အခန်း ၁၉၇

အခန်း ၁၉၇ - ဝရုန်းသုန်းကား တိုက်ပွဲစတင်ခြင်းနှင့် နတ်ဆေးမြက်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း

“ဒီချိုင့်ဝှမ်းက ကြောက်ဖို့ကောင်းလွန်းတယ်... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နိမ့်လွန်းတယ်... ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ပဲ ရှိသေးတာ... တခြားနေရာမှာပဲ ကံစမ်းတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်...”

ဖြူဖျော့သော မျက်နှာရှိသည့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် လူငယ်တစ်ဦးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

“ငါကလည်း ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၅ ပဲ ရှိတာ... တကယ်တော့ ငါ့မှာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို လုဖို့ ခွန်အားမရှိဘူး... ငါလည်း ထွက်သွားတာပဲ ကောင်းလိမ့်မယ် ထင်တယ်...”

အခြား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အမျိုးသားတစ်ဦးသည်လည်း လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

“ငါက ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၈ ရောက်နေပေမဲ့လည်း... ဟို မိစ္ဆာကြီးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အားနည်းနေတုန်းပဲ... ဒီဝရုန်းသုန်းကား တိုက်ပွဲထဲမှာ ငါ မပါတော့ဘူး...”

အခြား မိစ္ဆာတစ်ဦးလည်း ထွက်ခွာသွားပြန်သည်။

ဤသို့ဖြင့် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် စုဝေးနေကြသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အမြောက်အများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာအရေအတွက်မှာ နှစ်ရာခန့်သာ ရှိတော့ပေသည်။ ဤမိစ္ဆာများသည် အတော်လေး မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်နှင့် ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများဖြစ်ပြီး အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အကျိုးအမြတ် ရယူရန် ပြင်ဆင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကံတရားနှင့် အခွင့်အလမ်းဆိုသည်မှာ မည်သူမျှ ကြိုတင် မပြောနိုင်ပေ။ ထိုမိစ္ဆာကြီးများ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထူးခြားသော နတ်စွမ်းရည်တစ်ခုကို သုံးပြီး ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ခိုးယူသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

လူနည်းသွားသည့်အခါ လူအုပ်ကြားထဲတွင် ကြောင်နက်ကြီးနှင့် ကြောင်မလေးတို့မှာ ပို၍ ထင်ရှားလာပြီး အားလုံး၏ အာရုံစိုက်စရာ ဖြစ်လာနေတော့သည်။ နဂါးအရှင်သခင်က ကြောင်နက်ကြီးအား အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

“မင်း မသွားသေးဘူးလား...”

ကြောင်နက်ကြီးမှာ မှင်တက်မိသွားရသည်။ ထို့နောက် သူက အံကြိတ်လိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ငါက ဘာလို့ သွားရမှာလဲ... ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ဆိုတာ တွေ့တဲ့သူ အကုန်ရပိုင်ခွင့် ရှိတာပဲ... အဲ့ဒါက မင်းတစ်ယောက်တည်း ပိုင်တာမှ မဟုတ်တာ... မဟုတ်ဘူးလားနဂါးအရှင်သခင်... ဟုတ်တယ်မလား ကိုယ့်လူတို့...”

ပြောပြီးနောက် ကြောင်နက်ကြီးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ အခြား ကံကြမ္မာနယ်ပယ် မိစ္ဆာကြီးများကမူ တည်ကြည်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ မည်သူမျှ စကားပြန်မပြောကြသော်လည်း ကြောင်နက်ကြီး၏ စကားကိုလည်း ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။ ၎င်းကို မြင်ရသည့်အခါ နဂါးအရှင်သခင်က သူ၏နှုတ်ခမ်းကို လျက်လိုက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။

‘တကယ်လို့ ငါသာ အခု ကြောင်နက်ကြီးကို တိုက်ခိုက်လိုက်ရင်... တခြားသူတွေက အခွင့်ကောင်းယူပြီး ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို အရင်ဝင်လုကြမှာပဲ... ဒါကြောင့် ငါ အချိန်ကို စောင့်ပြီး အကောင်းဆုံး အခိုက်အတန့်ကျမှ လှုပ်ရှားရမယ်...’

ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာသည်လည်း ထိုအချိန်တွင် ကြောင်နက်ကြီးကို ကြည့်နေသည်။ သူမက မြူစွယ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်ပြီး မူနွဲ့ကာ ဆိုသည်။

“ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်... အရှက်မရှိတဲ့ကောင်လေး... မင်း အခုထိ မသွားသေးဘူးလား... ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ... သတိထားဦးနော်... မဟုတ်ရင် ငါက မင်းကို ဖင်ပုပ်အောင် ရိုက်မိလိမ့်မယ်နော်...”

ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာ၏ စကားကို ကြားရသည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေကြသော ကံကြမ္မာနယ်ပယ် မိစ္ဆာကြီးများပင်လျှင် မအောင့်နိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။

“ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ရိုက်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့...”

ကြောင်နက်ကြီးမှာ အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား သူက ရင်ဘတ်ကို ကော့လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

“ငတုံးကောင် လူသန်ကြီး... မင်း ယောက်ျားမှန်ရင် မြန်မြန် သက်သေထွက်စမ်း... ငါ ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာမရဲ့ ဖင်ကို စောစောကတင် ရိုက်ခဲ့တာကို မင်း မြင်တယ်မဟုတ်ဘူးလား...”

ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားတော့သည်။ သူက လက်ထဲရှိ ဓားကြီးဖြင့် ကြောင်နက်ကြီးအား ချိန်ရွယ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့... မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ လျှာကို ငါ ဖြတ်ပစ်မယ်...”

ငတုံးကောင် လူသန်ကြီးက သူ့အား ခြိမ်းခြောက်ဝံ့သည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ကြောင်နက်ကြီး၏ ဒေါသများမှာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ သူက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဆိုသည်။

“ငတုံးကောင် လူသန်ကြီး... မင်းရဲ့ အသိစိတ်ကို ခွေးစားသွားတာ ဖြစ်ရမယ်... ငါ ကိုးရွက်... အဲလေ... ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာရဲ့ တင်ပါးကို ရိုက်ခဲ့တာကိုတောင် မင်းက မေ့နေတာလား... ကောင်းပြီလေ... မင်း မေ့နေတယ်ဆိုမှတော့ ငါက ပြန်မှတ်မိအောင် လုပ်ပေးရမှာပေါ့...”

ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်မှာ မှင်တက်မိသွားပြီး သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အမြဲတမ်း သတိထားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ့ရှေ့ရှိ ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်မှာ ရုတ်တရက် လက်ပါလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ဖြန်း...”

သူ့ဘေးရှိ ကြောင်မလေး၏ တင်ပါးပေါ်သို့ အသာအယာ ရိုက်ချက်တစ်ခု ကျရောက်သွားသည်။ ထိုရိုက်ချက်မှာ မပြင်းထန်ပေ။ သို့သော် အသံမှာမူ အလွန်ပင် ကြည်လင်လှသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံး ကြားလိုက်ရသည်။

လူတိုင်းက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ နားကိုပင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။ ဤ ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်မှာ အလွန်ပင် ရဲတင်းလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။ ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်၏ ရှေ့မှောက်မှာတင် သူ၏ စေ့စပ်ထားသူ၏ တင်ပါးကို ရိုက်ဝံ့သည်အထိပင်။

“အစ်ကိုကြီး... ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ...”

ကြောင်မလေးက တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ယခုအခါ နားရွက်အထိ နီရဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်က သူမ၏ တင်ပါးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ရိုက်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

‘နောက်ဆိုရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူတောတိုးဝံ့တော့မှာလဲ...’

“ဟားဟားဟား...”

