အခန်း ၁၉၈

အခန်း ၁၉၈ - ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်နှင့် နတ်ဆေးမြက် ခိုးယူခံရခြင်း

“ဒီအစုတ်ပလုပ်ကောင်က ဘာလို့ ငါ့ကိုပဲ တောက်လျှောက် လိုက်နေရတာလဲ...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် တောက်ပနေသော ရွှေရောင်ဓားရှည်ကို ကိုင်စွဲကာ သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသည့် လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါကို ကြည့်လျက် မအောင့်နိုင်ဘဲ ဆဲဆိုလိုက်သည်။

သူသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြောင်နက်ကြီးသည် ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်းမှာ ယခင်ကလောက် မထိရောက်တော့ချေ။ လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါသည် ဟင်းလင်းပြင်၌ ခေတ္တမျှသာ တုန့်ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ရှေ့သို့ ထပ်မံ တိုးဝင်လာပြန်သည်။ သူသည် စူးရှသော ရွှေရောင်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြင်းထန်စွာ ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။

လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါမှာ မြူခိုးများအတွင်း ရွေ့လျားသွားသည့်အခါ ကြောင်နက်ကြီးကို တိုက်ခိုက်နေကြသော တစ္ဆေပိုးမွှားများနှင့် ဧရာမမိစ္ဆာပိန်းပန်း၏ ရွှေရောင်အမျှင်တန်းများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

“တောက်... အံ့ဩစရာပဲ...”

ကြောင်နက်ကြီးက ရေရွတ်လိုက်သည်။

‘ဒီကောင်က တခြား ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကိုတောင် ခြောက်လှန့်နိုင်တာလား...’

သူ တိတ်တဆိတ် အံ့ဩနေမိသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ထိုသတ္တဝါ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဒိုင်းနက်ကြီးအတွင်းသို့ အသည်းအသန် ထည့်သွင်းလိုက်ရတော့သည်။

“ဝူး...”

ဒိုင်းနက်ကြီးမှနေ၍ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါကို အရင်ဦးဆုံး တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။

“ဘုန်း...”

အနက်ရောင်အလင်းတန်းမှာ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားရသည်။ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရသော လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါမှာ ရွှေရောင်မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးအလား ရွှေရောင်ဓားရှည်ကို ကိုင်စွဲလျက် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။

သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကြောင်မလေးမှာမူ အလွန်ပင် ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး အသက်ရှူရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေတော့သည်။ လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါက ဓားဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည့်အခါ သူမ၏ မျက်လုံးကြီးများမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေပြီး ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်က ၎င်းကို ခုခံနိုင်ပါ့မလားဆိုသည်ကို သူမ မသိတော့ချေ။

“ဝူး...”

ဒိုင်းနက်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပေ ၃၀ ခန့် အထိ ကြီးမားသွားပြီး ကြောင်နက်ကြီးနှင့် ကြောင်မလေးတို့ကို လုံးဝ ကာကွယ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ရွှေရောင်ဓားမှာ ဒိုင်းနက်ကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကြောင်နက်ကြီးနှင့် ကြောင်မလေးတို့မှာ ပြင်းထန်သော အားလှိုင်းကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်၌ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြရသည်။

ကြောင်မလေးမှာ ထိတ်လန့်နေသော်လည်း သူတို့ထံသို့ ပျံသန်းလာကြသော တစ္ဆေပိုးမွှားများကို မောင်းထုတ်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုရန်မူ မမေ့လျော့ခဲ့ချေ။

ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ကြောင်နက်ကြီးမှာ သူ၏ အတွင်းကလီစာများမှာ ဆူပွက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးများမှာလည်း ဆူပွက်ကာ မဖော်ပြနိုင်သော အားနည်းမှုတစ်ခုက သူ့အား လွှမ်းမုံသွားတော့သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါသည်လည်း နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြူခိုးများအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကြောင်နက်ကြီးသည် သူ၏ အခြေအနေကို ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ လက်ထဲရှိ ဒိုင်းနက်ကြီးကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဒိုင်းနက်ကြီးမှာ မူလအရွယ်အစားသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော ဓားရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေသည်။

ကြောင်နက်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် နှမြောတသ ဖြစ်သွားရသည်။

‘ဒါက ဦးလေးမြင်း ငါ့ကို ပေးထားတဲ့ ရတနာပဲ... ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်ထဲမှာ အနည်းငယ်လေးတောင် ထိခိုက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး’

“တစ္ဆေပိုးမွှားတွေ လာနေပြီ...”

