အခန်း ၈၀၀

အခန်း (၈၀၀) နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု လက်နက် သွေးသုံ့ပန်းဓားနှင့် ပန်းပဲမီးတောင်ဖိုကြီး။ (၂)

အချိန်များသည် တစ်စက္ကန့်ပြီး တစ်စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားရာ ငါးရက်တာ အချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

မီးတောင်အောက်ခြေတွင် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာထက်၌ ဖုံးဖိမရသော ဝမ်းသာပီတိများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူက “အောင်မြင်ပြီ” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ငရဲမီးလျှံဓားကို လုံးဝအသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်သွန်းလုပ်ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အသစ်သွန်းလုပ်ထားသော ဓားသည် မူလက ငါးမန်းသွားကဲ့သို့ ပုံစံမျိုးမဟုတ်တော့ဘဲ ဓားရိုး၊ ဓားသွားနှင့် ဓားကိုယ်ထည်တို့မှာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းနေသည်။ သို့သော် အနီးကပ်ကြည့်ရှုပါက ထိုဓားအတွင်း၌ အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသော ကျောက်မျက် ၅ လုံး ပေါင်းစပ်နေပြီး ဖျက်ဆီးခြင်းအရှိန်အဝါများ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေကာ ဓားသွားပတ်လည်တွင် အနက်ရောင် အရှိန်အဝါများ ဝေ့ဝဲနေသည်ကို တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ လက်ရာမွန်ကို ကြည့်ရှုကာ ပြုံးရွှင်နေပြီး “နောက်ဆုံးတော့ သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ၅ စေ့ကို မူလဓာတ် ၅ ပါး အပြန်အလှန် အထောက်အကူပြုခြင်း နိယာမနဲ့ ဓာတ် ၅ ပါး လည်ပတ်မှု သဘောတရားအတိုင်း ဓားတစ်လက်ထဲမှာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ပြီ” ဟု ဆိုသည်။

“ဒီဓားကို ငရဲမီးလျှံဓားလို့ မခေါ်သင့်တော့ဘူး။ သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့တွေနဲ့ သွန်းလုပ်ထားတာဆိုတော့ ‘သွေးသုံ့ပန်းဓား’ လို့ အမည်ပေးလိုက်မယ်” စူးချန်ခုန်းက မိမိဘာသာ ရေရွတ်ကာ ဓားအသစ်ကို အမည်ပေးလိုက်သည်။ ယင်းမှာ သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့များဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော နတ်ဘုရားလက်နက်တုပင် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မီးတောင်အတွင်း ကြာရှုမနေတော့ဘဲ အပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ မီးတောင်ဝမှ ထွက်ခွာ၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ခဲ့သည်။

နန်းကုန်းမင်နှင့် အခြားသူများက “စူးထိုက်လိုင် ထွက်လာပြီ” ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။ သူတို့က စူးချန်ခုန်း၏ လက်ထဲရှိ ဓားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

“သူ့လက်ထဲကဓားက သူသွန်းလုပ်ခဲ့တဲ့ လက်နက်လား။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲထွက်သွားတော့မလို ခံစားနေရတယ်”