ကြောင်နက်ကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော ရီယွင်၏ မူလဝိညာဉ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် မအောင့်နိုင်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ သို့သော် ကန့်သတ်ချက် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကြောင့် ကြောင်နက်ကြီးမှာ ထိုအသံကို မကြားရချေ။ ရီယွင်သည် ကြောင်နက်ကြီးက ဤမျှအထိ အရှက်မရှိဘဲ လူအများရှေ့တွင် ကြောင်မလေး၏ တင်ပါးကို ရိုက်ရဲလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ရိုက်ချက်မှာ ပေါ့ပါးသော်လည်း ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာမူ အလွန်ပင် စိုးမိုးလွန်းလှသည်။ ရီယွင်၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ သဘောကျသည့် အရိပ်အယောင်များ ဝင်းလက်သွားသည်။

‘ကြောင်နက်ကြီးက ချန်းနန်ရဲ့ နံပါတ်တစ် လူရှုပ်လူပွေဖြစ်ခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့ အရင်ပုံစံနဲ့ ပိုပြီး တူလာပြီပဲ... ဒါပေမဲ့ ကြောင်နက်ကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နိမ့်လွန်းနေသေးတယ်... ငါသာ အမှောင်ထဲကနေ မကူညီပေးရင်တော့ ကြောင်နက်ကြီးဟာ သုံးစက္ကန့်တောင် အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး’

“မင်း သေချင်နေတာပဲ...”

သူ၏ စေ့စပ်ထားသူ အရှက်ရသွားသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်၏ ဒေါသများမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားပြီး ကြောင်နက်ကြီးရှိရာသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်လိုက်တော့သည်။ သူ ဤအရာကို ထပ်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။ လူအများ၏ အကြည့်အောက်မှာတင် ဤ အရှက်မရှိသောကောင်က သူ၏ စေ့စပ်ထားသူ၏ တင်ပါးကို ရိုက်နှက်ဝံ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ရိုက်ချက်က မပြင်းသော်လည်း စော်ကားမှုကမူ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

“အခုပဲ...”

တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေခဲ့သော နဂါးအရှင်သခင်မှာမူ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။ ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်က ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်ရှိရာသို့ တိုးဝင်သွားသည့်အခါ လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ ထိုဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ချိုင့်ဝှမ်းရှိရာသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

“ယုတ်မာတဲ့ နဂါးအရှင်သခင်... ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို အရင်ဝင်လုတာပေါ့...”

ကံကြမ္မာနယ်ပယ် မိစ္ဆာကြီးတစ်ဦးက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သည်။ သူက လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ပြီး ချိုင့်ဝှမ်းရှိရာသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မြူခိုးများအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် လူတိုင်းမှာ မှင်တက်မိသွားရသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ချိုင့်ဝှမ်းရှိရာသို့ ပြိုင်တူ တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။ အခုမှသာ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူရမည့် အချိန်ဖြစ်ပေသည်။

“ကျားကြီး... ပြန်လာခဲ့စမ်း...”

ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာက ဒေါသတကြီးဖြင့် မြေကြီးကို နင်းလိုက်ပြီး ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်အပေါ်သို့ သူမ၏ ပုံရိပ်ယောင်နည်းစနစ်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်၌ ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မိန်းမောနေသော အကြည့်ဖြင့် သူသည် လှည့်၍ ပြန်လည် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်ကို မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်မှာ အလွန်ပင် သန်မာလှပြီး မြင့်မားသော ကိုယ်ခန္ဓာ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားနှင့် ဧရာမ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းမည်ဆိုပါက ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားပေလိမ့်မည်။ ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်မှာ သူမ၏ ပုံရိပ်ယောင်နည်းစနစ်ဖြင့် အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရခြင်းမှာ ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာသည် သူ၏နှလုံးသားအတွင်း၌ ပုံရိပ်ယောင်မျိုးစေ့တစ်ခုကို လွန်ခဲ့သော အချိန်ကပင် စိုက်ပျိုးထားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်က သူမကို လုံးဝ ယုံကြည်ထားသည့်အတွက် ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာက သူမ ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာပါက အသုံးပြုနိုင်ရန် ဤသို့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ညီမလေး... ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့...”