ကြောင်မလေး၏ အသံမှာ သူ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ကြောင်နက်ကြီးသည် အာရုံမပျံ့လွင့်သင့်ကြောင်း သတိရလိုက်၏။ သူသည် ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကို လျင်မြန်စွာ အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူသည် ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ရှိရာသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်ခဲ့သည်။ မြူခိုးများအတွင်း လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါနှင့် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ကြောင်နက်ကြီးမှာ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို မရမချင်း အနားယူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

မြူခိုးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ကြောင်နက်ကြီးသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံ၏ အကူအညီဖြင့် နဂါးအရှင်သခင်နှင့် အခြားသော ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ရှိ မိစ္ဆာကြီး ဆယ်ဂဏန်းခန့်တို့ ဝရုန်းသုန်းကား တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်စေကာ သဲများ၊ ကျောက်ခဲများမှာလည်း ဟင်းလင်းပြင်၌ လွင့်စင်နေကြသည်။ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တစ္ဆေပိုးမွှားများမှာလည်း အခွင့်အရေးရသည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ချောင်းမြောင်းနေကြသည်။ ထိုမိစ္ဆာကြီးများသည် တစ္ဆေပိုးမွှားများကို မကြောက်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့ကို မဆင်မခြင် ထိတွေ့ခွင့် မပေးနိုင်ကြချေ။

ကြောင်နက်ကြီးသည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ထိုမိစ္ဆာကြီးများကို ကျော်ဖြတ်လျက် အတင်းအဓမ္မ တိုးဝင်ခဲ့သည်။ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အရှိန်ဖြင့် ဝင်းခနဲ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်နေကြသော မိစ္ဆာကြီးများသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် တိုက်ပွဲကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို ကြောင်နက်ကြီးထံသို့ ဦးတည်လိုက်ကြတော့သည်။

“တောက်... သူတို့က ငါလို ကြောင်အိုကြီးရဲ့ အရေခွံကို လိုချင်နေကြတာပဲ...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ဒိုင်းနက်ကြီးကို အလျင်အမြန် ကာထားလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသည်းအသန် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ဒိုင်းကြီးမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးမားလာပြီး သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ အရာအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း...”

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မိစ္ဆာကြီး ဆယ်ဂဏန်းခန့်၏ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ဒိုင်းနက်ကြီးမှာ မြူခိုးများအတွင်း၌ အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သော အားလှိုင်းကြောင့် ကြောင်နက်ကြီးမှာ သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။

သူနှင့် ကြောင်မလေးတို့မှာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားကြသည်။ ကြောင်မလေးမှာလည်း အခြေအနေ ဆိုးရွားနေပေသည်။ အခုလေးတင်မှာပင် သူမသည် ကြောင်နက်ကြီးအပေါ် ကျရောက်နေသော ဖိအားများကို လျှော့ချပေးနိုင်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည်လည်း ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သွေးများ အဆက်မပြတ် အန်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ အတွင်းကလီစာများမှာ ဆူပွက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး သူမမှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကြွေလွင့်နေသော ကြယ်တာရာများအလား ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ရှိရာသို့ ကျဆင်းလာကြသည်။ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်၏ အနီးတွင် တစ္ဆေပိုးမွှား မရေမတွက်နိုင်အောင်မှာ ထူထပ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဧရာမမိစ္ဆာပိန်းပန်း လေးပွင့်မှာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ ထိုနှစ်ဦးမှာ လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ၎င်းတို့သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ၎င်းတို့၏ ပန်းငုံများမှနေ၍ တိုက်စားတတ်သော အနက်ရောင်အရည်များကို ပန်းထုတ်လိုက်ကြတော့သည်။ အနက်ရောင်အရည်များသည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှနေ၍ ပိတ်ဆို့လာသော ပိုက်ကွန်လေးခုအလား ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

‘ငါတို့တော့ သွားပြီ...’

ကြောင်နက်ကြီးက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း သူ ဘာမျှ မတတ်နိုင်တော့ချေ။ သူသည် ရှေ့မှနေ၍ ဒိုင်းနက်ကြီးကို ကာထားရန်မှတစ်ပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ယခုအခါတွင်မူ ဒိုင်းအတွက် နှမြောနေရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက်သာ ၎င်းကို အားကိုးရတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒိုင်းနက်ကြီးအတွင်းသို့ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ဒိုင်းနက်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို နောက်ကွယ်မှာ ကာကွယ်လိုက်တော့သည်။

သူတို့၏ အထက်တွင်မူ နဂါးအရှင်သခင် အပါအဝင် မိစ္ဆာကြီး ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ သူတို့နောက်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြသည်။ သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို ကျော်ဖြတ်သွားသည်ကို လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ကြချေ။

