အခန်း ၈၀၂

အခန်း (၈၀၂) တာ့ဝူဖုန်း အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်ခြင်း။ နတ်ဘုရားသားတော်၏ ပြောင်းပြန်ကွပ်မျက်မှု။ (၁)

ထိုမျှမကသေးဘဲ သူသည် ကောင်းကင်နဂါးတောင်တွင် နတ်ဘုရားရတနာဖြစ်သည့် 'နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါး' ကိုလည်း သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ယောက်တည်းနှင့် ငါးယောက်ကို ရင်ဆိုင်ကာ ကုလေ့နှင့် မော့ကျွင်းလင် ကဲ့သို့သော သိုင်းပညာရှင်များကို သုတ်သင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း တစ်နေ့တခြား အလွန်လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေသည်။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို တစ်နေ့တည်းနှင့် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးပေါက်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဤအချက်က ချင်းမေ့ရှန်အား သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို ဆက်လက်ကြီးထွားခွင့် မပေးသင့်တော့ဟု ခံစားရစေသည်။ သို့သော် သူ၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကိုသာ အားကိုးခြင်းဖြင့် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က စူးချန်ခုန်းကို သတ်ရန် ကျရှုံးခဲ့သည်။ ယခုထပ်မံ တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ယခု စူးချန်ခုန်းကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ချင်းမေ့ရှန်းသည် သူ၏ ရန်သူကို သုတ်သင်ရန်အတွက် အခြားသူ၏ လက်ကို အသုံးပြုရန် ကြံစည်လိုက်ပြီး စူးချန်ခုန်းအပေါ် ရန်ငြိုးရှိသူများကို လိုက်ရှာခဲ့သည်။ ထိုသူများထဲတွင် ဝေ့ရှန့်ရှင်းမှာ သေချာပေါက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် သွေးမျိုးဆက် ပြန်လည်နိုးထမှုဖြင့် ပြန်လည်ဝင်စားလာသူဖြစ်ရာ အချိန်မရွေး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။ သူ့ကို စူးချန်ခုန်းအား တိုက်ခိုက်ခိုင်းခြင်းက သေချာပေါက် အောင်မြင်မည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ ချင်းမေ့ရှန် ဤနေရာသို့ ပေါ်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူက အပြုံးတစ်ဝက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကိုယ်တိုင် မတိုက်ဘဲ ငါ့ကို တခြားသူရဲ့ လက်ကိုင်တုတ်အဖြစ် အသုံးချချင်နေတာလား။"

ချင်းမေ့ရှန်း၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်မြဲပင်။ "ငါက လောလောဆယ် လှုပ်ရှားလို့မရသေးလို့ပါ။ မင်းမှာလည်း သူနဲ့ ရန်ငြိုးရှိပြီးသားပဲလေ။ တကယ်လို့ မင်းသာ သူ့ကို သတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါက မင်းကို ကျေးဇူးကြွေး တစ်ခု တင်သွားလိမ့်မယ်။ ငါ့ဆီက ကျေးဇူးကြွေးတစ်ခုရဲ့ တန်ဖိုးက မင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်တာထက် ပိုလိမ့်မယ်"

ဝေ့ရှန့်ရှင်း စဉ်းစားနေမိသည်။

"အဲဒီ တာ့ဝူဖုန်းက မဟာမီးလျှံအင်ပါယာရဲ့ ကျုံးလင်တောင်မှာ ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း ဆိုတဲ့ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုမှာ အခြေချနေတယ်။ အဲဒီမှာ သူက စူးဟေးလိုင်ဆိုတဲ့ အမည်နဲ့ ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲ လုပ်နေတာ။ တကယ်လို့ မင်းက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုရင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကို သွားသင့်တယ်... ပြီးတော့ မင်းက ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသားတွေကို သုံးပြီး သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်လို့လည်း ရတာပဲ"