ကြောင်နက်ကြီးမှာ အနည်းငယ်မျှပင် အရှက်ရခြင်း မရှိပေ။ သူက ကြောင်မလေး၏ လက်ကို ဆွဲလိုက်ပြီး ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသဖြင့် အခြားသူ အမြောက်အများကို ကျော်လွန်ကာ အနက်ရောင်မြူခိုးများအတွင်းသို့ အရင်ဆုံး တိုးဝင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကြောင်မလေးကို ဆွဲထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့်မူ ဒိုင်းနက်ကြီးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ကြောင်မလေး၏ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံမှာ အခြားအရပ်မှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းရန်အတွက်လည်း ကူညီပေးနိုင်ပေသည်။ သူမမှာ ယခုအခါ ကြောင်နက်ကြီး၏ ယုံကြည်ရသော လက်ရုံးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မြူခိုးများအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ကြောင်နက်ကြီးသည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို အပြည့်အဝ ဖြန့်ကျက်ထားပြီး ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုများကို သတိထားနေခဲ့သည်။ မြူခိုးများအတွင်း၌ ယခုအခါ လုံးဝကို ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေတော့သည်။ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် မိစ္ဆာကြီးများမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး မည်သူမျှ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်အနားသို့ မကပ်နိုင်အောင် အပြန်အလှန် နှောင့်ယှက်နေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် ဧရာမမိစ္ဆာပိန်းပန်းများ၏ ရွှေရောင်အမျှင်တန်းများနှင့် တိုက်စားတတ်သော အရည်များကိုလည်း သတိထားနေကြရသည်။ သို့သော် အချို့သော မိစ္ဆာကြီးများမှာမူ သူတို့၏ မြင့်မားသော ခွန်အားကို အသုံးချလျက် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ရှိရာသို့ အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

မြူခိုးများအတွင်း ဝင်လာကြသော အခြား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အမြောက်အများမှာလည်း ဧရာမမိစ္ဆာပိန်းပန်း၏ အမျှင်တန်းများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရသဖြင့် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်မှ တစ္ဆေပိုးမွှားများသည်လည်း ထိုအချိန်တွင် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လာကြပြီး တိုက်ပွဲအတွင်း ပါဝင်လာကြတော့သည်။ မြင်ကွင်းမှာ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင်ကို ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေသည်။ ကြောင်နက်ကြီးမှာ တိုက်ပွဲအတွင်း အချိန်မဖြုန်းရဲချေ။ ဧရာမမိစ္ဆာပိန်းပန်း သို့မဟုတ် တစ္ဆေပိုးမွှားများက တိုက်ခိုက်သည့်အခါတိုင်း သူ၏ လျင်မြန်သော အရှိန်ကို အသုံးချကာ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းခဲ့သည်။

သူက ကြောင်မလေးကို ဆွဲခေါ်ကာ ဘယ်ညာ ရှောင်တိမ်းနေသော်လည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဧရာမ ပိုက်ကွန်ကြီးကို ဖောက်ထွက်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

‘ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ...’

ကြောင်နက်ကြီးမှာလည်း အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေမိသည်။ သူ၏ ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကြောင့် သူသည် လောလောဆယ် ဘေးကင်းနေသော်လည်း ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်အနားသို့မူ မကပ်နိုင်သေးချေ။ မြူခိုးများမှာ အဆက်မပြတ် ဝေ့ယမ်းနေပြီး မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ပေါက်ကွဲသံများလည်း ထွက်ပေါ်နေသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် နှစ်ရာနီးပါးမှာ မြူခိုးများအတွင်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အသံများမှာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ကျယ်လောင်လှပြီး ပြင်းထန်သော အားလှိုင်းများမှာလည်း အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ အစဉ်မပြတ် ပျံ့နှက်နေသည်။ ခုန်တက်လာကြသော တစ္ဆေပိုးမွှားအချို့ပင်လျှင် ထိုအားလှိုင်းများကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားရသည်။ သို့သော် တစ္ဆေပိုးမွှားများသည် မြင့်မားသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား ရှိကြသည်။ ထိုအားလှိုင်းများက ၎င်းတို့ကို မသတ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ သူတို့၏ ဒေါသကိုပါ ပိုမိုလှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ရှေ့သို့ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်လာကြတော့သည်။

ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား အားနည်းသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အချို့မှာမူ တစ္ဆေပိုးမွှားများ၏ ကပ်ငြိခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ခဏချင်းမှာပင် သူတို့မှာ သွေးစုပ်ခံလိုက်ရသဖြင့် အသားခမ်းခြောက်နေသော အလောင်းခြောက်များအဖြစ် ဟင်းလင်းပြင်မှ ကျဆင်းသွားကြရသည်။ ချက်ချင်းပင် တစ္ဆေပိုးမွှား အမြောက်အများက သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကိုက်ဖောက်ကာ အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားကြပြီး ရိုးတွင်းခြင်ဆီများကို ဝါးမျိုကြတော့သည်။ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးမှာ ငရဲခန်းတစ်ခုအလား ဖြစ်နေတော့သည်။

ထိုစဉ် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားပြီး ထူးဆန်းသော လူသားသတ္တဝါတစ်ဦး မြူခိုးများအတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါက ရှေ့မှနေ၍ ကြောင်နက်ကြီးအား ပြင်းထန်သော လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ကြောင်နက်ကြီးမှာ အလွန်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရသည်။

‘ဒီကောင်က ဘာလို့ ငါ့နောက်ကိုပဲ မကျွတ်မလွတ်တဲ့ တစ္ဆေလို လိုက်နေရတာလဲ...’

အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် ကြောင်နက်ကြီးသည် လက်ထဲရှိ ဒိုင်းနက်ကြီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသည်းအသန် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ရွှေရောင်လက်သီးမှာ ဒိုင်းနက်ကြီးအပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး ဧရာမ ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေကာ နောက်သို့ ပြန်လည် လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ကြောက်စရာကောင်းသော လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါမှာ မြူခိုးများအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ အဝေးမှနေ၍ သွေးပျက်ဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် လူငယ်တစ်ဦးမှာ ထိုကြောက်စရာကောင်းသော လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါ၏ လက်ချက်ဖြင့် အမှုန့် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ကြောင်မလေးသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံမှတစ်ဆင့် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးလည်း တုန်ယင်နေတော့သည်။ ဤလူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါမှာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။ ကြောင်နက်ကြီးမှာမူ သူ၏ ဒိုင်းနက်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူ၏ အတွင်းကလီစာများမှာ မအီမသာ ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

“ရှူး... ရှူး...”

ဧရာမမိစ္ဆာပိန်းပန်း၏ မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်အမျှင်တန်းများမှာ သူတို့ရှိရာသို့ ရစ်ပတ်လာကြသည်။ ကြောင်မလေးက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံမှနေ၍ အလင်းတန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ထိုအမျှင်တန်းများကို ဟင်းလင်းပြင်၌ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားစေသည်။ ကြောင်နက်ကြီးက အမောဖြေလိုက်ပြီးနောက် အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ ပျံသန်းသွားပြန်သည်။

“ရှပ်... ရှပ်...”

တစ္ဆေပိုးမွှား ရာပေါင်းများစွာမှာ မြေပြင်မှနေ၍ ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ တိုးထွက်လာကြပြီး သူတို့နှစ်ဦးရှိရာသို့ တိုးဝင်လာကြသည်။

“ဒီ အစုတ်ပလုပ်တွေက နောက်တစ်ခါ ထပ်လာပြန်ပြီ...”