အနက်ရောင်အရည်များက ဒိုင်းနက်ကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့် အချိန်မှာပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ မြူခိုးများကို ဖြတ်ကျော်လျက် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကြောင်နက်ကြီးကို ဝင်းခနဲ ကျော်ဖြတ်သွားပြီး ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်၏ အထက်သို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထို ရွှေရောင်အလင်းတန်းအတွင်းမှနေ၍ ရွှေရောင်လက်သည်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို လှမ်းနှုတ်လိုက်တော့သည်။

လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ ဧရာမမိစ္ဆာပိန်းပန်းများ ပန်းထုတ်လိုက်သော တိုက်စားတတ်သည့် အနက်ရောင်အရည်များကို ရှောင်တိမ်းနေရသည့် ကြောင်နက်ကြီးအပေါ်သို့သာ ရောက်ရှိနေကြသဖြင့် ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ ဤမျှ လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် တိုးဝင်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။ ရွှေရောင်လက်သည်းမှာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

“ဖူး... ဖူး...”

အနက်ရောင်အရည်များမှာ ဒိုင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ဖြူဖွေးသော မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“တစ်ယောက်ယောက်က ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ခိုးသွားပြီ... အဲ့ဒါ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ပဲ...”

ကြောင်မလေးက စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

‘တစ်ယောက်ယောက်က ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ခိုးသွားတာလား...’

ကြောင်နက်ကြီးသည် ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေတော့သည်။ သူသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်အနားသို့ ကပ်နိုင်ရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းရင်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်။

‘ဥဗျိုင်းနဲ့ ခရုတို့ သတ်နေတုန်းမှာ တတိယလူဖြစ်တဲ့ တံငါသည်က အကျိုးအမြတ် ရသွားတာမျိုးပေါ့...’

သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ။

သူသည် ဒိုင်းနက်ကြီးကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို စုစည်းကာ ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် သူသည် ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ဖြစ်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းနောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။

ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ခိုးယူသွားသော ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်မှာလည်း ကံကြမ္မာနယ်ပယ် မိစ္ဆာတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ သို့ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။ သို့ဖြစ်ရာ ၎င်း၏ မွေးရာပါ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းဖြစ်သော နတ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အနည်းငယ်မျှသာ ၎င်း၏ အရှိန်ကို လိုက်မီနိုင်ကြသည်။

သို့သော် ကြောင်နက်ကြီးတွင်မူ ဧကရာဇ်အဆင့် ရတနာဖြစ်သော ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ် ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသည်းအသန် ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ကြောင်နက်ကြီးမှာ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်နောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါနိုင်ခဲ့သည်။ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော ပြင်းထန်သည့် အပြေးပြိုင်ပွဲတစ်ခုမှာ အနက်ရောင်တောင်တန်းကြီး၏ အထက် ကောင်းကင်ယံ၌ ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

ကြောင်နက်ကြီးသည် နောက်ထပ် နတ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အံကြိတ်လျက် ဝါးမျိုလိုက်သည်။ ယခင် ဆေးလုံး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ လျော့နည်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက နောက်ထပ်တစ်လုံး ထပ်မံ သုံးစွဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဆေးလုံးနှစ်လုံးစလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သူသည် ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်အတွင်းသို့ အကုန်အစင် ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ကြောင်မလေးမှာမူ သူမ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာနေပြီး ရှေ့မှ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေသော ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ကို ကြည့်လျက် မကျေမနပ် ဆဲဆိုလိုက်သည်။

“အရှက်မရှိတဲ့ကောင်... ငါတို့ရဲ့ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ခိုးရဲတယ်ပေါ့...”

ကြောင်နက်ကြီးကမူ ဘာမျှပြန်မပြောဘဲ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်အတွင်းသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုသာ အသည်းအသန် ထည့်သွင်းနေသည်။ သူသည် ယခုအခါ အနည်းငယ် နောင်တရနေမိသည်။ အကယ်၍ သူသာ ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကို ယခုထက် ပိုပြီး သန့်စင်ထားခဲ့မည်ဆိုပါက ဤရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ကို သူ အခုလောက်ဆိုရင် ဖမ်းမိနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လောလောဆယ်တွင်မူ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ယခုမှာမူ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဖူး...”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြောင်နက်ကြီးမှာ သွေးတစ်လုတ်ကို ရုတ်တရက် အန်ထုတ်လိုက်ရပြန်သည်။ ယခင်က မိစ္ဆာကြီး ဆယ်ဂဏန်းခန့်၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသဖြင့် သူသည် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ရ၏။ ရောဂါကူးစက်သကဲ့သို့ပင် ကြောင်မလေးသည်လည်း သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြန်သည်။

ကြောင်နက်ကြီးက ကြောင်မလေးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ တောင်းပန်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပါရှိနေသည်။ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ကြောင်မလေးသည်လည်း တိုက်ခိုက်မှုအချို့ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ယခုအခါ သူမသည်လည်း သူကဲ့သို့ပင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တကယ့်ကို ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသော ကံဆိုးဖော်အချင်းချင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

‘ငါ အခု ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်နဲ့ ပေ တစ်ထောင်ကျော်လောက်ပဲ ဝေးတော့တာပဲ... ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်းကို သုံးပြီး သူ့ရဲ့ အရှိန်ကို အနည်းငယ်လောက် ထိခိုက်အောင် လုပ်လို့ရမလား...’