ဝေ့ရှန့်ရှင်း စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ချင်းမေ့ရှန်၏ အသံမှာ လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။ စကားအဆုံးတွင် ချင်းမေ့ရှန်သည် ထိုနေရာ၌ ဆက်မနေတော့ဘဲ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တောင်တန်းများကြားတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ချင်းမေ့ရှန်အတွက်မူ ဝေ့ရှန့်ရှင်းအား စူးချန်ခုန်း၏ တည်နေရာကို ပြောပြလိုက်ခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ရှန့်ရှင်းက စူးချန်ခုန်းကို သတ်လျှင် သူ၏အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ဝေ့ရှန့်ရှင်း မလှုပ်ရှားလျှင်လည်း သူ၏အတွက် ဘာမှ ဆုံးရှုံးစရာ မရှိပေ။

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က... ရင့်ကျက်ဖို့ နီးစပ်နေပြီ။ သူ့ကို ငါ့နားခေါ်ဖို့ အခွင့်အရေးကိုပဲ စောင့်နေတာ။ အဲဒီအခါကျရင်... ဒီအဆင့်နိမ့်လေးတွေကို စစ်မှန်တဲ့ အကြောက်တရားဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို သိစေရမယ်။"

မဟာမီးလျှံ မြို့တော်ရှိရာ အရပ်သို့ ကြည့်ရင်း ချင်းမေ့ရှန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ရှိနေသည်။ ဤမြေသို့ ပြန်လာရန် သူ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူသည် ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် အကြောက်တရားများကို ယူဆောင်လာပေလိမ့်မည်။ ဤရှားပါးလှသော ထွန်းကားသည့် ခေတ်ကာလတွင် သူသည် အကန့်အသတ်များကို ချိုးဖျက်ကာ အမြင့်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါမှသာ သူသည် အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချင်းမေ့ရှန် ထွက်သွားခဲ့လေပြီ။

ဝေ့ရှန့်ရှင်းက မိမိဘာသာ တွေးနေမိသည်။ "ဒီချင်းမေ့ရှန်က... အန္တရာယ်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် အဖွဲ့အစည်းဖြစ်တဲ့ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဆိုတော့ သူက... မိစ္ဆာအစစ်များလား။"

ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတိထားရမည့် အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။ ယနေ့ခေတ် ကမ္ဘာပေါ်တွင် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာကြီးများ မရှိတော့ဘဲ နတ်ဆိုးအမြုတေများနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော လူသားများသာ ရှိတော့သည်။ ရှားပါးလှသော ဒီရေလှိုင်းကြီးများ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သော ရှေးဟောင်း သတ္တဝါကြီးများမှာ နိုးထလာကြပြီး ဤလောကသို့ ပြန်လာရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပြီ။ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာကြီးများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုမှာ သာမန်လူတို့ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

ထိုတာ့ဝူဖုန်းက မိစ္ဆာစစ်စစ်တစ်ကောင်ကိုများ သွားရောက် ရန်စမိလေသလား။ သူကတော့ သေဖို့သာ ရှိတော့သည်။

"ငါက တာ့ဝူဖုန်းကို သွားသတ်ရမယ်တဲ့လား။"

ဝေ့ရှန့်ရှင်းက ထိုအကြံကို လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သူက စူးချန်ခုန်းကို မသတ်ချင်၍ မဟုတ်ဘဲ အလျင်စလို လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်ဟု ယူဆသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"တာ့ဝူဖုန်းက မဟာမီးလျှံအင်ပါယာရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ရှိနေတာ။ ပြီးတော့ သူက ရှယန်မိသားစုရဲ့ ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲလည်း ဖြစ်နေပြန်တယ်။ ရှယန်မိသားစုက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ကို သွားပြီး သတိပေးသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်... ငါ့ရဲ့ သုမေရုမုန်ညင်းစေ့ကျမ်းစာ ကျင့်ကြံမှု ပြီးဆုံးပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုကို ရနိုင်တဲ့အထိ စောင့်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်" ဝေ့ရှန့်ရှင်းက တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