သွေးသုံ့ပန်းဓားမှာ ပုံသဏ္ဍာန်အားဖြင့် ရိုးရှင်းသော်လည်း ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ ပရမ်းပတာဖြစ်ခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ထိတ်လန့်စေကာ အနားသို့ ချဉ်းကပ်မိရုံဖြင့် ငရဲသို့ ကျရောက်သွားမည်ကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ နန်းကုန်းမင်တို့၏ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေမှုကို မြင်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် ဓားကို စာပေရနံ့အိတ်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ထည့်လိုက်ပြီး အရှိန်အဝါများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သာမန်လူများအတွက် ထိုဓားမှ ထွက်ပေါ်သော ဖျက်ဆီးခြင်းအရှိန်အဝါမှာ ထိတွေ့မိရုံဖြင့် သေဆုံးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှသာ အားလုံးက သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ သူတို့ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူသွန်းလုပ်ထားသော လက်နက်မှာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကိုပင် ချုပ်ငြိမ်းစေနိုင်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာမူ သာမန်မျက်နှာထားဖြင့် ကိုင်တွယ်နိုင်သည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် နန်းကုန်းမင်တို့ကို နှုတ်ဆက်ကာ “အရှင်နန်းကုန်း၊ နှောင့်ယှက်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်မှာ အခက်အခဲ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော့်ကို ကျုံးလင်တောင်မှာ လာရှာလို့ရပါတယ်။ အခုတော့ ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ်” ဟု ဆိုကာ သွေးသုံ့ပန်းဓား၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် အလျင်အမြန် ထွက်သွားတော့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကြိုးကြာဖြူငှက်ကြီးကို စီးနင်းကာ လူသူမနီးသော တောင်တန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် ဓားကိုကိုင်ကာ အတွေးတစ်ချက်တည်းဖြင့် လေထဲသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အင်အားအများကြီး မစိုက်ထုတ်ရသော်လည်း သွေးသုံ့ပန်းဓား၏ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော ဓားအလင်းမှာ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များကို ကောက်ရိုးများကဲ့သို့ ပျက်စီးစေကာ အကွာအဝေး ပေသုံးရာခန့်ရှိသော တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကိုလည်း အသံမထွက်ဘဲ ထက်ပိုင်းပြတ်သွားစေသည်။ လေထုထဲတွင်လည်း အနက်ရောင် အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်နေပြီး ပျောက်ကွယ်သွားရန် အချိန်ယူနေရသည်။

စူးချန်ခုန်းက “တကယ်ကို စွမ်းအားကြီးတာပဲ။ ဓားရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းအားကိုပဲ အသုံးပြုတာတောင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု အဆင့်လောက်ရှိတဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ” ဟု အံ့အားသင့်လျက် ဆိုသည်။ ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်သော သာမန် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ဤဓားကို ကိုင်စွဲပါက အဆင့်ကျော်၍ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းကဲ့သို့ ပညာရှင်လက်ထဲတွင်မူ ကျားကို အတောင်ပံ တပ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ စွမ်းအားများစွာ တိုးပွားလာမည် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက “ဒါပေမဲ့ ဓားထဲမှာရှိတဲ့ သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ၅ စေ့က တည်ငြိမ်မှု မရှိသေးဘူး။ စွမ်းအားကို အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် အဲဒီမျိုးစေ့တွေကို ဖိနှိပ်ထားဖို့ စိတ်နှစ်ထားရတယ်။ ဒါကြောင့် ဓားသွားဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုပြီး စွမ်းအားမြှင့်တင်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်” ဟု ဆင်ခြင်မိသည်။

ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဓားသွားဝိညာဉ်ကို အသုံးပြု၍ သွေးသုံ့ပန်းဓားကို လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားသည်။ သူ၏ မျက်ခုံးအလယ်ရှိ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းမှ ဓားသွားဝိညာဉ်သည် သွေးသုံ့ပန်းဓားအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ဓားတစ်ခုလုံးမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မျိုးစေ့ ၅ စေ့၏ လည်ပတ်မှုမှာလည်း ပိုမိုတည်ငြိမ်သွားသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သွေးသုံ့ပန်းဓားမှာ လေထဲတွင် ကခုန်ကာ လှပသော ဓားအလင်းများဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

စူးချန်ခုန်းက “မဆိုးဘူး၊ ဓားသွားဝိညာဉ်နဲ့ သွေးသုံ့ပန်းဓားကို ပေါင်းစပ်လိုက်တာက ငါ့ရဲ့ ဓားသွားဝိညာဉ် ပျက်စီးမှုကိုလည်း ကာကွယ်ပေးသလို မျိုးစေ့ ၅ စေ့ရဲ့ စွမ်းအားကိုလည်း အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်စေတယ်။ ဒါက မူလစွမ်းအားထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုသာလွန်သွားပြီ” ဟု ကျေနပ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားဝိညာဉ်သည် ယခင်က ကုလေ့ကဲ့သို့သော ခံစစ်ကောင်းသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု ပိုင်ရှင်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အခက်အခဲရှိခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။