ကြောင်နက်ကြီးက တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်လိုက်သည်။ ဤအကွာအဝေးမှာ အနည်းငယ် ဝေးကွာနေသေးပေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်းကို ဤမျှ ဝေးကွာသော အကွာအဝေးမှနေ၍ တစ်ခါမျှ အသုံးမပြုခဲ့ဖူးချေ။ သူ၏ မပြည့်စုံသေးသော မျက်ဝန်းကျင့်စဉ်က ယခုတစ်ကြိမ်တွင်ရော အလုပ်လုပ်ပါဦးမလားဆိုသည်ကို သူ မသိချေ။

‘ကောင်းကင်ဘုံနတ်မင်းကြီးတွေ၊ မြေစောင့်နတ်မင်းကြီးတွေနဲ့ သခင်ကြီးတို့ရေ... ကျွန်တော့်ကို ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးကြပါ... ဒီတစ်ခါတော့ ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်းက သေချာပေါက် အလုပ်လုပ်ပါစေ...’

ကြောင်နက်ကြီးက သူ၏စိတ်ထဲတွင် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဆုတောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အချို့ကို မျက်ဝန်းများအတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ထည့်သွင်းလိုက်ကာ ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ကြောင်နက်ကြီး၏ အသည်းအသန် ဆုတောင်းသံကို ကြားရသည့်အခါ ရီယွင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အသာအယာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

ကြောင်နက်ကြီး၏ မျက်ဝန်းအတွင်းရှိ ခရမ်းရောင် သင်္ကေတမှာ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှနေ၍ ဆန်းကြယ်သော အင်အားတစ်ခုမှာ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေသော ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်အပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားတော့သည်။ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်မှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ချက်ချင်းပင် တောင့်ခဲသွားပြီး ၎င်း၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများမှာလည်း မှိုင်းညို့ကာ အသက်မဲ့သွားတော့သည်။

“ဟားဟားဟား... အလုပ်လုပ်ပြီ...”

ကြောင်နက်ကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ပေ တစ်ထောင်ကျော်သော အကွာအဝေးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နီးကပ်သွားခဲ့ပြီး သူသည် ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်၏ ခြေသည်းများအတွင်းမှ ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို လုယူလိုက်တော့သည်။

“ဒီ အစုတ်ပလုပ်ကောင်...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ကို မြင်ရသည့်အခါ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေမိသည်။ သူက ၎င်းကို ရိုက်နှက်ရန် ဒိုင်းနက်ကြီးကို ထုတ်ယူရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်၌ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

‘ဒီရိုက်ချက်က ဒီကောင်ကို သေစေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ပုံရိပ်ယောင်အတွင်းကနေ ချက်ချင်း နိုးလာအောင်တော့ လုပ်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်’

ကြောင်နက်ကြီးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ သူ ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ချေ။ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ဆီမှနေ၍ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို တိတ်တဆိတ် ပြန်လည် ရယူလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကို လုယူသူမှာ သူဖြစ်ကြောင်း မသိအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးတောရင်း ကြောင်နက်ကြီးသည် သူ၏ ဒိုင်းနက်ကြီးကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်မှာမူ စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့်မျှ ဟင်းလင်းပြင်၌ မိန်းမောနေပြီးနောက်မှသာ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

‘ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...’

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်က သူ၏ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ၎င်းသည် သူ၏ ခြေသည်းများအတွင်း၌ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သော ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

“အား... အား... ငါ့ရဲ့ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ဘယ်သူ ခိုးသွားတာလဲ...”

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် ဖောက်ထွက်သွားချင်နေတော့သည်။ ၎င်းသည် ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကောင်းကို ရရှိရန်နှင့် ထိုဝရုန်းသုန်းကား တိုက်ပွဲအတွင်းမှနေ၍ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို လုယူနိုင်ရန်အတွက် အလွန်ပင် ကြိုးစားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် အခုလေးတင်မှာပင် မည်သည့် နတ်စွမ်းရည်ဖြင့် အတိုက်ခံလိုက်ရသည် မသိဘဲ လုံးဝ မိန်းမောသွားခဲ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ။ သူ သတိပြန်ဝင်လာသည့် အချိန်မှာမူ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်မှာ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

အခန်း ၁၉၈ ပြီးပါပြီ။

-