကြားမှာ တည်ငြိမ်တဲ့ ဟန်ချက်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ဖို့ပဲ” ဟု တွေးကာ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်သွန်းလုပ်သည်။

“ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်”

မီးတောင်အောက်ခြေတွင် သံထုသံများ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ မျိုးစေ့ ၃ စေ့ထက် ပို၍ ထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများကြောင့် ဓားသွားမှာ ပျက်စီးနေရသည်။

အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားမှုများမှတစ်ဆင့် စူးချန်ခုန်းသည် အသိအမြင်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ “မူလဓာတ် ၅ ပါး လည်ပတ်မှုစည်းမျဉ်းအတိုင်း ဒီမျိုးစေ့ ၅ စေ့ကို ယင်နှင့်ယန်၊ မူလဓာတ် ၅ ပါး သဘောတရားအရ စက်ဝိုင်းသဏ္ဍာန် စီစဉ်ရမယ်” ဟု သူနားလည်လိုက်သည်။ မူလဓာတ် ၅ ပါးသည် တစ်ခုကိုတစ်ခု ထောက်ပံ့ခြင်း၊ ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့် လည်ပတ်သည်။ သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့များသည် ပင်ကိုအားဖြင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်ပြီး အချင်းချင်း ပဋိပက္ခဖြစ်သော်လည်း တည်ငြိမ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်အောင် ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်စေ့တည်းဖြင့် သွန်းလုပ်သော လက်နက်မှာ စွမ်းအားကန့်သတ်ချက် ရှိသော်လည်း ၅ စေ့ဖြင့် သွန်းလုပ်ပါက နတ်ဘုရားလက်နက်အစစ်အမှန် မဟုတ်သော်လည်း သာမန်လက်နက်များနှင့်မူ လုံးဝနှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။ စူးချန်ခုန်းသည် စမ်းသပ်မှုအသစ်ကို ချက်ချင်းစတင်ကာ မျိုးစေ့အားလုံးကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မီးဖိုအတွင်း ထည့်သွင်း၍ မူလဓာတ် ၅ ပါး လည်ပတ်မှုအတိုင်း ဟန်ချက်ညီစေရန် မနားမနေ ကြိုးစားသည်။

“ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း”

သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့များက ပင်ကိုဗီဇအရ ခုခံကြသဖြင့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးတောင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ ချော်ရည်များမှာလည်း ရူးသွပ်စွာ လှိုင်းထလာသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာတွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပေါ်လွင်နေပြီး “ဒီသွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့လေးတွေကများ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်နိုင်မယ် ထင်နေလား” ဟု ဆိုကာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်နှင့် နီးစပ်သော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားဖြင့် ပန်းပဲတူကြီးကို ကိုင်စွဲကာ ထုရိုက်လိုက်သည်။ တူချက်တိုင်းသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား၏ တူချက်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပြီး မျိုးစေ့များမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပရမ်းပတာ စွမ်းအားများကို နှိမ်နင်းလိုက်သည်။

နန်းကုန်းမင်နှင့် အခြားသူများမှာ မြေကြီးတုန်ခါမှုကို ခံစားရသဖြင့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။ “ဒါက ငလျင်လှုပ်တာလား” ဟု သူတို့ တွေးနေကြသည်။ မီးတောင်ဝအနီးတွင် မီးလျှံများမှာ ဆူနာမီလှိုင်းများကဲ့သို့ တလိပ်လိပ် တက်လာသည်။ ယင်းမှာ သဘာဝဘေးအန္တရာယ် မဟုတ်ဘဲ လူသားတစ်ဦး၏ ဖန်တီးမှုပင် ဖြစ်သည်။

“ဒါက စူးထိုက်လိုင်ရဲ့ လက်ချက်လား။ သူက ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးလို့ မီးတောင်အောက်ခြေမှာ လက်နက်သွန်းလုပ်နိုင်ပြီး ဒီလောက်တောင် နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်နေရတာလဲ။ သူက မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီး ဖြစ်သွားပြီလား” ဟု နန်းကုန်းမင်တို့ အုပ်စုက တအံ့တဩ ပြောဆိုနေကြသည်။ နန်းကုန်းမင်သည် ဘေးအန္တရာယ် မကျရောက်စေရန် အခြားသူများကို မီးတောင်ဝနှင့် ဝေးရာသို့ ဆုတ်ခွာခိုင်းလိုက်သည်။

ပန်းပဲတူသံမှာ မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေသည်။ တူတစ်ချက် ထုလိုက်တိုင်း မီးတောင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး တောင်တစ်ခုလုံးမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ပန်းပဲမီးဖိုကြီးသဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။