ကြောင်နက်ကြီးက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆဲဆိုလိုက်ပြီး ဒိုင်းကို သူ၏ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် အလျင်အမြန် ကာထားလိုက်သည်။ သူက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဒိုင်းအတွင်းသို့ အသည်းအသန် ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ၎င်းမှနေ၍ အနက်ရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ တစ္ဆေပိုးမွှားများကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း...”

ထိုအသံများနှင့်အတူ တစ္ဆေပိုးမွှား အားလုံးမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် နောက်သို့ ပြန်လည် လွင့်စင်သွားကြသည်။

‘ဦးလေးမြင်းရဲ့ ရတနာက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာလည်း အတော်လေး အစွမ်းထက်တာပဲ...’

ကြောင်နက်ကြီးမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူ ဒိုင်းနက်ကြီး၏ ပင်ကိုယ် တိုက်ခိုက်ရေး နတ်စွမ်းရည်များကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

‘ဒီလောက်အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး... ဒါပေမဲ့ ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်လိုပဲ... ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အများကြီး ကုန်ဆုံးစေတာပဲ’

ကြောင်နက်ကြီးမှာ ၎င်းကို ဆက်တိုက် မသုံးရဲချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ကိုယ်ထဲရှိ နတ်ဆေးလုံးများကပင် သူ၏ စွမ်းအင်များကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် မဖြည့်တင်းပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

‘ကြောင်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အခုထိ အားနည်းနေသေးတာပဲ...’

ရီယွင်သည် ကြောင်နက်ကြီးမှာ မြူခိုးများအတွင်း အခက်အခဲများစွာဖြင့် ရုန်းကန်နေရသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းကို အသာအယာ တောက်လိုက်ရာ ရီယွင်သည် ကြောင်နက်ကြီး၏ ကိုယ်ထဲရှိ ကန့်သတ်ချက် တံဆိပ်အချို့ကို ချက်ချင်းပင် ဖယ်ရှားပေးလိုက်တော့သည်။ ကြောင်နက်ကြီး၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာတော့သည်။

ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၈။

ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၉။

ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြောင်နက်ကြီး၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၇ မှနေ၍ အဆင့် ၁၀ သို့ ခုန်တက်သွားတော့သည်။ ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ရီယွင်သည် သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံရန် မျက်လုံးများကို ပြန်လည် ပိတ်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ဖိအားများအောက်တွင် ဘယ်ညာ ရုန်းကန်နေရဆဲဖြစ်သော ကြောင်နက်ကြီးမှာမူ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း မသိရှိသေးချေ။

သို့သော် ကြောင်မလေးမှာမူ သူ၏ အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ထိတ်လန့်သွားရ၏။

“အစ်ကိုကြီး... အစ်ကို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက... ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ကို ရောက်သွားတာလား...”

ကြောင်မလေးက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“တကယ်လား... မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်...”

ကြောင်နက်ကြီးမှာ မှင်တက်မိသွားရသည်။ သူက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို လျင်မြန်စွာ စစ်ဆေးလိုက်ရာ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၇ မှနေ၍ အဆင့် ၁၀ သို့ မြင့်တက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဤမျှ ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို သူကိုယ်တိုင်ပင် ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေတော့သည်။

“ကောင်းကင်က ငါ့ကို အမှန်တကယ် ကူညီနေတာပဲ... ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်အားက ဒီအချိန်ကျမှ အားနည်းသွားတာပဲ... ဟားဟား... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကလည်း အခုဆိုရင် ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ကို ရောက်နေပြီ... ဒါဆိုရင်တော့ ငါ ယုံကြည်မှု ရှိသွားပြီ...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ မြင့်တက်သွားပြီး သူ၏ အလုံးစုံသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာလည်း အဆပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် မြင့်တက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်နှင့် ဒိုင်းနက်ကြီးတို့ကို အသုံးပြုသည့်အခါ ယခင်ကဲ့သို့ စွမ်းအင် မလုံလောက်မည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ချေ။