မဟာမီးလျှံအင်ပါယာသို့ ယခုအချိန်တွင် သွားရောက်ခြင်းမှာ မဆင်မခြင်လုပ်ရာကျသည်။ သူသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် မဖြစ်သေးသဖြင့် ရှယန်မိသားစု၏ နယ်မြေထဲတွင် သူတို့၏ အကြီးအကဲကို သွားရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်းက ထိုမိသားစုမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ကိုယ်တိုင် ထွက်လာရန် ဖိတ်ခေါ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် အရေးကြီးဆုံးမှာ အကျိုးအမြတ် ကိစ္စဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားရတနာမှာ တာ့ဝူဖုန်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသေးသလား။ သူက ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား။ ဘာမှ အကျိုးအမြတ် မရှိဘဲ ကလဲ့စားချေရန် သက်သက်ဖြင့် တာ့ဝူဖုန်းကို သတ်ခြင်းက ရှယန်မိသားစုကို မလိုအပ်ဘဲ ရန်စသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ ကလဲ့စားချေခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းနိုင်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းမှာမူ အဓိက ဦးစားပေးပင် ဖြစ်သည်။

"တာ့ဝူဖုန်း၊ မင်း နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် အသက်ရှင်နေဦးပေါ့။ ငါ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာတာနဲ့ မင်းရဲ့ သေနေ့စေ့ပြီပဲ။ အများဆုံး နောက်ထပ် နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်အတွင်းမှာ မင်းတင်မကဘဲ မင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မိတ်ဆွေတွေ၊ ဆွေမျိုးတွေ အားလုံးပါ မင်းနဲ့အတူ မြေမြှုပ်ပစ်မယ်။"

ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ဆိုးယုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းကာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူပိုင်ဆိုင်ထားသော မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သူ၏ အနိမ့်ဆုံး အောင်မြင်မှုမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်၏ ဒုတိယအဆင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါကျလျှင် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်မှအပ ကျန်ရှိသော မည်သည့် မိသားစုနှင့် အင်အားစုကိုမျှ သူ ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ ရှယန်မိသားစု၏ နယ်မြေထဲတွင် သူတို့၏ အကြီးအကဲကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း သတ်လျှင်ပင် ရှယန်မိသားစု လက်စားချေမှာကို သူ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

ခွန်အားသည် အခြေခံ အကျဆုံး အရာပင် ဖြစ်သည်။ အခြားပြိုင်ဘက်ကင်းကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ပြီးနောက် ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ ပါရမီနှင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဘိုးဘေးများထံမှ ဆက်ခံထားသော သိုင်းပညာ အမွေအနှစ်များအရ နောက်ထပ် အများဆုံး သုံးနှစ်အတွင်း ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။ ထိုအခါကျမှ တာ့ဝူဖုန်းကို သုတ်သင်ပစ်ခြင်းက အမှန်ကန်ဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် ချင်းမေ့ရှန် ပေးခဲ့သော သတင်းများကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းကျင့်စဉ်များကို ကျွမ်းကျင်အောင် အားထုတ်ရင်း အဆင့်တက်မည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့ ခွန်အားက တိုတောင်းတဲ့ ကာလအတွင်းမှာတော့ သိသိသာသာ တိုးတက်လာဖို့ မရှိဘူး... ငါ တစ်ခုခု လုပ်မှ ဖြစ်မယ်"

ဤအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် တွေးနေမိသည်။ သူ၏ ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်မှာလည်း ၁၁ ဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်၊ တောက်ယင်ကျင့်စဉ်နှင့် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ် တို့ကိုလည်း စူးချန်ခုန်းက ကျင့်ကြံနေသဖြင့် တိုးတက်မှုများ ရှိနေသည်။ သို့သော် သိသာထင်ရှားသော အဆင့်တက်မှု ဖြစ်ရန်မှာ တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်အတွင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

"ငါ အရင်ဆုံး ရန်သူတချို့ကို သုတ်သင်လိုက်ရင် ကောင်းမလား၊ ဥပမာ... ဝေ့ရှန့်ရှင်းပေါ့"

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အမည်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် စူးချန်ခုန်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်းထံမှ ပစ္စည်းများကို လုယူခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ့အပေါ် ရန်ငြိုးရှိနေပြီး ကောင်းကင်နဂါးတောင် ဖြစ်ရပ်များကြောင့် သူတို့မှာ ရန်သူများ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။