အခန်း ၈၀၅

အခန်း (၈၀၅) မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲနှင့် သုမေရုမုန်ညင်းစေ့ကျင့်စဉ်။ (၁)

"ဝေ့ရှန့်ရှင်းက တကယ်ပဲ ဒီမှာရှိနေတာပဲ"

အလောင်းကောင် အဖိုးအိုသည် ရင်ထဲမှ တုန်လှုပ်မှုကို မဖုံးဖိနိုင်တော့ပေ။ ဝေ့ရှန့်ရှင်းကို ရင်ဆိုင်လိုသူမှာ စူးချန်ခုန်း ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို ဤနေရာသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်လာသူမှာ မိမိပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းသာ ဝေ့ရှန့်ရှင်းကို မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပါက ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် သူတို့ကို အမြစ်ပြတ်အောင် လိုက်လံကလဲ့စားချေမည်မှာ မလွဲပါပင်။

စူးချန်ခုန်း၏ မြှားချက်ကြောင့် အောက်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အတားအဆီးများ ပျောက်ကွယ်သွားရာ မြင်ကွင်းမှာ ထင်ရှားလာတော့သည်။ ပေရာချီမြင့်သော သစ်ပင်ကြီးများမှာ နေရာအနှံ့ ရှိနေပြီး တောင်ထိပ်များမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရစ်ပတ်လျက် ထောင်ထွက်နေကြသည်။ အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် ဝိညာဉ်အပင်များ စိုက်ပျိုးထားသော ဆေးခင်းကြီးများကို တွေ့ရသည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားဘုံတစ်ခုအလား။

ဤနေရာမှာ ယခင်က မိစ္ဆာဧကရာဇ် တရားကျင့်ရင်း ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော နေရာဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝသည်။ ၎င်းသည် သဘာဝအလျှောက် ဖြစ်ပေါ်နေသော ကောင်းကင်ဂူနန်း မဟုတ်သော်လည်း ယခင်မိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် ကြီးမားသော တန်ခိုးစွမ်းအားဖြင့် အခြားနေရာများမှ ဝိညာဉ်ကြောများကို ဤမိစ္ဆာတောင်တန်းအတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် ရွှေ့ပြောင်း စုစည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ မြင့်မြတ်သော ကျင့်ကြံရာ နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ မြှားချက်မှာ ဝိညာဉ်မြက်ပင်များ၊ ဆေးခင်းများနှင့် အဆောက်အဦးများကို ထိခိုက်စေခြင်း မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုအရာအားလုံးကို မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ အလိုအလျောက် ခုခံကာကွယ်ရေး အတားအဆီးများက ကာကွယ်ပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တောင်တန်းများကြားရှိ ဝိညာဉ်မြက်များ ဝေဆာနေသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုအတွင်း၌ ဝတ်စုံဖြူဝတ် လူငယ်တစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ယံရှိ စူးချန်ခုန်းကို ဒေါသတကြီး မော့ကြည့်နေသည်။ ထိုသူမှာ ဝေ့ရှန့်ရှင်းပင် ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း မြှားလွှတ်လိုက်သည်နှင့် ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် ရင်းနှီးသော စွမ်းအင်အငွေ့အသက်ကို ချက်ချင်းခံစားမိလိုက်ရာ သူသည် အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့်အတူ ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်လာတော့သည်။

"တာ့ဝူဖုန်းလား... သူ ဘယ်လိုတောင်... ဒါမျိုး လုပ်ရဲရတာလဲ"

ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩဒေါသဖြစ်နေမိသည်။ မကြာသေးမီက ချင်းမေ့ရှန်သည် သူ့ထံသို့ လာရောက်ကာ စူးချန်ခုန်းကို သတ်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် အခြားသူ၏ အသုံးချခံမဖြစ်လိုခဲ့ပေ။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ အရင်ဆုံး တက်လှမ်းရန်သာ ဖြစ်ပြီး ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက မည်သူ့ကိုမဆို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် ထိုတောင်းဆိုမှုကို လျစ်လျူရှုကာ ဤနေရာ၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေခြင်းပင်။