ကြောင်နက်ကြီးသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက် တည်ရှိရာနေရာကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ချိုင့်ဝှမ်း၏ နက်ရှိုင်းသော မြူခိုးများရှိရာသို့ ဦးတည်လိုက်တော့သည်။ လေကို ခွဲထွက်သွားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး ကြောင်နက်ကြီးရှိရာသို့ အလွန်ပင် ယုတ်မာသော နည်းလမ်းဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ ကြောင်နက်ကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားရ၏။ သူက လက်ထဲရှိ ဒိုင်းနက်ကြီးကို ချက်ချင်း မြှောက်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဓားအလင်းတန်းမှာ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။ ကြောင်နက်ကြီးမှာ သူ့အား တိုက်ခိုက်သူကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့မှာ အချိန် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲမြေပြင်မှာ အလွန်ပင် ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သည့်အချိန်မှာမဆို တစ်စုံတစ်ယောက်က အခွင့်ကောင်းယူပြီး ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို လုယူသွားနိုင်ပေသည်။ သူသည် အချိန်နှင့်အမျှ အပြေးပြိုင်နေရခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏လမ်းတွင် ရှိနေသော အတားအဆီး အားလုံးကို ဖယ်ရှားကာ ပြိုင်ဘက် အားလုံးကို နောက်ကွယ်မှာ ထားရစ်ခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။

“ဝူး...”

နောက်ထပ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အချို့မှာလည်း ပျံသန်းလာကြပြီး ကြောင်နက်ကြီးကို တိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။ ကြောင်နက်ကြီးက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ စွမ်းအင်များကို ဒိုင်းနက်ကြီးအတွင်းသို့ အသည်းအသန် ထည့်သွင်းကာ ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေး နတ်စွမ်းရည်များကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ အနက်ရောင် အလင်းလှိုင်းတစ်ခုမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးကို နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် လူငယ်အချို့မှာ ဧရာမမိစ္ဆာပိန်းပန်း၏ ရွှေရောင်အမျှင်တန်းများဖြင့် ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ ပန်းငုံအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရကာ တိုက်စားတတ်သော အရည်များကြောင့် ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော်သွားကြရသည်။ အခြား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာမူ ဟင်းလင်းပြင်၌ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားကြပြီး တစ္ဆေပိုးမွှားများ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ကြရသည်။

ကြောင်နက်ကြီးမှာ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ပုံရိပ်ယောင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထပ်နေသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးမှာလည်း လိမ်ဖည်ကာ ထူးဆန်းလာတော့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အမျိုးသမီး အသံများမှာလည်း သူ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး သူ့အား လှောင်ပြောင်နေကြသည်။

“ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်... ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို လက်လျှော့လိုက်စမ်း... မင်းမှာ ခွန်အား မရှိပါဘူး...”

“ထွက်သွားစမ်း...”

ကြောင်နက်ကြီးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်းကို လျင်မြန်စွာ အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်တစ်ခုအတွင်း၌ ခရမ်းရောင် သင်္ကေတအမှတ်အသားမှာ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဆန်းကြယ်သော အင်အားတစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်တော့သည်။ ၎င်းမှာ သူ့ရှေ့ရှိ ပုံရိပ်ယောင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရုံတင်မကဘဲ အဝေးမှ ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာသည်လည်း အသံတိတ် ညည်းတွားလိုက်ရပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားတော့၏။ ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် ကြောင်နက်ကြီးမှာ မရပ်တန့်ဘဲ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက် တည်ရှိရာဘက်သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းခဲ့သည်။

ထိုစဉ် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ မြူခိုးများအတွင်းမှနေ၍ ထိုးထွက်လာခဲ့သည်။ လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါက ကြောင်နက်ကြီးကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ရွှေရောင် ဓားရှည်တစ်လက်ကိုပါ ကိုင်စွဲထားလေ၏။

အခန်း ၁၉၇ ပြီးပါပြီ။

-