သို့သော် ယခု ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ထံသို့ လက်ဦးမှုရယူကာ လာရောက်စိန်ခေါ်လိမ့်မည်ဟု ဝေ့ရှန့်ရှင်း လုံးဝမထင်မှတ်ထားပေ။ ဒီလူက ဘယ်က သတ္တိတွေ ရလာတာလဲ။

"တခြားလူတွေ မရှိဘူးလား... ရှယန်မိသားစုရဲ့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တွေရဲ့ အငွေ့အသက်လည်း မရှိဘူး"

ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် သူ၏ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်းစစ်ဆေးလိုက်ရာ စူးချန်ခုန်း၊ ကျီးရွှယ်ရှောင်းနှင့် အလောင်းကောင်အဖိုးအိုတို့၏ စွမ်းအင်ကိုသာ ခံစားရပြီး အခြားသူ မရှိပေ။ ထို့အပြင် ဝေ့ရှန့်ရှင်းကိုယ်တိုင်မှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးရှိသော ရှယန်မိသားစုနှင့် ရန်ငြိုးမရှိသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် သူ့ဆီ လာရောက်ဖို့ အကြောင်းမရှိပေ။ အကယ်၍ ရှယန်မိသားစုနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ပါက ဝေ့ရှန့်ရှင်း အရူးအမူး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မည်ကို ထိုမိသားစုက သိထားသည်။ မည်သည့် အင်အားစုမျှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးကို အလွယ်တကူ ရန်မစရဲကြပေ။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းနှင့် အခြားနှစ်ယောက်တည်း ရောက်လာတာက သက်သက်ကြီး သေတွင်းလာတူတာလား။

ဝေ့ရှန့်ရှင်း သံသယဖြစ်နေစဉ်မှာပင် စူးချန်ခုန်းက အထက်မှနေ၍ ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဝေ့ရှန့်ရှင်း... မင်းကိုတွေ့ဖို့ ငါရောက်လာပြီ။ ကောင်းကင်နဂါးတောင်မှာ မင်း ငါ့ရဲ့ ရတနာကို လုဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကတည်းက ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာမယ်ဆိုတာ မင်း သိထားသင့်တယ်"

ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေလျက်။ "နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ပိုင်ရှင် တစ်ယောက်နဲ့ အသုံးမကျတဲ့ အဖိုးကြီးတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာရုံနဲ့ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ်လို့ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား"

အလောင်းကောင်အဖိုးအိုမှာ ဘာမှမပြောဘဲ နှာခေါင်းကိုသာ ပွတ်နေမိသည်။ ဝေ့ရှန့်ရှင်းက သူ့ကို လုံးဝ ထည့်မတွက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျီးရွှယ်ရှောင်းမှာမူ တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေသည်။ တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ပါက သူမသည် ဝေ့ရှန့်ရှင်းကို ရှုံးနိမ့်နိုင်သော်လည်း ယနေ့ ဝေ့ရှန့်ရှင်းကို နှိမ်နင်းမည့်သူမှာ စူးချန်ခုန်း ဖြစ်သည်။

"ဝေ့ရှန့်ရှင်း... မင်းကိုယ်မင်း အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ။ မင်းကို နှိမ်နင်းဖို့က... ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် လုံလောက်တယ်"

စူးချန်ခုန်းက အေးစက်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။ ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်များ ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် စူးချန်ခုန်း တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားလေ၏။ အခြား သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်များ၏ အငွေ့အသက်ကို သူ အာရုံမရသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ပုန်းအောင်းနေနိုင်သည်ကို သူ မချန်လှပ်ထားပေ။ သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏နယ်မြေအတွင်းသို့ လာရောက်စိန်ခေါ်ကာ သူ့အပေါ်စီးမှ စကားပြောနေခြင်းကို ဝေ့ရှန့်ရှင်း လုံးဝခွင့်မလွှတ်နိုင်ပေ။

"အောက်ကို ဆင်းခဲ့စမ်း"

ဝေ့ရှန့်ရှင်းက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဂျောက် ဂျောက် ဂျောက်...

ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များမှာ ထူထပ်လာပြီး လေထုမှာလည်း အလွန်လေးလံလာတော့သည်။ အလောင်းကောင်အဖိုးအိုနှင့် ကျီးရွှယ်ရှောင်းတို့မှာ ထိုဖိအားကြောင့် လေထဲတွင် ဆက်လက်ပျံသန်းနေရန် ခက်ခဲလာသည်။ စူးချန်ခုန်း စီးနင်းထားသော ကြိုးကြာဖြူ ပုံရိပ်ယောင်မှာလည်း ကြီးမားသော တောင်ကြီးတစ်လုံး၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ပင်။

"ဒါဆိုရင်လည်း အောက်ကိုဆင်းပြီး တိုက်ကြတာပေါ့"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ကိုယ်ကို ကြိုးကြာဖြူတစ်ကောင်အလား လှပလျင်မြန်စွာ လည်ပတ်ဆင်းသက်လိုက်ရာ မိစ္ဆာတောင်တန်းအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားသည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်အဆင့်သို့ မရောက်သေးသရွေ့ လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်သော်လည်း မိမိ၏ အစွမ်းအစအပြည့်ကို ထုတ်သုံးရန် ခက်ခဲသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဝေဆာနေသော ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ဝေရှန့်ရှင်းနှင့် အဝေးမှ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ ကျီးရွှယ်ရှောင်းနှင့် အလောင်းကောင်အဖိုးအိုတို့သည်လည်း အထက်မှနေ၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ဦးမှာ နတ်ဘုရားသားတော်၊ သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင် တစ်ဦး၏ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တာ့ဝူဖုန်းဖြစ်သည်။ ဤနှစ်ဦး၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကို ပြင်ပလူများ မြင်တွေ့ရခဲသည်။

"ငါ့ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ လာပြီး ရမ်းကားဖို့ မင်း ဘယ်က ယုံကြည်ချက်တွေ ရလာလဲတော့ ငါမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ဆိုးဆိုးရွားရွား သေရတော့မယ်" ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ မျက်နှာမှာ အမူအရာမဲ့နေသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများတွင်မူ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဟုတ်လို့လား... သေရမယ့်သူက မင်းပဲ ဖြစ်မှာပေါ့"

စူးချန်ခုန်း၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာလည်း အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဝေ့ရှန့်ရှင်းမှာ သူ၏ အဓိကရန်သူဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ဝေ့ရှန့်ရှင်းသာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းသွားပါက သူသည် အနည်းဆုံး ဒုတိယအဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် လက်ဦးမှုယူကာ ဝေ့ရှန့်ရှင်းကို အသေသတ်ရန် သို့မဟုတ် ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။

စကားအဆုံးတွင် စူးချန်ခုန်း ချက်ချင်း လှုပ်ရှားတော့သည်။

ဒုန်း...

စူးချန်ခုန်းသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သူသည် မည်သည့်သိုင်းပညာ စွမ်းရည်ကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်နှင့် နီးစပ်နေသော သူ၏ သန်မာလှသည့် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားဖြင့်သာ လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ ညာလက်သီးမှာ လေဟာနယ်ကို ထိုးခွဲ၍ ထွက်ပေါ်လာရာ ကြီးမားလှသော ဖိအားမှာ သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုအလား ပြင်းထန်လှသည်။ လက်သီးချက် မရောက်လာမီမှာပင် ထိုစွမ်းအားကြောင့် တစ်ဖက်လူမှာ ပြာအဖြစ် ကြိတ်ခြေခံရပြီး ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားတော့မည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေတော့သည်။